योएलको पुस्तक र लाओडिसियाको सातौँ-दिन एडभेन्टिस्ट मण्डली - नम्बर सात

पहिला केही लेखहरूमा हामीले *The Desire of Ages* बाट त्यो खण्ड समावेश गरेका थियौं, जसमा दाखबारीको दृष्टान्त विवादप्रिय यहूदीहरूका सामु ख्रीष्टले प्रस्तुत गर्नुभएको प्रसंगलाई सम्बोधन गरिएको छ। दाखबारीको गीतसम्बन्धी त्यो दृष्टान्त मोशा र थुमाको गीत पनि हो, जसलाई एक लाख चवालीस हजारले गाउँछन्; र प्रेरणाले हामीलाई जानकारी दिन्छ कि भविष्यवाणीमा “गीत” ले एउटा “अनुभव” लाई प्रतिनिधित्व गर्छ। एक लाख चवालीस हजार थुमालाई उहाँ जहाँजहाँ जानुहुन्छ त्यहीँ पछ्याउँछन्, यसकारण तिनीहरू पनि ख्रीष्ट र मोशाले जस्तै उही अनुभवबाट भएर जानेछन्। प्राचीन इस्राएलको भविष्यवाणीपूर्ण इतिहासको ओमेगा हुनुहुने ख्रीष्ट र प्राचीन इस्राएलको भविष्यवाणीपूर्ण इतिहासको अल्फा मोशा—दुवैले त्यस्ता समानान्तर अवधिहरूमा जीवन बिताए, जब अघिल्लो करारका मानिसहरूलाई पन्छाइँदै थियो र नयाँ करारका मानिसहरूलाई चुनिँदै थियो। एक लाख चवालीस हजारले मोशा र थुमाको गीत यसरी गाउँछन् कि तिनीहरूले त्यो इतिहासको अनुभव गर्छन्, जब अघिल्लो करारका मानिसहरूलाई पन्छाइँदै भइरहेको हुन्छ—र त्यसै समयमा प्रभु आफ्नो अन्तिम करारका मानिसहरूसँग करारमा प्रवेश गर्नुहुन्छ।

भविष्यवाणीगत दृष्टिले, जब ख्रीष्टले यो दृष्टान्त प्रस्तुत गर्दै हुनुहुन्थ्यो, त्यो पिन्तेकुस्तको दिन पत्रुसले वादविवाद गर्ने यहूदीहरूलाई सम्बोधन गरेको घटनासँग मेल खान्छ। अन्तिम सङ्कटमा, येशूले वादविवाद गर्ने यहूदीहरूलाई यो दृष्टान्त प्रस्तुत गर्नु, एफ्राइमका मतवालाहरूलाई दाखबारीको गीत गाइरहेकाहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ। पत्रुसले पनि पिन्तेकुस्तमा यही गीत प्रस्तुत गरिरहेको छ, केवल उसले योएलको स्वरमा गाइरहेको छ। दाखबारीको गीत भनेको त्यही समयमा एउटा पुरानो करारका जनतालाई सम्बन्धविच्छेद गरिँदै गर्दा नयाँ करारका जनतालाई प्रभुसँग विवाह गराइँदै गरेको गीत हो। निराश भएका र प्रतीक्षाकालमा प्रवेश गरेका कुमारीहरू विवाहको प्रतीक्षामा थिए, र त्यसको सिद्ध परिपूर्ति यो हुनेछ कि उनीहरू एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्यको प्रतीक्षामा छन्।

योएलको पुस्तकको पहिलो अध्याय यसरी आरम्भ हुन्छ कि परमेश्वरको दाखबारी मदिरा र कडा मादक पेय पिउनेहरूले नष्ट गरेका छन्, जसका मुखबाट “नयाँ दाखमद्य” काटिएको छ। येशूले यहूदीहरूलाई तिनीहरूको राज्य तिनीहरूबाट खोसिएर त्यस्ता कृषकहरूको समूहलाई दिइनेछ, जसले दाखबारीका साँचो फलहरू उत्पन्न गर्नेछन्, भनी जानकारी दिनुहुँदा, उहाँले तुरुन्तै विषय मोडेर मन्दिरको त्यस कुनाको मुख्य ढुङ्गाको उल्लेख गर्नुभयो, जसलाई एकातिर राखिएको थियो, तर जो शिखर-ढुङ्गा बन्न नियत गरिएको थियो। आरम्भ अन्त्यमा पुनः दोहोरिन लागेको थियो, र जब यो सत्य प्रकट गरिन्छ, यसलाई “अद्भुत” भनेर प्रस्तुत गरिएको छ।

परमेश्वरको वचनमा रहेको “पहिलो उल्लेखको नियम” ले हामीलाई यो जनाउँछ कि, किनकि योएलले सर्वप्रथम दाखबारीको विनाशबारे सम्बोधन गर्छन्, त्यसैले त्यही नै उनको साक्ष्यको मुख्य बिन्दु हो। योएल यसमा एक्लो छैनन्, किनकि प्रत्येक प्रमुख अगमवक्ताले आफ्नो साक्ष्य इस्राएलका पापहरू र उसको हराएको अवस्थालाई सम्बोधन गर्दै आरम्भ गर्छन्।

यशैया अठ्ठाइसमा “यरूशलेम” माथि “शासन गर्ने ठट्टा गर्ने मानिसहरू” लाई “एप्रैमका मतवाला मानिसहरू” तथा “घमण्डको मुकुट” को रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। “मुकुट” ले नेतृत्वलाई जनाउँछ र “घमण्ड” ले शैतानी चरित्रलाई जनाउँछ।

मतवालाहरूको तुलना त्यस बाँकी (“अवशेष”)सँग गरिएको छ, जो परमेश्वरको महिमाको “मुकुट” बन्छन्; किनकि पछिल्लो वर्षाको समयमा प्रभुले आफ्नो महिमाको “राज्य” स्थापित गर्नुहुन्छ, जसको प्रतीक उहाँले क्रूसमा “अनुग्रहको राज्य” स्थापित गर्नुभएको कुराले गर्छ। क्रूसमा भएको अनुग्रहको राज्यले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा हुने महिमाको राज्यको प्रतीक दिन्छ।

पछिल्लो वर्षा 9/11 मा आरम्भ भयो, जब एक लाख चौवालीस हजारको छाप लगाउने कार्य तथा जीवितहरूको न्याय पनि आरम्भ भयो। छाप लगाइने समयमा पवित्र आत्माको उण्डेलाइ 9/11 मा आरम्भ भयो, जसरी येशूले केही थोपा सास फेरे। यो नै जग हो, र मध्यरात्रिको पुकारमा हुने पवित्र आत्माको उण्डेलाइ नै शिरोभागको ढुङ्गा हो। “अद्भुत” भनेको “9/11 देखि आइतबारको व्यवस्थासम्म” आत्माको उण्डेलाइको अवधिको प्रतीक हो।

नेतृत्वको प्रतिनिधित्व गर्ने “मुकुट” को समानान्तर, तर विपरीत प्रतीकात्मकता यशैया अठ्ठाईसको वर्णनमा प्रस्तुत गरिएको छ, जहाँ यरूशलेममाथि शासन गर्ने मतवालाहरूलाई पन्छाइन्छ र परमेश्वरको मण्डलीको नेतृत्व बाँकी रहेकाहरूलाई दिइन्छ। यसले दाखबारीको दृष्टान्तलाई स्पष्ट गर्दछ। मतवालाको मुकुट हटाइन्छ, र त्यसपछि एक लाख चौवालीस हजार नै त्यो मुकुट बन्छन्, जसले ख्रीष्टको राज्यको प्रतिनिधित्व गर्दछ। यशैयाले यही सत्य बाइसौँ अध्यायमा पनि सिकाउँछन्, जहाँ शेब्ना टाढाको देशमा फ्याँकिन्छ र उसको स्थानमा एल्याकीमलाई स्थापित गरिन्छ। चाहे तिनीहरू एप्रैमका मतवालाहरू हुन् वा बाइसौँ अध्यायका शेब्ना, तिनीहरू दुवैले परमेश्वरका पूर्व करारका जनहरूको नेतृत्व पन्छाइँदै गएको कुराको प्रतिनिधित्व गर्छन्।

जकरियाले विजयमय प्रवेश, जो मध्यरात्रिको पुकार पनि हो, त्यसलाई चिन्हित गर्छन्, र त्यसपछिका पदहरूले परमेश्वरका जनहरूलाई मुकुटको रूपमा चिन्हित गरेर यशैयासँग सहमति जनाउँछन्।

एघारौँ पद (9/11) यसरी भन्छ, “तेरो विषयमा पनि, तेरो करारको रगतद्वारा मैले तेरा कैदीहरूलाई पानी नभएको खाल्डोबाट बाहिर पठाएको छु।” ख्रीष्टले धेरैसँग एक हप्ताको लागि करार पक्का गर्नुभयो, र त्यो हप्ता उहाँको बप्तिस्माबाट सुरु भयो। साढे तीन वर्षसम्म ख्रीष्ट मानिसहरूका बीचमा हिँड्नुभयो, र ती साढे तीन वर्षको समापन अवधिमा ख्रीष्टले जकरियाको त्यो भविष्यवाणी पूरा गर्नुभयो जसले यरूशलेममा मसीहको विजयी प्रवेशलाई चिन्हित गर्दछ। मध्यरातको पुकारले यस्तो अवधि आरम्भ गर्‍यो, जसले ख्रीष्टको मृत्यु, गाडिनु र पुनरुत्थानतर्फ डोर्‍यायो। ख्रीष्टको बप्तिस्माले उहाँको मृत्यु, गाडिनु र पुनरुत्थानको प्रतिनिधित्व गर्दछ; यसैले, साढे तीन वर्षको अवधिको आरम्भ र अन्त्य एउटै हुन्।

ख्रीष्टको बप्तिस्माले 9/11 को पूर्वछायाङ्कन गर्दछ, र 9/11 ले त्यस्तो अवधिको आरम्भलाई चिह्नित गर्दछ जसको अन्त्य आइतवारको व्यवस्थामा हुन्छ। 9/11 मा पछिल्लो वर्षा छर्किन थाल्यो, र आइतवारको व्यवस्थामा त्यो परिमाणविहीन रूपमा खन्याइन्छ, जसरी पेन्टेकोस्टमा हुने उण्डेलाइअघिको पूर्वसंकेतस्वरूप ख्रीष्टले चेलाहरू माथि वर्षाका केही थोपा सासद्वारा फुकिदिनुभयो।

जकरिया 9:11 ले 9/11 सँग, साथै आइतबारको व्यवस्था तर्फ डोर्‍याउने मध्यरात्रिको पुकारसँग पनि मेल खान्छ। 9/11 मा लाओदिकियाको सन्देश वर्तमान सत्यको रूपमा आइपुग्यो, जसरी त्यो 1856 र 1888 मा आइपुगेको थियो। लाओदिकियाको सन्देश तिनै मानिसहरूलाई दिइन्छ जो आफू मरेका छन् भन्ने कुरा अनभिज्ञ छन्। तिनीहरू “खाडल” मा छन्, जहाँ पछिल्लो वर्षाको कुनै सन्देश छैन, किनकि तिनीहरूको खाडलमा पानी छैन। यदि लाओदिकियाले केवल आफ्ना हृदयहरूमा भएको ढकढकाहटलाई प्रतिउत्तर दिने हो भने, प्रभुले तिनीहरूलाई त्यस खाडलबाट माथि उठाउनुहुनेथियो, किनकि आइतबारको व्यवस्थामा अनुग्रह-अवधि बन्द नहुँदासम्म तिनीहरू “आशाका बन्दीहरू” हुन्।

९/११ ले १९८९ मा आएको सन्देशलाई सामर्थ्य प्रदान गर्‍यो। त्यो सन्देश तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश हो, तर मिलेराइट सुधारवादी आन्दोलनको संरचना र परिभाषाका सन्दर्भमा, १९८९ ले पहिलो स्वर्गदूतको आगमनलाई चिन्हित गर्‍यो। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश ११ अगस्ट, १८४० मा इस्लामसम्बन्धी एक भविष्यवाणीको परिपूर्तिद्वारा सामर्थ्यशाली बनाइएको थियो, र यसले १९८९ मा तेस्रो स्वर्गदूतको आगमन पनि इस्लामसम्बन्धी एक भविष्यवाणीको परिपूर्तिद्वारा सामर्थ्यशाली बनाइनेछ भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ।

११ अगस्ट, १८४० मा इस्लामसम्बन्धी भविष्यवाणी पुष्टि हुँदा, प्रकाशको पुस्तकको दशौं अध्यायका स्वर्गदूत अवतरित भए; यसरी 9/11 मा प्रकाशको पुस्तकको अठारौं अध्यायका स्वर्गदूतको अवतरणको प्रतीक प्रस्तुत गरियो। १८४० मा पहिलो स्वर्गदूतलाई प्रदान गरिएको सामर्थ्य, र १८४४ मा दोस्रो स्वर्गदूतलाई प्रदान गरिएको सामर्थ्य—यी दुवैले 9/11 मा तेस्रो स्वर्गदूतलाई प्रदान गरिएको सामर्थ्यको प्रतीकात्मक रूप धारण गर्छन्। १८ जुलाई, २०२० दोस्रो स्वर्गदूतको आगमन थियो, जसको प्रतीक मिलेराइटहरूको १९ अप्रिल, १८४४ को पहिलो निराशाद्वारा प्रस्तुत गरिएको थियो। मिलेराइट इतिहासमा पहिलो र दोस्रो स्वर्गदूतहरूको सामर्थ्यप्रदानका दुवै इतिहासहरू, साथै 9/11 मा तेस्रो स्वर्गदूतको सामर्थ्यप्रदानको इतिहासले पनि, जुलाई २०२३ मा आएको मध्यरात्रिको पुकारको सन्देशको सामर्थ्यप्रदानका लागि साक्षी प्रदान गर्छन्।

छाप लगाउने अवधि 9/11 मा आरम्भ हुन्छ र सन्डे कानूनमा समाप्त हुन्छ। यो ख्रीष्टले पछिल्लो वर्षाको केही थोपा सास फेरेर आरम्भ गर्नुहुन्छ, र पेन्टेकोस्टमा आगोका जिब्राहरूले संसारलाई सन्देश वहन गर्दै समाप्त हुन्छ। पत्रुसले पेन्टेकोस्टलाई योएलको पूर्तिको रूपमा पहिचान गरे। विषयवस्तुको वास्तविकता त्यही भएकोले, यसले ख्रीष्टको सास फेर्नु पनि योएलको पूर्ति थियो भन्ने स्थापित गर्छ, किनकि पेन्टेकोस्टको मौसमको एक विशिष्ट आरम्भ र अन्त्य छ, जसले अल्फा पनि ओमेगा हो भन्ने देखाउँछ। ख्रीष्टको पुनरुत्थानको दिन जौको पहिलो फलको भेटी चढाइयो, र पचास दिनपछि पेन्टेकोस्टमा गहुँको पहिलो फलको भेटी उठाइयो। 9/11 ले सन्डे कानूनको ठीक अघि आइपुग्ने र त्यसतर्फ डोर्‍याउने मिडनाइट क्राइको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छ। मिडनाइट क्राइको जकरिया 9:9 को प्रतिनिधित्वको सिद्ध पूर्ति जुलाई 2023 पछि हो।

यसरी जकरियाले परमेश्वरका जनहरू मुकुट हुन् भन्ने यशैयाको प्रतीकात्मक अभिव्यक्तिसँग सहमति जनाउँछन्, तर उनले यो पनि थप्छन् कि मुकुट ध्वज पनि हो, जब उनले यसरी अभिलेख गरे, “किनकि तिनीहरू उसको देशमाथि ध्वजझैँ उचालिएका मुकुटका ढुङ्गाहरूझैँ हुनेछन्,” र जकरियाले “अन्न” र “नयाँ दाखमद्य” सम्बन्धी योएलका प्रतीकहरूसँग जोडिएको आनन्दलाई अझ प्रतिध्वनित गर्दै यसो भन्छन्, “अन्नले जवान पुरुषहरूलाई हर्षित तुल्याउनेछ, र नयाँ दाखमद्यले कुमारिनीहरूलाई।” जब हामी अठ्ठाइसौँ अध्यायमा एफ्राइमका मतवालाहरूको अभिलेखलाई विचार गर्छौँ, ध्यान दिनुहोस् कि यही बाइबलीय अध्यायले “विश्राम र ताजगी” को पहिचान गर्दछ। पछिल्लो वर्षासम्बन्धी धर्मशास्त्रका मुख्य खण्डहरूमध्ये यो एक हो, यसकारण एफ्राइमका यी मतवालाहरू अवश्य पनि तिनै मतवाला हुनुपर्छन् जसको विषयमा योएलले बोल्दछन्।

प्रभुले एप्रैमका मतवालाहरूका बीचमा एउटा “अद्भुत काम” गर्न लाग्नुभएको छ, जब उहाँ तिनीहरूबाट बुद्धि र समझ—भविष्यसूचक सन्देशको मोहर खोलिँदा ज्ञानको वृद्धिलाई बुझ्नुसँग सम्बन्धित ती नै दुई तत्त्व—हटाउनुहुन्छ। बुझ्ने त बुद्धिमानहरू नै हुन्। “अद्भुत काम” को एक अंश यहूदाको कुलका सिंहद्वारा मोहर खोलिएको ज्ञानलाई एप्रैमका मतवालाहरूको मनबाट हटाउनु हो। बुद्धिमान र दुष्टबीचको विभाजन प्रभुको “अद्भुत काम” को एक भाग हो। यही अनन्त सुसमाचार हो। ख्रीष्टले दाखबारीको दृष्टान्तद्वारा कुतर्क गर्ने यहूदीहरूलाई मार्गदर्शन गर्दै तिनीहरूलाई आफ्नै न्यायको घोषणा गर्न बाध्य तुल्याउनुभएपछि, उहाँले भजनसंग्रह 118 बाट एउटा प्रश्न सोध्नुभयो:

प्रभुले एफ्रैमका मतवालाहरूका विरुद्ध “एक अद्भुत काम र अचम्मको कार्य” सिद्ध गर्नुहुनेछ, र त्यसमा सत्य चिन्न सक्ने उनीहरूको क्षमता हटाइनु पनि समावेश छ। “कुनाको शिरढुंगा” जोएलको “नयाँ दाखमद्य” धारण गर्नेहरूका दृष्टिमा अद्भुत छ।

मतवालाहरूले मुहरबन्द पुस्तक पढ्न सक्दैनन्—चाहे तिनीहरू “विद्वान्” द्वारा प्रतीकित नेतृत्व वर्ग हुन् वा “अविद्वान्” द्वारा प्रतीकित सामान्य विश्वासीजन। “मुहरबन्द पुस्तक” द्वारा प्रतीकित धर्मशास्त्रको भविष्यसूचक साक्षीलाई मतवालाहरूले ठीकसँग बुझ्नु असम्भव छ। मतवालाहरूलाई “मार्गबाट च्युत” भएको भनेर पनि दुई पटक चिन्हित गरिएको छ। फेरि, यो यशैया अठ्ठाइसमा अभिलेख गरिएको छ, जो उत्तरवर्षाको धर्मशास्त्रीय खण्डहरूमध्ये एक प्रमुख खण्ड हो, जहाँ यशैयाले मतवालाहरूले नसुन्ने “विश्राम र ताजगी” लाई पहिचान गर्छन्। “विश्राम र ताजगी” एउटा सन्देश हो, किनकि त्यसलाई सुन्न सकिन्छ।

त्यो मद्यपानले मतवालाहरूलाई यर्मियाहका “पुराना बाटाहरू” बाट हटाइदिएको छ, जुन हिँड्नुपर्ने “मार्ग” हो र जसमा हिँडेर उत्तरवर्ती वर्षा प्राप्त हुन्छ, जसलाई यर्मियाहले “विश्राम” को रूपमा प्रस्तुत गरेका छन्। एफ्रैमका मतवालाहरूले उत्तरवर्ती वर्षाको सन्देशलाई अस्वीकार गरेको कुरा परमेश्वरको वचनको एउटा विशिष्ट विषय हो। तिनीहरू मतवाला छन्, किनभने तिनीहरूले त्यस आधारभूत इतिहासतर्फ फर्कन अस्वीकार गरे, जसले एक लाख चौवालीस हजारको इतिहासको रूपरेखा प्रदान गर्दछ, र यही उत्तरवर्ती वर्षाको इतिहास हो।

एफ्राइमका मतवालाहरूमा सम्पन्न हुने “अद्भुत कार्य” पछिल्ला वर्षाको उण्ड्याइको समयमा घटित हुन्छ। पछिल्ला वर्षाको समयमा एउटा जाँच गर्ने सन्देशले दुई वर्गका उपासकहरू उत्पन्न गर्छ, जसलाई तिनीहरूले सेवन गर्ने “मद्य”द्वारा दृष्टान्तस्वरूप देखाइएको छ। दुष्टहरूले आफ्नो भविष्यवाणीसम्बन्धी प्रयोगलाई पवित्र इतिहासका रेखाहरूमा आधारित गर्न अस्वीकार गरेका छन्, र यशैया अठ्ठाइसको “रेखामाथि रेखा” पद्धति प्रयोग गर्नेहरू “नयाँ मद्य”का सहभागी हुन्छन्। दुष्टहरूको मतवालापन भविष्यवाणी बुझ्न असमर्थताद्वारा प्रकट हुन्छ, र तिनीहरूको अन्धो अवस्था आधारभूत प्राचीन मार्गहरूतर्फ फर्कन नचाहने मनोवृत्तिद्वारा उत्पन्न भएको थियो। येशूले तर्क-वितर्क गर्ने यहूदीहरूलाई, तिनीहरूले अस्वीकार गरिएको तर कुनाको मुख्य शिलाखण्ड बन्ने ढुङ्गाको विषयमा कहिल्यै पढेका छन् कि भनी सोधेर, हप्काउनुभयो।

कुनाको शिर बन्ने ढुंगाले यो जनाउँछ कि जग वा कुनाको ढुंगोसम्बन्धी भविष्यसूचक सत्य शीर्ष-ढुंगामा पनि प्रतिलिपित हुन्छ। अल्फा ढुंगा नै ओमेगा ढुंगा पनि हो। रेखामाथि रेखा भन्ने कार्यविधि स्थापित र धारण गर्ने मुख्य भविष्यसूचक सिद्धान्त, (जुन पछिल्लो वर्षाको कार्यविधि हो,) यो हो कि कुनै वस्तुको आरम्भले त्यसको अन्त्यलाई दृष्टान्तस्वरूप देखाउँछ। मिलेराइट आन्दोलनको मुख्य भविष्यसूचक सिद्धान्त दिन-बराबर-एक-वर्ष भन्ने सिद्धान्त थियो, जुन प्रकाश १० को स्वर्गदूत ओर्लँदा पुष्टि भएको थियो। एक लाख चवालीस हजारको आन्दोलनमा मुख्य भविष्यसूचक सिद्धान्त यो हो कि आरम्भले अन्त्यलाई दृष्टान्तस्वरूप देखाउँछ, जुन प्रकाश १८ को स्वर्गदूत ओर्लँदा पुष्टि भएको थियो।

परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनले पछिल्ला वर्षासँग सम्बन्धित तत्त्वहरूको व्याख्यामा अत्यन्त विस्तृतता प्रकट गर्दछ। ती तथ्यहरूमध्ये एउटा यो हो कि एफ्राइमका मतवालाहरू पछिल्ला वर्षालाई चिन्न सक्षम छैनन्, र यसको प्रतिरूप यहूदीहरूद्वारा प्रकट भयो, जसले पत्रुसलाई चेलाहरू मतवाला भएका छन् भनी सुझाइरहेका थिए। कार्यविधिको मुख्य सिद्धान्त परमेश्वरको वचनभरि बारम्बार अल्फा र ओमेगाको रूपमा प्रत्यक्ष रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, तर त्यो वचन तिनीहरूका निम्ति मोहरबन्द गरिएको छ। कार्यविधि, मुख्य भविष्यसूचक नियम, र पछिल्ला वर्षाको सन्देश भविष्यसूचक इतिहासको एउटा रेखाभित्रका केही पवित्रीकृत विषयवस्तुहरू हुन्, जसलाई “अद्भुत कार्य” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

जकरियाले यसो भन्दछन्, “तिमीहरूका हात बलिया होऊन्, हे यी दिनहरूमा अगमवक्ताहरूको मुखबाट यी वचनहरू सुन्नेहरू हो, जो सेनाहरूका परमप्रभुको भवनको जग बसालिएको दिनमा थिए, ताकि मन्दिर निर्माण होस्।” परमेश्वरका जनहरूलाई बल दिने कुरा त्यही जगको सन्देश हो, जो शिरोढुङ्गा बन्छ। त्यो सन्देश यही हो कि मिलेराइट इतिहास एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा पुनरावृत्त हुन्छ।

ख्रीष्टले सोध्नुहुन्छ, “यदि यी दिनहरूमा यस प्रजाका बाँकी रहेकाहरूका आँखामा यो अचम्मको ठहरिन्छ भने, के मेरो आँखामा पनि यो अचम्मको ठहरिनुपर्छ?” यस प्रश्नले परमेश्वरको “अद्भुत कार्य” को त्यो भविष्यवाणीसम्बन्धी अवधिलाई चिन्हित गर्दछ, जुन प्रत्येक अगमवक्ताको विषय हो; तर यसले त्यो समयलाई पनि चिन्हित गर्दछ जब एक लाख चवालीस हजारको लाओदिकियाली आन्दोलन एक लाख चवालीस हजारकै फिलाडेल्फियाली आन्दोलनमा परिवर्तन हुन्छ। यही त्यही बिन्दु हो जब तिनीहरू छाप लगाइन्छन्, र यही त्यही बिन्दु हो जहाँ आन्दोलन लडाकु अवस्थाबाट विजयी अवस्थामा परिवर्तन हुन्छ, जुन त्यही स्थान पनि हो जहाँ यस समूहका मानिसहरूबीच दिव्यत्व र मानवत्वलाई संयुक्त गर्ने कार्य वास्तवमै पवित्रस्थान शुद्ध पारिँदा अन्तिम रूपले पूरा हुन्छ। यसलाई पदहरूमा चिनिन सकिन्छ, किनकि उहाँको “अद्भुत कार्य” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहास परमेश्वरका आँखामा र बाँकी रहेकाहरूका आँखामा अद्भुत छ, र आँखासँग आँखा मिल्नु एकताको प्रतीक हो। यहाँ प्रस्तुत गरिएको एकताले ती परमेश्वरका जनहरूको छाप लगाइने कार्यको कुरा गर्दछ, जो थुमालाई उहाँ जहाँसुकै जानुहुन्छ त्यहीँ पछ्याउँछन्, र जो यस्तो अवस्थासम्म पुगेका छन् कि तिनीहरू पाप गर्नुभन्दा र ख्रीष्टको चरित्रलाई गलत रूपमा प्रस्तुत गर्नुभन्दा मर्नु नै उचित ठान्छन्।

मीका प्राचीन इस्राएलको आधारभूत इतिहासलाई “अद्भुत कुराहरू” भनी चिनाउँछन्।

“अद्भुत कार्यहरू” आधारभूत इतिहास हुन्, जो “अद्भुत” यस कारणले छन् कि त्यो आधारभूत इतिहास अन्त्यको इतिहासमा, शिरोढुंगाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैं, पुनरावृत्त हुन्छ। “अद्भुत कार्यहरू” त्यो इतिहास हो जो कुनाको ढुंगाबाट आरम्भ हुन्छ र “शिरोढुंगा” मा अन्त हुन्छ। उहाँका “अद्भुत कार्यहरू” मोशाको इतिहासमा प्रकट भए र ख्रीष्टको इतिहासमा पुनरावृत्त भए। मोशा कुनाको ढुंगा थिए र ख्रीष्ट शिरोढुंगा हुनुहुन्थ्यो। भविष्यवाणीगत रूपमा मोशा अल्फा हुन् र ख्रीष्ट ओमेगा।

मोशाले शिक्षा दिए, र पतरसले पेन्टेकोस्टको अवसरमा मोशाकै वचनहरू प्रयोग गरेर मोशा ख्रीष्टका पूर्वछाया थिए भनी चिनाए।

मोशालाई अल्फा र ख्रीष्टलाई ओमेगा ठहराइयो, जब पतरसले पेन्टेकोस्टको उण्डेलाइमा मोशाको दोस्रो साक्षी प्रस्तुत गरे; र यसो गर्दै पतरसले यो कुरा जोड दिएर चिन्हित गरिरहेका छन् कि पछिल्लो वर्षाको सन्देशको (र त्यसको विरुद्ध उठाइएको विवादको) एउटा प्रमुख अङ्ग “अल्फा र ओमेगा” को भविष्यवाणीसम्बन्धी सिद्धान्त हो। यो सिद्धान्त नै एक लाख चौवालीस हजारका लागि मिलेराइट इतिहासको वर्ष/दिन सिद्धान्तको समतुल्य हो। “अल्फा र ओमेगा” को सिद्धान्त ‘जगले टुप्पोको ढुङ्गा बन्ने’ सिद्धान्त हो; यो ‘मोशा र थुमा’ का सिद्धान्तहरू हुन्; र यसकारण प्रेरणाद्वारा दाखबारीको गीतका पदहरूमध्ये एकको रूपमा पहिचान गरिएको छ, जुन मोशा र थुमाको गीत पनि हो।

विभिन्न भविष्यसूचक रेखाहरूले प्रतिनिधित्व गर्ने आरम्भ र अन्तले त्यो इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जहाँ परमेश्वरले आफ्ना “अद्भुत कार्यहरू” सम्पन्न गर्नुहुन्छ, र “अद्भुत कार्यहरू” को प्रतीकले के प्रतिनिधित्व गर्दछ भन्ने कुरा चिन्नबाट प्रकट हुने ज्योतिले नै एक लाओदिकियालीलाई फिलाडेल्फियालीमा रूपान्तरित गर्दछ, यसरी ऊ निर्माण भइरहेको मन्दिरको एउटा ढुङ्गा बन्छ, जसरी मिलराइट मन्दिर 46 वर्षमा निर्माण भयो, October 22, 1844 सम्म, जब प्रभु अकस्मात् आफ्नै मन्दिरमा आउनुभयो।

उहाँको आश्चर्यपूर्ण ज्योतिमा बोलाइनु कहिले त्यो आह्वान गरिन्छ भन्ने कुरा चिन्हित गर्दछ, किनकि १८८८ को मार्गचिह्न, जो प्रेरणाद्वारा मोशाको अल्फा इतिहासमा कोरहको विद्रोहसँग समरेखित गरिएको छ, अन्तिम दिनहरूमा ल्याइँदा 9/11 सँग समरेखित हुन्छ, जब प्रेरणाअनुसार तेस्रो स्वर्गदूतसँगै लाओडिसियाको सन्देश आइपुग्छ। भविष्यवाणीमा लाओडिसियालीहरू “अन्धा” छन्, जसको अर्थ तिनीहरू अन्धकारमा छन्, र अन्धकारबाट बाहिर निस्कने आह्वान 1856, 1888 र 9/11 मा लाओडिसियाको सन्देश आइपुग्दा आरम्भ भयो। 9/11 मा “अन्धकारबाट बाहिरको आह्वान” केवल प्रकाश १८ को स्वर्गदूतको ज्योति बुझ्ने आह्वान मात्र थिएन, तर श्रोतालाई त्यही इतिहासभित्र बोलाउने आह्वान पनि थियो, जहाँ परमेश्वरका “आश्चर्यपूर्ण कार्यहरू” आफ्ना सिद्ध परिपूर्तिहरू प्राप्त गर्नेछन्।

विगत तीन दशकहरूमा बारम्बार यो प्रमाणित गरिएको छ कि “अनन्त सुसमाचार” को भविष्यसूचक परिभाषा यस्तो इतिहास हो, जसमा एउटा भविष्यसूचक सत्यको मुहर खोलिन्छ, जसले तीन-चरणीय परीक्षण-प्रक्रियाको आरम्भ गर्दछ; र ती तीन परीक्षणहरूमा भिन्नताका दुई विशेषताहरू छन्। पहिलो दुई परीक्षण तेस्रोभन्दा प्रकृतिमा भिन्न छन्, किनकि तेस्रोचाहिँ एउटा लिट्मस परीक्षण हो, जसले तपाईंले पहिलो र दोस्रो परीक्षण पार गर्नुभयो कि भएन भन्ने देखाउँछ। अनन्त सुसमाचारमा अर्को भिन्नता यो हो कि त्यसपछिको परीक्षणमा संलग्न हुनका लागि तपाईंले वर्तमान परीक्षण पार गर्नैपर्छ।

“अद्भुत कार्यहरू” को इतिहास “अनन्त सुसमाचार” आफ्नो चरमबिन्दुमा पुग्ने इतिहास पनि हो, किनकि पहिलो स्वर्गदूतद्वारा घोषणा गरिएको र अनन्त सुसमाचारको रूपमा पहिचान गरिएको न्यायको घडीले 9/11 देखि आरम्भ हुँदै आफ्नो सिद्ध परिपूर्ति पाउँछ। मिलेरवादीहरूलाई जस न्यायको चेतावनी दिइँदै थियो, त्यो 22 अक्टोबर, 1844 थियो, जब दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा ढोका बन्द भयो; यसरी यसले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतीकात्मक रूपमा पूर्वदर्शित गर्‍यो, जब दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा ढोका फेरि बन्द हुन्छ। 9/11 ले यो घोषणा गरिरहेको छ कि परमेश्वरको कार्यान्वयनात्मक न्यायको घडी आइतबारको व्यवस्था देखि आरम्भ हुन्छ, जसरी मिलेरवादीहरूले 22 अक्टोबर, 1844 मा अनुसन्धानात्मक न्यायको घडी आरम्भ भयो भनेर घोषणा गरेका थिए।

9/11 देखि आइतबारको व्यवस्था लागू हुने समयसम्मको अवधि “परमेश्वरका अद्भुत कार्यहरू” भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको अवधि हो; र यो त्यस्तै हो जसरी आधारशिला “कुनाको शिर” बन्छ, र जसरी “पेन्तेकोस्तको ऋतु,” र जसरी “हबक्कूक अध्याय दुई,” र जसरी “एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समय,” र जसरी “पशुको मूर्तिको परीक्षा हुने समय,” र जसरी “अनन्त सुसमाचार,” र जसरी “1840 देखि 1844 सम्मको पवित्र इतिहास,” र जसरी “प्रकाश अध्याय दस” को इतिहास, र जसरी “ख्रीष्टको बप्तिस्मादेखि उहाँको मृत्युसम्मको इतिहास।”

उहाँको बप्तिस्माद्वारा फ्र्याक्टलमा प्रतिनिधित्व गरिएको इतिहासले 2520 दिनहरूको त्यो अवधिको प्रारम्भ गर्‍यो, जुन क्रूसमा अन्त भयो। ख्रीष्टको बप्तिस्माले उहाँको मृत्यु, गाडिनु, र पुनरुत्थानलाई प्रतिनिधित्व गर्‍यो, जुन 1260 दिनहरूको अन्त्यमा शाब्दिक रूपमा पूरा भयो।

ख्रीष्टको बप्तिस्माको समयमा जब पवित्र आत्मा अवतरित हुनुभयो, तब त्यसले 9/11 मा प्रकाश १८ का स्वर्गदूतको अवतरणलाई प्रतिरूपित गर्‍यो। त्यसपछि 1260 भविष्यसूचक दिनहरूमा, बप्तिस्माद्वारा प्रतीकित घटनाहरू क्रूसमा शाब्दिक रूपमा पूरा भए। बप्तिस्मादेखि क्रूससम्मको इतिहासले एउटा प्रतीकात्मक अल्फा-इतिहास समेटेको छ, जुन अवधिको अन्त्यमा शाब्दिक रूपमा पूरा हुन्छ। अल्फा र ओमेगा इतिहासहरू सम्पूर्ण समग्र इतिहासका फ्र्याक्टलहरू हुन्। बप्तिस्मादेखि क्रूससम्मको इतिहास “परमेश्वरका अद्भुत कार्यहरू” हो, र त्यो इतिहास “ख्रीष्टको बप्तिस्मा” द्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ, साथै उहाँको शाब्दिक “मृत्यु, गाडिनु र पुनरुत्थान” द्वारा पनि; त्यसैले “प्राचीन इस्राएलको लाल समुद्रमा भएको बप्तिस्मा” द्वारा पनि, र “नूहको इतिहासको क्रममा आठ आत्माहरूको बप्तिस्मा” द्वारा पनि। यी सबै अवधिहरूले उहाँका “अद्भुत कार्यहरू” को इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

जब पुनरुत्थानको प्रतीकको रूपमा संख्या ८ को कुरा आउँछ, तब जहाजमा रहेका ती आठ प्राणहरू नै प्रतीकको रूपमा संख्या ८ को पहिलो उल्लेख हुन्, र पहिलो उल्लेखको नियमअनुसार सबै भविष्यवाणीसम्बन्धी विवरणहरू त्यही पहिलो उल्लेखमै निहित हुन्छन्। ती आठ प्राणहरू पुरानो पृथ्वीबाट नयाँ पृथ्वीमा जाँदैछन्, होइन र?

ती आठ प्राणहरूले वर्षाको समय पार गरे, तर वर्षाको चेतावनीको सन्देश अस्वीकार गर्ने सबै मरे, होइन र? अस्वीकार गरिएको चेतावनी-सन्देश, बन्द ढोका, वर्षा, र नयाँ पृथ्वीको इतिहासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका नयाँ पृथ्वीमा जाने “८” प्राणहरूले पुरानो संसारबाट नयाँ संसारतर्फ एक व्यवस्थागत परिवर्तन पार गरे।

एक सय चवालीस हजार हुने ती आठ आत्माहरूलाई चिह्नित गर्ने व्यवस्थागत परिवर्तन भनेको लाओडिसियाबाट फिलाडेल्फियातर्फको संक्रमण हो, जुन गहुँ र सामाहरूले बनेको संघर्षशील मण्डलीबाट संसारभरिका मानिसहरूले देखून् भनी झण्डास्वरूप उठाइएको प्रथमफल गहुँको मात्र अर्पणले बनेको विजयी मण्डलीतर्फको संक्रमण पनि हो, जुन आँधीबेहरीयुक्त पानीमाथि एक्लो डुङ्गा देखिएझैँ हो। ती मानिसहरू ७ मध्येका ८ हुन्, र जहाजले पार गरेको इतिहास तथा लाल समुद्र पार गरेको इतिहास—दुवै उहाँका “अद्भुत कामहरू” का दृष्टान्तहरू हुन्।

ती आत्माहरू नै हुन् जो प्रकाश 11:11 को परिपूर्तिमा पुनर्जीवित गरिएका थिए। तिनीहरू परमेश्वरका करारका मानिसहरू हुन्, जसको प्रतिनिधित्व तिनीहरूका पिता अब्राहामद्वारा गरिएको छ, जसले आठौँ दिनमा सम्पन्न गरिनुपर्ने खतनाद्वारा करारको चिन्ह धारण गरेका थिए।

यी सबै रेखाहरूले एउटै समयावधिलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र त्यो समयावधि 9/11 का जगहरूबाट आरम्भ भई आइतबारको व्यवस्थामा समाप्त हुन्छ। 9/11 आधारशिला हो र आइतबारको व्यवस्था शिरशिला हो। नहेम्याह र एज्राको समयमा यरूशलेमको पुनर्निर्माणको इतिहासमा, पहिलो आदेशको इतिहासको अवधिमा जग पूरा गरिएको थियो, र मन्दिर स्वयं तेस्रो आदेशभन्दा धेरै पहिले नै पूरा भएको थियो। मिलेराइट इतिहासमा, 1843 को चार्ट प्रकाशित भएको बेला, अर्थात् 1842 को मे महिनामा, जगहरू स्थापित गरिए। मिलेराइट मन्दिर 1798 देखि 1844 सम्म, छयालिस वर्ष लगाएर निर्माण गरिनुपर्ने थियो। अक्टोबर 22, 1844 भन्दा अघि मिलेराइट मन्दिर पूरा भइसकेको थियो, र शिरशिला मिडनाइट क्राइ थियो। जब मिडनाइट क्राइ अक्टोबर 22, 1844 मा समाप्त भयो, तब 457 BC को अल्फा र तेस्रो आदेशले 1844 को ओमेगामा आफ्नो समकक्ष भेटिसकेको थियो। 2300 वर्षहरूको अल्फाको रूपमा 457 BC र ओमेगाको रूपमा 1844। एक तहमा दुवै उस्तै हुन्, किनकि आदेश होस् वा स्वर्गदूत, दुवै सन्देश नै हुन्, र दुवैले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिरूपित गर्छन्, जहाँ एउटा आदेश हुनेछ र जहाँ तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देश उच्च स्वरको पुकारमा फुल्नेछ।

ईसा पूर्व ४५७ देखि ईसा पूर्व ४०८ सम्म, उनन्चास वर्षलाई दानिएलले त्यो समयावधिको रूपमा चिनाए जसमा यहूदीहरूले निर्माणकार्य पूरा गर्ने थिए—“सडक फेरि बनाइनेछ, र पर्खाल पनि, सङ्कष्टपूर्ण समयहरूमा समेत।”

ईसा पूर्व 457 र 1844, 2300 वर्षको भविष्यवाणीका अल्फा र ओमेगा हुन्। यी दुवैले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रतिरूपित गर्छन्, किनकि अल्फा र ओमेगाको रूपमा यी एउटै हुन्, र 1844 को निराशा प्रेरणाद्वारा क्रूसको निराशासँग समरेखित गरिएको छ। यदि 1844 ले क्रूसलाई प्रतिरूपित गर्छ, र यसले गर्छ पनि, भने यसको अल्फा समकक्ष (ईसा पूर्व 457) ले पनि त्यसै गर्छ। 1844 देखि 1863 सम्मले तेस्रो स्वर्गदूतको परीक्षाको प्रक्रियालाई चित्रित गर्छ। त्यो परीक्षा-प्रक्रिया तेस्रो आदेश, आइतबारको व्यवस्था सम्बन्धी आदेश, र सङ्कटपूर्ण समयमा हुने सडक र पर्खालको कामको समाप्तिबीचका 49 वर्षद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

४५७ ईसा पूर्वदेखि ४०८ ईसा पूर्वसम्मको अवधि २३०० वर्षहरूको अल्फा इतिहास हो, जसले १८४४ देखि १८६३ सम्मको ओमेगा इतिहासलाई चित्रित गर्दछ। यी दुई इतिहासहरूले आइतबारको व्यवस्था लागू भएको समयदेखि मानव अनुग्रह-अवधि समाप्त नहुँदासम्म छाप लगाइएपछि एक लाख चौवालीस हजारको इतिहासलाई चित्रित गर्छन्। एक लाख चौवालीस हजारको कार्य भनेको मानिसहरूलाई “पुराना मार्गहरू” तर्फ पुनः बोलाउनु हो, जसलाई यशैयाले पुराना उजाड स्थानहरूको पुनर्निर्माणको रूपमा चित्रण गरेका छन्, र जसलाई यर्मियाले पछिल्लो वर्षाको सन्देशतर्फ डोर्‍याउने मार्गको रूपमा चिनाएका छन्। “पर्खाल” परमेश्वरको व्यवस्था हो, जसलाई एक लाख चौवालीस हजारले समस्त संसारका सामु एउटा झण्डाको रूपमा प्रस्तुत गर्नेछन्। यो इस्लामको तेस्रो धिक्कारको क्लेशपूर्ण समयमा हुनेछ, किनकि राष्ट्रहरूलाई क्रोधित तुल्याउने इस्लाम नै हो। यो कार्य र ती क्लेशपूर्ण समयहरू मिखाएल उठिनुहुन्जेल निरन्तर रहनेछन्।

अतः, यदि तपाईंले देख्न सक्नुहुन्छ भने, इ.पू. 457 देखि इ.पू. 408 सम्मको अवधि तेस्रो आदेशबाट आरम्भ भएको एक भविष्यवाणीसम्बन्धी कालखण्ड हो, र यसले 1844 मा तेस्रो स्वर्गदूतको आगमनसँग आरम्भ भई 1863 मा समाप्त भएको एक भविष्यवाणीसम्बन्धी कालखण्डको पूर्वछाया प्रस्तुत गर्‍यो; तब तपाईं देख्न सक्नुहुन्छ कि 2300-वर्षीय भविष्यवाणीसँग तिनीहरूको सम्बन्ध—कि त आरम्भबिन्दु वा अन्त्यबिन्दुको रूपमा—तिनीहरूलाई एक-अर्कासँगको सम्बन्धमा अल्फा र ओमेगा भनी चिन्हित गर्दछ। नहेम्याहका सङ्कटकालीन समयहरूले गृहयुद्धसम्म पुग्ने र त्यसलाई समेत समेट्ने सङ्कटकालीन समयलाई दृष्टान्तस्वरूप देखाउँछन्। अल्फा इतिहासको उनन्चास-वर्षीय अवधिले ओमेगा इतिहासको 19-वर्षीय अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। उक्त 19-वर्षीय अवधि यशैयाको 65-वर्षीय भविष्यवाणीको आरम्भमा रहेका 19 वर्षहरूद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको थियो।

यशैयाले यो भविष्यवाणी ई.पू. 742 मा प्रस्तुत गरे, र त्यसको 19 वर्षपछि ई.पू. 723 मा उत्तरी राज्यलाई 2520 वर्षका लागि बन्दीवासमा लगियो, जसको अन्त्य 1798 मा भयो। ई.पू. 742 देखि ई.पू. 723 सम्मका 19 वर्षहरू 1844 देखि 1863 सम्मका 19 वर्षहरूसँग मेल खान्छन्, किनकि पहिलो 19 वर्ष यस भविष्यवाणीको अल्फा हो र अन्तिम 19 वर्ष ओमेगा हो। 19 वर्षको इतिहासमा दुष्ट राजा आहाजलाई यशैयाले पछिल्लो वर्षाको सन्देशद्वारा सामना गराए, जुन पद आठमा “सात पटक” को सन्देशको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। आहाजले त्यो सन्देश अस्वीकार गर्‍यो, जसरी 1863 मा लाओडिसियाली मिलेराइट एडभेन्टवादले पनि अस्वीकार गर्‍यो।

त्यस अवधिमा, आहाजका प्रधानपूजारीले अश्शूरको भ्रमण गरे, त्यहाँका मूर्तिपूजक मन्दिरको नमूना लिएर फर्के, र आहाजले परमेश्वरको मन्दिरको प्राङ्गणमा त्यसको निर्माण गराए। यो पङ्क्ति त्यस आज्ञा नमान्ने अगमवक्ताको कथासँग समानान्तर छ, जसलाई आफू आएको बाटोमै फर्केर यहूदातर्फ नजानु भनिएको थियो, तर जसले त्यसो गर्‍यो र एक झूटा तथा छलपूर्ण अगमवक्ताद्वारा धोखा खायो; यसले “seven times” सम्बन्धी मिलेराइट समझबाट आफूलाई लुकाउन धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्ट पद्धतितर्फ फर्किनुलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जुन आफ्नै बान्तातर्फ फर्कने कुकुरको शास्त्रीय परिपूर्तिमा देखिन्छ।

यो त्यस समय घटिरहेको थियो जब उत्तरी राज्य र दक्षिणी राज्यबीचको एक गृहयुद्ध प्रारम्भ हुँदै थियो, यसरी १९ वर्षको अवधि दोहोरिएको बेला संयुक्त राज्य अमेरिकाको गृहयुद्धको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दै। 742 BC देखि 723 BC सम्मले 1844 देखि 1863 सम्मको १९-वर्षीय अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसले आइतबारको व्यवस्थादेखि परीक्षाको समय बन्द हुने क्षणसम्मको अवधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। 9/11 देखि आइतबारको व्यवस्था सम्मको इतिहास संयुक्त राज्य अमेरिकाभित्र पशुको प्रतिमाको परीक्षाको इतिहास हो, जुन आइतबारको व्यवस्था प्रारम्भ हुँदा संसारव्यापी पशुको प्रतिमाको परीक्षामा पुनरावृत्त हुन्छ। यही कारणले, आइतबारको व्यवस्थादेखि परीक्षाको समय बन्द हुने क्षणसम्मलाई प्रतिनिधित्व गर्ने १९-वर्षीय अवधिहरूले 9/11 देखि आइतबारको व्यवस्था सम्मको इतिहासलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछन्, जुन उहाँका “अद्भुत कामहरू” को इतिहास हो।

हामी अर्को लेखमा जारी राख्नेछौं।