दानिएल अध्याय ११ को पद १६ र पद २२ दुवै चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थासँग मेल खान्छन्। पद १० को १९८९ मा भएको पूर्तिले २०१४ को युक्रेनी युद्धतर्फ डोर्यायो, जसरी ई.पू. २१७ मा पद ११ को पूर्तिको रूपमा राफियाको युद्धले प्रतिनिधित्व गर्छ। पद ११ देखि पद १६ सम्म नै पद ११ देखि पद २२ सम्म पनि हो; त्यसैले, पद ११ देखि १६ मा प्रतिनिधित्व गरिएको पद ४० को लुकेको इतिहास पद ११ देखि २२ सम्मको इतिहासको रूपमा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। पद ४० को लुकेको इतिहास पद ११ देखि २२ द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।
अध्याय एघारदेखि बाइससम्म
त्यो लुकेको इतिहास उत्पत्ति, मत्ती, प्रकाश र द डिजायर अफ एजेसका एघारदेखि बाइस अध्यायहरूमा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। “एघारदेखि बाइस” अध्यायहरूका ती चार साक्षीहरू लुकेको इतिहाससँग मेल खान्छन्, किनकि त्यो लुकेको इतिहास दानिएल ११ का एघारदेखि बाइस पदहरू नै हुन्। ती चार साक्षीहरूको केन्द्रबिन्दुले सधैँ करारको चिन्ह पहिचान गराउँछ—उत्पत्ति अध्याय ११ मा निम्रोदद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको मृत्युको करारबाट आरम्भ हुँदै प्रकाशको अध्याय १७ मा रोमकी वेश्यासम्म पुगेर अन्त हुन्छ।
सत्रह
मत्तीलाई बाहेक, चार साक्षीहरूले सत्रौँ अध्यायलाई तिनीहरूले चित्रण गर्ने अवधिको मध्यबिन्दुका रूपमा पहिचान गर्छन्। सत्र संख्या ४५७ ईसा पूर्व, ६४, र १७७६ मा आरम्भ भएका तीनवटा दुई सय पचास-वर्षीय भविष्यवाणीहरूमा पनि तीन पटक पाइन्छ। ती रेखाहरूमध्ये दुईवटाले, (पहिलो र अन्तिमले) एक मध्यबिन्दु पहिचान गर्छन्, जब ४५७ ईसा पूर्वको पहिलो रेखा २०७ ईसा पूर्वमा अन्त्य भयो र १७७६ को अन्तिम रेखा २०२६ मा अन्त्य हुन्छ। २०७ ईसा पूर्व राफिया र पानियमका युद्धहरूको बीचमा थियो, र २०२६ संयुक्त राज्य अमेरिकाको अन्तिम राष्ट्रपतिको कार्यकालको मध्यावधि हो।
तीनवटा दुई सय पचास-वर्षीय रेखाहरूभित्र, टोलमीले सत्र वर्षसम्म शासन गरे। निरोको रेखामा 313 र 330 बीच सत्र वर्ष छन्, र ईसापूर्व 217 मा भएको राफियाको युद्ध र ईसापूर्व 200 मा भएको पानियमको युद्धबीच पनि सत्र वर्ष थिए। अध्याय एघारदेखि बाइससम्मका चार साक्षीहरूमध्ये तीनले आफ्नो ठ्याक्कै मध्यबिन्दु अध्याय सत्रका रूपमा चिन्हित गर्छन्। यसकारण, पद चालीसको लुकेको इतिहास सोही अध्यायका पद एघारदेखि बाइससम्ममा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र अध्याय एघारदेखि बाइससम्मका चार साक्षीहरू ती नै पदहरूसँग मिल्दछन्। तीनवटै 250-वर्षीय भविष्यवाणीहरूको परिपूर्ति उही इतिहाससँग मिल्दछ। मध्यबिन्दुलाई एक मार्गचिन्हको रूपमा जोड दिइएको छ, र यसलाई विशेष रूपमा परमेश्वरका जनहरूको करार र छापको प्रतीकको रूपमा चिनाइएको छ।
दानियेल बाह्र अध्याय
दानिय्येल अध्याय बाह्रका सात, एघार र बाह्र पदहरूले एक लाख चवालीस हजारको मोहरबन्दीको अन्तिम अवधिलाई पहिचान गर्दछन्। सातौँ पदले डिसेम्बर 31, 2023 लाई पहिचान गर्दछ, र बाह्रौँ पदले जुलाई 18, 2020 लाई पहिचान गर्दछ। जुलाई 18, 2020 मा आरम्भ भई डिसेम्बर 31, 2023 मा समाप्त भएको सातौँ पदको तितरबितर पारिने कार्य, दानिय्येल बाह्रमा अवस्थित भविष्यसूचक समयका ती तीन पदहरूको अल्फा र ओमेगामा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो। 1,290 वर्षको मध्य पदले 1989 देखि चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थासम्मको इतिहासलाई 30 को रूपमा, र त्यसपछि मानवीय अनुग्रह-अवधिको समाप्तिसम्म 1,260 को रूपमा पहिचान गर्दछ। तीस वर्षले एक लाख चवालीस हजारको पूजाहारी पदको आयुलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र 1260 वर्षले प्रकाश 13 का प्रतीकात्मक बयालीस महिनाको प्रकारस्वरूप संकेत गर्दछ।
तीस दिनपछि एक हजार दुई सय साठी वर्षको द्वैध भविष्यवाणी अब्राहाम र पावलको चार सय र चार सय तीस वर्षको द्वैध करारसम्बन्धी भविष्यवाणीको प्रतीक हो। दानियेल बाह्रमा समयसम्बन्धी तीन पदहरूको मध्यबिन्दुले तेह्रौँ अक्षरको विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, साथै यसले एक लाख चवालीस हजारको करार र मोहरबन्दीमाथि पनि जोड दिन्छ। ती तीन पदहरू लुकेको इतिहाससँग पनि मेल खान्छन्, र मध्यबिन्दु करारको प्रतीक हो भन्ने जोडको अर्को साक्षी थप्दछन्।
वसन्त र शरद् ऋतु
यी सबै रेखाहरूसँग हामीले लेवीव्यवस्था तेइसमा अवस्थित वसन्त र शरद्का पर्वहरूका तीन साक्षीहरूलाई पनि समावेश गर्नुपर्छ, जो क्रूसको इतिहासमा पेन्तेकोस्तीय ऋतुसँग समरेखित र संयुक्त छन्। त्यहाँ अध्याय तेइस हो, जुन ख्रीष्टको प्रायश्चित्त-कार्यको एउटा प्रतीक हो। उक्त अध्याय चवालीस पदहरूबाट बनेको छ, जसले प्रतीकात्मक रूपमा अक्टोबर 22, 1844 लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। अक्टोबर 22 ले अक्टोबरका 22 दिनहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, पहिलो दिनदेखि आरम्भ भई बाइसौँ दिनमा समाप्त हुने; यसरी यसले हिब्रू वर्णमालाका प्रमाणिक चिन्हहरू वहन गर्दछ। अक्टोबर दशौँ महिना भएकोले, जब त्यसलाई बाइसौँ दिनसँग गुणा गरिन्छ, परिणाम 220 हुन्छ।
हिब्रू पात्रोमा सातौँ महिनाको दशौँ दिन प्रायश्चित्तको दिन थियो, र दश गुणा सात सत्तरी हुन्छ, जो अनुग्रह-अवधिको समयको एक प्रतीक हो। तेइस सय वर्ष 1844 मा अन्त्य भयो, जब तेस्रो स्वर्गदूत आइपुग्यो, जसको पूर्वछाया त्यस अवधिको आरम्भ गराउने तेस्रो आदेशद्वारा गरिएको थियो। 2,300 दिनहरूको आरम्भमा प्राचीन वास्तविक इस्राएललाई अनुग्रह-अवधिको समयका रूपमा निर्धारण गरिएका सत्तरी हप्ताहरू प्रदान गरिएका थिए, र ती दिनहरूको अन्त्यमा आधुनिक आत्मिक इस्राएलका लागि अनुग्रह-अवधिको समय सातौँ महिनाको दशौँ दिनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो, जुन सत्तरीसँग बराबर हुन्छ। 22 अक्टोबर, 1844 ले चाँडै आउने आइतवारको व्यवस्थाको पूर्वछाया दिन्छ, र त्यहीँ सातौँ-दिन एडभेन्टवादका लागि अनुग्रह-अवधिको प्रतीकात्मक सत्तरी वर्ष समाप्त हुन्छ, जसरी स्तिफनसलाई ढुङ्गाले हानेर मारिँदा यहूदीहरूका लागि समाप्त भएको थियो।
१८४४ ले यस्तो अवधिलाई जनाउँछ जब दुई स्वर्गदूतहरू आए, दोस्रो पहिलो निराशाको समयमा र तेस्रो ठूलो निराशाको समयमा। “४४” ले दानियेल ११ को चौवालीसौँ पदमा उल्लिखित पूर्व र उत्तरबाट आएका समाचारहरूले प्रतिनिधित्व गरेझैँ द्विगुण सन्देशलाई जनाउँछ। लेवीव्यवस्था २३ मा चौवालीस पदहरू छन्, जसले पवित्र चाडहरूलाई वसन्त र शरद् ऋतुमा विभाजन गर्छन्। ती चौवालीस पदहरूले द्विगुण सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। यी दुई ऋतुलाई बाइस-बाइस पदहरूले प्रतिनिधित्व गरेका छन्, त्यसैले वसन्त र शरद् दुवै चाडहरूले हिब्रू पात्रोका बाइस अक्षरहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। जब बाइस पदका ती दुई साक्षीहरूलाई पेन्टेकोस्तको ऋतुसहित एकसाथ ल्याइन्छ, तब तिनले तीन चरणको एक रूपरेखा उत्पन्न गर्छन्।
पहिलो कदम तीन भागहरूबाट बनेको एउटा मार्गचिह्न हो, जसको पछि पाँच दिन आउँछन्, र यही ढाँचा ती तीन मार्गचिह्नहरूमध्ये अन्तिममा पनि देखिन्छ। बीचको मार्गचिह्न विजयी मण्डलीमा सेवाका लागि याजकका रूपमा अभिषिक्त भइरहेकाहरूसँग ख्रीष्टद्वारा आमनेसामने दिइने तीस दिनको शिक्षा हो। लेवीव्यवस्था तेइस पद चालीसको गुप्त इतिहाससँग मेल खान्छ।
मध्यबिन्दुहरू
उत्पत्तिको अध्याय एघारदेखि अध्याय बाइससम्मको शृङ्खलाको मध्यबिन्दु अध्याय सत्र हो, जहाँ अब्राहामको तीन-चरणीय करारको दोस्रो चरण तथा खतनाको चिन्ह स्थापना गरियो। अध्याय एघारदेखि बाइससम्म रहेका सबै पदहरूको ठीक मध्यभागमा पर्ने पद उत्पत्ति 17:22 हो:
तर मेरो करार म इसहाकसँग स्थापित गर्नेछु, जसलाई साराले अर्को वर्षको यही नियत समयमा तिमीबाट जन्म दिनेछिन्। अनि उहाँले तिनीसँग बोल्न समाप्त गर्नुभयो, र परमेश्वर अब्राहामबाट माथि उठ्नुभयो। उत्पत्ति 17:22।
परमेश्वरले पहिलो पदमा अब्राहामसँग बोल्न आरम्भ गर्नुभयो, र उहाँले आफ्नो वार्तालाप बाइसौँ पदमा समाप्त गर्नुभयो; त्यसैले खतनाको करारसम्बन्धी सम्पूर्ण संवाद हिब्रू वर्णमालाका बाइस अक्षरहरूको भविष्यसूचक सन्दर्भभित्र स्थापित गरिएको थियो, जबकि ती बाइस पदहरूको विषयवस्तु खतनाको विधि थियो, जुन आठौँ दिनमा सम्पन्न गरिनु पर्ने थियो। उत्पत्तिको त्यस खण्डको केन्द्रबिन्दु वा मध्यबिन्दु अब्राहामको खतनाको करारद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एक लाख चौवालीस हजारसँगको परमेश्वरको करारगत सम्बन्ध हो। उत्पत्तिका अध्याय एघारदेखि बाइससम्मको क्रमको मध्यबिन्दु अध्याय सत्र हो, र त्यस अध्यायको निरपेक्ष मध्यबिन्दु बाइसौँ पद हो, जहाँ परमेश्वरले अब्राहामसँग करारसम्बन्धी आफ्नो वार्तालाप समाप्त गर्नुहुन्छ; यसरी मध्यबिन्दु हिब्रू वर्णमालाका बाइस अक्षरहरूको सन्दर्भमा स्थापित हुन्छ। ती बाइस पदहरूको मध्यबिन्दु त, निस्सन्देह, एघारौँ पद हो।
अनि तिमीहरूले आफ्ना अग्रचर्मको मासु खतना गर्नू; र त्यो म र तिमीहरूका बीचको करारको एउटा चिन्ह हुनेछ। उत्पत्ति 17:11.
बाइबलका अध्याय एघारदेखि बाइससम्मका चार खण्डहरूको मध्यबिन्दुमा मध्यबिन्दुको विचारलाई पूर्ण गर्न तीन पदहरू समावेश छन्।
यो मेरो करार हो, जसलाई तिमीहरूले—म र तिमीहरूका बीचमा, तथा तिम्रो सन्तानसँग—पालन गर्नुपर्नेछ: तिमीहरूका बीचका हरेक पुरुष-शिशुको खतना गरिनुपर्छ। तिमीहरूले आफ्नो अग्रचर्मको मासु खतना गर्नू; र त्यो मेरो र तिमीहरूका बीचको करारको चिन्ह हुनेछ। तिमीहरूका पुस्तौँपुस्तामा आठ दिनको प्रत्येक पुरुष-शिशुको खतना गरिनुपर्छ—घरमा जन्मेको होस् वा तिम्रो सन्तानमा नपर्ने कुनै परदेशीबाट धन दिएर किनेको होस्। उत्पत्ति 17:10–12.
एउटा टोकन एउटा चिन्ह हो, जसले एउटा ध्वजलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यो अंश त्यही ध्वजको विषयमा हो, जो एक लाख चवालीस हजार हुन्। पुरुष बालकलाई आठौँ दिनमा खतना गरिनु पर्ने थियो, जसरी नोआको करार जहाजभित्रका आठ प्राणहरूसँग थियो; यसरी आठ भन्ने सङ्ख्याको प्रयोग गरेर नोआहीय करारलाई अब्राहामीय करारसँग बाँधिएको छ। तिनीहरू फिलाडेल्फियाली हुनुपर्नेछ, किनकि तिनीहरू खतना गरिनुपर्नेछन्, जसलाई पावलले शरीरको क्रूसीकरणको प्रतीक भनी चिन्हित गर्छन्। जब शरीर क्रूसीकृत हुन्छ, तब ख्रीष्टको दिव्यता भित्र वास गर्दछ, र त्यही संयोजन नै ध्वज हो; किनकि सिस्टर ह्वाइटले यसरी भन्नुहुन्छ, “जब ख्रीष्टको चरित्र उहाँका सन्तानहरूमा पूर्ण रूपमा पुनरुत्पादित हुन्छ, तब उहाँ तिनीहरूका निम्ति फर्कनुहुनेछ।”
“मानव स्वभाव भ्रष्ट छ, र एक पवित्र परमेश्वरद्वारा न्यायोचित रूपमा दोषी ठहरिएको छ। तर पश्चात्ताप गर्ने पापीका लागि यस्तो प्रबन्ध गरिएको छ कि परमेश्वरका एकलौटा पुत्रको प्रायश्चित्तमाथिको विश्वासद्वारा उसले पापको क्षमा प्राप्त गर्न सकोस्, धर्मी ठहरिन सकोस्, स्वर्गीय परिवारमा ग्रहण गरिन सकोस्, र परमेश्वरको राज्यको उत्तराधिकारी बन्न सकोस्। चरित्रको रूपान्तरण पवित्र आत्माको कार्यद्वारा सम्पन्न हुन्छ, जसले मानव व्यक्तिमाथि काम गर्दै, यो कार्य हुन पाओस् भन्ने उसको इच्छा र सहमतिअनुसार, उसमा एउटा नयाँ स्वभाव रोपिदिनुहुन्छ। परमेश्वरको प्रतिमा आत्मामा पुनःस्थापित हुन्छ, र दिनप्रतिदिन ऊ अनुग्रहद्वारा सुदृढ र नवीन बनाइन्छ, र धार्मिकता तथा साँचो पवित्रतामा ख्रीष्टको चरित्रलाई अझ-अझ पूर्ण रूपमा प्रतिबिम्बित गर्न समर्थ तुल्याइन्छ।”
“मूर्ख कुँवारीहरूको रूपमा चित्रित गरिएकाहरूलाई अत्यन्त आवश्यक पर्ने तेल बाहिरबाट लगाइने कुनै वस्तु होइन। उनीहरूले सत्यलाई आत्माको पवित्रस्थानभित्र ल्याउनुपर्छ, ताकि त्यसले शुद्ध पारोस्, परिष्कृत गरोस्, र पवित्र बनाओस्। उनीहरूलाई सिद्धान्त मात्र चाहिएको होइन; उनीहरूलाई बाइबलका पवित्र शिक्षाहरू चाहिएका छन्, जो अनिश्चित, असम्बद्ध मतसिद्धान्तहरू होइनन्, तर जीवित सत्यहरू हुन्, जसले ख्रीष्टमा केन्द्रित हुने अनन्त हितहरूलाई समेट्छन्। उहाँमा दैवी सत्यको पूर्ण प्रणाली विद्यमान छ। ख्रीष्टमाथिको विश्वासद्वारा आत्माको उद्धार नै सत्यको आधार र स्तम्भ हो। ख्रीष्टमाथि सच्चा विश्वास गर्नेहरूले चरित्रको पवित्रताद्वारा, परमेश्वरको व्यवस्थाप्रति आज्ञाकारिताद्वारा, त्यसलाई प्रकट गर्छन्। उनीहरूले बुझ्छन् कि येशूमा रहेको सत्य स्वर्गतर्फ पुग्छ र अनन्ततालाई आवेष्टित गर्छ। उनीहरू बुझ्छन् कि ख्रीष्टियनको चरित्रले ख्रीष्टको चरित्रलाई प्रतिबिम्बित गर्नुपर्छ, र अनुग्रह तथा सत्यले परिपूर्ण हुनुपर्छ। तिनीहरूलाई अनुग्रहको तेल प्रदान गरिन्छ, जसले कहिल्यै ननिभ्ने ज्योतिलाई धानिराख्छ। विश्वासीको हृदयमा वास गर्नुहुने पवित्र आत्माले उसलाई ख्रीष्टमा पूर्ण बनाउनुहुन्छ। कुनै पुरुष वा स्त्री उत्तेजनापूर्ण परिस्थितिहरूमा पर्दा गहिरो भावावेग प्रकट गर्छ भन्ने मात्रले ऊ ख्रीष्टियन हो भन्ने निश्चित प्रमाण हुँदैन। जो ख्रीष्टजस्तै छ, उसको आत्मामा गहिरो, दृढ, र धैर्यशील तत्त्व हुन्छ, तथापि उसलाई आफ्नै दुर्बलताको बोध हुन्छ, र शैतानद्वारा ठगिन, भ्रमित हुन, तथा आफूमा नै भरोसा गर्न लगाइनबाट ऊ बच्छ। उसलाई परमेश्वरको वचनको ज्ञान हुन्छ, र उसले जान्दछ कि ऊ सुरक्षित तब मात्र हुन्छ जब उसले आफ्नो हात येशू ख्रीष्टको हातमा राख्छ, र उहाँलाई दृढतापूर्वक समातिरहन्छ।
“चरित्र संकटद्वारा प्रकट हुन्छ। जब मध्यरातमा गम्भीर स्वरले यसो घोषणा गर्यो, ‘हेर, दुलहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क,’ तब निदाइरहेका कन्याहरू आफ्ना निद्राबाट ब्यूँझिए, र त्यो घटनाको लागि कसले तयारी गरेको थियो, त्यो देखियो। दुवै पक्ष अचेत अवस्थामा परे, तर एउटा आपत्कालको लागि तयार थियो, र अर्कोचाहिँ तयारीविना भेटियो। चरित्र परिस्थितिद्वारा प्रकट हुन्छ। आपत्कालले चरित्रको साँचो धातु बाहिर ल्याउँछ। कुनै अचानक र अकल्पित विपत्ति, शोक, वा संकट, कुनै अप्रत्याशित रोग वा वेदना, आत्मालाई मृत्युको सामना गराउने कुनै कुरा—यिनैले चरित्रको साँचो आन्तरिकता प्रकट गर्नेछन्। परमेश्वरको वचनका प्रतिज्ञाहरूमा वास्तविक विश्वास छ कि छैन, त्यो प्रकट गरिनेछ। आत्मा अनुग्रहद्वारा धानिएको छ कि छैन, दीपकसहितको भाँडोमा तेल छ कि छैन, त्यो पनि प्रकट गरिनेछ।”
“परीक्षाका समयहरू सबैमाथि आउँछन्। परमेश्वरको परीक्षा र प्रमाणीकरणअन्तर्गत हामी आफूलाई कसरी सञ्चालन गर्छौं? के हाम्रा बत्तीहरू निभ्छन्? वा के हामी तिनीहरूलाई अझै जलिराख्छौं? के अनुग्रह र सत्यले परिपूर्ण उहाँसँगको हाम्रो सम्बन्धद्वारा हामी प्रत्येक आकस्मिक अवस्थाको लागि तयार छौं? पाँच बुद्धिमान् कुँवारीहरूले आफ्ना चरित्र पाँच मूर्ख कुँवारीहरूलाई दिन सकेनन्। चरित्र हामीले व्यक्तिगतरूपमा आफैंले निर्माण गर्नुपर्छ। यसको धारकले त्याग गर्न इच्छुक भए तापनि यो अर्कोलाई हस्तान्तरण गर्न सकिँदैन। अनुग्रह अझै बाँकी रहुञ्जेल हामी एक-अर्काका लागि धेरै गर्न सक्छौं। हामी ख्रीष्टको चरित्रको प्रतिनिधित्व गर्न सक्छौं। हामी भूलमा परेकाहरूलाई विश्वासयोग्य चेतावनी दिन सक्छौं। हामी सबै सहनशीलता र शिक्षासहित हप्काउन, ताडना दिन सक्छौं, र पवित्र धर्मशास्त्रका सिद्धान्तहरू हृदयसम्म पुर्याउन सक्छौं। हामी हृदयदेखि उठेको सहानुभूति दिन सक्छौं। हामी एक-अर्कासँग र एक-अर्काका लागि प्रार्थना गर्न सक्छौं। सावधानीपूर्ण जीवन जिएर, पवित्र चालचलन कायम राखेर, हामी एक ख्रीष्टियन कस्तो हुनुपर्छ भन्ने उदाहरण दिन सक्छौं; तर कुनै व्यक्तिले अर्कोलाई आफ्नै चरित्रको ढाँचा दिन सक्दैन। हामीले यो तथ्यलाई उचित रूपमा विचार गरौं कि हामी समूहको रूपमा होइन, तर व्यक्तिगतरूपमा उद्धार पाउनुपर्ने हो। हामीले निर्माण गरेको चरित्रअनुसार नै हाम्रो न्याय हुनेछ। आत्मालाई अनन्तताको लागि तयार पार्ने कार्यलाई बेवास्ता गर्नु, र मृत्युशय्यासम्म परमेश्वरसँग मेलमिलाप गर्ने कामलाई टारिराख्नु, घातक हो। जीवनका दैनिक व्यवहारहरूद्वारा, हामीले प्रकट गर्ने आत्माद्वारा नै, हामी आफ्नो अनन्त गन्तव्य निर्धारण गर्छौं। जो थोरै कुरामा विश्वासयोग्य हुन्छ, ऊ धेरै कुरामा पनि विश्वासयोग्य हुन्छ। यदि हामीले ख्रीष्टलाई आफ्नो नमूना बनाएका छौं भने, यदि उहाँले आफ्नै जीवनमा दिनुभएको उदाहरणअनुसार हामी हिँडेका र काम गरेका छौं भने, हाम्रो अनुभवमा हामीमाथि आउने ती गम्भीर आकस्मिक घटनाहरूको सामना गर्न सक्नेछौं, र आफ्नो हृदयबाट यसो भन्न सक्नेछौं, ‘मेरो इच्छा होइन, तर तपाईंको इच्छा पूरा होस्।’”
“यो अनुग्रह-अवधिको समयमा, अर्थात् हामी अहिले बाँचिरहेका समयमा, हामीले उद्धारका सर्तहरूलाई शान्तचित्तले मनन गर्नुपर्छ, र परमेश्वरको वचनमा निर्धारित गरिएका सर्तहरूअनुसार जीवन बिताउनुपर्छ। हामीले सावधान अनुशासनद्वारा, घण्टा-घण्टा र दिन-प्रतिदिन, प्रत्येक कर्तव्य पूरा गर्न आफूलाई शिक्षित र प्रशिक्षित गर्नुपर्छ। हामीले परमेश्वरलाई र उहाँले पठाउनुभएको येशू ख्रीष्टलाई जान्नुपर्छ। प्रत्येक परीक्षामा उहाँमाथि भर पर्नु हाम्रो विशेषाधिकार हो, जसले भन्नुभएको छ, ‘त्यसले मेरो शक्तिलाई समातोस्, ताकि त्यसले मसँग मेलमिलाप गरोस्; अनि त्यसले मसँग मेलमिलाप गर्नेछ।’ प्रभु भन्नुहुन्छ कि उहाँ हामीलाई पवित्र आत्मा दिनमा त्यति भन्दा पनि बढी इच्छुक हुनुहुन्छ, जति आमाबाबु आफ्ना छोराछोरीलाई रोटी दिन इच्छुक हुन्छन्। त्यसैले, हाम्रा दीपकहरूसँगै हाम्रा पात्रहरूमा अनुग्रहको तेल होस्, ताकि हामी ती मूर्ख कुँवारीहरूमध्ये नपारिऔँ, जसलाई विवाह-दुलाहालाई भेट्न निस्कन तयार नभएका रूपमा चित्रण गरिएको छ।” Review and Herald, September 17, 1895.
अब्राहामको खतना र जहाजमा रहेका आठ प्राणद्वारा पूर्वछायित एक लाख चौवालीस हजारको ध्वजचिह्न भनेको दृष्टान्तका बुद्धिमान कुमारीहरू हुन्, जसले छिट्टै आउने संकटमा ख्रीष्टको चरित्रलाई पूर्णतः प्रतिबिम्बित गर्छन्। सिस्टर ह्वाइटले यशैया उद्धृत गर्दै उक्त अंशको समापन गर्नु उचित नै थियो, किनकि त्यो अंश सीधै एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाइने समयलाई जनाउँछ।
त्यस दिन तिमीहरूले उसको विषयमा यसो गाओ: रातो दाखमद्यको एउटा दाखबारी। म, परमप्रभु, त्यसलाई जोगाइराख्दछु; म त्यसलाई हरेक क्षण पानी दिन्छु; कसैले त्यसलाई हानि नगरोस् भनेर म त्यसलाई रातदिन रक्षा गर्नेछु। ममा क्रोध छैन; युद्धमा कसले मेरो विरुद्ध काँढा र सिउँडीहरू खडा गरिदियोस्? म तिनीहरूमाथि अघि बढ्नेछु, म तिनीहरूलाई एकसाथ जलाईदिनेछु। अथवा उसले मेरो बललाई समातोस्, ताकि उसले मसँग मेल गराओस्; अनि उसले मसँग मेल गराउनेछ। उसले याकूबबाट आउनेहरूलाई जरा गाड्न लगाउनेछ; इस्राएल फुल्नेछ र कोपिला हाल्नेछ, अनि संसारको सतहलाई फलले भरिदिनेछ। के उसले उसलाई त्यसरी प्रहार गरेको छ, जसरी उसलाई प्रहार गर्नेहरूलाई उसले प्रहार गर्यो? अथवा के ऊ तिनको वधको अनुसार मारिएको छ, जसलाई उसले मारेको थियो? नापअनुसार, जब त्यो बाहिर उम्रन्छ, तपाईं त्यससँग विवाद गर्नुहुनेछ; पूर्वीय वायुको दिनमा उहाँले आफ्नो कठोर बतासलाई थाम्नुहुन्छ। यसैले याकूबको अधर्म शुद्ध पारिनेछ; अनि उसको पाप हटाइनुको सारा फल यही हुनेछ: जब उसले वेदीका सबै ढुङ्गाहरूलाई टुक्रा-टुक्रा पारिएका खडियाका ढुङ्गाजस्तै बनाउनेछ, तब अशेरा-खम्बाहरू र कुँदिएका मूर्तिहरू खडा रहनेछैनन्। तैपनि किल्लाबन्दी गरिएको शहर उजाड हुनेछ, र बासस्थान परित्यक्त भई उजाडस्थानझैँ छाडिनेछ; त्यहाँ बाछोले चराउनेछ, र त्यहीँ त्यो ढल्केर त्यसका हाँगाहरू खानेछ। जब त्यसका हाँगाहरू सुक्छन्, तिनीहरू भाँचेर खसालिनेछन्; स्त्रीहरू आउँछन् र तिनीहरूलाई आगो लगाउँछन्; किनकि यो समझशून्य जाति हो; यसकारण जसले तिनीहरूलाई बनायो, उसले तिनीहरूमाथि कृपा गर्नेछैन, र जसले तिनीहरूलाई गठन गर्यो, उसले तिनीहरूलाई अनुग्रह देखाउनेछैन। यशैया २७:२–११।
“पूर्वी बतासको दिनमा,” जब याकूबको अधर्म शुद्ध पारिँदैछ, र “बुझाइ नभएका” मानिसहरूको अर्को वर्गलाई जम्मा गरी जलाइँदैछ, त्यही समय एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने समय हो। त्यस अवधिमा, जसले ख्रीष्टसँग मेल गर्न चाहन्छ उसले त्यसो गर्न सक्छ, तर अन्तिम गतिहरू तीव्र छन्।
याजकहरूले सेवा आरम्भ गर्दा तीस वर्षको उमेर पुगेका हुनुपर्थ्यो, र एक लाख चौवालीस हजार अन्तिम दिनहरूमा परमेश्वरसँग करार नवीकरण गर्ने पत्रुसका राज्यका याजकहरू हुन्।
तिमीहरू पनि, जीवित पत्थरहरूझैँ, एउटा आत्मिक घर र पवित्र पुजारीवर्गको रूपमा निर्माण गरिएका छौ, ताकि येशू ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरलाई ग्रहणयोग्य आत्मिक बलिदानहरू चढाओ। १ पत्रुस १:५।
याजकहरू आठ-दिने अभिषेक-सेवाकालभरि सेवा गर्नका लागि तयार पारिएका थिए; यसकारण, संख्या आठ सन्दूकभित्र रहेका अभिषिक्त याजकत्वको प्रतीक हो।
हारूनको लट्ठी
एक लाख चौवालीस हजारको अभिषिक्त पुजारीत्व वाचाको सन्दूकभित्र कोपिला लागेको हारूनको लठ्ठीको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। जब हारूनको लठ्ठीमा कोपिला लाग्यो, तब त्यसले हारून र इस्राएलका गोत्रहरूको ती अन्य लठ्ठीहरू, जसमा कोपिला लागेको थिएन, बीच भेद प्रकट गर्यो। धर्मशास्त्रमा बिरुवाहरूमा कोपिला लाग्न उत्पन्न गराउने कुरा वर्षा नै हो।
सबै अगमवक्ताहरूले अन्तिम दिनहरूलाई सम्बोधन गर्छन्; त्यसैले हारूनको याजकीय लहुरीले, कर्मेलमा एलियाहको अवस्थासँग तथा सन् 1844 का मिलेराइटहरूसँग मेल खाने परिस्थितिमा, एक लाख चवालीस हजारको अभिषेकलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यसले त्यो बिन्दुलाई सम्बोधन गर्छ जब पछिल्लो वर्षाको साँचो र झूटा सन्देशहरूबीच स्पष्ट भेद स्थापित हुन्छ। यो भेद योएलले “नयाँ दाखमद्य” एक वर्गबाट काटिएको छ भनी पहिचान गर्दा स्थापित गर्छ। जस वर्गका मुखबाट नयाँ दाखमद्य काटिएको छ, तिनीहरू यशैयाका एप्रैमका मतवालाहरू हुन्। तिनीहरू नै पेन्टेकोस्टमा चेलाहरूलाई मतवाला भएको आरोप लगाउनेहरू पनि हुन्, र तिनीहरू सन् 1888 का ती विद्रोहीहरू हुन्, जसले आफ्ना पिताहरूलाई पछ्याए, जो सन् 1863 का विद्रोहीहरू थिए। अगमवाणीका ती सबै रेखाहरू त्यस रेखासँग मेल खान्छन्, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले यसरी पहिचान गर्नुहुन्छ कि यो त्यतिबेला घटित हुन्छ जब संसारले महसुस गर्छ कि एड्भेन्टवादले नाशभिलका अग्निगोलाहरूका विषयमा करिब एक सय पच्चीस वर्षदेखि जान्दै आएको थियो र केही भनेको थिएन।
८, असी र ८१
तीस संख्या र आठ संख्या एक लाख चौवालीस हजारको पूजाहारी पदका प्रतीकहरू हुन्, जो उत्तरकालका ध्वज हुन्, जसले दिव्यता र मानवताको संयोजनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। आठ संख्या अस्सी संख्याको दशांश हो, र अस्सी संख्या ती अस्सी वीर पूजाहारीहरूको संख्या हो, जसले पवित्र स्थानमा धूप चढाउने प्रयास गरेका राजा उज्जियाहको सामना महायाजकसँग मिलेर गरे। एकासीले विजयी कलीसियाको पूजाहारी पदको सन्दर्भमा दिव्यता मानवतासँग संयोजित भएको जनाउँछ। उज्जियाहको विद्रोहको इतिहासले त्यही एकासीको पूजाहारी पदलाई ठीक त्यही सङ्कटमा जोड्दछ, जो राफिया युद्धको ठीक पछि भएको टोलमीको विद्रोहसँग मेल खान्छ। सबै अगमवक्ताहरूले उत्तरकाललाई चिन्हित गर्छन्, त्यसैले दिव्यता मानवतासँग संयोजित भएको पूजाहारी पद, अर्थात् अस्सी मानव पूजाहारी र एक दिव्य महायाजकबाट बनेको विजयी कलीसियाको पूजाहारी पद, सन् २०१४ मा युक्रेनी युद्ध आरम्भ हुँदा सुरू भएको इतिहासमा चिन्हित गरिएको छ।
उत्पत्तिको बाह्र अध्यायको रेखाको मध्य अध्याय सत्रौँ अध्याय हो। बाह्र अध्यायको रेखाको मध्य पद बाइसौँ पद हो। बाइसौँ पदले पद एकमा आरम्भ भएको परमेश्वर र अब्राहामबीचको संवादको स्पष्ट अन्त्यलाई सूचित गर्दछ, यसरी बाइसौँ पदलाई हिब्रू वर्णमालाका बाइस अक्षरहरूको छाप वहन गर्ने एक भविष्यसूचक रेखाको अन्त्यको रूपमा चिनाउँछ। बाइस पदको रेखाको मध्य पद एघारौँ पद हो, र त्यो फेरि एक सय चवालीस हजारको ध्वजचिन्हलाई पहिचान गर्ने तीन पदहरूको मध्यभाग हो। यसकारण एघारौँ पद तीन भिन्न पदहरूको मध्यभाग हो, र एघारौँ पदले केवल ती बाइस पदहरूको मात्र होइन, तर जसका बीचमा त्यो अवस्थित छ ती तीन पदहरूको पनि मुख्य सत्य प्रकट गर्दछ; यसरी एघारौँ र बाइसौँ पदलाई मुख्य विचारको आरम्भ र अन्त्यको रूपमा चिनाइन्छ। अतः सत्रौँ अध्यायको एघारौँ पददेखि बाइसौँ पदसम्म एघारौँदेखि बाइसौँ अध्यायहरूको मुख्य विषय हो।
मत्तीको पुस्तकमा एघारौँ अध्यायदेखि बाइसौँ अध्यायसम्मको बीचमा सोह्रौँ अध्याय पर्छ।
तब उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई कडाइका साथ आज्ञा दिनुभयो कि उहाँ येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भनी कसैलाई नभन्। मत्ती 16:20।
उत्पत्तिको मध्यबिन्दुजस्तै, बीसौँ पदले त्यो विशिष्ट संवादको अन्त्यलाई चिह्नित गर्दछ, जुन तेह्रौँ पदमा ख्रीष्ट र चेलाहरू कैसरिया फिलिप्पीमा आइपुगेपछि आरम्भ भएको थियो।
जब येशू कैसरिया फिलिप्पीको सिमानातर्फ आउनुभयो, उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई सोध्नुभयो, “मानिसहरूले म मानिसको पुत्रलाई को भन्दछन्?” तिनीहरूले भने, “कतिपय भन्दछन्, तपाईं यूहन्ना बप्तिस्मा दिनेवाला हुनुहुन्छ; कतिपय, एलियाह; र अरूचाहिँ, यर्मिया, वा अगमवक्ताहरूमध्ये एक।” उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तर तिमीहरू मलाई को भन्दछौ?” तब सिमोन पत्रुसले उत्तर दिएर भने, “तपाईं ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, जीवित परमेश्वरका पुत्र।” येशूले उनलाई उत्तर दिनुभयो, “धन्य होस्, सिमोन बारयोना; किनकि शरीर र रगतले तिमीलाई यो प्रकट गरेको होइन, तर मेरा पिता, जो स्वर्गमा हुनुहुन्छ। अनि म पनि तिमीलाई भन्दछु, तिमी पत्रुस हौ, र यस चट्टानमाथि म मेरो मण्डली निर्माण गर्नेछु; अनि अधोलोकका ढोकाहरूले यसमाथि विजय पाउनेछैनन्। अनि म तिमीलाई स्वर्गको राज्यका साँचाहरू दिनेछु; र तिमीले पृथ्वीमा जे बाँध्नेछौ, त्यो स्वर्गमा बाँधिनेछ; र तिमीले पृथ्वीमा जे फुकाउनेछौ, त्यो स्वर्गमा फुकाइनेछ।” त्यसपछि उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई कडा आज्ञा दिनुभयो कि उहाँ येशू ख्रीष्ट हुनुहुन्छ भनी कसैलाई नभन्नू। मत्ती 16:13–20।
राफिया र पानियम
मत्तीको मध्यवर्ती खण्डले केवल एउटा भिन्न संवाद र विषयवस्तु नै प्रतिनिधित्व गर्दैन, तर जसरी उत्पत्तिको साक्षीको करारसम्बन्धी प्रतीकवाद राफियाको युद्धसँग मेल खान्छ, त्यसरी नै मत्तीको संवाद कैसरिया फिलिप्पीमा हुन्छ, जो पानियम हो। दानिय्येल ११ को पन्ध्रौँ पदको पानियम मत्तीको बाह्र-अध्यायी रेखाको मध्यबिन्दु हो, र दानिय्येल ११ को एघारौँ पदको राफिया उत्पत्तिको बाह्र-अध्यायी रेखाको मध्यबिन्दु हो।
ईसा पूर्व ४५७ मा सुरु भएका २५० वर्ष ईसा पूर्व २०७ मा समाप्त भए, जो एघारौँ पदको राफिया र पन्ध्रौँ पदको पानियमको बीचको मध्यबिन्दु हो, जहाँ अब्राहामको खतनाको चिन्ह र मसीहसम्बन्धी पत्रुसको स्वीकारोक्ति एकत्रित हुन्छन्। मत्तीको पुस्तकको वंशरेखामा, पत्रुसले उहाँको बप्तिस्माको समयमा परमेश्वरका पुत्र ख्रीष्टलाई आफ्नो पहिचान गरेको साक्षी दिइरहेका छन्।
शिमोनको अर्थ “सुन्ने व्यक्ति” हो र बारजोना को अर्थ “परेवाको छोरा” हो। शिमोन त्यस्ता व्यक्ति थिए जसले ख्रीष्टको बप्तिस्माको सन्देश सुने, जब पवित्र आत्मा परेवाको रूप धारण गरी ओर्लनुभयो। ख्रीष्टको बप्तिस्माले अगस्ट ११, १८४० लाई प्रतिरूपित गर्यो, जब प्रकाश १० का शक्तिशाली स्वर्गदूत ओर्लिए। त्यही स्वर्गदूत 9/11 मा पनि ओर्लिए। पत्रुसले तिनलाई प्रतिनिधित्व गर्छन् जसले 9/11 लाई एक सय चवालीस हजारको पुस्ताको परीक्षाको सन्देशको रूपमा चिन्छन्।
पत्रुसले रेखामाथि रेखा भन्ने कार्यविधि प्रयोग गर्नेहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। उहाँ कपोतका “छोरा” हुनुहुन्छ, त्यसैले छोराका रूपमा उहाँले प्रतीकात्मक रूपमा अन्तिम पुस्तालाई प्रतिनिधित्व गर्नुहुन्छ। पत्रुस अन्तिम पुस्ताको एक प्रतीक हुन्, र उहाँको नामको प्रतीकात्मक सङ्ख्याङ्कनद्वारा उहाँले एक लाख चवालीस हजारलाई प्रतिनिधित्व गर्नुहुन्छ। पत्रुसले भविष्यवाणीको रेखामा ख्रीष्ट प्रकट हुँदा सशक्तीकरणको सन्देश सुन्ने अन्तिम पुस्तालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पत्रुसले ख्रीष्टको बप्तिस्मासँग सम्बन्धित सन्देशलाई चिने, र यसरी पत्रुसले येशूलाई अभिषिक्त जनको रूपमा पहिचान गर्न सके, जो हिब्रूमा मसीह र युनानीमा ख्रीष्ट हो। पत्रुसले तिनीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जसले बुझ्दछन् कि 9/11 मा अवतरित भएको प्रकाश 18 को स्वर्गदूत, 11 अगस्त 1840 मा पनि अवतरित भएको थियो। पत्रुसले तिनीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जसले 9/11 लाई यस्तो मार्गचिन्हका रूपमा बुझ्दछन्, जुन केवल दुई वा तीन रेखाहरूको साक्षीद्वारा मात्र स्थापित हुन्छ।
पत्रुसको स्वीकारोक्ति यो हो कि ९/११ ले तेस्रो धिक्कारको आगमनलाई चिन्हित गर्दछ, जुन अन्तिम पुस्ताका लागि परीक्षाको सन्देश हो। त्यही स्वीकारोक्ति त्यही स्थान हो जहाँ नाम परिवर्तन हुन्छ। अब्राहाम राफियामा छन् र पत्रुस पानियममा छन्, क्रूसभन्दा ठीक अघि। पानियम र क्रूसको बीचमा पत्रुस रूपान्तरणको पर्वतमा जान लागेका छन्। पानियममै सिमोन पत्रुसमा परिवर्तन हुन्छन्, जब उनले आफ्नो पुस्ताका लागि परीक्षाको सन्देशसम्बन्धी आफ्नो स्वीकारोक्ति दिए। एक लाख चौवालीस हजारका लागि त्यो परीक्षाको सन्देश तेस्रो धिक्कारको इस्लाम हो, जो भविष्यवाणीको इतिहासमा ९/११ मा आइपुगेको थियो।
एड्भेन्टवादको परीक्षाको आरम्भ 9/11 मा भयो, र एड्भेन्टवादको परीक्षाको अन्त्यमा तेस्रो हायको इस्लामसम्बन्धी सन्देशले सिमोनको नाम कहिले र कहाँ परिवर्तन हुन्छ भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ। अन्त्यमा पत्रुसले बुझेको सन्देश, जुन आरम्भमा 9/11 को सन्देशद्वारा प्रकाररूपमा पूर्वचित्रित गरिएको थियो, नाशभिलका अग्निगोलकहरूको सच्याइएको सन्देश हो। त्यहाँ तुरहीहरूको चाड ध्वजको आरोहण र प्रायश्चित्तको दिनको बन्द ढोकासँग संयुक्त रूपमा आइपुग्छ।
हामी यी कुराहरू अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।