पद चालीसको लुकेको इतिहास - अठ्ठाइस नम्बर

प्रेरणाअनुसार, जब प्रेरणाको विषय आउँछ, “हरेक तथ्यको आफ्नो सम्बन्ध हुन्छ,” र “हरेक सिद्धान्तको आफ्नो सम्बन्ध हुन्छ।”

वास्तविकता यो हो कि हिब्रू अभिव्यक्ति “ereb boqer” बाइबलमा आठ पटक पाइन्छ। Daniel 8:14 मा जहाँ यसलाई “days” भनेर अनुवाद गरिएको छ, त्यस बाहेक यसलाई सधैँ “evening and morning” भनेर अनुवाद गरिएको छ। प्रेरित प्रकाशअनुसार पद चौध “Advent faith” को “foundation and central pillar” हो।

यसर्थ, तथ्य यो हो कि उक्त पदमा रहेका “days” भनेका ती सात पटक प्रयोग भएको हिब्रू अभिव्यक्तिको आठौँ प्रयोग हो। अनि परमेश्वरद्वारा King James version का अनुवादकहरूलाई गरिएको भविष्यसूचक मार्गदर्शनको बाइबलीय घटनाले, जानाजानी, आठौँ अध्यायका दुई दर्शनमध्ये एउटालाई प्रतिनिधित्व गर्ने त्यस पदमा सातमध्ये आठौँ हुने बाइबलीय रहस्यलाई सम्बद्ध गरायो। आठौँ अध्यायमा “vision” भनी अनुवाद गरिएको एउटा शब्द हिब्रू शब्द “chazon” हो, र अर्को “mareh” हो। “Mareh” को अर्थ appearance हो, र “mareh” दर्शन भनेको परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनमा ख्रीष्टको प्रकट हुने दर्शन हो। दानिय्येल 8:14 को “mareh” दर्शनले ख्रीष्टले प्रकट हुनुपर्ने थियो र 22 अक्टूबर, 1844 मा अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुभएको थियो भनी पहिचान गराउँछ। यी सबै सत्यहरू तथ्य हुन्, र तिनको सम्बन्ध त्यस पदसँग छ, जुन केन्द्रीय स्तम्भ हो; अनि केन्द्रीय स्तम्भ 22 अक्टूबर, 1844 मा पूरा भएको कुनै सिद्धान्त वा भविष्यवाणी होइन, तथ्य त यो हो कि त्यो पद नै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, केन्द्रीय स्तम्भ।

हामी अहिले यस कुरामा परीक्षित भइरहेका छौँ कि हामी मन्दिरभित्र प्रवेश गर्नेछौँ कि गर्नेछैनौँ, र त्यसपछि आफ्ना पापहरू स्वीकार गरी उहाँको धर्मी ठहराउने अनुग्रहको आशीर्वाद प्राप्त गर्नेछौँ कि गर्नेछैनौँ। मन्दिरमा प्रवेश गर्नका लागि दिइएको यो अन्तिम आह्वान हाम्रो व्यक्तिगत प्रवेशलाई रोक्न बाधा-अवरोधहरूले घेरिएको छ, तर यदि हामी अहिले हिचकिचायौँ भने, हामी “रातको मौन त्रासमा एक्लै छाडिनेछौँ।” तर मेरो तात्पर्य यतिमै सीमित छैन।

यस सर्वाधिक महत्त्वपूर्ण पदमा “दिनहरू” शब्दको विशिष्टतालाई समावेश गरेर साभिप्राय जोड दिइएको थियो; उक्त शब्दमा आठ सातमध्येकै हो भन्ने भविष्यसूचक गूढार्थ निहित छ, जुन एक लाख चवालीस हजार जनालाई छाप लगाइने समयका पाङ्ग्राहरूमध्ये एउटा हो। छाप लगाइने अवधिमा बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यका प्रोटेस्टेन्ट सिङ र गणतान्त्रिक सिङ दुवैले आठौँ सातमध्येकै हो भन्ने गूढार्थलाई चरितार्थ गर्नेछन्। सन् १९८९ को अन्तको समययताका आठ राष्ट्रपतिहरूमध्ये ट्रम्प छैटौँ राज्यका छैटौँ राजा बने, र आफ्नो दोस्रो कार्यकालका लागि विजय हासिल गरेपछि उनी सातमध्येकै आठौँ बने। संयुक्त राज्य अमेरिकाले सन् ३१३ को मिलानको राजाज्ञा दोहोर्‍याउने कार्यमा एक लाख चवालीस हजार जनाको लाउडिकियाली आन्दोलन एक लाख चवालीस हजार जनाको फिलाडेल्फियाली आन्दोलनमा परिणत हुनेछ। आइतबारको कानुनसँगै छाप लगाइने समय समाप्त हुन्छ, जब पोपतन्त्रको प्राणघातक घाउ निको हुन्छ, र यसरी त्यसले सातमध्येकै आठौँका रूपमा प्रकाश १७ को गूढार्थलाई चरितार्थ गर्छ। एउटै हिब्रू पदावलीमा अभिव्यक्त भएको र अङ्ग्रेजीमा एउटै शब्दका रूपमा प्रस्तुत भएको एउटै तथ्यले एक लाख चवालीस हजार जनालाई छाप लगाइने समयमा न्यायको आरम्भ चिनाउने पदलाई न्यायको समाप्ति चिनाउने पदभित्र ल्याउँछ।

प्रत्येक तथ्यको आ-आफ्नो स्थान हुन्छ, र एउटा ‘सङ्ख्या’लाई अर्को ‘सङ्ख्या’ले गुणन गर्ने सङ्ख्यात्मक संरचना प्रयोग भएको अभिव्यक्ति नयाँ करारमा एउटै मात्र छ, र पुरानो करारमा केवल दुईवटा छन्। ‘सङ्ख्यात्मक संरचना’को अल्फा उत्पत्तिको पुस्तकमा छ।

ओमेगा ‘संख्यात्मक संरचना’ मत्तीमा छ।

यी खण्डहरूले बाइबलमा कुनै सङ्ख्यालाई अर्को सङ्ख्यासँग गुणन गरिनुपर्ने भनी पहिचान गरिएको पहिलो र अन्तिम अवसरलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। सङ्ख्याहरू धेरै छन्, तर उत्पत्तिको अल्फा र मत्तीको ओमेगामा एउटै सङ्ख्यात्मक संरचना विद्यमान छ, र तिनीहरूले ‘सात’ र ‘सत्तरी’ उही दुई सङ्ख्याहरूको प्रयोग गर्छन्।

अल्फा र ओमेगाको बीचमा, यो सङ्ख्यात्मक संरचना पाइने मध्यवर्ती तथा एक मात्र अर्को स्थान लेवीको पुस्तकको पच्चीसौँ अध्याय हो। त्यहाँ ती दुई सङ्ख्या ‘सात’ र ‘सत्तरी’ होइनन्, बरु ‘सात गुणा सात वर्ष’ हुन्।

मध्यवर्ती सङ्ख्यात्मक संरचनामा फेरि पनि ‘सात’ सङ्ख्याको प्रयोग गरिएको छ, तर ‘सत्तरी’ सङ्ख्याको होइन। यो संरचना रहेको खण्डमा आज्ञापालनका लागि आशिष् र अनाज्ञाकारिताका लागि श्राप दुवै समावेश छन्। दासमुक्ति र भूमि फिर्ताका आशिष्‌हरूलाई लेवीको पुस्तकको छब्बीसौँ अध्यायमा चार पटक उल्लेख गरिएको सात गुणा श्रापको विपरीत प्रस्तुत गरिएको छ। उक्त आशिष्‌मा भूमि विश्राममा रहने वर्षहरूमा परमप्रभुले गर्नुहुने भरणपोषण र जुबली वर्षमा दिइने दोब्बर आशिष् समावेश थिए, र यी दुई अध्यायमा दिइएको करारसम्बन्धी चेतावनीमा छब्बीसौँ अध्यायको श्राप त्यस आशिष्‌को विपरीत पक्ष हो।

मध्यवर्ती सङ्ख्यात्मक संरचना लेवी २५:८ (‘सात गुणा सात वर्ष’) मा देखा पर्छ। यसलाई लगत्तै लेवी २६ मा चारपटक दोहोरिएको ‘सात गुणा’ न्यायदण्डसँग जोडिएको छ। यसरी, मध्यवर्ती सङ्ख्यात्मक संरचनाले आशिष् र श्राप दुवैको प्रतिनिधित्व गर्दै लेवीको पुस्तकमा दोहोरो साक्षी प्रस्तुत गर्छ। जुबलीको आशिष् वा श्रापमध्ये कुनै एकको सङ्ख्यात्मक संरचनालाई लामेकको न्यायदण्ड र येशूले गर्नुभएको परीक्षणकालको सीमाको पहिचानका बीचमा राखिएको छ। यी तीनै मिलेर परीक्षणकालको एउटा सीमा पहिचान गराउँछन्; त्यो अवधि समाप्त हुँदा आशिष् पाएको एउटा वर्ग र श्राप पाएको अर्को वर्ग प्रकट हुनेछन्। पहिलो र तेस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूको प्रतिनिधित्व गर्ने अल्फा र ओमेगाले चार सय नब्बेलाई परीक्षणकालको प्रतीकका रूपमा चिनाउँछन्। जब यसलाई जुबलीको श्राप वा आशिष्‌सँग जोडिन्छ, तब इजकिएललाई सत्रौँ जुबली चक्रको तीसौँ वर्षमा राख्ने इजकिएल अध्याय एक पद एकको अध्ययनतर्फ हामी अघि बढ्दा यी तथ्यहरू महत्त्वपूर्ण बन्न पुग्छन्।

त्यो जुबिली चक्र अक्टोबर २२, ई.पू. ५७३ मा समाप्त भयो, र त्यसले अक्टोबर २२, १८४४ को मात्र होइन, चाँडै आउन लागेको आइतबारसम्बन्धी कानुनको पनि पूर्वचित्रण गरेको थियो। इजकिएल मन्दिरमा उभिरहेका थिए र ती एक लाख चवालीस हजारको प्रतिनिधित्व गरिरहेका थिए, जो न्यायको अन्त्यमा विश्वासद्वारा महापवित्रस्थानमा प्रवेश गरेका छन्, जसरी अक्टोबर २२, १८४४ पछि विश्वासयोग्य जनहरूले प्रवेश गरेका थिए। पहिलो अध्यायको पहिलो पदमा इजकिएल भविष्यवाणीय इतिहासको कुन बिन्दुमा छन् भन्ने “तथ्य”लाई नठम्याउनु भनेको आफ्नो “दिशाबोध” गुमाउनु हो।

कबार नदीको किनारमा प्रकट गरिएको प्रभुको महिमाको दर्शन पाएपछि, इजकिएल पनि दानिएल, यशैया र यूहन्नाझैँ धूलोमा नतमस्तक हुन्छन्। त्यसपछि यी चारै उदाहरणहरूले नदेख्ने वा नसुन्ने मण्डलीलाई सन्देश दिनुपर्ने व्यक्तिहरूको अभिषेकका तत्त्वहरू प्रस्तुत गर्छन्।

इजकिएलको पुस्तकमा यरूशलेमसँग सम्बन्धित छवटा मिति छन्। अध्याय एकका पद एक र दुईमा अनि अध्याय चालीसको पद एकमा पाइने पहिलो र अन्तिम मितिबारे हामीले यसअघि चर्चा गरिसकेका छौँ। अध्याय आठको पद एकमा पाइने दोस्रो मितिबारे मैले चर्चा गरिसकेको छु, तर त्यसको प्रतीकात्मक निरूपणका सन्दर्भमा मात्र, यरूशलेमको घेराबन्दी र विनाशको सन्दर्भमा त्यसको कालगत स्थान नतोकी; अनि सम्पूर्ण पुस्तक त्यही धुरीवरिपरि घुम्छ। यरूशलेम ईसापूर्व ५८६/५८५ सालको अन्त्यमा ध्वस्त भएको थियो। अनि इजकिएल ३३:२१ मा यरूशलेमको पतनको समाचार लिएर भागेर उम्केको एक जना मानिस आइपुग्छ।

शहर नाश भएको बाह्रौँ वर्षमा इजकिएल आफ्नै इच्छाअनुसार बोल्न स्वतन्त्र भए। इजकिएल अध्याय ८ को दर्शन छैटौँ वर्षमा भएको थियो; यसरी हेर्दा, शहर नाश हुनुभन्दा करिब छ वर्षअघि त्यो दर्शन भएको थियो।

त्यसको अर्को वर्ष अर्थात् सातौँ वर्षमा, बूढा-प्रधानहरू परमप्रभुसँग सोधपुछ गर्न इजकिएलकहाँ आए।

त्यसपछि नवौँ वर्षमा डेढ वर्ष लामो घेराबन्दी सुरु भयो।

यी मितिहरूमध्ये प्रत्येकले अन्तिम दिनहरूका विशिष्ट मार्गचिह्नहरूलाई जनाउँछ, किनकि संसारको अन्त्यकालमा जिउनेहरूका निम्ति प्राचीन इस्राएल एउटा उदाहरण हो भनी पावल भन्छन्।

यरूशलेमसम्बन्धी ती सबै छ वटा मितिहरू अध्याय १ पद १ को पहिलो मिति र अध्याय ४० पद १ मा पाइने अन्तिम मितिको बीचमा पर्छन्। ती दुई मितिहरूले अध्याय १ को पाँचौँ वर्ष, अर्थात् ५९२ ईसापूर्व, र अध्याय ४० को पच्चीसौँ वर्ष, अर्थात् ५७३ ईसापूर्व, लाई चिह्नित गर्छन्। line upon line को स्तरमा इजकिएलसँग मिश्रको लागि एउटा रेखा छ, जसमा टायरको सन्दर्भ पनि समावेश छ, र यरूशलेमको लागि अर्को रेखा छ। मिश्रको रेखामा सातवटा प्रत्यक्ष waymarks छन्, (टायरलाई समावेश गर्दा) र यरूशलेममा छ वटा छन्। यी दुई रेखाहरूसँगै योशियाहको रेखा र सत्रौँ जुबिली चक्र पनि छन्। तैपनि, प्रत्यक्ष मितिविना प्रस्तुत गरिएको रेखा अध्याय ४ मा पाइन्छ, र अध्याय ४ को रेखासँग इजकिएलले परमपवित्र स्थानभित्र हेर्दा देखेका पाङ्ग्राहरूमध्ये धेरै पाङ्ग्राहरू छन्। यो धेरै प्रतीकात्मक सत्यहरूले पनि भरिएको छ।

चार सय तीस सङ्ख्याले अनन्त करारलाई जनाउँछ, र इजकिएलको चौथो अध्यायमा प्रभुले इजकिएललाई एउटा जीवित दृष्टान्तको रूपमा प्रयोग गर्नुहुन्छ, यस्तो दृष्टान्त जसमा चार सय तीस सङ्ख्या समावेश छ।

यहेज्केलद्वारा चित्रित गरिएको यरूशलेमको घेराबन्दी एउटा “चिह्न” हो, जसरी ६६ सालमा सेस्टियसद्वारा यरूशलेमविरुद्ध ल्याइएको घेराबन्दी पनि थियो। येशूले यरूशलेमको विनाशलाई पहिचान गराउनुभएको विषयमा टिप्पणी गर्दै, सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि यरूशलेमको विनाशको “प्रत्यक्ष” परिपूर्ति अन्तिम दिनहरूमा हुन्छ। नबूकदनेस्सर र सेस्टियसद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका दुई साक्षीहरूमाथिको विनाशको चिह्नले घेराबन्दीको चिह्न नै निकट आइरहेको सन्डे कानुनको चिह्न हो भन्ने कुरालाई पहिचान गराउँछ।

हामीले विचार गरिरहेको खण्डमा, पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूको आधारभूत आन्दोलनमा विलियम मिलरको भविष्यवाणीको व्याख्यासम्बन्धी प्रधान नियमको ओमेगा बाइबलीय सन्दर्भ पनि देख्छौँ। एक दिन बराबर एक वर्षको सिद्धान्तको अल्फा पनि ओमेगाको प्रतीक थियो, किनकि एक दिन बराबर एक वर्षको सिद्धान्तको अल्फा गन्तीको पुस्तकमा दशौँ र अन्तिम परीक्षाका रूपमा प्रस्तुत गरिएको थियो, जसमा इस्राएल असफल भयो र फलस्वरूप उजाडस्थानमा भौँतारिएका चालीस वर्षको अवधिमा तिनीहरूले आफूमाथि उजाडस्थानमै मृत्यु निम्त्याए।

लाल समुद्र पार गर्ने घटनाबाट आरम्भ भएको दस-चरणीय परीक्षण प्रक्रियाको अन्तिम विद्रोहमा एक दिनलाई एक वर्ष मान्ने सिद्धान्त पहिचान गरिएको छ र यरूशलेमलाई घेराबन्दी गरी नष्ट गरिन लाग्दा त्यही सिद्धान्त पुनः घोषणा गरिएको छ भन्ने तथ्यका भविष्यवाणीय निहितार्थहरू बुझेर हामीले विचार गरिरहेको खण्डमा लागू गर्नुपर्छ; त्यसरी नै “घेराबन्दी” नै “चिह्न” हुनुको महत्त्व पनि बुझेर लागू गर्नुपर्छ।

येरूशलेमको “घेराबन्दी” लाई चिन्हका रूपमा प्रयोग गर्दा एकै ठाउँमा ल्याइने इतिहासको रेखालाई चिन्नैपर्छ, किनकि त्यो, भन्नुपर्दा, एउटा “धुरा” बन्छ, र रूपकात्मक अर्थमा घेराबन्दीको चिन्हसँग धेरै आरा-जस्ता रेखाहरू जोडिएका छन्। घेराबन्दीको चिन्ह सम्भवतः इजकिएलको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण खण्ड हो, र यही चिन्हले यहूदाको कुलका सिंहलाई इजकिएललाई प्रारम्भमा भ्रमजस्तो देखिएको अवस्थाबाट सिद्धता प्रकट गर्न सक्षम बनाउँछ। घेराबन्दीको “चिन्ह”, एक दिनका लागि एक वर्षको सिद्धान्त, र घेराबन्दीद्वारा एकै ठाउँमा ल्याइएका भविष्यसूचक रेखाहरूलाई चार सय तीसले अनन्त करारलाई प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने सन्दर्भमा विचार गरिनुपर्छ।

प्रभुले अब्राहामसँग तीन चरणको प्रक्रियाद्वारा करार बाँध्नुभयो, र ती तीन चरणमध्ये पहिलो चरणमा अब्राहामका सन्तानहरू मिश्रमा चार सय वर्षसम्म बन्दी रहनेछन् भन्ने भविष्यवाणी समावेश थियो। दोस्रो चरणमा अब्राहामलाई खतनाको विधि दिइयो, र तेस्रो चरण मोरीयाह पर्वतमा इसहाकको बलिदान थियो। प्रभुले एक चुनिएको जातिलाई खडा गर्न र त्यससँग करार बाँध्न अपनाउनुभएका तीन चरणमध्ये अल्फा चरणमा चार सय वर्षको अवधि निर्दिष्ट गरिएको थियो। त्यो चुनिएको करारबद्ध जातिको सन् ३४ मा स्तिफनसलाई ढुङ्गाले हानेर मारिँदा परमेश्वरसँग सम्बन्धविच्छेद भयो, र त्यसपछि अन्यजातिहरूका निम्ति चुनिएका प्रेरित पावलले ती चार सय वर्षलाई—चार सय तीस वर्ष भनी निर्दिष्ट गरे।

करारलाई जनाउने सङ्ख्या चार सय तीस हो, तर अब्राम र शाऊल नामका दुई साक्षीले, जसका नामहरू क्रमशः अब्राहाम र पावलमा परिवर्तन गरिएका थिए, चार सय तीसको कुल सङ्ख्या बनाउने दुई भिन्न अवधिलाई चिनाउँछन्। जब परमेश्वरले कुनै आत्माको नाम परिवर्तन गर्नुहुन्छ, त्यो त्यस आत्मा र परमेश्वरबीचको करारको सम्बन्धको प्रतीक हुन्छ। तसर्थ, चार सय तीस वर्ष भनेको दुई भिन्न सङ्ख्या जोडेर प्राप्त हुने योगफल हो, जसरी अब्राहामको चार सयमा पावलको तीस थपिँदा हुन्छ। इजकिएल तीन सय नब्बे दिनसम्म आफ्नो बायाँ कोल्टो परेर र त्यसपछि चालीस दिनसम्म आफ्नो दायाँ कोल्टो परेर पल्टिरहे, र यसरी उनले कुल योगफल चार सय तीस हुने दुई सङ्ख्यालाई चिनाए।

उत्पत्तिको अध्याय एघारमा, बाढीपछि निम्रोदको विद्रोहद्वारा तुरुन्तै स्थापित गरिएको मृत्युको करारले दुई करारहरूबीचको भिन्नतालाई प्रकट गर्दछ। बाबेलको धरहराका तत्त्वहरूले आफैँलाई बचाऊ भन्ने शैतानी करारका त्यस्ता मानिसहरूको साक्षी दिन्छन्, जो न्याय गरिनु र तितरबितर पारिनु पर्ने थिए। त्यही अध्यायमा, एबरको जन्मद्वारा हिब्रूहरूको वंशावलीको परिचय गराइन्छ, जसले निम्रोदको मृत्युको करारको विपरीत जीवनको करारको प्रतिनिधित्व गर्नका लागि एक चुनिएको जातिको आरम्भलाई सूचित गर्दछ।

उत्पत्तिको दसौँ अध्यायमा एबर र पेलेगको पहिलो पटक उल्लेख गरिएको छ।

पेलेगको अर्थ विभाजन वा फाटो हो, र पेलेगका दिनहरूमा करारका मानिसहरूको दुई वर्गको विभाजन बाबेलको धरहराको इतिहास र निम्रोदको विद्रोहद्वारा चिह्नित गरिएको छ। एबेर चार सय चौसठ्ठी वर्षसम्म बाँचे, तर पेलेग (विभाजन) जन्मिएपछि उनी चार सय तीस वर्ष बाँचे। हरेक तथ्यको आफ्नै सान्दर्भिक महत्त्व हुन्छ, र चार सय तीस त्यो संख्या हो जुन पावलले अब्राहामको करारसम्बन्धी भविष्यवाणीलाई दिएका छन्। यद्यपि चार सय तीस संख्या पेलेगको जन्मपछि एबेरको जीवनसँग सम्बन्धित छ, उनका जीवनका पहिलो चौँतीस वर्ष “चार र तीस वर्ष” भनेर व्यक्त गरिएको छ, जुन निश्चय नै चौँतीस वर्ष हो, तर ती चौँतीस वर्षको सरल अभिव्यक्तिमा “चार” र “तीस” (430) यसरी पढिन्छ। त्यसपछि चार सय तीस आयो, अनि पेलेगको जीवनको पहिलो अभिव्यक्ति “तीस” हो।

एबेर “हिब्रू” नामको मूल हो, र यही वाचाका चुनिएका जन हुनलागेका हिब्रूहरूको पहिलो उल्लेख हो। एबेरको अर्थ “पारि जानु” हो; यसरी यसले ती वाचाका जनहरूको रूपक प्रस्तुत गर्दछ, जो पृथ्वीबाट नयाँ पृथ्वीमा पारि जान्छन्, जसरी अब्राहामका सन्तानहरू लाल समुद्र पार गरेर प्रतिज्ञाको देशमा पुगे। चालीस वर्षको मरुभूमिको भ्रमणले त्यस पारि जाने कार्यलाई अवरुद्ध गर्‍यो, तर चालीस वर्षको अन्त्यमा तिनीहरूले यर्दन पार गरेर प्रतिज्ञाको देशमा प्रवेश गरे; यसरी यसले परमेश्वरका जनहरूको अन्तिम पारि जानेलाई रूपकात्मक रूपमा देखाउँछ। पेलेगले त्यस इतिहासलाई जनाउँछ जब निम्रोदको धरहरामा मानवजातिको विभाजन दुई वाचाका जनहरूमा पहिलोपटक भयो। निम्रोदको मृत्यु-वाचाको प्रतीक भ्रम हो, र हिब्रू जीवन-वाचाको प्रतीक पेलेगद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको विभाजनभन्दा अघिका एबेरको जीवनका चार सय तीस वर्ष हुन्। “पेलेग” नामले एउटा प्रतीकात्मक संख्यात्मक सत्यलाई पनि चिह्नित गर्दछ, किनकि एबेरका चार सय तीस वर्ष दुई संख्यामा विभाजित छन्, र पेलेगले तीस संख्यासँग चार सयको भिन्नतालाई जनाउँछ।

चार सय तीसमा दुई भाग समावेश छन्। अब्राहामको करारका चार सय वर्ष, र त्यससँगै पावलले निर्दिष्ट गरेका थप तीस वर्ष। परमेश्वरका जनहरूको अन्तिम जागृतिलाई उत्पन्न गर्ने ज्ञानको वृद्धिलाई दानिएल अध्याय बाह्रमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जहाँ अनन्त करारको द्वि-भागीय प्रतीकलाई विशेष रूपमा पहिचान गरिएको छ, र यो पद ९/११ मा प्रस्तुत गरिएको छ।

पद दसमा “शुद्ध पारिने, सेता बनाइने र खारिने” भनी चित्रित गरिएको तीन चरणको परीक्षण प्रक्रिया उत्पन्न गर्ने मोहोर खोलिने अन्तिम कार्य बाह्र सय नब्बे वर्षसँग सम्बन्धित छ। यस पदबारे अग्रणीहरूको बुझाइअनुसार, सन् ५०८ मा मूर्तिपूजकवादको प्रतिरोध हटाइनुले तीस वर्षको प्रक्रिया सुरु गर्‍यो, जसको फलस्वरूप सन् ५३८ मा पोपतन्त्र बाइबलको भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यका रूपमा स्थापित भयो, र त्यसपछि सन् १७९८ मा बाह्र सय साठी वर्षको अवधि समाप्त नहुँदासम्म त्यसले बाइबलको भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यका रूपमा शासन गर्‍यो। सन् ५०८ देखि सन् ५३८ सम्मका तीस वर्षलाई पावलले पनि २ थेसलोनिकीमा “पहिले हुने धर्मत्याग” भनी चित्रित गरेका छन्।

२ थिस्सलोनिकीमा विषय क्रमशः भविष्यवाणीका चौथो र पाँचौँ राज्य—अन्यजातीय रोम र पोपीय रोम—बीचको सम्बन्ध हो। थिस्सलोनिकीको यस अध्यायमै विलियम मिलरले दानिएलको पुस्तकमा उल्लेखित “दैनिक” ले अन्यजातीय रोमको प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने कुरा पत्ता लगाए, र मिलरले अझ यो पनि पत्ता लगाए कि दानिएलमा “दैनिक” सधैँ उजाड पार्ने घृणित वस्तु वा उजाड पार्ने अपराधसँग सम्बन्धित रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। दानिएलको पुस्तकमा उल्लिखित उजाड पार्ने घृणित वस्तु र उजाड पार्ने अपराधले क्रमशः त्यही कुरा प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसलाई यूहन्नाले प्रकाशको पुस्तकमा पशुको प्रतिमा र पशुको छापको रूपमा पहिचान गरेका छन्।

विलियम मिलरले आफ्ना भविष्यवाणीय अनुप्रयोगहरू सबै नै नभए पनि अधिकांशलाई आफूले पहिचान गरेका उजाड पार्ने दुई शक्तिमा आधारित गरेका थिए, जसमा एउटालाई “नित्य” (मूर्तिपूजक रोम) का रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ भने उजाड पार्ने दोस्रो शक्तिलाई दुई प्रकारले अभिव्यक्त गरिएको छ—उजाड पार्ने अधर्म (मण्डली र राज्यको संयोजन), जसलाई प्रकाशको पुस्तकमा पशुको प्रतिमा (पोपतन्त्रको भविष्यवाणीय संरचना) का रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, र उजाड पार्ने घृणित कुरा (सूर्यको उपासना), जसलाई प्रकाशको पुस्तकमा पशुको छापका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। एड्भेन्टवादका जगहरूको प्रतीक रहेका मिलरले २ थेसलोनिकीमा पावलको प्रस्तुतिबाट प्राप्त गरेको बुझाइ उनको एउटा प्रमुख आधारभूत बुझाइ थियो। पावलको दाबीअनुसार, २ थेसलोनिकीको दोस्रो अध्यायमा प्रस्तुत गरिएको सत्यलाई प्रेम नगर्नेहरू नै प्रबल भ्रम प्राप्त गर्नेहरू हुन्।

दानिएलका तीन पदहरूमा (दानिएल १२:९–११) अन्तिम दिनहरूमा हुने प्रतीकात्मक बुझाइले समयको अनुप्रयोगलाई समेट्न सक्दैन, किनकि सन् १८४४ को अक्टोबर २२ देखि भविष्यवाणीय समयको अनुप्रयोग अब मान्य छैन। ९/११ का पदहरूले तीस वर्ष र बाह्र सय साठी वर्षका दुई भिन्न अवधिहरूलाई जनाउँछन्। चालीस र बाह्र सय साठी दुवै सङ्ख्या भविष्यवाणीय उजाडस्थानका प्रतीक हुन्, र भविष्यवाणीय अर्थमा तिनलाई एकअर्काको सट्टा प्रयोग गर्न सकिन्छ। त्यसैले बाह्र सय साठीलाई चालीसका रूपमा बुझ्न सकिन्छ, र चालीस चार सयको दशांश हो। ९/११ का पदहरूले अनन्त करारको सङ्ख्यालाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछन्, जसलाई तीस (पावल) सँग सम्बद्ध चार सय (अब्राहाम) ले दर्शाउँछ। ‘बाह्र सय साठी’ द्वारा दर्शाइएको ‘उजाडस्थान’ ‘चालीसको उजाडस्थान’ सँग मेल खान्छ, र चालीस चार सयको दशांश हो। तीस भनेको तीस नै हो। चार सय सङ्ख्यालाई तीस सङ्ख्यामा जोड्दा चार सय तीस प्राप्त हुन्छ, जसलाई इजकिएलको चौथो अध्यायमा तीन सय नब्बेलाई चालीस सङ्ख्यामा जोडिएको रूपमा दर्शाइएको छ।

अध्याय बाह्रका 9/11 पदहरूले उक्त अध्यायमा रहेका तीन भविष्यसूचक अवधिहरूमध्ये मध्यवर्ती अवधिलाई जनाउँछन्, र तिनीहरू अन्तिम दिनहरूमा खोलेर प्रकट गरिने अनन्त करारको प्रतीक हुन्। अन्तिम दिनहरूमा चार सय तीसको अर्थको उद्घाटन इजकिएलको अध्याय चारमा गराइन्छ।

यहूदाको कुलको सिंहले अहिले इजकिएल, यूहन्ना, दानिएल र यशैयासँगै विश्वासद्वारा महापवित्र स्थानमा प्रवेश गरेकाहरूका निम्ति अन्तिम चेतावनीको सन्देशको मोहर खोल्दै हुनुहुन्छ। इस्राएलका बहिष्कृतहरूका रूपमा मात्र नभई एक लाख चवालीस हजारको ध्वजाका रूपमा पनि चित्रित गरिएकाहरूलाई उचाल्ने कार्यसँगै त्यो सत्य प्रकट गरिन्छ। त्यो सत्य अब्राहामका चार सय वर्षद्वारा दर्शाइएको करार र त्यससँग सम्बन्धित पावलका तीस वर्षद्वारा दर्शाइएको करारको सन्दर्भमा प्रस्तुत गरिएको छ। त्यो सत्य दानिएलको बाह्रौँ अध्यायका ९/११ पदहरूमा प्रस्तुत गरिएको छ, जुन पदहरूले मिलरवादीहरूले सही रूपमा बुझेका तीन प्रतीकात्मक कालखण्डहरूमध्ये बीचको कालखण्डलाई दर्शाउँछन्। दानिएलको बाह्रौँ अध्यायमा मोहर खोलिँदै गरेको मध्यवर्ती ९/११ को सत्य इजकिएलका तीन सय नब्बे दिन र चालीस दिनमा दर्शाइएको छ। ती दिनहरू सत्रौँ जुबली चक्रको तीसौँ वर्षमा इजकिएललाई प्रकट गरिन्छन्, र इजकिएलले एक पूजाहारीका रूपमा तीन परीक्षाहरूमध्ये बीचको परीक्षामा रहेका एक लाख चवालीस हजारको पूजाहारीवर्गको प्रतिनिधित्व गर्छन्।

मन्दिरको परीक्षामा यहेजकेललाई “चौथो महिना”को “पाँचौँ दिन”मा चिह्नित गरिएको छ, जसले मिलरवादी इतिहासमा सन् १८४४ को अप्रिल १९ मा भएको पहिलो निराशाबाट सुरु भई सोही वर्षको अक्टोबर २२ मा समाप्त भएको सात महिनाको अवधिको ठीक मध्यबिन्दु (“बीचैमा”) जनाउँथ्यो।

जुलाई २१, १८४४ सात पवित्र महिनाहरूको मध्यबिन्दुमा थियो, र त्यस मितिमा शमूएल स्नो बोस्टन ट्याबरनेकलमा आफ्नो मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश प्रस्तुत गर्दै थिए। त्यहाँ, सार्वजनिक प्रस्तुतिमा पहिलो पटक, उनले “पवित्रशास्त्रकै शब्दहरूमा यसरी घोषणा गरे: ‘हेर, दुलहा आउँदैछ!’” हामी अहिले प्रतीकात्मक रूपमा बोस्टन ट्याबरनेकलमा इजकिएलसँगै उभिएका छौं, मध्यरात्रिको पुकारका सन्देशवाहकहरूको उचालिनु ज्वारभाटाजस्तै अघि बढ्नुभन्दा केही अघि। ध्वज उचालिने भविष्यसूचक प्रक्रिया प्रकाशको पुस्तक अध्याय ९ मा इस्लामको भविष्यसूचक रेखामा प्रस्तुत गरिएको छ। इजकिएल अध्याय ४ ले दोस्रो साक्षी प्रदान गर्दछ र तीन सय एकानब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको त्यस भविष्यवाणीको निष्कर्ष पनि दिन्छ, र उनले त्यसो अध्याय ४ मै गर्छन्।

हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।