पद्य चालीसको गुप्त इतिहास - संख्या एकतीस

“मूर्तिपूजक धर्म र ख्रीष्टियताबीचको यस सम्झौताले अगमवाणीमा परमेश्वरको विरोध गर्ने र आफूलाई परमेश्वरभन्दा माथि उचाल्ने भनेर पूर्वकथित ‘पापको मानिस’ को विकास गरायो। झूटो धर्मको त्यो विशाल व्यवस्था शैतानको शक्तिको उत्कृष्ट कृति हो—आफ्नो इच्छाअनुसार पृथ्वीमाथि राज्य गर्न आफूलाई सिंहासनमा बसाल्ने उसका प्रयत्नहरूको एउटा स्मारक।” The Great Controversy, 50.

“जो वचनको आफ्नो बुझाइमा भ्रमित हुन्छन्, जसले ख्रीष्टविरोधीको अर्थ देख्न असफल हुन्छन्, तिनीहरूले निश्चय नै आफूलाई ख्रीष्टविरोधीको पक्षमा उभ्याउनेछन्। अब हामीलाई संसारसँग एकरूप हुने समय छैन।” Kress Collection, 105.

के तिनीहरू परस्पर सहमत नभएसम्म दुई जना सँगै हिँड्न सक्छन्? आमोस ३:३।

“संयुक्त राज्य अमेरिकामा अहिले चर्चका संस्थाहरू र चलनहरूको लागि राज्यको समर्थन सुरक्षित गर्न प्रगतिमा रहेका आन्दोलनहरूमा, प्रोटेस्टेन्टहरू पापिस्टहरूको पदचिह्नमा हिँडिरहेका छन्। अझ बढी, तिनीहरूले पोपसत्तालाई प्रोटेस्टेन्ट अमेरिकामा पुरानो संसारमा उसले गुमाएको सर्वोच्चता पुनः प्राप्त गर्नका लागि ढोका खोलिरहेका छन्।” The Great Controversy, 573.

अनि तिमी, एज्रा, तिम्रा परमेश्वरको त्यो ज्ञानअनुसार, जो तिम्रो हातमा छ, नदीपारिका सबै मानिसहरूलाई न्याय गर्न सक्ने न्यायाधीशहरू र शासकहरू नियुक्त गर, अर्थात् तिम्रा परमेश्वरका व्यवस्थाहरू जान्ने सबैलाई; र तिनीहरूलाई सिकाऊ, जसले ती जान्दैनन्। अनि जसले तिम्रा परमेश्वरको व्यवस्था र राजाको व्यवस्था पालन गर्दैन, त्यसउपर तुरुन्तै न्याय कार्यान्वयन गरियोस्, चाहे त्यो मृत्युदण्ड होस्, वा देशनिकाला, वा सम्पत्ति जफत, वा कारावास। एज्रा 7:25, 26.

अनि उहाँले अब्रामलाई भन्नुभयो, “निश्चय नै जान कि तिम्रो सन्तानहरू आफ्नै नभएको देशमा परदेशी हुनेछन्, र तिनीहरूले त्यहाँका मानिसहरूको सेवा गर्नेछन्; अनि तिनीहरूले तिनीहरूलाई चार सय वर्षसम्म दुःख दिनेछन्; र जस जातिको तिनीहरूले सेवा गर्नेछन्, त्यस जातिलाई पनि म न्याय गर्नेछु; अनि त्यसपछि तिनीहरू ठूलो सम्पत्तिसहित बाहिर निस्कनेछन्।” उत्पत्ति 15:13, 14.

यदि ती वर्षहरूभित्र उसको छुटकारा भएन भने, जुबिलीको वर्षमा ऊ बाहिर निस्कनेछ, ऊ र उसका सन्तानहरू पनि उसँगै। किनकि इस्राएलका सन्तानहरू मेरा सेवकहरू हुन्; तिनीहरू मेरा नै सेवकहरू हुन्, जसलाई मैले मिश्रदेशबाट बाहिर ल्याएँ: म परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वर हुँ। लैव्यव्यवस्था २५:५४, ५५।

मिस्रका युवा राजाको शिक्षा-दीक्षा रोमी सेनेटले एम. एमिलियस लेपिडसलाई सुम्प्यो, जसले त्यस दरबारका वृद्ध तथा अनुभवी मन्त्री एरिस्टोमेनेसलाई उनको संरक्षक नियुक्त गरे। उनको पहिलो कार्य दुई महासन्धिबद्ध राजाहरू—फिलिप र एन्टिओकस—को धम्कीपूर्ण आक्रमणको प्रतिकारका लागि प्रबन्ध गर्नु थियो।

यस उद्देश्यका लागि उनले एटोलियाका एक प्रसिद्ध सेनापति स्कोपासलाई, जो त्यसबेला मिश्रवासीहरूको सेवामा थिए, आफ्नै देशमा सेनाका लागि थप बल जुटाउन पठाए। सेना सुसज्जित गरेपछि, उनी प्यालेस्टाइन र कोएल-सिरियातर्फ अघि बढे (किनकि त्यसबेला एन्टिओकस लघु एशियामा अटालससँग युद्धमा संलग्न थिए), र सम्पूर्ण यहूदियालाई मिश्रको अधिकार अधीनमा ल्याए।

“यसरी हाम्रो सामु रहेको उक्त पदको परिपूर्ति हुन सक्ने अवस्था उत्पन्न गराइयो। किनकि रोमेलीहरूको आदेशमा अत्तालुसविरुद्धको आफ्नो युद्ध रोकेपछि अन्तिओकसले मिश्रवासीहरूको हातबाट पलिस्तीन र कोएल-सिरियालाई पुनः प्राप्त गर्न शीघ्र कदम चाल्यो। उसको प्रतिरोध गर्न स्कोपास पठाइयो। यर्दनका मूलस्रोतहरूको नजिकै ती दुई सेना आमनेसामने भए। [Panium] स्कोपास पराजित भयो, सिदोनसम्म खेदियो, र त्यहाँ कडाइका साथ घेराबन्दीमा पारियो। मिश्रका तीन जना अत्यन्तै सक्षम सेनापतिहरू, आफ्ना उत्कृष्ट फौजसहित, त्यो घेराबन्दी उठाउन पठाइए, तर सफल हुन सकेनन्। अन्ततः कृश र अमूर्त भोकको प्रेतस्वरूपमा स्कोपासले यस्तो शत्रुको सामना गर्‍यो, जससँग जुध्न ऊ असमर्थ थियो, र केवल प्राणदानको अपमानजनक सर्तमा आत्मसमर्पण गर्न बाध्य भयो; त्यसपछि उसलाई र उसका दस हजार मानिसहरूलाई लुटिएका र नाङ्गै अवस्थामा प्रस्थान गर्न दिइयो। यहाँ उत्तरका राजाद्वारा सबैभन्दा सुदृढ दुर्गयुक्त नगरहरू जितिनु प्रकट भयो; किनकि सिदोन, आफ्नो अवस्थिति र आफ्नो प्रतिरक्षाका दुवै दृष्टिले, ती समयका सबैभन्दा बलिया नगरहरूमध्ये एक थियो। यहाँ दक्षिणका हातहतियारहरू प्रतिरोध गर्न असफल भएको देखियो, र दक्षिणका राजाले छानेका मानिसहरू पनि असफल भए; अर्थात् स्कोपास र उसका एटोलियन फौजहरू।” Daniel and the Revelation, 257, 258.

“राष्ट्रको ‘बोलाइ’ भनेको त्यसका विधायिक तथा न्यायिक अधिकारीहरूको कार्य हो।” The Great Controversy, 442.

“आइतबारको पालन लागू गराउने यस आन्दोलनमा संलग्न भएकामध्ये पनि धेरै जना यस कार्यबाट पछ्याउने परिणामप्रति अन्धो छन्। तिनीहरूले यो देख्दैनन् कि तिनीहरू प्रत्यक्ष रूपमा धार्मिक स्वतन्त्रतामाथि प्रहार गरिरहेका छन्। धेरै जना यस्ता छन् जसले कहिल्यै पनि बाइबलको सब्बाथका दाबीहरू र आइतबारको संस्थाले अडेको झूटा आधारलाई बुझेका छैनन्। धार्मिक विधानको पक्षमा गरिने कुनै पनि आन्दोलन वास्तवमा पोपसत्ताप्रति गरिएको एक रियायत हो, जसले धेरै युगहरूदेखि अन्तःकरणको स्वतन्त्रताविरुद्ध निरन्तर युद्ध गर्दै आएको छ। आइतबार पालन, तथाकथित ख्रीष्टीय संस्थाको रूपमा, ‘अधर्मको रहस्य’प्रति आफ्नो अस्तित्व ऋणी छ; र यसको कार्यान्वयन रोमनवादको अत्यन्तै आधारशिला नै भएका सिद्धान्तहरूको वस्तुतः मान्यता हुनेछ। जब हाम्रो राष्ट्रले आइतबारसम्बन्धी व्यवस्था बनाउन आफ्नो शासनका सिद्धान्तहरूलाई यसरी अस्वीकार गर्नेछ, तब प्रोटेस्टेन्टवादले यस कार्यमा पोपसत्तासँग हातेमालो गर्नेछ; यो अरू केही नभई त्यस अत्याचारलाई जीवन दिनु हुनेछ, जसले फेरि सक्रिय निरंकुशतामा उफ्रेर प्रवेश गर्ने अवसरलाई लामो समयदेखि उत्कटतापूर्वक ताकिरहेको छ।” टेस्टिमोनिज, खण्ड ५, ७११।

“यस दिनको उपासनालाई लागू गराउने आदेश सारा संसारभरि जारी हुनुपर्छ। सीमित मात्रामा, त्यो पहिले नै जारी भइसकेको छ। धेरै स्थानहरूमा नागरिक सत्ता अजिङ्गरको स्वरमा बोलिरहेको छ, ठीक त्यसरी नै जसरी अन्यजाति राजाले हिब्रू बन्धुवाहरूलाई सम्बोधन गर्दा बोलेका थिए।” Signs of the Times, May 6, 1897.