पानियम — संख्या दस

“क्रियाकलापको रंगमञ्चमा प्रकट भएको प्रत्येक राष्ट्रलाई पृथ्वीमा आफ्नो स्थान ओगट्ने अनुमति दिइएको छ, ताकि यो देखियोस् कि त्यसले ‘पहरेदार र पवित्र जन’ को उद्देश्य पूरा गर्नेछ कि छैन। अगमवाणीले संसारका महान् साम्राज्यहरू—बाबेल, मादी-फारस, ग्रीस, र रोम—को उदय र पतनलाई पछ्याएको छ। यी प्रत्येकसँग, कम शक्तिशाली राष्ट्रहरूको हकमा जस्तै, इतिहासले आफैलाई दोहोर्‍यायो। प्रत्येकको परीक्षाको एक अवधि थियो, प्रत्येक असफल भयो, यसको महिमा ओइलायो, यसको शक्ति विलीन भयो, र यसको स्थान अर्कोले ओगट्यो....”

“पवित्र धर्मशास्त्रका पृष्ठहरूमा स्पष्ट पारिएअनुसार राष्ट्रहरूको उदय र पतनबाट तिनीहरूले केवल बाह्य र सांसारिक महिमाको कति निष्फलता छ भन्ने सिक्नुपर्छ। बाबेल, आफ्ना सबै शक्ति र वैभवसहित—जसको समान हाम्रो संसारले त्यसपछि कहिल्यै देखेको छैन,—त्यो शक्ति र वैभव, जुन त्यस समयका मानिसहरूलाई यति स्थिर र चिरस्थायी जस्तो देखिन्थ्यो,—कति पूर्ण रूपमा लोप भएको छ! ‘घाँसको फूल’झैँ त्यो नष्ट भएको छ। यसरी परमेश्वरलाई आफ्नो जगको रूपमा नलिने सबै कुरा नष्ट हुन्छ। केवल त्यही कुरा स्थिर रहन सक्छ, जुन उहाँको उद्देश्यसँग गाँसिएको छ र उहाँको चरित्रलाई प्रकट गर्दछ। उहाँका सिद्धान्तहरू नै हाम्रो संसारले चिनेका एकमात्र अटल वस्तुहरू हुन्।” Education, 177, 184.

“इतिहासको एक यस्तो अध्ययन छ जसलाई दोषारोपण गर्नु हुँदैन। पवित्र इतिहास अगमवक्ताहरूका विद्यालयहरूमा अध्ययन गरिने विषयहरूमध्ये एक थियो। राष्ट्रहरूसित उहाँका व्यवहारहरूको अभिलेखमा यहोवाका पदचिह्नहरू अनुगमन गरिन्थे। त्यसैले आज हामीले पनि पृथ्वीका राष्ट्रहरूसित परमेश्वरका व्यवहारहरूलाई विचार गर्नुपर्छ। हामीले इतिहासमा अगमवाणीको पूर्तिलाई देख्नुपर्छ, महान् सुधारात्मक आन्दोलनहरूमा ईश्वरीय व्यवस्थाको क्रियाकलापको अध्ययन गर्नुपर्छ, र महान् विवादको अन्तिम संघर्षका लागि राष्ट्रहरूको समाहारमा घटनाहरूको प्रगतिलाई बुझ्नुपर्छ।” The Ministry of Healing, 441.

“ख्रीष्टियन सेवाकार्यको तयारीका निम्ति, धेरैले ऐतिहासिक र धर्मशास्त्रीय लेखनहरूको व्यापक ज्ञान प्राप्त गर्नु अत्यावश्यक ठान्छन्। उनीहरू मान्छन् कि यो ज्ञान सुसमाचार सिकाउने कार्यमा तिनीहरूका लागि सहायक हुनेछ। तर मानिसहरूका विचारहरूको परिश्रमपूर्वक अध्ययनले तिनीहरूको सेवकाइलाई बलियो पार्नुको सट्टा दुर्बल तुल्याउने प्रवृत्ति राख्दछ। जब म ऐतिहासिक र धर्मशास्त्रीय विद्याले भरिएका विशाल ग्रन्थहरूले भरिएका पुस्तकालयहरू देख्छु, तब म सोच्दछु, किन त्यस्तो कुराका लागि धन खर्च गर्ने, जो रोटी होइन? यूहन्नाको छैटौँ अध्यायले त्यस्ता कृतिहरूमा पाउन सकिनेभन्दा धेरै कुरा हामीलाई बताउँछ। ख्रीष्ट भन्नुहुन्छ: ‘म जीवनको रोटी हुँ; जो मकहाँ आउँछ, ऊ कहिल्यै भोकाउनेछैन; र जसले ममाथि विश्वास गर्छ, ऊ कहिल्यै तिर्खाउनेछैन।’ ‘म त्यो जीवित रोटी हुँ, जो स्वर्गबाट ओर्लेर आयो; यदि कसैले यस रोटीबाट खान्छ भने, ऊ सदासर्वदा बाँच्नेछ।’ ‘जसले ममाथि विश्वास गर्छ, उससँग अनन्त जीवन छ।’ ‘मैले तिमीहरूलाई बोल्ने वचनहरू आत्मा हुन्, र तिनीहरू जीवन हुन्।’ यूहन्ना 6:35, 51, 47, 63।”

“इतिहासको एउटा अध्ययन यस्तो पनि छ, जसलाई निन्दा गर्नु हुँदैन। पवित्र इतिहास अगमवक्ताहरूका विद्यालयहरूमा गरिने अध्ययनहरूमध्ये एक थियो। राष्ट्रहरूसँग उहाँका व्यवहारहरूको अभिलेखमा यहोवाका पाइलाका छापहरू कोरिएका थिए। त्यसै गरी आज पनि हामीले पृथ्वीका राष्ट्रहरूसँग परमेश्वरका व्यवहारलाई विचार गर्नुपर्छ। इतिहासमा अगमवाणीको परिपूर्ति देख्नुपर्छ, महान् सुधारात्मक आन्दोलनहरूमा परमप्रबन्धका कार्यहरूलाई अध्ययन गर्नुपर्छ, र महान् विवादको अन्तिम संघर्षका लागि राष्ट्रहरूलाई पङ्क्तिबद्ध गरिने घटनाहरूको प्रगतिलाई बुझ्नुपर्छ।”

“यस्तो अध्ययनले जीवनप्रति व्यापक र समग्र दृष्टिकोण प्रदान गर्नेछ। यसले हामीलाई त्यसका सम्बन्धहरू र परस्पर निर्भरताहरूको केही अंश बुझ्न सहायता गर्नेछ, समाज र राष्ट्रहरूको महान् भ्रातृत्वमा हामी कति अद्भुतरीतिले एकसाथ बाँधिएका छौं भन्ने कुरा बुझ्न मद्दत गर्नेछ, र एक सदस्यमाथिको दमन र पतनले कति ठूलो परिमाणमा सबैका लागि हानि जनाउँछ भन्ने कुरा पनि प्रकट गर्नेछ।

“तर, सामान्यतया अध्ययन गरिने इतिहास मानिसका उपलब्धिहरूसित, युद्धमा उसका विजयहरूसित, शक्ति र महानता प्राप्त गर्नमा उसका सफलतासित सम्बन्धित हुन्छ। मानिसका कार्यव्यापारमा परमेश्वरको कार्यकारणलाई दृष्टिबाट ओझेल पारिन्छ। राष्ट्रहरूको उदय र पतनमा उहाँको उद्देश्य कसरी पूरा हुँदै आएको छ भन्ने कुराको अध्ययन थोरैले मात्र गर्छन्।”

“र धेरै हदसम्म, अध्ययन र शिक्षण गरिने धर्मशास्त्र केवल मानव अटकलबाजीको अभिलेख मात्र हो, जसले ‘ज्ञानविहीन वचनहरूद्वारा परामर्शलाई अन्धकारमय बनाउने’ काम मात्र गर्दछ। धेरैजसो अवस्थामा यी असंख्य पुस्तकहरू संकलन गर्ने प्रेरणा मन र आत्माका लागि आहार प्राप्त गर्ने चाहनाभन्दा दार्शनिकहरू र धर्मशास्त्रीहरूसँग परिचित हुने महत्त्वाकांक्षा, तथा ख्रीष्टियतलाई जनसमक्ष विद्वत्तापूर्ण पदावली र प्रतिपादनहरूमा प्रस्तुत गर्ने इच्छा नै बढी हुन्छ।”

“लेखिएका सबै पुस्तकहरूले पवित्र जीवनको उद्देश्य पूरा गर्न सक्दैनन्। ‘मबाट सिक,’ महान् शिक्षकले भन्नुभयो, ‘मेरो जुवा आफूमाथि लेऊ,’ ‘मेरो नम्रता र दीनता सिक।’ जीवनको रोटीको अभावले नाश भइरहेका प्राणहरूसँग संवाद गर्नमा तिम्रो बौद्धिक घमण्डले तिमीलाई सहायता गर्नेछैन। यी पुस्तकहरूको अध्ययनमा तिमीहरूले तिनलाई ती व्यावहारिक पाठहरूको स्थान लिन दिइरहेका छौ, जुन तिमीहरूले ख्रीष्टबाट सिक्नुपर्ने हो। यस अध्ययनका परिणामहरूद्वारा मानिसहरूलाई आहार मिल्दैन। मनलाई अत्यन्त थकाउने यस्ता अनुसन्धानको अत्यन्त थोरै अंशले मात्र कसैलाई प्राणहरूका निम्ति सफल श्रमिक हुन सहायता गर्ने कुरा प्रदान गर्दछ।”

“उद्धारकर्ता ‘गरिबहरूलाई सुसमाचार सुनाउन’ आउनुभयो।” लूका ४:१८। उहाँले आफ्नो शिक्षामा सबैभन्दा सरल शब्दहरू र सबैभन्दा स्पष्ट प्रतीकहरू प्रयोग गर्नुभयो। अनि यसो भनिएको छ कि ‘साधारण जनताले उहाँको वचन आनन्दसाथ सुने।’ मर्कूस १२:३७। यस समयका लागि उहाँको कार्य गर्न खोज्नेहरूलाई उहाँले दिनुभएका शिक्षाहरूमा अझ गहिरो अन्तर्दृष्टि आवश्यक छ।

“जीवित परमेश्वरका वचनहरू सबै शिक्षा भन्दा उच्चतम हुन्। जो मानिसहरूका बीचमा सेवा गर्छन्, उनीहरूले जीवनको रोटी खानुपर्छ। यसले तिनीहरूलाई आत्मिक शक्ति दिनेछ; तब तिनीहरू सबै वर्गका मानिसहरूको सेवा गर्न तयार हुनेछन्।” The Ministry of Healing, 441–443.

“राष्ट्रहरूको इतिहासमा परमेश्वरको वचनका विद्यार्थीले दैवीय भविष्यवाणीको शाब्दिक परिपूर्ति देख्न सक्छ। अन्ततः चकनाचूर र भत्किएको बाबेल यस कारण लोप भयो कि समृद्धिको अवस्थामा त्यसका शासकहरूले आफूलाई परमेश्वरबाट स्वतन्त्र ठाने, र आफ्नो राज्यको महिमा मानवीय उपलब्धिलाई श्रेय दिए। मादी-फारसी साम्राज्यमाथि स्वर्गको क्रोध आइलाग्यो, किनकि त्यसमा परमेश्वरको व्यवस्थालाई खुट्टामुनि कुल्चिएको थियो। प्रभुको भयले जनसमुदायको अत्यन्त ठूलो बहुमतका हृदयमा कुनै स्थान पाएन। दुष्टता, ईश्वरनिन्दा र भ्रष्टाचार व्यापक थिए। त्यसपछिका राज्यहरू झन् निकृष्ट र भ्रष्ट भए; र नैतिक मूल्यको मापदण्डमा तिनीहरू अझ तल्लो र अझ तल्लो स्तरमा झर्दै गए।”

“पृथ्वीमा प्रत्येक शासकले प्रयोग गर्ने शक्ति स्वर्गद्वारा प्रदान गरिएको हो; र यसरी प्रदान गरिएको त्यस शक्तिको उसले कसरी प्रयोग गर्छ, त्यसैमा उसको सफलता निर्भर हुन्छ। प्रत्येकलाई दिव्य पहरेदारको वचन यस्तो छ, ‘तिमीले मलाई नचिने तापनि मैले तिमीलाई कमर कसेर सशक्त पारेँ।’ यशैया 45:5। अनि प्राचीनकालमा नबूकदनेसरलाई भनिएका यी वचनहरू प्रत्येकका लागि जीवनको शिक्षा हुन्: ‘आफ्ना पापहरू धार्मिकताद्वारा तोड, र आफ्ना अधर्महरू गरिबहरूमाथि दया देखाएर त्याग; सायद यसो गर्दा तिम्रो शान्तिको अवधि लम्बिन सक्छ।’ दानियल 4:27।”

यी कुराहरू बुझ्नु,—‘धार्मिकताले राष्ट्रलाई उचाल्छ’ भन्ने कुरा बुझ्नु; ‘सिंहासन धार्मिकताद्वारा स्थिर गरिन्छ,’ र ‘कृपाद्वारा थामिन्छ’ भन्ने कुरा बुझ्नु; ‘राजाहरूलाई हटाउनुहुन्छ, र राजाहरूलाई स्थापित गर्नुहुन्छ’ भन्ने उहाँको शक्तिको प्रकटीकरणमा यी सिद्धान्तहरूको कार्यान्वयनलाई चिन्नु,—यही इतिहासको दर्शन बुझ्नु हो। हितोपदेश 14:34; 16:12; 20:28; दानिएल 2:21.

“परमेश्वरको वचनमै मात्र यो कुरा स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। यहाँ देखाइन्छ कि राष्ट्रहरूको शक्ति, व्यक्तिहरूको जस्तै, तिनलाई अजेय बनाउने जस्तो देखिने अवसरहरू वा सुविधाहरूमा पाइँदैन; यो तिनीहरूको घमण्डपूर्वक दाबी गरिएको महानतामा पनि पाइँदैन। यो त उनीहरूले परमेश्वरको उद्देश्यलाई कत्तिको निष्ठापूर्वक पूरा गर्छन् भन्ने कुराले मापन गरिन्छ।” Prophets and Kings, 501, 502.

किनकि उत्तरका राजा फर्केर आउनेछ, र पहिलेको भन्दा अझ ठूलो भीडभाड खडा गर्नेछ, र निश्चित वर्षहरू बितिसकेपछि ऊ अवश्य नै ठूलो सेना र प्रशस्त सम्पत्तिसहित आउनेछ। अनि ती दिनहरूमा दक्षिणका राजाको विरुद्धमा धेरै जना उठ्नेछन्; तिम्रा जनतामध्येका लुटेराहरू पनि दर्शनलाई स्थापित गर्न आफूलाई उचाल्नेछन्; तर तिनीहरू लडेर पतन हुनेछन्। तब उत्तरका राजा आएर घेराबन्दीको टिल्लो उठाउनेछ, र सबैभन्दा दृढ किल्लेबन्दी भएका सहरहरू कब्जा गर्नेछ; अनि दक्षिणका सैन्यबलहरूले सामना गर्न सक्नेछैनन्, न त उसका चुनिएका मानिसहरूले, न त सामना गर्न कुनै शक्ति नै रहनेछ। दानियल 11:13–15।

तर जब उनले धेरै फरिसीहरू र सदुकीहरूलाई आफ्नो बप्तिस्मातर्फ आइरहेको देखे, तब उनले तिनीहरूलाई भने, हे सर्पका सन्तान हो, आउन लागेको क्रोधबाट भाग्न तिमीहरूलाई कसले चेतावनी दिएको छ? मत्ती 3:7।

अहाबले एउटा अशेरा-स्तम्भ पनि खडा गर्‍यो; र आफूपूर्व भएका इस्राएलका सबै राजाहरूभन्दा बढेर अहाबले इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वरलाई क्रोधित तुल्यायो। त्यसका दिनहरूमा बेतेलवासी हीएलले यरीहोको पुनर्निर्माण गर्‍यो: त्यसले आफ्नो जेठो छोरा अबीरामको मूल्यमा त्यसको जग बसाल्यो, र आफ्नो कान्छो छोरा सेगूबको मूल्यमा त्यसका ढोकाहरू खडा गर्‍यो, परमप्रभुको त्यो वचनअनुसार, जुन उहाँले नूनका छोरा यहोशूद्वारा बोल्नुभएको थियो। अनि गिलादका बासिन्दामध्येका तिश्बी एलीयाले अहाबलाई भने, “इस्राएलका परमप्रभु परमेश्वर, जसको सामुन्ने म उभिएको छु, उहाँ जीवित हुनुहुन्छ; मेरो वचनबाहेक यी वर्षहरूमा न त शीत पर्नेछ, न वर्षा हुनेछ।” १ राजा १६:३३–१७:१।

“मानिसहरूलाई तिनीहरूको संकटप्रति जागृत गरिनु आवश्यक थियो; अनुग्रहको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित गम्भीर घटनाहरूका लागि तयारी गर्न उनीहरूलाई सचेत पारिनु आवश्यक थियो।” The Great Controversy, 310.

“उहाँको क्रूसारोपण हुनुभन्दा अघि उद्धारकर्ताले आफ्ना चेलाहरूलाई उहाँ मारिनुहुनेछ र चिहानबाट फेरि जीवित उठ्नुहुनेछ भनी स्पष्ट पार्नुभयो, र उहाँका वचनहरू तिनीहरूका मन र हृदयमा गहिरो प्रभाव पारून् भनेर स्वर्गदूतहरू उपस्थित थिए। तर चेलाहरू रोमी जुवाबाट लौकिक छुटकाराको आशामा थिए, र जसमा तिनीहरूको सबै आशा केन्द्रित थियो, उहाँले लज्जास्पद मृत्यु भोग्नुहुनेछ भन्ने विचारसमेत तिनीहरूले सहन सकेनन्। जुन वचनहरू तिनीहरूले सम्झनुपर्ने थियो, ती तिनीहरूको मनबाट हटाइए; र जब परीक्षाको समय आयो, त्यसले तिनीहरूलाई अप्रस्तुत अवस्थामा भेट्टायो। येशूको मृत्युले तिनीहरूको आशा त्यत्तिकै पूर्ण रूपमा नष्ट गरिदियो, मानौँ उहाँले तिनीहरूलाई पहिल्यै चेतावनी नै नदिनुभएको होस्। त्यसरी नै अगमवाणीहरूमा भविष्य हाम्रो सामु त्यत्तिकै स्पष्ट रूपमा खोलिएको छ, जसरी ख्रीष्टका वचनद्वारा चेलाहरूका सामु खोलिएको थियो। अनुग्रहको समयको समाप्तिसँग सम्बन्धित घटनाहरू तथा सङ्कटका समयको लागि तयारी गर्ने कार्य स्पष्ट रूपमा प्रस्तुत गरिएका छन्। तर असङ्ख्य मानिसहरूलाई यी महत्त्वपूर्ण सत्यहरूको त्यति पनि समझ छैन, जति तिनीहरूलाई कहिल्यै प्रकट नै नगरिएको भए हुन्थ्यो। तिनीहरूलाई मुक्तितर्फ बुद्धिमान् बनाउने हरेक प्रभाव हरप्न शैतान चौकस भएर हेर्छ, र सङ्कटको समयले तिनीहरूलाई अप्रस्तुत नै भेट्टाउनेछ।” The Great Controversy, 595.

“आज, एलियाह र यूहन्ना बप्तिस्मा दिनेका आत्मा र सामर्थ्यमा, परमेश्वरद्वारा नियुक्त दूतहरूले न्यायको अधीनमा रहेको संसारको ध्यान त्यस गम्भीर घटनातर्फ आकर्षित गरिरहेका छन्, जुन अनुग्रह-अवधिका अन्तिम घडीहरूसँग सम्बन्धित भई र राजाहरूका राजा तथा प्रभुहरूका प्रभुको रूपमा ख्रीष्ट येशूको प्रकट हुनुसँग सम्बन्धित भएर छिट्टै घटित हुन लागेका छन्।” Prophets and Kings, 715, 716.

“परमेश्वरका जनहरू देशमा गरिएका घृणित कामहरूका निम्ति सुस्केरा हाल्दै र रोइरहेका छन्। तिनीहरू आँसुसहित दुष्टहरूलाई दैवी व्यवस्थामाथि कुल्चीमिल्ची गर्दा तिनीहरूलाई आइपर्ने खतराबारे चेतावनी दिन्छन्, र अवर्णनीय शोकसहित आफ्नै अपराधहरूका कारण प्रभुको सामु आफूलाई नम्र बनाउँछन्। दुष्टहरूले तिनीहरूको शोकको ठट्टा गर्छन्, तिनीहरूका गम्भीर निवेदनहरूलाई उपहास गर्छन्, र जसलाई तिनीहरू तिनीहरूको दुर्बलता भनी ठान्छन्, त्यसलाई हेला गर्छन्। तर परमेश्वरका जनहरूको पीडा र आत्म-नम्रता पापको परिणामस्वरूप गुमेको बल र चरित्रको कुलीनता तिनीहरूले पुनः प्राप्त गर्दैछन् भन्ने स्पष्ट प्रमाण हो। तिनीहरू ख्रीष्टको अझ नजिक आइरहेका छन्, र तिनीहरूका आँखा उहाँको सिद्ध पवित्रतामा स्थिर भएकाले नै तिनीहरूले पापको अत्यन्तै पापपूर्णता यति स्पष्टसँग देख्छन्। तिनीहरूको पश्चात्ताप र आत्म-अवनति, कुनै विलाप गर्नुपर्ने कारण नदेख्ने, ख्रीष्टको नम्रतालाई तुच्छ ठान्ने, र परमेश्वरको पवित्र व्यवस्थाको उल्लङ्घन गर्दै पनि आफूलाई सिद्ध ठान्नेहरूको आत्मनिर्भर, घमण्डी आत्माभन्दा परमेश्वरको दृष्टिमा असीम रूपमा अधिक ग्राह्य छ। नम्रता र हृदयको दीनता नै शक्ति र विजयका सर्तहरू हुन्। महिमाको मुकुट क्रूसको फेदीमा नतमस्तक हुनेहरूलाई पर्खिरहेको छ। धन्य छन् यी शोक गर्नेहरू, किनकि तिनीहरूले सान्त्वना पाउनेछन्।”

विश्वासी प्रार्थनाशील जनहरू, मानौँ, परमेश्वरसँगै बन्द गरिएका छन्। उनीहरू स्वयंलाई कति सुरक्षित रूपमा आच्छादित गरिएको छ भन्ने जान्दैनन्। शैतानद्वारा उक्साइएका यस संसारका शासकहरू तिनीहरूलाई नष्ट गर्न खोजिरहेका छन्; तर यदि तिनीहरूका आँखा दोथानमा एलीशाका सेवकका आँखाहरूझैँ खोलिन्थे भने, तिनीहरूले परमेश्वरका स्वर्गदूतहरू तिनीहरूका वरिपरि छावनी हालेका, र आफ्नो तेज तथा महिमाद्वारा अन्धकारका सेनाहरूलाई रोकिराखेका देख्ने थिए।

“जब परमेश्वरका जनहरूले उहाँको सामु आफ्ना प्राणलाई नम्र पार्दै हृदयको शुद्धताको लागि बिन्ती गर्छन्, तब यो आज्ञा दिइन्छ, ‘तिनीहरूबाट मैला वस्त्र हटाओ’; र यी उत्साहदायी वचनहरू उच्चारित हुन्छन्, ‘हेर, मैले तेरो अधर्म तँबाट हटाइदिएको छु, र म तँलाई फेरिएको वस्त्र पहिराइदिनेछु।’ ख्रीष्टको धार्मिकताको निष्कलङ्क पोशाक परीक्षा भोगेका, प्रलोभित भएका, तर पनि विश्वासयोग्य परमेश्वरका सन्तानहरूमाथि ओढाइन्छ। तिरस्कृत बाँकी रहेकाहरूलाई महिमामय पहिरनले सजाइन्छ, ताकि तिनीहरू अब फेरि संसारका भ्रष्टताद्वारा अपवित्र नहोऊन्। तिनीहरूका नाउँ थुमाको जीवनको पुस्तकमा कायमै राखिन्छन्, सबै युगका विश्वासयोग्यहरूमध्ये दर्ता गरिएका। तिनीहरूले छलकर्ताका कपटपूर्ण युक्तिहरूको प्रतिरोध गरेका छन्; तिनीहरू अजिङ्गरको गर्जनद्वारा आफ्नो निष्ठाबाट विचलित पारिएका छैनन्। अब तिनीहरू सधैंका लागि परीक्षकका छलपूर्ण उपायहरूबाट सुरक्षित छन्। तिनीहरूका पाप पापका प्रवर्तककहाँ सारिन्छन्। अनि बाँकी रहेकाहरू केवल क्षमा गरिएका र ग्रहण गरिएका मात्र होइनन्, तर सम्मानित पनि गरिएका छन्। ‘एउटा सुन्दर शिरोभूषण’ तिनीहरूको शिरमा राखिन्छ। तिनीहरू परमेश्वरका निम्ति राजा र पूजाहारीसरह हुनेछन्। जब शैतान आफ्ना अभियोगहरू लगाइरहेको थियो र यस समूहलाई नष्ट गर्न खोजिरहेको थियो, तब पवित्र स्वर्गदूतहरू, अदृश्य रूपमा, यताउता गर्दै तिनीहरूमाथि जीवित परमेश्वरको छाप लगाइरहेका थिए। यिनीहरू तिनै हुन् जो थुमासँग सियोन पर्वतमा उभिएका छन्, तिनीहरूका निधारहरूमा पिताको नाउँ लेखिएको छ। तिनीहरू सिंहासनको सामु नयाँ गीत गाउँछन्, त्यो गीत जुन पृथ्वीबाट उद्धार गरिएका एक लाख चवालीस हजारबाहेक अरू कसैले सिक्न सक्दैन। ‘यिनीहरू तिनै हुन् जो थुमाले जहाँजहाँ जानुहुन्छ उहाँको पछि लाग्छन्। यिनीहरू मानिसहरूका बीचबाट उद्धार गरिएका हुन्, परमेश्वर र थुमाका निम्ति पहिलो फल भएर। अनि तिनीहरूका मुखमा कुनै छल पाइएन: किनकि तिनीहरू परमेश्वरको सिंहासनको सामु निर्दोष छन्।’”

“अब स्वर्गदूतका ती वचनहरूको पूर्ण परिपूर्ति भएको छ: ‘अब सुन, हे प्रधानपूजारी यहोशू, तँ र तेरा अगाडि बस्ने तेरा सहचरहरू; किनकि तिनीहरू अचम्मका मानिसहरू हुन्; किनकि हेर, म मेरो सेवक, शाखालाई प्रकट गर्नेछु।’ ख्रीष्ट उहाँका जनहरूको उद्धारकर्ता र छुटकारादाता स्वरूप प्रकट हुनुहुन्छ। अब साँच्चै नै ती शेषजन ‘अचम्मका मानिसहरू’ भएका छन्, किनकि तिनीहरूको तीर्थयात्राका आँसु र अपमानले परमेश्वर र थुमाको उपस्थितिमा आनन्द र आदरलाई स्थान दिएका छन्। ‘त्यस दिन परमप्रभुको शाखा सुन्दर र महिमामय हुनेछ, र इस्राएलबाट उम्केकाहरूका लागि भूमिको फल उत्कृष्ट र शोभायुक्त हुनेछ। अनि यस्तो हुनेछ, कि सियोनमा बाँकी रहने र यरूशलेममा रहने जन पवित्र कहलाइनेछ, अर्थात् यरूशलेममा जीवितहरूमध्ये लेखिएको हरेक जन।’” Testimonies, volume 5, 474–476.

तर तिमीहरू एक चुनिएको पुस्ता, राजकीय पूजाहारीहरू, एक पवित्र जाति, परमेश्वरको आफ्नै प्रजा हौ; ताकि तिमीहरू उहाँका प्रशंसाहरू प्रकट गर, जसले तिमीहरूलाई अन्धकारबाट आफ्नो अचम्मको ज्योतिमा बोलाउनुभएको छ। तिमीहरू पहिले प्रजा थिएनौ, तर अब परमेश्वरको प्रजा भएका छौ; तिमीहरूले पहिले कृपा पाएका थिएनौ, तर अब कृपा पाएका छौ। हे प्रियजनहरू, म तिमीहरूलाई परदेशी र यात्रुहरूझैँ बिन्ती गर्छु, आत्माको विरुद्धमा युद्ध गर्ने शारीरिक अभिलाषाहरूबाट टाढा बस। अन्यजातिहरूका बीचमा तिमीहरूको चालचलन असल होस्, ताकि तिनीहरूले तिमीहरूलाई दुष्टकर्मीहरू भनी निन्दा गरे तापनि, तिनीहरूले तिमीहरूका असल कामहरू देखेर भेटघाटको दिनमा परमेश्वरको महिमा गरून्। 1 पत्रुस 2:9–12।

अब यसकारण, यदि तिमीहरूले साँच्चै नै मेरो वाणी पालन गर्यौ र मेरो करार मान्य राख्यौ भने, समस्त जातिहरूमध्ये तिमीहरू मेरा निम्ति एक विशेष निधि हुनेछौ; किनकि सारा पृथ्वी मेरै हो। अनि तिमीहरू मेरा निम्ति पूजाहारीहरूको राज्य र एक पवित्र जाति हुनेछौ। यी नै ती वचनहरू हुन्, जो तैंले इस्राएलका सन्तानहरूसँग भन्नु पर्नेछ। प्रस्थान 19:5, 6.

“यस पृथ्वीको इतिहासका अन्तिम दिनहरूमा, परमेश्वरको उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्ने जनसँगको करार नवीकरण गरिनु छ। ‘त्यस दिन म तिनीहरूका निम्ति मैदानका पशुहरूसँग, आकाशका चराहरूसँग, र भूमिमा घस्रने जीवहरूसँग करार बाँध्नेछु; अनि म धनु, तरवार, र युद्धलाई पृथ्वीबाट तोडिदिनेछु, र म तिनीहरूलाई सुरक्षितसँग सुतेर बस्न दिनेछु। अनि म तिमीलाई सधैंभरि आफ्नी वधू बनाउनेछु; हो, म तिमीलाई धार्मिकतामा, न्यायमा, करुणामय प्रेममा, र दयाहरूमा आफ्नी वधू बनाउनेछु। म तिमीलाई विश्वासयोग्यतामा आफ्नी वधू बनाउनेछु; अनि तिमीले परमप्रभुलाई चिन्नुनेछ।’”

“‘अनि त्यस दिन यस्तो हुनेछ, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, म सुन्‍नेछु; म आकाशलाई सुन्‍नेछु, र तिनले पृथ्वीलाई सुन्‍नेछन्; अनि पृथ्वीले अन्न, दाखमद्य, र तेललाई सुन्‍नेछ; र तिनीहरूले यिज्रेललाई सुन्‍नेछन्। अनि म उसलाई पृथ्वीमा आफ्ना निम्ति छर्नेछु; र जसले कृपा पाएकी थिइन, उसमाथि म कृपा गर्नेछु; अनि जो मेरा मानिसहरू थिएनन्, तिनीहरूलाई म भन्नेछु, ‘तिमीहरू मेरा मानिसहरू हौ’; र तिनीहरूले भन्नेछन्, ‘तपाईं मेरा परमेश्वर हुनुहुन्छ।’’ होशे 2:14–23।”

“‘त्यस दिनमा,... इस्राएलका बाँकी रहेकाहरू, र याकूबको घरानाबाट उम्केकाहरू,... परमप्रभु, इस्राएलका पवित्र जनमाथि, सत्यतामा भरोसा गर्नेछन्।’ यशैया 10:20। ‘हरेक जाति, कुल, भाषा, र मानिस’बाट त्यस्ता व्यक्तिहरू हुनेछन् जसले यस सन्देशलाई आनन्दसाथ प्रत्युत्तर दिनेछन्, ‘परमेश्वरसँग डराओ, र उहाँलाई महिमा देओ; किनकि उहाँको न्यायको घडी आइपुगेको छ।’ तिनीहरू आफूलाई यस पृथ्वीसँग बाँधिराख्ने हरेक मूर्तिबाट फर्कनेछन्, र ‘स्वर्ग, पृथ्वी, समुद्र, र पानीका मूलहरू बनाउनुहुने उहाँलाई’ आराधना गर्नेछन्। तिनीहरूले आफूलाई हरेक बन्धनबाट मुक्त गर्नेछन्, र संसारको सामु परमेश्वरको कृपाका स्मारकहरूको रूपमा खडा हुनेछन्। प्रत्येक ईश्वरीय मागप्रति आज्ञाकारी भई, तिनीहरू स्वर्गदूतहरू र मानिसहरूद्वारा ‘परमेश्वरका आज्ञाहरू पालन गर्ने, र येशूमाथिको विश्वास राख्ने’हरूका रूपमा चिनिनेछन्। प्रकाश 14:6–7, 12।”

“‘हेर, दिनहरू आउँदैछन्, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, जब जोत्नेले काट्नेको पछ्यौरी समात्नेछ, र अङ्गुर कुल्चनेले बीउ छर्नेको; र पर्वतहरूबाट मीठो दाखमद्य टप्कनेछ, र सबै पहाडहरू पग्लनेछन्। अनि म मेरा इस्राएल प्रजाको बन्दीपन फेरि फर्काइदिनेछु, र तिनीहरूले उजाड नगरहरू निर्माण गर्नेछन् र तिनमा बसोबास गर्नेछन्; तिनीहरूले दाखबारीहरू रोप्नेछन्, र तिनको दाखमद्य पिउनेछन्; तिनीहरूले बगैँचाहरू पनि बनाउनेछन्, र तिनका फल खानेछन्। अनि म तिनीहरूलाई तिनीहरूको भूमिमाथि रोपिदिनेछु, र मैले तिनीहरूलाई दिएको तिनीहरूको भूमिबाट तिनीहरू फेरि कहिल्यै उखेलिनेछैनन्, परमप्रभु तिम्रा परमेश्वर भन्नुहुन्छ। आमोस 9:13–15।’” Review and Herald, February 26, 1914.

“मानवीय शक्ति र मानवीय पराक्रमले परमेश्वरको मण्डली स्थापना गरेका होइनन्, न त तिनैले त्यसलाई नष्ट गर्न सक्छन्। मण्डली मानव-बलको चट्टानमाथि होइन, तर युगानुयुगको चट्टान ख्रीष्ट येशूमाथि स्थापित गरिएको थियो, ‘र नरकका ढोकाहरूले त्यसलाई जित्न सक्नेछैनन्।’ मत्ती 16:18। परमेश्वरको उपस्थितिले उहाँको कार्यलाई स्थिरता प्रदान गर्दछ। ‘राजकुमारहरूमा, न त मानिसको पुत्रमा, आफ्नो भरोसा राख,’ यही वचन हामीकहाँ आउँछ। भजनसंग्रह 146:3। ‘शान्ततामा र भरोसामा नै तिमीहरूको बल हुनेछ।’ यशैया 30:15। धार्मिकताको अनन्त सिद्धान्तहरूमा आधारित परमेश्वरको महिमामय कार्य कहिल्यै निष्फल हुने छैन। त्यो ‘शक्ति द्वारा होइन, न पराक्रम द्वारा, तर मेरा आत्माद्वारा, सेनाहरूका परमप्रभु भन्नुहुन्छ’ भनी, सामर्थ्यदेखि सामर्थ्यतिर अघि बढिरहनेछ। जकरिया 4:6।”

“‘जरूब्बाबेलका हातहरूले यस भवनको जग बसालेका छन्; तिनैका हातहरूले यसलाई पूरा पनि गर्नेछन्’ भन्ने प्रतिज्ञा अक्षरशः पूरा भयो। पद ९। ‘यहूदीहरूका अग्रजहरूले निर्माण गरे, र अगमवक्ता हाग्गै र इद्दोका छोरा जकरियाहको अगमवाणीको माध्यमद्वारा तिनीहरू उन्नति पाए। अनि तिनीहरूले इस्राएलका परमेश्वरको आज्ञाअनुसार, र फारसका राजा साइरस, दारियस, र अर्तक्षत्रको आज्ञाअनुसार निर्माण गरे, र त्यसलाई पूरा गरे। अनि यो भवन आदार महिनाको तेस्रो दिन [बाह्रौँ महिना], जो राजा दारियसको राज्यको छैटौँ वर्षमा पर्दथ्यो, समाप्त भयो।’ एज्रा ६:१४, १५।” अगमवक्ताहरू र राजाहरू, ५९५, ५९६।

धेरै जना शुद्ध पारिनेछन्, उज्याला बनाइनेछन्, र परीक्षित गरिनेछन्; तर दुष्टहरूले दुष्टतापूर्वक नै व्यवहार गर्नेछन्; र दुष्टहरूमध्ये कसैले पनि बुझ्नेछैन; तर बुद्धिमानहरूले बुझ्नेछन्। अनि जुन समयदेखि नित्य बलिदान हटाइनेछ, र उजाड पार्ने घिनलाग्दो वस्तु स्थापित गरिनेछ, त्यहाँ एक हजार दुई सय नब्बे दिन हुनेछन्। धन्य हो त्यो, जो प्रतीक्षा गर्छ, र एक हजार तीन सय पैंतीस दिनसम्म आइपुग्छ। दानिएल 12:10–12.