पानियम — संख्या एघार एघार

पानियमको अध्ययनको यस बिन्दुसम्म आइपुग्न मेरो लागि यो एक दीर्घ प्रक्रिया भएको छ, र “एलेभेन, एलेभेन” भन्ने शीर्षकको उद्देश्य यहूदाको कुलका सिंहले दानिएलको पुस्तक र प्रकाशको पुस्तक दुवैलाई यसरी समन्वय गर्नुभयो भन्ने कुरामा जोड दिनु हो, ताकि एघारौँ अध्याय र एघारौँ पदमा परमेश्वरका जनहरूको मोहोर लगाइने इतिहासका आन्तरिक र बाह्य रेखाहरू प्रस्तुत गरिऊन्। परीक्षाकाल बन्द हुनुभन्दा ठीक अगाडि, प्रकाशमा भएको त्यस भविष्यवाणीलाई खोलेर प्रकट गर्न एक आज्ञा दिइयो, जुन त्यस समयसम्म मोहोरबन्द गरिएको थियो जब दानिएल र प्रकाशका पुस्तकहरूमा पाइने एघार—एघारका दुई रेखाहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका आन्तरिक र बाह्य भविष्यसूचक इतिहासहरू वर्तमान सत्य बने।

अनुग्रहको समय समाप्त हुनुअघि ठीक अघिको “समय नजिक छ,” र “येशू ख्रीष्टको प्रकाश” अनमोहोर गरिने बेलाको “समय नजिक छ।”

जब यहूदाको कुलका सिंहले “येशू ख्रीष्टको प्रकाश” खोली दिनुहुन्छ—जसरी उहाँले सन् २०२३ को जुलाई महिनामा मध्यरातको पुकारको सन्देशको आगमनदेखि गर्दै आउनुभएको छ—त्यो उन्मोचनमा उहाँ “पाल्मोनी,” अर्थात् अद्भुत गणनाकर्ता, वा रहस्यहरूको गणनाकर्ता हुनुहुन्छ भन्ने प्रकाश पनि समावेश हुन्छ। यस सत्यलाई स्वीकार गर्न असफल हुनु भनेको एक लाख चवालीस हजारलाई छाप लगाउने परीक्षाको प्रक्रियामा असफल हुनु हो।

भविष्यवाणीका ती रेखाहरू, जसले छाप लगाइने समयलाई भविष्यवाणीगत परीक्षाको प्रक्रियाका रूपमा पहिचान गर्छन्, अत्यन्त प्रशस्त छन्। यो स्पष्ट छ कि परीक्षाको प्रक्रिया विद्यार्थीको योग्यता र परमेश्वरको भविष्यवाणीमय वचनको अध्ययनका लागि सही वा गलत पद्धति प्रयोग गर्ने क्षमतामा आधारित छ। यो सत्य प्रेरित अभिलेखभित्र पनि अत्यन्त प्रशस्त रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ।

भविष्यवाणीको व्याख्याको एक प्रमुख नियम यो हो कि सत्य दुईको साक्षीमाथि स्थापित हुन्छ, र यस सिद्धान्तप्रति भरोसा राख्न असफल हुनेहरूले आफूलाई असफलताका लागि खडा गरिरहेका हुन्छन्। छाप लगाइने समयको परीक्षाको प्रक्रियाको एउटा पक्षमा, अध्याय एघार र पद एघारमा दानिय्येल र यूहन्नाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका आन्तरिक र बाह्य इतिहासहरूको सम्बन्धको पहिचान समावेश हुन्छ।

दानिय्येल र प्रकाशका पुस्तकहरूले दुई साक्षीहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, र एक लाख चवालीस हजारलाई प्रकाश अध्याय एघारमा दुई साक्षीका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। अध्यायको एघारौँ पदमा, एलियाह र मोशाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका ती दुई साक्षीहरू पुनर्जीवित हुन्छन्, जसलाई उम्लिरहेको तेलमा रहेका यूहन्ना र सिंहहरूको खोरमा रहेका दानिय्येल—दुवैद्वारा पूर्वछायाङ्कित गरिएको छ। एक लाख चवालीस हजारलाई दानिय्येल र यूहन्नाद्वारा, साथै एलियाह र मोशाद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। एक लाख चवालीस हजारलाई उत्पन्न गर्ने परीक्षण प्रक्रियामा सफल हुनका लागि, एक विद्यार्थीले सत्य दुई साक्षीहरूको आधारमा स्थापित हुन्छ भन्ने, दानिय्येल र प्रकाशका पुस्तकहरूले दुई साक्षीहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन् भन्ने, र एक लाख चवालीस हजारलाई एलियाह र मोशा तथा दानिय्येल र यूहन्नाका रूपमा पनि पूर्वछायाङ्कित गरिएको छ भन्ने कुरा बुझ्नुपर्छ।

यी सत्यहरू दानिएल र प्रकाशको पुस्तक दुवैमा “एघार, एघार” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको आन्तरिक र बाह्य इतिहाससँग सम्बन्धित भविष्यवाणीका सत्यहरूको केवल एउटा संक्षिप्त नमूना मात्र हुन्। पाल्मोनीको रूपमा, ख्रीष्टले यी दुई खण्डहरूको सामञ्जस्यमा मार्गदर्शन गर्नुभयो, र साथै एघारमा एघार जोड्दा बाइस हुन्छ, जुन फलस्वरूप दुई सय बीसको दशांश वा दशौँ भाग हो, र यो दैवीत्व र मानवताको संयोजनको प्रतीक हो। पाल्मोनीले दुईभन्दा बढी साक्षीहरूको आधारमा “दुई सय बीस” ले दैवीत्व र मानवताको संयोजनलाई जनाउँछ भनी स्थापित गर्नुभयो, र यो फेरि ख्रीष्टको अवतारको वर्णन हो, जब उहाँले पतित शरीरलाई आफूमाथि लिनुभयो। यसो गरेर उहाँले मानवजातिसामु उदाहरण प्रस्तुत गर्नुभयो कि यदि तिनीहरू सुसमाचारका आवश्यकताहरू पूरा गर्न इच्छुक छन् भने, ख्रीष्ट आफ्ना दैवीत्वलाई हाम्रो मानवतासँग संयोजित गर्न इच्छुक हुनुहुन्छ। यसकारण, दैवीत्व र मानवता दुई साक्षीहरू हुन्।

परिवीक्षाको समय समाप्त हुनुअघि ठीकै खुलाइएको “येशू ख्रीष्टको प्रकाश” मा येशू परमेश्वरका “वचन” हुनुहुन्छ भन्ने कुरा पनि समावेश छ।

बाइबल परमेश्वरको “वचन” हो, जसले ख्रीष्टले दैवीत्व र मानवत्वको संयोजनलाई प्रतिनिधित्व गर्नुभएझैँ प्रतिनिधित्व गर्दछ। बाइबलले पुरानो र नयाँ नियमका दुई साक्षीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो प्रकाशको पुस्तकको अध्याय एघारमा मोशा र एलियाह पनि हुन्।

दुई साक्षीहरू नै ती दुई जैतूनका रूखहरू, ती दुई दीपाधारहरू, तथा पुरानो र नयाँ नियम हुन्, जुन अनुच्छेदमा “तपाईंको वचन” भनेर प्रतिनिधित्व गरिएको छ। अनुग्रहको अवसर बन्द हुनुअघि ठीक पहिले यहूदाको कुलका सिंहद्वारा खोलिएको “येशू ख्रीष्टको प्रकाश” नै “ज्ञानको अन्तिम वृद्धि” हो, जसले एक लाख चौवालीस हजारमध्ये एक हुनका लागि उम्मेदवार भएकाहरूलाई जाँच गर्दछ। “ज्ञानको अन्तिम वृद्धि” दस कुमारीहरूको दृष्टान्तमा रहेको मध्यरातको पुकारको सन्देश पनि हो।

परमेश्वरको वचन बाइबल पनि हो र ख्रीष्ट पनि, र बाइबल तथा ख्रीष्टले दुई साक्षीहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसरी एक लाख चवालीस हजारले पनि गर्छन्। ती दुई साक्षीहरूले, आफ्नो पालोमा, मानवतासँग दिव्यत्वको संयोजनको प्रतिनिधित्व गर्छन्। तिनीहरूले आन्तरिक र बाह्य भविष्यसूचक इतिहासहरूको पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्। साक्षीहरूका रूपमा, तिनीहरूले यो प्रमाण दिए कि मानवतासँग संयुक्त दिव्यत्वले पाप गर्दैन। तिनीहरूले दिव्यत्व र मानवताबीचको सम्बन्धको पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्। चाहे त्यो सिँढी होस्, माध्यम होस्, पाइपहरू होऊन्, स्वर्गदूतहरू होऊन्, वा परमेश्वर र मानिसबीचको सञ्चार-सम्बन्धका अन्य कुनै प्रतीकहरू, मानिसलाई प्रवाहित गरिने सन्देश सधैँ जीवन वा मृत्यु नै हुन्छ।

पवित्र आत्माको उण्डेलाइ दानिएल र प्रकाश 11:11 द्वारा चिह्नित आन्तरिक तथा बाह्य इतिहासहरूको अवधिमा घटित हुन्छ। दानिएल अध्याय एघारका पद एघार र बाह्रमा प्रतिनिधित्व गरिएका कम्तीमा “चार” भविष्यसूचक पात्रहरू छन्, जसको पहिचान गर्न आवश्यक छ। पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्म पनि चार जनाको पहिचान गर्नुपर्ने छ, र पद सोह्रमा पनि चार छन्। हामी अहिले ठीक त्यही इतिहासमा बाँचिरहेका छौँ; यसकारण भविष्यवाणीका विद्यार्थीहरूको रूपमा पद एघारदेखि सोह्रसम्मका प्रतीकात्मक पात्रहरू को हुन् भनेर छुट्याउनु हाम्रो कर्तव्य हो, किनकि तिनीहरूले उही अध्यायको पद चालीसको गुप्त इतिहासलाई समेट्ने भविष्यवाणीको एक रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

सन् १९८९ देखि उघारिँदै आएको चालीसौँ पदको इतिहासमा प्रतिनिधित्व गरिएका व्यक्तित्वहरूलाई चिन्हित गर्नु पनि सान्दर्भिक देखिन्छ।

चालीसौँ पद सन् १७९८ मा अन्त्यको समयदेखि आरम्भ हुन्छ, जब फ्रान्सका नेपोलियनले पोपलाई बन्दी बनाए। नेपोलियनको औचित्य सन् १७९७ मा भङ्ग गरिएको टोलेंटिनो सन्धिमा आधारित थियो। नेपोलियन र पोपको युद्धलाई यसअघि दानिएल अध्याय ११ का पद ६ र ७ पूरा गर्ने इतिहासमा प्रतिरूपित गरिएको थियो। भङ्ग गरिएको वैवाहिक सन्धि तथा पद ६ र ७ को पूर्तिमा दक्षिणका राजाद्वारा उत्तरका राजाको पराजय सन् १७९८ को इतिहासमा पुनरावृत्त भयो, र यसो गर्दा तिनले पद ६ र ७ मा रहेको परमेश्वरको वचनको भविष्यवाणी, साथै दोस्रो तथा मिश्रका राजा प्टोलमी फिलाडेल्फस र सिरियाका तेस्रो राजा एन्टियोकस थियोसबीचको युद्धको आरम्भमा ती पदहरूको पूर्ति, प्रतिनिधित्व गर्छन्। प्टोलमीले दक्षिणका राजाको प्रतिनिधित्व गरे र एन्टियोकसले उत्तरका राजाको प्रतिनिधित्व गरे।

पदहरूका भविष्यवाणीलाई प्टोलमी र एन्टिओकसको इतिहासमा त्यस भविष्यवाणीको परिपूर्तिसित एकसाथ राख्दा—जसले आफ्नो पालोमा १७९८ मा नेपोलियन र पोपको इतिहासलाई प्रतीकात्मक रूपमा पूर्वचित्रित गर्‍यो—तीनवटा रेखाहरू प्रस्तुत हुन्छन्, जसले पद एघार र बाह्रमा पुटिन र जेलेन्स्कीको इतिहासलाई प्रतीकात्मक रूपमा देखाउँछन्। यसरी, १७९८ मा अन्तको समयले नेपोलियन र पोपको इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गर्छ भन्ने कुरा बुझ्नु त्यहीँमै अन्त्य भयो भने अपूर्ण हुन्छ। हामीले पद छ र सातले नेपोलियन र पोपको विषयमा के भविष्यवाणी गर्छन् भन्ने बुझ्नुपर्छ, र साथै प्टोलमी र एन्टिओकसको इतिहासले त्यही अवधिको सम्बन्धमा के सिकाउँछ भन्ने पनि बुझ्नुपर्छ। जब हामी सत्यका ती रेखाहरूलाई बुझ्छौँ, तब हामी बुझ्न सक्छौँ कि ती अघिल्ला ऐतिहासिक परिपूर्तिहरूले पद चालीसको प्रारम्भिक इतिहासलाई पहिचान गरिरहेका छन्, र यसो गर्दा तिनीहरूले पद चालीसको अन्त्यलाई पनि पहिचान गरिरहेका छन्, जब पुटिन—जो नेपोलियन र प्टोलमीद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा पूर्वचित्रित गरिएको छ—त्यो पुटिन, जसको भविष्यवाणी पद छ र सातमा गरिएको छ, पद एघार र बाह्रलाई पूरा गर्दछ।

अजिङ्गर र पशुको बीचको भविष्यसूचक सम्बन्धबारे, जसरी यूहन्नाले तिनीहरूलाई पहिचान गर्थे, अथवा जसरी दानियलले तिनीहरूलाई “नित्य” र “उजाड पार्ने घृणित वस्तु” को रूपमा प्रस्तुत गर्थे, एउटा महत्त्वपूर्ण अवलोकन यो हो कि भविष्यसूचक दृष्टिले तिनीहरू अत्यन्तै समान छन्। यूहन्नाले यसलाई यसरी भन्छन्।

अजिङ्गरको आराधना गर्नु भनेको पशुको आराधना गर्नु हो, किनकि दुवैले मूर्तिपूजकताको धर्मलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। यूहन्नाजस्तै, दानिएलले दानिएल अध्याय ८ का पद ९ देखि १२ सम्मको “सानो सिङ” लाई मूर्तिपूजक रोम र पोपीय रोम दुवैको प्रतिनिधित्व गर्न प्रयोग गर्छन्, यद्यपि उनले मूर्तिपूजक रोमको सानो सिङलाई पुल्लिङ्ग अर्थमा र पोपीय रोमको सानो सिङलाई स्त्रीलिङ्ग अर्थमा चिनारी गरेर यी दुवैलाई स्पष्ट रूपमा भिन्न ठहराउँछन्। अध्याय ७ मा दानिएलले मूर्तिपूजक रोमलाई त्यसअघिका राज्यहरूभन्दा “भिन्न” भनेर चिनाउँछन्, र दानिएलले अझै यो पनि चिनाउँछन् कि पोपीय रोम पनि “भिन्न” थियो। रोम, चाहे मूर्तिपूजक होस् वा पोपीय, भिन्न छ। मूर्तिपूजक रोमलाई प्रतिनिधित्व गर्ने रोमको पुरुष-प्रतीक आहाब र हेरोदद्वारा समर्थित छ। तिनीहरू दुवै पोपसत्ताका प्रतीकहरूसँग विवाहबद्ध थिए। स्त्रीले मण्डलीय कुटनीतिको प्रतिनिधित्व गर्छे र पुरुषले राज्यकौशलको, त्यसैले भविष्यसूचक तहमा जब परमेश्वरको वचनले पुरुष र स्त्री एक देह बन्ने कुरा बोल्छ, तब त्यसले मूर्तिपूजक रोम र पोपीय रोम भविष्यसूचक अर्थमा अत्यन्त मिल्दोजुल्दो छन् भन्ने वास्तविकतालाई पुष्टि गरिरहेको हुन्छ, किनकि तिनीहरू एउटै देह हुन्।

१७९८ मा पोपतन्त्रसँग फ्रान्सको सम्बन्धले त्यो सम्बन्धको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछ, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकाको पोपतन्त्रसँग हुनेछ, जब ती दस राजाहरूले रोमलाई आगोले जलाउनेछन् र उसको मासु खानेछन्।

सन् ५३८ मा जब फ्रान्सले पापत्वलाई सत्तामा स्थापित गर्‍यो, त्यस बेला पापत्वसँग रहेको फ्रान्सको सम्बन्धले चाँडै आउने आइतबारको व्यवस्थाद्वारा पापत्वको घातक घाउ निको पार्ने संयुक्त राज्य अमेरिकाको कार्यलाई प्रतिरूपित गर्छ।

पद चालीसको पूर्तिमा सन् 1798 को “अन्तको समय” ले दक्षिणका आत्मिक राजाद्वारा उत्तरका आत्मिक राजा हटाइने कुराको पहिचान गराउँछ। त्यो भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहास पापीय शासनका एक हजार दुई सय साठी वर्षको समाप्तिको इतिहास हो, र त्यसकारण त्यस भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासको आरम्भका भविष्यवाणीगत विशेषताहरू समाप्तिमा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। सन् 538 मा बाइबलीय भविष्यवाणीको चौथो राज्यले बाइबलीय भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यलाई स्थान दियो, र सन् 1798 मा बाइबलीय भविष्यवाणीको पाँचौँ राज्यले बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यलाई स्थान दियो।

५३८ ले लेवीय २६ मा इस्राएलको उत्तरी राज्यविरुद्ध उच्चारित “सात समय” को श्रापको मध्य-मार्गचिह्न पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसको आरम्भ ईसा पूर्व ७२३ मा भएको थियो, जब अश्शूरले एप्रैमलाई बन्दीगृहमा लग्यो। त्यसैले १७९८ मा ५३८ का भविष्यवाणीय विशेषताहरू मात्र होइन, ईसा पूर्व ७२३ का विशेषताहरू पनि निहित छन्। ईसा पूर्व ७२३ मा इस्राएलका दस कुलहरू अश्शूरद्वारा परास्त भइरहेका थिए, र एक हजार दुई सय साठी वर्षपछि ५३८ मा मूर्तिपूजक रोम पापीय रोमद्वारा परास्त भइरहेको थियो, जसलाई पछि “सात समय” को समाप्तिमा १७९८ मा फ्रान्सले परास्त गर्‍यो।

१७९८ मा फ्रान्सले, दक्षिणका राजाले, पोपसत्तालाई सिंहासनबाट हटायो। ५३८ मा फ्रान्सले, मूर्तिपूजक रोमको विघटन भई दश राज्यहरूमा परिणत भएको प्रमुख प्रतीकले, पोपसत्तालाई सिंहासनमा स्थापित गर्‍यो। आइतबारको व्यवस्थाको समयमा संयुक्त राज्य अमेरिकाले ५३८ मा फ्रान्सले निर्वाह गरेको भूमिकालाई पुनरावृत्ति गर्छ, र जब ती दश राजाहरूले पोपसत्तालाई आगोले जलाउँछन् र त्यसको मासु खान्छन्, तब संयुक्त राज्य अमेरिकाले १७९८ मा फ्रान्सले निर्वाह गरेको भूमिकालाई पुनरावृत्ति गर्छ।

इस्राएलका उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूविरुद्धको “सात काल” को न्याय उत्तरबाट निस्किएका राज्यहरूद्वारा ल्याइएको थियो।

अश्शूर उत्तरतर्फबाट आयो र ७२३ ईसा पूर्वमा दस कुलहरूलाई विजित गर्‍यो, अनि बाबेलले ६७७ ईसा पूर्वमा यहूदालाई बन्धुवाइमा लग्यो। यहूदाको सम्बन्धमा इस्राएल उत्तरी राज्य भए तापनि, दुवै राज्यहरू उत्तरतर्फबाट आएका शत्रुहरूद्वारा विजित भए; यसरी, तिनीहरूलाई बन्धुवाइमा लग्ने शत्रुको सम्बन्धमा इस्राएल र यहूदा दुवै दक्षिणी राज्यहरू भए। ७२३ ईसा पूर्वले उत्तरका राजाद्वारा दक्षिणतर्फको दशगुणी राज्य विजित भएको कुरालाई जनाउँछ। ५३८ ले मूर्तिपूजकताबाट पोपवादतर्फको संक्रमणलाई पनि जनाउँछ, र साथै उत्तरको एउटा राज्यले दशगुणी राज्यलाई विजित गरेको कुरालाई पनि। १७९८ ले दशगुणी राज्यको प्रतिनिधित्व गर्ने दक्षिणका राजाद्वारा उत्तरका राजा पराजित भएको कुरालाई जनाउँछ।

५३८ सँग सम्बन्धित संक्रमणको अवधि, जब रोम मूर्तिपूजक अवस्थाबाट पोपतन्त्रमा परिवर्तन भयो, दानिय्येल अध्याय आठमा पुल्लिङ्गबाट स्त्रीलिङ्गमा हुने परिवर्तन पनि हो, जसले प्रतीकात्मक रूपमा राज्यकला बाट मण्डलीय‑कला तर्फको परिवर्तनलाई जनाउँछ। “सात समय” को भविष्यवाणीले “सत्य” को हस्ताक्षर वहन गर्दछ, किनकि पहिलो अक्षर (७२३ ई.पू.) ले हिब्रू वर्णमालाको बाइसौँ तथा अन्तिम अक्षर (१७९८) लाई चित्रित गर्दछ, जबकि तेह्रौँ तथा मध्य अक्षरले विद्रोह (५३८) लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। दानिय्येलले पहिचान गराउँछन् कि “उजाड पार्ने अपराध” भन्ने अभिव्यक्तिद्वारा प्रतीकित गरिएको “अपराध” भनेको मण्डली र राज्यको संयोजन थियो, जहाँ त्यस सम्बन्धमा मण्डलीको नियन्त्रण थियो। त्यो “अपराध” ले ५३८ लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो इस्राएलका उत्तरका दस कुलहरू विरुद्धका सात समयको अवधिका तीन प्रमुख मार्गचिन्हहरू मध्ये मध्यवर्ती र रूपकात्मक रूपमा तेह्रौँ अक्षर हो।

१७९८ मा, दानियेल अध्याय एघारको चालीसौँ पदमा प्रस्तुत गरिएको “अन्त्यको समय” मा, नास्तिक फ्रान्स—दक्षिणको राजा—ले उत्तरको राजा पोपसत्तामाथि घातक चोट पुर्‍यायो। १९८९ मा पोपसत्ताले नास्तिक दक्षिणका राजाविरुद्ध प्रतिघात गर्‍यो, जो त्यतिबेला सोभियत सङ्घ बनिसकेको थियो। उक्त प्रतिघातमा संयुक्त राज्य अमेरिका र भ्याटिकनबीचको एक गोप्य गठबन्धन समावेश थियो। १९८९ मा सोभियत सङ्घको व्यापक पतनले चालीसौँ पदको लिखित भविष्यसूचक सन्देशको अन्त्य गर्दछ, र त्यसपछिको पद, अर्थात् एकचालीसौँ पदले, संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था प्रतिनिधित्व गर्दछ। यसरी, १९८९ मा सोभियत सङ्घको पतनदेखि लिएर त्यसपछिको पदमा उल्लिखित आइतबारको व्यवस्थासम्म, हामी चालीसौँ पदको लुकेको इतिहासमा बाँचिरहेका छौँ।

पद ४० ले १७९८ मा दक्षिणका राजा र उत्तरका राजाको पहिचान गर्दै आरम्भ गर्छ, अनि त्यसपछि १९८९ मा दक्षिणका राजा र उत्तरका राजा, साथै रथहरू, जहाजहरू र घोडचढीहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको तेस्रो शक्तिलाई पनि देखाउँछ।

“अन्तको समय” मा, सन् १७९८ मा, नेपोलियनका एक वास्तविक प्रधान सेनापति भ्याटिकनमा प्रवेश गरे र वास्तवमै पोपलाई बन्दी बनाएर कारागारमा राखे। सन् १९८९ मा १७९८ को प्रतिशोध सम्पन्न भयो। सन् १७९८ र १९८९ को बीचको इतिहासमा केही भविष्यवाणीसम्बन्धी संक्रमणहरू भए, जसलाई ध्यान दिनु महत्त्वपूर्ण छ। नास्तिक फ्रान्स, अर्थात् सन् १७९८ को समयावधिमा दक्षिणको राजा, दक्षिणको पहिलो आध्यात्मिक राजा थियो, र पुटिनको रूस यसको अन्तिम हुन नियत छ। फ्रान्सलाई प्रकाश ११ मा चिनाइएको छ, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले प्रत्यक्षरूपमा नास्तिक फ्रान्स भनेर पहिचान गर्नुहुन्छ। अध्याय ११ मा फ्रान्सलाई चिनाउने दुई प्रतीकहरूमध्ये एक मिस्र हो, जसलाई सिस्टर ह्वाइटले नास्तिकताको प्रतीकको रूपमा पहिचान गर्नुहुन्छ। त्यस अध्यायमा अथाह कुण्डबाट उक्लेर आउने पशु नास्तिकताकै प्रतीक थियो, जुन त्यही समयावधिमा इतिहासमा प्रकट भयो।

नास्तिकवाद इतिहासमा सन् १७९८ को अवधिमा फ्रान्सबाट आरम्भ हुँदै प्रवेश गर्छ, र सन् १९८९ सम्म आइपुग्दा नास्तिकवादको आत्मिक राजा सोभियत संघ बनेको हुन्छ। पोप जोन पावल द्वितीय र रोनाल्ड रेगनबीचको एक गोप्य गठबन्धनको परिपूर्तिमा सन् १९८९ मा सोभियत संघको हटाइन्थ्यो—जसको रूपक दानिय्येल अध्याय ११ को पद १० मा देखाइएको थियो—र पद १० को दोस्रो साक्षी यशैयाको त्यस अंशमा पाइन्छ, जहाँ इस्राएलका उत्तरी र दक्षिणी राज्यहरूमाथि दुई हजार पाँच सय बीस वर्षका दुई श्रापहरू अध्याय ७ देखि ११ सम्म प्रस्तुत गरिएका छन्।

यसरी १९८९ अन्तिम दिनहरूका भविष्यसूचक पहेलिहरूको समाधानका लागि सन्दर्भबिन्दु बन्छ। त्यही समयमा चालीसौँ पदको मोहर खोलियो। अब यो चिन्न सकिन्छ कि चालीसौँ पद १७९८ मा आरम्भ हुन्छ र एकचालीसौँ पदको आइतबारको व्यवस्थासम्म पुगेर अन्त्य हुन्छ।

आइतबारसम्बन्धी व्यवस्थाको समयमा संयुक्त राज्य अमेरिकाले अजिङ्गरझैँ बोल्नेछ र बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा आफ्नो शासनको अन्त गर्नेछ। यसले १७९८ मा शासन गर्न आफ्नो समय आरम्भ गर्‍यो, जब पाँचौँ राज्यले प्राणघातक घाउ प्राप्त गर्‍यो। १७९८ मा संयुक्त राज्य अमेरिकाले Alien and Sedition Acts पारित गर्‍यो, यसरी आफ्नो आरम्भकै क्षणमा छैटौँ राज्यको अन्तलाई प्रतीकात्मक रूपमा पूर्वचित्रित गर्‍यो। त्यसकारण, चालीसौँ पद बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको इतिहास हो।

१७९८ हिब्रू वर्णमालाको पहिलो अक्षर हो, आइतबारको व्यवस्था हिब्रू वर्णमालाको बाइसौँ र अन्तिम अक्षर हो, र १९८९ बीचको मार्गचिह्न हो, जसले तेह्र नम्बरद्वारा तथा हिब्रू वर्णमालाको तेह्रौँ अक्षरद्वारा प्रतीकित विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। १९८९ ले बाइबलको भविष्यवाणीको ख्रीष्टविरोधीसँग रेगनको गोप्य गठबन्धनको विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। १९८९ ले अन्तिम आठ राष्ट्रपतिहरूमध्ये पहिलोको परिचय गराउँछ, जसले संविधानविरुद्ध बढ्दो विद्रोहको अवधिमा शासन गर्छन्। १९८९ ले सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरूबीच एउटा परीक्षाको प्रक्रिया आरम्भ गर्‍यो, जुन दुई वर्गका आराधकहरू उत्पन्न गर्नका लागि अभिप्रेरित गरिएको छ। विश्वासयोगीहरू थोरै हुन्; अविश्वासयोगीहरू धेरै हुन्। १९८९ ले पद चालिसको केन्द्रीय मार्गचिह्नलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र यसले तेह्रौँ अक्षरद्वारा प्रतीकित विद्रोहलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पद चालिसले “सत्य” को हस्ताक्षर वहन गर्दछ।

चालीसौँ पदमा उत्तरका र दक्षिणका राजाहरू छन्, जो पदको अन्त्यमा देखिने इतिहासमा फरक छन्। यसमा संयुक्त राज्य अमेरिका पनि समावेश छ, जसलाई यूहन्नाका अनुसार संसारलाई आर्मागेडोनतर्फ डोर्‍याउन अजिङ्गर र पशुसँग मिलेर काम गर्ने झूटा अगमवक्ता भनिएको छ। चालीसौँ पदको दक्षिणको राजा अजिङ्गर हो, उत्तरको राजा पशु हो; रथहरू, जहाजहरू र घोडचढीहरू झूटा अगमवक्ता हुन्। सन् १९८९ मा चालीसौँ पदको परिपूर्ति हुनु, एघारौँदेखि पन्ध्रौँ पदसम्म बुझ्नका लागि एक महत्त्वपूर्ण अगमवाणीय विशेषता बन्छ। यदि सन् १९८९ को विषयमा तपाईं सही हुनुहुन्न भने, आज हामी जुन इतिहासमा छौँ त्यसबारे तपाईं तार्किक रूपमा सही हुन सक्नुहुन्न।

सन् १९८९ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्म पोपतन्त्रका लागि भएका तीन प्रतिनिधिमूलक युद्धहरू पद १० देखि १५ सम्ममा चित्रित गरिएका छन्। यी पदहरूलाई एउटै निरन्तर इतिहासको रूपमा विचार गरिनुपर्छ, किनकि पद १० देखि १५ को ऐतिहासिक परिपूर्तिमा चित्रित ती तीन युद्धहरूमा उही “Antiochus Magnus” पाइन्छ।

तीनैवटा युद्धहरू एउटै भविष्यवाणीगत रेखा हुन्, किनकि एन्टियोकस म्याग्नस ती तीनै युद्धहरूमा उपस्थित थियो। पद १० र यशैया ८:८ ले १९८९ मा पद ४० को पूर्तिको लागि दुई साक्षी प्रदान गर्छन्। पद ४० नै पद १० र यशैया ८:८ मा सन्दर्भबिन्दु हो। “रथहरू, जहाजहरू र घोडचढीहरू” ले प्रकाशको पुस्तकको अध्याय १३ मा उल्लिखित पृथ्वीका पशुका दुई सिङहरूलाई जनाउँछन्। अन्त्यमा, जब संयुक्त राज्य अमेरिकाले “अजिङ्गरसरी बोल्छ,” तब ती दुई सिङहरू अब गणतन्त्रवाद र प्रोटेस्टेन्टवाद रहँदैनन्। त्यस समयमा तथाकथित प्रोटेस्टेन्टहरू क्याथोलिकवादसँग मिल्नेछन्, र संवैधानिक गणतन्त्रलाई तानाशाहीमा रूपान्तरित गरिनेछ। त्यस समयावधिमा पृथ्वीका पशुका दुई सिङहरू आर्थिक र सैनिक शक्ति हुनेछन्। प्रकाशको पुस्तकको अध्याय १३ मा संयुक्त राज्य अमेरिकाले संसारलाई किनबेच गर्नका लागि, साथै मृत्युको धम्कीअन्तर्गत पनि, पशुको छाप स्वीकार गर्न बाध्य तुल्याउँछ। ती दुई सिङहरू दानिएलका “जहाजहरू” हुन्, जसले आर्थिक शक्तिलाई जनाउँछन्, र उसका “घोडचढीहरू र रथहरू” हुन्, जसले सैनिक शक्तिलाई जनाउँछन्।

सन् १९८९ ले यो स्थापित गर्दछ कि पद ११ देखि १५ सम्म राफिया र पानियमका युद्धहरूको ऐतिहासिक परिपूर्तिलाई लागू गर्दा, सन् १९८९ र सोभियत संघको पतनलाई बुझ्न प्रयोग गरिएको उही भविष्यसूचक कार्यविधि नै प्रयोग गरिनुपर्छ, किनकि पद १० देखि १५ सम्म उल्लेखित तीनवटै युद्धहरूमा एन्टिओकस म्याग्नस प्रतिनिधित्व गरिएको थियो। एन्टिओकसले रथहरू, जहाजहरू र अश्वारोहीहरूको शक्तिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जो सन् १९८९ मा रोनाल्ड रेगन थियो—आठ राष्ट्रपतिमध्ये पहिलो, जसमा अन्तिम पनि छैटौँ थियो, र अहिले त्यो सातमध्ये एक भएको आठौँ हो।

यशैया २३ अनुसार पापीय शक्ति, (पृथ्वीका राजाहरूसँग व्यभिचार गर्ने वेश्या) बाइबलको भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यका रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको शासनकालमा लुकाइनेथिई। सन् १९८९ मा, एन्टिओकस म्याग्नसद्वारा प्रतीकित गरिएको संयुक्त राज्य अमेरिका १७९८ मा त्यसलाई घातक घाउ दिएको नास्तिकताको पशुविरुद्धको युद्धमा पापसत्ताको प्रतिनिधि शक्ति थियो।

दशदेखि पन्ध्र पदसम्मका तीन युद्धहरूले उत्तरका राजाबीचको युद्धलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसले टायरकी लुकेकी वेश्याका रूपमा आफ्नो शक्तिको पुनर्स्थापना र नास्तिकताका राजा—दक्षिणका राजा—को पराजयतर्फ अघि बढ्दै गर्दा प्रतिनिधि शक्तिहरू प्रयोग गर्छिन्। दशदेखि पन्ध्र पदसम्मका यी तीन युद्धहरूको ऐतिहासिक परिपूर्तिले हामीलाई शिक्षा दिन्छ कि पहिलो र अन्तिम युद्धमा एन्टिओकस म्याग्नस विजयी भयो, तर बीचको युद्धमा ऊ पराजित भयो। १९८९ का रोनाल्ड रेगनका वर्षहरू, पोप जोन पल द्वितीयसँगै, र सोभियत संघको पतनसँग सम्बन्धित भविष्यसूचक विशेषताहरूको समकक्ष यी तीन युद्धहरूमध्ये अन्तिम युद्धमा हुनेछ, किनकि यी पदहरू अनुग्रहको समय बन्द हुनुअघि नै अनछाप गरिएका हुन्। जसरी चालिसौँ पद १७९८ मा अनछाप गरियो र त्यसपछि फेरि १९८९ मा, त्यसरी नै त्यो पद अन्त्यमा, जुलाई २०२३ देखि आरम्भ भएर, अनछाप गरियो।

येशू ख्रीष्टको प्रकाशन अनुग्रह-अवधि बन्द हुनुभन्दा ठीक अघि खोलिन्छ, र यसमा यो सर्वोपरि सत्य समावेश छ कि येशू पहिलो र अन्तिम हुनुहुन्छ, र यसरी उहाँले सधैँ अन्तलाई आरम्भद्वारा दृष्टान्तित गर्नुहुन्छ। आइतबारको व्यवस्थामा एडभेन्टवादका लागि अनुग्रह-अवधि बन्द हुन्छ, र अनुग्रह-अवधि बन्द हुनुभन्दा ठीक अघि येशू ख्रीष्टको प्रकाशन खोलिन्छ। जुन सन्देश आइतबारको व्यवस्थाको बन्द ढोकामा समाप्त हुन्छ, त्यो मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश हो, जसले मिलेराइट इतिहासमा अक्टोबर २२, १८४४ को बन्द ढोकातर्फ डोर्‍यायो। पद चालीसको आरम्भमा रहेको १७९८ को खोलाइ, जुन बाइबल भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको रूपमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको आरम्भ पनि हो, ले पद चालीसको मध्यभागमा रहेको १९८९ को खोलाइ र संयुक्त राज्य अमेरिकाको क्रमिक अन्त्यको सुरुवातलाई प्रकारद्वारा पूर्वचित्रित गर्‍यो। १७९८ को खोलाइ, जसले १९८९ को प्रकारद्वारा पूर्वचित्रण गर्‍यो, २०२३ मा मध्यरात्रिको पुकारको सन्देशको खोलाइका लागि दुई साक्षीहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ। १७९८, १९८९ र २०२३ भन्ने आफ्ना तीन मार्गचिन्हहरू सहितको रेखाले दस कुँवारीहरूको शुद्धीकरणको आन्तरिक कार्य र बाइबल भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यको बाह्य रेखा पहिचान गर्दछ।

एघारौँ पदमा प्रस्तुत गरिएको युद्ध, जुन राफियाको युद्धमा पूरा भयो जब एन्टिओकस प्टोलमीद्वारा पराजित भयो, पोपसत्ताको प्रतिनिधि शक्तिको पराजयलाई जनाउँछ, जो यस वर्तमान युद्धमा युक्रेनका नाजीहरू हुन्, जो पश्चिमी युरोपका वैश्विकतावादी राष्ट्रहरूसँग गठबन्धनमा छन्, जसले EU र NATO को संरचना बनाउँछन्, र संयुक्त राष्ट्रसंघका राजनीतिक तथा आर्थिक वैश्विकतावादीहरूसँग कदम मिलाएर हिँडिरहेका छन्। यदि एन्टिओकस म्याग्नस ती सबै तीनवटै युद्धमा उपस्थित थियो र दक्षिणका राजाविरुद्ध पोपसत्ताको प्रतिनिधि शक्तिलाई जनाउँछ भने, १९८९ मा त्यो संयुक्त राज्य अमेरिका, त्यसपछि राफियाको युद्धद्वारा प्रतिरूपित युक्रेनीहरू, र त्यसपछि पानियमको युद्धमा फेरि संयुक्त राज्य अमेरिका कसरी हुन सक्छ? दशौँ पद एघारौँदेखि पन्ध्रौँ पदसम्मको लागि कुञ्जी हो, किनकि १९८९ मा यसको पूर्तिले ती तीन प्रतिनिधि युद्धहरूमध्ये पहिलोको भविष्यसूचक विशेषताहरूको एउटा दृष्टान्त प्रदान गर्दछ। एन्टिओकसलाई पोपसत्ताको प्रतिनिधि शक्तिका रूपमा पहिचान गर्ने, तर तीनवटै युद्धमा संयुक्त राज्य अमेरिकालाई लागू नगर्ने भविष्यसूचक औचित्य के हो?

युक्रेनी युद्धको इतिहासमा, जसलाई राफियाको युद्धद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ, संयुक्त राज्य अमेरिकाले युक्रेनका नाजीहरूलाई आफ्ना प्रतिनिधि शक्तिका रूपमा प्रयोग गर्‍यो—ठीक त्यही इतिहासमा, जहाँ तिनीहरू पोपसत्ताको एउटा प्रतिमा निर्माण गर्दैछन्, अर्थात् त्यही शक्ति जसले आफ्नो फोहोर काम गराउन सधैं र केवल प्रतिनिधि शक्तिहरूको मात्र प्रयोग गर्छ।

पद दसदेखि पन्ध्रसम्मका प्रतिनिधि शक्तिहरूको प्रश्नको उत्तर दिनु भनेको प्रतीकको रूपमा एन्टिओकसका विशेषताहरूको एक भविष्यवाणीसम्बन्धी अध्ययनमा संलग्न हुनु हो। डायाडोखी युद्धहरू ३२३–२८१ ईसा पूर्वसम्म डायाडोखीहरू (ग्रीकमा “उत्तराधिकारीहरू”) बीच भएका द्वन्द्वहरूको एक शृङ्खला थिए; यी अलेक्जेन्डर महान्‌का सेनापतिहरू तथा उत्तराधिकारीहरू थिए, जसले ३२३ ईसा पूर्वमा उनको मृत्युपछि उनको विशाल साम्राज्यमाथि नियन्त्रणका लागि युद्ध गरे। पहिलो एन्टिओकस, एन्टिओकस प्रथम सोटर, सेल्युकस प्रथम निकेटरका छोरा थिए, जो अलेक्जेन्डरका डायाडोखी (उत्तराधिकारी) मध्ये एक थिए र जसले सेल्युसिड साम्राज्य स्थापना गरे।

एन्टियोकस भन्ने नामको अर्थ, समर्थन गर्नका लागि कसैको स्थानमा उभिने व्यक्ति भन्ने रूपमा बुझ्न सकिन्छ। एन्टियोकस रोमको एउटा प्रतीक हो, र पोपीय रोम ख्रीष्टविरोधी हो, जसमा एन्टियोकसमा जस्तै समान प्रतीकात्मकता पाइन्छ। नामको रूपमा एन्टियोकसले सेल्युसिड साम्राज्यका संस्थापकका छोरालाई जनाउँथ्यो, र त्यस अर्थमा एन्टियोकस आफ्ना पिताको स्थानमा उभिएको थियो, ऊ उनका प्रतिनिधिको रूपमा उभिएको थियो। सिस्टर ह्वाइटले शैतान र पोप दुवैलाई ख्रीष्टविरोधीको रूपमा चिन्हित गर्नुहुन्छ, र पोप पृथ्वीमा शैतानको प्रतिनिधि हो भनी बताउनुहुन्छ। सेल्युसिड साम्राज्यमा यो एउटा प्रमुख वंशगत नाम बन्यो, आंशिक रूपमा एन्टियोकस प्रथम सोटर तथा एन्टियोक नगरसँग यसको सम्बन्धका कारण, जुन नगरको नाम सेल्युकस प्रथमका पिता वा छोरामध्ये कसैको नामबाट राखिएको थियो। पोप शैतानको प्रतिनिधि हो, र प्रतीकात्मक रूपमा एन्टियोकस नामले उत्तर राज्यका संस्थापक—जसले आफ्नो राजधानी बाबेलमा स्थापना गरेका थिए—उनका लागि एक प्रतिनिधिलाई जनाउँछ।

ईसा पूर्व 323 मा अलेक्जेन्डर महान्‌को मृत्यु भएपछि, उनको साम्राज्य डियाडोखी (उत्तराधिकारीहरू) बीच खण्डित भयो। बाबेलको विभाजन (ईसा पूर्व 323) मा, सेल्युकसलाई प्रारम्भमा अलेक्जेन्डरको साम्राज्यका अभिभावक पेर्डिक्कासको अधीनमा कम्प्यानियन अश्वारोही दलको सेनापतिको रूपमा नियुक्त गरिएको थियो (यो एक प्रतिष्ठित सैन्य पद थियो)। ईसा पूर्व 321 सम्म, पेर्डिक्कासको मृत्यु र त्यसपछि डियाडोखीहरूबीच भएका थप वार्तापछि, ट्रिपाराडिससको विभाजनको समयमा सेल्युकसलाई बाबेलोनियाको सात्रप (राज्यपाल) नियुक्त गरियो। ईसा पूर्व 316 मा, अर्को डियाडोख एन्टिगोनस प्रथम मोनोफ्थाल्मसले, एन्टिगोनसको बढ्दो शक्तिका कारण, सेल्युकसलाई बाबेलबाट भाग्न बाध्य पारे। सेल्युकसले मिश्रमा टोलमी प्रथम सोटरसँग शरण लिए। ईसा पूर्व 312 मा, टोलमीले उपलब्ध गराएको सानो सैन्य बलसहित सेल्युकस बाबेल फर्किए। उनले एन्टिगोनसका सेनाहरूलाई पराजित गरे र बाबेल पुनः आफ्नो नियन्त्रणमा लिए, जसले उनको शक्तिको आधारको स्थापना सूचित गर्‍यो। यस घटनालाई प्रायः सेल्युसिड साम्राज्यको स्थापना मानिन्छ, र ऐतिहासिक गणनामा ईसा पूर्व 312 लाई सेल्युसिड युगको प्रारम्भको रूपमा लिइन्छ।

सेल्यूकस नाम ग्रीकबाट व्युत्पन्न भएको हो र यसको मूल शब्द selas (σέλας) हो, जसको अर्थ “प्रकाश,” “तेज,” वा “ज्वाला” हुन्छ। यस नामले चमक वा आलोकनको संकेत गर्दछ, जो सेल्यूसिड साम्राज्यका संस्थापक Seleucus I Nicator जस्ता प्रमुख व्यक्तित्वका लागि उपयुक्त छ, र जसले स्वर्गमा प्रकाशवाहक भएको पिताको प्रतीकरूप धारण गर्दछ।

एन्टिओकस म्याग्नसले पोपीय शक्तिको प्रतिनिधि स्वरूप जनाउँछ, जसरी पोपले शैतानको प्रतिनिधि स्वरूप जनाउँछ। एन्टिओकसको प्रतीकवादले भिन्न-भिन्न प्रतिनिधि शक्तिहरूका लागि स्थान दिन्छ, जसरी धेरै पोपहरू भएका छन्। रेगन १९८९ को प्रतिनिधि थिए, २०१४ मा युक्रेन संयुक्त राज्य अमेरिकाको प्रतिनिधि बन्यो, र ट्रम्प पानियमको युद्धमा प्रतिनिधि हुन्। रेगन पहिलो थिए, ट्रम्प अन्तिम हुन्, र जेलेन्स्की बीचको विद्रोह हुन्।