योएलको पुस्तक सम्भवतः धर्मशास्त्रहरूमा पछिल्लो वर्षाको सबैभन्दा प्रत्यक्ष प्रकाश हो, र योएलले आरम्भमै लाओडिकीयावस्थामा रहेको सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीद्वारा सम्पन्न गरिएको धर्मत्यागका चार पुस्तालाई उल्लेख गर्दै उद्घाटन गर्दछ। योएलका प्रारम्भिक पदहरूमा चित्रित ती क्रमशः तीव्र बन्दै जाने विनाशका चार पुस्ताहरू इजकिएल अध्याय आठका क्रमशः तीव्र बन्दै जाने चार घृणित कामहरूसँग मेल खान्छन्। 1863 देखि 1888 सम्मले पहिलो पुस्तालाई जनाउँछ, र यसले 1843 र 1850 का अग्रज चार्टहरूमा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ, हबक्कूक अध्याय दुईमा प्रतिनिधित्व गरिएको मिलेराइटहरूको आधारभूत सन्देशको अस्वीकृतिलाई जनाउँछ, र यसले दश आज्ञाका दुई शिलापट्टहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको करारलाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछ।
सन् १८८८ देखि १९१९ सम्मको अवधिले विश्वासद्वारा धार्मिकताको अनुभवलाई अस्वीकार गरेको पुस्तालाई जनाउँछ, जुन अनुभवले फिलाडेल्फियाको मण्डलीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिने अनुभव उत्पन्न गर्छ। पहिलो पुस्तामा विद्रोह विलियम मिलरले प्रतिनिधित्व गरेको नेतृत्वको कार्यविरुद्ध केन्द्रित थियो, र सन् १८८८ को दोस्रो पुस्तामा अगमवाणीको आत्माको नेतृत्वविरुद्ध विद्रोह गरियो। सन् १९१९ को तेस्रो पुस्ता विलियम वारेन प्रेस्कटको ख्रीष्टको सिद्धान्त नामक पुस्तकबाट सुरु भयो र सन् १९५७ मा सिद्धान्तसम्बन्धी प्रश्नहरू नामक पुस्तकसँगै समाप्त भयो। त्यो तेस्रो पुस्ता संसारसँग सम्झौता गर्ने पुस्ता थियो, जुन समयमा एडभेन्टवादले अमेरिकी चिकित्सा सङ्घका चिकित्सकीय अभ्यासहरूको मान्यता र धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवाद तथा रोमन क्याथोलिकवादका प्राज्ञहरूबाट आफ्ना महाविद्यालयहरूको मान्यता प्राप्त गर्ने प्रयास गरिरहेको थियो।
तेस्रो पुस्तामा एलन ह्वाइटको कलमबाट आएको शैक्षिक परामर्शलाई अस्वीकार गरियो र त्यसको स्थान संसारका झूटा शैक्षिक अभ्यासहरूले लिए, जसको प्रतिनिधित्व ग्रीसको शैक्षिक दर्शनले गर्दछ। ग्रीक शिक्षाको प्रतिनिधित्व देवी एथेना द्वारा गरिन्छ, जसलाई टेनेसीको नाशभिलमा रहेको प्रतिकृति पार्थेनोन मन्दिरमा प्रतिष्ठित गरिएको छ।
साँचो शिक्षाको उदाहरण बाइबलमा अगमवक्ता एलीशासँग सम्बन्धित अगमवक्ताहरूका विद्यालयहरूमा पाइन्छ। ईसापूर्व १६७ देखि ईस्वी सन् ७० मा यरूशलेमको विनाशसम्म चलेको मक्काबी विद्रोह धेरै हदसम्म प्राचीन कालको, शाब्दिक अर्थमा बुझिने महिमामय देशको संस्कृति र राष्ट्रमा ग्रीक शिक्षाको घुसपैठविरुद्धको विरोध थियो। मक्काबीहरूको विरोध हरेक तहमा ग्रीक प्रभावविरुद्धको विद्रोह थियो, तर मक्काबी कट्टरपन्थीहरूको इतिहास र प्रेरणाहरूमा ग्रीसको शैक्षिक प्रभाव यति व्यापक थियो कि त्यसलाई यहूदीहरूले येशू ख्रीष्टलाई आफ्ना मसीहका रूपमा अस्वीकार गर्नुका पछाडि ग्रीक शिक्षा सम्भवतः सबैभन्दा ठूलो कारक थियो भन्ने वास्तविकताबाट अलग गर्न सकिँदैन। यहूदीहरूमाथि ग्रीक शिक्षाको नकारात्मक प्रभाव र यहूदीहरूले ख्रीष्टलाई अस्वीकार गर्नु तथा क्रूसमा टाँग्नुमा गलत शिक्षाले पुर्याएको योगदानको पहिचान गर्ने पुस्तकहरू लेखिएका छन्।
मक्काबीहरूको विद्रोह आधुनिक आत्मिक महिमामय देशमा सन् १७७६ मा भएको विद्रोहसँग मेल खान्छ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा हाल ४,००० भन्दा बढी दर्ता भएका विश्वविद्यालयहरू छन्, जुन युनानी तथा जेसुइट शैक्षिक अभ्यासहरूको दर्शनमा आधारित छन्। विगत दस वर्षभन्दा बढी समयको अराजकता र कानुनविहीनताको स्रोत संयुक्त राज्य अमेरिकाका तथाकथित शैक्षिक केन्द्रहरूमा प्रत्यक्ष रूपमा पहिल्याउन सकिन्छ। ती केन्द्रहरूले दशकौँदेखि विद्यार्थीहरूमा मतारोपण गर्दै आएका छन्; ती विद्यार्थीहरूलाई सञ्चारमाध्यम र मनोरञ्जनका स्रोतहरूले फ्रान्सेली क्रान्तिकालका शैतानी दर्शनहरूबाट उत्पन्न विश्ववादी दर्शनहरू स्वीकार गर्न मानसिक रूपमा पहिल्यै तयार पारिसकेका थिए। आजका विश्वविद्यालयहरूका विद्यार्थीहरूलाई श्वेत मानिसहरू, ख्रीष्टियानहरू र वास्तविक अमेरिकी इतिहासमाथि आक्रमण गर्न बनाइएका शैक्षिक केन्द्रहरूमा प्रवेश गर्नुअघि नै सदोम र गमोराले प्रतिनिधित्व गर्ने जीवनशैली स्वीकार गर्न मानसिक रूपमा तयार पारिसकिएको थियो। न्याय र सत्य सडकहरूमा फ्याँकिने भनी बाइबल र भविष्यवाणीको आत्मामा उल्लेख गरिएको कुरालाई चरितार्थ गरिरहेको, निरन्तर कायम रहेको दुईथरी मापदण्डमा आधारित न्याय प्रणालीलाई बुझ्न चाहने आजको संयुक्त राज्य अमेरिकाको नागरिकले यो बुझ्नैपर्छ कि वर्तमान परिस्थितिहरू त्यस्तो सुनियोजित आक्रमणबाट उत्पन्न भइरहेका छन्, जसको मतारोपण मानवजातिलाई अभिजात्यवादी विश्ववादीहरू—अजिङ्गरको शक्ति—को नियन्त्रणमा ल्याउन बनाइएको शैक्षिक प्रणालीद्वारा जीवनका प्रारम्भिक वर्षहरूदेखि नै गरिन्छ!
एलेन ह्वाइटका लेखनहरूमा पाँचवटा प्रमुख विषयवस्तु छन्: शिक्षा, स्वास्थ्य सुधार, ख्रीष्टिय जीवनयापन, महान् सङ्घर्षको विषयवस्तु र व्यावहारिक ईश्वरभक्ति। शिक्षा अगमवाणीको आत्मामा पाइने पाँचवटा प्रमुख विषयवस्तुमध्ये एक हो, र एलेन ह्वाइट परमेश्वरको वचनमा उल्लेख गरिएका प्रत्येक अगमवक्ताकै समान बाइबलीय अगमवक्ता थिइन्। अन्य कुराहरूका साथै, यसको अर्थ उनको जीवन एक लाख चवालीस हजारको उदाहरण हो र तिनीहरूका लागि पनि उदाहरण हो भन्ने हुन्छ। ख्रीष्ट मात्र हाम्रो उदाहरण हुनुपर्छ भनी कसैले सोच्नुअघि, पावल यसो भन्छन्:
किनकि ख्रीष्टमा तिमीहरूका दश हजार शिक्षकहरू भए तापनि धेरै पिताहरू छैनन्; किनभने ख्रीष्ट येशूमा सुसमाचारद्वारा मैले तिमीहरूलाई जन्माएको छु। यसकारण म तिमीहरूलाई बिन्ती गर्दछु, मेरा अनुकरणकर्ता बन। १ कोरिन्थी ४:१५, १६।
अगमवक्ताका रूपमा एलेन ह्वाइट एक उदाहरण हुन्। एलेन ह्वाइटले सञ्चालक समितिकी सदस्यको भूमिका एक पटक मात्र स्वीकार गरेकी थिइन्, र त्यो अवसर उनको सेवकाइका पाँच प्रमुख विषयहरूमध्ये एकका रूपमा प्रतिपादित साँचो शिक्षाका सिद्धान्तहरूलाई अँगाल्ने एउटा कलेजको स्थापना हुँदा आएको थियो। टेनेसीको म्याडिसनमा रहेको त्यो कलेज टेनेसीकै न्यासभिलको महानगरीय क्षेत्रभित्र पर्छ। उनले सन् १९०४ देखि सन् १९१५ मा उनको मृत्यु हुनुभन्दा एक वर्षअघिसम्म म्याडिसन कलेजको संस्थापक सञ्चालक समितिमा रहन सहमति जनाएकी मात्र थिइनन्, कलेज स्थापना गरिएको जग्गाको छनोटमा पनि उनको महत्त्वपूर्ण भूमिका थियो। न्यासभिल त्यस ग्रीक शिक्षा प्रणालीको केन्द्र हो, जसले मक्काबीहरूको इतिहासमा यहूदीहरूलाई आफ्ना मसीहलाई स्वीकार गर्नबाट रोक्न सघाएको थियो; ती मक्काबीहरू हामी अहिले बाँचिरहेको समयको धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादका प्रतिरूप हुन्। मक्काबीहरूको इतिहासरेखा चालीसौँ पदको गुप्त इतिहासमा दृढतापूर्वक प्रस्तुत गरिएको छ, जसले त्यस धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको प्रतिनिधित्व गर्छ जुन अहिले ग्रीक शिक्षाका ठ्याक्कै तिनै (यद्यपि आधुनिक संस्करणका) विनाशकारी फलहरूद्वारा पूर्ण रूपमा दीक्षित भइसकेको छ।
एडभेन्टवादको तेस्रो पुस्तामा, सन् १८८८ मा भविष्यवाणीको आत्मालाई अस्वीकार गरेको नेतृत्वले आफ्नो शिक्षा प्रणाली संसारको प्रत्यायन संरचनाको अधीनमा सुम्पने निर्णय गर्यो। न्यासभिलले साँचो र झूटो दुवै शिक्षाको प्रतीकात्मक केन्द्रको प्रतिनिधित्व गर्छ। अगमवक्ताले त्यही सहर छान्नुभयो, जुन सहर संसारले ग्रीक शिक्षालाई प्रतिष्ठापित गर्न छानेको थियो। साँचो शिक्षा भगिनी ह्वाइटका स्वास्थ्य सुधार, व्यावहारिक ईश्वरभक्ति, ख्रीष्टीय जीवनयापन र विशेष गरी महान् विवादसम्बन्धी अन्य चार प्रमुख विषयवस्तुहरूको आधारभूत जग हो।
येशूले सधैं अन्त्यलाई आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ, र अदनको बगैंचामा भएको परीक्षा अहिले संसारले सामना गरिरहेको परीक्षाको चित्रण हो। अन्त्यको परीक्षा हरेक बाइबलीय परीक्षाजस्तै एउटै हो, किनकि परमेश्वर कहिल्यै परिवर्तन हुनुहुन्न। बाइबलीय परीक्षा तीन चरणको परीक्षण-प्रक्रिया हो, जसले परीक्षण-प्रक्रियाको अन्त्यमा प्रकट हुने दुई वर्ग उत्पन्न गर्छ। पहिलो स्वर्गदूतले ती तीन चरणलाई यसरी व्यक्त गर्दछ: परमेश्वरको भय मान, उहाँलाई महिमा दे, किनकि न्यायको लिट्मस-परीक्षाको घडी आइपुगेको छ। पहिलो चरण असल र खराबको ज्ञान दिने रूखको फल नखानू भन्ने आज्ञा थियो। परमेश्वरको आवश्यक भयको अभावमा हव्वा रूखको परीक्षामा असफल भइन् र असल तथा खराब दुवैको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको फल खाइन्। आदमको परमेश्वरप्रतिको भयले उनलाई रूखको विद्रोहमा प्रवेश गर्नबाट रोक्न सकेन, र उनीहरू दुवैले दिव्यताको निरन्तर उपस्थितिविहीन जीवन प्रकट गरेकाले तिनीहरू दुवैमाथि न्याय आयो।
मानवजातिको परीक्षाकाल समाप्त हुनुभन्दा ठीक अघि येशू ख्रीष्टको प्रकाशमा मोहोर खोलेर प्रकट हुने ज्ञानको वृद्धिलाई खानुपर्ने चेतावनीसँगै अन्तिम दिनहरूको परीक्षा सुरु हुन्छ। एडभेन्टवादको हकमा होस् वा एडभेन्टवादबाहिरका मानिसहरूको हकमा, यो परीक्षा हाम्रो समयमा मोहोर खोलेर प्रकट गरिएको “ज्ञान”को वृद्धिलाई ग्रहण गर्ने वा अस्वीकार गर्ने कुरामा आधारित छ। ज्ञानको त्यस परीक्षालाई बगैँचामा रहेको परीक्षाको रूखले प्रतीकात्मक रूपमा दर्शाउँछ, जसले असल वा खराबमध्ये कुनै एकको ज्ञानलाई दर्शाउँछ। साँचो शिक्षा सन् १९०४ मा टेनेसीको न्याशभिलमा अवस्थित थियो र त्यहीँ त्यसलाई प्रतीकात्मक रूप दिइएको थियो, र झूटो शिक्षा सन् १८९७ मा न्याशभिलमा अवस्थित थियो र त्यहीँ त्यसलाई प्रतीकात्मक रूप दिइएको थियो, अनि सन् १९२० मा त्यसलाई स्थायी संरचनाका रूपमा पुनर्निर्माण गरियो। अगमवादिनीको जीवनकालमा न्याशभिलमा साँचो शिक्षा प्रतिष्ठापित गरिएको थियो, जुन बेला झूटो शिक्षा पनि प्रतिष्ठापित गरिएको थियो। सन् १९१५ मा उनको मृत्युपछि, पार्थेनन मन्दिरको दोस्रो तथा स्थायी निर्माणमा झूटो शिक्षा पुनःस्थापित गरियो, र लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीको नेतृत्वले संसारसँग सम्झौता गरेर साँचो शिक्षालाई अस्वीकार गर्यो।
न्यासभिलको उपनाम “दक्षिणको एथेन्स” भएकाले 1897 को शतवार्षिकी प्रदर्शनीको केन्द्रबिन्दुका रूपमा त्यस भवनको छनोटलाई प्रभाव पारेको थियो। प्रदर्शनीका धेरै भवनहरू प्राचीन मौलिक नमूनाहरूमा आधारित थिए। तर, पार्थेनोन मात्र त्यस्तो थियो, जो ठीक प्रतिकृति थियो। आजको टेनेसीको न्यासभिल आफ्नो संगीतका लागि प्रसिद्ध छ, तर जोनी क्यास म्युजियम हुनु अघि, न्यासभिल गायनका लागि होइन, शिक्षाका लागि प्रसिद्ध थियो।
१८५० को दशकसम्म आइपुग्दा, अनेक उच्च शिक्षण संस्थाहरू स्थापना गरिसकेको हुँदा नासभिलले पहिले नै “दक्षिणको एथेन्स” भन्ने उपनाम प्राप्त गरिसकेको थियो; सार्वजनिक विद्यालय प्रणाली स्थापना गर्ने यो अमेरिकाको दक्षिणी क्षेत्रको पहिलो सहर थियो। शताब्दीको अन्त्यसम्ममा, नासभिलले फिस्क युनिभर्सिटी, सेंट सेसिलिया एकेडेमी, मोन्टगोमेरी बेल एकेडेमी, मेह्यारी मेडिकल कलेज, बेलमोन्ट युनिभर्सिटी, र भान्डरबिल्ट युनिभर्सिटी सबैका द्वार खुलेका देख्ने थियो। त्यस समय, नासभिल दक्षिणका सबैभन्दा परिष्कृत र शिक्षित सहरहरूमध्ये एकका रूपमा परिचित थियो, धनसम्पदा र संस्कृतिले परिपूर्ण।
ईश्वरप्रेरित वचनमा अधर्मको रहस्य संज्ञा र क्रिया दुवै हो। ईश्वरीय प्रेरणाले शैतान र पोपलाई अधर्मको रहस्यका रूपमा चिनाउँछ; बहिनी ह्वाइटले पोपलाई शैतानको “दाहिने हात” भन्छिन्। तथापि, “अधर्मको रहस्य”ले सत्य र असत्यको सम्मिश्रणलाई पनि वर्णन गर्छ। योएलमा उल्लिखित धर्मत्यागका चार पुस्ता इजकिएलको आठौँ अध्यायमा उल्लिखित उत्तरोत्तर गम्भीर बन्दै जाने चार घृणित कार्यहरूसँग मेल खान्छन्। ती दुई साक्षी प्रकाशको पुस्तकका सुरुका चार मण्डलीहरूसँग मेल खान्छन्, र तेस्रो मण्डलीको प्रतिनिधित्व ख्रीष्टिय धर्ममा मूर्तिपूजक धर्म मिसाएर कन्स्टेन्टाइनले गरेको सम्झौताले गर्छ। ती सुरुका चार मण्डलीहरू प्राचीन इस्राएलको इतिहाससँग मेल खान्छन्, जुन आधुनिक इस्राएलको इतिहासको प्रतीक हो।
प्राचीन इस्राएलको तेस्रो पुस्तामा इस्राएलका राजाहरूले ती अन्य राष्ट्रहरूसँग गठबन्धन गरे, जसलाई परमेश्वरका प्रजासँग कहिल्यै गठबन्धनमा ल्याइनुहुँदैनथ्यो। प्रकाशको पुस्तकमा प्रस्तुत गरिएअनुसार, प्राचीन वास्तविक इस्राएल र ख्रीष्टियन मण्डलीबीचको समानान्तरता एउटा अगमवाणीय विषय हो, जसलाई हबकूकका पाटीहरू शीर्षकको अध्ययनमा स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। योएलले परमेश्वरका चुनिएका करारबद्ध प्रजा रहनबाट “काटेर हटाइने” चौथो तथा अन्तिम पुस्तालाई इजकिएलमा वर्णित उत्तरोत्तर गम्भीर हुँदै जाने चार घृणित कार्यहरूमा सूर्यलाई दण्डवत् गरिरहेका पच्चीस जना धर्मवृद्धहरूसँग मेल गराउँछन्। त्यो चौथो पुस्ता, जसमा आइतबारसम्बन्धी कानुनको समयमा सूर्यलाई दण्डवत् गर्दा लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट धर्ममत काटेर हटाइन्छ, थुआटीराको चौथो मण्डलीसँग मेल खान्छ, जुन ५३८ मा होस् वा चाँडै आउने आइतबारसम्बन्धी कानुनको समयमा, पोपतन्त्रको शासनको प्रतीक हो। पर्गामोसको तेस्रो मण्डलीले “सम्झौता” जनाउँछ—चाहे त्यो प्राचीन इस्राएलले मूर्तिपूजक राज्यहरूसँग गठबन्धन गर्नु होस् वा कन्स्टन्टाइनले मूर्तिपूजक धर्मलाई ख्रीष्टियन धर्मसँग मिसाउनु होस्—र ती दुई साक्षीहरूले प्रकाशको पुस्तकको तेह्रौँ अध्यायमा वर्णित पृथ्वीबाट निस्कने पशुको तेस्रो पुस्तालाई सम्बोधन गर्छन्।
संयुक्त राज्य अमेरिकाका चार पुस्ता, जसलाई अन्य सत्यहरूसँगै ४००/४३० वर्षको दासत्वको अवधिमा मिश्रद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा देखाइएको थियो, त्यसको समापन फिरऊनको लाल समुद्रका पानीहरूमा डुबेर भयो। ती पानीहरूले त्यस राष्ट्रको अन्त्यलाई चिह्नित गरे, जसलाई परमेश्वरले अगमवक्ता मोशामार्फत प्राचीन इस्राएलका निम्ति छुटकारा ल्याउनुहुँदा न्याय गरिनुपर्ने थियो। संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि न्याय त्यही समयावधिमा गरिन्छ, जसमा परमेश्वरको मण्डलीमाथिको न्याय समापनमा पुग्छ; यसकारण यो ध्यान दिनुपर्ने कुरा हो कि फिरऊनको जीवनको अन्त्य गर्ने पानी, परमेश्वरले आफ्ना चुनिएका जनलाई छुटकारा दिनुहुँदा पानीहरूलाई स्थानमै थामेर राखिरहेको पूर्वीय बतासलाई मुक्त गरिनुद्वारा फिरऊनमाथि ल्याइयो। पूर्वीय बतास तेस्रो हाय हो, जसले प्रकाशको पुस्तक अध्याय ११ को भूकम्प आइपुग्दा आइतबारको व्यवस्थामाथि प्रहार गर्दछ।
पृथ्वीको पशुको चौथो र अन्तिम पुस्ताभन्दा अघिको पुस्ता रिपब्लिकन र प्रोटेस्टेन्ट दुवै सिङहरूमा पूरा हुन्छ। आफ्नो तेस्रो पुस्तामा सम्पन्न भएको रिपब्लिकन सिङको सम्झौता पहिलो विश्वयुद्धको वरिपरिको अवधिमा भयो, र यसले संयुक्त राज्य अमेरिकाले आफ्नो आर्थिक संरचना फेडरल रिजर्भका वैश्वीकरणवादीहरूलाई सुम्पेको कुरालाई चिन्हित गर्यो। त्यही अवधिमा लाओडिसीय सातौँ-दिनका एडभेन्टवादले आफ्नो चिकित्सा तथा शैक्षिक कार्यलाई सांसारिक शिक्षा र चिकित्साका मापदण्डअनुसार “मान्यता प्राप्त” गराउने प्रयास गर्यो। क्रियाका रूपमा “अधर्मको रहस्य” ले कन्स्टान्टिन र प्राचीन इस्राएलका राजाहरूले संसारका शक्तिहरूसँग गरेको सम्झौतालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यस सम्झौतालाई वर्णन गर्न प्रेरणाद्वारा प्रयोग गरिएको शब्द “अमाल्गमेशन” हो, जसलाई एलेन ह्वाइटको समयको शब्दकोशमा यसरी परिभाषित गरिएको थियो; "to mix or unite in an amalgam; to blend." असल र खराबको ज्ञानको रूख अमाल्गमेशनको रूख हो, सम्झौताको रूख। “अन्तिम महान् संघर्ष” आइतबारको व्यवस्था-सम्बन्धी सङ्कट हो, र त्यस सङ्कटको लागि शैतानको तयारी “अधर्मको रहस्य” हो, जसले मानवीय बुद्धिलाई ईश्वरीय प्रकाशसँग मिसाउँछ।
“जब सबैले पक्ष लिनेछन्, तब शैतान अन्तिम महान् संघर्षका लागि आफ्ना योजनाहरू निर्माण गर्न व्यस्त छ....”
“ती आवाजहरूलाई सुन, ती शक्तिहरूलाई चिन्ह लगाऊ, जो संसारमा प्रभावशाली भएका छन्। के त्यहाँ प्रार्थनाको कुनै स्वर छ? के तिमीले परमेश्वरलाई स्वीकार गरिएको कुनै चिन्ह देख्छौ? त्यहाँ याजकहरू छन्, प्रशस्त छन्; तर तिनीहरूले यहोवाको व्यवस्थालाई आफ्ना खुट्टामुनि कुल्चिरहेका छन्। तिनीहरूका वस्त्रहरू आत्माहरूको रगतले दागिएका छन्। भीडका भीडहरू दुष्टात्माहरूलाई बलि चढाइरहेका छन्। हे आज्ञापालन र अनाज्ञाकारिताबीच हिचकिचाइरहेकाहरू हो, हेर। कल्पनामा शैतानको वेदीमा आराधना गरिरहेका विशाल जनसमूहहरूलाई हेर। सङ्गीतलाई सुन, त्यस भाषालाई सुन, जसलाई उच्च शिक्षा भनिन्छ। तर परमेश्वरले त्यसलाई के घोषणा गर्नुहुन्छ?—अधर्मको रहस्य।” Pamphlets, 004, 11.
अन्तिम संघर्षमा, जब “सबैले पक्ष लिनेछन्,” तब अदनको बगैँचाको परीक्षा पुनः दोहोरिन्छ। प्रारम्भमा बगैँचाको बीचमा रहेको एउटै रूखसम्म सीमित रहेको परीक्षा अन्त्यमा सारा संसारभरि पुनः दोहोरिन्छ। अन्तिम युद्धअगाडि शैतानको काम “अधर्मको रहस्य” हो, जसलाई “उच्च शिक्षा” भनेर परिभाषित गरिएको छ! पृथ्वीका पशुको देशमा “उच्च शिक्षा” को प्रतीक टेनेसीको नासभिलमा पाइन्छ, जुन ‘दक्षिणको एथेन्स’ हो, जहाँ एक समय नासभिलमा म्याडिसन कलेजद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको साँचो शिक्षाको विपरीत पार्थेनोन मन्दिर अवस्थित छ। प्रेरणाबाट लिइएको निम्न कथन यस लेखको अन्त्यमा पूर्ण रूपमा उद्धृत गरिएको छ, तर यस बिन्दुमा केही कुराहरू विचार गर्नुपर्नेछ।
“यस पृथ्वीको इतिहासको समापनमा यति व्यापक रूपमा प्रकट हुने अधर्मको रहस्यलाई सावधानीपूर्वक खोजी गरी बुझ्न सबैलाई बुद्धिको आवश्यकता छ....”
“पुनर्स्थापित स्वर्गतर्फ जाने कुनै मध्यम मार्ग छैन। यी अन्तिम दिनहरूका लागि मानिसलाई दिइएको सन्देश मानवीय युक्तिसँग मिश्रित गरिनुहुँदैन....”
“जिनलाई परमेश्वरले विश्वासका उच्च पदहरूमा उचाल्नुभएको छ, तिनीहरू स्वर्गको ज्योतिबाट फर्केर मानवीय बुद्धितर्फ लाग्न सक्छन्.... परमेश्वरसँग सहकर्मी बन्न योग्य चरित्र धारण गर्न चाहने र परमेश्वरको प्रशंसा प्राप्त गर्न चाहने सबैले आफूलाई परमेश्वरका शत्रुहरूबाट अलग राख्नुपर्छ, र ख्रीष्टले यूहन्नालाई संसारलाई दिनका निम्ति दिनुभएको सत्यलाई कायम राख्नुपर्छ।” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.
“बुद्धि” आवश्यक पर्ने “सबै” ले अन्ततः दुई वर्गका उपासकहरू उत्पन्न गर्ने एउटा परीक्षाको प्रक्रियामा ल्याइएका सबैलाई जनाउँछ। “बुद्धिमान” तिनीहरू हुन् जसले आवश्यक “बुद्धि” प्राप्त गर्छन्। यो परीक्षाको प्रक्रिया त्यस बेला आरम्भ हुन्छ जब मानव अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुअघि, ठीक त्यसको केही अघिदेखि, येशू ख्रीष्टको प्रकाशनको मोहोर खोलिन्छ। त्यस मोहोर-खुलाइले “ज्ञानको वृद्धि” आरम्भ गराउँछ। येशू ख्रीष्टको प्रकाशनसँग सम्बन्धित परीक्षाको सामना गर्नेहरूले आइतबारको व्यवस्थामा पूर्वीय बतास आइपुग्नुअघि मार्गदर्शन गर्न, तयार पार्न र पवित्र तुल्याउनका लागि अभिप्रेत भविष्यवाणीसम्बन्धी ज्ञानको “तेल” प्राप्त गर्नेछन्। “असल र खराबको ज्ञानको रूख” भनेको स्वर्गीय रोटीको नक्कली रूपको प्रतीक हो, जसलाई खाइनु वा अस्वीकार गरिनु छ।
गालीलमा, कफर्नहुमको सभाघरमा भएको एउटै घटनामा येशूले आफ्नो सेवाकार्यको अरू कुनै पनि समयभन्दा बढी अनुयायीहरू गुमाउनुभयो। त्यहाँ ख्रीष्टका अगमवाणीपूर्ण वचनहरू शाब्दिक थिए कि आत्मिक भन्ने कुराको परीक्षा भयो, र त्यस परीक्षामा असफल हुनेहरू असफल भए—किनकि मानिस परमेश्वरको मुखबाट निस्कने हरेक वचनद्वारा जिउनुपर्छ भन्ने कुरा तिनीहरूले बिर्सेका थिए। ख्रीष्टले आफू स्वर्गबाट पठाइएको रोटी भएको कुरा स्पष्ट रूपमा बताउनुभएको थियो, र परीक्षामा असफल भएकाहरूले सत्यलाई ग्रीकहरूले प्रतिनिधित्व गर्ने मानवीय बुद्धिसँग मिसाएका थिए।
हव्वाले बगैंचाको असफलता आरम्भ गर्नुभन्दा पहिले, ख्रीष्टले आदम र हव्वा दुवैलाई असल र खराबको ज्ञान दिने रूखको फल नखानू भनी आज्ञा दिनुभएको थियो। अनन्त सुसमाचारका तीन चरणहरूमध्ये पहिलो चरण परमेश्वरको भय मान्नु हो।
“मनले प्रकाशनका अद्भुत सत्यहरूलाई ग्रहण गरोस्, तब यसले आफ्नो शक्तिलाई तुच्छ विषयहरूमा प्रयोग गरेर कहिल्यै सन्तुष्ट रहनेछैन; यसले आजका युवाहरूलाई नैतिक रूपमा पतित तुल्याइरहेका हल्का स्तरका साहित्य र निष्फल मनोरञ्जनहरूबाट घृणाका साथ मुख फर्काउनेछ। जसले बाइबलका कविहरू र ज्ञानीजनहरूसँग संगति गरेका छन्, र जसका प्राण विश्वासका वीरहरूको गौरवमय कार्यहरूले उद्दीप्त भएका छन्, तिनीहरू विचारका समृद्ध क्षेत्रहरूबाट हृदयमा धेरै अधिक शुद्धता र मनमा धेरै उच्चता लिएर निस्कनेछन्, भन्दा यदि तिनीहरू अति प्रसिद्ध लौकिक लेखकहरूको अध्ययनमा लागेका भए, वा संसारका फिरऊनहरू, हेरोदहरू, र कैसरहरूका पराक्रमहरूको मनन गर्दै तिनको महिमा गाइरहेका भए।”
“युवाहरूका शक्तिहरू प्रायः सुप्त अवस्थामा छन्, किनकि तिनीहरूले परमेश्वरको भयलाई ज्ञानको आरम्भ बनाउँदैनन्। प्रभुले दानिएललाई बुद्धि र ज्ञान दिनुभयो, किनकि उसले आफ्ना धार्मिक सिद्धान्तहरूमा हस्तक्षेप गर्ने कुनै पनि शक्तिको प्रभावमा पर्न अस्वीकार गर्यो। हामीसँग उच्च बुद्धि, स्थिरता, र ठोस मूल्य भएका मानिसहरू यति थोरै हुनुको कारण यही हो कि तिनीहरूले स्वर्गसँगको सम्बन्ध तोडेर महानता प्राप्त गर्न सकिने ठान्दछन्।” Messages to Young People, 255, 256.
हव्वाले आफ्नो “परमेश्वरको भय” गुमाइन्। उनले परमेश्वरका वचनमा थरथराउनुपर्थ्यो, जुन एक लाख चवालीस हजारको एउटा विशेषता हो। परमेश्वरको भय तीन परीक्षाहरूमध्ये पहिलो हो, र यो भविष्यवाणीको वचनको मोहर खोलिँदा आरम्भ हुन्छ, जसले अन्ततः बुद्धिमानहरूको एउटा वर्ग र मूर्खहरूको एउटा वर्ग उत्पन्न गर्दछ। जो बुद्धिमान हुनका निम्ति नियत गरिएका छन्, तिनीहरूको आरम्भ परमेश्वरको वचनमा थरथराउनु हो। हव्वाले यसो गरिनन्, र जब उनी परीक्षाको प्रक्रियाको दोस्रो चरणको सामना गरिन्, तब उनी परमेश्वरलाई महिमा दिन असमर्थ भइन्, र त्यसपछि न्यायको घडीसँग सामना गरिन्, जहाँ उनले लाओडिसियाको नाङ्गोपन प्रकट गरिन्।
“जतिले ख्रीष्टियन चरित्रलाई सिद्ध बनाउन चाहन्छन्, तिनीहरूले ख्रीष्टको जुवा बोक्नै पर्छ। यदि तिनीहरू ख्रीष्ट येशूमा स्वर्गीय स्थानहरूमा सँगै बस्न चाहन्छन् भने, तिनीहरूले यस पृथ्वीमा रहँदासम्म उहाँबाट सिक्नै पर्छ। ख्रीष्टले आफूलाई प्रसन्न तुल्याउनुभएन। उहाँको सम्पूर्ण जीवन शुद्ध, निःस्वार्थ परोपकारिताको विकास थियो। उहाँले पतित संसारलाई, शैतान र त्यसको सभाघरलाई, स्वर्गीय ब्रह्माण्डलाई, पतन नभएका लोकहरूलाई यो प्रदर्शन गर्न मानव स्वभाव धारण गर्नुभयो कि उहाँको दिव्य स्वभावसँग एकीकृत भएको मानव स्वभाव परमेश्वरको व्यवस्थाप्रति पूर्णतः आज्ञाकारी बन्न सक्थ्यो। सबैले यो सोध्न आवश्यक छ, ‘उद्धार पाउन मैले के गर्नुपर्छ?’ परमेश्वर नम्र, पश्चात्तापी हृदय चाहनुहुन्छ, जो उहाँको वचनमा काँप्छ। केवल दैवी वेदीबाट मात्र हामी त्यो स्वर्गीय मशाल प्राप्त गर्न सक्छौं, जुन प्राप्त भएपछि यसले हामीलाई हाम्रो अयोग्यताको पूर्ण दृष्टि दिनेछ, र ख्रीष्टको महिमा र गौरव हामीलाई प्रकट गर्नेछ। जब यो देखिन्छ, तब परमेश्वरले हामीलाई पवित्र आत्माको मार्गदर्शनअन्तर्गत राख्नुहुन्छ, र त्यसले हामीलाई सबै सत्यमा डोर्याउनेछ।” Bible Echo, July 20, 1896.
सत्य र त्रुटिको मिश्रण शैतानको कार्य हो, जसलाई अधर्मको रहस्य भनेर चिनिन्छ। अनुसन्धानात्मक न्यायका अन्तिम घटनाक्रमहरूमा समस्त मानवजातिको समझौता टेनेसीको न्यासभिलस्थित पार्थेनोन मन्दिरमा प्रतीकात्मक रूपमा अभिलेखित गरिएको छ।
“हाम्रा युवाहरूलाई ती विश्वविद्यालयहरूमा पठाउनु बुद्धिमानी होइन, जहाँ उनीहरूले ग्रीक र ल्याटिनको ज्ञान प्राप्त गर्नमा आफ्नो समय समर्पित गर्छन्, जबकि यी भाषाहरूमा प्रवीण हुनका लागि उनीहरूले अध्ययन गर्ने अविश्वासी लेखकहरूको भावनाले तिनीहरूको मस्तिष्क र हृदय भरिँदै जान्छ। उनीहरूले यस्तो ज्ञान प्राप्त गर्छन्, जो कदापि आवश्यक छैन, न त महान् शिक्षकका शिक्षाहरूसँग मेल खाने खालको नै हुन्छ। साधारणतया यसरी शिक्षित भएकाहरूमा धेरै आत्म-महत्त्वको भावना हुन्छ। उनीहरू सोच्दछन् कि उनीहरू उच्च शिक्षाको शिखरमा पुगेका छन्, र आफूलाई यसरी प्रस्तुत गर्छन् मानौँ उनीहरू अब सिक्नेहरू रहेनन्। उनीहरू परमेश्वरको सेवाका लागि बिग्रिएका हुन्छन्। धेरै जनाले तुलनात्मक रूपमा निष्प्रयोजन शिक्षालाभ गर्नमा खर्च गरेका समय, साधन, र अध्ययन त्यस्तो शिक्षा प्राप्त गर्न प्रयोग गरिनु पर्ने थियो, जसले उनीहरूलाई व्यावहारिक जीवनका लागि योग्य, सर्वाङ्गीण पुरुष र स्त्रीहरू बनाउँथ्यो। यस्तो शिक्षा तिनीहरूका लागि अत्यन्त उच्च मूल्यको हुनेथियो।”
“हाम्रा विद्यालयहरू छोड्दा विद्यार्थीहरूले आफूसित के बोकेर जान्छन्? तिनीहरू कहाँ जाँदैछन्? तिनीहरू के गर्न जाँदैछन्? के तिनीहरूसित त्यस्तो ज्ञान छ, जसले तिनीहरूलाई अरूलाई सिकाउन सक्षम बनाओस्? के तिनीहरू बुद्धिमान् पिता र माता बन्नका लागि शिक्षित भएका छन्? के तिनीहरू बुद्धिमान् प्रशिक्षकहरूका रूपमा परिवारको अग्रस्थानमा उभिन सक्छन्? के आफ्नो गृहजीवनमा तिनीहरूले आफ्ना सन्तानलाई यसरी शिक्षित गर्न सक्छन् कि तिनीहरूको परिवार स्वर्गस्थित परिवारको प्रतीक भएकाले परमेश्वरले प्रसन्नतासाथ हेर्न सक्ने परिवार होस्? के तिनीहरूले त्यही एकमात्र शिक्षा प्राप्त गरेका छन्, जसलाई साँच्चै ‘उच्च शिक्षा’ भन्न सकिन्छ?”
“उच्च शिक्षा भनेको के हो? कुनै पनि शिक्षालाई उच्च शिक्षा भन्न सकिँदैन, जबसम्म त्यसले स्वर्गको समानता वहन गर्दैन, जबसम्म त्यसले जवान युवक-युवतीहरूलाई ख्रीष्टजस्तै हुनतर्फ डोऱ्याउँदैन, र तिनीहरूलाई आफ्ना परिवारहरूको शिरमा परमेश्वरको स्थानमा उभिन योग्य बनाउँदैन। यदि आफ्नो विद्यालय-जीवनको दौरानमा कुनै युवकले युनानी र ल्याटिन भाषाको ज्ञान तथा अविश्वासी लेखकहरूको कृतिमा निहित भावहरू प्राप्त गर्न असफल भएको छ भने, उसले धेरै हानि भोगेको हुँदैन। यदि येशू ख्रीष्टले यस प्रकारको शिक्षालाई अत्यावश्यक ठान्नुभएको भए, के उहाँले संसारमा उहाँको प्रतिनिधित्व गर्न, नश्वरहरूलाई कहिल्यै सुम्पिएको सबैभन्दा महान् कार्य गर्नका लागि आफूले शिक्षा दिइरहनुभएका आफ्ना चेलाहरूलाई त्यो शिक्षा दिनुहुन्नथ्यो र? तर, त्यसको सट्टा, उहाँले पवित्र सत्य तिनीहरूका हातमा राख्नुभयो, ताकि त्यसलाई यसको सरलतामा संसारलाई दिइयोस्।”
“कहिलेकाहीँ ग्रीक र ल्याटिनका विद्वानहरू आवश्यक पर्छन्। कसैले यी भाषाहरू अध्ययन गर्नुपर्छ। यो उचित हो। तर सबैले होइन, र धेरैले पनि, ती अध्ययन गर्नुहुँदैन। जसले ग्रीक र ल्याटिनको ज्ञान उच्च शिक्षाका लागि अनिवार्य छ भनी ठान्छन्, तिनीहरूले टाढासम्म देख्न सक्दैनन्। न त संसारका मानिसहरूले विज्ञान भनी बोलाउने कुराका रहस्यहरूको ज्ञान परमेश्वरको राज्यमा प्रवेश गर्नका लागि आवश्यक छ। मनलाई कुतर्क र परम्पराले भरिदिने शैतान नै हो; यिनैले साँचो उच्च शिक्षालाई बहिष्कृत गर्छन्, र सिक्ने व्यक्तिसँगै नष्ट हुनेछन्।”
“जसले झूटा शिक्षा प्राप्त गरेका छन्, तिनीहरूले स्वर्गतिर दृष्टि लगाउँदैनन्। तिनीहरूले उहाँलाई देख्न सक्दैनन्, जो साँचो ज्योति हुनुहुन्छ, ‘जसले संसारमा आउने हरेक मानिसलाई ज्योति दिनुहुन्छ।’ तिनीहरूले अनन्त वास्तविकताहरूलाई प्रेताभास ठान्छन्, एउटा परमाणुलाई संसार भन्छन्, र एउटा संसारलाई परमाणु। तथाकथित उच्च शिक्षा प्राप्त गरेका धेरै जनाका विषयमा परमेश्वर घोषणा गर्नुहुन्छ, ‘तँ तराजुमा तोलिएको छस्, र तेरो तौल अपुग पाइयो,’—व्यावहारिक कार्यसम्बन्धी ज्ञानमा अपुग, समयलाई सर्वोत्तम रूपमा उपयोग गर्ने ज्ञानमा अपुग, येशूका निम्ति कसरी परिश्रम गर्ने भन्ने ज्ञानमा अपुग।” Review and Herald, August 17, 1897.
न्यासभिलका अग्निगोलहरूको चेतावनी कुनै मनपरी रूपमा छानिएको सहरसम्बन्धी होइन; यो सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरू, संयुक्त राज्य अमेरिका, र संसारमाथि ल्याइएको प्रत्यक्ष न्याय हो। न्यासभिलका अग्निगोलहरूले एडभेन्टवादका विभिन्न वर्गहरू, पृथ्वीको पशु, र संसारका लागि फरक-फरक विशेषताहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्। न्यासभिलका अग्निगोलहरू असत्य शिक्षामाथि परमेश्वरको न्याय हुन्, जसलाई असल र खराबको ज्ञानको रूखद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा जनाइएको छ।
हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।
“विविध चित्रहरूको माध्यमद्वारा प्रभु येशूले यूहन्नालाई परमेश्वरका जनहरूको सतावटका लागि कुख्यात ठहरिएका मानिसहरूको दुष्ट चरित्र र प्रलोभनकारी प्रभाव प्रकट गर्नुभयो। यस पृथ्वीको इतिहासको समापनमा अत्यन्त ठूलो स्थान ओगट्ने अधर्मको रहस्यलाई सावधानीपूर्वक खोजी गर्न सबैलाई बुद्धि आवश्यक छ। संसारका शासनशक्तिहरूका अधीनमा रहेका, गुप्त समाजहरू र गठबन्धनहरूमा आफूलाई बाँध्ने, परमेश्वरको व्यवस्थालाई आदर नगर्ने बासिन्दाहरूका घृणित कामहरूको परमेश्वरद्वारा गरिएको प्रस्तुतीकरणले सत्यको ज्योति पाएका जनहरूलाई यी सबै दुष्टताहरूबाट पूर्णतः अलग रहन सक्षम तुल्याउनुपर्छ। संसारका सबै झूटा धर्मावलम्बीहरूले झन्-झन् आफ्ना दुष्कर्महरू प्रकट गर्नेछन्; किनकि त्यहाँ केवल दुई पक्ष मात्र छन्—परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्नेहरू र परमेश्वरको पवित्र व्यवस्थाविरुद्ध युद्ध गर्नेहरू....”
“स्त्रीको सन्तान र सर्पबीचको शत्रुता प्रभुद्वारा स्पष्ट रूपमा परिभाषित गरिएको छ। ‘अनि म तँ र स्त्रीबीच, र तेरो सन्तान र उसको सन्तानबीच शत्रुता राखिदिनेछु; त्यसले तेरो शिर कुचल्नेछ, र तँले त्यसको कुर्कुच्चो डस्नेछस्।’ ‘अनि आदमलाई उहाँले भन्नुभयो, किनभने तैले आफ्नी पत्नीको वचन सुनेर त्यस रूखको फल खाइस्, जसको विषयमा मैले तँलाई आज्ञा दिएको थिएँ, “तैंले त्यसबाट नखानू”: तेरो कारणले भूमि शापित भएको छ; तैंले आफ्नो जीवनभरि दुःखका साथ त्यसको उपज खानेछस्; त्यसले तेरो निम्ति काँडा र सिउँडी उम्राउनेछ; र तैंले खेतको सागपात खानेछस्; आफ्नो निधारको पसिनाले तैंले रोटी खानेछस्, जबसम्म तँ फेरि भूमिमा फर्कँदैनस्; किनकि तँ त्यहीँबाट लिइएको थिइस्: तँ धूलो हस्, र धूलोमै फर्कनेछस्।’”
“आफ्नै बाटोलाई पछ्याएर, शैतानका परीक्षासँग अनुरूप आचरण गर्दै र परमेश्वरको प्रकट इच्छाको विरोधमा चल्दै, मानिसले व्यर्थमै आफूलाई उच्च पार्ने र आशिषित बनाउने प्रयत्न गर्यो। यसरी उसले परमेश्वरका आज्ञाप्रति अनाज्ञाकारिताको अनुभवजन्य ज्ञान प्राप्त गर्यो। यसरी उसले असल र खराबलाई चिन्यो; यसरी उसले परमेश्वरप्रतिको आफ्नो विश्वासयोग्यता र निष्ठा गुमायो, र सारा मानव परिवारमाथि दुष्टता र दुःखका बाँधका ढोका खोलिदियो। आज कति जनाले यही प्रयोग गरिरहेका छन्! मानिसले कहिले सिक्नेछ कि उसको सुरक्षाको एकमात्र उपाय ‘परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ’ भन्ने वचनमाथिको पूर्ण भरोसाद्वारा मात्र हो?”
“शैतानले मानविय उपायहरूद्वारा परमेश्वरका सन्तानहरूमाथि आफ्नै आविष्कारहरू थोपर्न खोजिरहेको छ। ऊ परमेश्वरसरह ग्रहण गरिन, वा अझ परमेश्वरभन्दा माथि राखिन खोजिरहेको छ।”
“विश्रामदिनलाई हप्ताको पहिलो दिनमा परिवर्तन गरेर, उसले मानिसहरूलाई परमेश्वरका घोषणाहरूमा अविश्वास गर्न लगाउँछ, र यसरी आफ्नै मार्गहरू र योजनाहरूलाई यति अत्यन्त बुद्धिमानी ठान्न लगाउँछ कि तिनीहरू आफ्नै दृष्टिमा र आफ्नै विकृत न्यायबुद्धिमा अत्यन्त प्रज्ञावान् देखिन्छन्। मानवीय नीतिद्वारा उसले मानिसहरूलाई परमेश्वरका स्पष्ट आज्ञाहरूलाई मानवीय परम्पराभन्दा कम प्रभावकारी ठान्न लगाउँछ, र सधैँ पवित्र, न्यायी र असल रहने त्यस व्यवस्थाबाट विचलित हुनुलाई तुच्छ कुरा ठान्न लगाउँछ। उसले देख्छ कि यसरी मानवीय साधनहरूलाई आज्ञाकारी सन्तानझैँ परमेश्वरसँग सामञ्जस्यमा हिँड्नबाट रोकेर, ऊ हाम्रो संसारमा परमेश्वरको कार्यको सिद्धिलाई बाधा पुर्याउन सक्छ।”
“तर हाम्रो पहिलो बाबुआमाको सन्दर्भमा जस्तै, पापको प्रयोग गरिसकिएपछि अहिले पनि जिम्मेवार पदहरूमा उभिएका मानवीय कार्यकर्ताहरूसँग शैतानका गोप्य मिलेमतोहरू उस्तै प्रकारले डराइनुपर्ने र टारिनुपर्ने विषय हुन्। मलाई यो भन्न निर्देशन दिइएको छ कि परमेश्वरको कार्यमा जिम्मेवारीका पदहरूमा राखिएका मानिसहरूले अरूमाथि नियन्त्रण गर्ने आफ्नो अधिकारलाई अतिमूल्याङ्कन गरेका छन्। कुनै मानिसले ओगटेको पदले उसको चरित्र परिवर्तन गर्दैन। कतिपयले यस्तो अनुभव गरेका देखिन्छन् कि उनीहरूले मण्डलीहरूका लागि र सेनेटोरियमहरूका लागि योजना बनाउनैपर्छ र तिनीहरूको निर्णयमाथि कुनै प्रश्न उठाइनुहुँदैन। तिनीहरूले प्रत्येक पाइलामा येशूबाट सिकून्। प्रत्येक मानिसका लागि उहाँ नै सर्वोच्च अधिकार हुनुपर्छ।”
“जसले प्रायः हाम्रा शिक्षक हुनुहुन्थ्यो, उहाँ भन्नुहुन्छ, ‘मानिसले आफ्नो परमेश्वरसँग दीनतापूर्वक हिँड्नु, खेदित आत्माका साथ परमेश्वरको मार्ग ग्रहण गर्नु, र ठूलो सांसारिक लाभ प्रस्तुत गरेजस्ता देखिने शैतानका प्रस्तावहरू अस्वीकार गर्नु कति कठिन छ।’ परमेश्वरले मात्र बसाल्नुभएको दृढ आधारमा अटल उभिनुको सट्टा मानिसले आफ्नै बाटो लिनुको प्रभाव बारम्बार दोहोरिएको छ। परमेश्वरले देखाउनुभएको सोझा मार्गहरूमा हिँड्न इन्कार गर्नुले तिनीहरूलाई भ्रममा पुर्याउनेछ र उही परीक्षा र कष्ट भोगिरहेका अरूहरूलाई बुद्धि सिकाउनेछैन। मानिसले कहिले सिक्नेछ कि परमेश्वर परमेश्वर हुनुहुन्छ, र उहाँ परिवर्तन हुने मनुष्य होइनन्?”
“सही मार्गबाट विचलित भएका कतिपय मानिसहरू परमेश्वरले तिनीहरूलाई नदिइएका जिम्मेवारीहरू समात्न निरन्तर ज्वरोझैँ आतुरतामा रहेका छन्। परमेश्वरले प्रत्येक सेवक र प्रत्येक चिकित्सकलाई सत्यको सरलता कायम राख्न आह्वान गर्नुहुन्छ। पुरानो तथा नयाँ करार दुवैमा प्रकट हुनुभएको परमेश्वरका पुत्र नै आज हाम्रो संसारका मुक्तिदाता हुनुहुन्छ। प्रत्येक मेडिकल मिसनरीले उहाँबाट नै आफ्नो प्रशिक्षण प्राप्त गर्नुपर्छ। जबसम्म उसले आफूलाई वायुमण्डलको अधिकारका प्रधानबाट अलग गर्दैन, तबसम्म उसले आफूमाथि भरोसा गर्ने आत्माहरूलाई भ्रममा पार्नेछ। ती मानिसहरूदेखि सबै जना सावधान रहून्, जो यसरी शिक्षित र उच्च पारिएका छन् कि तिनीहरूको योजनाहरू सामान्य मानिसहरूले बुझ्न सक्दैनन्।”
“पापका षड्यन्त्रहरू अनन्त कल्पनाशक्तिलाई पनि नाघ्छन्। प्रत्येक विपत्ति, प्रत्येक दुःखकष्ट र मृत्यु, केवल दुष्टताको शक्तिको मात्र नभई जीवित परमेश्वरको सत्यताको पनि प्रमाण हो। सत्यलाई, अर्थात् जीवित परमेश्वरको वचनलाई—जो सदासर्वदा स्थिर रहन्छ र आज्ञापालनद्वारा जीवन दिन्छ—चिनेपछि पनि, शैतानको चातुर्यअनुसार चल्नमा मानिसको दुर्बलता अत्यन्तै अचम्मलाग्दो छ। परमेश्वरद्वारा शिक्षा पाएका सबैले ख्रीष्टलाई उहाँका पुत्रको रूपमा चिन्छन्। परमेश्वरका ज्ञात घोषणाहरूलाई अविश्वास गर्ने सबैले पापको लोकप्रियतालाई प्रकट गर्छन्, र तिनीहरू जीवन र अमरताको पक्षमा कार्य गरिरहेका हुँदैनन्, जुन सत्यको सिद्ध पवित्रीकरणद्वारा प्रकाशमा ल्याइएका छन्। यदि तिनीहरूले चरित्रमा, वचनमा, र आत्मामा परिवर्तन गरेनन् भने, प्राणहरू नष्ट हुनेछन्।”
“पुनर्स्थापित स्वर्गतर्फ लैजाने कुनै मध्य मार्ग छैन। यी अन्तिम दिनहरूका लागि मानिसलाई दिइएको सन्देश मानवीय युक्तिसँग मिसिनु हुँदैन। हामी सांसारिक वकिलहरूको नीतिमा भर पर्नु हुँदैन। हामी प्रार्थनामा नम्र मानिसहरू हुनुपर्छ, शैतानका माध्यमहरूले अन्धा बनाइएकाहरूझैँ व्यवहार नगर्ने।”
धेरैसँग विश्वास त छ, तर प्रेमद्वारा कार्य गर्ने र आत्मालाई शुद्ध पार्ने विश्वास छैन। उद्धार गर्ने विश्वास केवल सत्यको साधारण मान्यता मात्र होइन। “भूतप्रेतहरू पनि विश्वास गर्छन्, र थर्थर काँप्छन्।” परमेश्वरको आत्माको प्रेरणाले मानिसहरूलाई यस्तो विश्वास दिन्छ, जो एक प्रेरक शक्ति हो, जसले चरित्रलाई ढाल्छ, र मानिसहरूलाई केवल औपचारिक कार्यहरूभन्दा माथि डोर्याउँछ। वचनहरू, कार्यहरू, र आत्माले यस तथ्यको साक्षी दिनुपर्छ कि हामी ख्रीष्टका अनुयायीहरू हौं।
“परमेश्वरले प्रदान गर्नुभएको सबैभन्दा महान् ज्योति र आशिष् यी अन्तिम दिनहरूमा अपराध र धर्मत्यागविरुद्धको कुनै सुरक्षा होइन। जसलाई परमेश्वरले भरोसाको उच्च पदहरूमा उचाल्नुभएको छ, तिनीहरू स्वर्गीय ज्योतिबाट फर्की मानवीय बुद्धितर्फ जान सक्छन्। तब तिनीहरूको ज्योति अन्धकार बन्नेछ, परमेश्वरले सुम्पनुभएका तिनीहरूको क्षमताहरू पासो बन्नेछन्, तिनीहरूको चरित्र परमेश्वरका लागि ठेस लाग्ने कुरा हुनेछ। परमेश्वरको उपहास गरिने छैन। उहाँबाटको विचलन सधैँ निश्चित परिणामहरूद्वारा पछ्याइएको छ र सधैँ पछ्याइनेछ। परमेश्वरलाई अप्रिय हुने कामहरूको आचरणले, यदि तिनको दृढतापूर्वक पश्चात्ताप गरी त्याग गरिएन भने, तिनलाई उचित ठहर्याउने प्रयास गर्नुको सट्टा, दुष्कर्मीलाई धोखामा कदम-कदम गर्दै अघि बढाउँदै लैजानेछ, यहाँसम्म कि धेरै पापहरू दण्डहीनतासाथ गरिनेछन्। जस-जसले यस्तो चरित्र धारण गर्न चाहन्छन् जसले तिनीहरूलाई परमेश्वरका सहकर्मीहरू बनाओस् र परमेश्वरको प्रशंसा प्राप्त गराओस्, तिनीहरूले आफूलाई परमेश्वरका शत्रुहरूबाट अलग राख्नुपर्छ, र ख्रीष्टले यूहन्नालाई संसारलाई दिनको लागि दिनुभएको सत्यलाई अटल रूपमा कायम राख्नुपर्छ।” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.