पानियम् – चौधौँ संख्या

अनि म तँलाई स्वर्गको राज्यका साँचाहरू दिनेछु; र तैले पृथ्वीमा जे बाँध्नेछस्, त्यो स्वर्गमा बाँधिएको हुनेछ; अनि तैले पृथ्वीमा जे फुकाउनेछस्, त्यो स्वर्गमा फुकाइएको हुनेछ। मत्ती 16:19.

“मत्ती २५ का दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तले पनि एड्भेन्टिस्ट जनताको अनुभवलाई चित्रण गर्दछ।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 393.

यीहरू ती हुन् जो स्त्रीहरूसँग अशुद्ध पारिएका छैनन्; किनकि तिनीहरू कुमारीहरू हुन्। यीहरू ती हुन् जो थुमाको पछि उहाँ जहाँजहाँ जानुहुन्छ, त्यहीँत्यहीँ लागिरहन्छन्। यीहरू मानिसहरूका माझबाट छुटकारा पाएका हुन्, परमेश्वर र थुमाका निम्ति प्रथमफल भएर। प्रकाश 14:4

दाऊदको घरानाको साँचो म उसको काँधमा राखिदिनेछु; तब उसले खोल्नेछ, र कसैले बन्द गर्नेछैन; अनि उसले बन्द गर्नेछ, र कसैले खोल्नेछैन। यशैया २२:२२।

“मलाई प्रायः दस कुँवारीहरूको दृष्टान्ततर्फ संकेत गरिन्छ, जसमा पाँच बुद्धिमान् थिए, र पाँच मूर्ख। यो दृष्टान्त अक्षरशः पूरा भएको छ र हुनेछ, किनकि यसको विशेष लागू यस समयका लागि छ, र तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशझैँ, यो पूरा भएको छ र समयको अन्त्यसम्म वर्तमान सत्य रहिरहनेछ।” Review and Herald, August 19, 1890.

त्यसैले उत्तरका राजा आउनेछन्, र घेराबन्दीको ढिस्को उठाउनेछन्, अनि सबैभन्दा सुदृढ दुर्ग भएका नगरहरू कब्जा गर्नेछन्; र दक्षिणका बाहुहरूले प्रतिरोध गर्न सक्ने छैनन्, न त तिनका चुनिएका जनहरूले, न त प्रतिरोध गर्न कुनै शक्ति नै रहनेछ। दानियल 11:15.

“एज्राको सातौँ अध्यायमा त्यो आज्ञापत्र पाइन्छ। पद १२–२६। यसको सबैभन्दा पूर्ण रूप फारसका राजा अर्तक्षत्रद्वारा, ई.पू. ४५७ मा, जारी गरिएको थियो। तर एज्रा ६:१४ मा यरूशलेमस्थित प्रभुको भवन ‘साइरस, दारियस, र फारसका राजा अर्तक्षत्रको आज्ञा [हाशिया, “आज्ञापत्र”] अनुसार’ निर्माण गरिएको भनिएको छ। यी तीन राजाहरूले उक्त आज्ञापत्रको आरम्भ, पुनर्पुष्टि, र पूर्णता प्रदान गरेर, भविष्यवाणीअनुसार २३०० वर्षको आरम्भ चिह्नित गर्न आवश्यक सिद्धतासम्म त्यसलाई पुर्‍याए। आदेश पूरा भएको समय, अर्थात् ई.पू. ४५७ लाई, उक्त आज्ञाको मितिको रूपमा लिँदा, सत्तरी हप्तासम्बन्धी भविष्यवाणीको प्रत्येक विशिष्टता पूरा भएको देखियो।” The Great Controversy, 326.

यसकारण पश्चात्ताप गर, र परिवर्तन होओ, ताकि तिमीहरूका पापहरू मेटिऊन्, जब प्रभुको उपस्थितिबाट ताजगीका समयहरू आउनेछन्। प्रेरितहरूका काम 3:19.

“जसरी प्राचीन समयमा मानिसहरूका पापहरू विश्वासद्वारा पापबलिमाथि राखिन्थे र त्यसको रगतद्वारा प्रतीकात्मक रूपमा पार्थिव पवित्रस्थानमा सारिन्थे, त्यसरी नै नयाँ करारमा पश्चात्ताप गर्नेहरूका पापहरू विश्वासद्वारा ख्रीष्टमाथि राखिन्छन् र वास्तवमा स्वर्गीय पवित्रस्थानमा सारिन्छन्। अनि जसरी पार्थिव पवित्रस्थानको प्रतीकात्मक शुद्धीकरण त्यसलाई अपवित्र तुल्याएका पापहरू हटाइएर सम्पन्न गरिन्थ्यो, त्यसरी नै स्वर्गीय पवित्रस्थानको वास्तविक शुद्धीकरण त्यहाँ अभिलेख गरिएका पापहरू हटाइएर, अथवा मेटाइएर, सम्पन्न गरिनुपर्छ। तर यो सम्पन्न हुनुअघि, अभिलेखका पुस्तकहरूको जाँच हुनुपर्छ, ताकि पापप्रतिको पश्चात्ताप र ख्रीष्टमाथिको विश्वासद्वारा को-को उहाँको प्रायश्चित्तका लाभहरू पाउन योग्य छन् भन्ने निर्धारण गर्न सकियोस्। यसकारण पवित्रस्थानको शुद्धीकरणमा अनुसन्धानको एक कार्य—न्यायको एक कार्य—समावेश हुन्छ। यो कार्य ख्रीष्ट आफ्नो जनलाई उद्धार गर्न आउनुभन्दा पहिले सम्पन्न हुनैपर्छ; किनकि जब उहाँ आउनुहुन्छ, प्रत्येकलाई उसको कामअनुसार दिन उहाँको प्रतिफल उहाँसँगै हुनेछ। प्रकाश 22:12।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 421.

“अन्वेषणात्मक न्यायको कार्य र पापहरूको मेटाइ प्रभुको दोस्रो आगमनअघि सम्पन्न हुनुपर्छ। मृतकहरूको न्याय पुस्तकहरूमा लेखिएका कुराहरूका आधारमा गरिनुपर्ने भएकाले, मानिसहरूका पापहरू तिनका मामिलाहरू जाँच गरिने न्यायपछि मात्र मेटिन सक्ने हुन् भन्ने कुरा असम्भव छ। तर प्रेरित पत्रुसले स्पष्ट रूपमा भन्छन् कि विश्वासीहरूका पापहरू ‘प्रभुको उपस्थितिबाट शीतलताका समयहरू आएपछि; र उहाँले येशू ख्रीष्टलाई पठाउनुहुनेछ’ तब मेटाइनेछन्। प्रेरितहरूका काम 3:19, 20। जब अन्वेषणात्मक न्याय समाप्त हुन्छ, तब ख्रीष्ट आउनुहुनेछ, र उहाँको प्रतिफल उहाँसँगै हुनेछ, ताकि प्रत्येक मानिसलाई उसको कामअनुसार दिन सकून्।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 485.

यसकारण, पश्चात्ताप गर, र फर्क, ताकि तिमीहरूका पापहरू मेटिऊन्, जब प्रभुको उपस्थितिबाट ताजगीका समयहरू आउनेछन्; अनि उहाँले येशू ख्रीष्टलाई पठाउनुहुनेछ, जसको घोषणा पहिले तिमीहरूकहाँ गराइएको थियो। स्वर्गले उहाँलाई सबै कुराको पुनःस्थापनाका समयहरू नआउन्जेलसम्म ग्रहण गर्नुपर्छ, जुन कुरा परमेश्वरले संसारको प्रारम्भदेखि नै आफ्ना सबै पवित्र अगमवक्ताहरूका मुखद्वारा बोल्नुभएको थियो। प्रेरित 3:19–21.

“तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको घोषणा गर्न एकताबद्ध हुने स्वर्गदूतले आफ्नो महिमाद्वारा सारा पृथ्वीलाई प्रकाशमान पार्नेछ। यहाँ विश्वव्यापी विस्तार र असाधारण शक्तियुक्त कार्यको भविष्यवाणी गरिएको छ। सन् 1840–44 को आगमन-सम्बन्धी आन्दोलन परमेश्वरको शक्तिको एक महिमामय प्रकटता थियो; पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश संसारका प्रत्येक मिसनरी केन्द्रसम्म पुर्‍याइयो, र केही देशहरूमा सोह्रौँ शताब्दीको सुधार आन्दोलनपछि कुनै पनि देशमा देखिएकोभन्दा महान धार्मिक चासो देखा पर्यो; तर यी सबै तेस्रो स्वर्गदूतको अन्तिम चेतावनीअन्तर्गत हुने त्यस शक्तिशाली आन्दोलनद्वारा अतिक्रमित हुनेछन्।”

“यो काम पेन्टेकोस्टको दिनको कार्यजस्तै हुनेछ। सुसमाचारको प्रारम्भमा पवित्र आत्माको खन्याइमा ‘पहिलो वर्षा’ यस हेतुले दिइयो कि बहुमूल्य बीउ अंकुराओस्; त्यसैगरी यसको समाप्तिमा ‘पछिल्लो वर्षा’ कटनी पकाउनको निम्ति दिइनेछ। ‘तब हामी जान्नेछौं, यदि हामी परमप्रभुलाई जानिरहन खोज्यौं भने: उहाँको प्रकट हुनु बिहानझैं निश्चित छ; अनि उहाँ वर्षाजस्तै, पृथ्वीमाथि पर्ने पछिल्लो र पहिलो वर्षाजस्तै, हामीकहाँ आउनुहुनेछ।’ होशे 6:3। ‘हे सियोनका सन्तानहरू हो, तब आनन्दित होओ, र परमप्रभु तिमीहरूका परमेश्वरमा रमाओ; किनकि उहाँले तिमीहरूलाई उचित मात्रामा पहिलो वर्षा दिनुभएको छ, र उहाँले तिमीहरूका लागि वर्षा, अर्थात् पहिलो वर्षा र पछिल्लो वर्षा, ओर्लाइदिनुहुनेछ।’ योएल 2:23। ‘अन्तिम दिनहरूमा, परमेश्वर भन्नुहुन्छ, म मेरो आत्मा सबै शरीरमाथि खन्याउनेछु।’ ‘र यस्तो हुनेछ, कि जसले परमप्रभुको नाउँ पुकार्नेछ, त्यो उद्धार पाउनेछ।’ प्रेरित 2:17, 21।”

“सुसमाचारको महान् कार्य यसको आरम्भलाई चिह्नित गरेको परमेश्‍वरको शक्तिको प्रकटताभन्दा कम प्रकटताका साथ समाप्त हुनुहुँदैन। सुसमाचारको आरम्भमा अगिल्लो वर्षाको उण्ड्याइमा पूरा भएका अगमवाणीहरू यसको समाप्तिमा पछिल्लो वर्षामा फेरि पूरा हुनेछन्। यहाँ ती ‘शीतलताका समयहरू’ छन्, जसतर्फ प्रेरित पत्रुसले यसो भन्दै अग्रिम दृष्टि लगाएका थिए: ‘यसकारण पश्चात्ताप गर, र फर्क, ताकि तिमीहरूका पापहरू मेटाइञ्, जब प्रभुको उपस्थितिबाट शीतलताका समयहरू आउनेछन्; अनि उहाँले येशूलाई पठाउनुहुनेछ।’ प्रेरित 3:19, 20।” The Great Controversy, 611.

पछिल्लो वर्षाको समयमा परमप्रभुसित वर्षाको याचना गर; तब परमप्रभुले चम्किला बादलहरू बनाउनुहुनेछ, र वर्षाका झरीहरू दिनुहुनेछ, मैदानमा प्रत्येक जनलाई घाँस दिनुहुनेछ। जकरिया 10:1।

“हामीले पछिल्लो वर्षाको प्रतीक्षा गर्नुहुँदैन। यो तिनीहरू सबैमाथि आउँदैछ जो हामीमाथि झर्ने अनुग्रहका शीत र वर्षालाई चिन्नुका साथै ग्रहण गर्नेछन्। जब हामी प्रकाशका टुक्रा-टुक्राहरू संकलन गर्छौं, जब हामी परमेश्वरका निश्चित कृपाहरूको कदर गर्छौं—उहाँ, जसलाई हामीले उहाँमाथि भरोसा गरेको मन पर्छ—तब प्रत्येक प्रतिज्ञा पूरा हुनेछ। [यशैया 61:11 उद्धृत।] सारा पृथ्वी परमेश्वरको महिमाले भरिनुपर्नेछ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

रोमी मण्डली आफ्नो चातुर्य र कपटपूर्ण कुशलतामा अद्भुत छ। के हुन लागिरहेको छ, त्यो उसले पढ्न सक्छे। प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूले झूटो विश्रामदिनलाई स्वीकार गरेर उसैलाई सम्मान अर्पण गरिरहेका छन् र विगतका दिनहरूमा उसैले अपनाएका उपायहरूद्वारा त्यसलाई बाध्यतापूर्वक लागू गर्ने तयारी गर्दैछन् भन्ने देखेर, ऊ आफ्नो समय पर्खेर बसिरहेकी छे। सत्यको ज्योति अस्वीकार गर्नेहरूले अन्ततः आफ्नै उत्पत्तिको एउटा संस्थालाई उच्च पार्न यसै स्वयंलाई अचूक ठान्ने शक्तिको सहायता खोज्नेछन्। यस कार्यमा प्रोटेस्टेन्टहरूको सहायता गर्न ऊ कति सजिलै अघि सर्नेछे भन्ने कुराको अनुमान लगाउन कठिन छैन। मण्डलीप्रति आज्ञा नमान्नेहरूसँग कसरी व्यवहार गर्ने भन्ने कुरा पोपसम्बन्धी अगुवाहरूभन्दा राम्रो कसले बुझ्दछ र?

“रोमन क्याथोलिक मण्डली, संसारभरि फैलिएका आफ्ना सबै शाखा-प्रशाखासहित, पोपीय सिंहासनको नियन्त्रणअन्तर्गत रहेको र त्यसकै हितको सेवा गर्नका लागि रचित एउटा विशाल संगठन हो। पृथ्वीका हरेक देशमा रहेका त्यसका लाखौँ अनुयायीहरूलाई आफूहरूलाई पोपप्रति निष्ठाबद्ध ठान्न शिक्षा दिइन्छ। तिनीहरूको राष्ट्रियता वा सरकार जे भए तापनि, तिनीहरूले मण्डलीको अधिकारलाई अरू सबै अधिकारभन्दा माथि मान्नुपर्ने हुन्छ। यद्यपि उनीहरूले राज्यप्रति आफ्नो निष्ठा प्रतिज्ञा गर्दै शपथ लिन सक्छन्, तथापि यसको पछाडि रोमप्रतिको आज्ञापालनको त्यो व्रत रहन्छ, जसले उसका हितविपरीत हुने हरेक प्रतिज्ञाबाट तिनीहरूलाई मुक्त गरिदिन्छ।”

“राष्ट्रहरूको कार्यव्यवहारमा आफूलाई कुशलतापूर्वक र निरन्तर रूपमा घुसाउन, र एक पटक टेक बसालिसकेपछि आफ्नै उद्देश्यहरूलाई अघि बढाउन—राजकुमारहरू र जनताकै विनाशको मूल्यमा पनि—उसले गरेका प्रयत्नहरूको साक्षी इतिहास दिन्छ। सन् 1204 मा, पोप Innocent III ले Arragon का राजा Peter II बाट निम्नलिखित असाधारण शपथ गराए: ‘म, Arragonians का राजा Peter, मेरा प्रभु पोप Innocent, उहाँका क्याथोलिक उत्तराधिकारीहरू, र रोमी मण्डलीप्रति सधैँ विश्वासयोग्य र आज्ञाकारी रहने प्रतिज्ञा र वचन दिन्छु, र मेरो राज्यलाई उहाँको आज्ञापालनमा निष्ठापूर्वक कायम राख्नेछु, क्याथोलिक विश्वासको प्रतिरक्षा गर्नेछु, र विधर्मी दुष्टतालाई सताउनेछु।’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. यो रोमी पोण्टिफको शक्तिसम्बन्धी दाबीहरूसित मेल खान्छ, अर्थात् ‘सम्राटहरूलाई पदच्युत गर्नु उहाँका लागि वैध छ’ र ‘अन्यायी शासकहरूप्रति प्रजाहरूको निष्ठाबाट उहाँले तिनीहरूलाई मुक्त गर्न सक्नुहुन्छ।’—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.”

“र यो कुरा स्मरणमा राखियोस् कि रोमको यो घमण्ड हो कि ऊ कहिल्यै परिवर्तन हुँदैन। ग्रेगरी VII र इनोसेन्ट III का सिद्धान्तहरू आज पनि रोमन क्याथोलिक चर्चकै सिद्धान्तहरू हुन्। अनि यदि उसँग शक्ति मात्र हुन्थ्यो भने, उसले तिनलाई विगतका शताब्दीहरूमा झैँ आज पनि उस्तै बलपूर्वक व्यवहारमा उतार्थी। आइतबारको उच्चीकरणको कार्यमा रोमको सहायता स्वीकार गर्ने प्रस्ताव गर्दा प्रोटेस्टेन्टहरूले आफूले के गरिरहेका छन् भन्ने कुरा थोरै मात्र जान्दछन्। जब तिनीहरू आफ्ना उद्देश्यको सिद्धिमा लागिपरेका छन्, तब रोम आफ्नो शक्ति पुनःस्थापित गर्न, आफ्नो गुमेको सर्वोच्चता पुनःप्राप्त गर्न लक्ष्यरत छ। संयुक्त राज्य अमेरिकामा एकपटक यो सिद्धान्त स्थापित हुन दिइयोस् कि चर्चले राज्यको शक्ति प्रयोग गर्न वा नियन्त्रण गर्न सक्छ; कि धार्मिक पालनाहरू लौकिक कानुनहरूद्वारा बाध्यात्मक बनाउन सकिन्छ; संक्षेपमा, चर्च र राज्यको अधिकारले अन्तःकरणमाथि प्रभुत्व जमाउनुपर्छ—तब यस देशमा रोमको विजय सुनिश्चित हुन्छ।”

“परमेश्वरको वचनले आसन्न खतराबारे चेतावनी दिएको छ; यदि यसलाई बेवास्ता गरियो भने, प्रोटेस्टेन्ट संसारले रोमका उद्देश्यहरू वास्तवमा के हुन् भन्ने कुरा फन्दाबाट उम्कन अबेर भइसकेपछि मात्र थाहा पाउनेछ। ऊ निःशब्द रूपमा शक्तिमा बढ्दै छे। उसका सिद्धान्तहरूले व्यवस्थापिका सभाहरूमा, मण्डलीहरूमा, र मानिसहरूका हृदयहरूमा आफ्नो प्रभाव पारिरहेका छन्। ऊ आफ्ना उच्च र विशाल संरचनाहरू खडा गर्दै छे, जसका गुप्त अन्तःकक्षहरूमा उसका पूर्ववत् सतावटहरू फेरि दोहोरिनेछन्। गुप्त रूपमा र शंका नै नउठ्ने गरी, समय आएपछि प्रहार गर्न सकियोस् भनी आफ्ना स्वार्थपूर्तिका लागि ऊ आफ्ना शक्तिहरू सुदृढ पार्दै छे। उसले चाहेको सबै केवल अनुकूल स्थितिको आधारभूमि हो, र त्यो उसलाई पहिले नै दिइँदै छ। हामी चाँडै नै रोमी तत्त्वको उद्देश्य के हो भन्ने देख्नेछौँ र अनुभूत गर्नेछौँ। जसले परमेश्वरको वचनमाथि विश्वास गर्नेछ र त्यसको आज्ञापालन गर्नेछ, उसले त्यसद्वारा निन्दा र सतावट भोग्नुपर्नेछ।” द ग्रेट कन्ट्रोभर्सी, 580, 581.

“‘मे 1816 महिनामा, म दोषबोधमा ल्याइएँ, र हाय, कस्तो भयले मेरो आत्मा भरियो! मैले खान नै बिर्सिएँ। आकाश काँसाजस्तै र पृथ्वी फलामजस्तै देखिन्थ्यो। यसरी नै म अक्टोबरसम्म रहिरहेँ, जब परमेश्वरले मेरा आँखा खोलिदिनुभयो; अनि हाय, मेरो आत्माले येशूलाई कस्तो उद्धारकर्ताको रूपमा भेट्टायो! मेरा पापहरू मेरो आत्माबाट बोझझैँ खसे; अनि त्यसपछि बाइबल मलाई कति स्पष्ट देखियो! त्यो सब येशूकै विषयमा बोल्थ्यो; उहाँ प्रत्येक पृष्ठमा र प्रत्येक पङ्क्तिमा हुनुहुन्थ्यो। हाय, त्यो कति आनन्दमय दिन थियो! म सीधै स्वर्गतिर घर जान चाहन्थेँ; येशू मेरो लागि सबै कुरा हुनुहुन्थ्यो, र मैले सोचेँ, जसरी मैले उहाँलाई देखेँ त्यसरी नै म अरू सबैलाई पनि उहाँलाई देखाउन सक्छु, तर म भ्रममा रहेछु।

“‘मैले डीइस्ट भएको ती बाह्र वर्षको अवधिमा, भेट्टाउन सक्ने सबै इतिहासहरू पढें; तर अब म बाइबललाई प्रेम गर्न थालें। त्यसले येशूको विषयमा शिक्षा दिन्थ्यो! तर अझै पनि बाइबलको धेरै भाग मेरो लागि अन्धकारमय थियो। सन् 1818 वा 19 मा, एक जना मित्रसित कुराकानी गर्दै गर्दा—जसलाई भेट्न म गएको थिएँ, र जसले मलाई डीइस्ट हुँदा चिनेका थिए र मेरो कुरा सुनेका थिए—उनले केही अर्थपूर्ण ढङ्गले सोधे, “तिमी यस पदको बारेमा, र त्यस पदको बारेमा, के सोच्दछौ?” उनले ती पुराना पदहरूलाई जनाइरहेका थिए, जसप्रति मैले डीइस्ट हुँदा आपत्ति उठाएको थिएँ। उनले के अभिप्रायले त्यसो गरिरहेका थिए, म बुझ्थें, र मैले जवाफ दिएँ—यदि तिमीले मलाई समय दिन्छौ भने, म तिमीलाई तिनको अर्थ बताउनेछु। “तिमीलाई कति समय चाहिन्छ?” मलाई थाहा छैन, तर म तिमीलाई बताउनेछु, मैले जवाफ दिएँ; किनकि परमेश्वरले बुझ्न नसकिने प्रकाश दिनुभएको छ भन्ने कुरा म विश्वास गर्न सक्दिनथें। त्यसपछि मैले आफ्नो बाइबल अध्ययन गर्ने दृढ निश्चय गरें, यस विश्वाससाथ कि पवित्र आत्माले के अभिप्राय गर्नुभएको हो, त्यो म पत्ता लगाउन सक्नेछु। तर मैले यो संकल्प बनाउनेबित्तिकै मेरो मनमा यो विचार आयो—“यदि तिमीले यस्तो खण्ड भेटायौ जुन तिमीले बुझ्न सक्दैनौ भने, के गर्नेछौ?”’”

“त्यसपछि बाइबल अध्ययन गर्ने यो विधि मेरो मनमा आयो:—म यस्ता पदहरूको शब्दहरू लिनेछु, तिनीहरूलाई सम्पूर्ण बाइबलभरि पछ्याउनेछु, र यसरी तिनको अर्थ पत्ता लगाउनेछु। मसँग क्रुडेनको कन्कर्डन्स थियो, [१७९८ मा खरिद गरिएको] जसलाई म संसारकै उत्तम ठान्दछु; त्यसैले मैले त्यो र मेरो बाइबल लिएँ, र आफ्नो लेख्ने मेजमा बसेँ, अनि अलिअलि समाचारपत्रबाहेक अरू केही पढिनँ, किनकि मेरो बाइबलको अर्थ के हो भन्ने कुरा जान्ने दृढ निश्चय मैले गरेको थिएँ। मैले उत्पत्तिबाट आरम्भ गरें, र बिस्तारै पढ्दै गएँ; अनि जब म कुनै यस्तो पदमा पुगेँ जुन मैले बुझ्न सकिनँ, तब त्यसको अर्थ पत्ता लगाउन मैले सम्पूर्ण बाइबलमा खोजी गरें। जब मैले यसरी सम्पूर्ण बाइबल पार गरें, ओ, सत्य कति उज्यालो र महिमामय देखापर्‍यो! मैले त्यही कुरा भेट्टाएँ जुन म तपाईंहरूलाई प्रचार गर्दै आएको छु। म यस कुरामा सन्तुष्ट भएँ कि ती सात काल १८४३ मा समाप्त भएका थिए। त्यसपछि म २३०० दिनमा आएँ; तिनले पनि मलाई उही निष्कर्षमा पुर्‍याए; तर मुक्तिदाता कहिले आउनुहुन्छ भन्ने कुरा पत्ता लगाउने मेरो कुनै विचार थिएन, र म त्यसलाई विश्वास गर्न सक्दिनथेँ; तर त्यो ज्योति ममाथि यति प्रबल रूपमा पर्यो कि मैले के गर्ने हो, बुझिनँ। अब, मैले सोचें, मैले लगाम कस्नुपर्छ र कसेर बस्नुपर्छ; म बाइबलभन्दा अगाडि बढ्नेछैनँ, र त्यसको पछि पनि पर्नेछैनँ। बाइबलले जे सिकाउँछ, म त्यसैलाई दृढतापूर्वक समातिरहनेछु। तर अझै पनि केही यस्ता पदहरू थिए, जुन मैले बुझ्न सकिनँ।”

“बाइबल अध्ययन गर्ने उहाँको सामान्य पद्धतिको चर्चा यति नै भयो। अर्को अवसरमा उहाँले हाम्रो सामु रहेको पाठको अर्थ—‘the daily’ को अर्थ—निर्णय गर्ने आफ्नो तरिका यसरी बताउनुभयो। ‘म अगाडि पढ्दै गएँ,’ उहाँले भन्नुभयो, ‘र दानिएलमा बाहेक यो पाइने अर्को कुनै प्रसंग भेट्टाउन सकिनँ। त्यसपछि मैले यससँग सम्बन्धित उभिएका ती शब्दहरू लिएँ, “take away।” “He shall take away the daily,” “from the time the daily shall be taken away,” आदि। म अगाडि पढ्दै गएँ, र मलाई लाग्यो कि यस पाठमा कुनै प्रकाश भेट्टाउने छैन; अन्ततः म 2 Thessalonians 2:7, 8 मा पुगेँ। “For the mystery of iniquity doth already work, only he who now letteth, will let, until he be taken out of the way, and then shall that wicked be revealed,” आदि। अनि जब म त्यस पाठमा पुगेँ, ओह, सत्य कति स्पष्ट र महिमामय रूपमा प्रकट भयो! यही हो! यही नै “the daily” हो!’ अब, ‘he who now letteth,’ अथवा रोक्ने, भन्नाले पावलले के जनाउँछन्? ‘the man of sin,’ र ‘the wicked,’ द्वारा पापतन्त्रलाई जनाइएको हो। अब, पापतन्त्र प्रकट हुनबाट कुन कुराले रोक्दछ? किन, त्यो त पगानवाद हो; अतः ‘the daily’ ले पगानवाद नै जनाउनुपर्छ।’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.