पद चालीसको लुकेको इतिहास - अठ्ठाइस नम्बर

प्रेरणाअनुसार, जब प्रेरणाको विषय आउँछ, “हरेक तथ्यको आफ्नो सम्बन्ध हुन्छ,” र “हरेक सिद्धान्तको आफ्नो सम्बन्ध हुन्छ।”

वास्तविकता यो हो कि हिब्रू अभिव्यक्ति “ereb boqer” बाइबलमा आठ पटक पाइन्छ। Daniel 8:14 मा जहाँ यसलाई “days” भनेर अनुवाद गरिएको छ, त्यस बाहेक यसलाई सधैँ “evening and morning” भनेर अनुवाद गरिएको छ। प्रेरित प्रकाशअनुसार पद चौध “Advent faith” को “foundation and central pillar” हो।

यसर्थ, तथ्य यो हो कि उक्त पदमा रहेका “days” भनेका ती सात पटक प्रयोग भएको हिब्रू अभिव्यक्तिको आठौँ प्रयोग हो। अनि परमेश्वरद्वारा King James version का अनुवादकहरूलाई गरिएको भविष्यसूचक मार्गदर्शनको बाइबलीय घटनाले, जानाजानी, आठौँ अध्यायका दुई दर्शनमध्ये एउटालाई प्रतिनिधित्व गर्ने त्यस पदमा सातमध्ये आठौँ हुने बाइबलीय रहस्यलाई सम्बद्ध गरायो। आठौँ अध्यायमा “vision” भनी अनुवाद गरिएको एउटा शब्द हिब्रू शब्द “chazon” हो, र अर्को “mareh” हो। “Mareh” को अर्थ appearance हो, र “mareh” दर्शन भनेको परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनमा ख्रीष्टको प्रकट हुने दर्शन हो। दानिय्येल 8:14 को “mareh” दर्शनले ख्रीष्टले प्रकट हुनुपर्ने थियो र 22 अक्टूबर, 1844 मा अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुभएको थियो भनी पहिचान गराउँछ। यी सबै सत्यहरू तथ्य हुन्, र तिनको सम्बन्ध त्यस पदसँग छ, जुन केन्द्रीय स्तम्भ हो; अनि केन्द्रीय स्तम्भ 22 अक्टूबर, 1844 मा पूरा भएको कुनै सिद्धान्त वा भविष्यवाणी होइन, तथ्य त यो हो कि त्यो पद नै ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, केन्द्रीय स्तम्भ।

हामी अहिले यस कुरामा परीक्षित भइरहेका छौँ कि हामी मन्दिरभित्र प्रवेश गर्नेछौँ कि गर्नेछैनौँ, र त्यसपछि आफ्ना पापहरू स्वीकार गरी उहाँको धर्मी ठहराउने अनुग्रहको आशीर्वाद प्राप्त गर्नेछौँ कि गर्नेछैनौँ। मन्दिरमा प्रवेश गर्नका लागि दिइएको यो अन्तिम आह्वान हाम्रो व्यक्तिगत प्रवेशलाई रोक्न बाधा-अवरोधहरूले घेरिएको छ, तर यदि हामी अहिले हिचकिचायौँ भने, हामी “रातको मौन त्रासमा एक्लै छाडिनेछौँ।” तर मेरो तात्पर्य यतिमै सीमित छैन।

“days” अर्थात् “दिनहरू” भन्ने शब्दको भेद समावेश गरेर यस अति महत्त्वपूर्ण पदमाथि उद्देश्यपूर्ण जोड दिइएको थियो; यसले आफ्नो साथमा त्यो भविष्यवाणीसम्बन्धी गूढार्थ वहन गर्दछ कि आठ सातमध्येबाट हो, जुन एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने समयमा रहेका पाङ्ग्रामध्ये एक हो। छाप लगाइने अवधिमा, बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यका प्रोटेस्टेन्ट सिङ्ग र रिपब्लिकन सिङ्ग—दुवैले—आठ सातमध्येबाट हो भन्ने गूढार्थ पूरा गर्नेछन्। सन् १९८९ मा समयको अन्त्यदेखि भएका आठ राष्ट्रपतिमध्ये, ट्रम्प छैटौँ राज्यको छैटौँ राजा बने, र जब उनले आफ्नो दोस्रो कार्यकाल जिते, तब उनी सातमध्येबाट भएको आठौँ बने। संयुक्त राज्य अमेरिकाले सन् ३१३ मा मिलानको आदेशलाई पुनः दोहोर्‍याउने कार्यमा, एक लाख चौवालीस हजारको लौदिकियाको आन्दोलन एक लाख चौवालीस हजारकै फिलाडेल्फियाको आन्दोलन बन्नेछ। छाप लगाउने समय आइतबारको व्यवस्थामा समाप्त हुन्छ, जहाँ पोपतन्त्रको घातक घाउ निको पारिन्छ, र यसरी उसले प्रकाश १७ को गूढार्थलाई सातमध्येबाट भएको आठको रूपमा पूरा गर्छे। एक तथ्य, एउटै हिब्रू वाक्यांशमा प्रतिनिधित्व गरिएको, एउटा अंग्रेजी शब्दको रूपमा; एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने समयमा न्यायको उद्घाटन पहिचान गर्ने पदलाई न्यायको समापन पहिचान गर्ने पदभित्र ल्याउँछ।

हरेक तथ्यको आफ्नै स्थान छ, र नयाँ करारमा ‘एउटा संख्या’ लाई अर्को ‘संख्या’ सँग गुणन गरिएको संख्यात्मक संरचनाको अभिव्यक्ति केवल एउटै छ, अनि पुरानो करारमा केवल दुईवटा छन्। ‘संख्यात्मक संरचना’ को अल्फा उत्पत्तिको पुस्तकमा छ।

ओमेगा ‘संख्यात्मक संरचना’ मत्तीमा छ।

यी खण्डहरूले बाइबलमा कुनै सङ्ख्यालाई अर्को सङ्ख्यासँग गुणन गरिनुपर्ने भनी पहिचान गरिएको पहिलो र अन्तिम अवसरलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। सङ्ख्याहरू धेरै छन्, तर उत्पत्तिको अल्फा र मत्तीको ओमेगामा एउटै सङ्ख्यात्मक संरचना विद्यमान छ, र तिनीहरूले ‘सात’ र ‘सत्तरी’ उही दुई सङ्ख्याहरूको प्रयोग गर्छन्।

अल्फा र ओमेगाको बीचमा; मध्यभागमा, र यो संख्यात्मक संरचना पाइने अर्को एक मात्र स्थान लैव्यव्यवस्था पच्चीसमा छ। त्यहाँ ती दुई संख्याहरू ‘सात’ र ‘सत्तरी’ होइनन्, तर ‘सात गुणा सात वर्ष’ हुन्।

मध्य संख्यात्मक संरचनाले फेरि एक पटक ‘सात’ सङ्ख्याको प्रयोग गर्दछ, तर ‘सत्तरी’ सङ्ख्याको होइन। जहाँ यो अवस्थित छ, त्यस खण्डमा आज्ञापालनका लागि आशीर्वाद छ, र अवज्ञाका लागि श्राप पनि छ। दासहरूलाई मुक्त गर्ने र भूमिको पुनर्स्थापनासम्बन्धी आशीर्वादको विरोधाभास लेवीव्यवस्था अध्याय छब्बीसमा चार पटक उल्लेख गरिएको ‘सात गुणा’ श्रापसँग गरिएको छ। त्यस आशीर्वादमा भूमि विश्राममा रहने वर्षहरूमा परमप्रभुको पालनपोषण, र जुबिली वर्षमा दोब्बर आशीर्वाद समावेश थियो; अनि अध्याय छब्बीसको श्राप ती दुई अध्यायका करारगत चेतावनीमा त्यसको समकक्षी हो।

मध्य संख्यात्मक संरचना लेवीव्यवस्था २५:८ (“सात पटक सात वर्ष”) मा देखा पर्छ। यो तुरुन्तै लेवीव्यवस्था २६ को चारगुणा “सात पटक” को न्यायसँग जोडिएको छ। यसरी, मध्य संख्यात्मक संरचनाले आशिष् र श्राप दुवैको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र लेवीव्यवस्थाको पुस्तकमा दोहोरो साक्षी निर्माण गर्दछ। जुबिलीको आशिष् वा श्रापमध्ये कुनै एकको संख्यात्मक संरचना लामेकको न्याय र येशूले परीक्षाकालको सीमाको पहिचान गर्नुभएको कथनको बीचमा राखिएको छ। यी तीनै कुरा मिलेर एक परीक्षाकालीन सीमाको पहिचान गर्दछन्, जुन समाप्त भएपछि एक वर्ग आशिष्‌प्राप्त र अर्को वर्ग श्रापित रूपमा प्रकट हुनेछ। प्रथम र तृतीय स्वर्गदूतका सन्देशहरूको प्रतिनिधित्व गर्ने अल्फा र ओमेगाले चार सय नब्बेलाई परीक्षाकालको प्रतीकका रूपमा पहिचान गर्छन्। जब यसलाई जुबिलीको श्राप वा आशिष्सँग संयोजित गरिन्छ, तब इजकिएल अध्याय १ पद १ को अध्ययनतर्फ अघि बढ्दा यी तथ्यहरू महत्त्वपूर्ण बन्छन्, जहाँ इजकिएललाई सत्रौँ जुबिली चक्रको तिसौँ वर्षमा राखिएको छ।

त्यो जुबिली चक्र ई.पू. ५७३ को अक्टोबर २२ मा समाप्त भयो, र त्यसले केवल अक्टोबर २२, १८४४ लाई मात्र होइन, तर चाँडै आउन लागेको आइतवारको व्यवस्था-समेतलाई प्रतिरूपित गर्‍यो। हामी अहिले सन् २०२६ मा छौँ, जुन सत्तरीऔँ जुबिली चक्रको सैंतालीसौँ वर्ष हो। यस जुबिली चक्रलाई ‘सत्रौँ’ जुबिली चक्रद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ, जहाँ इजकिएल तिसौँ वर्षमा उभिएका थिए। उनी मन्दिरमा उभिएका थिए, र यसले ती एक लाख चवालीस हजार जनालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो विश्वासद्वारा न्यायको अन्त्यमा परमपवित्र स्थानभित्र प्रवेश गरिसकेका छन्, जसरी अक्टोबर २२, १८४४ पछि विश्वासीहरूले गरेका थिए। अध्याय एक, पद एकमा भविष्यसूचक इतिहासभित्र इजकिएल कहाँ छन् भन्ने “तथ्य” छुटाउनु भनेको आफ्नो “दिशा” गुमाउनु हो।

केबार नदीको किनारमा प्रभुको महिमा प्रदान गरिएको दृश्य देखेपछि, इजकिएल दानियल, यशैया र यूहन्नाजस्तै धुलोसम्म नम्र बनाइन्छन्। त्यसपछि यी चारै उदाहरणहरूले त्यस्तो मण्डलीलाई सन्देश दिनुपर्नेहरूका अभिषेकका तत्त्वहरू प्रस्तुत गर्छन्, जसले न देख्नेछ न सुन्नेछ।

इजकिएलको पुस्तकमा यरूशलेमलाई सम्बोधन गर्ने छवटा मितिहरू छन्। अध्याय एक, पद एक र दुईमा, अनि त्यसपछि अध्याय चालीस, पद एकमा पाइने पहिलो र अन्तिम मितिबारे हामीले पहिले नै विचार गरिसकेका छौँ। अध्याय आठ, पद एकमा पाइने दोस्रो मितिबारे पनि मैले चर्चा गरेको छु, तर केवल त्यसको प्रतीकात्मक प्रतिरूपको रूपमा मात्र, र यरूशलेमको घेराबन्दी तथा विनाशसँगको सम्बन्धमा त्यसको अवस्थिति निर्धारण गरेको छैन; जबकि सम्पूर्ण पुस्तक नै त्यसै अक्ष वरिपरि घुम्दछ। यरूशलेम ई.पू. 586/585 को अन्त्यतिर नष्ट भयो। अनि इजकिएल 33:21 मा, यरूशलेमको पतनको समाचार लिएर एक भगुवा आइपुग्छ।

शहर नाश भएको बाह्रौँ वर्षमा इजकिएल आफ्नै इच्छाअनुसार बोल्न स्वतन्त्र भए। इजकिएल अध्याय ८ को दर्शन छैटौँ वर्षमा भएको थियो; यसरी हेर्दा, शहर नाश हुनुभन्दा करिब छ वर्षअघि त्यो दर्शन भएको थियो।

अर्को वर्ष, जो सातौँ वर्ष थियो, प्राचीनहरू परमप्रभुसित सोधपुछ गर्न इजकिएलका कहाँ आए।

तब नवौं वर्षमा, डेढ वर्षको घेराबन्दी आरम्भ भयो।

यी प्रत्येक मितिहरूले अन्तिम दिनहरूका विशिष्ट मार्गचिह्नहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, किनकि पावल भन्छन् कि प्राचीन इस्राएल संसारको अन्त्यकालमा जीवित रहनेहरूका लागि एउटा उदाहरण हो।

यरूशलेमसम्बन्धी ती सबै छ वटा मितिहरू अध्याय १ पद १ को पहिलो मिति र अध्याय ४० पद १ मा पाइने अन्तिम मितिको बीचमा पर्छन्। ती दुई मितिहरूले अध्याय १ को पाँचौँ वर्ष, अर्थात् ५९२ ईसापूर्व, र अध्याय ४० को पच्चीसौँ वर्ष, अर्थात् ५७३ ईसापूर्व, लाई चिह्नित गर्छन्। line upon line को स्तरमा इजकिएलसँग मिश्रको लागि एउटा रेखा छ, जसमा टायरको सन्दर्भ पनि समावेश छ, र यरूशलेमको लागि अर्को रेखा छ। मिश्रको रेखामा सातवटा प्रत्यक्ष waymarks छन्, (टायरलाई समावेश गर्दा) र यरूशलेममा छ वटा छन्। यी दुई रेखाहरूसँगै योशियाहको रेखा र सत्रौँ जुबिली चक्र पनि छन्। तैपनि, प्रत्यक्ष मितिविना प्रस्तुत गरिएको रेखा अध्याय ४ मा पाइन्छ, र अध्याय ४ को रेखासँग इजकिएलले परमपवित्र स्थानभित्र हेर्दा देखेका पाङ्ग्राहरूमध्ये धेरै पाङ्ग्राहरू छन्। यो धेरै प्रतीकात्मक सत्यहरूले पनि भरिएको छ।

चार सय तीस सङ्ख्याले अनन्त करारलाई जनाउँछ, र इजकिएलको चौथो अध्यायमा प्रभुले इजकिएललाई एउटा जीवित दृष्टान्तको रूपमा प्रयोग गर्नुहुन्छ, यस्तो दृष्टान्त जसमा चार सय तीस सङ्ख्या समावेश छ।

यहेज्केलद्वारा चित्रित गरिएको यरूशलेमको घेराबन्दी एउटा “चिह्न” हो, जसरी ६६ सालमा सेस्टियसद्वारा यरूशलेमविरुद्ध ल्याइएको घेराबन्दी पनि थियो। येशूले यरूशलेमको विनाशलाई पहिचान गराउनुभएको विषयमा टिप्पणी गर्दै, सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई जानकारी दिनुहुन्छ कि यरूशलेमको विनाशको “प्रत्यक्ष” परिपूर्ति अन्तिम दिनहरूमा हुन्छ। नबूकदनेस्सर र सेस्टियसद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका दुई साक्षीहरूमाथिको विनाशको चिह्नले घेराबन्दीको चिह्न नै निकट आइरहेको सन्डे कानुनको चिह्न हो भन्ने कुरालाई पहिचान गराउँछ।

हामीले विचार गरिरहेको उक्त अंशभित्र हामी प्रथम र दोस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूको आधारभूत आन्दोलनमा विलियम मिलरद्वारा प्रतिपादित भविष्यवाणीको व्याख्याको प्रमुख नियमसम्बन्धी ओमेगा बाइबलीय सन्दर्भ पनि देख्दछौँ। दिन-वर्ष सिद्धान्तको अल्फा पनि एक ओमेगा प्रतीक थियो, किनकि दिन-वर्ष सिद्धान्तको अल्फा गन्तीको पुस्तकमा दशौँ तथा अन्तिम परीक्षाका रूपमा प्रस्तुत गरिएको थियो, जसमा इस्राएल असफल भयो, र त्यसैकारण उनीहरूले मरुभूमिमा चालीस वर्षको भौँतारो अवधिभर आफ्नैमाथि मरुभूमिमा मृत्यु ल्याए।

रातो समुद्र पारगमनमा आरम्भ भएको दस-चरणीय परीक्षाको प्रक्रियाको अन्तिम विद्रोहमा “एक दिन एक वर्ष” सिद्धान्त पहिचान गरिएको छ, र यरूशलेम घेराबन्दीमा परी नाश हुन लाग्दा यही सिद्धान्त फेरि घोषण गरिएको छ—यी भविष्यदर्शी निहितार्थहरू, साथै “घेराबन्दी” नै “चिह्न” हुनुको महत्त्व, हामीले विचार गरिरहेको खण्डमा बुझिनु र लागू गरिनु आवश्यक छ।

येरूशलेमको “घेराबन्दी” लाई चिन्हका रूपमा प्रयोग गर्दा एकै ठाउँमा ल्याइने इतिहासको रेखालाई चिन्नैपर्छ, किनकि त्यो, भन्नुपर्दा, एउटा “धुरा” बन्छ, र रूपकात्मक अर्थमा घेराबन्दीको चिन्हसँग धेरै आरा-जस्ता रेखाहरू जोडिएका छन्। घेराबन्दीको चिन्ह सम्भवतः इजकिएलको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण खण्ड हो, र यही चिन्हले यहूदाको कुलका सिंहलाई इजकिएललाई प्रारम्भमा भ्रमजस्तो देखिएको अवस्थाबाट सिद्धता प्रकट गर्न सक्षम बनाउँछ। घेराबन्दीको “चिन्ह”, एक दिनका लागि एक वर्षको सिद्धान्त, र घेराबन्दीद्वारा एकै ठाउँमा ल्याइएका भविष्यसूचक रेखाहरूलाई चार सय तीसले अनन्त करारलाई प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने सन्दर्भमा विचार गरिनुपर्छ।

परमेश्वरले अब्राहामसँग तीन चरणको प्रक्रियामा करार बाँध्नुभयो, र ती तीन चरणमध्ये पहिलो चरणमा अब्राहामका सन्तानहरू मिश्रमा चार सय वर्षसम्म बन्दी रहनेछन् भन्ने भविष्यवाणी समावेश थियो। दोस्रो चरणमा अब्राहामलाई खतनाको विधि प्रदान गरियो, र तेस्रो चरण मोरियाह पर्वतमा इसहाकको बलिदान थियो। चुनेका जनलाई उठाई खडा गर्ने र तिनीहरूसँग करारमा प्रवेश गर्ने क्रममा परमेश्वरले चाल्नुभएको तीन चरणको अल्फामा चार सय वर्ष निर्दिष्ट गरिएको थियो। त्यो चुनेको करारका जनलाई सन् 34 मा स्तिफनसलाई ढुङ्गाले हानी मारिएको घटनामा परमेश्वरबाट सम्बन्धविच्छेद गरियो, र त्यसपछि अन्यजातिहरूका लागि चुनिएका प्रेरित पावलले ती चार सय वर्षलाई—चार सय तीस वर्ष—भनी चिन्हित गरे।

करारलाई प्रतिनिधित्व गर्ने संख्या चार सय तीस हो, तर अब्राम र शाऊलका दुई साक्षीहरू—जसका नाम क्रमशः अब्राहाम र पावलमा परिवर्तन गरिए—ले चार सय तीसको पूर्ण संख्यालाई निर्माण गर्ने दुई पृथक् अवधिहरूलाई पहिचान गराउँछन्। जब परमेश्वरले कुनै आत्माको नाम परिवर्तन गर्नुहुन्छ, तब त्यो त्यस आत्मा र परमेश्वरबीचको करारसम्बन्धको प्रतीक हुन्छ। अतः चार सय तीस वर्ष दुई भिन्न संख्याहरूको योगद्वारा उत्पन्न भएको एक समष्टि हो, जसरी अब्राहामका चार सय र पावलको थपिएको तीस। इजकिएल तीन सय नब्बे दिनसम्म आफ्नो देब्रे करवटमा पल्टिए, अनि त्यसपछि चालीस दिनसम्म आफ्नो दाहिने करवटमा; यसरी दुई संख्याहरूलाई पहिचान गराउँदै, जसको कुल योग चार सय तीस हुन्छ।

उत्पत्तिको अध्याय एघारमा, बाढीपछि निम्रोदको विद्रोहद्वारा तुरुन्तै स्थापित गरिएको मृत्युको करारले दुई करारहरूबीचको भिन्नतालाई प्रकट गर्दछ। बाबेलको धरहराका तत्त्वहरूले आफैँलाई बचाऊ भन्ने शैतानी करारका त्यस्ता मानिसहरूको साक्षी दिन्छन्, जो न्याय गरिनु र तितरबितर पारिनु पर्ने थिए। त्यही अध्यायमा, एबरको जन्मद्वारा हिब्रूहरूको वंशावलीको परिचय गराइन्छ, जसले निम्रोदको मृत्युको करारको विपरीत जीवनको करारको प्रतिनिधित्व गर्नका लागि एक चुनिएको जातिको आरम्भलाई सूचित गर्दछ।

उत्पत्तिको दसौँ अध्यायमा एबर र पेलेगको पहिलो पटक उल्लेख गरिएको छ।

पेलेगको अर्थ विभाजन वा फाटो हो, र पेलेगका दिनहरूमा करारका मानिसहरूको दुई वर्गको विभाजन बाबेलको धरहराको इतिहास र निम्रोदको विद्रोहद्वारा चिह्नित गरिएको छ। एबेर चार सय चौसठ्ठी वर्षसम्म बाँचे, तर पेलेग (विभाजन) जन्मिएपछि उनी चार सय तीस वर्ष बाँचे। हरेक तथ्यको आफ्नै सान्दर्भिक महत्त्व हुन्छ, र चार सय तीस त्यो संख्या हो जुन पावलले अब्राहामको करारसम्बन्धी भविष्यवाणीलाई दिएका छन्। यद्यपि चार सय तीस संख्या पेलेगको जन्मपछि एबेरको जीवनसँग सम्बन्धित छ, उनका जीवनका पहिलो चौँतीस वर्ष “चार र तीस वर्ष” भनेर व्यक्त गरिएको छ, जुन निश्चय नै चौँतीस वर्ष हो, तर ती चौँतीस वर्षको सरल अभिव्यक्तिमा “चार” र “तीस” (430) यसरी पढिन्छ। त्यसपछि चार सय तीस आयो, अनि पेलेगको जीवनको पहिलो अभिव्यक्ति “तीस” हो।

एबेर “हिब्रू” नामको मूल हो, र यही वाचाका चुनिएका जन हुनलागेका हिब्रूहरूको पहिलो उल्लेख हो। एबेरको अर्थ “पारि जानु” हो; यसरी यसले ती वाचाका जनहरूको रूपक प्रस्तुत गर्दछ, जो पृथ्वीबाट नयाँ पृथ्वीमा पारि जान्छन्, जसरी अब्राहामका सन्तानहरू लाल समुद्र पार गरेर प्रतिज्ञाको देशमा पुगे। चालीस वर्षको मरुभूमिको भ्रमणले त्यस पारि जाने कार्यलाई अवरुद्ध गर्‍यो, तर चालीस वर्षको अन्त्यमा तिनीहरूले यर्दन पार गरेर प्रतिज्ञाको देशमा प्रवेश गरे; यसरी यसले परमेश्वरका जनहरूको अन्तिम पारि जानेलाई रूपकात्मक रूपमा देखाउँछ। पेलेगले त्यस इतिहासलाई जनाउँछ जब निम्रोदको धरहरामा मानवजातिको विभाजन दुई वाचाका जनहरूमा पहिलोपटक भयो। निम्रोदको मृत्यु-वाचाको प्रतीक भ्रम हो, र हिब्रू जीवन-वाचाको प्रतीक पेलेगद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको विभाजनभन्दा अघिका एबेरको जीवनका चार सय तीस वर्ष हुन्। “पेलेग” नामले एउटा प्रतीकात्मक संख्यात्मक सत्यलाई पनि चिह्नित गर्दछ, किनकि एबेरका चार सय तीस वर्ष दुई संख्यामा विभाजित छन्, र पेलेगले तीस संख्यासँग चार सयको भिन्नतालाई जनाउँछ।

चार सय तीसमा दुई भाग समावेश छन्। अब्राहामको करारका चार सय वर्ष, र त्यससँगै पावलले निर्दिष्ट गरेका थप तीस वर्ष। परमेश्वरका जनहरूको अन्तिम जागृतिलाई उत्पन्न गर्ने ज्ञानको वृद्धिलाई दानिएल अध्याय बाह्रमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जहाँ अनन्त करारको द्वि-भागीय प्रतीकलाई विशेष रूपमा पहिचान गरिएको छ, र यो पद ९/११ मा प्रस्तुत गरिएको छ।

पद दसमा “शुद्ध पारिए, सेता बनाइए, र परखिए” भनेर चित्रित गरिएको तीन-चरणीय परीक्षाको प्रक्रियालाई उत्पन्न गर्ने अन्तिम मुद्राखोलाइ बाह्र सय नब्बे वर्षसँग सम्बन्धित छ। यस पदको अग्रज-समझाइअनुसार, ५०८ मा मूर्तिपूजकत्वको प्रतिरोध हटाइनुले तीस-वर्षीय प्रक्रिया आरम्भ गर्‍यो, जसले ५३८ मा बाइबलीय भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यको रूपमा पापसत्ताको स्थापना हुन पुर्‍यायो; त्यसपछि उसले बाइबलीय भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यको रूपमा बाह्र सय साठी वर्षको अवधि १७९८ मा समाप्त नभएसम्म शासन गर्‍यो। ५०८ देखि ५३८ सम्मका ती तीस वर्षलाई २ थिस्सलोनिकीमा पावलले “पहिले पतन” भनेर पनि चित्रित गरेका छन्।

२ थिस्सलोनिकीमा विषय क्रमशः भविष्यवाणीका चौथो र पाँचौँ राज्य—अन्यजातीय रोम र पोपीय रोम—बीचको सम्बन्ध हो। थिस्सलोनिकीको यस अध्यायमै विलियम मिलरले दानिएलको पुस्तकमा उल्लेखित “दैनिक” ले अन्यजातीय रोमको प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने कुरा पत्ता लगाए, र मिलरले अझ यो पनि पत्ता लगाए कि दानिएलमा “दैनिक” सधैँ उजाड पार्ने घृणित वस्तु वा उजाड पार्ने अपराधसँग सम्बन्धित रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। दानिएलको पुस्तकमा उल्लिखित उजाड पार्ने घृणित वस्तु र उजाड पार्ने अपराधले क्रमशः त्यही कुरा प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसलाई यूहन्नाले प्रकाशको पुस्तकमा पशुको प्रतिमा र पशुको छापको रूपमा पहिचान गरेका छन्।

विलियम मिलरले आफ्ना प्रायः सबै, यदि सबै नै होइन भने, भविष्यवाणीसम्बन्धी अनुप्रयोगहरू दुई उजाड पार्ने शक्तिहरूको पहिचानमाथि आधारित गरे, जसलाई “दैनिक” (मूर्तिपूजक रोम) र दोस्रो उजाड पार्ने शक्ति भनेर प्रस्तुत गरिएको छ; यस दोस्रो शक्तिलाई दुई प्रकारले व्यक्त गरिएको छ—उजाड पार्ने अपराधको रूपमा (मण्डली र राज्यको संयोग), प्रकाशको पुस्तकमा—पशुको प्रतिमाको रूपमा (पोपसम्बन्धी भविष्यवाणीमूलक संरचना), र उजाड पार्ने घृणित वस्तुको रूपमा (सूर्यको उपासना), तथा प्रकाशको पुस्तकमा—पशुको छापको रूपमा। 2 Thessalonians मा पावलले प्रस्तुत गरेको कुरा मिलरले जसरी बुझे, त्यो मिलरको एक प्रमुख आधारभूत समझ थियो, र मिलर एड्भेन्टवादका आधारहरूको प्रतीक हुन्। पावलको दाबी छ कि 2 Thessalonians को दोस्रो अध्यायमा प्रतिनिधित्व गरिएको सत्यलाई प्रेम नगर्नेहरू नै ती हुन् जसले प्रबल भ्रम ग्रहण गर्छन्।

दानिएलका तीन पदहरूमा (दानिएल १२:९–११) अन्त्यका दिनहरूमा प्रतीकात्मक बुझाइमा समयको प्रयोग समावेश हुन सक्दैन, किनकि २२ अक्टोबर १८४४ देखि भविष्यसूचक समयको प्रयोग अब मान्य छैन। ९/११ का पदहरूले तीस वर्ष र एक हजार दुई सय साठी वर्षका दुई पृथक अवधिहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। चालीस र एक हजार दुई सय साठी—यी दुवै सङ्ख्या भविष्यसूचक उजाड-स्थानका प्रतीक हुन्, र भविष्यसूचक अर्थमा एकअर्काका सट्टा प्रयोग गर्न सकिने छन्। त्यसकारण, एक हजार दुई सय साठीलाई चालीसका रूपमा बुझ्न सकिन्छ, र चालीस भनेको चार सयको दशांश हो। ९/११ का पदहरूले अनन्त करारको सङ्ख्यालाई प्रतीकात्मक रूपमा जनाउँछन्, जसलाई तीस (पावल) सँगको सम्बन्धमा चार सय (अब्राहाम) द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। ‘एक हजार दुई सय साठी’ द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको ‘उजाड-स्थान’ ‘चालीस’ को ‘उजाड-स्थान’ सँग मेल खान्छ, र चार भनेको चार सयको दशांश हो। तीस भनेको तीस नै हो। चार सयमा तीस थपिँदा चार सय तीस बन्छ, जसलाई इजकिएल अध्याय ४ मा तीन सय नब्बेमा चालीस थपिएको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।

अध्याय बाह्रका 9/11 पदहरूले उक्त अध्यायमा रहेका तीन भविष्यसूचक अवधिहरूमध्ये मध्यवर्ती अवधिलाई जनाउँछन्, र तिनीहरू अन्तिम दिनहरूमा खोलेर प्रकट गरिने अनन्त करारको प्रतीक हुन्। अन्तिम दिनहरूमा चार सय तीसको अर्थको उद्घाटन इजकिएलको अध्याय चारमा गराइन्छ।

यहूदाको कुलको सिंहले अब अन्तिम चेतावनीको सन्देश तिनीहरूका निम्ति उन्मोचित गर्दै हुनुहुन्छ, जसले विश्वासद्वारा इजकिएल, यूहन्ना, दानिएल र यशैयासँगै परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरेका छन्। त्यो सत्य इस्राएलका बहिष्कृतहरूका रूपमा मात्र होइन, तर एक लाख चवालीस हजारको ध्वजाका रूपमा पनि प्रतिनिधित्व गरिएकाहरूको उचालिने कार्यसँग सम्बन्धित भई प्रकट गरिएको छ। त्यो सत्य अब्राहामका चार सय वर्षद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको करार र पावलका तीस वर्षद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको करारको सम्बन्धमा स्थापित गरिएको छ। त्यो सत्य दानिएल बाह्रका 9/11 पदहरूमा प्रस्तुत गरिएको छ, जसले तीन प्रतीकात्मक अवधिहरूमध्ये मध्य अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसलाई मिलराइटहरूले सही प्रकारले बुझेका थिए। दानिएल बाह्रमा उन्मोचित हुँदै गरेको मध्य 9/11 सत्य इजकिएलका तीन सय नब्बे दिन र चालीस दिनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। ती दिनहरू सत्रौँ जुबिली चक्रको तिसौँ वर्षमा इजकिएलका निम्ति प्रकट गरिएका छन्, र इजकिएल, एक पूजाहारीका रूपमा, तीन परीक्षामध्ये मध्य परीक्षामा रहेका एक लाख चवालीस हजारको पूजाहारित्वको प्रतिनिधित्व गर्छन्।

इजकिएल “चौथो महिनाको” “पाँचौँ दिनमा” भएको मन्दिर-परीक्षाभित्र चिन्हित गरिएको छ, जसले मिलेराइट इतिहासमा १९ अप्रिल, १८४४ को पहिलो निराशाबाट आरम्भ भएका र सोही वर्षको २२ अक्टोबरमा समाप्त भएका सातौँ-महिनाहरूको ठ्याक्कै मध्यभाग (“बीचैमा”) लाई सूचित गरेको थियो।

जुलाई २१, १८४४ सात पवित्र महिनाहरूको मध्यबिन्दुमा थियो, र त्यस मितिमा शमूएल स्नो बोस्टन ट्याबरनेकलमा आफ्नो मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश प्रस्तुत गर्दै थिए। त्यहाँ, सार्वजनिक प्रस्तुतिमा पहिलो पटक, उनले “पवित्रशास्त्रकै शब्दहरूमा यसरी घोषणा गरे: ‘हेर, दुलहा आउँदैछ!’” हामी अहिले प्रतीकात्मक रूपमा बोस्टन ट्याबरनेकलमा इजकिएलसँगै उभिएका छौं, मध्यरात्रिको पुकारका सन्देशवाहकहरूको उचालिनु ज्वारभाटाजस्तै अघि बढ्नुभन्दा केही अघि। ध्वज उचालिने भविष्यसूचक प्रक्रिया प्रकाशको पुस्तक अध्याय ९ मा इस्लामको भविष्यसूचक रेखामा प्रस्तुत गरिएको छ। इजकिएल अध्याय ४ ले दोस्रो साक्षी प्रदान गर्दछ र तीन सय एकानब्बे वर्ष र पन्ध्र दिनको त्यस भविष्यवाणीको निष्कर्ष पनि दिन्छ, र उनले त्यसो अध्याय ४ मै गर्छन्।

हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।