स्वर्गीय रोटीको परीक्षा येशूका दिनहरूमा शिष्यत्वको ओमेगा परीक्षा थियो, र यो प्राचीन इस्राएलको करार-इतिहासको अल्फामा प्रतिनिर्दिष्ट मन्नाको परीक्षासँग सम्बन्धित रूपमा पनि ओमेगा थियो। आरम्भ मन्ना थियो; अन्त्य स्वर्गीय रोटी थियो। ओमेगा सधैं सबैभन्दा ठूलो हुन्छ, त्यसैले शिष्यहरूको सबैभन्दा ठूलो परित्यागले कफर्नहूमलाई ख्रीष्टको इतिहास र शिष्यत्वको परीक्षामा ओमेगाको रूपमा चिह्नित गर्दछ।
तब येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो, यदि कोही मेरो पछि आउन चाहन्छ भने, उसले आफूलाई इन्कार गरोस्, आफ्नो क्रूस उठाओस्, र मेरो पछि लागोस्। किनकि जसले आफ्नो प्राण बचाउन चाहन्छ, उसले त्यो गुमाउनेछ; तर जसले मेरो निम्ति आफ्नो प्राण गुमाउँछ, उसले त्यो पाउनेछ। किनकि यदि मानिसले सारा संसार प्राप्त गर्यो, तर आफ्नो आत्मा गुमायो भने, उसलाई के लाभ हुन्छ? अथवा मानिसले आफ्नो आत्माको सट्टा के दिन सक्छ? किनकि मानिसको पुत्र आफ्ना स्वर्गदूतहरूसित आफ्ना पिताको महिमामा आउनेछ; अनि त्यस बेला उहाँले प्रत्येक मानिसलाई उसका कामअनुसार प्रतिफल दिनुहुनेछ। साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, यहाँ उभिएका केही जना यस्ता छन्, जसले मानिसको पुत्रलाई आफ्नो राज्यमा आउँदै गरेको नदेखुञ्जेल मृत्युको स्वाद चाख्नेछैनन्। मत्ती 16:24–28.
कपरनहूम एउटा ओमेगा परीक्षा हो। कपरनहूमको परीक्षा दस कन्याको दृष्टान्तमा तेलको परीक्षा हो; त्यो मध्यरातको पुकारसँगै आरम्भ हुन्छ, र यस्तो अवधिको प्रारम्भ गराउँछ जसमा मूर्ख कन्याहरूले आफूहरूसँग तेल छैन भन्ने कुरा चिन्छन्। त्यसपछि, यूहन्ना ६:६६ मा कपरनहूमको सङ्कटद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको आइतबारको व्यवस्थाको बन्द हुँदै गरेको ढोकातर्फ नजिकिँदै जाँदा, तिनीहरू आतङ्कित हुन थाल्छन्। भविष्यवाणीअनुसार तिनीहरू “लज्जित” हुन्छन्।
हेर, ती दिनहरू आउँदैछन्, प्रभु परमेश्वर भन्नुहुन्छ, जब म यस देशमा अनिकाल पठाउनेछु—रोटीको अनिकाल होइन, न त पानीको तिर्खा, तर परमप्रभुका वचनहरू सुन्न नपाउने अनिकाल। अनि तिनीहरू समुद्रदेखि समुद्रसम्म, र उत्तरदेखि पूर्वसम्म, परमप्रभुको वचन खोज्न यताउता दौडिरहनेछन्, तर त्यो पाउनेछैनन्। त्यस दिन सुन्दरी कुँवारीहरू र जवानहरू तिर्खाले मूर्छित हुनेछन्। सामरियाको पापको नाउँमा शपथ खानेहरू, र ‘हे दान, तेरो देवता जीवित छ’ भन्नेहरू, र ‘बेर्शेबाको रीति जीवित छ’ भन्नेहरू—तिनीहरू पनि ढल्नेछन्, र फेरि कहिल्यै उठ्नेछैनन्। आमोस ८:११–१४।
कफर्नहूमको ओमेगा परीक्षा २०२४ को आधारभूत परीक्षापछि आउने ओमेगा परीक्षाको प्रतीक हो। ओमेगा परीक्षा त्यही हो जहाँ आइतबारको व्यवस्थाभन्दा अघि दुलहीलाई छाप लगाइन्छ। त्यहीँ पृथक्करण सदाकालका लागि अन्तिम रूपले पूरा हुन्छ, किनकि एकपटक उनी शुद्ध भइसकेपछि, अबदेखि अनन्तकालसम्म कुनै परदेशीहरू (अन्यजातिहरू) यरूशलेमभित्र फेरि कहिल्यै हिँडडुल गर्नेछैनन्।
परमप्रभु सियोनबाट गर्जनुहुनेछ, र यरूशलेमबाट आफ्नो स्वर उच्चारण गर्नुहुनेछ; आकाश र पृथ्वी काम्नेछन्; तर परमप्रभु आफ्ना जनहरूको आशा, र इस्राएलका सन्तानहरूको बल हुनुहुनेछ। तब तिमीहरूले जान्नेछौ कि म परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वर हुँ, जो सियोनमा, मेरो पवित्र पर्वतमा, वास गर्छु; तब यरूशलेम पवित्र हुनेछ, र परदेशीहरू फेरि कहिल्यै त्यसभित्र भएर जानेछैनन्।
त्यो दिन यस्तो हुनेछ कि पर्वतहरूबाट नयाँ दाखमद्य चुहिनेछ, टाकुराहरू दूधले बग्नेछन्, यहूदाका सबै खोल्साहरू जलले प्रवाहित हुनेछन्, र परमप्रभुको भवनबाट एउटा मूल निस्कनेछ, र त्यसले शित्तीमको उपत्यकालाई सिंचित गर्नेछ।
मिस्र उजाड हुनेछ, र एदोम सुनसान मरुभूमि हुनेछ, यहूदाका सन्तानहरूमाथि गरिएको अत्याचारको कारण, किनकि तिनीहरूले तिनीहरूको देशमा निर्दोष रगत बगाएका छन्। तर यहूदा सदासर्वदा बसोबास गरिरहनेछ, र यरूशलेम पुस्तादेखि पुस्तासम्म। किनकि मैले तिनीहरूको रगत, जुन मैले शुद्ध पारेको थिइनँ, शुद्ध पार्नेछु; किनकि परमप्रभु सियोनमा वास गर्नुहुन्छ। योएल 3:16–21।
अनुसन्धानात्मक न्यायका अन्तिम क्रियाकलापहरूमा यरूशलेम पापबाट शुद्ध पारिन्छ; जकरियाह अध्याय ३ मा यही त्यही स्थान हो, जहाँ फोहोर लाओदिकीया वस्त्रको सट्टा यहोशूलाई सेतो सनको फिलाडेल्फियाली वस्त्र दिइन्छ। “तब यरूशलेम पवित्र हुनेछ, र फेरि कुनै परदेशीहरू त्यसबाट भएर जानेछैनन्,” किनकि गहुँलाई जङ्गली घाँसबाट छुट्याएर पहिलो फलको भेटीका रूपमा बटुलिएको छ। यो ओमेगा परीक्षामा हुन्छ, र यो त्यही बेला हुन्छ जब स्वर्गका झ्यालहरू खोलिन्छन्, र येशूले रत्नहरूलाई सन्दूकमा हालेर संसारलाई भन्नुहुन्छ, “आओ र हेर।” “आओ र हेर” मेरो राज्यको झण्डा, मेरी दुलही, प्राचीन दिनहरूझैँ लेवीहरूको मेरो भेटी। “आओ र हेर” मेरो मन्दिर, रत्नहरूले भरिएको मेरो सन्दूक—महिमाको राज्यको मुकुटको अंशका रूपमा प्रत्येक तयार पारिएको।
२०२४ को आधारभूत अल्फा परीक्षा, मन्दिरको ओमेगा परीक्षातर्फ डोर्याउँछ। ओमेगा परीक्षा तब हुन्छ जब स्वर्गका झ्यालहरू खोलिन्छन्, जुन बेला दुलहीले आफूलाई तयार पार्छे। मूर्ख कुमारीहरू र तिनीहरूको झूटा “शान्ति र सुरक्षा” को पछिल्लो वर्षाको सन्देश, खुला झ्यालहरूबाट हावाद्वारा बाहिर उडाइन्छ, किनकि यस इतिहासको सन्देश पूर्वीय बतासको सन्देश हो। यो सन्देश यशैयाको त्यस प्रचण्ड बतासको सन्देश हो, जुन पूर्वीय बतासको दिनमा थामिएको थियो; यो यूहन्नाका ती चार बतासहरू हुन्, जो एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयभरि रोकिएका छन्।
“स्वर्गदूतहरूले चारवटा बतासलाई समातेर राखिरहेका छन्, जसलाई छुट्टिन र सारा पृथ्वीको सतहमाथि वेगले दौडिन खोज्ने क्रोधित घोडाका रूपमा चित्रित गरिएको छ, जसले आफ्नो मार्गमा विनाश र मृत्यु बोकेको छ।”
“के हामी अनन्त संसारकै सीमान्तमा निदाइरहनेछौं? के हामी सुस्त, शीतल र मृतप्राय हुनेछौं? आह, काश हाम्रा चर्चहरूमा परमेश्वरको आत्मा र श्वास उहाँका जनहरूमा फुकाइयोस्, ताकि तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिऊन् र जीवित होऊन्।” Manuscript Releases, volume 20, 217.
जसले इस्लामको पूर्वीय बतासको त्यस सन्देशलाई अस्वीकार गर्छन्, तिनीहरू बतासद्वारै झ्यालबाट उडाइन्छन्—त्यही नै तिनीहरूको विद्रोहको प्रतीक हो। भूलको फोहोर सधैँका लागि त्यस मूर्ख वर्गसँग टाँसिएको छ, जससँग तेल छैन। एप्रैम फेरि आफ्ना मूर्तिहरूसँग जोडिएको छ। तिनीहरूले छाप लगाइने समयको ज्ञानको वृद्धिलाई, र तेस्रो धिक्कारको इस्लामसँग यसको सम्बन्धलाई, अस्वीकार गरे। परमेश्वरले तिनीहरूको जाली उत्तरवर्षा-सन्देशको महिमालाई “लज्जा” मा परिणत गर्नुहुनेछ।
मेरो प्रजा ज्ञानको अभावले नष्ट भएको छ; किनकि तैंले ज्ञानलाई अस्वीकार गरेको छस्, त्यसैले म पनि तँलाई अस्वीकार गर्नेछु, ताकि तँ मेरो निम्ति पुजारी नहोस्। तैंले आफ्ना परमेश्वरको व्यवस्था बिर्सेको हुनाले, म पनि तेरा सन्तानलाई बिर्सनेछु।
जति तिनीहरू वृद्धि भए, त्यति नै तिनीहरूले मेरो विरुद्ध पाप गरे; यसकारण म तिनीहरूको महिमालाई लज्जामा परिणत गरिदिनेछु। तिनीहरू मेरा प्रजाको पाप भक्षण गर्छन्, र तिनीहरू आफ्नो हृदय तिनीहरूको अधर्मतर्फ लगाउँछन्। अनि प्रजा जस्तै, पुजारी पनि त्यस्तै हुनेछ; र म तिनीहरूका चालचलनको निम्ति तिनीहरूलाई दण्ड दिनेछु, र तिनीहरूका कामअनुसार तिनीहरूलाई प्रतिफल दिनेछु। किनकि तिनीहरूले खानेछन्, तर तृप्त हुने छैनन्; तिनीहरूले व्यभिचार गर्नेछन्, तर वृद्धि हुने छैनन्; किनकि तिनीहरूले परमप्रभुको ध्यान राख्न छोडिदिएका छन्। व्यभिचार, दाखमद्य र नयाँ दाखमद्यले हृदय हरिदिन्छ। मेरा प्रजाले आफ्ना काठका मूर्तिहरूसँग सल्लाह माग्छन्, र तिनीहरूको लठ्ठीले तिनीहरूलाई बताउँछ; किनकि व्यभिचारको आत्माले तिनीहरूलाई भड्काएको छ, र तिनीहरू आफ्ना परमेश्वरबाट अलग भई व्यभिचारमा लागेका छन्। तिनीहरू पहाडका टाकुराहरूमा बलि चढाउँछन्, र डाँडाहरूमा, ओक, चिनार र एल्मका रूखहरूको मुनि धूप बाल्छन्, किनकि तिनको छाया राम्रो हुन्छ; यसकारण तिमीहरूका छोरीहरूले व्यभिचार गर्नेछन्, र तिमीहरूका बुहारीहरूले व्यभिचारिणी जस्तै परपुरुषगमन गर्नेछन्। जब तिमीहरूका छोरीहरूले व्यभिचार गर्छन्, वा तिमीहरूका बुहारीहरूले परपुरुषगमन गर्छन्, तब म तिनीहरूलाई दण्ड दिनेछैनँ; किनकि तिनीहरू आफैं वेश्याहरूसँग अलग भई जान्छन्, र वेश्यासँग बलि चढाउँछन्; यसकारण जो प्रजाले बुझाइ राख्दैन, त्यो नष्ट हुनेछ।
यद्यपि तैंले, हे इस्राएल, व्यभिचार गरे पनि, यहूदाले अपराध नगरोस्; तिमीहरू गिल्गालमा नआओ, न त बेथआवेनमा जाऊ, न त “परमप्रभु जीवित हुनुहुन्छ” भनी शपथ खाऊ। किनकि इस्राएल एक हटी भईझैं पछि हटेको छ; अब परमप्रभुले तिनीहरूलाई फराकिलो स्थानमा थुमाझैं चराउनुहुनेछ।
एफ्राइम मूर्तिहरूसित गाँसिएको छ; त्यसलाई एक्लै छोडिदेऊ।
तिनीहरूको पेय अमिलो भएको छ; तिनीहरूले निरन्तर व्यभिचार गरेका छन्; तिनका शासकहरूले लज्जासहित “देऊ” भनी प्रेम गरेका छन्। बतासले उसलाई आफ्ना पखेटाभित्र बाँधेको छ, र तिनीहरू आफ्ना बलिदानहरूको कारण लज्जित हुनेछन्। होशे 4:6–19।
हटाइने फोहोर भनेको मूर्ख कुँवारीहरू र तिनीहरू जोडिएका तिनीहरूका भ्रान्त सिद्धान्तहरू दुवै हुन्। हामी जे खान्छौँ, त्यही हुन्छौँ, र तिनीहरूले पूर्वीय वायुको सन्देशलाई अस्वीकार गरे, त्यसको सट्टा आफ्नो पछिपछि प्रबल भ्रम ल्याउने झूटलाई छाने, र आफ्नो जालसाजीपूर्ण “शान्ति र सुरक्षा” पछिल्लो वर्षाको सन्देशसँग एकीकृत भए। योएलको नयाँ दाखमद्य तिनीहरूका मुखबाट काटिएको छ, ठीक त्यहीँ जहाँ यर्मिया परमेश्वरको मुख बन्छ।
“सत्यलाई अस्वीकार गर्दा मानिसहरूले त्यसका कर्तालाई अस्वीकार गर्छन्। परमेश्वरको व्यवस्थालाई कुल्चँदा तिनीहरूले व्यवस्था-दाताको अधिकारलाई इन्कार गर्छन्। झूटा सिद्धान्तहरू र सिद्धान्तधाराहरूबाट एउटा मूर्ति बनाउनु काठ वा ढुङ्गाबाट एउटा मूर्ति गढ्नुजत्तिकै सजिलो छ। परमेश्वरका गुणहरूलाई विकृत रूपमा प्रस्तुत गरेर शैतानले मानिसहरूलाई उहाँको विषयमा झूटा चरित्रको धारणा बनाउन लगाउँछ। धेरैका लागि यहोवाको स्थानमा एउटा दार्शनिक मूर्ति सिंहासनारूढ गरिएको छ; जबकि जीवित परमेश्वर—जसरी उहाँ आफ्नै वचनमा, ख्रीष्टमा, र सृष्टिका कार्यहरूमा प्रकट हुनुभएको छ—थोरैले मात्र आराधना गर्छन्। हजारौँले प्रकृतिको देवत्वीकरण गर्छन्, जबकि तिनीहरूले प्रकृतिका परमेश्वरलाई इन्कार गर्छन्। स्वरूप फरक भए तापनि, आज ख्रीष्टीय संसारमा मूर्तिपूजा त्यत्तिकै वास्तविक रूपमा विद्यमान छ, जत्तिकै एलियाहका दिनहरूमा प्राचीन इस्राएलका बीचमा थियो। धेरै तथाकथित बुद्धिमान मानिसहरूको, दार्शनिकहरूको, कविहरूको, राजनीतिज्ञहरूको, पत्रकारहरूको—परिष्कृत, फैशनेबल समाजवृत्तहरूको, धेरै महाविद्यालयहरू र विश्वविद्यालयहरूको, यहाँसम्म कि केही धर्मशास्त्रीय संस्थाहरूको समेत—परमेश्वर, फोनीकियाको सूर्य-देवता बालभन्दा खासै उत्तम छैन।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 583.
मिलरको सपनामा साँचो र झूटाको पृथक्करणको समयमा हावाले झूटा कुँवारीहरूलाई बाहिर उडाइदिन्छ, जबकि खुला झ्यालको ओमेगा आन्तरिक परीक्षाको अवधिमा प्रभुले आफ्नी वधूलाई छाप लगाउनुहुन्छ।
हेर, म मेरो दूतलाई पठाउनेछु, र उसले मेरो अघि बाटो तयार पार्नेछ; अनि तिमीहरूले खोज्ने प्रभु, अर्थात् करारका ती दूत, जसमा तिमीहरू आनन्द मान्छौ, उहाँ अचानक आफ्नो मन्दिरमा आउनुहुनेछ; हेर, उहाँ अवश्य आउनुहुनेछ, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ। तर उहाँको आगमनको दिनलाई कसले सहन सक्छ? र उहाँ प्रकट हुनुहुँदा कसले ठाडो उभिन सक्छ? किनकि उहाँ धातु शुद्ध पार्नेको आगोझैँ र धोबीको साबुनझैँ हुनुहुन्छ। अनि उहाँ चाँदी शुद्ध पार्ने र पवित्र तुल्याउनेजसरी बस्नुहुनेछ; उहाँले लेवीका सन्तानहरूलाई शुद्ध पार्नुहुनेछ, र तिनीहरूलाई सुन र चाँदीझैँ खरो पार्नुहुनेछ, ताकि तिनीहरूले परमप्रभुलाई धार्मिकतामा एउटा भेटी चढाउन सकून्। तब यहूदा र यरूशलेमको भेटी परमप्रभुलाई प्राचीन दिनहरूमा जस्तै र पहिलेका वर्षहरूमा जस्तै प्रिय लाग्नेछ। मलाकी ३:१–४।
लेवीका सन्तानहरू ती लेवीहरूका सन्तान हुन्, जो हारूनको पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षामा विश्वासयोग्य रहे, र त्यसपछि फेरि यारोबामको पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षामा पनि। तिनीहरू नै ती हुन् जो पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षा पार गर्दछन्—त्यही परीक्षा जसद्वारा तिनीहरूको अनन्त गन्तव्यको निर्णय गरिन्छ, र त्यही परीक्षा जुन हामीले छाप लगाइनुअघि पार गर्नैपर्छ।
“प्रभुले मलाई स्पष्ट रूपमा देखाउनुभएको छ कि पशुको प्रतिमा अनुग्रहको समय समाप्त हुनु अघि नै गठन गरिनेछ; किनकि यही परमेश्वरका जनताका लागि महान् परीक्षा हुनेछ, जसद्वारा तिनीहरूको अनन्त नियति निर्णय गरिनेछ।
“परमेश्वरका जनहरूले छाप लगाइनुभन्दा अघि उनीहरूले भोग्नुपर्ने परीक्षा यही हो। जस-जसले उहाँको व्यवस्था पालन गरेर, र जाली विश्रामदिन स्वीकार गर्न इन्कार गरेर, परमेश्वरप्रति आफ्नो निष्ठा प्रमाणित गरे, तिनीहरू प्रभु परमेश्वर यहोवाको ध्वजामुनि उभिनेछन्, र जीवित परमेश्वरको छाप प्राप्त गर्नेछन्। जसले स्वर्गीय उद्गमको सत्यलाई त्याग्छन् र आइतबारको विश्रामदिन स्वीकार गर्छन्, तिनीहरूले पशुको छाप प्राप्त गर्नेछन्” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.
पशुको प्रतिमाको परीक्षा आइतबार व्यवस्थाको समयमा हुने पशुको छापको परीक्षाभन्दा अघिको परीक्षा हो, र कृपाको ढोका बन्द हुनु अघि यो पार गरिनु अनिवार्य छ।
यो परीक्षा नै धर्मीहरूलाई शुद्ध पार्ने र धर्मीहरूलाई अधर्मीहरूबाट अलग पार्ने हो। यही त्यो परीक्षा हो जहाँ दानिएल, शद्रक, मेशक र अबेदनगो बाबिलोनी भोजन खानेहरूभन्दा रूपले अझ सुन्दर र शरीरले अझ पुष्ट भेटिए। एउटा वर्गले स्वर्गको रोटी खाएको थियो र अर्कोले बाबिलोनको रोटी। यो कफर्नहूमको सभाघरमा रोटीको परीक्षा हो।
बाह्य रूपमा हामी अहिले रहेको परीक्षाको समय संयुक्त राज्य अमेरिकाभित्रको चर्च र राज्यको संयोजन, अर्थात् पशुको प्रतिमाको परीक्षा हो। यसको समानान्तर आन्तरिक परीक्षाको समयले कुमारीहरूको एउटा वर्गलाई चिनाउँछ जसले मानवताको प्रतिमा प्रकट गर्दछ, र कुमारीहरूको अर्को वर्गलाई पनि, जसले मानवतासँग संयुक्त दिव्यताको प्रतिमा प्रकट गर्दछ। मलाकीले लेवीहरूका शुद्धीकरण र परिशोधनलाई पहिचान गरिसकेपछि, परमेश्वरले एउटा परीक्षा प्रस्ताव गर्नुहुन्छ।
र म तिमीहरूकहाँ न्याय गर्न नजिक आउनेछु; र जादूटोना गर्नेहरूका विरुद्ध, व्यभिचारीहरूका विरुद्ध, झूटो शपथ खानेहरूका विरुद्ध, मजदूरलाई उसको ज्यालामा थिचोमिचो गर्नेहरूका विरुद्ध, विधवा र टुहुरालाई थिचोमिचो गर्नेहरूका विरुद्ध, परदेशीलाई उसको अधिकारबाट वञ्चित गर्नेहरूका विरुद्ध, र मलाई भय नमान्नेहरूका विरुद्ध म छिटो साक्षी हुनेछु, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ।
किनकि म परमप्रभु हुँ, म परिवर्तन हुँदिनँ; यसकारण, हे याकूबका सन्तानहरू, तिमीहरू नाश गरिएका छैनौ। मलाकी ३:५, ६।
पहिलो परीक्षा भनेको परमेश्वरको भय मान्नु हो, र करारका सन्देशवाहकको परीक्षणमा असफल भएको वर्गलाई त्यसपछि पाँच निन्दासहित सम्बोधन गरिन्छ—मूर्ख कुँवारीहरूमध्ये प्रत्येकसँग मेल खाने एउटा-एउटा: दयनीय, कष्टकर, गरिब, अन्धो, नाङ्गो; पाँच मूर्ख कुँवारीहरूका लागि पाँच भविष्यवाणीगत विशेषताहरू, जुन “र मेरो भय मान्दैनौ” भन्ने वाक्यांशअन्तर्गत संक्षेपित छन्। यी तिनीहरू हुन्, जो आधारभूत पहिलो अल्फा परीक्षामा असफल भए। तिनीहरू असफल भए, किनकि तिनीहरूले परमेश्वर कहिल्यै परिवर्तन हुनुहुन्न भन्ने कुरा बुझेनन्। यी तिनीहरू हुन्, जो २०२४ को आधारभूत बाह्य अल्फा परीक्षामा असफल भए।
“विगत इतिहासबाट सिक्नुपर्ने पाठहरू छन्; र यी कुराहरूतर्फ ध्यानाकर्षण गराइएको छ, ताकि सबैले बुझून् कि परमेश्वर अहिले पनि उही मार्गमा कार्य गर्नुहुन्छ, जसरी उहाँले सधैं गर्नुभएको छ। उहाँको काममा र जातिहरूका बीचमा उहाँको हात आज पनि त्यत्तिकै देखिन्छ, जत्तिकै सुसमाचार अदनमा आदमलाई पहिलोपटक घोषणा गरिएको समयदेखि निरन्तर देखिँदै आएको छ।”
“राष्ट्रहरू र मण्डलीको इतिहासमा त्यस्ता अवधिहरू हुन्छन्, जो मोडबिन्दु साबित हुन्छन्। परमेश्वरको प्रबन्धमा, जब यी विभिन्न सङ्कटहरू आइपुग्छन्, त्यस समयका लागि ज्योति प्रदान गरिन्छ। यदि यसलाई ग्रहण गरियो भने, आत्मिक उन्नति हुन्छ; यदि यसलाई अस्वीकार गरियो भने, आत्मिक पतन र विनाश पछ्याउँछन्। प्रभुले आफ्ना वचनमा सुसमाचारको आक्रमणकारी कार्यलाई उद्घाटित गर्नुभएको छ, जसरी यो विगतमा अघि बढाइएको थियो, र भविष्यमा पनि, अन्तिम संघर्षसम्म, जब शैतानी शक्तिहरूले आफ्नो अन्तिम अद्भुत चाल चल्नेछन्।” Bible Echo, August 26, 1895.
लाओदिकियाहरूले यो देख्दैनन् कि मानिसहरूसित परमेश्वरको व्यवहार सधैँ उस्तै रहँदै आएको छ। यदि ज्योति, वा तेल, ग्रहण गरियो भने आशिष् हुन्छ; यदि भएन भने, विश्वासको जहाज नै डुब्छ।
“विगत युगहरूमा स्वर्गका प्रभु परमेश्वरले आफ्ना अगमवक्ताहरूलाई आफ्ना गोप्य रहस्यहरू प्रकट गर्नुभयो। वर्तमान र भविष्य उहाँका निम्ति समान रूपमा स्पष्ट छन्। परमेश्वरको स्वर युगौँभरि प्रतिध्वनित हुँदै मानिसलाई के हुन जाँदैछ भनी सुनाउँछ। राजाहरू र राजकुमारहरू तोकिएको समयमा आफ्नो-आफ्नो स्थान ग्रहण गर्छन्। उनीहरू आफूले आफ्नै उद्देश्य पूरा गरिरहेका छन् भनी ठान्छन्, तर वास्तवमा तिनीहरूले परमेश्वरले बोल्नुभएको वचन नै पूरा गरिरहेका हुन्छन्।”
“पावलले घोषणा गर्छन् कि विगतमा मानवजातिसँग परमेश्वरका व्यवहारका अभिलेखहरू ‘हाम्रा चेतावनीका निम्ति लेखिएका हुन्, जसकहाँ संसारका अन्तहरू आइपुगेका छन्।’ दानिएलको इतिहास हामीलाई हाम्रा चेतावनीका निम्ति दिइएको छ। ‘परमप्रभुको रहस्य उहाँसँग डराउनेहरूकै साथमा हुन्छ।’ दानिएलका परमेश्वर अझै जीवित हुनुहुन्छ र शासन गर्नुहुन्छ। उहाँले आफ्ना जनहरूका निम्ति स्वर्ग बन्द गर्नुभएको छैन। यहूदी युगमा जस्तै, यस युगमा पनि परमेश्वरले आफ्ना सेवक अगमवक्ताहरूलाई आफ्ना रहस्यहरू प्रकट गर्नुहुन्छ।”
प्रेरित पत्रुस यसो भन्छन्: ‘हामीसँग भविष्यवाणीको अझ निश्चित वचन पनि छ; त्यसतर्फ ध्यान दिनु तिमीहरूका लागि असल हो, अँध्यारो ठाउँमा चम्कने ज्योतितर्फ ध्यान दिएझैँ, जबसम्म दिन उदाउँदैन र प्रभाततारा तिमीहरूका हृदयमा उदाउँदैन: यो कुरा सबैभन्दा पहिले जान, कि धर्मशास्त्रको कुनै पनि भविष्यवाणी निजी व्याख्याको विषय होइन। किनकि भविष्यवाणी प्राचीन समयमा मानिसको इच्छाद्वारा आएको थिएन: तर परमेश्वरका पवित्र मानिसहरूले पवित्र आत्माद्वारा प्रेरित भई बोले।’
अविश्वासी र ईश्वरविहीनहरूले भविष्यवाणीमय वचनमा पूर्वकथित समयका चिन्हहरूको महत्त्व बुझ्दैनन्। अज्ञानतावश तिनीहरूले प्रेरित अभिलेखलाई स्वीकार गर्न अस्वीकार गर्न सक्छन्। तर जब आफूलाई ख्रीष्टियन भनी दाबी गर्नेहरूले महान् “म हुँ” ले आफ्ना उद्देश्यहरू प्रकट गर्न प्रयोग गर्नुभएका उपायहरू र साधनहरूको उपहासपूर्वक चर्चा गर्छन्, तब तिनीहरूले आफूलाई धर्मशास्त्र र परमेश्वरको शक्तिदुवैप्रति अज्ञानी भएको प्रमाणित गर्छन्। सृष्टिकर्तालाई मानव स्वभावमा कुन-कुन तत्त्वहरूसँग उहाँले व्यवहार गर्नुपर्छ भन्ने ठ्याक्कै थाहा छ। इच्छित परिणाम प्राप्त गर्न कुन उपायहरू प्रयोग गर्नुपर्छ, उहाँ जान्नुहुन्छ।
“मानवको वचन असफल हुन्छ। जसले मानिसहरूको दाबीहरूलाई आफ्नो निर्भरता बनाउँछ, ऊ निस्सन्देह काँप्न सक्छ; किनकि कुनै दिन ऊ जहाजभंग भएको जहाजझैँ हुनेछ। परमेश्वरको वचन अचूक छ, र सदा रहिरहन्छ। ख्रीष्ट घोषणा गर्नुहुन्छ, ‘साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, आकाश र पृथ्वी टरे पनि, व्यवस्था पूरा नभएसम्म त्यसबाट एउटा मात्रा वा एउटा बिन्दु पनि कुनै प्रकारले टर्नेछैन।’ परमेश्वरको वचन अनन्तताको अविराम युगहरूभरि स्थिर रहनेछ।” Youth Instructor, December 1, 1903.
परमेश्वर कहिल्यै परिवर्तन हुनुहुन्न, र उहाँले सधैं गर्नुभएको जस्तै उही सिद्धान्तअनुसार कार्य गर्नुहुन्छ।
“पृथ्वीमा परमेश्वरको कार्यले प्रत्येक महान् सुधार वा धार्मिक आन्दोलनमा युगौँदेखि युगौँसम्म एक उल्लेखनीय समानता प्रकट गर्दछ। मानिसहरूसँग परमेश्वरको व्यवहारका सिद्धान्तहरू सधैँ एउटै रहन्छन्। वर्तमानका महत्त्वपूर्ण आन्दोलनहरूको समानान्तर विगतका आन्दोलनहरूमा पाइन्छ, र अघिल्ला युगहरूमा मण्डलीको अनुभवले हाम्रो आफ्नै समयका लागि अत्यन्त मूल्यवान् शिक्षाहरू प्रदान गर्दछ।” The Great Controversy, 343.
मलाकी अध्याय ३ का प्रथम चार पदहरू त्यस सन्देशवाहकलाई चिन्हित गर्दछन् जसले करारका सन्देशवाहकका लागि बाटो तयार पार्दछ, साथै लेवीहरूको शुद्धीकरण र परिशोधनलाई पनि। त्यसपछि प्रभुले लाओडिसियामाथि न्याय उच्चारण गर्नुहुन्छ, यसरी चिन्हित गर्दै कि तिनीहरू परमेश्वरसँग डराउँदैनन्; अर्थात्, तिनीहरू तेस्रो स्वर्गदूतको आधारभूत अल्फा परीक्षामा असफल भए। तिनीहरूको यो भयहीनताले ज्ञानको उद्देश्यपूर्ण अस्वीकारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र तिनीहरूले अस्वीकार गरेको ज्ञानको सन्दर्भ भनेको बाटो तयार पार्ने सन्देशवाहकको इतिहास तथा त्यसपछि आउने दैवी सन्देशवाहकको इतिहासको स्वीकार हो। सबै अगमवक्ताहरूले पछिल्ला दिनहरूलाई चिन्हित गर्दछन्, र यदि वास्तविक सुधारवादी आन्दोलन नभएको भए, कुनै जाली सुधारवादी आन्दोलनलाई चिन्हित गर्नुको कुनै कारण हुने थिएन।
“तर शैतान निष्क्रिय थिएन। अब उसले त्यही प्रयास गर्यो, जुन उसले प्रत्येक अन्य सुधार आन्दोलनमा गरेको थियो—सत्य कार्यको स्थानमा नक्कली कुरा उनीहरूमाथि थोपरेर मानिसहरूलाई छल गर्न र नष्ट गर्न। जसरी ख्रीष्टियन मण्डलीको पहिलो शताब्दीमा झूटा ख्रीष्टहरू थिए, त्यसरी नै सोह्रौँ शताब्दीमा झूटा अगमवक्ताहरू पनि उठे।” The Great Controversy, 186.
मलाकी अध्याय तीनका पहिलो छ पदहरूको सन्दर्भ एक लाख चवालीस हजारको सुधारात्मक आन्दोलनका लेवीहरूको शुद्धीकरण र पवित्रीकरण हो। अमेरिकाका लागि भविष्यमा या त ठ्याक्कै त्यही आन्दोलन छ, वा त्यसका अनेक नक्कली रूपहरूमध्ये कुनै एक। त्यसपछि मलाकी यसो भन्छ:
तिमीहरूका पितृहरूको दिनदेखि नै तिमीहरू मेरा विधिहरूबाट टाढा हटेका छौ, र तिनलाई पालन गरेका छैनौ। मकहाँ फर्केर आओ, र म तिमीहरूकहाँ फर्कनेछु, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ। मलाकी 3:7।
चार पुस्तासम्म फैलिएको क्रमिक विद्रोह योएलको पुस्तकको प्रस्तावना र परिवेश हो, र यहाँ मलाकीले त्यही क्रमिक विद्रोहलाई चिन्हित गर्छन् जब उनी भन्छन्, “तिमीहरूका पिताहरूका दिनहरूदेखि नै तिमीहरू टाढा गएका छौ।” १८६३ देखि, अर्थात् विद्रोहको पहिलो पुस्ताका पिताहरूका दिनहरूदेखि, तिनीहरू झन्-झन् बढ्दै परमेश्वरबाट अझ टाढा र अझ टाढा गएका छन्। तिनीहरूको निरन्तर पापविरुद्धको उच्चारणलाई लाओडिसीयाको आह्वानले संयमित बनाएको छ, जसले शोकमग्न स्वरहरूमा यो प्रतिज्ञा गर्छ कि यदि तिनीहरू केवल फर्किए मात्र भने, परमेश्वर तिनीहरूतर्फ फर्कनुहुनेछ।
तर तिमीहरूले भने, “हामी कसरी फर्कने?” के कुनै मानिसले परमेश्वरलाई लुट्न सक्छ? तैपनि तिमीहरूले मलाई लुटेका छौ। तर तिमीहरू भन्छौ, “हामीले तपाईंलाई कसरी लुट्यौं?” दशांश र भेटीहरूमा। तिमीहरू श्रापद्वारा श्रापित भएका छौ, किनकि तिमीहरूले मलाई लुटेका छौ, अर्थात् यो सारा जातिले।
सबै दशांश भण्डारगृहमा ल्याओ, ताकि मेरो भवनमा आहार होस्; र यसै कुरामा अब मलाई जाँचेर हेर, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ, के म तिमीहरूका लागि स्वर्गका झ्यालहरू खोलिदिनेछैनँ र तिमीहरूमाथि यति धेरै आशिष खन्याइदिनेछैनँ कि त्यसलाई थाम्न पर्याप्त ठाउँ रहनेछैन।
अनि म तिमीहरूका खातिर भक्षकलाई हप्काउनेछु, र त्यसले तिमीहरूको भूमिको फल नाश गर्नेछैन; न त तिमीहरूको दाखलताले खेतमा आफ्नो फल समयभन्दा अघि झार्नेछ, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ। अनि सबै जातिहरूले तिमीहरूलाई धन्य भन्नेछन्; किनकि तिमीहरू रमणीय देश हुनेछौ, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ। मलाकी 3:5–12।
२०२४ को अल्फा आधारभूत बाह्य परीक्षा पछि २०२६ को शिखर आन्तरिक परीक्षा आउँछ। त्यो शिखर परीक्षा त्यतिबेला हुन्छ जब स्वर्गका झ्यालहरू खोलिन्छन्, र मण्डली विजयीको सन्दर्भमा ती खुला झ्यालहरू पहिचान गरिएका तीन स्थानहरू मलाकी ३, मिलरको सपना, र प्रकाश १९ हुन्। मलाकी अल्फा हो, मिलरको सपना मध्य हो, र प्रकाश ओमेगा हो। यो परीक्षा ख्रीष्टद्वारा—धूलो-ब्रश गर्ने मानिसको रूपमा—रत्नहरूलाई सन्दुकभित्र फ्याँक्दै गरेको रूपमा चित्रित गरिएको छ। ती रत्नहरू दुवै हुन्—आफ्नो क्रमअनुसार पूर्ण रूपमा व्यवस्थित सत्यहरू, र बाँकी रहेकाहरू। भण्डारगृह त्यही स्थान हो जहाँ भोजन जम्मा गरिन्छ र वितरण गरिन्छ। मन्नाको परीक्षा, कफर्नहूमको परीक्षा, र स्वर्गको रोटीको जस्तै—“भोजन” नै विषय हो।
कुमारीहरूको दृष्टान्तमा “मासु” तेल हो, र यसले चरित्र, पवित्र आत्मा, तथा त्यो भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्देशलाई जनाउँछ जसले ख्रीष्टको चरित्र विकसित गर्नेहरूको हृदय र मनमा पवित्र आत्मालाई ल्याउँछ। “मासु” योएलको “नयाँ दाखमद्य” हो, जो एफ्राइमका मतवालाहरूबाट काटिएको छ। दोस्रो स्वर्गदूतको आन्तरिक शीर्ष-कुनोको ढुङ्गा-मन्दिरको परीक्षा पार गर्न, तिमीले बाह्य पहिलो अल्फा आधारभूत परीक्षा पार गरेको हुनुपर्छ। यदि तिमीले त्यो आधार स्वीकार गरेको छैनौ भने, तिमी त्यो आधारमाथि उठाइएका मन्दिरको अंश हुन सक्दैनौ; तर यदि तिमी त्यस आधारभूत परीक्षा पार गर्नेहरूको सङ्ख्यामा परेनौ भने, तिमी आफ्नो आध्यात्मिक जालसाजी घर बालुवामाथि निर्माण गर्नेछौ। यूहन्नाले त्यस जालसाजी आध्यात्मिक घरलाई “शैतानको सभाघर” भन्छन्, र यर्मियाहले, “ठट्टा गर्नेहरूको सभा।”
“सबै दशांशहरू र भेटीहरू भण्डारगृहमा ल्याओ” भन्ने कुरा त्यो आन्तरिक परीक्षा हो जहाँ छाप अंकित गरिन्छ। माटोको कुचो बोक्ने मानिसले परमेश्वरका बाँकी जनहरूलाई विस्तारित सन्दूकभित्र हालिदिए, र त्यसो गर्दा उहाँले सबै दशांशहरू भण्डारगृहमा ल्याउने कार्यको दृष्टान्त दिनुहुन्थ्यो। उहाँले स्वर्गका झ्यालहरूबाट आशिष् खन्याउनुहुँदा उचालिने भेटी लेवीहरू नै हुन्। माटोको कुचो बोक्ने मानिसका रत्नहरू उहाँका बाँकी जनहरू हुन्, र यशैया अध्याय ६ मा ती बाँकी जनहरूलाई दशांशको रूपमा चिनाइएको छ।
तब मैले भनेँ, हे प्रभु, कहिलेसम्म? अनि उहाँले उत्तर दिनुभयो, जबसम्म शहरहरू वासिन्दाविहीन भएर उजाड नहोऊन्, र घरहरू मानिसविहीन नहोऊन्, र देश पूर्ण रूपमा उजाड नहोस्, अनि परमप्रभुले मानिसहरूलाई धेरै टाढा नहटाउनुहोस्, र देशको बीचमा ठूलो परित्याग नहोस्। तर तैपनि त्यसमा दशौं भाग रहनेछ, र त्यो फेरि फर्कनेछ, र भस्म पारिनेछ; टेइल रूख र बाँझको रूखजस्तै, जसले आफ्ना पात झारेपछि पनि आफ्नो सार आफूमै राखिरहन्छन्: त्यसरी नै पवित्र बीउ त्यसको सार हुनेछ। यशैया 6:11–13।
प्रभुले “कति समयसम्म” भन्ने प्रश्नलाई अनेक साक्षीहरूको आधारमा आइतबारको व्यवस्थातर्फ संकेत गर्ने रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ, र यशैया ६ को पद ३ मा स्वर्गदूतहरूले यसरी घोषणा गर्छन्, “पवित्र, पवित्र, पवित्र, सेनाहरूका परमप्रभु हुनुहुन्छ; सम्पूर्ण पृथ्वी उहाँको महिमाले परिपूर्ण छ।” सिस्टर ह्वाइटले यसलाई प्रकाश १८ का शक्तिशाली स्वर्गदूतसँग सम्बन्धित गर्नुहुन्छ।
“जब तिनीहरू [स्वर्गदूतहरू] भविष्यलाई देख्छन्, जब सारा पृथ्वी उहाँको महिमाले भरिनेछ, तब विजयमय स्तुतिको गीत मधुर गानमा एकबाट अर्कोमा प्रतिध्वनित हुन्छ, ‘पवित्र, पवित्र, पवित्र, सेनाहरूका परमप्रभु हुनुहुन्छ।’ तिनीहरू परमेश्वरको महिमा गर्नमा पूर्णतः सन्तुष्ट छन्; र उहाँको उपस्थितिमा, उहाँको अनुमोदनको मुस्कानमुनि, तिनीहरूलाई त्यसबाहेक अरू केही चाहिँदैन। उहाँको प्रतिरूप धारण गर्नमा, उहाँको सेवा गर्नमा र उहाँको आराधना गर्नमा, तिनीहरूको सर्वोच्च अभिलाषा पूर्णतः प्राप्त भएको छ।” Review and Herald, December 22, 1896.
यशैया ६ ले 9/11 लाई पहिचान गर्दछ, जब पृथ्वी प्रकाशको पुस्तक अध्याय अठारका दुई स्वरमध्ये पहिलो स्वरको महिमाद्वारा उज्यालो बनाइयो। जब यशैयाले “कति समयसम्म” भनेर सोधे, तब यस अध्यायको इतिहास 9/11 देखि आइतबारको व्यवस्थासम्मको अवधि हो भनेर पहिचान गरिन्छ, जहाँ दोस्रो स्वर आइपुग्छ। यशैयाले हामीलाई जानकारी दिन्छन् कि आइतबारको व्यवस्थाको समयमा त्यहाँ एउटा बाँकी रहने समूह हुनेछ—जो दशांश हो। त्यस बाँकी रहने समूहभित्र सार छ—तिनीहरूका भाँडाहरूमा तेल।
तापनि त्यसमा अझै दशांश रहनेछ, र त्यो फेरि फर्कनेछ, अनि खाइनेछ; टेल रूख र बाँझको रूखझैँ, जसले आफ्ना पातहरू झारेपछि पनि आफ्नो सार तिनीहरूमा रहिरहन्छ; त्यसरी नै पवित्र सन्तान त्यसको सार हुनेछ। यशैया ६:१३।
“दशांश” तिनीहरू हुन् जसले मलाकी र यर्मियाको फर्केर आऊ भन्ने आह्वानको प्रत्युत्तरमा “फर्केका” छन्। तिनीहरू मानवताको वृक्षहरू हुन्, दिव्यतासँग संयुक्त (पवित्र बीउ)। तिनीहरू खाइनेछन्, किनकि तिनीहरू केवल सन्देशवाहकहरू मात्र होइनन्, तर तिनीहरू पेन्टेकोस्टका हल्लाइने रोटीहरूको ध्वज पनि हुन्; तिनीहरू त्यही सन्देश हुन् जुन अन्यजातिहरूले खानेछन्।
यसकारण परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, यदि तँ फर्किस् भने, म तँलाई फेरि ल्याउनेछु, र तँ मेरो सामु उभिनेछस्; अनि यदि तँले तुच्छबाट बहुमूल्यलाई अलग पारिस् भने, तँ मेरो मुखझैँ हुनेछस्; तिनीहरू तँकहाँ फर्कून्, तर तँ तिनीहरूतिर नफर्किनू। यर्मिया 15:19.
यर्मियाहले तिनीहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन् जसले स्वर्गदूतको हातमा रहेको सन्देश खाए, जुन अगस्ट ११, १८४०, १८८८, र ९/११ द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अल्फा तथा आधारभूत परीक्षा थियो; किनकि उनी भन्छन् कि उनले ती वचनहरू भेट्टाए र तिनलाई खाए।
तपाईंका वचनहरू भेटिए, र मैले तिनलाई खाएँ; अनि तपाईंको वचन मेरो हृदयको आनन्द र हर्ष भयो; किनकि, हे सेनाहरूका परमप्रभु परमेश्वर, म तपाईंको नामले कहलिएको छु। यर्मिया १५:१६
जब यर्मियाले स्वर्गदूतको हातमा रहेको सानो पुस्तक खाए, तब तिनलाई परमेश्वरको नामद्वारा बोलाइयो, र त्यस सन्देशले लज्जाको विपरीत आनन्द र उल्लास उत्पन्न गर्यो। जब यर्मियालाई परमेश्वरको नाम दिइन्छ, तब तिनी फिलाडेल्फियाका भएकाहरू, अर्थात् एक लाख चवालीस हजार, का प्रतिनिधि भइरहेका छन्।
जसले विजय प्राप्त गर्छ, त्यसलाई म मेरा परमेश्वरको मन्दिरमा एउटा स्तम्भ बनाउनेछु, र ऊ अब कहिल्यै बाहिर जानेछैन; अनि म त्यसको माथि मेरा परमेश्वरको नाउँ, र मेरा परमेश्वरको सहरको नाउँ, अर्थात् नयाँ यरूशलेमको नाउँ, जो मेरा परमेश्वरबाट स्वर्गबाट तल ओर्लन्छ, लेख्नेछु; अनि म त्यसको माथि मेरो नयाँ नाउँ पनि लेख्नेछु। प्रकाश ३:१२।
यर्मियाले 9/11 को सन्देश खाए र जुलाई 18, 2020 को निराशा भोगे।
म ठट्टा गर्नेहरूको सभामा बसेनँ, न त आनन्दित भएँ; तपाईंको हातको कारण म एक्लै बसेँ, किनकि तपाईंले मलाई आक्रोशले भरिदिनुभएको छ। मेरो पीडा किन निरन्तर छ, र मेरो घाउ किन असाध्य छ, जो निको हुन इन्कार गर्दछ? के तपाईं मेरो लागि पूर्णतः झूटो ठहरिनुहुनेछ, र सुक्ने पानीझैँ हुनुहुनेछ? यर्मिया 15:17, 18.
यर्मियाको “ठट्टा गर्नेहरूको सभा” भनेको फिलाडेल्फिया र स्मुर्नाको “शैतानको सभाघर” हो, जसले आफूहरू यहूदी हौँ भन्छन्, तर तिनीहरू होइनन्। यर्मियाले आनन्द गरेनन्, किनकि उनले घोषणा गरेको सन्देश झूटो सन्देश थियो, जसले आनन्द होइन, केवल लाज मात्र उत्पन्न गर्यो। यर्मियाको “निको हुन अस्वीकार गरेको सदाको घाउ” भनेको ती साढे तीन दिन थिए, जसमा ठट्टा गर्नेहरूको सभाले आनन्द मनायो, जब यर्मिया, मोशा र एलिया सुक्खा मरेका हड्डीहरूको उपत्यकाबाट बगेको सडकमा मरेका अवस्थामा परेका थिए। शङ्का र अनिश्चितताको त्यस अवधिको बीचमा, प्रभुले यर्मियालाई फर्कन आग्रह गर्नुभयो।
यसकारण परमप्रभु यसो भन्नुहुन्छ, यदि तँ फर्किस् भने, म तँलाई फेरि ल्याउनेछु, र तँ मेरो सामु उभिनेछस्; अनि यदि तँले तुच्छबाट बहुमूल्यलाई अलग्याइस् भने, तँ मेरो मुखसरह हुनेछस्; तिनीहरू तँतर्फ फर्कून्, तर तँ तिनीहरूतर्फ नफर्किनू। अनि म तँलाई यस प्रजाका निम्ति काँसाको गढिएको पर्खाल तुल्याउनेछु; तिनीहरूले तँसँग लडाइँ गर्नेछन्, तर तँमाथि प्रबल हुनेछैनन्; किनकि तँलाई बचाउन र तँलाई छुटकारा दिन म तँसँग छु, परमप्रभु भन्नुहुन्छ। अनि म तँलाई दुष्टहरूको हातबाट छुटाउनेछु, र भयानकहरूको हातबाट मुक्त गर्नेछु। यर्मिया १५:१९–२१।
यदि यिर्मयाह फर्केर आउँथे भने, परमेश्वरले उनलाई एउटा सेनाजस्तो बनाउनुहुने थियो, जसको प्रतीक पीतलको पर्खाल हो, र त्यस पर्खालको विरुद्धमा “दुष्ट” र “भयङ्कर” दुवैले युद्ध गर्नेछन्, तर विजयी हुने छैनन्। यही नै सेता घोडाहरूको सेना हो, जसका घोडचढीहरू सेतो मलमलका पोशाकमा सुसज्जित छन्। त्यो सेना, अर्थात् त्यो पीतलको पर्खाल, यिर्मयाह फर्केर आएपछि उठाइन्छ; यदि र जब उनले बहुमूल्यलाई तुच्छबाट अलग गर्छन्। इजकिएल अध्याय सैंतीसमा, सिस्टर ह्वाइटले परमेश्वरका बाँकी जन भनी भन्नुभएको सेना, उनीहरू फर्केर आएपछि उठेर खडा हुन्छ। बाँकी जन फर्केर आउँछन्, त्यसपछि उनीहरूले बहुमूल्यलाई तुच्छबाट अलग गर्दा, र त्यसपछि परमेश्वरको मुख बन्दा, एक शक्तिशाली सेना भएर खडा हुन्छन्। तिनीहरूले सत्यको वचनलाई ठीकसँग विभाजन गर्नुपर्छ, भुसलाई गहुँबाट अलग गर्नुपर्छ, किनकि तिनीहरूले आफ्ना पिताले अपनाएका उही नियमहरू प्रयोग गरिरहेका छन्, जो एक चक्कीवाला थिए र उत्तमभन्दा उत्तम रोटी तयार पार्ने कार्यमा विशेष दक्ष थिए। यदि उनीहरूले बहुमूल्यलाई तुच्छबाट; सत्यलाई त्रुटिबाट अलग गर्छन् भने, जब परमेश्वरले दुष्ट र बुद्धिमानलाई अलग गर्नुहुन्छ, तब तिनीहरू परमेश्वरका पहरेदार हुनेछन्।
यर्मियाले २०२३ मा फर्कने आह्वानको उत्तर दिए, त्यसपछि २०२४ मा रोमले दर्शन स्थापना गर्ने आधारभूत परीक्षामा एउटा ठूलो समूह अलग हुँदा उनी निराश भए। यर्मियाले मूल्यवानलाई नीचबाट, सत्यलाई भूलबाट ठीकरीतिले अलग गरे, र स्वर्गका झ्यालहरू खुल्ने बेलाको आन्तरिक ओमेगा परीक्षासम्म अघि बढिरहे। जब स्वर्ग खुल्छ, विजयी मण्डलीले आफूलाई तयार पारिसकेकी हुन्छ। उनले आधारभूत बाह्य अल्फा परीक्षा पार गरिन्, त्यसपछि स्वर्गका झ्यालहरूको आन्तरिक ओमेगा परीक्षा पनि पार गरिन्। या त उनी पास हुन्छिन् र परमेश्वरको सेनाको भाग बन्छिन्, होइन भने बतासले उनलाई ती झ्यालहरूबाट बाहिर उडाइदिन्छ। उनलाई ठूलो मैदानमा फ्याँकिन्छ, जसरी यशैया बाइसमा शेब्नालाई फ्याँकियो, अथवा उनलाई सन्दुकभित्र हालिन्छ। या त उनलाई सन्दुकभित्र हालिन्छ, अथवा उनलाई मन्दिरबाट बाहिर निकालिन्छ, जसरी नहेम्याहले तोबियाहलाई बाहिर निकाले वा ख्रीष्टले पैसा साट्नेहरूलाई बाहिर निकाले। जब माटोको ब्रश चलाउने मानिसले रत्नहरूलाई सन्दुकभित्र हाल्छ, त्यो सन्दुक या त सत्यको नयाँ रूपरेखामा रहेको परमेश्वरको वचन हो वा त्यो सन्दुक परमेश्वरको मन्दिर हो; दुवै नै ख्रीष्टका प्रतीकहरू हुन्, र ख्रीष्ट विभाजित हुनुपर्ने होइन।
के ख्रीष्ट विभाजित हुनुहुन्छ? के पावल तिमीहरूका निम्ति क्रूसमा चढाइए? अथवा के तिमीहरूले पावलको नाउँमा बप्तिस्मा लिए? १ कोरिन्थी १:१३।
ख्रीष्ट पावलबाट पृथक् हुनुहुन्न। पावलको मानवताबाट दिव्यता पृथक् गरिएको थिएन। जब मानव पावलले दिव्यताको नाममा बप्तिस्मा दिए, त्यहाँ कुनै विभाजन थिएन, किनकि मानव दूत दिव्य सन्देशसँग संयुक्त हुन्छ। पावल दिव्यतासँग त्यत्तिकै निश्चित रूपमा जोडिएका थिए, जत्तिकै एप्रैम आफ्ना मूर्तिहरूसँग जोडिएको थियो।
मिलरको सपनामा मन्दिर (कोषागार) भित्र हालिएका जनहरू मलाकी तीनका दशांशहरू हुन्, जसलाई भण्डारगृहमा ल्याइनु पर्ने हो, जहाँ भोजन सञ्चित गरिन्छ र वितरण गरिन्छ। त्यो भण्डारगृह एक लाख चवालीस हजारको मन्दिर हो, वा पत्रुसले भनेझैँ, “एउटा आत्मिक घर, एउटा पवित्र पूजाहारीत्व।” कोषागार आत्मिक घर हो र रत्नहरू पूजाहारीत्व हुन्। यसै कारण मिलरको सपना पृष्ठ “81” मा अभिलेख गरिएको छ, जो दिव्य महायाजक र अस्सी मानव याजकहरूको संयुक्त प्रतीक हो।
मिलरको सपनामा फोहर ब्रस गर्ने मानिसले रत्नहरू ल्याउने कार्यलाई चित्रित गर्छ, (जुन यशैयाका दशांशहरू र मलाकीका भेटीहरू हुन्), जब उहाँले ती रत्नहरू मन्दिरमा फाल्नुहुन्छ, जो भण्डारगृह हो, जो सन्दूक हो। दोस्रो स्वर्गदूतसँग प्रायः दुईवटा प्रश्नहरू सम्बन्धित हुन्छन्, र ओमेगा परीक्षा अल्फा परीक्षा तथा तेस्रो लिटमस परीक्षाको सम्बन्धमा दोस्रो स्वर्गदूत हो। आह्वान फर्कनु हो, र त्यो फर्काइ उहाँको घरमा आहार होस् भनेर सबै दशांशहरू र भेटीहरू भण्डारगृहमा ल्याएर देखाइन्छ। यहाँका दुई प्रश्नहरू यिनै हुन्: “आहार” के हो? र “भण्डारगृह” के हो?
यदि रत्नहरू सन्देशवाहकहरू हुन्, वा यदि रत्नहरू सन्देश नै हुन्, यसैले ती दुई प्रश्नहरूको उत्तर कसरी दिइन्छ भन्ने निर्धारण गर्छ। यदि ती सन्देशवाहकहरू हुन् भने, तिनीहरू दशांश हुन्, जसले मन्दिर निर्माण गर्छ, जुन सधैं दोस्रो चरणमा खडा गरिन्छ। यदि ती सन्देश हुन् भने, त्यो मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश हो, जुन मन्दिरको शिरोभागको ढुंगाको रूपमा सिद्धतामा पुर्याइन्छ, र दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको सामर्थ्य-प्रदानसँग सम्बन्धित हुन्छ।
र भन्नुभयो, यस कारण मानिसले आफ्ना पिता र मातालाई छोड्नेछ, र आफ्नी पत्नीसँग मिलेर रहनेछ; अनि ती दुई एकै शरीर हुनेछन्। यसकारण अब तिनीहरू दुई रहेनन्, तर एकै शरीर हुन्। यसैले परमेश्वरले जसलाई एकसाथ जोडीदिनुभएको छ, मानिसले त्यसलाई अलग नगरोस्। मत्ती 19:5, 6.
हामी यो अध्ययनलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।
“मलाई ख्रीष्टको पहिलो आगमनको घोषणातर्फ पुनः ध्यानाकर्षित गराइयो। यूहन्ना एलियाको आत्मा र शक्तिमा येशूको मार्ग तयार गर्न पठाइएका थिए। यूहन्नाको साक्षी अस्वीकार गर्नेहरू येशूका शिक्षाबाट लाभान्वित भएनन्। उहाँको आगमनको पूर्वघोषणा गर्ने सन्देशप्रतिको तिनीहरूको विरोधले तिनीहरूलाई यस्तो अवस्थामा राख्यो कि उहाँ मसीह हुनुहुन्थ्यो भन्ने सबैभन्दा प्रबल प्रमाण पनि तिनीहरूले सहजै ग्रहण गर्न सकेनन्। शैतानले यूहन्नाको सन्देश अस्वीकार गर्नेहरूलाई अझ अगाडि बढाउँदै ख्रीष्टलाई अस्वीकार गर्न र क्रूसमा चढाउन प्रेरित गर्यो। यसो गरेर तिनीहरूले आफूलाई यस्तो स्थितिमा राखे जहाँ तिनीहरूले पेन्टेकोस्टको दिनको त्यो आशिष् ग्रहण गर्न सकेनन्, जसले तिनीहरूलाई स्वर्गीय पवित्रस्थानमा प्रवेश गर्ने मार्ग सिकाउने थियो। मन्दिरको परदा च्यातिनुले यहूदी बलिदानहरू र विधिहरू अबउप्रान्त स्वीकार गरिने छैनन् भन्ने देखायो। महान् बलिदान अर्पण भइसकेको थियो र स्वीकार पनि गरिएको थियो, अनि पेन्टेकोस्टको दिन अवतरित पवित्र आत्माले चेलाहरूका मनलाई पार्थिव पवित्रस्थानबाट स्वर्गीय पवित्रस्थानतर्फ लग्यो, जहाँ येशू आफ्नै रगतद्वारा प्रवेश गर्नुभएको थियो, ताकि उहाँले आफ्ना चेलाहरूमाथि आफ्नो प्रायश्चित्तका लाभहरू खन्याउन सकून्। तर यहूदीहरू पूर्ण अन्धकारमा छाडिए। तिनीहरूले मुक्तिको योजनासम्बन्धी आफूहरूले पाउन सक्ने समस्त ज्योति गुमाए, र अझै पनि आफ्ना निष्फल बलिदानहरू र भेटीहरूमा भरोसा गरिरहे। स्वर्गीय पवित्रस्थानले पार्थिव पवित्रस्थानको स्थान लिइसकेको थियो, तापनि तिनीहरूलाई यस परिवर्तनको कुनै ज्ञान थिएन। त्यसकारण पवित्र स्थानमा ख्रीष्टको मध्यस्थताद्वारा तिनीहरूले कुनै लाभ प्राप्त गर्न सकेनन्।”
“धेरैले ख्रीष्टलाई अस्वीकार गरी क्रूसमा टाँग्ने यहूदीहरूको चालचलनलाई भयले हेर्छन्; र उहाँमाथि गरिएको लज्जास्पद दुर्व्यवहारको इतिहास पढ्दा तिनीहरू आफूले उहाँलाई प्रेम गर्छन्, र पत्रुसले गरेझैँ उहाँलाई अस्वीकार गर्नेथिएनन्, वा यहूदीहरूले गरेझैँ उहाँलाई क्रूसमा चढाउनेथिएनन् भनी ठान्छन्। तर सबैका हृदयहरू पढ्नुहुने परमेश्वरले तिनीहरूले अनुभूत गरेको दाबी गरेको येशूप्रतिको त्यो प्रेमलाई परीक्षामा ल्याउनुभएको छ। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशको ग्रहणलाई सारा स्वर्गले अत्यन्त गहिरो चासोका साथ हेरेको थियो। तर येशूलाई प्रेम गर्ने दाबी गर्ने, र क्रूसको कथा पढ्दा आँसु बगाउने धेरैले उहाँको आगमनको सुसमाचारलाई उपहास गरे। सन्देशलाई आनन्दसाथ ग्रहण गर्नुको सट्टा, तिनीहरूले त्यसलाई भ्रम हो भनेर घोषणा गरे। उहाँको प्रकट हुने आशालाई प्रेम गर्नेहरूलाई तिनीहरूले घृणा गरे र मण्डलीहरूबाट बाहिर निकाले। पहिलो सन्देशलाई अस्वीकार गर्नेहरू दोस्रोबाट लाभान्वित हुन सकेनन्; न त मध्यरातको पुकारबाट तिनीहरूलाई लाभ भयो, जुन तिनीहरूलाई विश्वासद्वारा येशूसँगै स्वर्गीय पवित्रस्थानको परमपवित्र स्थानमा प्रवेश गर्न तयार पार्नेथियो। र अघिल्ला दुई सन्देशलाई अस्वीकार गरेर, तिनीहरूले आफ्ना समझलाई यति अन्धकारमय तुल्याएका छन् कि परमपवित्र स्थानतर्फको बाटो देखाउने तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमा तिनीहरूले कुनै ज्योति देख्न सक्दैनन्। मैले देखें कि जसरी यहूदीहरूले येशूलाई क्रूसमा चढाए, त्यसरी नै नामधारी मण्डलीहरूले यी सन्देशहरूलाई क्रूसमा चढाएका छन्, र यसकारण तिनीहरूलाई परमपवित्र स्थानतर्फको बाटोको कुनै ज्ञान छैन, र त्यहाँ येशूको मध्यस्थताबाट तिनीहरू लाभान्वित हुन सक्दैनन्। यहूदीहरूले आफ्ना निष्फल बलिदानहरू चढाएझैँ, तिनीहरूले पनि येशूले छोड्नुभएको कक्षतर्फ आफ्ना निष्फल प्रार्थनाहरू चढाउँछन्; र छलप्रपञ्चबाट प्रसन्न भएको शैतानले धार्मिक स्वरूप धारण गर्छ, र आफ्नो शक्ति, आफ्ना चिन्हहरू, र झूटा अचम्मका कामहरूद्वारा यी ख्रीष्टियन कहलाइनेहरूको मनलाई आफूतर्फ डोर्याउँछ, ताकि तिनीहरूलाई आफ्नो पासोमा बलियोसँग बाँधिराखोस्।” Early Writings, 259–261.