पद चालीसको लुकेको इतिहास - संख्या चौध

अघिल्लो लेखमा हामीले पहिलो विपत्ति अर्थात् पाँचौँ तुरहीका भविष्यसूचक विशेषताहरूलाई चाँडै आउन लागेको आइतबारे कानुनसँग मेल गराएका थियौँ। पहिलोले अन्तिमको चित्रण गर्छ भन्ने दृष्टिकोणबाट पाँचौँ तुरहीलाई अन्तिम तीन तुरहीमध्ये पहिलोका रूपमा लिँदा, पहिलो विपत्तिमा इस्लामको भविष्यसूचक भूमिका प्रकाशको पुस्तकको एघारौँ अध्यायको भूकम्पसँग मेल खान्छ। शबाथको सभामा हामीले यस लेखबारे छलफल गरेको भोलिपल्ट मैले एक जना मित्रबाट एउटा इमेल पाएँ, र मेरा ती मित्रले पनि दोस्रो विपत्ति अर्थात् छैटौँ तुरहीलाई चाँडै आउन लागेको आइतबारे कानुनसँग मेल गराउने प्रयास गरिरहेका थिए। यो मान्य दृष्टिकोण हो, किनकि अन्तिम तीन तुरही तीन विपत्ति हुन्।

अन्तिम तीन तुरहीहरू सात तुरहीभित्रका एक विशिष्ट प्रतीक हुन्, जसरी अन्तिम तीन मण्डलीहरू पहिलो चारबाट विशिष्ट छन् र अन्तिम तीन मोहोरहरू सात मोहोरभित्र विशिष्ट छन्। यो भविष्यवाणीसम्बन्धी सत्यलाई वर्षौंदेखि बारम्बार सम्बोधन गरिएको छ। पहिलो र तेस्रो धिक्कारलाई अल्फा र ओमेगा प्रतीकका रूपमा विचार गर्दा उत्पन्न हुने प्रकाशसँगै, हामीले ती तीन धिक्कारहरूलाई भविष्यवाणीको त्रिविध अनुप्रयोगका रूपमा पनि विचार गर्नुपर्छ।

अगमवाणीको त्रिगुणात्मक प्रयोगले पहिलो र दोस्रो धिक्कारका सबै अगमवाणीसम्बन्धी विशेषताहरू तेस्रो धिक्कारमा पनि रहनेछन् भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ। पहिलो धिक्कार अरबको इस्लाम थियो र दोस्रो धिक्कार टर्कीको इस्लाम थियो। पहिलो धिक्कारले मानिसहरूको एक तिहाइलाई “यातना दिनु” थियो, र दोस्रो धिक्कारले मानिसहरूको एक तिहाइलाई “मार्नु” थियो।

नमारिएका दुई तिहाइ मानिसहरूले पश्चात्ताप गरेनन्।

सात तुरहीहरूले अन्तिम सात विपत्तिहरूको प्रतीकरूप धारण गर्छन्, र बीसौँ पदमा ती तुरहीहरूलाई विपत्तिहरू भनिएको छ। संयुक्त राज्य अमेरिका अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिगुणात्मक सङ्घको एक तिहाइ हो, र आइतबारको व्यवस्थाको समयमा यो छैटौँ राज्यको रूपमा मारिन्छ। यसको मृत्यु झूटा उपासनाको कारणले आयो, जसलाई “तिनीहरूका हातका कामहरू,” “दुष्टात्माहरू र सुन, चाँदी, काँसा, ढुङ्गा र काठका मूर्तिहरूको” “उपासना,” साथै “हत्या,” “टुनामुना,” “व्यभिचार” र “चोरी” द्वारा प्रतीकात्मक रूपमा देखाइएको छ।

आइतबारको उपासनाले प्रतिनिधित्व गर्ने झूटो उपासना नै पश्चात्ताप गर्नुपर्ने “कारण” हो, तर तिनीहरूले पश्चात्ताप गरेनन्, त्यसैले “परिणाम” इस्लामका सलहहरूले ल्याउने यातना र मृत्यु हो। आइतबारको कानुन लागू हुँदा मानिसहरूको एक तिहाइ, अर्थात् संयुक्त राज्य अमेरिका, मारिए तापनि बाँकी दुई तिहाइले पश्चात्ताप गर्दैनन्।

पहिलो र दोस्रो विपत्ति मिलेराइट इतिहासका पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतसँग अनुरूप छन्, र त्यो इतिहास एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा अक्षरशः पुनरावृत्त हुन्छ। एक लाख चवालीस हजारको इतिहास तेस्रो स्वर्गदूतको इतिहास हो र तेस्रो विपत्तिसँग अनुरूप छ। जसरी मिलेराइट इतिहासका मार्गचिह्नहरू एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा पुनरावृत्त हुन्छन्, त्यसरी नै पहिलो र दोस्रो विपत्तिका मार्गचिह्नहरू पनि तेस्रो स्वर्गदूतको इतिहासमा पुनरावृत्त हुनेछन्।

भविष्यवाणीका विद्यार्थीहरूको रूपमा हाम्रो कार्य पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूलाई तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा संयोजित गर्नु हो। पहिलो दुई सन्देशहरू बिना तेस्रो सन्देश हुन सक्दैन, किनकि “पहिलो र दोस्रो बिना तेस्रो हुन सक्दैन।” यो ‘क्रम’ को सन्दर्भमा सत्य हो, किनकि यदि पहिलो र दोस्रो छैनन् भने, तेस्रो वास्तवमा पहिलो नै हुन्छ। यो ‘विषयवस्तु’ को सन्दर्भमा पनि सत्य हो, किनकि पहिलो र दोस्रोका भविष्यवाणीय विशेषताहरूले तेस्रोका विशेषताहरूलाई पहिचान गराउँछन्। गणितीय दृष्टिले पहिलो र दोस्रो बिना तेस्रो हुँदैन, र भविष्यवाणीय दृष्टिले, यदि पहिलो र दोस्रोका मार्गचिन्हहरू छोडिए भने, तेस्रो स्वर्गदूतमा कुनै पनि मार्गचिन्हहरू रहँदैनन्।

हाम्रो काम भनेको मिलेराइटहरूको आन्दोलनमा “भविष्यवाणीको इतिहासको रेखामा भएका कुराहरू” र एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलनमा “हुने कुराहरू” देखाउनु हो।

पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको संयोजन नै त्यो हो जसले प्रकाशको पुस्तक अठारको स्वर्गदूत तल ओर्लँदा पृथ्वीलाई उज्यालो पार्छ। उनले यसो भनिन्, “‘यी कुराहरूपछि,’ यूहन्नाले भने, ‘मैले स्वर्गबाट अर्को एक स्वर्गदूत ओर्लँदै गरेको देखें, जससँग ठूलो अधिकार थियो, र उसको महिमाद्वारा पृथ्वी उज्यालो पारियो।’ यस प्रकाशनमा, ती सबै तीन सन्देशहरूको प्रकाश एकीकृत हुन्छ।” “पृथ्वी” “उज्यालो पारिएको” सँग सम्बन्धित “प्रकाशन” तब सम्पन्न हुन्छ जब “ती सबै तीन सन्देशहरूको प्रकाश एकीकृत हुन्छ।” रेखामाथि रेखा, ती तीन सन्देशहरूलाई, मिलेराइट इतिहासलाई एक सय चवालीस हजारको इतिहाससँग समानान्तरमा ल्याएर संयोजन गर्ने कार्य तीन विपत्तिहरूसँग पनि सम्पन्न गरिनु पर्नेछ।

दोस्रो स्वर्गदूतले घोषणा गरेको बाबेलको पतनलाई पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशबाट अलग गर्न सकिँदैन। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशले सन् 1843 मा ख्रीष्टको दोस्रो आगमनलाई चिनाएको थियो, र जब त्यो सन्देश असफल भयो, त्यस सन्देशको प्रभावले प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूको पतन उत्पन्न गर्‍यो। त्यो प्रभाव नै दोस्रो स्वर्गदूत थियो; कारण पहिलो स्वर्गदूतको असफलता थियो। यदि पहिलो स्वर्गदूत नै नहुने थियो भने, दोस्रो स्वर्गदूतले घोषणा गरेझैँ बाबेलको पतन पनि हुने थिएन। कारण र प्रभावलाई एकसाथ बाँध्ने तत्त्व “समय” थियो। “समय” (1843) वास्तविकतामा परिणत भएन, र त्यस असफलताले “प्रभाव” उत्पन्न गर्‍यो। “कारण” त्यो त्रुटि थियो, जसद्वारा मिलरले लगभग 1843 तिर समाप्त हुने भनी गलत निष्कर्ष निकालेका ती तीन भविष्यवाणीहरूको पहिचान गरेका थिए। 1335, 2300, र 2520 वर्षका ती तीन भविष्यवाणीहरू सन् 1843 मा बादलहरूमा ख्रीष्टको आगमनसँगै समाप्त हुनेछन् भन्ने मिलरले विश्वास गरेका थिए। जब मिलरले गलत रूपमा बुझेका समयसम्बन्धी भविष्यवाणीहरू असफल भए, त्यसले प्रोटेस्टेन्टहरूलाई पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश अस्वीकार गर्ने कारण प्रदान गर्‍यो, र दोस्रो स्वर्गदूत आयो। पहिलो स्वर्गदूत “कारण” थियो, र दोस्रो “प्रभाव” थियो।

पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूलाई अलग गर्न सकिँदैन, किनकि तिनीहरू भविष्यवाणीय समयद्वारा भविष्यवाणीय रूपमा परस्पर जोडिएका छन्। पहिलो र दोस्रो विपत्ति पनि “समय”द्वारा भविष्यवाणीय रूपमा जोडिएका छन्। एक सय पचास वर्षको यातनालाई निर्दिष्ट गर्ने पहिलो विपत्तिको समयसम्बन्धी भविष्यवाणी ठ्याक्कै त्यही बिन्दुमा समाप्त हुन्छ, जहाँ ज्यान लिने दोस्रो विपत्तिको तीन सय एकानब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको समयसम्बन्धी भविष्यवाणी सुरु हुन्छ। समयसम्बन्धी भविष्यवाणीले पहिलो र दोस्रो विपत्तिलाई अनि पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूलाई पनि जोड्छ।

पहिलो र दोस्रो धिक्कारका समयसम्बन्धी भविष्यवाणीहरूको परिपूर्तिले पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई सामर्थ्य दियो र प्रकाशको पुस्तक दशको स्वर्गदूतलाई आफ्नो महिमाले संसारलाई आलोकित गर्न तल ल्यायो। पहिलो स्वर्गदूतको विषयमा बोल्दै, सिस्टर ह्वाइटले अभिलेख गरिन् कि उनलाई “बताइयो कि उसको मिशन आफ्नो महिमाले पृथ्वीलाई आलोकित गर्नु र मानिसलाई परमेश्वरको आउँदै गरेको क्रोधबारे चेतावनी दिनु थियो।” यही प्रकाशको पुस्तक अठारको तेस्रो स्वर्गदूतको ठ्याक्कै उही मिशन हो।

पहिलो र दोस्रो विपत्तिका समयसम्बन्धी भविष्यवाणीहरूको पूर्तिले सन् १८४० मा पृथ्वीलाई आफ्नो महिमाले उज्यालो पार्न स्वर्गदूतलाई तल ल्यायो, र यसरी पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई सामर्थ्य प्रदान गर्‍यो; अनि तेस्रो विपत्तिको पूर्तिले ९/११ मा पृथ्वीलाई आफ्नो महिमाले उज्यालो पार्न स्वर्गदूतलाई तल ल्यायो, र यसरी तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई सामर्थ्य प्रदान गर्‍यो। समानान्तर अनुप्रयोगमा—रेखामाथि रेखा राख्दै—ती दुई आन्दोलनलाई एकसाथ जोडेर पृथ्वीलाई उज्यालो पार्ने कार्य सम्पन्न हुन्छ। तीन विपत्तिको सन्देशले नै तीन स्वर्गदूतको सन्देशलाई सामर्थ्य प्रदान गर्दछ। ती दुई रेखाका रूपमा एकसाथ बुनिएका छन्: एउटा आन्तरिक र अर्को बाह्य। तीन स्वर्गदूतहरूले परमेश्वरका जनहरूको कार्यको प्रतिनिधित्व गर्दछन्, र उनीहरूको कार्यलाई तीन विपत्तिको पूर्तिले सामर्थ्य प्रदान गर्दछ। बाह्य पक्ष इस्लाम र त्यसको भविष्यवाणीय कार्य हो, अनि आन्तरिक पक्ष उहाँका जनहरूमा रहनुहुने ख्रीष्ट—महिमाको आशा—हुनुहुन्छ। यसै कारण, अन्तिम दिनहरूमा आफ्ना बाह्र छोराहरूको प्रतीकात्मक अर्थबारे याकूबले गरेको भविष्यवाणीमा यहूदा गधासँग बाँधिएको छ।

ख्रीष्ट यहूदाको गोत्रका सिंह हुनुहुन्छ, जसले आफ्ना वस्त्रहरू रगतमा धुनुभयो, र जो “उत्तम दाखलता” हुनुहुन्छ, जो भविष्यवाणीगत रूपमा “गधाको बछेडासँग” बाँधिएको छ। तीन वटा हायहरूको बाह्य सन्देश तीन स्वर्गदूतहरूको आन्तरिक सन्देशसँग बाँधिएको छ। पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूत तेस्रो स्वर्गदूतसँग समानान्तर चल्दछन्, र पहिलो र दोस्रो हाय तेस्रो हायसँग समानान्तर चल्नै पर्छ।

निनवेहको युद्ध त्यो “साँचो” हो जसले संसारमाथि इस्लामको अन्धकार ल्याउँछ, जब रोमन क्याथोलिकतन्त्रको घातक घाउ निकट-आगमनशील आइतबारको व्यवस्थामा निको हुन्छ, जुन प्रकाश ११ को त्यो भूकम्प हो जहाँ तेस्रो धिक्कार अकस्मात् आउँछ। यो भूकम्पको “घडी”मै आउँछ।

आइतबारको कानुनले संसारका निम्ति पशुको मूर्तिसम्बन्धी परीक्षाकाल आरम्भ गर्छ, र टुरोसकी वेश्याले यशैया तेइसको पूर्तिस्वरूप आफ्ना गीतहरू गाउन थाल्दा उसको सम्झना गरिने समयमा छैटौँ राज्यलाई पराजित गरिने घटनाको पहिचान गराउने कुञ्जी निनवेको युद्ध हो। पशुको मूर्तिसम्बन्धी परीक्षा त्यो परीक्षा हो जसद्वारा व्यक्तिको अनन्तकालीन नियतिको निर्णय गरिन्छ, र त्यो निर्णय अनुग्रहकाल समाप्त हुनुअघि नै गरिन्छ। मिखाएल खडा हुने बेला संसारका निम्ति अनुग्रहकाल समाप्त हुन्छ। प्रकाशको पुस्तकको अध्याय तेह्र, पद बाह्र र त्यसपछिका पदहरूमा उल्लिखित संसारका निम्ति पशुको मूर्तिसम्बन्धी परीक्षाकालको पूर्वरूप संयुक्त राज्य अमेरिकाका निम्ति पशुको मूर्तिसम्बन्धी परीक्षाकालमा प्रस्तुत गरिएको छ।

संयुक्त राज्य अमेरिकामा पशुको प्रतिमाको परीक्षाको समयले प्रकाशको पुस्तक सातका एक लाख चवालीस हजारलाई छुट्याउँछ र छाप लगाउँछ, र संसारका लागि पशुको प्रतिमाको परीक्षाको समयले प्रकाशको पुस्तक सातको ठूलो भीडलाई छाप लगाउँछ।

निनवेहको युद्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको साँचोले संसारका लागि प्रतिमाको परीक्षाको समयको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ, जबकि यसले संयुक्त राज्य अमेरिकाका लागि प्रतिमाको परीक्षाको समयको अन्त्यलाई पनि चिन्हित गर्दछ। निनवेहको युद्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एउटा साँचोले अतल गर्त खोल्दछ, जसले संसारमा सलहहरूको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको इस्लामको बाढी ल्याउँछ। मध्यरात्रिको पुकारको अन्त्यमा रहेको त्यो साँचो मध्यरात्रिको पुकारको आरम्भमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा त्यही गर्त खोल्ने साँचोद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ।

संयुक्त राज्य अमेरिकामा रहेको साँचोलाई लेवी अध्याय तेईसमा तुरहीहरूको चाडको रूपमा चित्रण गरिएको छ, जुन बेला मध्यरातको पुकारको उद्घोषणाको प्रारम्भमा गधालाई फुकाइन्छ। न्याशभिलका अग्निगोलाहरू आइपुग्दा त्यो साँचो घुमाइन्छ। तुरहीहरूको चाड र इस्लामलाई फुकाइँदा न्याशभिलमाथि हुने आक्रमणले आइतबारे कानुनको समयमा हुने निनवेको युद्धको पूर्वचित्रण गर्छन्।

आइतबारको कानुनसँगै “मध्यरातको” पुकारको घोषणा समाप्त हुन्छ, किनकि त्यस बेला त्यो पुकार “उच्च स्वरको” पुकारमा परिणत हुन्छ, र अगमवाणीको अनिवार्यताअनुसार त्यस अवधिको सुरुवातले त्यसको अन्त्यलाई दर्शाउनैपर्छ। पहिलो विपत्तिमा इस्लामले संयुक्त राज्य अमेरिकाका प्रतिरूप रहेका रोमका सेनाहरूलाई एक सय पचास वर्षसम्म यातना दिनुपर्ने थियो। साँचो (निनवेको युद्ध)ले मध्यरातको पुकारको घोषणाको सुरुवात जनाउँछ, जसरी तुरहीको चाडले पनि जनाउँछ। लेवी तेइसमा तुरहीको चाड र पेन्तिकोसको बीचमा पन्ध्र दिन छन्, र पेन्तिकोस छाप्रोवासको चाड पनि हो। संयुक्त राज्य अमेरिकामा पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षाकालका ती पन्ध्र दिन पहिलो विपत्तिका एक सय पचास वर्षको यातनासँग मेल खान्छन्। पन्ध्र एक सय पचासको दशांश हो।

ती पन्ध्र दिन (एक सय पचास वर्ष) त्यतिबेला समाप्त हुन्छन्, जब तीन सय एकानब्बे वर्ष र पन्ध्र दिन सुरु हुन्छन्। २२ अक्टोबर १८४४ देखि भविष्यसूचक समय लागू हुन छोडेको छ, त्यसैले यातनाका ती एक सय पचास वर्ष लेवीहरू अध्याय तेइसका पन्ध्र दिनको प्रतीक हुन्, जुन तुरहीको चाडबाट सुरु हुन्छन्, त्यसको पाँच दिनपछि ध्वजाको आरोहण हुन्छ, त्यसको पाँच दिनपछि प्रायश्चित्तको दिनको न्याय हुन्छ, र त्यसको पाँच दिनपछि पेन्तिकोस्टीय खन्याइ हुन्छ।

त्यहाँ “घण्टा, र एक दिन, र एक महिना, र एक वर्ष, मानिसहरूको तेस्रो भागलाई मार्नका लागि” आरम्भ हुन्छ। “घण्टा” त्यो महान् भूकम्पको घण्टा हो, जुन आइतबारको व्यवस्था हो। “दिन” प्रभुको प्रतिफलको दिन हो, जब लाओदिकियास्थित सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डली प्रभुको मुखबाट उछिट्टाइन्छ।

भूकम्पको “घडी” तिनीहरूको विपत्तिको “दिन” हो। यो एडभेन्टवादभित्रका ती मानिसहरूको न्याय हो, जससँग अन्तिम दिनहरूमा वृद्धि गरिने ज्ञानको समझ छैन। तिनीहरूले आफ्नो घर निर्माण गर्न एउटा नक्कली चट्टान रोजेका छन्, र वास्तवमा तिनीहरूको चट्टान बालुवा हो।

“महिना” ले पहिलो महिनालाई जनाउँछ।

आइतबारको कानुनको “घडी”मा तेस्रो विपत्तिको इस्लामले अप्रत्याशित रूपमा प्रहार गर्छ, र लाउडिकियाली एड्भेन्टवाद लज्जित हुन्छ, किनकि त्यसका अनुयायीहरूले सर्पको चट्टानमा भरोसा राखेका हुन्छन्। त्यस समयमा, पहिलो महिनामा, शुद्ध पारिएको जनसमुदायमाथि पछिल्लो वर्षा खन्याइन्छ। त्यस बिन्दुमा, न्याशभिलदेखि जारी रहेको यातनापछि संयुक्त राज्य अमेरिका मारिन्छ। सहरहरूको विनाशरूपी यातना सुरु हुन्छ, र आइतबारको कानुनको घडीमा बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यका रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको अन्त्य हुन्छ (त्यो मारिन्छ), जसले संसारका लागि पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षाको समय आरम्भ गराउँछ, र यो समय सहायता गर्ने कोही नभएको आठौँ राज्यको अन्त्य हुँदा (त्यो मारिँदा) समाप्त हुन्छ।

युफ्रेटिस नदीलाई प्रतीकात्मक रूपमा इस्लामसँग सम्बन्धित मानिन्छ, र “युफ्रेटिस” को अर्थ “फलदायी” वा “फुटेर निस्कनु” हो। दोस्रो धिक्कारमा युफ्रेटिसमा बाँधिएका चार वायुलाई फुकाइन्छ।

युफ्रेटीसले प्रतिज्ञा गरिएको देशको पूर्वी सिमानालाई प्रतिनिधित्व गर्थ्यो, र भविष्यवाणीमा इस्लाम “पूर्वका सन्तानहरू” हुन्। तिनीहरूको भविष्यवाणीय विशेषता यो हो कि तिनीहरू रोकिएका र मुक्त गरिएका हुन्छन्, जसको आरम्भ हागरलाई साराले रोकेको घटनाबाट हुन्छ।

इश्माएललाई फलदायी बनाइयो, र यूफ्रेटिसको अर्थ फलदायी हो। पहिलो धिक्कारको यातनाका एक सय पचास वर्षको भविष्यवाणीको निष्कर्षमा, एक घण्टा, एक दिन, एक महिना र एक वर्षको भविष्यवाणी त्यतिबेला आरम्भ भयो जब इस्लाम मानिसहरूको तेस्रो भागलाई मार्नका लागि मुक्त गरियो। आइतवारको व्यवस्थामा बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्य मारिन्छ, र त्यो आधुनिक रोमको तेस्रो भाग हो। सन् १८४० को अगस्ट ११ मा, पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको सामर्थ्यप्राप्तिको समयमा, इस्लामलाई रोकिएको थियो, र 9/11 मा तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको सामर्थ्यप्राप्तिमा त्यसलाई मुक्त गरियो।

९/११ मा मृतकहरूको न्याय समाप्त भएसँगै एक लाख चवालीस हजार जनालाई छाप लगाउने कार्य सुरु भयो, र जीवितहरूको न्याय सुरु भयो। जब ९/११ मा तेस्रो विपत्तिको इस्लामलाई मुक्त गरियो, तब छाप लगाउने अवधिमा त्यसमाथि तत्काल अङ्कुश लगाइयो।

अनुग्रहको अवधि समाप्तितर्फ लैजाने “छोटो समय” त्यही अवधि हो जब “ख्रीष्ट पवित्रस्थानमा हुनुहुन्छ” र “उद्धारको कार्य” “समापन गर्दै हुनुहुन्छ।”

“उहाँका जनताका पापहरू मेटाइने” कार्य जीवितहरूको न्यायको क्रममा हुन्छ।

पश्चात्ताप गर्नका लागि मानिस जीवित हुनैपर्छ, र पत्रुसले यहाँ यसको परिपूर्ण अर्थमा संकेत गरेको पश्चात्ताप “शीतलता आउनेछन्” भन्ने समयमा घटित हुन्छ। विश्राम र शीतलता उत्तरवर्षा हुन्, जुन त्यतिबेला आरम्भ भयो जब प्रकाश १८ को शक्तिशाली स्वर्गदूत आफ्नो महिमाले पृथ्वीलाई प्रकाशमान पार्न अवतरित भयो। त्यो शक्तिशाली स्वर्गदूत अगस्त ११, १८४० को पहिलो स्वर्गदूत पनि थियो, जो इस्लामलाई रोक लगाइँदा अवतरित भयो, र त्यो स्वर्गदूत “येशू ख्रीष्टभन्दा कम कुनै व्यक्तित्व थिएन।” “शीतलता” र “सबै कुराको पुनर्स्थापनाका समयहरू” इस्लामलाई राष्ट्रहरूलाई क्रोधित तुल्याउन फुकुवा गरिनुबाट आरम्भ हुन्छन्, र त्यसपछि एक लाख चवालीस हजारलाई छाप लगाइँदै गर्दा त्यसलाई रोक लगाइन्छ। 9/11 ले शीतलता र विश्रामका समयहरूलाई चिह्नित गर्छ, जुन उत्तरवर्षा हो, र यसले “सबै कुराको पुनर्स्थापनाको” अवधिलाई पनि चिह्नित गर्छ। पुनर्स्थापित हुने कुरा मण्डली हो, जुन १८६३ को विद्रोहदेखि मण्डली सैनिक रही आएको छ, तर एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने समयमा मण्डली विजयी बन्नेछ।

सङ्घर्षरत मण्डली गहुँ र सामाको मिश्रण हो, र विजयी मण्डली पेन्तिकोसको गहुँको प्रथम फलको भेटी हो। ९/११ मा बिलामले गधालाई पहिलो पटक हिर्काए, र बिलाम (संयुक्त राज्य अमेरिका) ले त्यस आकस्मिक आक्रमणलगत्तै आतङ्कवादविरुद्ध विश्वव्यापी युद्ध सुरु गरे। बिलामको गधाले तेस्रो विपत्ति बनाउने र तीन स्वर्गदूतका सन्देशहरूसँग समानान्तर रूपमा अघि बढ्ने तीन विपत्तिहरूको प्रतिनिधित्व गर्छ। त्यसैले यी तीन विपत्तिहरू भविष्यवाणीगत रूपमा तीन स्वर्गदूतका तीन चरणहरूद्वारा नियन्त्रित हुन्छन्। यसै कारणले, बिलामले गधालाई दोस्रो पटक हिर्काउँदा त्यो दोब्बर हुन्छ, जसरी दोस्रो चरणमा सधैँ हुने गर्छ। प्राचीन शाब्दिक र आधुनिक आत्मिक महिमामय देशका दुई दाखबारीको बीचमा, इस्लामले अक्टोबर ७, २०२३ मा इस्राएलमाथि प्रहार गर्‍यो, र तत्कालै गाजामाथि बन्देज लगाइयो, र त्यसपछि इस्लामले न्याशभिलमाथि प्रहार गर्नेछ।

बालामको साक्षीमा दाखबारीहरूका बीचमा हुने दुई अप्रत्याशित आक्रमणमध्ये न्यासभिल आक्रमण दोस्रो हो। न्यासभिलले मध्यरातको पुकारको सन्देश दोस्रो स्वर्गदूतसँग जोडिने भविष्यवाणीय मार्गचिह्नलाई जनाउँछ। ख्रीष्टका दुई चेलाले (जो दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको प्रतिनिधित्व गर्छन्) विजयोत्सवपूर्ण प्रवेशको आरम्भमा गधालाई फुकाउँदा मध्यरातको पुकारको सन्देश सुरु हुन्छ। त्यो शोभायात्रा अन्ततः क्रूससम्म पुग्छ, जुन चाँडै नै आउने आइतबारको कानुनको भूकम्पको प्रतीक हो, जसमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहासभरि बिर्सिइएपछि रोमकी वेश्याले बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यमाथि विजय प्राप्त गर्छे।

जब आइतबारको कानुनको समयमा वेश्याले आफ्ना गीतहरू गाउन थाल्छे, तब निनवेको युद्ध दोहोरिइसकेको हुनेछ र संसारमा पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षाकालको आरम्भलाई चिह्नित गर्ने चाबी घुमाइसकिएको हुनेछ। निनवेको युद्ध मध्यरात्रिको पुकारको घोषणाको समापन हो, जुन त्यसपछि तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो स्वरको पुकारमा परिणत हुन्छ। त्यस अवधिको आरम्भ, जुन न्यासभिलमाथिको अप्रत्याशित आक्रमणद्वारा चिह्नित हुन्छ, पनि निनवेको युद्धद्वारा पूर्वचित्रित भइसकेको हुनेछ, किनकि अल्फा र ओमेगा हुनुहुने येशूले सधैँ आरम्भद्वारा अन्त्यलाई चित्रित गर्नुहुन्छ। न्यासभिलमाथिको आक्रमणमा भविष्यवाणीगत अनिवार्यताअनुसार फारसमाथि रोमको विजयका तत्त्वहरू समाविष्ट हुनेछन्, जुन विजयले इस्लामलाई पृथ्वी अन्धकारले भरिदिने बाटो खोलिदिन्छ। डोनाल्ड ट्रम्प रोमको प्रतिमाका प्रतीक हुन्, त्यसैले न्यासभिलमाथिको आक्रमणसँग सम्बन्धित निनवेको युद्धमा उनी विजयी हुनेछन्, तर इस्लामको बाढीको प्रतिरोध गर्ने उनको शक्ति क्षीण भइसकेको हुनेछ।

रोनाल्ड रेगन सन् १९८९ मा जित्न सफल भएको युद्ध दोस्रो विश्वयुद्धको अन्त्यमा सुरु भएको शीतयुद्ध थियो। ट्रम्पको शीतयुद्ध पानियमको युद्ध हो, र यसले आइतबारको कानुनको समयमा तेस्रो विश्वयुद्धतर्फ डोर्‍याउँछ, जसलाई एक्टियमको युद्धका साथै निनवेको युद्धले पनि पूर्वप्रतीकका रूपमा दर्शाएका छन्। पानियमको युद्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको ट्रम्पको शीतयुद्धले संविधानमा निहित चर्च र राज्यबीचको पृथकीकरणको “पर्खाल” ढाल्ने दिशामा लैजान्छ, जसको पूर्वप्रतीक सन् १९८९ मा बर्लिनको “पर्खाल” ढालिनु हो।

न्यासभिलले बालामको गधाले बालामको खुट्टा पर्खालमा च्यापेर किच्याउने बिन्दुलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र यसरी पर्खालमा अशक्त पारिने घटनालाई चिनाउँछ। मध्यरात्रिको पुकारको अवधि संविधानमा निहित पृथक्करणको पर्खालमा जोडले ठोक्किने एउटा घटनाबाट सुरु हुन्छ; यसरी यसले पशुको प्रतिमा स्थापना गर्ने कार्यको अन्त्यमा पृथक्करणको पर्खाल भत्काइने घटनाको पूर्वरूप प्रस्तुत गर्ने एउटा मार्गचिह्नद्वारा पशुको प्रतिमा (चर्च र राज्यको संयोजन) स्थापना गर्ने कार्यको सुरुआतलाई चिह्नित गर्दछ। डोनाल्ड ट्रम्पले भविष्यसूचक रूपमा एउटा यस्तो कार्यकारी आदेशद्वारा बोल्नेछन्, जसले आइतबारे कानुनका बेला हुने बोलाइको पूर्वरूप प्रस्तुत गर्नेछ, जसरी सन् १७९८ का विदेशीहरूसम्बन्धी तथा राजद्रोहसम्बन्धी ऐनहरूद्वारा त्यसको पूर्वरूप प्रस्तुत गरिएको थियो। उनले त्यहाँ डेमोक्रेटिक पार्टीका वैश्विकतावादीहरू र रिपब्लिकन पार्टीका तिनका समकक्ष RINO वैश्विकतावादीहरूलाई पराजित गर्नेछन्। निनवेको युद्धमा फारसद्वारा पूर्वरूपित शत्रुहरूमाथिको उनको विजयले राजनीतिक युद्धका दुवै पक्षलाई भूमिभरि फैलिने इस्लामका सलहहरूको प्रतिरोध गर्न आवश्यक शक्तिबाट वञ्चित गराउनेछ। ट्रम्पको किचिएको खुट्टा मध्यरात्रिको पुकारको उद्घोषणाको सुरुआतमा रहेको पर्खाल हो, जसले अन्त्यमा रहेको पर्खालतर्फ डोर्‍याउँछ।

अर्को लेखमा हामी यी तीन विपत्तिहरूको यस विचारलाई निरन्तरता दिनेछौं।