इजकिएललाई “शोक गर्ने अगमवक्ता” भनेर चिनिन्छ, किनकि उनी एक लाख चवालीस हजार जनाका प्रतीक हुन्, जो उनको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा देशमा र मण्डलीमा गरिएका घिनलाग्दा कामहरूका कारण शोक गरिरहेका (सुस्केरा हालिरहेका र रोइरहेका) छन्। अघिल्लो लेखमा हामीले उद्धृत गरेको टेस्टिमोनिजको अंशमा बहिनी ह्वाइटले लेखेकी थिइन्, “अगमवक्ता स्वयं पराई देशमा एक परदेशी थिए, जहाँ असीम महत्त्वाकाङ्क्षा र बर्बर क्रूरताको सर्वोच्च प्रभुत्व थियो। मानवीय अत्याचार र अन्यायबारे उनले देखेका र सुनेका कुराहरूले उनको आत्मालाई व्यथित तुल्याए, र उनी दिनरात गहिरो वेदनासाथ विलाप गर्थे।”
एक लाख चवालीस हजार “इस्राएलका निष्कासितहरू” हुन्, जो एजेकीएललाई बन्दी बनाइएझैँ चित्रण गरिएको अनुसार तितरबितर पारिएका थिए। एजेकीएल ९ मा चित्रण गरिएको छाप लगाउने प्रक्रिया नै प्रकाश ७ को प्रक्रिया हो, र यी दुवै अध्यायहरू उत्तरकालमा घटित हुने रूपमा प्रस्तुत गरिएका छन्।
“परमेश्वरका सेवकहरूको यो मोहर लगाइने कार्य उही हो, जुन इजकिएललाई दर्शनमा देखाइएको थियो।” Testimonies to Ministers, 445.
सिंहासनबाट परमेश्वरले करूबहरूलाई निर्देशन दिनुहुन्छ, अनि ती करूबहरूले पाङ्ग्राहरू सञ्चालन गर्छन्। सबै कुरा अस्तव्यस्त देखिएको अवधिमा समेत परमेश्वरकै नियन्त्रण कायम थियो भन्ने कुरा इजकिएलले यस दर्शनबाट बुझ्नुपर्ने थियो। सिंहासनमा विराजमान परमेश्वरले पृथ्वीका मामिलाहरू सञ्चालन गर्ने करूबहरूलाई निर्देशन दिनुहुने व्यवस्थाको वर्णन गरिसकेपछि, बहिनी ह्वाइटले ख्रीष्ट सात मण्डलीहरूका बीचमा हिँड्नुभएको पवित्रस्थानमा रहेका यूहन्नाको वर्णन गर्दा “त्यसै गरी” भन्नुहुन्छ। इजकिएल र यूहन्ना एक लाख चवालीस हजारलाई छाप लगाइने समयमा बाँच्नेहरूका प्रतीक हुन्। प्रेरित लेखनमा अभिलिखित भएअनुसार, “हाम्रो संसारमा घटित हुने दृश्यहरू अहिलेसम्म सपनामा समेत देखिएका छैनन्।”
निश्चय नै, बहिनी ह्वाइटले ती शब्दहरू लेख्नुभएको बेला ती सत्य थिए, तर छाप लगाइने समयमा तिनको पूर्ण परिपूर्ति हुन्छ। करिब बीस वर्षअघि, इस्लामका सलहहरू झुन्ड लागेर ओइरिने क्रमसँगै संसारमा अहिले जे भइरहेको छ, त्यो वास्तवमै हुनेछ भनेर के तपाईंले सोच्नुभएको थियो? प्रकाशको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा इस्लामको प्रतीकका रूपमा रहेका सलहहरूमा उत्तर अफ्रिकाका सलहहरूको प्रकृतिमा हुने बसाइँसराइ पनि समेटिएको छ। अफ्रिकाका ती सलहका झुन्डहरूको बसाइँसराइको मार्ग इस्लामले आफ्नो नियन्त्रणमा लिएको भूभागसँग मेल खान्छ। इस्लाम इश्माएलको वंशज हो, र इश्माएलकी आमा हागार थिइन्। हागारको अर्थ “पलायन” वा “भाग्नु” हो। अरबीमा यो नाम सामान्यतया हाजर (هاجر) का रूपमा लेखिन्छ, र यो त्यही शब्दमूलसँग सम्बन्धित छ जसबाट हिजरा (मुहम्मदको बसाइँसराइ/पलायन) शब्द आएको हो। इस्लामका जराहरू सलहहरू झुन्ड लागेर ओइरिनुसँग मात्र सम्बन्धित छैनन्, बरु ती जराहरूमा बसाइँसराइको अर्थ पनि निहित छ। अवैध आप्रवासन इस्लामको सलहको एउटा प्रकटीकरण हो भनेर के कसैले कहिल्यै कल्पनासम्म गरेको थियो?
के कसैले सपनामा पनि सोचेको थियो कि विश्वभरिका कम्युनिस्टहरूले इस्लामी जत्थाहरूसँग यस्तो गठबन्धन बनाउनेछन्, जसलाई अहिले रातो र हरियो गठबन्धनका रूपमा चिनाइँदै छ? इस्लाम र वैश्विकतावादीहरूको अजिङ्गर-शक्ति दुवै क्रमशः प्रकाश ९/११ मा अतल कुण्डबाट माथि आउँछन्, र अतल कुण्डले शैतानी शक्तिको प्रकटीकरणलाई जनाउँछ। सत्यका धर्मशास्त्रहरूअनुसार, हालका यी दुवै सहयोगी शैतानका साधन हुन्। हागार मिश्री थिइन् र इश्माएल इस्लामका प्रतीक हुन्; यसर्थ, हागार र इश्माएल आधुनिक रातो र हरियो गठबन्धनका प्रतीक हुन्।
“‘जब तिनीहरूले आफ्नो साक्षी पूरा गरिसकेका हुनेछन् [पूरा गर्दैछन्]।’ ती दुई साक्षीहरूले टाट ओढेर अगमवाणी गर्नु पर्ने अवधि १७९८ मा समाप्त भयो। जब तिनीहरू अस्पष्टतामा आफ्नो कार्यको समाप्तितिर अघि बढिरहेका थिए, तब ‘अथाह कुण्डबाट निस्कने पशु’ भनेर चित्रित गरिएको शक्तिद्वारा तिनीहरूको विरुद्धमा युद्ध चलाइने थियो। युरोपका धेरै राष्ट्रहरूमा चर्च र राज्यमा शासन गर्ने शक्तिहरू शताब्दीयौँसम्म पोपसत्ताको माध्यमद्वारा शैतानको नियन्त्रणमा रहेका थिए। तर यहाँ शैतानी शक्तिको एउटा नयाँ प्रकटीकरण दृष्टिगोचर गराइन्छ।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, २६८।
यहाँ भगिनी ह्वाइटले फ्रान्सेली क्रान्तिको अवधिमा समाजवादको आगमन भएको औँल्याउँछिन्, साथै शैतानले पोपतन्त्रको शक्तिलाई पनि नियन्त्रण गर्छ भन्ने कुरा उल्लेख गर्छिन्। प्रकाशको पुस्तकको सत्रौँ अध्यायमा पोपतन्त्रको शक्ति पनि अतल कुण्डबाट निस्केर आउँछ, र प्रकाशको पुस्तकको नवौँ अध्यायमा अतल कुण्डबाट निस्केको धुवाँ इस्लाम हो। प्रश्न अझै यथावत् छ: के ईश्वरीय प्रेरणाले साँच्चै यही भन्न खोजेको थियो, “हाम्रो संसारमा घटित हुने दृश्यहरू अहिलेसम्म सपनामा समेत देखिएका छैनन्?” इस्लाम अहिले युरोपभरि फैलाइनेछ र अब अमेरिकी महादेशहरूमा ओर्लिनेछ भनेर कसले सपना देखेको थियो? संयुक्त राष्ट्रसङ्घ, युरोपेली सङ्घ र संयुक्त राज्य अमेरिकाको डेमोक्र्याटिक पार्टीका विश्वव्यापीकरणवादीहरूले ती सलहहरूलाई संसारभरि फैलाउनेछन् भनेर के तपाईंले सपना देख्नुभएको थियो?
आफूले तिरेको करको रकम सोही रकम उपलब्ध गराउने राष्ट्रलाई नै ध्वस्त पार्न प्रयोग गरियोस् भन्ने कहिल्यै नचाहेका नागरिकहरूको करबाट अहिले खर्च बेहोरिँदै आएको साम्यवादी–इस्लामी गठबन्धनको वशमा शैक्षिक संस्थाहरू पर्नेछन् भनेर कसले कल्पना गरेको थियो?
इस्लामद्वारा श्वेत बालिकाहरूको सामूहिक बलात्कार, अपहरण, कैद र हत्या गरिनुलाई ग्रेट ब्रिटेनले प्रोत्साहन र समर्थन गर्नेछ भनेर कसले कल्पना गरेको थियो? मानव इतिहासमा अहिलेसम्म अस्तित्वमा आएको हरेक साम्यवादी व्यवस्था पूर्णतः विफल भएको तथ्य धेरैले औँल्याउँछन्, तर ब्रिटेनको समाजवादको प्रतिफलले पनि समाजवादलाई त्यति नै दोषी ठहर्याउँछ, जति त्यस व्यवस्थाका आर्थिक र राजनीतिक दर्शनहरूको विफलताले ठहर्याउँछ।
पृथ्वीका व्यापारीहरूलाई सत्र लाखभन्दा बढी मानिसहरूको सामूहिक हत्या सम्पन्न गर्न विषहरू प्रविष्ट गराउन अनुमति दिइनेछ भनी कसले कल्पना गरेको हुन्थ्यो?
जर्ज सोरोस, बिल गेट्स र एन्थनी फाउचीजस्ता मानिसहरूलाई तिनीहरूका दुष्टात्मिक दुराचारपूर्ण कर्महरू कुनै पनि परिणामविना नै सम्पन्न गर्न दिइनेछ भनेर कसले कल्पना गरेको थियो?
जब सिस्टर ह्वाइटले यो भनिन् कि घटित हुने दृश्यहरूको कल्पनासमेत गरिनेछैन, तब उनले त्यसो एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयको सन्दर्भमा भनिरहेकी थिइन्। मत्ती चौबीसमा अभिलेखित ख्रीष्टको चेतावनीबारे आफ्नो टिप्पणीलाई अगाडि बढाउँदै उनले यसरी लेखिन्, “यी पाठहरू हाम्रो हितका निम्ति हुन्। हामीले परमेश्वरमाथि आफ्नो विश्वास दृढ राख्न आवश्यक छ, किनकि ठीक हाम्रो सामुन्ने यस्तो समय छ जसले मानिसहरूका प्राणलाई परीक्षा गर्नेछ। जैतून पर्वतमा ख्रीष्टले उहाँको दोस्रो आगमनभन्दा अघि हुने भयावह न्यायहरूको पुनरावृत्ति गर्नुभयो।”
उनले भर्खरै उल्लेख गरेका पाठहरू ती दृष्टान्तहरू थिए, जसमा पवित्रस्थानमा रहेका इजकिएल र यूहन्ना दुवैले सबै कुरा परमेश्वरको नियन्त्रणमा छन् भन्ने कुरा बुझ्न सिकिरहेका थिए। अहिले चलिरहेको अन्योल र विद्रोहका बीचमा—जुन अन्योल र विद्रोह इतिहास अघि बढ्दै जाँदा झन् चर्कँदै मात्र जानेछन्—मन्दिरमा रहेका इजकिएल र यूहन्नाले मात्र नभई यशैयाले पनि प्रतिनिधित्व गरेका परमेश्वरका सन्देशवाहकहरूले, हामीले कहिल्यै कल्पनासमेत नगरेका कुराहरू पनि अझै परमेश्वरकै नियन्त्रणमा छन् भन्ने बुझेमा मात्र, प्रभुको महिमा हुने किसिमले इतिहासको प्रवाहमा अघि बढ्न सक्नेछन्।
अरू पाङ्ग्राहरूसँग प्रतिच्छेद गर्ने ती पाङ्ग्राहरूमा कहिल्यै कल्पनासमेत नगरिएका घटनाहरू समावेश छन्, र ती नै 9/11 मा सुरु भएको मोहोर लगाइने समयमा घटित हुने घटनाहरू हुन्। सिक्नुपर्ने पाठहरू तिनैले मात्र सिक्छन्, जो विश्वासद्वारा महापवित्र स्थानमा प्रवेश गर्छन् र ख्रीष्टलाई तथा करारको सन्दूकबाट चम्किरहेको उहाँको ज्योतिलाई देख्छन्। दानिएलले दसौँ अध्यायमा चित्रण गरेअनुसार जब त्यो महिमा देखिन्छ, तब त्यस ज्योतिबाट लाभ पाउने वर्ग त्यस दर्शनबाट भागेकाहरूबाट अलग पारिन्छ।
रूपदर्शन त म, दानिएलले मात्र देखें; किनकि मसँग रहेका मानिसहरूले त्यो रूपदर्शन देखेनन्; तर तिनीहरूमाथि ठूलो कम्प पर्न गयो, यहाँसम्म कि तिनीहरू आफूलाई लुकाउन भागे। दानिएल १०:७.
अघिल्लो लेखको उक्त खण्डबाट अझ धेरै कुरा निष्कर्ष गर्न सकिन्छ, तर यस लेखको समाप्तिमा हामी एउटा पाङ्ग्रामाथि विचार गर्नेछौँ। अघिल्लो लेखमा हामीले पच्चीस सङ्ख्याको प्रतीकात्मकताबारे ध्यान दिएका थियौँ, र त्यसअघि हामीले तीस सङ्ख्यामाथि समय व्यतीत गरेका थियौँ। इजकिएलको पुस्तकबाट आउने प्रकाश केवल प्रतीकात्मक सङ्ख्याहरूमा मात्र सीमित छैन, तर भ्रमबाट केही स्पष्टता निकाल्न आरम्भ गर्नु अघि तीमध्ये केही सङ्ख्यात्मक प्रतीकहरूसँग पहिले परिचित हुनु उपयुक्त हुन्छ।
सत्रह
दुई सय पचास वर्षका ती तीनवटा भविष्यवाणीहरूले स्मुर्नाको मण्डलीको इतिहासको अन्त्यमा सुरु हुने सत्र वर्षको अवधिलाई निर्दिष्ट गर्छन्। सन् ३१३ देखि ३३० सम्मका सत्र वर्षले पशुको प्रतिमाको स्थापनालाई प्रतीकात्मक रूपमा दर्शाउँछन्।
ईसापूर्व ४५७ मा सुरु भएको दुई सय पचास वर्षको अवधि ईसापूर्व २०७ मा समाप्त भयो, राफियाको युद्धपछि दस वर्षमा र पानियमको युद्धभन्दा सात वर्षअघि। राफियादेखि पानियमसम्म सत्र वर्षको अवधि थियो, र यसले दानिएल ११ का पद ११ देखि १५ मा प्रस्तुत गरिएको पद ४० को गुप्त इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।
टोलेमी चतुर्थ फिलोपाटर (टोलेमी चतुर्थका नामले पनि परिचित) ईसापूर्व २१७ मा राफियाको युद्ध जित्ने शासक थिए। उनले ईसापूर्व २२१ देखि ईसापूर्व २०४ सम्म टोलेमीवंशीय मिश्रका राजा (र फारो)का रूपमा शासन गरे; यसरी उनले सत्र वर्ष शासन गरे। उनले राफियाको युद्धअघि नै आफ्नो शासन सुरु गरेका थिए, तर पानियमको युद्धअघि नै उनको मृत्यु भयो।
युक्रेनी युद्धको प्रतिनिधित्व गर्ने राफियाको युद्ध सन् २०१४ मा सुरु भयो, जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले युक्रेनमा रङ्गीन क्रान्ति गरायो। दक्षिणका राजा टोलेमी चौथो भ्लादिमिर पुटिनका प्रतिरूप हुन्; पुटिनले सन् २००० मा, अर्थात् सन् २००१ मा एक लाख चवालीस हजार जनालाई मोहर लगाउने कार्य सुरु हुनुभन्दा एक वर्षअघि, आफ्नो शासन सुरु गरेका थिए। टोलेमीले जस्तै पुटिनले पनि युक्रेनी युद्धअघि नै शासन गर्न थालेका थिए; उक्त युद्धको प्रतिरूप सन् २०१४ मा सुरु भएको राफियाको युद्ध हो। पानियमअघि, टोलेमीद्वारा प्रतिरूपित पुटिनलाई हटाइन्छ। पुटिनले सन् २००० मा शासन गर्न थाले, र यसरी उनको शासनको सुरुआत अर्को वर्ष सन् २००१ मा सुरु भएको मोहर लगाउने समयको सुरुआतसँग मेल खान्छ। टोलेमीद्वारा दर्शाइएका सत्र प्रतीकात्मक वर्षहरूले पुटिनको शासनकाललाई चिह्नित गर्छन्, र उनले मोहर लगाउने समयमै शासन गर्छन्।
ईसापूर्व ४५७ मा सुरु भएको दुई सय पचास वर्षको अवधिको समापनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका ट्रम्प पुटिन अवस्थित भएकै गुप्त इतिहासमा अवस्थित छन्, जुन इतिहास राफियाको युद्धबाट सुरु हुन्छ र सत्र वर्ष लामो छ। अजिङ्गर (पुटिन) र झूटो अगमवक्ता (ट्रम्प) त्यस गुप्त इतिहासभित्र अवस्थित छन्। त्यस इतिहासमा पोपीय शक्तिको प्रतीकका रूपमा “तेरा मानिसहरूका लुटेराहरू” भनेर चित्रित पशु राफियादेखि पानियमसम्मका सत्र वर्षको अन्त्यमा अवस्थित छ।
३२१ सालले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र ३२१ सन् ३१३ मा भएको मिलानको आदेशदेखि ३३० मा साम्राज्यको विभाजनसम्मको सत्र-वर्षीय अवधिभित्र अवस्थित छ।
‘योशियाहको महान् पासोवर’ भनेर चिनिने घटनाद्वारा प्रतिनिर्दिष्ट इतिहासले यहूदीहरूको सत्रौँ जुबिली चक्रको आरम्भ गर्दछ। योशियाहको पासोवरदेखि—जुन पुरानो करारमा सबैभन्दा महान् पुनर्जागरण हो—अक्टोबर २२ सम्मको अवधि, अगस्ट ११, १८४० देखि अक्टोबर २२, १८४४ सम्मको मिलेराइट इतिहासलाई प्रतिनिर्दिष्ट गर्दछ; तर अझ महत्त्वपूर्ण रूपमा, यसले 9/11 देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासलाई प्रतिनिर्दिष्ट गर्दछ। एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समय, योशियाहदेखि अक्टोबर २२ सम्मको सत्रौँ जुबिली चक्रद्वारा प्रतिनिर्दिष्ट गरिएको छ। सत्रह छाप लगाइने समयका प्रमुख घटनाहरूसँग सम्बन्धित एक प्रतीक हो, र संख्या सत्रह त्यो बिन्दु हो जहाँ इजकिएलका चक्रहरू एक-अर्कासँग काटिन्छन्।
दानिएलको चालीसौँ पदको गुप्त इतिहासमा, जसलाई सोही अध्यायका दसौँदेखि पन्ध्रौँ पदसम्ममा प्रस्तुत गरिएको छ, टोलेमीको शासनकालद्वारा अजिङ्गरलाई “१७” सङ्ख्यासँग जोडिएको छ। एघारौँ पदमा वर्णित राफियाको युद्धदेखि पन्ध्रौँ पदमा वर्णित पानियमको युद्धसम्मको इतिहास “१७” वर्षको छ। त्यस इतिहासले डोनाल्ड ट्रम्पलाई ती दुई युद्धले प्रतिनिधित्व गर्ने सत्र वर्षको मध्यमा राख्छ। ट्रम्पले संयुक्त राज्य अमेरिकामा निर्माण तथा स्थापना गर्ने पशुको प्रतिमाको प्रतिनिधित्व ३१३ देखि ३३० सम्मका “१७” वर्षले गर्छन्। पहिलो अध्यायको पहिलो पदमा इजकिएल १७औँ जुबली चक्रको तीसौँ वर्षमा छन्। सत्र सङ्ख्याले इजकिएलले महापवित्र स्थानमा देखेका पाङ्ग्राहरूमध्ये एउटाको प्रतिनिधित्व गर्थ्यो भन्ने तपाईंले कहिल्यै कल्पना गर्नुभएको थियो?
इजकिएल मोहर लगाउने समयका ती मानिसहरूको प्रतीक हो, जो विश्वासद्वारा परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गरेका छन्। तिनीहरू पत्रुसका पूजाहारीहरू हुन्।
तिमीहरू पनि, जीवित ढुङ्गाहरूझैँ, एक आत्मिक घर र एक पवित्र पूजाहारीपनका रूपमा निर्माण गरिँदैछौ, ताकि येशू ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरलाई ग्रहणयोग्य आत्मिक बलिदानहरू चढाउन सक। १ पत्रुस २:५।
त्यस समयमा पन्छाइँदै गरेका परमेश्वरका पहिलेका करारबद्ध जनहरूलाई एउटा सन्देश प्रस्तुत गर्न तिनीहरूलाई खटाइएको छ; तिनीहरूलाई अग्रिम चेतावनी दिइए तापनि परमेश्वरका पहिलेका करारबद्ध जनहरूले न त देख्नेछन्, न त सुन्नेछन्।
अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसको सन्तान, म तिमीलाई जो यो चर्मपत्रको ग्रन्थ दिन्छु, त्यसलाई तिम्रो पेटले खाओ, र तिम्रा आन्द्राहरू त्यसले भर। तब मैले त्यसलाई खाएँ; र मेरो मुखमा त्यो मिठासका लागि महजस्तै थियो। अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसको सन्तान, जाऊ, इस्राएलको घरानाकहाँ जाऊ, र मेरा वचनहरू तिनीहरूलाई भन। किनकि तिमी कुनै अपरिचित बोली र कठोर भाषाका मानिसहरूकहाँ पठाइएका छैनौ, तर इस्राएलको घरानाकहाँ; धेरै अपरिचित बोली र कठोर भाषाका मानिसहरूकहाँ होइन, जसका वचनहरू तिमीले बुझ्न सक्दैनौ। निश्चय नै, यदि मैले तिमीलाई तिनीहरूकहाँ पठाएको भए, तिनीहरूले तिम्रो कुरा सुन्ने थिए। तर इस्राएलको घरानाले तिम्रो कुरा सुन्नेछैन; किनकि तिनीहरूले मेरो कुरा सुन्दैनन्; किनकि इस्राएलको सारा घराना निर्लज्ज र कठोरहृदयी छन्। हेर, मैले तिम्रो मुख तिनीहरूको मुखको सामना गर्न दृढ बनाएको छु, र तिम्रो निधार तिनीहरूको निधारको सामना गर्न दृढ बनाएको छु। चकमकभन्दा पनि कठोर हीराजस्तै मैले तिम्रो निधार बनाएको छु: तिनीहरूदेखि नडराऊ, न त तिनीहरूको हेराइदेखि भयभीत होऊ, यद्यपि तिनीहरू विद्रोही घराना हुन्। इजकिएल 3:3–9।
मिलरवादी इतिहासका प्रोटेस्टेन्टहरू र अन्तिम दिनहरूमा लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका पहिलेका करारबद्ध जनहरूलाई एउटा सन्देश घोषणा गर्न इजकिएललाई निर्देशन दिइएको छ। यदि तिनले यो सन्देश घोषणा गर्न इन्कार गरे भने, चेतावनी नदिइएकाहरूको रगतको दोष तिनीमाथि पर्नेछ।
हे मानिसका पुत्र, मैले तिमीलाई इस्राएलको घरानामाथि पहरेदार ठहराएको छु; यसकारण मेरो मुखबाट वचन सुन, र मेरो तर्फबाट तिनीहरूलाई चेतावनी देऊ। जब म दुष्टलाई भन्छु, ‘तँ निश्चय नै मर्नेछस्’; अनि तिमीले त्यसलाई चेतावनी दिंदैनौ, वा त्यस दुष्टलाई त्यसको दुष्ट मार्गबाट फर्काउन, त्यसको प्राण बचाउन बोल्दैनौ भने, त्यो दुष्ट मानिस आफ्नै अधर्ममा मर्नेछ; तर त्यसको रगत म तिम्रो हातबाट माग्नेछु। तर यदि तिमीले दुष्टलाई चेतावनी दियौ, र उसले आफ्नो दुष्टताबाट, वा आफ्नो दुष्ट मार्गबाट नफर्के भने, ऊ आफ्नै अधर्ममा मर्नेछ; तर तिमीले आफ्नो प्राण बचाएका हुनेछौ। फेरि, जब कुनै धर्मी मानिस आफ्नो धार्मिकताबाट फर्केर अधर्म गर्छ, र म त्यसको सामुन्ने ठेस लाग्ने कुरा राखिदिन्छु, तब ऊ मर्नेछ; किनकि तिमीले त्यसलाई चेतावनी दिएका छैनौ, ऊ आफ्नै पापमा मर्नेछ, र त्यसले गरेको धार्मिकता स्मरण गरिनेछैन; तर त्यसको रगत म तिम्रो हातबाट माग्नेछु। तथापि यदि तिमीले धर्मी मानिसलाई धर्मीले पाप नगरोस् भनेर चेतावनी दियौ, र उसले पाप गरेन भने, ऊ निश्चय नै जीवित रहनेछ, किनकि उसलाई चेतावनी दिइएको थियो; अनि तिमीले पनि आफ्नो प्राण बचाएका हुनेछौ। इजकिएल 3:17–21।
यहेजकेलका पहिलो ‘एघार’ अध्यायहरूमा, उनलाई केबार नदी, मैदान र यरूशलेमका दर्शनहरूद्वारा चित्रित यरूशलेमको विनाश देखाइन्छ। उनलाई यरूशलेममाथि आउन लागेको न्यायको चेतावनी घोषणा गर्न नियुक्त गरिन्छ। यरूशलेममाथि आउन लागेको न्यायको चेतावनी-सन्देश नै पहिले लाओडिसियाको सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट मण्डलीलाई दिइएको चेतावनी हो। उक्त चेतावनीले परमेश्वरको छाप नभएका यरूशलेमभित्रका परमेश्वरका मानिसहरूको न्याय र अस्वीकारलाई चिन्हित गर्दछ। यहेजकेलद्वारा प्रतिरूपित चेतावनी चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थासम्बन्धी चेतावनी हो।
ती सत्यहरू प्रस्तुत गरिएका ती प्रारम्भिक एघार अध्यायहरूमा, इजकिएललाई गूँगो बनाइन्छ, र त्यसपछि परमेश्वरले विशेष रूपमा उनको मुख खोलिदिनुहुँदा मात्र उनी बोल्छन्; यो अवस्था यरूशलेमको विनाशसम्म जारी रहन्छ, त्यसपछि उनी फेरि बोल्न सक्छन्।
तब आत्मा मभित्र प्रवेश गर्नुभयो, र मलाई मेरो खुट्टामाथि उभ्याउनुभयो, र मसँग बोल्नुभयो, र मलाई भन्नुभयो, जा, आफ्नो घरभित्र आफैलाई बन्द गर। तर हे मानिसका पुत्र, हेर, तिनीहरूले तँमाथि बन्धनहरू हाल्नेछन्, र तिनीहरूले तँलाई तीद्वारा बाँध्नेछन्, र तँ तिनीहरूको बीचमा बाहिर निस्कनेछैनस्। अनि म तेरो जिब्रो तेरो मुखको तालुसँग टाँसिदिनेछु, ताकि तँ गूँगो हुनेछस्, र तिनीहरूका निम्ति हप्काउने एक जना नहुनेछस्; किनकि तिनीहरू विद्रोही घराना हुन्। तर जब म तँसँग बोल्नेछु, तब म तेरो मुख खोलिदिनेछु, र तँले तिनीहरूलाई भन्नेछस्, ‘प्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ; जसले सुन्छ, त्यसले सुनोस्; र जसले अस्वीकार गर्छ, त्यसले अस्वीकार गरोस्: किनकि तिनीहरू विद्रोही घराना हुन्।’ इजकिएल ३:२४–२७।
जब यरूशलेम पतन भयो, तब इजकिएल फेरि एक पटक बोल्न सक्थे।
हाम्रो बन्दीवासको बाह्रौँ वर्षमा, दशौँ महिनाको पाँचौँ दिनमा, यरूशलेमबाट उम्केर आएको एक जना मकहाँ आयो र भन्यो, “नगर प्रहारित भएको छ।” अब जो उम्केर आएको थियो, त्यो आउनुभन्दा अघि साँझको समयमा परमप्रभुको हात ममाथि थियो; र बिहान ऊ मकहाँ नआउञ्जेल उहाँले मेरो मुख खोलिदिनुभएको थियो; यसरी मेरो मुख खोलियो, र म अब मौन रहेनँ। इजकिएल 33:21, 22.
यरूशलेमको पतनले अन्तिम दिनहरूमा हुने लाउडिकियाली सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट मण्डलीको पतनलाई जनाउँछ। यो पतन त्यतिबेला हुन्छ, जब नवौँ अध्यायमा यरूशलेममा छाप लगाइएकाहरूलाई विजयी मण्डलीका रूपमा उच्च पारिन्छ। यरूशलेमभित्रका लाउडिकियालीहरूलाई बाहिर निकालिन्छ, र महिमाको राज्य स्थापना हुँदै गर्दा एक लाख चवालीस हजारलाई उच्च पारिन्छ। क्रूसमा अनुग्रहको राज्यको स्थापना महिमाको त्यस राज्यको पूर्वरूप थियो। क्रूसको समयको अनुग्रहको राज्य आइतबारे कानुनको समयको महिमाको राज्यसँग मेल खान्छ, र ती दुई राज्यलाई इजकिएलको पुस्तकमा पाइने भविष्यसूचक इतिहासको क्रमभित्र राखिन्छ। इजकिएलको पुस्तकलाई पवित्रस्थानको सन्दर्भमा राखेर हेर्दा, यसका सुरुका एघार अध्यायहरू परमेश्वरको मण्डलीको शुद्धीकरणसम्बन्धी छन्, जसको क्रममा उहाँका जनहरू गहुँ र सामा मिलेर बनेको भनी परिभाषित सङ्घर्षरत मण्डलीबाट पेन्तिकोसको गहुँको अर्पणबाट बनेको विजयी मण्डलीमा परिवर्तन हुन्छन्।
अनि तँ, इस्राएलका अपवित्र दुष्ट प्रधान, जसको दिन आएको छ, जब अधर्मको अन्त हुनेछ, परमप्रभु यहोवा यसो भन्नुहुन्छ: शिरोभूषण हटाइदे, र मुकुट उतारिदे; यो जस्तो छ त्यस्तै रहनेछैन: होचोलाई उच्च पार, र उच्चलाई होच्याइदे। म यसलाई उल्टाइदिनेछु, उल्टाइदिनेछु, उल्टाइदिनेछु; र त्यो अब रहनेछैन, जबसम्म त्यो आउँदैन जसको अधिकार त्यसमा छ; अनि म त्यो उसैलाई दिनेछु। इजकिएल 21:25–27।
सिदकियाह यहूदाको अन्तिम राजा थियो, र ती पदहरूमा ऊ “इस्राएलको दुष्ट प्रधान, जसको दिन आइपुगेको छ” भन्ने हो। नबूकदनेसर यरूशलेम कब्जा गर्न लागेका थिए, र सिदकियाहको मुकुट बाबेलद्वारा हटाइने थियो; बाबेल मादीहरू र फारसीहरूद्वारा उल्टाइने थियो, तिनीहरू फेरि युनानीहरूद्वारा उल्टाइने थिए, र युनानीहरू रोमद्वारा उल्टाइने थिए। तेस्रो उल्टाइ रोममा आइपुग्छ, जुन त्यही इतिहास हो जब “जसको अधिकार हो” भन्ने राजाले क्रूसमा त्यस राज्यको स्थापना हुँदा अनुग्रहको राज्यको मुकुट प्राप्त गर्नुहुनेछ।
“‘अधर्मी दुष्ट प्रधान’माथि अन्तिम लेखाजोखाको दिन आएको थियो। ‘मुकुट हटाइदे,’ प्रभुले आज्ञा गर्नुभयो, ‘र किरीट उतार।’ ख्रीष्ट आफैंले आफ्नो राज्य स्थापना नगरेसम्म यहूदालाई फेरि राजा पाउने अनुमति दिइने थिएन। ‘म यसलाई उल्टाइदिनेछु, उल्टाइदिनेछु, उल्टाइदिनेछु,’ दाऊदको घरानाको सिंहासनको विषयमा दैवी आज्ञा यही थियो; ‘र उहाँ नआउन्जेल, जसको अधिकार यही हो, यो रहनेछैन; र म उहाँलाई नै यो दिनेछु।’ इजकिएल २१:२५–२७।” अगमवक्ताहरू र राजाहरू, ४५१।
9/11 मा जीवितहरूको न्याय सुरु भएसँगै आरम्भ भएको पछिल्लो वर्षाको समयमा ख्रीष्टले आफ्नो महिमाको राज्य स्थापना गर्नुहुन्छ।
“जब चार स्वर्गदूतहरूले छोडिदिन्छन्, ख्रीष्टले आफ्नो राज्य स्थापना गर्नुहुनेछ।” स्पाल्डिङ एन्ड म्यागन, ३।
९/११ मा तयारीको एक अवधि सुरु हुन्छ, र आइतबारको कानुनको समयमा महिमामय पवित्र पर्वत सबै डाँडा र पर्वतहरूभन्दा माथि उचालिन्छ।
यहूदाह र यरूशलेमको विषयमा आमोजका छोरा यशैयाले देखेको वचन। अनि अन्तिम दिनहरूमा यस्तो हुनेछ कि परमप्रभुको भवनको पर्वत पर्वतहरूको शिखरमा स्थापित हुनेछ, र डाँडाहरूभन्दा उच्च पारिनेछ; अनि सबै जातिहरू त्यसतर्फ बग्दै जानेछन्। अनि धेरै मानिसहरू जानेछन् र भन्नेछन्, आऊ, हामी परमप्रभुको पर्वतमा, याकूबका परमेश्वरको भवनमा उक्लेर जाऔँ; अनि उहाँले हामीलाई आफ्ना मार्गहरू सिकाउनुहुनेछ, र हामी उहाँका पथहरूमा हिँड्नेछौँ: किनकि सियोनबाट व्यवस्था निस्कनेछ, र यरूशलेमबाट परमप्रभुको वचन। यशैया २:१–३।
9/11 मा, बतासहरू छाडिए र त्यसपछि रोकिए; यसरी डानिएल २ को राज्य स्थापना हुन आरम्भ भएको चिन्हित भयो, जुन पहाडबाट काटिएको र सारा पृथ्वी भरिने एउटा ढुङ्गाको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।
“यो दृष्टान्त 1847 मा दिइएको थियो, जब सब्बाथ पालन गर्ने एडभेन्टका दाजुभाइहरू अत्यन्त थोरै मात्र थिए, र तिनीहरूमध्ये पनि थोरैले मात्र यसको पालन परमेश्वरका जनहरू र अविश्वासीहरूबीच विभाजनको रेखा कोर्न पर्याप्त महत्त्वको छ भन्ने ठान्दथे। अब त्यस दृष्टान्तको परिपूर्ति देखिन थालिएको छ। यहाँ उल्लेख गरिएको ‘त्यो सङ्कष्टको समयको आरम्भ’ भन्नाले विपत्तिहरू खन्याउन थालिने समयलाई जनाउँदैन, तर तिनीहरू खन्याइनुभन्दा ठीक अघिको छोटो अवधिलाई जनाउँछ, जब ख्रीष्ट पवित्रस्थानमा हुनुहुन्छ। त्यस समयमा, उद्धारको कार्य समापनतर्फ बढिरहँदा, पृथ्वीमाथि सङ्कष्ट आइरहेको हुनेछ, र जातिहरू क्रोधित हुनेछन्, तापनि तेस्रो स्वर्गदूतको कार्यमा बाधा नपुगोस् भनेर तिनीहरूलाई नियन्त्रणमा राखिनेछ। त्यस समयमा ‘पछिल्लो वर्षा,’ अथवा प्रभुको उपस्थितिबाट आउने ताजगी, तेस्रो स्वर्गदूतको ठूलो स्वरलाई सामर्थ्य दिन र सात अन्तिम विपत्तिहरू खन्याइने अवधिमा पवित्रजनहरू अडिग रहन तयार पार्न आउनेछ।” Early Writings, 85.
ख्रीष्टले पछिल्लो वर्षाको समयमा आफ्नो अनन्त राज्य स्थापना गर्नुहुन्छ, र उहाँको राज्यमा क्रूसमा स्थापित अनुग्रहको राज्य पनि समावेश छ, साथै आइतबारको व्यवस्थाको समयमा उहाँको महिमाको राज्य पनि। सिदकियाहदेखि बाबेल (पहिलो राज्य), मादी-पारस (दोस्रो राज्य), युनान (तेस्रो राज्य), र त्यसपछि मूर्तिपूजक रोम (चौथो राज्य) सम्मको क्रमले अनुग्रहको राज्यतर्फ लैजाने इतिहासलाई चिन्हित गर्दछ। त्यो इतिहासले पापीय रोम (आत्मिक बाबेल—पाँचौँ राज्य) देखि संयुक्त राज्य अमेरिका (आत्मिक मादी-पारस—छैटौँ राज्य) सम्म, त्यहाँबाट संयुक्त राष्ट्रसंघ (आत्मिक युनान—सातौँ राज्य) सम्म, र त्यसपछि अजिङ्गर, पशु, र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध सङ्घसम्म पुग्ने एउटा समानान्तर ऐतिहासिक क्रमलाई चिन्हित गर्दछ, जसले मिलेर आधुनिक रोम बनाउँछन् (आत्मिक रोम—सातमध्ये भएकै आठौँ राज्य)।
दानियेल दुईमा त्यस राज्यको विजय एउटा चट्टानद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, र परमेश्वरका विश्वासयोग्यहरू मन्दिरमा रहेका ढुङ्गाहरू हुन्।
तिमीहरू पनि, जीवित ढुङ्गाहरूझैँ, एउटा आत्मिक घर र पवित्र पूजाहारीवर्गका रूपमा निर्माण भइरहेका छौ, ताकि येशू ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरलाई ग्रहणयोग्य आत्मिक बलिदानहरू चढाउन सक। १ पत्रुस २:५।
त्यो अनन्त राज्यले संसारका राज्यहरूमाथि विजय प्राप्त गर्दछ र समग्र संसारलाई भरिदिन्छ। इजकिएलको पुस्तकको चालीसौँ अध्यायदेखि त्यसको अन्त्यसम्म, त्यही राज्यलाई जीवनको जलद्वारा संसारलाई भरिदिने मन्दिरको रूपमा चित्रण गरिएको छ।
हामी यी विषयहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।