योएलको पुस्तक र लाओदिकीय सातौँ-दिनको एडभेन्टिस्ट मण्डली - नम्बर बाइस

अघिल्लो लेखमा “सर्पसन्तान” को पुस्ताका रूपमा प्राचीन इस्राएलका चार सन्दर्भहरूमध्ये हामी आधा बाटोसम्म आइपुगेका थियौँ। मत्तीमा, यूहन्ना र येशू दुवैले फरिसीहरू र सदुकीहरूलाई सर्पसन्तानको पुस्ता भनी सम्बोधन गर्छन्। यूहन्नाले परीक्षा-प्रक्रियाको आरम्भलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जुन त्यस बेला चिन्हित हुन्छ जब उनले शिक्षा दिए कि उहाँपछि आउने येशूले आफ्नो खलालाई पूर्ण रूपले सफा गर्नुहुनेछ। येशूले शेबाकी रानी र नीनवेलाई उल्लेख गर्दै न्यायको प्रक्रियालाई समावेश गरेर यूहन्नाको परीक्षा-प्रक्रियामा थप गर्नुभयो। न्याय चौथो पुस्तामा सम्पन्न हुन्छ, र न्यायमा एउटा वर्ग सर्पका रूपमा प्रकट हुन्छ, किनकि तिनीहरूका पिता शैतान हुन्। येशूले चौथो पुस्ताले एउटा चिन्ह खोज्ने विषयलाई पनि थप गर्नुभयो, जबकि त्यो चिन्ह त स्पष्ट रूपमा दृष्टिगोचर नै थियो।

मत्ती तेइस अध्यायमा फरिसीहरू र सदुकीहरूमाथि उच्चारित “धिक्कारहरू” प्रस्तुत गरिएका छन्, र जाँच तथा न्यायको प्रक्रिया फेरि अन्तिम पुस्तासँग सम्बन्धित गरिएको छ। बाइसौँ अध्यायले तेइसौँ अध्यायका धिक्कारहरूको पृष्ठभूमि तयार गर्दछ।

जब कुनै पनि थप अन्तर्क्रियाको लागि ढोका बन्द भयो, तब येशूले त्यसपछिको अध्यायमा आठ वटा धिक्कारहरू उद्घोष गर्नुहुन्छ। तेह्रौँ पदमा धिक्कार स्वर्गको राज्यका ढोकाहरू बन्द गरिदिनुको लागि हो। पछिल्ला वर्षा स्वर्गका ढोकाहरूबाट खन्याइन्छ। यी आठ धिक्कारहरू तिनका विषयमा हुन्, जसले आफूलाई त्यो ढोका खोल्ने दाबी गर्छन्, जुन कुनै मानिसले खोल्न सक्दैन, र त्यो ढोका बन्द गर्ने दाबी गर्छन्, जुन कुनै मानिसले बन्द गर्न सक्दैन। दर्शनमा, सिस्टर ह्वाइटलाई ती मानिसहरू देखाइयो, जसले ख्रीष्टलाई पछ्याउँदै परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गरेनन्, बरु आफ्ना प्रार्थनाहरू रित्तो पवित्र स्थानतर्फ पठाइरहेका थिए, जहाँ ख्रीष्टको बहाना गर्ने शैतानले तिनीहरूलाई सबै कुरा ठीकै छ भन्ने विश्वास गरायो। तिनीहरूले पवित्र स्थानलाई फेरि खोलेका थिए, र परमपवित्र स्थानलाई बन्द गरेका थिए।

पद चौधको हाय विधवाहरूका घरहरू निल्ने र लामो प्रार्थनाहरू गर्नेहरूका निम्ति हो। पद पन्ध्रको हाय तिनीहरूका धर्मान्तरितहरूलाई आफूहरूभन्दा दोब्बर नरकका सन्तान बनाउनेहरूका निम्ति हो। पद सोह्रदेखि बाइससम्म दुष्टहरूले मन्दिरको शपथ खाइरहेका छन्।

तेइसौँ र चौबीसौँ पदमा धिक्कार न्याय, दया र विश्वासयोग्यतालाई उपेक्षा गरेको कारण हो। पच्चिसौँ र छब्बिसौँ पदहरूचाहिँ कचौराको बाहिर सफा गर्ने ढोंग, तर भित्रचाहिँ सफा नगर्ने विषयमा छन्।

त्यसपछि पद सत्ताइस र अठ्ठाइसले दुष्टहरूलाई सेतो पोतिएका चिहानहरूका रूपमा चिनाउँछन्, जसले यशैया अध्याय बाइसको शेब्नासँग सम्बन्ध जोड्छ, जहाँ शेब्ना आफूले बनाइरहेको अद्भुत चिहानमा गर्व गरिरहेको थियो, तर त्यो कहिल्यै त्यसमा रहनेवाला थिएन, किनकि परमेश्वरले उसलाई आफ्नो मुखबाट टाढाको मैदानमा फ्याँकिदिनुहुने थियो। त्यो टाढाको मैदान बेतेलका झूटा अगमवक्ताको चिहानद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले आज्ञा नमान्ने अगमवक्तालाई उही चिहानमा गाडिन पुग्ने अवस्था ल्यायो। त्यसपछि आठौँ धिक्कार यसो भन्छ:

सर्पहरू, जो विषधरहरूको पुस्ता हुन्, उक्त खण्डमा न्यायाधीन भइरहेका छन्। उक्त खण्डमा न्याय शेबाकी रानी र नीनवेहका साक्षीहरूको आधारमा होइन, तर हाबिलदेखि जकरियासम्मको रगतद्वारा गरिन्छ। चौथो पुस्ता, जो विषधरहरू हुन्, तिनीहरूको न्याय प्राचीन इस्राएलको बाह्य इतिहासबाट आएका दुई साक्षीहरूद्वारा र प्राचीन इस्राएलको आन्तरिक इतिहासबाट आएका दुई साक्षीहरूद्वारा गरिन्छ। लूका अध्याय तीन चौथो तथा अन्तिम पुस्ताका यी विषधरहरूबारेका चार सन्दर्भहरूमध्ये अन्तिम हो, र यो केवल मत्ती अध्याय तीनसँग समानान्तर हो। यी चार सन्दर्भहरूले पहिचान गराउँछन् कि परमेश्वरको घरानाको अन्तिम न्यायको समयमा, अर्थात् चौथो पुस्ताको अवधिमा, एक वर्गले शैतानका छोराछोरीको रूपमा आफ्ना चरित्र प्रकट गर्नेछ, र अर्को वर्गले परमेश्वरका छोराछोरीको रूपमा। विभाजन आरम्भ गराउने परीक्षणको प्रक्रिया त्यही बेला सुरु हुन्छ जब करारका दूतका निम्ति मार्ग तयार गर्ने दूतले उजाडस्थानमा आफ्नो स्वर उच्च पार्दछ।

पवित्र धर्मशास्त्रको पवित्र तानाबानामा, नामहरू केवल चिनारीका लेबलहरू मात्र होइनन्, तर फुसफुसाइएका भविष्यवाणीहरू हुन्—इतिहासको सतहमुनि गाइने दोस्रो गीतहरू, जसले उद्धारको हृदय प्रकट गर्छन्। जब आदमदेखि नूहसम्मका सन्तानहरूका नामहरूको अर्थलाई एक कथनका रूपमा व्यवस्थित गरिन्छ, तब त्यसले वंशावलीद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहाससँग मेल खाने सन्देश उत्पन्न गर्दछ। Adam को अर्थ “man” हो, र Seth को अर्थ “appointed” हो। Enosh को अर्थ “mortal” (मृत्युको अधीनमा) हो, र Kenan को अर्थ “sorrow” हो। “परमेश्वरको प्रशंसा/आशीर्वाद” (Mahalalel) मार्फत, स्वर्ग “तल आउने” थियो (Jared)। स्वर्ग “समर्पित अथवा अभिषिक्त जन” (Enoch) को रूपमा तल आयो, जसले आफ्ना छोरा Methuselah (“when he dies, it shall be sent”) मार्फत न्यायको सन्देश घोषणा गरे। उनको मृत्यु पवित्र आत्माको “शक्तिशाली” उँडेलाइको चरमबिन्दु हुने थियो, जसको प्रतिनिधित्व Lamech (श्वास) ले Methuselah सँग जोडिएर गर्दछ, जसरी मध्यरात्रिको पुकार दोस्रो स्वर्गदूतसँग जोडिएको थियो। Methuselah दोस्रो स्वर्गदूत थिए र Lamech मध्यरात्रिको पुकार, जसको चरमबिन्दु नूहको जलप्रलयमा पुग्यो।

अझै संक्षेपमा भन्नुपर्दा, ती नामहरूले यसो घोषणा गर्छन्: “मानिसलाई पहिलो आदमको परिणामस्वरूप नश्वर, शोक र मृत्युको अधीनमा नियुक्त गरियो; तर परमेश्वरको आशिष्द्वारा, ख्रीष्टले आफैलाई तल ओर्लेर आउन समर्पित गर्नुभयो, क्रूसमा आफ्नो मृत्युको माध्यमबाट न्यायको घोषणा गर्दै, जसको पछि पवित्र आत्माको शक्तिशाली खन्याइ आयो।”

यी दस नामहरूले सुसमाचारको सन्देशलाई समेट्दै सृष्टिदेखि पछिल्लो वर्षासम्म पृथ्वीको इतिहासलाई अनुक्रमित गर्छन्, जसको पराकाष्ठा दोस्रो आगमनमा पुगेर हुन्छ। नामहरूमा लुकेको यो प्रतीकवादले प्रकाशको पुस्तकमा आफ्नो समकक्ष पाउँछ। उत्पत्तिले अल्फा वंशावली प्रस्तुत गर्दछ, र प्रकाश ७ का १४४,००० ले छाप लगाइएका शेषजनमा ओमेगा परिपूर्तिलाई प्रस्तुत गर्दछ।

यहूदा को अर्थ “प्रशंसा” हुन्छ, रूबेनको अर्थ “हेर, एउटा छोरा” हुन्छ, गादको अर्थ “सौभाग्य/सेना” हुन्छ, आशेरको अर्थ “सुखी/धन्य” हुन्छ, र नप्तालीको अर्थ “संघर्ष” हुन्छ। मनश्शेको अर्थ “बिर्सन लगाउने” हुन्छ, शिमोनको अर्थ “सुन्ने” हुन्छ, लेवीको अर्थ “जोडिएको/संलग्न” हुन्छ, इस्साकारको अर्थ “प्रतिफल” हुन्छ, जबूलूनको अर्थ “आदर/वासस्थान” हुन्छ, योसेफको अर्थ “वृद्धि” हुन्छ, र बेन्यामीनको अर्थ “दाहिने हातको छोरा” हुन्छ।

यहूदाको कुलका सिंहको अनुसरण गर्नेहरू परमेश्वरका पुत्रहरू हुन्, जो याकूबलेझैँ परमेश्वरसँग संघर्ष गर्ने परीक्षाको प्रक्रियाबाट गुज्रँदा शुभभाग्यले धन्य ठहरिन्छन्। यस संघर्षद्वारा, परमेश्वरको वचन सुन्नबाट उत्पन्न हुने पवित्रीकरणको प्रक्रियामा तिनीहरूका पापहरू बिर्सिइन्छन्, जसले तिनीहरूलाई करारगत सम्बन्धमा ख्रीष्टसँग आबद्ध गराउँछ। तिनीहरूको प्रतिफल भनेको ख्रीष्टसँग उहाँकै सिंहासनमा सम्मानपूर्वक वास गर्नु हो, स्वर्गीय स्थानहरूमा आसन ग्रहण गरेर, जहाँ परमेश्वरले तिनीहरूलाई आफ्नो राज्य विस्तार गर्न प्रयोग गर्नुहुन्छ—आफ्नो दाहिने हातका पुत्रहरूको रूपमा बाबेलबाट ठूलो भीडलाई बोलाएर निकाल्नुहुन्छ।

लेआका छ जना पुत्रहरू रूबेन, यहूदा, शिमियोन, लेवी, इस्साखार र जबूलून थिए। उनकी दासी जिल्पा, जसको नामको अर्थ “सुगन्धित थोपा” हुन्छ, का दुई पुत्र थिए—गाद र आशेर। राहेलका दुई पुत्र यूसुफ र बिन्यामीन थिए। राहेलकी दासी बिल्हाको अर्थ “लजालु वा भीरु” हुन्छ, र उनका पुत्रहरू दान र नप्ताली थिए। भविष्यवाणीय दृष्टिले यहाँको वंशावलीले विचार गर्नुपर्ने धेरै रेखाहरू प्रस्तुत गर्छ। उत्पत्ति अध्याय पाँचका अल्फा र दस पुस्ताभन्दा भिन्न, ओमेगासँग बाह्र सन्तानहरू छन्, आफ्नै विशिष्ट भविष्यवाणीय चरहरूसहित। एक लाख चवालीस हजारमा दानको उल्लेख छैन, र मनश्शेले आफ्ना भाइ एप्रैमको स्थान लिएको छ।

उत्पत्तिको अल्फा वंशावली प्रकाशको ओमेगा वंशावलीसँग मेल खान्छ, किनकि उत्पत्तिले मुक्तिमा ख्रीष्टको दैवी कार्यलाई पहिचान गराउँछ, र प्रकाशले ती व्यक्तिहरूलाई पहिचान गराउँछ जसले त्यस अल्फा भविष्यवाणीको ओमेगा परिपूर्तिमा, अल्फा भविष्यवाणीमै प्रतिपादित ठीक त्यही प्रतिज्ञा र भविष्यवाणीलाई सिद्धरूपमा पूरा गर्छन्।

यी दुई रेखाहरूको अनुप्रयोग प्रायः धर्मशास्त्रीहरूले गर्छन्, तर कहिल्यै पनि “line upon line” पद्धतिको दृष्टिकोणबाट होइन। उत्पत्ति र प्रकाशमा रहेका यी दुई वंशावलीहरूले परमेश्वरले दोस्रो तहमा बोल्नुहुन्छ भन्ने कुराका दुई साक्षी प्रदान गर्छन्। एउटा भाषा लिखित साक्ष्य हो, जसरी त्यो अभिलेखित गरिएको छ, र त्यस साक्ष्यभित्रको दोस्रो रेखा प्रतीकात्मक तहमा प्रस्तुत गरिएको हुन्छ। धर्मशास्त्रीहरू सामान्यतया उत्पत्ति र प्रकाशमा नामहरूको अर्थमार्फत सञ्चारित सन्देशबारे सतही अवलोकनभन्दा अगाडि जाँदैनन्। तिनीहरूले आफूले देखेको कुरालाई एउटा नवीनता जस्तो ठान्छन्, जसले नामहरूको अर्थभित्र रहेको रूपक देख्न सक्ने तिनीहरूको धर्माभिमानी क्षमताले प्रमाणित गरेझैँ, तिनीहरूको आफ्नै मानवीय बुद्धिबारे बढी बोल्छ। तिनीहरूले इश्माएलका बाह्र पुत्रहरूमा प्रस्तुत गरिएको सन्देशलाई कहिल्यै देख्दैनन्। तिनीहरूले मत्ती र लूकामा येशूका वंशावलीहरूलाई ठीकरीत्या देख्दैनन्। तिनीहरूले यहूदाका अन्तिम सात राजाहरूका वंशावलीहरू, इस्राएलका अन्तिम सात राजाहरूका वंशावलीहरू, यहूदाका पहिलो सात राजाहरूका वंशावलीहरू वा इस्राएलका पहिलो सात राजाहरूका वंशावलीहरू देख्दैनन्।

जब म भन्छु कि तिनीहरूले देख्दैनन्, मेरो अभिप्राय यो हो कि यदि तपाईंले Google मा यी वंशावलिहरूबारे शिक्षाहरू छन् कि छैनन् भनेर सोध्नुभयो भने, उत्तर “छ” हुन्छ—उत्पत्तिको आदमदेखि नूहसम्मको वंशावलीका सम्बन्धमा पनि, र एक लाख चवालीस हजारका सम्बन्धमा पनि “छ” नै हुन्छ। तर के तिनीहरूले उत्पत्ति अध्याय एघारमा अब्रामका दस सन्तानहरूलाई यस प्रकारले लागू गर्छन्? हुँदैन। के तिनीहरूले काइनको वंशावली र सेठको वंशावलीलाई लागू गर्छन्? हो, तर वास्तविक अर्थबाट यति टाढा कि मानौं तिनीहरू कुनै अर्को नै विषयमा छन्। निःसन्देह तिनीहरूले मत्ती र लूकामा ख्रीष्टका वंशावलिहरूलाई सम्बोधन गर्छन्, तर फेरि पनि, तिनीहरू लक्ष्यबाट धेरै टाढा चुक्छन्। तपाईं सोध्नुहुन्छ, त्यसले किन महत्त्व राख्छ? किनकि म यी भविष्यसूचक वंशावलीका रेखाहरूको एक समग्र अवलोकन प्रस्तुत गर्ने अभिप्राय राख्छु, र प्रारम्भदेखि नै म यो स्पष्ट पार्न चाहन्छु कि म चौथो पुस्ताको महत्त्वलाई बाइबलीय भविष्यवाणीको एक प्रतीकका रूपमा पहिचान गर्न खोज्दैछु। यी वंशावलिहरूको यो अवलोकन त्यस सन्दर्भमा सहायक हुनेछ, तर यदि कसैले पछि आउने यी कुराहरूको केवल साधारण सारांशमै यी वंशावलीका रेखाहरूका विषयमा बुझ्नुपर्ने सबै कुरा समेटिएको छ भन्ने ठाने, भने त्यो उसको तर्फबाट लापरवाही हुनेछ।

उत्पत्ति अध्याय चार र पाँचमा हामी आदमदेखि नूहसम्मको वंशावलीपछि वंशावलीका दुई रेखाहरू भेट्टाउँछौँ। ती दुई रेखाहरू काइनका सन्तानहरू र सेतका सन्तानहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। आदमदेखि नूहसम्मको वंशावलीले दस सन्तानहरूलाई प्रतिनिधित्व गरेको थियो भने, सेत र काइनका रेखाहरूले दुवैले आठ-आठ सन्तानहरूलाई चिन्हित गर्दछन्। यस कारण, तिनीहरूलाई चार-चारका दुई अवधिका रूपमा लिनुपर्छ। सेत र काइन करारका प्रतीकहरू हुन्, र काइनले यशैया अठ्ठाइस र उनन्तीसमा मृत्युको करार बाँध्नेहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन उम्लँदो कोर्राको प्रहारमा रद्द गरिनु छ। तिनीहरू तिनै हुन् जसले आफ्ना घरहरू बालुवामाथि बनाउँछन्। जसले चट्टानमाथि निर्माण गर्दछन्, तिनीहरूले जीवनको करार बाँध्छन्, जसरी पहिलो पत्रुस अध्याय २ मा प्रभु असल हुनुहुन्छ भनी स्वाद लिइसकेकाहरू र “चयनित पुस्ता” का रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। “धेरै” ले बालुवामाथि निर्माण गर्दछन्, तर “थोरै” चाहिँ चुनिएका हुन्छन्।

काइनको वंशावली नामहरूको सिम्फनीमा एक विद्रोही स्वर हो, किनकि ती नामहरूले स्वर्गबाट प्रहार गरिएपछि उद्देश्यविहीन भौँतारिँदै हिँड्न अग्रसर गराउने, व्यर्थ मानवीय महिमाको प्रतिनिधित्व गर्छन्। चेतावनीलाई बेवास्ता गर्दै, काइनको वंशले प्रतिशोधी मानवीय शक्तिमा आच्छादित एक मिथ्या दिव्यताको दाबी गर्छ; त्यो मानवीय कलाहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले फलामे संस्कृतिको निर्माण गर्छ—सुन्दर, तर हिंस्रक, र आशाविहीन। अन्तिम उक्तिले नामहरूबाट व्युत्पन्न काइनका आठ पुस्ताभित्रको सन्देशको एक समग्र दृष्टि प्रस्तुत गर्छ।

सेठको वंशले कैनको वंशलाई अनुग्रहद्वारा उत्तर दिन्छ। मानवजातिलाई तोकिएको मानवीय दुर्बलताभित्र, परमेश्वरलाई पुकारा गर्नेहरूको शोक स्वर्ग अवतरित हुँदा स्तुतिमा परिणत हुनेछ। महिमातर्फ उक्लने मार्गमा, परीक्षाको अवधिभरि, “आशा” को पुकार नआउञ्जेल, विश्वासयोग्य रूपमा हिँड्दै, उद्धारका जलहरूद्वारा विश्राम प्राप्त हुन्छ। यो अन्तिम कथन नामहरूबाट व्युत्पन्न सेठका आठ पुस्ताहरूमा निहित सन्देशको एक समग्र अवलोकन हो।

आठ पुस्तालाई दुई समूह—प्रत्येकमा चार-चार पुस्ता—मा विभाजन गर्नुको कारण वाचाको पहिलो चरणमै स्थापित हुन्छ, जब मिश्रको बन्धनसम्बन्धी भविष्यवाणी ४०० वर्षको रूपमा पहिचान गरिन्छ र ती ४०० वर्ष चौथो पुस्तामा अन्त हुने पनि बताइन्छ। जब पावलको साक्ष्यलाई अल्फा वाचा-भविष्यवाणीमा समावेश गरिन्छ, तब यसले २१५–२१५ वर्षका दुई अवधिहरू उत्पन्न गर्छ, जसको प्रत्येक अवधि चार-चार पुस्ताले बनेको थियो। ४३० वर्षभित्रका यी आठ पुस्ताहरूले २१५–२१५ वर्षका दुई अवधिहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्। पहिलो अवधि यूसुफलाई चिनेका असल फिरऊनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। २१५ वर्षपछि, यूसुफलाई नचिन्ने एक नयाँ फिरऊन भयो। त्यसपछि चार पुस्ताको अर्को समूह आरम्भ भयो।

आठ पुस्तालाई समान रूपमा दुई अवधिमा विभाजित गरिएको छ, र प्रत्येक अवधि चार पुस्ताको आफ्नै पृथक् अवधिको रूपमा स्पष्ट रूपमा चिह्नित गरिएकोले, कैन र सेठका आठ पुस्तालाई पनि उही प्रकारले लागू गर्नु उचित ठहरिन्छ। जब त्यो अनुप्रयोग गरिन्छ, तब सेठका आठ पुस्ता कैनका आठ पुस्तासँग समरेखित हुन्छन्। कैनले ती धेरैलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जसले पशुको छाप ग्रहण गर्छन्, र सेठले ती थोरैलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जसले परमेश्वरको मोहर ग्रहण गर्छन्। कैन मानवताको संकेत हो, र सेठ नोआको करारको सन्दर्भमा दिव्यतासँग संयुक्त मानवताको संकेत हो; जबकि, यूसुफ र मोशाको वंशचाहिँ अब्रामको करारको सन्दर्भमा रहेको छ।

त्यसपछि अध्याय एघारमा, शेमदेखि अब्रामसम्मका दस नामहरूद्वारा चुनिएका मानिसहरूको वंशावली प्रस्तुत गरिएको छ। अध्याय एघार बाबेलको धरहराको कथा हो, तर अब्राहामद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको चुनिएका मानिसहरूको वंशावली पनि हो। अध्याय एघारले परमेश्वरसँग त्रिविध करारमा प्रवेश गर्नुपर्ने एक चुनिएको जातिलाई परिचय गराउँछ। तेस्रो र अन्तिम चरण अध्याय बाइसमा इसहाकको बलिदान थियो। “एघार” अध्याय अल्फा आरम्भ हो र “बाइस” अध्याय ओमेगा अन्त्य हो। नामहरूको अर्थमा परमेश्वरको स्वर सुन्न आवश्यक पर्ने विश्वास, उहाँको वचनको सङ्ख्यात्मक संरचनामा उहाँको स्वर सुन्न आवश्यक पर्ने विश्वासभन्दा कुनै भिन्न छैन। धर्मशास्त्रीहरूले ग्रहण नगरेको वंशावलीको एउटा प्रयोग भनेको इस्लामको प्रतीक इश्माएलको वंशावली हो।

जब यी बाह्र नामहरूको परिभाषा एउटै कथनमा प्रस्तुत गरिन्छ, तब यो यसरी पढिन्छ: “भविष्यवाणीअनुसार इश्माएलका सन्तानहरू एक फलदायी श्यामवर्ण जाति हुन्, जो योद्धाका रूपमा प्रख्यात छन्, तर ११ अगस्त १८४० मा र त्यसपश्चात् ११ सेप्टेम्बर २००१ मा ऐतिहासिक तथा भविष्यवाणीगत रूपमा शोकाकुल गराइएका छन्। बाइबलीय इतिहासमा उनीहरूलाई पूर्वका सन्तान भनिन्छ। तिनीहरूको उत्पत्ति अरेबियाबाट भएको हो, जहाँ हिब्रू पवित्रस्थान-सेवाहरूमा प्रयोग गरिने सुगन्धित मसलाहरू उब्जाइन्छन्। “असासिन्स” भन्ने शब्द इस्लामी इतिहासबाट व्युत्पन्न भएको हो र यसले मौनतामा ल्याइने मृत्यु जनाउँछ। क्रूसेडहरूको समयमा इस्लामले क्याथोलिक युरोपलाई बन्द, चारैतिरबाट घेरेर घेराबन्दी गरेको थियो, तर त्यसपछिको तिनीहरूको संयमले १८४० देखि १८४४ सम्मको ताजगीको आगमनलाई, साथै ९/११ देखि आइतबारको व्यवस्थाको संकटसम्मलाई पनि चिह्नित गर्‍यो। इश्माएलका छोराहरूका यी बाह्र नामहरूको परिभाषा अघिल्लो कथनमा गाढा अक्षरमा प्रस्तुत अंशहरूद्वारा सबै समाहित भएका छन्।”

इश्माएलको वंशका बाह्र नामहरूले, यदि तपाईंले सूचीमा इश्माएललाई पनि समावेश गर्नुहुन्छ भने, तेह्र जनाउँछन्। तेह्र “विद्रोह” को प्रतीकात्मक संख्या हो, र हागारले यही कार्य गरिन्, जसको परिणामस्वरूप अब्राहामले हागार र इश्माएललाई निकालिदिन अनुमत गरे। पावलले त्यस घटनालाई, परमेश्वरले आफ्नो ख्रीष्टियन दुलहीसँग करार स्थापित गरिरहनुभएको त्यही समयमा, प्राचीन इस्राएललाई परमेश्वरका करारका मानिसहरूबाट निकालिदिनु भएको कुराको वर्णन गर्न प्रयोग गर्छन्।

इश्माएल इस्लामको प्रतीक हो, र इश्माएलकी आमा हागर मृत्युको करारको मण्डलीको प्रतीक हुन्। इसहाक ख्रीष्टियन धर्मको प्रतीक हुन्, र सारा जीवनको करारको मण्डलीकी प्रतीक हुन्। यही कारणले इश्माएलका बाह्र पुत्रहरू थिए, किनकि बाह्र परमेश्वरका करारका जनहरूको प्रतीक हो, र इस्लाम परमेश्वरका करारका जनहरूको जाली प्रतिरूप हो।

सुसमाचारहरूमा ख्रीष्टका दुई वंशावलीहरू छन्। एउटा मत्तीमा र अर्को लूकामा।

मत्तीको वंशावलीले चौध–चौधका तीन समान अवधिहरूलाई देखाउँछ, जसले मिलेर बयालीसको एउटा अवधि बनाउँछन्। करारको इतिहासमा मोशा अल्फा हुनुहुन्छ भने त्यसैसँगको सम्बन्धमा ख्रीष्ट करारको इतिहासको ओमेगा हुनुहुन्छ। मोशाले भविष्यवाणी गर्छन् कि ख्रीष्ट “आफैंजस्तै” हुनुहुनेछ। मोशाको एक सय बीस वर्षको जीवनमा चालीस–चालीस वर्षका तीन अवधिहरू थिए। मोशाको जीवनको प्रत्येक चालीस-वर्षीय अवधि, एक रेखामाथि अर्को रेखा राखी मिलाउँदा, कादेशमा समाप्त हुन्छ, जो १८६३ र आइतबारको व्यवस्थाको प्रतीक हो। ख्रीष्टका तीन अवधिहरू दाऊदमा, बाबेलको बन्धुवाइमा, र क्रूसमा उहाँले आफ्नो रगतद्वारा करारलाई पुष्टि गर्नुभएको घटनामा समाप्त हुन्छन्। दाऊदले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा विजयी मण्डलीको उच्चोन्नतिलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र दोस्रो रेखाले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा मूर्ख कुमारीहरू बाबेलतर्फ लगिइँदै गरेको कुरालाई चिन्हित गर्छ। तेस्रो अवधि क्रूसमा समाप्त हुन्छ, जसले फेरि एकपटक आइतबारको व्यवस्थाको पूर्वरूप प्रकट गर्दछ, जहाँ ख्रीष्टले एक लाख चवालीस हजारसँग अब्राहामको करार र ठूलो भीडसँग नूहको करारलाई पुष्टि गर्नुहुन्छ।

जब यी दुई रेखाहरू एक-अर्कामाथि राखिन्छन्, तब जे बुझ्न सकिन्छ, त्यो आश्चर्यजनक छ। मोशाका एक सय बीस वर्ष नूहका १२० वर्षसँग जोडिन्छन्, र ख्रीष्टका बयालीस पुस्ताहरू आइतवार व्यवस्थाको समयमा बयालीस प्रतीकात्मक महिनासम्म शासन गर्ने प्रतिख्रीष्टसँग जोडिन्छन्।

मत्तीको वंशावलीसँगै, जसले अब्राहामको करारलाई विशेष रूपमा जोड दिन्छ, लूकाद्वारा प्रस्तुत ख्रीष्टको वंशावली सृष्टिसम्मै पुग्छ, यसरी अदनमा आदमले भङ्ग गरेको जीवनको करारलाई विशेष रूपमा जोड दिँदै। लूकाको वंशावली येशूबाट आरम्भ हुन्छ, र उहाँको वंशक्रम हुँदै पछाडि फर्कँदै परमेश्वरका पुत्र भनेर चिनिएका आदमसम्म पुग्छ। यो रेखा सिद्ध दोस्रो आदममा अन्त्य हुन्छ, र सिद्ध पहिलो आदमबाट आरम्भ हुन्छ। पहिलो आदमदेखि दोस्रो आदमसम्म ७७ पुस्ता प्रस्तुत गरिएका छन्।

धर्मशास्त्रका वंशावलीहरूले सत्यका रेखाहरू प्रतिनिधित्व गर्छन्। हामीले भर्खरै त्यस्ता धेरैलाई पहिचान गरेका छौँ, जो कुनै सत्य स्थापित गर्न आवश्यक पर्ने साक्षीहरूभन्दा धेरै गुणा बढी छन्। वंशावलीका ती रेखाहरूमा ऐतिहासिक पूर्तिहरू र भविष्यका भविष्यवाणीहरूको स्वर समाविष्ट छ, र तिनमा रहस्यहरूका अद्भुत सङ्ख्याकर्ता पाल्मोनीको स्वर पनि समाविष्ट छ, किनकि ती रेखाहरूभित्र राखिएका सङ्ख्यात्मक पहेलिहरूले दोस्रो स्वर प्रदान गर्छन्। ती दुई स्वरहरू अर्को तेस्रो स्वर—सबै कुरा, मानिसहरू, स्थानहरू र वस्तुहरूका नामसमेत, सृष्टि गर्ने र नियन्त्रण गर्ने अद्भुत भाषाविद्को स्वर—सँगै सुनिन्छन्।

जब यूहन्नाले आफ्नो पछाडिबाट आएको स्वर हेर्न फर्के, त्यो धेरै जलधाराहरूको शब्दजस्तै थियो; र जब दानिएलले उही दर्शन पाए, उहाँको स्वर भीडको शब्दजस्तै थियो। पवित्रशास्त्रको सतही सन्देश, साथै त्यस सन्देशसँग पाइने नामहरू, र सन्देशभित्रको संख्यात्मक विन्यास पनि—एकै खण्डमा रहेका तीन स्वर हुन्। जब तपाईं ती तीन स्वरहरू भएको एउटा पङ्क्तिलाई समानान्तर अर्को पङ्क्तिको माथि राख्नुहुन्छ, तब ती तीन स्वरहरू धेरै स्वरहरू बन्छन्।

सबभन्दा महत्त्वपूर्ण वंशावलिहरूमध्ये केही इस्राएलका राजाहरूमा पाइन्छन्। इस्राएलको उत्तरी राज्यका पहिलो सात राजाहरू अहाब, ईजेबेल र एलियासँग समाप्त हुन्छन्, यसरी तिनीहरूले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। उत्तरी कुलहरूका अन्तिम सात राजाहरूको वंशरेखा आइतबारको व्यवस्थाबाट सुरु हुन्छ र दानिएल 12 मा मिखाएल उठ्नुहुने बेला, अर्थात् मानव परीक्षाकालको समाप्तिमा, समाप्त हुन्छ। यहूदाका पहिलो सात राजाहरूले आइतबारको व्यवस्थादेखि मिखाएल उठ्नुहुने समयसम्मको इतिहासलाई चित्रण गर्छन्, र अन्तिम सात राजाहरूले आइतबारको व्यवस्थातर्फ लैजाने इतिहासलाई चिनाउँछन्। दुई वंशावली रेखाहरू, दुवैले अल्फा इतिहास र ओमेगा इतिहास धारण गरेका। अल्फा इतिहास 9/11 देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको अवधि हो, र ओमेगा अवधि आइतबारको व्यवस्थादेखि परीक्षाकालको समाप्तिसम्म हो। इस्राएलका पहिलो सात राजाहरू यहूदाका अन्तिम सात राजाहरूसँग मिलाइएका छन्; र इस्राएलका अन्तिम सात राजाहरू यहूदाका पहिलो सात राजाहरूसँग मिलाइएका छन्।

हामी अर्को लेखमा यसलाई निरन्तरता दिनेछौं।