पद चालीसको गुप्त इतिहास — संख्या उनतीस

अनि मैले, यूहन्नाले, पवित्र शहर, नयाँ यरूशलेम, स्वर्गबाट परमेश्वरकहाँबाट तल ओर्लँदै गरेको देखें, जो आफ्ना पति निम्ति सिंगारिएकी दुलहीझैँ तयार पारिएको थियो। अनि मैले स्वर्गबाट एउटा ठूलो स्वर यसो भनिरहेको सुनें, हेर, परमेश्वरको वासस्थान मानिसहरूसँग छ, र उहाँ तिनीहरूसँग वास गर्नुहुनेछ, अनि तिनीहरू उहाँका प्रजा हुनेछन्, र परमेश्वर स्वयं तिनीहरूसँग हुनुहुनेछ, र तिनीहरूका परमेश्वर हुनुहुनेछ। अनि परमेश्वरले तिनीहरूका आँखाका सबै आँसु पुछिदिनुहुनेछ; अनि अबदेखि मृत्यु रहनेछैन, न शोक, न रुवाइ, न पीडा नै रहनेछ; किनकि पहिलेका कुराहरू बितिसके। अनि सिंहासनमा बस्नुहुनेले भन्नुभयो, हेर, म सबै कुरा नयाँ बनाउँछु। अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, लेख; किनकि यी वचनहरू सत्य र विश्वासयोग्य छन्। अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, यो पूरा भयो। म अल्फा र ओमेगा हुँ, आदि र अन्त। जो तिर्खाएको छ, त्यसलाई म जीवनको पानीको मूलबाट निःशुल्क पिउन दिनेछु। जसले विजय पाउँछ उसले सबै कुराको उत्तराधिकार पाउनेछ; अनि म उसको परमेश्वर हुनेछु, र ऊ मेरो छोरा हुनेछ। तर डरपोकहरू, अविश्वासीहरू, घृणितहरू, हत्याराहरू, व्यभिचारीहरू, टुनामुना गर्नेहरू, मूर्तिपूजकहरू, र सबै झूटाहरूको भाग आगो र गन्धकले बलिरहने तालमा हुनेछ, जुन दोस्रो मृत्यु हो। अनि सात अन्तिम विपत्तिहरूले भरिएका सात कचौराहरू भएका सात स्वर्गदूतहरूमध्ये एकजना मसँग आए र मसँग कुरा गर्दै भने, यहाँ आऊ, म तँलाई दुलही, थुमाको पत्नी, देखाउनेछु। प्रकाश 21:2–9.

फेरि नवौँ वर्षमा, दशौँ महिनामा, महिनाको दशौँ दिनमा, परमप्रभुको वचन म कहाँ आयो, यसो भनियो, … फेरि परमप्रभुको वचन म कहाँ आयो, यसो भनियो, हे मानिसका पुत्र, हेर, म एकै प्रहारले तेरा आँखाको अभिलाषा तँबाट हटाइदिनेछु; तैपनि न तिमीले शोक गर्नेछौ, न रुनेछौ, न तिम्रा आँसु बग्नेछन्। विलाप गर्नबाट रोकिऊ, मृतकका निम्ति शोक नगर, आफ्नो शिरोवस्त्र बाँध, आफ्नो खुट्टामा जुत्ता लगाऊ, आफ्ना ओठ नछोप, र मानिसहरूको रोटी नखाऊ। यसरी मैले बिहान मानिसहरूलाई भनेँ; अनि बेलुकी मेरी पत्नी मरिन्; र बिहान मैले मलाई आज्ञा गरिएबमोजिम गरेँ। तब मानिसहरूले मसँग भने, के तिमी हामीलाई बताउँदैनौ कि तिमीले यसरी गरेको यी कुराहरू हाम्रो निम्ति के हुन्?

तब मैले तिनीहरूलाई उत्तर दिएँ, “परमप्रभुको वचन मसमक्ष आयो, यसो भन्दै: इस्राएलका घरानासित भन, परमप्रभु परमेश्वर यसो भन्नुहुन्छ: हेर, म मेरो पवित्रस्थानलाई अशुद्ध तुल्याउनेछु—तिमीहरूको शक्तिको गौरव, तिमीहरूका आँखाहरूको चाहना, र तिमीहरूका प्राणले दया गर्ने वस्तु; अनि तिमीहरूले पछाडि छोडेका तिमीहरूका छोरा-छोरीहरू तरवारले ढल्नेछन्। अनि मैले गरेको जस्तै तिमीहरूले पनि गर्नेछौ: तिमीहरूले आफ्ना ओठहरू ढाक्नेछैनौ, न मानिसहरूको रोटी खानेछौ। तिमीहरूका पागाहरू तिमीहरूका टाउकामा हुनेछन्, र जुत्ताहरू तिमीहरूका खुट्टामा हुनेछन्; तिमीहरूले विलाप गर्नेछैनौ, न रोनेछौ; तर आफ्ना अधर्महरूका कारण तिमीहरू क्षीण हुँदै जानेछौ, र एक-अर्कातर्फ मुख फर्काई विलाप गर्नेछौ।”

यसरी इजकिएल तिमीहरूका निम्ति एउटा चिह्न हुनेछ; उसले जे-जस्तो गरेको छ, तिमीहरूले पनि त्यही गर्नेछौ; र जब यो घट्नेछ, तब तिमीहरूले थाहा पाउनेछौ कि म परमप्रभु यहोवा हुँ। अनि, हे मानिसका सन्तान, के त्यस दिन, जब म तिनीहरूबाट तिनीहरूको बल, तिनीहरूको गौरवको आनन्द, तिनीहरूका आँखाको चाहना, र जसमा तिनीहरूले आफ्नो मन लगाएका छन्, अर्थात् तिनीहरूका छोरा-छोरीहरू, खोस्नेछु, के त्यस दिन उम्केर बचेको एक जना तिमीकहाँ आएर तिमीलाई आफ्नै कानले त्यो कुरा सुन्न लगाउनेछैन र? त्यस दिन तिम्रो मुख त्यस उम्केर आएको जनाकहाँ खोलिनेछ, र तिमी बोल्नेछौ, अनि फेरि गुँगो रहनेछैनौ; यसरी तिमी तिनीहरूका निम्ति एउटा चिह्न हुनेछौ; र तिनीहरूले थाहा पाउनेछन् कि म परमप्रभु हुँ। इजकिएल 24:1, 15–27।

अनि उहाँले भन्नुभयो, जाऊ, र यस प्रजालाई भन, तिमीहरूले साँच्चै सुन्नेछौ, तर बुझ्नेछैनौ; र साँच्चै देख्नेछौ, तर ग्रहण गर्नेछैनौ। यस प्रजाको हृदय मोटाउनु, र तिनीहरूका कान भारी बनाउनु, र तिनीहरूका आँखा बन्द गरिदिनु; नत्रता तिनीहरूले आफ्ना आँखाले देख्नेछन्, र आफ्ना कानले सुन्नेछन्, र आफ्नो हृदयले बुझ्नेछन्, र फर्किनेछन्, र निको पारिनेछन्। यशैया 6:9, 10।

तर परमप्रभुको वचन तिनीहरूका निम्ति आज्ञामाथि आज्ञा, आज्ञामाथि आज्ञा; पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति, पङ्क्तिमाथि पङ्क्ति; यहाँ अलिकति, र त्यहाँ अलिकति भयो; ताकि तिनीहरू जाऊन्, र पछिल्तिर लडून्, र भाँचिऊन्, र पासोमा परून्, र पक्रिऊन्। यशैया 28:13.

र तिनीहरूमध्ये धेरै जना ठेस खानेछन्, र लड्नेछन्, र चूर्ण-चूर्ण पारिनेछन्, र पासोमा पर्नेछन्, र समातिनेछन्। यशैया 8:15।

“ख्रीष्टका वचनहरू ठूलो संख्यामा मानिसहरूले सुन्ने गरी बोलिएका थिए; तर जब उहाँ एक्लै हुनुहुन्थ्यो, जैतून डाँडामा बसिरहनुभएको बेला पत्रुस, यूहन्ना, याकूब, र अन्द्रियास उहाँकहाँ आए। ‘हामीलाई भन्नुहोस्,’ तिनीहरूले भने, ‘यी कुराहरू कहिले हुनेछन्? र तपाईंको आगमनको, तथा संसारको अन्तको चिन्ह के हुनेछ?’ येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई यरूशलेमको विनाश र उहाँको आगमनको महान् दिनलाई अलग-अलग रूपमा उठाई उत्तर दिनुभएन। उहाँले यी दुई घटनाको वर्णनलाई एकसाथ मिसाउनुभयो। यदि उहाँले आफ्ना चेलाहरूका सामु भविष्यका घटनाहरूलाई आफूले देख्नुभएझैँ प्रकट गर्नुभएको भए, तिनीहरू त्यो दृश्य सहन सक्ने थिएनन्। तिनीहरूप्रति दयाले उहाँले यी दुई महान् संकटहरूको वर्णनलाई एकैसाथ मिलाउनुभयो, र त्यसको अर्थ चेलाहरूले आफैं खोजी गरी बुझून् भनी छोडिदिनुभयो। जब उहाँले यरूशलेमको विनाशको उल्लेख गर्नुभयो, उहाँका भविष्यसूचक वचनहरू त्यस घटनाभन्दा पर, त्यस दिनको अन्तिम दहनसम्म पुग्थे, जब परमप्रभु संसारलाई तिनीहरूको अधर्मको निम्ति दण्ड दिन आफ्नो स्थानबाट उठ्नुहुनेछ, जब पृथ्वीले आफ्नो रगत प्रकट गर्नेछ, र आफ्ना मारिएकाहरूलाई अब उप्रान्त ढाकिराख्नेछैन। यो सम्पूर्ण प्रवचन केवल चेलाहरूका लागि मात्र होइन, तर पृथ्वीको इतिहासका अन्तिम दृश्यहरूमा जीवित रहनेहरूका लागि पनि दिइएको थियो।”

चेलाहरूतर्फ फर्केर ख्रीष्टले भन्नुभयो, “सावधान रहोस्, कसैले तिमीहरूलाई धोका नदेओस्। किनकि धेरै जना मेरो नाउँमा आएर, ‘म ख्रीष्ट हुँ’ भन्नेछन्; र तिनीहरूले धेरैलाई भ्रममा पार्नेछन्।” धेरै झूटा मसीहहरू देखा पर्नेछन्, चमत्कारहरू गर्ने दाबी गर्दै, र यहूदी राष्ट्रको उद्धारको समय आइपुगेको छ भनी घोषणा गर्दै। यिनीहरूले धेरैलाई बहकाउनेछन्। ख्रीष्टका वचनहरू पूरा भए। उहाँको मृत्यु र यरूशलेमको घेराबन्दीको बीचमा धेरै झूटा मसीहहरू देखा परे। तर यो चेतावनी यस संसारको यस युगमा जीवित रहनेहरूलाई पनि दिइएको थियो। यरूशलेमको विनाशअघि प्रयोग गरिएका उही छलहरू युगौँभरि प्रयोग गरिएका छन्, र फेरि पनि प्रयोग गरिनेछन्।

“‘तिमीहरूले युद्धहरू र युद्धका हल्लाहरू सुन्‍नेछौ; सावधान रहो, व्याकुल नहोओ; किनकि यी सबै कुराहरू अवश्य हुनैपर्छन्, तर अन्त अझै भएको छैन।’ यरूशलेमको विनाशभन्दा पहिले मानिसहरू प्रभुत्वको लागि संघर्षरत थिए। सम्राटहरू मारिए। सिंहासनको छेउमा उभिएका ठानिएका व्यक्तिहरू वध गरिए। युद्धहरू र युद्धका हल्लाहरू थिए। ‘यी सबै कुराहरू हुनैपर्छन्,’ ख्रीष्टले भन्नुभयो, ‘तर अन्त [एक राष्ट्रको रूपमा यहूदी जातिको अन्त] अझै भएको छैन। किनकि जाति जातिको विरुद्ध उठ्नेछ, र राज्य राज्यको विरुद्ध; अनि अनेक ठाउँहरूमा अनिकालहरू, महामारीहरू, र भूकम्पहरू हुनेछन्। यी सबै दुःखका आरम्भ मात्र हुन्।’ ख्रीष्टले भन्नुभयो, रब्बीहरूले यी चिन्हहरू देख्दा, तिनीहरूले तिनलाई उहाँका चुनिएका जनहरूलाई बन्धनमा राखेको कारण राष्ट्रहरूमाथि परेको परमेश्‍वरको न्याय भनी घोषणा गर्नेछन्। तिनीहरूले यी चिन्हहरूलाई मसीहको आगमनको संकेत भनी घोषणा गर्नेछन्। धोखा नखाओ; यी उहाँका न्यायहरूको आरम्भ हुन्। जनताले आफ्नैतिर हेरेका छन्। तिनीहरूले पश्‍चात्ताप गरेका छैनन्, न त परिवर्तन भएका छन्, ताकि म तिनीहरूलाई निको पारूँ। जुन चिन्हहरूलाई तिनीहरूले बन्धनबाट आफ्नो छुटकाराको संकेतका रूपमा प्रस्तुत गर्छन्, तिनै तिनीहरूको विनाशका चिन्हहरू हुन्।” द डिजायर अफ एजेज, 628.

“चाँडै हाम्रो दृष्टि पूर्वतर्फ तानियो, किनकि त्यहाँ मानिसको हातको आधा जत्रो एउटा सानो कालो बादल देखा परेको थियो, जसलाई हामी सबैले मानिसको पुत्रको चिन्ह हो भनी चिनेका थियौँ।” द डे स्टार, 1846।

तब राजाले सेवकहरूलाई भने, यसलाई हातखुट्टा बाँध, र यसलाई लिएर बाहिरको अन्धकारमा फ्याँकिदेओ; त्यहाँ रुनु र दाँत किट्नु हुनेछ। किनकि बोलाइएका धेरै छन्, तर छानिएकाहरू थोरै छन्। मत्ती २२:१३, १४।

यसरी अन्तिमहरू पहिले हुनेछन्, र पहिलेहरू अन्तिम; किनकि धेरै बोलाइएका हुन्छन्, तर थोरै चुनिएका। मत्ती 20:16.

हे संसारका सबै बासिन्दाहरू र पृथ्वीमा बस्नेहरू हो, जब उहाँले पहाडहरूमा एउटा ध्वजा उठाउनुहुन्छ, तब हेर; र जब उहाँले तुरही फुक्नुहुन्छ, तब सुन। यशैया 18:3।

त्यस दिन बहिराहरूले पुस्तकका वचनहरू सुन्नेछन्, र अन्धाहरूका आँखाले धमिलोपन र अन्धकारबाट देख्नेछन्। यशैया 29:18.

म कहिलेसम्म त्यो ध्वज देखिरहूँ, र नरसिंहाको ध्वनि सुनिरहूँ? किनकि मेरा जन मूर्ख छन्, तिनीहरूले मलाई चिनेका छैनन्; तिनीहरू अविवेकी सन्तान हुन्, र तिनीहरूमा कुनै समझ छैन: दुष्ट गर्न तिनीहरू चतुर छन्, तर असल गर्न तिनीहरूलाई कुनै ज्ञान छैन। यर्मिया 4:21, 22.

यो याकूबको घरानामा घोषणा गर, र यहूदामा यसलाई प्रचार गर, यसो भन्दै: अब यो सुन, हे मूर्ख र विवेकहीन जाति, जसका आँखा छन्, तर देख्दैनन्; जसका कान छन्, तर सुन्दैनन्। यर्मिया 5:20, 21.

परमप्रभुको वचन फेरि मकहाँ आयो, यसो भन्दै, हे मानिसका सन्तान, तिमी विद्रोही घरानाको बीचमा बस्छौ, जसका आँखाहरू त छन् देख्नलाई, तर तिनीहरूले देख्दैनन्; तिनीहरूका कानहरू त छन् सुन्नलाई, तर तिनीहरूले सुन्दैनन्; किनकि तिनीहरू विद्रोही घराना हुन्। इजकिएल 12:1, 2.

यस कारण म तिनीहरूलाई दृष्टान्तहरूमा बोल्दछु; किनकि हेर्दाहेर्दै पनि तिनीहरूले देख्दैनन्, र सुन्दैसुन्दै पनि तिनीहरूले सुन्दैनन्, न त बुझ्दछन्। अनि तिनीहरूमा यशैयाको यो भविष्यवाणी पूरा भएको छ, जसले भन्दछ: सुनिरहे पनि तिमीहरूले सुन्नेछौ, तर बुझ्नेछैनौ; र हेरिरहे पनि तिमीहरूले देख्नेछौ, तर ग्रहण गर्नेछैनौ। किनकि यस जातिको हृदय मोटाएको छ, र तिनीहरूका कान सुन्नमा मन्द भएका छन्, र तिनीहरूले आफ्ना आँखा बन्द गरेका छन्; नत्र कुनै बेला तिनीहरूले आफ्ना आँखाले देख्ने, आफ्ना कानले सुन्ने, आफ्नो हृदयले बुझ्ने, र फर्कने थिए, अनि म तिनीहरूलाई निको पार्नेथिएँ।

तर धन्य छन् तिमीहरूका आँखाहरू, किनकि तिनीहरूले देख्छन्; र तिमीहरूका कानहरू, किनकि तिनीहरूले सुन्छन्। किनभने साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरूले देखेका कुराहरू धेरै अगमवक्ताहरू र धर्मी मानिसहरूले देख्न चाहेका थिए, तर देखेनन्; र तिमीहरूले सुनेका कुराहरू सुन्न चाहेका थिए, तर सुनेनन्। मत्ती 13:13–17।

यसरी परमप्रभु भन्नुहुन्छ, बाटोहरूमा उभिएर हेर, र प्राचीन मार्गहरूको बारेमा सोध, जहाँ असल बाटो छ; अनि त्यसैमा हिँड, र तिमीहरूले आफ्ना प्राणका निम्ति विश्राम पाउनेछौ। तर तिनीहरूले भने, हामी त्यसमा हिँड्नेछैनौं। फेरि मैले तिमीहरूमाथि पहरेदारहरू खडा गरेँ, यसो भन्दै, तुरहीको आवाज सुन। तर तिनीहरूले भने, हामी सुन्नेछैनौं। यर्मिया ६:१६, १७।

१८४०–१८४४ सम्म दिइएका सबै सन्देशहरूलाई अहिले प्रभावशाली बनाइनुपर्छ, किनकि धेरै मानिसहरूले आफ्नो दिशाबोध गुमाएका छन्। ती सन्देशहरू सबै मण्डलीहरूकहाँ जानुपर्छ।

“ख्रीष्टले भन्नुभयो, ‘तिमीहरूका आँखाहरू धन्य हुन्, किनकि तिनीहरूले देख्छन्; र तिमीहरूका कानहरू, किनकि तिनीहरूले सुन्छन्। किनभने म तिमीहरूलाई साँच्चै भन्दछु, धेरै अगमवक्ताहरू र धर्मी मानिसहरूले तिमीहरूले देखेका कुराहरू देख्न चाहेका थिए, तर देखेनन्; र तिमीहरूले सुनेका कुराहरू सुन्न चाहेका थिए, तर सुनेनन्’ [Matthew 13:16, 17]। ती आँखाहरू धन्य हुन्, जसले 1843 र 1844 मा देखिएका कुराहरू देखे।”

“सन्देश दिइयो। र सन्देशलाई पुनः दोहोर्‍याउन कुनै विलम्ब हुनु हुँदैन, किनकि समयका चिन्हहरू पूरा भइरहेका छन्; समापनको कार्य अवश्य पूरा गरिनुपर्छ। छोटो समयमा एउटा महान् कार्य सम्पन्न गरिनेछ। परमेश्वरको नियुक्तिद्वारा चाँडै एउटा सन्देश दिइनेछ, जो बढ्दै गएर ठूलो पुकारमा परिणत हुनेछ। त्यसपछि दानिएल आफ्नो भागमा उभिनेछ, आफ्नी साक्षी दिनलाई।” Manuscript Releases, volume 21, 437.

तब केही शास्त्रीहरू र फरिसीहरूले उत्तर दिँदै भने, “गुरुज्यू, हामी तपाईंबाट एउटा चिन्ह देख्न चाहन्छौं।” तर उहाँले तिनीहरूलाई उत्तर दिँदै भन्नुभयो, “दुष्ट र व्यभिचारी पुस्ताले एउटा चिन्ह खोज्दछ; तर त्यसलाई अगमवक्ता योनाको चिन्हबाहेक अरू कुनै चिन्ह दिइनेछैन। किनकि जसरी योना तीन दिन र तीन रात ठूलो माछाको पेटमा थिए, त्यसरी नै मानिसको पुत्र पनि तीन दिन र तीन रात पृथ्वीको गर्भमा रहनेछ।” मत्ती 12:38–40.

“विगत र भविष्यको चिन्तनबाट मुक्त भई अब मुक्तिदाताका विचारहरू वर्तमानतर्फ फर्किए। मानिसहरूले आफ्ना मनमा परेको प्रभावअनुसार, र आफूसित भएको ज्योतिअनुसार, आफूहरूले देखेका र सुनेका कुराहरूको व्याख्या गर्न प्रयत्न गरिरहेका बेला, ‘येशूले उत्तर दिँदै भन्नुभयो, यो स्वर मेरो निम्ति आएको होइन, तर तिमीहरूकै निम्ति आएको हो।’ यो उहाँको मसीहत्वको सर्वोच्च प्रमाण थियो, पिताबाट आएको त्यो संकेत कि येशूले सत्य बोल्नुभएको थियो, र उहाँ परमेश्वरका पुत्र हुनुहुन्थ्यो। के यहूदीहरूले उच्च स्वर्गको यस गवाहीबाट फर्कने थिए? उनीहरूले एकपटक मुक्तिदातालाई सोधेका थिए, हामीले देखेर विश्वास गर्न सकौँ भनी तपाईंले कस्तो चिन्ह देखाउनुहुन्छ? ख्रीष्टको सेवकाईभरि असंख्य चिन्हहरू दिइएका थिए; तर तिनीहरूले विश्वासमा ल्याइनेछन् भन्ने डरले आफ्ना आँखाहरू बन्द गरे र आफ्ना हृदयहरू कठोर बनाए। लाजरसको पुनरुत्थानको सर्वोच्च चमत्कारले समेत तिनीहरूको अविश्वास हटाएन, बरु तिनीहरूलाई अझ बढ्ता दुष्टताले भरियो; र अब जब पिताले बोलिसक्नुभएको थियो, र तिनीहरूले अब थप कुनै चिन्ह माग्न सक्ने अवस्था थिएन, तिनीहरूका हृदयहरू नरम भएनन् र तिनीहरूले अझै पनि विश्वास गर्न इन्कार गरे।” स्पिरिट अफ प्रफेसी, खण्ड ३, ७९।

“लाजरसलाई बिउँताइएकाले धेरै जनालाई येशूमाथि विश्वास गर्नतर्फ डोर्याइयो। उद्धारकर्ता आइपुग्नुअघि लाजरस मर्नु र चिहानमा राखिनु परमेश्वरको योजना थियो। लाजरसलाई बिउँताउनु ख्रीष्टको सर्वोच्च चमत्कार थियो, र त्यसका कारण धेरैले परमेश्वरको महिमा गरे।” Manuscript Releases, volume 21, 111.

“लाजरस, जसको शरीरले चिहानमा सडन देखिसकेको थियो, तर जो अब महिमामय पुरुषत्वको शक्तिमा आनन्दित थियो, उद्धारकर्ताले सवार हुनुभएको जनावरलाई डोर्‍यायो।” The Desire of Ages, 572.

“मलाई प्रायः दस कुँवारीहरूको दृष्टान्ततर्फ निर्देशित गरिन्छ, जसमध्ये पाँच जना बुद्धिमान् थिए, र पाँच जना मूर्ख। यो दृष्टान्त अक्षरशः पूरा भएको छ र हुनेछ, किनकि यसको विशेष अनुप्रयोग यही समयका लागि छ, र तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशजस्तै, यो पूरा भएको छ र समयको अन्त्यसम्म वर्तमान सत्य रहिरहनेछ।” Review and Herald, August 19, 1890.

“अगस्ट, 1844 मा न्यू ह्याम्पशायरको एक्सेटर शिविर-सभामा, जहाँ पहिलो पटक ‘साँचो मध्यरात्रिको पुकार’ प्रस्तुत गरिएको थियो, बेट्स महत्वपूर्ण अगुवाहरूमध्ये एक थिए। संयोगवश, त्यस बिहानको शिविर-आराधनाका लागि छनोट गरिएका प्रचारक पनि बेट्स नै थिए। तिनी आफ्ना श्रोताहरूलाई विश्वासयोग्य रहन आग्रह गर्दै, परमेश्वरले केवल तिनीहरूको परीक्षा लिइरहनुभएको छ, तिनीहरू प्रतीक्षाको समयमा छन्, र यस्तै भावहरू शान्तिपूर्वक आश्वस्त गराइरहेका थिए, त्यही बेला सामुएल एस. स्नो घोडामा चढेर शिविरमा आइपुगे। आफ्नी दिदी, श्रीमती जोन काउच, को छेउमा आसन ग्रहण गर्दै, स्नोले ख्रीष्ट नियुक्त समयमै प्रकट हुनुहुनेछ भन्ने आफ्नो दृढ विश्वास पुनः व्यक्त गरे। अत्यन्त उद्वेलित भएकी श्रीमती काउच अचानक उठेर, ‘यहाँ परमेश्वरबाट सन्देश लिएर आएको एक व्यक्ति छ!’ भनी घोषणा गर्दा श्रोतामण्डली चकित भयो।” Leroy Froom, The Prophetic Faith of our Fathers, volume 4, 549.

“पृथ्वीमा परमेश्वरको कार्यले, युगदेखि युगसम्म, प्रत्येक महान् सुधार वा धार्मिक आन्दोलनमा उल्लेखनीय समानता प्रकट गर्दछ। मानिसहरूसित परमेश्वरको व्यवहारका सिद्धान्तहरू सधैं एउटै रहन्छन्। वर्तमानका महत्त्वपूर्ण आन्दोलनहरूको समानान्तर अतीतका आन्दोलनहरूमा पाइन्छ, र विगतका युगहरूमा मण्डलीको अनुभवमा हाम्रो आफ्नै समयका लागि अत्यन्त मूल्यवान् शिक्षाहरू छन्।” The Great Controversy, 343.

हे सियोनकी छोरी, अत्यन्त आनन्दित हो; हे यरूशलेमकी छोरी, जयजयकार गर: हेर, तिम्रो राजा तिमीकहाँ आउँदै हुनुहुन्छ; उहाँ धर्मी हुनुहुन्छ, र उद्धार लिएर आउनुहुन्छ; नम्र हुनुहुन्छ, र गधामाथि, अर्थात् गधीको बच्चा, बछेडामाथि सवार हुनुहुन्छ। जकरिया ९:९।

“यदि पाठकले चाँडै आउन लागेको सङ्घर्षमा प्रयोग गरिने कार्यकारी शक्तिहरूलाई बुझ्न चाहन्छ भने, उसले केवल विगतका युगहरूमा रोमले यही उद्देश्यका लागि प्रयोग गरेका उपायहरूको अभिलेखलाई पछ्याउनुपर्छ। यदि उसले जान्न चाहन्छ कि पापवादीहरू र प्रोटेस्टेन्टहरू एकजुट भई तिनका सिद्धान्तहरूलाई अस्वीकार गर्नेहरूसित कस्तो व्यवहार गर्नेछन्, भने उसले सब्बाथ र त्यसका पक्षधरहरूप्रति रोमले प्रकट गरेको आत्मालाई हेरोस्।”

“राजकीय अध्यादेशहरू, सर्वसाधारण परिषद्हरू, र लौकिक शक्तिद्वारा समर्थित मण्डलीय विधिहरू ती चरणहरू थिए, जसद्वारा मूर्तिपूजक चाडले ख्रीष्टियन जगत्मा आफ्नो सम्मानित स्थान प्राप्त गर्‍यो। आइतबार पालनलाई लागू गर्ने पहिलो सार्वजनिक उपाय कन्स्टान्टिनद्वारा जारी गरिएको व्यवस्था थियो। (A.D. 321; पृष्ठ 53 को परिशिष्ट टिप्पणी हेर्नुहोस्।) यस अध्यादेशले नगरवासीहरूलाई ‘सूर्यको venerable दिन’ मा विश्राम गर्न आदेश दियो, तर गाउँलेहरूलाई आफ्ना कृषि कार्यहरू जारी राख्न अनुमति दियो। यद्यपि यो वस्तुतः एक अन्यजातीय विधान थियो, तैपनि ख्रीष्टियन धर्मलाई नाममात्र स्वीकार गरेपछि सम्राटद्वारा यसलाई लागू गरियो।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 574.

“ज्वारभाटाको प्रचण्ड लहरझैँ त्यो आन्दोलन देशभरि फैलियो। शहरदेखि शहरसम्म, गाउँदेखि गाउँसम्म, र टाढा-टाढाका ग्रामीण स्थानहरूसम्म त्यो पुग्यो, यहाँसम्म कि परमेश्वरका प्रतीक्षारत मानिसहरू पूर्ण रूपमा जागृत भए। उदाउँदो सूर्यको सामु प्रारम्भिक हिमपात विलीन भएझैँ, यस घोषणाको सामु अन्धउत्साह लोप भयो। विश्वास गर्नेहरूले आफ्ना शङ्का र अन्योल हटेको देखे, र आशा तथा साहसले तिनीहरूको हृदयलाई सजीव तुल्यायो। यो कार्य ती अतिरेकहरूबाट मुक्त थियो, जो परमेश्वरको वचन र आत्माको नियामक प्रभावबिनाको मानवीय उत्तेजना हुँदा सधैँ प्रकट हुन्छन्। यसको स्वभाव ती नम्रता र परमप्रभुतर्फ फर्कने समयहरूसँग मिल्दोजुल्दो थियो, जो प्राचीन इस्राएलका बीच उहाँका सेवकहरूबाट आएको हप्कीका सन्देशहरू पछिपछि देखा पर्थे। यसले प्रत्येक युगमा परमेश्वरको कार्यलाई चिह्नित गर्ने विशेषताहरू वहन गरेको थियो। त्यहाँ उन्मत्त आनन्द थोरै थियो, बरु हृदयको गहिरो खोजी, पापको स्वीकारोक्ति, र संसारको परित्याग थियो। प्रभुसँग भेट गर्नको निम्ति तयारी गर्नु नै व्याकुल आत्माहरूको मुख्य भार थियो। त्यहाँ अटल प्रार्थना र परमेश्वरप्रति निष्कपटी समर्पण थियो।” The Great Controversy, 400, 401.

“मध्यरात्रिको पुकार मुख्यतः तर्कद्वारा वहन गरिएको थिएन, यद्यपि धर्मशास्त्रीय प्रमाण स्पष्ट र निर्णायक थियो। त्यससँगै आत्मालाई चलायमान पार्ने एक प्रेरक शक्ति पनि थियो। त्यहाँ न कुनै शंका थियो, न कुनै प्रश्न। ख्रीष्टको यरूशलेममा विजयोत्सवी प्रवेशको अवसरमा, पर्व मनाउन देशका सबै भागहरूबाट भेला भएका मानिसहरू जैतून डाँडातिर ओइरिए; र जब तिनीहरू येशूलाई साथ दिँदै लगेका भीडसँग मिले, तब तिनीहरूले त्यस घडीको प्रेरणा ग्रहण गरे र यो जयघोष अझ बढाउन सहयोग गरे, ‘धन्य हो उहाँ, जो प्रभुको नाउँमा आउनुहुन्छ!’ [Matthew 21:9.] यही प्रकारले एडभेन्टवादी सभाहरूमा भेला भएका अविश्वासीहरू—कोही जिज्ञासावश, कोही केवल उपहास गर्नका लागि—‘हेर, दुलहा आउँदै हुनुहुन्छ!’ भन्ने सन्देशसँगै रहने विश्वस्त तुल्याउने शक्तिलाई महसुस गरे।” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.

तर मन्दिरबाहिरको आँगनचाहिँ छोडिदेऊ, त्यसलाई नाप्‍नू नहोस्; किनकि त्यो अन्यजातिहरूलाई दिइएको छ; अनि तिनीहरूले पवित्र नगरलाई बयालीस महिनासम्म कुल्चनेछन्। प्रकाश 11:2।

अनि तेस्रो स्वर्गदूतले तिनीहरूको पछिपछि लाग्दै ठूलो स्वरले भन्यो, यदि कसैले त्यस पशु र त्यसको मूर्तिलाई पूजा गर्छ, र आफ्नो निधारमा वा आफ्नो हातमा त्यसको छाप ग्रहण गर्छ भने, त्यसैले परमेश्वरको क्रोधको त्यस दाखमद्यलाई पिउनेछ, जो उहाँको प्रचण्ड रोषको कचौरामा नमिसाइएको खन्याइएको छ; अनि त्यसलाई पवित्र स्वर्गदूतहरूको सामुन्ने र थुमाको सामुन्ने आगो र गन्धकले यातना दिइनेछ। अनि तिनीहरूको यातनाको धुवाँ सदासर्वदा उठिरहन्छ; र त्यस पशु र त्यसको मूर्तिलाई पूजा गर्नेहरू, र जसले त्यसको नामको छाप ग्रहण गर्छ, तिनीहरूलाई दिनरात कुनै विश्राम हुँदैन। यहाँ सन्तहरूको धैर्य छ; यहाँ तिनीहरू छन्, जसले परमेश्वरका आज्ञाहरू र येशूमाथिको विश्वास पालन गर्छन्। प्रकाश 14:9–12.

“दानिएलको एघारौँ अध्यायमा रहेको भविष्यवाणी लगभग पूर्ण रूपमा पूरा हुने अवस्थासम्म आइपुगेको छ। यस भविष्यवाणीको पूर्तिमा घटित भएको इतिहासको धेरै अंश पुनः दोहोरिनेछ।” Manuscript Releases, number 13, 394.