पद चालीसको गुप्त इतिहास — तेइस नम्बर

इजकिएललाई “शोक गर्ने अगमवक्ता” को रूपमा चिनिन्छ, किनकि उहाँ एक लाख चवालीस हजारका प्रतीक हुनुहुन्छ, जो उहाँको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा देश र मण्डलीमा गरिएका घिनलाग्दा कामहरूका कारण विलाप गरिरहेका छन् (सुस्केरा हाल्दै र रुँदै)। हामीले अघिल्लो लेखमा उद्धृत गरेको Testimonies को अंशमा सिस्टर ह्वाइटले यसरी लेख्नुभयो, “अगमवक्ता आफैँ पनि एउटा अनौठो देशमा परदेशी थिए, जहाँ असीमित महत्त्वाकाङ्क्षा र क्रूर निर्दयताले सर्वोच्च प्रभुत्व जमाएका थिए। मानवीय अत्याचार र अन्यायका विषयमा उनले जे देखे र सुने, त्यसले उनको आत्मालाई व्यथित तुल्यायो, र उनी दिनरात तीतो शोकमा रहे।”

एक लाख चवालीस हजार “इस्राएलका निष्कासितहरू” हुन्, जो एजेकीएललाई बन्दी बनाइएझैँ चित्रण गरिएको अनुसार तितरबितर पारिएका थिए। एजेकीएल ९ मा चित्रण गरिएको छाप लगाउने प्रक्रिया नै प्रकाश ७ को प्रक्रिया हो, र यी दुवै अध्यायहरू उत्तरकालमा घटित हुने रूपमा प्रस्तुत गरिएका छन्।

सिंहासनबाट परमेश्वरले करूबहरूलाई निर्देशन दिनुहुन्छ, र तिनीहरूले पालैपालो चक्रहरूलाई सञ्चालन गर्छन्। दर्शनबाट इजकिएलले यो बुझ्नुपर्ने थियो कि सबै कुरा अन्योलमा देखापरेको अवधिमा समेत परमेश्वर नै नियन्त्रणमा हुनुहुन्थ्यो। सिस्टर ह्वाइटले “यस्तै प्रकारले” भनी भन्नुहुन्छ, परमेश्वर सिंहासनमा विराजमान भई पृथ्वीका कार्यहरू सञ्चालन गर्ने करूबहरूलाई निर्देशन दिनुहुने संरचना प्रस्तुत गरिसकेपछि, जसरी उनले ख्रीष्ट सातवटा मण्डलीहरूको बीचमा हिँडिरहनुभएको अभयारण्यमा यूहन्नालाई वर्णन गर्छिन्। इजकिएल र यूहन्ना तिनका प्रतीक हुन् जो एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयमा जीवित रहन्छन्, जसको विषयमा प्रेरणाले यसरी अभिलेख गरेको छ, “हाम्रो संसारमा सम्पन्न हुन जाने दृश्यहरू अझै सम्म सपनामा समेत देखिएका छैनन्।”

निश्चय नै, जब सिस्टर ह्वाइटले ती शब्दहरू लेख्नुभयो, ती शब्दहरू सत्य थिए; तर छाप लगाइने समयमा तिनले आफ्नो पूर्ण सिद्धि पाउँछन्। करिब बीस वर्षअघि, के तपाईंले अहिले संसारमा भइरहेका घटनाहरू इस्लामका सलहहरूको झुण्डसँग सम्बन्धित भई यसरी प्रकट हुनेछन् भनेर सोच्नुभएको थियो? प्रकाशको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा इस्लामको प्रतीकका रूपमा सलहहरूमा उत्तर अफ्रिकाका सलहहरूको प्राकृतिक प्रव्रजन पनि समावेश छ। अफ्रिकाका ती झुण्डिएका सलहहरूको प्रव्रजन मार्ग इस्लामले अधीनमा लिएको भूगोलसँग मिल्दोजुल्दो छ। इस्लाम इश्माएलको वंशबाट आएको हो, र इश्माएलकी आमा हागर थिइन्। “हागर” को अर्थ “उडान” वा “भाग्नु” हुन्छ। अरबीमा यो नाम प्रायः हाजर (هاجر) भनेर लेखिन्छ, र यो त्यही मूलसँग सम्बन्धित छ जसबाट हामी हिज्रत (मुहम्मदको प्रव्रजन/पलायन) भन्ने शब्द पाउँछौँ। इस्लामका जरा केवल सलहहरूको झुण्डसँग मात्र सम्बन्धित छैनन्, तर ती जराहरूमा प्रव्रजनको अर्थ पनि समावेश छ। के कसैले कहिल्यै अवैध आप्रवासन इस्लामका सलहहरूको एक अभिव्यक्ति हो भनेर कल्पना गरेको थियो?

के कसैले यस्तो सपना देखेको थियो कि विश्वव्यापी साम्यवादीहरूले इस्लामी भीडसँग गठबन्धन गर्नेछन्? इस्लाम र विश्वव्यापीवादीहरूको अजिङ्गर-शक्ति दुवै क्रमशः प्रकाश ९/११ मा अतल कुण्डबाट उक्लन्छन्, र अतल कुण्डले शैतानी शक्तिको एक प्रकटीकरणलाई जनाउँछ। सत्यका धर्मशास्त्रअनुसार यी वर्तमान दुवै सहकारीहरू शैतानका औजार हुन्।

यहाँ सिस्टर व्हाइटले फ्रान्सेली क्रान्तिको अवधिमा समाजवादको आगमनलाई पहिचान गर्नुहुन्छ, साथै शैतानले पापीय शक्तिलाई पनि नियन्त्रण गर्दछ भन्ने कुरा उल्लेख गर्नुहुन्छ। प्रकाश १७ मा पापीय शक्ति पनि अतल कुण्डबाट निस्कन्छ, र प्रकाशको अध्याय ९ मा इस्लाम त्यही अतल कुण्डबाट निस्केको धुवाँ हो। मुख्य बुँदा भने यथावत् रहन्छ; के प्रेरणाले साँच्चै यो अभिप्राय राखेको थियो, “हाम्रो संसारमा घट्न लागेका दृश्यहरू अझै सपनामा समेत कल्पना गरिएका छैनन्” ? कसले कल्पना गरेको थियो कि इस्लाम अहिले युरोपभरि फैलिनेछ र अहिले अमेरिकातर्फ अवतरण गर्दैछ? के तपाईंले सपना देख्नुभएको थियो कि सलहहरू संयुक्त राष्ट्रसंघ, युरोपेली संघ, र संयुक्त राज्य अमेरिकाको प्रजातान्त्रिक दलका वैश्विकतावादीहरूद्वारा संसारभरि फैलाइनेछन्?

कसले कल्पना गरेको थियो कि शैक्षिक संस्थाहरूलाई कम्युनिस्ट तथा इस्लामी गठबन्धनले अधीनमा पार्नेछ, जुन गठबन्धनलाई अहिले तिनै नागरिकहरूको करराशिबाट पोषित गरिँदैछ, जसले आफ्ना करराशि तिनै करराशि प्रदान गर्ने राष्ट्रलाई नष्ट गर्न प्रयोग गरिनेछ भन्ने कहिल्यै अभिप्राय गरेका थिएनन्।

कसले कल्पना गरेको थियो कि ग्रेट ब्रिटेनले इस्लामद्वारा गोरा केटीहरूलाई सामूहिक बलात्कार गरिनु, अपहरण गरिनु, बन्दी बनाइनु र हत्या गरिनु प्रोत्साहन र समर्थन गर्नेछ? धेरैले यो तथ्य औंल्याउँछन् कि मानव इतिहासमा कहिल्यै अस्तित्वमा रहेका प्रत्येक साम्यवादी प्रणाली पूर्ण असफलता सिद्ध भएका छन्, तर ब्रिटेनको समाजवादको फल प्रणालीका आर्थिक र राजनीतिक दर्शनहरूको असफलताजत्तिकै समाजवादमाथिको निन्दा हो।

पृथ्वीका व्यापारीहरूलाई सत्र लाखभन्दा बढी मानिसहरूको सामूहिक हत्या सम्पन्न गर्न विषहरू प्रविष्ट गराउन अनुमति दिइनेछ भनी कसले कल्पना गरेको हुन्थ्यो?

जर्ज सोरोस, बिल गेट्स र एन्थनी फाउचीजस्ता मानिसहरूलाई तिनीहरूका दुष्टात्मिक दुराचारपूर्ण कर्महरू कुनै पनि परिणामविना नै सम्पन्न गर्न दिइनेछ भनेर कसले कल्पना गरेको थियो?

जब सिस्टर ह्वाइटले यो भनिन् कि सम्पन्न हुने दृश्यहरू कल्पनामा समेत आउँदैनन्, उनले त्यसो एक लाख चवालीस हजारको मोहर लगाइने समयको सन्दर्भमा भनिन्। उनले मत्ती चौबीसमा ख्रीष्टको चेतावनीसम्बन्धी आफ्ना टिप्पणीहरूलाई अगाडि बढाउँदै यसरी अभिलेख गरिन्, “यी शिक्षाहरू हाम्रो लाभका लागि हुन्। हामीले आफ्नो विश्वास परमेश्वरमा अड्याइराख्नुपर्छ, किनकि हाम्रो ठीक अगाडि त्यस्तो समय छ जसले मानिसहरूको प्राणलाई जाँच्नेछ। जैतून पर्वतमा ख्रीष्टले उहाँको दोस्रो आगमनभन्दा अघि हुने भयङ्कर न्यायहरूको पुनरुक्ति गर्नुभयो।”

उनले भर्खरै उल्लेख गरेका शिक्षाहरू पवित्रस्थानमा रहेका दुवैजना इजकिएल र यूहन्नाका ती दृष्टान्तहरू थिए, जसद्वारा उनीहरूले परमेश्वर नै सबै कुरामाथि नियन्त्रण राख्नुहुन्छ भन्ने कुरा बुझ्न सिके। अहिले चलिरहेको यस अन्योल र विद्रोहमा—इतिहास अघि बढ्दै जाँदा अझ बढ्दै जाने यस अन्योल र विद्रोहमा—परमेश्वरका सन्देशवाहकहरू, जसलाई मन्दिरमा रहेका इजकिएल र यूहन्नाले मात्र होइन, यशैयाले समेत प्रतिनिधित्व गर्छन्, प्रभुको महिमा हुने रीति बाहेक अन्य कुनै प्रकारले इतिहासको मार्गक्रमण गर्न सक्नेछैनन्, यदि उनीहरूले हामीले कहिल्यै कल्पना पनि नगरेका कुराहरू समेत अझै परमेश्वरकै नियन्त्रणमा छन् भन्ने कुरा नबुझे।

ती अरू चक्काहरूसँग एक-अर्कामा काटिने ती चक्काहरूमा ती घटनाहरू समावेश छन्, जुन कहिल्यै कल्पनासमेत गरिएका थिएनन्; र तिनै घटनाहरू 9/11 मा आरम्भ भएको छाप लगाउने समयावधिमा घटित हुन्छन्। सिकिनुपर्ने पाठहरू केवल तिनैले सिक्छन्, जसले विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गर्छन् र करारको सन्दूकबाट चम्किरहेको ख्रीष्ट र उहाँको ज्योति देख्छन्। जब अध्याय दसमा दानिएलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ त्यो महिमा हेरिन्छ, तब त्यस ज्योतिबाट लाभान्वित हुने वर्ग दर्शनबाट भागेकाहरूबाट पृथक् गरिन्छ।

अघिल्लो लेखको उक्त खण्डबाट अझ धेरै कुरा निष्कर्ष गर्न सकिन्छ, तर यस लेखको समाप्तिमा हामी एउटा पाङ्ग्रामाथि विचार गर्नेछौँ। अघिल्लो लेखमा हामीले पच्चीस सङ्ख्याको प्रतीकात्मकताबारे ध्यान दिएका थियौँ, र त्यसअघि हामीले तीस सङ्ख्यामाथि समय व्यतीत गरेका थियौँ। इजकिएलको पुस्तकबाट आउने प्रकाश केवल प्रतीकात्मक सङ्ख्याहरूमा मात्र सीमित छैन, तर भ्रमबाट केही स्पष्टता निकाल्न आरम्भ गर्नु अघि तीमध्ये केही सङ्ख्यात्मक प्रतीकहरूसँग पहिले परिचित हुनु उपयुक्त हुन्छ।

दुई सय पचास वर्षका ती तीन भविष्यवाणीहरूले सत्र वर्षको एउटा अवधिलाई पहिचान गर्छन्, जो स्मिर्नाको मण्डलीको इतिहासको अन्त्यमा सुरु हुन्छ। 313 देखि 330 सम्मका सत्र वर्षहरूले जनावरको प्रतिमाको स्थापना गरिनुलाई प्रतीकात्मक रूपमा देखाउँछन्।

४५७ ईसा पूर्वमा सुरु भएका ती दुई सय पचास वर्ष २०७ ईसा पूर्वमा समाप्त भए, राफियाको युद्धपछि सात वर्ष र पानियमको युद्धभन्दा दस वर्षअघि। राफियादेखि पानियमसम्म सत्र वर्ष थियो, र यसले दानियेल एघारका पद एघारदेखि पन्ध्रसम्म प्रस्तुत गरिएअनुसार पद चालीसको लुकेको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

प्तोलमी चतुर्थ फिलोपेटर (जसलाई प्तोलमी चतुर्थ भनेर पनि चिनिन्छ) ईसा पूर्व २१७ मा राफियाको युद्ध जित्ने शासक थिए। उनले ईसा पूर्व २२१ देखि ईसा पूर्व २०४ सम्म प्तोलमी वंशीय मिश्रका राजा (र फराओ) का रूपमा शासन गरे, यसरी उनले सत्र वर्षसम्म शासन गरे। उनले आफ्नो शासन राफियाको युद्धभन्दा अघि आरम्भ गरे, तर पानियमको युद्धभन्दा अघि नै उनको मृत्यु भयो।

राफियाको युद्ध, जसले युक्रेनी युद्धलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, सन् २०१४ मा आरम्भ भयो, जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले युक्रेनमा एक रंग क्रान्ति गरायो। दक्षिणका राजा प्टोलमी चतुर्थले व्लादिमिर पुटिनको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ, जसले सन् २००० मा आफ्नो शासन आरम्भ गरे, अर्थात् सन् २००१ मा एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाइने कार्य आरम्भ हुनुभन्दा एक वर्षअघि। प्टोलमीको जस्तै, पुटिनले पनि युक्रेनी युद्ध सुरु हुनुभन्दा पहिले शासन गर्न थाले, जसको प्रतिरूप सन् २०१४ मा आरम्भ भएको राफियाको युद्ध हो। पानियमभन्दा अघि, पुटिन—प्टोलमीद्वारा प्रतिरूपित—हटाइन्छ। पुटिनले सन् २००० मा शासन आरम्भ गरे, यसरी अर्को वर्ष सन् २००१ मा आरम्भ भएको छाप लगाउने समयको सुरुवातसँग मेल खाँदै। प्टोलमीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका सत्र प्रतीकात्मक वर्षहरूले पुटिनले शासन गर्ने अवधिलाई चिन्हित गर्दछ, र उनले त्यो शासन छाप लगाउने समयकै अवधिमा गर्छन्।

ईसापूर्व 457 मा आरम्भ भएका दुई सय पचास वर्षको निष्कर्षद्वारा प्रतिनिधित्व गरिने ट्रम्प, राफियाको युद्धबाट आरम्भ हुने सत्र वर्ष लामो उही गुप्त इतिहासभित्र अवस्थित छन् जसमा पुटिन पनि छन्। अजिङ्गर (पुटिन) र झूटा अगमवक्ता (ट्रम्प) त्यही गुप्त इतिहासभित्र अवस्थित छन्। त्यस इतिहासमा, पोपसत्ताको शक्तिलाई प्रतीक गर्ने “तिम्रा मानिसहरूका डाँकुहरू” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको पशु, राफियादेखि पानियमसम्मका सत्र वर्षको अन्त्यमा अवस्थित छ।

३२१ सालले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र ३२१ सन् ३१३ मा भएको मिलानको आदेशदेखि ३३० मा साम्राज्यको विभाजनसम्मको सत्र-वर्षीय अवधिभित्र अवस्थित छ।

‘योशियाहको महान् पासोवर’ भनेर चिनिने घटनाद्वारा प्रतिनिर्दिष्ट इतिहासले यहूदीहरूको सत्रौँ जुबिली चक्रको आरम्भ गर्दछ। योशियाहको पासोवरदेखि—जुन पुरानो करारमा सबैभन्दा महान् पुनर्जागरण हो—अक्टोबर २२ सम्मको अवधि, अगस्ट ११, १८४० देखि अक्टोबर २२, १८४४ सम्मको मिलेराइट इतिहासलाई प्रतिनिर्दिष्ट गर्दछ; तर अझ महत्त्वपूर्ण रूपमा, यसले 9/11 देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासलाई प्रतिनिर्दिष्ट गर्दछ। एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समय, योशियाहदेखि अक्टोबर २२ सम्मको सत्रौँ जुबिली चक्रद्वारा प्रतिनिर्दिष्ट गरिएको छ। सत्रह छाप लगाइने समयका प्रमुख घटनाहरूसँग सम्बन्धित एक प्रतीक हो, र संख्या सत्रह त्यो बिन्दु हो जहाँ इजकिएलका चक्रहरू एक-अर्कासँग काटिन्छन्।

दानिएलको चालीसौँ पदको गुप्त इतिहासमा, जसलाई त्यही अध्यायका दसौँदेखि पन्ध्रौँ पदसम्ममा प्रस्तुत गरिएको छ, ड्रागन प्टोलेमीको शासनद्वारा “17” सङ्ख्यासँग सम्बन्धित छ। एघारौँ पदको राफियाको युद्धदेखि पन्ध्रौँ पदको राफियाको युद्धसम्मको इतिहास “17” वर्षको हो। त्यो इतिहासले ती दुई युद्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका सत्र वर्षको बीचमा डोनाल्ड ट्रम्पलाई राख्दछ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा ट्रम्पद्वारा निर्मित र स्थापना गरिएको पशुको प्रतिमा 313 देखि 330 सम्मका “17” वर्षद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। पहिलो अध्यायको पहिलो पदमा इजकिएल “17औँ” जुबिली चक्रको तिसौँ वर्षमा छन्। के तपाईंले कहिल्यै सपना देख्नुभएको थियो कि सत्र सङ्ख्याले इजकिएलले परमपवित्र स्थानमा देखेका चक्रहरूमध्ये एउटालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ?

इजकिएल मोहर लगाउने समयका ती मानिसहरूको प्रतीक हो, जो विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गरेका छन्। तिनीहरू पत्रुसका पूजाहारीहरू हुन्।

तिनीहरूलाई परमेश्वरका पूर्व करारका मानिसहरूलाई यस्तो सन्देश प्रस्तुत गर्न खटाइएको छ, जो त्यसबेला छोडिँदै गएका छन्, यद्यपि तिनीहरूलाई पहिल्यै चेतावनी दिइएको छ कि परमेश्वरका पूर्व करारका मानिसहरूले न देख्नेछन्, न सुन्नेछन्।

इजकिएललाई मिलेराइट इतिहासका प्रोटेस्टेन्टहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका पहिलेका करारका मानिसहरूलाई तथा अन्तिम दिनहरूको लाओडिकियाको सेवन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीलाई एउटा सन्देश घोषणा गर्न निर्देशन दिइएको छ। यदि उसले त्यो सन्देश घोषणा गर्न अस्वीकार गर्छ भने, चेतावनी नपाई छोडिएकाहरूको रगत उसैमाथि पर्नेछ।

यहेजकेलका पहिलो ‘एघार’ अध्यायहरूमा, उनलाई केबार नदी, मैदान र यरूशलेमका दर्शनहरूद्वारा चित्रित यरूशलेमको विनाश देखाइन्छ। उनलाई यरूशलेममाथि आउन लागेको न्यायको चेतावनी घोषणा गर्न नियुक्त गरिन्छ। यरूशलेममाथि आउन लागेको न्यायको चेतावनी-सन्देश नै पहिले लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीलाई दिइएको चेतावनी हो। उक्त चेतावनीले परमेश्वरको छाप नभएका यरूशलेमभित्रका परमेश्वरका मानिसहरूको न्याय र अस्वीकारलाई चिन्हित गर्दछ। यहेजकेलद्वारा प्रतिरूपित चेतावनी चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी चेतावनी हो।

ती सत्यहरू प्रस्तुत गरिएका ती प्रारम्भिक एघार अध्यायहरूमा, इजकिएललाई गूँगो बनाइन्छ, र त्यसपछि परमेश्वरले विशेष रूपमा उनको मुख खोलिदिनुहुँदा मात्र उनी बोल्छन्; यो अवस्था यरूशलेमको विनाशसम्म जारी रहन्छ, त्यसपछि उनी फेरि बोल्न सक्छन्।

जब यरूशलेम पतन भयो, तब इजकिएल फेरि एक पटक बोल्न सक्थे।

यरूशलेमको पतनले अन्तिम दिनहरूमा लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीको पतनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। त्यो पतन त्यही समयमा हुन्छ जब अध्याय नौमा यरूशलेमभित्र छाप लगाइएकाहरू त्यसपछि विजयी मण्डलीका रूपमा उचालिन्छन्। यरूशलेमभित्रका लाओडिसियालीहरू बाहिर निकालिन्छन्, र महिमाको राज्य स्थापना हुँदा एक लाख चौवालीस हजार उचालिन्छन्। त्यो महिमाको राज्यलाई क्रूसमा अनुग्रहको राज्यको स्थापनाद्वारा प्रतिरूपित गरिएको थियो। क्रूसमा स्थापित अनुग्रहको राज्य आइतवारको व्यवस्थासँग सम्बन्धित महिमाको राज्यसँग अनुरूप हुन्छ, र ती दुई राज्यहरूलाई इजकिएलको पुस्तकमा अवस्थित भविष्यसूचक इतिहासको क्रमभित्र राखिएको छ। इजकिएलका पहिलो एघार अध्यायहरू, जब इजकिएललाई पवित्रस्थानको सन्दर्भभित्र राखिन्छ, परमेश्वरको मण्डलीको शुद्धीकरणको विषयमा छन्, जहाँ उहाँका जनहरू युद्धरत मण्डलीबाट—जसलाई गहुँ र झारले बनेको भनेर परिभाषित गरिएको छ—विजयी मण्डलीमा रूपान्तरित हुन्छन्, जुन पेन्तिकोसको गहुँ-बलिदानले बनेको हुन्छ।

सिदकियाह यहूदाको अन्तिम राजा थियो, र ती पदहरूमा ऊ “इस्राएलको दुष्ट प्रधान, जसको दिन आइपुगेको छ” भन्ने हो। नबूकदनेसर यरूशलेम कब्जा गर्न लागेका थिए, र सिदकियाहको मुकुट बाबेलद्वारा हटाइने थियो; बाबेल मादीहरू र फारसीहरूद्वारा उल्टाइने थियो, तिनीहरू फेरि युनानीहरूद्वारा उल्टाइने थिए, र युनानीहरू रोमद्वारा उल्टाइने थिए। तेस्रो उल्टाइ रोममा आइपुग्छ, जुन त्यही इतिहास हो जब “जसको अधिकार हो” भन्ने राजाले क्रूसमा त्यस राज्यको स्थापना हुँदा अनुग्रहको राज्यको मुकुट प्राप्त गर्नुहुनेछ।

पछिल्लो वर्षाको समयमा, जुन 9/11 मा जीवितहरूको न्याय आरम्भ हुँदा सुरु भयो, ख्रीष्टले आफ्नो महिमाको राज्य स्थापना गर्नुहुन्छ।

तयारीको एक अवधि 9/11 मा आरम्भ हुन्छ, र आइतबारको व्यवस्थाको समयमा महिमामय पवित्र पर्वत सबै पहाडहरू र पर्वतहरूमाथि उच्च पारिन्छ।

९/११ मा वायुहरू छाडिए र त्यसपछि रोकिए; यसरी सम्पूर्ण पृथ्वीलाई भरिदिने पर्वतबाट काटिएको ढुङ्गाको रूपमा प्रस्तुत गरिएको दानिएल दुईको राज्यको स्थापना आरम्भ भएको कुरा चिन्हित भयो।

ख्रीष्टले पछिल्ला वर्षाको समयमा आफ्नो अनन्त राज्य स्थापना गर्नुहुन्छ, र उहाँको राज्यमा क्रूसमा स्थापित अनुग्रहको राज्य पनि समावेश छ र आइतबारको व्यवस्थाको समयमा उहाँको महिमाको राज्य पनि। सिदकियाहदेखि बाबेल (१औँ राज्य), मादी-फारस (२औँ राज्य), यूनान (३औँ राज्य) हुँदै मूर्तिपूजक रोम (४औँ राज्य) सम्मको क्रमले अनुग्रहको राज्यतर्फ लैजाने इतिहासलाई पहिचान गराउँछ। त्यस इतिहासले पोपीय रोम (आध्यात्मिक बाबेल ५औँ राज्य) देखि संयुक्त राज्य अमेरिका (आध्यात्मिक मादी-फारस ६औँ राज्य), त्यहाँबाट संयुक्त राष्ट्रसंघ (आध्यात्मिक यूनान ७औँ राज्य) हुँदै अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध संघसम्म पुग्ने एक समानान्तर ऐतिहासिक क्रमलाई पहिचान गराउँछ, जसले मिलेर आधुनिक रोम बनाउँछन् (आध्यात्मिक रोम ८औँ राज्य, जो ती सातमध्येकै हो)।

दानियेल दुईमा त्यस राज्यको विजय एउटा चट्टानद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, र परमेश्वरका विश्वासयोग्यहरू मन्दिरमा रहेका ढुङ्गाहरू हुन्।

त्यो अनन्त राज्यले संसारका राज्यहरूमाथि विजय प्राप्त गर्दछ र सम्पूर्ण संसारलाई भरिपूर्ण पार्दछ। इजकिएलको चालीसौँ अध्यायदेखि उनको पुस्तकको अन्त्यसम्म, त्यही राज्यलाई जीवनको जलद्वारा संसारलाई भरिदिने मन्दिरको रूपमा चित्रित गरिएको छ।

हामी यी विषयहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।