पानियम - संख्या पन्ध्रौँ

२०२६ मा, ट्रम्पले अमेरिकाको “२५०” वर्ष मनाउनेछन्, यसरी राफियाको युद्ध र पानियमको युद्धबीचको इतिहासमा ४५७ ई.पू. देखि एन्टिओकस म्याग्नससम्मका “२५०” वर्षसँग समरेखित हुँदै। “२५०” वर्षको अन्त्यमा एन्टिओकस म्याग्नस २०७ ई.पू. मा खडा हुन्छन्, अर्थात् राफियापछि दस वर्ष र पानियमअघि सात वर्ष। “२५०” वर्षको साक्षी मूर्तिपूजक रोमको “२५०” वर्षे अवधिसँग पनि समरेखित हुन्छ, किनकि सन् ६४ मा नीरोले ख्रीष्टियनहरूको सतावट आरम्भ गरे, र “२५०” वर्षपछि, सन् ३१३ मा मिलानको आदेशद्वारा, कन्स्टान्टिन महानले ख्रीष्टियन धर्मलाई वैधानिकता दिए, र सतावटहरू अन्त्य भए।

डोनाल्ड ट्रम्प अमेरिका फेरि महान् बनाउनका लागि गरिएका आफ्ना प्रयासहरूका कारण परिचित छन्; यही उनका अनुयायीहरूको परिचायक नाम हो—MAGA। अगमवाणीमा ट्रम्पलाई कोन्स्टान्टिन द ग्रेट, एन्टिओकस द ग्रेटद्वारा प्रतिरूपित गरिएको छ, र निश्चय नै, दानिएल ११ का प्रारम्भिक केही पदहरूमा उनी साइरस द ग्रेट, जर्क्सेस द ग्रेट, र त्यसपछि अलेक्जेन्डर द ग्रेट हुन्। ईसा पूर्व ४५७ मा साइरस, दारियस र आर्टाक्सर्क्सीसको आदेशदेखि पानियमको इतिहाससम्म दुई सय पचास वर्ष हुन्छ। “२५०” वर्षहरूको अन्त्य राफियाह र पानियमको बीचको मध्यबिन्दुमा पर्छ, र २०२६ पनि त्यस्तै हो। २०२६ ट्रम्पको दोस्रो कार्यकालको मध्यबिन्दु हो। नीरोका “२५०” वर्षको सतावटले ख्रीष्टियन सतावटको अन्त्य गर्ने एउटा आदेशतर्फ डोर्‍याउँछ। साइरस, नीरो र ट्रम्पद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका “२५०” वर्षका तीन रेखामध्ये नीरोको रेखा मध्य रेखा हो।

कुरूशले पहिलो आदेश जारी गरे र आर्टाक्सर्क्सीसले तेस्रो आदेश जारी गरे। कुरूश पहिलो स्वर्गदूत हुन् र आर्टाक्सर्क्सीस तेस्रो। म ४५७ ईसा पूर्वलाई संयुक्त रूपमा पहिचान गर्ने ती सबै तीनवटा आदेशहरूको प्रतीकका रूपमा कुरूशलाई प्रयोग गर्ने अभिप्राय राख्दछु।

कुरूसले ई.पू. 457 मा एक “250” वर्षको रेखा आरम्भ गर्छ, जुन पानियमको इतिहासमा समाप्त हुन्छ; पानियम भनेको एन्टिओकस द ग्रेटको इतिहास हो, जो डोनाल्ड ट्रम्प हुन्। पानियम आइतबारको व्यवस्थाअघि आउने पद हो। कुरूसले पृथ्वीको पशुको रिपब्लिकन सिङ्गलाई प्रतिनिधित्व गर्ने “250” वर्षको ऐतिहासिक रेखाको आरम्भलाई चिह्नित गर्छ, र कुरूसले पृथ्वीको पशुको प्रोटेस्टेन्ट सिङ्गलाई प्रतिनिधित्व गर्ने 2,300-वर्षीय ऐतिहासिक रेखाको आरम्भलाई पनि चिह्नित गर्छ।

नेरोले समझौतासम्म पुग्ने सतावटको प्रतिनिधित्व गर्ने इतिहासको एउटा रेखा आरम्भ गर्दछ। साइरस र संयुक्त राज्य अमेरिका जस्तो, जसले भविष्यसूचक अवधिको मध्य-बिन्दुमा अन्त्य हुने एउटा रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, त्यसको विपरीत नेरोको रेखा 313 मा मिलानको अध्यादेशबाट सुरु भई, त्यसपछि 321 को पहिलो आइतबार-व्यवस्था, र त्यसपछि 330 मा रोमको पूर्व र पश्चिममा विभाजनद्वारा पछ्याइएको, समझौताको क्रमिक अवधिको एउटा दृष्टान्तसहित अन्त्य हुन्छ। कन्स्टान्टिन ती तीनै मितिहरूमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। नेरोको रेखामा, 313 देखि 330 सम्म सत्र वर्ष हुन्छ। साइरसको रेखामा, ई.पू. 217 मा राफियाको युद्धदेखि ई.पू. 200 मा पानियमको युद्धसम्म पनि सत्र वर्ष नै हुन्छ।

दानियेलको अध्याय एघारमा, आर्टाक्सर्क्सेस तेस्रो आदेश हो। तेस्रो आदेशले तेस्रो स्वर्गदूत र आइतबारको व्यवस्था जनाउँछ। ईसापूर्व ४५७ देखि गनिएका “२५०” वर्ष र १७७६ देखि गनिएका “२५०” वर्ष—दुवै—पद सोह्रको आइतबारको व्यवस्थाभन्दा ठीक अघिको इतिहासको मध्यभागमा समाप्त हुन्छन्। अध्याय एघारले यस्ता पदहरू प्रस्तुत गर्दछ, जसले अन्ततः पद दशमा १९८९ को इतिहासलाई प्रतिनिधित्व गरे, र २०१४ मा आरम्भ भएको युक्रेनी युद्धको इतिहासलाई, जुन पद एघारमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, अनि २०२४ मा ट्रम्प आफ्नो दोस्रो कार्यकालका लागि फर्किनुलाई, जुन पद तेह्रमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र त्यसपछि पद चौधले २०२५ लाई चिन्हित गर्दछ, जहाँ महिमामय देशबाट आएको पहिलो पोपले बाह्य दर्शन स्थापना गर्दछ।

दानिएल 11:40 सन् 1989 मा पूरा भयो, जब जोन पल द्वितीय र रोनाल्ड रेगनबीचको एक गोप्य गठबन्धनद्वारा सोभियत संघ पतन गराइयो। अन्तको समयमा सन् 1989 मा भएको त्यो गोप्य गठबन्धनले, सन् 1989 मा आरम्भ भएको भविष्यवाणीको अवधिको अन्त्यमा हुने एक प्रकट गठबन्धनको प्रतीकस्वरूप कार्य गर्‍यो। त्यही प्रकट गठबन्धनले दर्शनलाई स्थापित गर्दछ।

२०२६ “२५०” वर्षको भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासको अन्त हो, जुन अवधि १७७६ देखि अन्तको समय १७९८ सम्मका बाइस वर्षसँग आरम्भ भएको थियो। त्यस आरम्भिक इतिहासका बाइस वर्ष ९/११ देखि २०२३ सम्मको बाइस वर्षीय इतिहासमा प्रतिबिम्बित छन्। १७९८ मा ती बाइस वर्षको अन्त्यमा दानियेलको पुस्तकको मोहोर खोलियो; त्यसपछि ९/११ मा आरम्भ भएर डिसेम्बर ३१, २०२३ मा अन्त भएको ती बाइस वर्षको अन्त्यमा यहूदाको कुलका सिंहले येशू ख्रीष्टको प्रकाशलाई खोल्न आरम्भ गर्नुभयो।

सन् १७९८ मा बाइस वर्षको अन्त्यमा उन्मोचित गरिएको सन्देश सन् १६११ मा King James Bible प्रकाशित भएको दुई सय बीस वर्षपछि, सन् १८३१ मा सार्वजनिक क्षेत्रमा प्रस्तुत गरियो। सन् १७९८ देखि सन् १८३१ सम्म परमेश्वरको भविष्यसूचक वचन क्रमशः उद्घाटित हुँदै गयो। सन् १८३१ सम्म आइपुग्दा यो सार्वजनिक क्षेत्रमा आइसकेको थियो, र त्यसपछि सन् १७९८ मा उन्मोचित गरिएको सन्देशप्रति पुरुष र स्त्रीहरूलाई उत्तरदायी ठहर गर्न सकिने भयो। त्यसपछि सन् १८४० मा, Sister White ले यसलाई भनिनुसार, “अर्को उल्लेखनीय घटना” घटित भयो, जब इस्लामसम्बन्धी एउटा भविष्यवाणी पूरा भयो।

बाइस वर्षको एक अवधिको समाप्तिबाट (1798) लिएर दुई सय बीस वर्षको एक अवधिको समाप्तिसम्म (1831), सन्देशको मुद्राछेदनको एक अवधि चित्रित गरिएको छ। यस दृष्टान्तमा एक मार्गचिह्न समावेश छ, जहाँ सन्देश औपचारिक रूपमा स्थापित गरिन्छ; त्यसपछि अर्को मार्गचिह्न आउँछ, जसले त्यस्तो एक भविष्यवाणीलाई चिन्हित गर्दछ, जसको त्यसपछि पुनर्गणना गरिएको हुन्छ, र जुन पछि पूरा हुँदा “परमेश्वरको शक्तिको अद्भुत प्रकटीकरण” को आरम्भलाई चिन्हित गर्ने एक मार्गचिह्न उत्पन्न गर्दछ।

१९८९ को आन्दोलनको अन्त्यमा रहेको बाइस वर्षको अवधि ९/११ देखि २०२३ सम्मको थियो, जब फेरि एक भविष्यवाणीको मुहर खोलियो। त्यो भविष्यवाणीले अनिवार्य रूपमा ज्ञानको वृद्धि हुने एक अवधि आरम्भ गर्नेथियो—यस्तो ज्ञान, जसले परीक्षा गर्ने र छुट्याउने थियो; किनकि धेरै जनालाई बोलाइन्छ, तर थोरै मात्र चुनिन्छन्। एउटा यस्तो समय आउनेथियो, जब सन्देशलाई सार्वजनिक क्षेत्रमा प्रस्तुत गरिनेथियो। त्यस सन्देशमा भविष्यवाणीगत रूपमा पुनः-गणना गरिएको सन्देशका विशेषताहरू हुनेथिए, र त्यसमा फेरि एक भविष्यकथन समावेश हुनेथियो। जब सार्वजनिक भविष्यकथन पूरा हुन्छ, तब १८४० र पेन्टेकोस्टको इतिहासद्वारा प्रतिरूपित गरिएझैँ त्यो सन्देश सामर्थ्ययुक्त बनाइनेथियो।

सन् १९८९ मा सोभियत संघको पतनसँगै दानिएल ११:४० को मुहर खोलियो; र सन् १९९६ मा दानिएल ११ को सन्देश सार्वजनिक क्षेत्रभित्र प्रस्तुत गरियो। सन् १९९६, सन् १७७६ पछि दुई सय बीस वर्ष हो, जसले केवल सन् १७९८ मा समाप्त भएको बाइस वर्षको अवधिको आरम्भ मात्र गरेन, तर सन् २०२६ मा अन्त हुने दुई सय पचास वर्षको अवधिको पनि आरम्भ गर्‍यो। रिपब्लिकन सीङ सन् २०२६ का राजनीतिक मध्यावधि निर्वाचनहरूमा मध्यबिन्दुसम्म पुग्छ, र प्रोटेस्टेन्ट सीङ सन् २०२६ सम्म पुग्छ, जुन सन् १९९६ मा सन्देशको औपचारिकीकरणबाट आरम्भ भएको तीस वर्षको अवधिको अन्त हो; त्यो सन्देश सन् १९८९ मा अन्तको समयमा मुहरविहीन गरिएको थियो। येशूले सधैं अन्तलाई आरम्भद्वारा चित्रण गर्नुहुन्छ, त्यसैले सन् २०२६ त्यही वर्ष हो जब मध्यरात्रिको पुकारको संशोधित सन्देशलाई औपचारिक रूप दिइनुपर्नेछ, सन् १९८९ को मुहरविहीन सन्देशलाई सन् १९९६ मा औपचारिक रूप दिइएको तीस वर्षपछि।

१७७६ मा सुरु हुने “२५०” वर्षको रेखाले तपाईंलाई २०२६ सम्म पुर्‍याउँछ, अर्थात् डोनाल्ड ट्रम्पको कार्यकालको मध्यबिन्दुसम्म—संयुक्त राज्य अमेरिका र रुसबीचको युद्ध सुरु हुनुअघि ठीक त्यही बेला, जब गधा खोलिन्छ र इस्लामले ९/११ मा गरेझैँ संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि फेरि प्रहार गर्छ।

नेरोको “250” वर्षको रेखा ऐतिहासिक र भविष्यवाणीगत रूपमा ती तीन रेखाहरूमध्ये मध्य रेखा हो। यसले नेरोको रेखालाई दोस्रो स्वर्गदूतको रूपमा पहिचान गराउँछ, जुन तेस्रो परीक्षणअघि आउने दोस्रो परीक्षण हो। त्यो दोस्रो परीक्षण पशुको प्रतिमासम्बन्धी परीक्षा हो, जसले 313 मा मिलानको आदेशद्वारा प्रतिरूपित चर्च र राज्यको संयोजनको क्रमिक स्थापना प्रतिनिधित्व गर्छ; जसले, फलस्वरूप, 321 मा पहिलो आइतबारको व्यवस्था निम्त्यायो, र त्यसपछि 330 को इतिहासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ, सधैँ आइतबारको व्यवस्थापछि आउने राष्ट्रिय विनाशतर्फ डोर्‍यायो।

इ.स. ३१३ को मिलानको आदेशले संयुक्त राज्य अमेरिकामा चर्च र राज्यबीचको सम्बन्ध स्थापित गरिने प्रक्रियाको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ, जसले क्रमशः पद सोह्रको आइतबारको व्यवस्थातर्फ डोर्‍याउँछ। त्यो कार्य ९/११ मा प्याट्रियट एक्टसँगै आरम्भ भयो, तर छाप लगाउने समयको अन्त्यमा रहेको फ्र्याक्टलमा प्याट्रियट एक्ट र मिलानको आदेश दुवैले नै त्यस्तो कार्यको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छन्, जसले सम्झौताका क्रमिक अवधिको आरम्भ गर्छ र छिट्टै आउने आइतबारको व्यवस्थातर्फ लैजान्छ। यो भविष्यवाणीसम्बन्धी कार्यहरूको शृङ्खलामा पहिलो हो, जसले संयुक्त राज्य अमेरिकामा चर्च र राज्यलाई प्रत्यक्ष रूपमा एकसाथ ल्याउँछ, र अन्ततः आइतबारको व्यवस्थातर्फ पुर्‍याउँछ।

३१३ सालको मिलानको आदेशको ऐतिहासिक अभिलेखभित्र यी नै तत्त्वहरू समावेश छन्, किनकि त्यो एउटै आदेश थिएन; त्यो पूर्वी रोमका शासक लाइसिनियसका पत्रहरूको एक शृङ्खला थियो। त्यस समय पूर्वी रोम अझै पनि दृढतापूर्वक मूर्तिपूजक थियो, जबकि कन्स्टान्टिनले आफ्नो पश्चिमी राज्यलाई ख्रीष्टियन धर्मका लागि खोलिरहेका थिए। उक्त सम्झौता स्वयं फेब्रुअरी ३१३ मा एउटा शिखर बैठकका क्रममा भएको थियो, जहाँ आफ्नो गठबन्धनलाई दृढ पार्न लाइसिनियसले कन्स्टान्टिनकी सौतेनी बहिनीसँग विवाह पनि गरे। साम्राज्यको पूर्वी भागमा सार्वजनिक गरिएका लाइसिनियसका पत्रहरूले ख्रीष्टियनहरू तथा अन्य सबैलाई उपासनाको स्वतन्त्रता प्रदान गरे, साथै जफत गरिएका ख्रीष्टियन सम्पत्तिको पुनर्स्थापना पनि गराए।

मिलानको अधिदेशले सतावटका “250” वर्षहरूको अन्त्य गर्‍यो र यसले यस्तो समयावधिलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ जसमा उक्त अधिदेशद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका सबै स्वतन्त्रताहरू संसार ट्रम्पसँगै चाँडै आउन लागेको आइतबारको व्यवस्थातर्फ अघि बढ्दै जाँदा ख्रीष्टियनहरूबाट क्रमशः हटाइनेछन्।

“२५” भन्ने संख्या, जो “२५०” को दशांश हो, विद्रोह र विभाजनलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। इजकिएलको आठौँ अध्यायमा सूर्यलाई ढोग्ने लाओडिसियाली एडभेन्टवादका “२५” अगुवाहरू अर्को अध्यायमै छाप लगाइएकाहरूबाट अलग गरिएका छन्, र सिस्टर ह्वाइटले इजकिएलको नौौँ अध्यायको छाप लगाइने कार्यलाई प्रकाशको एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने कार्य हो भनी स्पष्ट रूपमा चिन्हित गर्नुहुन्छ। ती “२५” पुरुषहरू कोरह, दाथान, र अबीरामको विद्रोहमा सामेल भएका ख्यातिप्राप्त “२५०” पुरुषहरूको केवल दशांश मात्र हुन्। सिस्टर ह्वाइटलाई १८८८ को जनरल कन्फरेन्स सभाबाट निस्कन निषेध गरिएको थियो, किनकि गब्रिएलले उनलाई त्यहीँ बस्न र मिनियापोलिसको विद्रोहलाई अभिलेख गर्नुपर्छ भनेका थिए, किनभने त्यो कोरहको विद्रोहको पुनरावृत्ति थियो। “२५०” विद्रोह र पृथकीकरणको प्रतीक हो। मत्ती “२५” मा दुष्ट र बुद्धिमानहरूको पृथकीकरणबारे शिक्षा दिने तीनवटा दृष्टान्तहरू छन्। रिपब्लिकन र प्रोटेस्टेन्ट दुवै सिङहरू चार पुस्ताको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको एक अनुग्रह-अवधिको अधीनमा छन्, र करारका मानिसहरू तथा करारका मानिसहरू स्थापित भएको राष्ट्र—दुवै—उही समयावधिमा न्याय गरिन्छन्।

पृथ्वीको पशुका “250” वर्षहरूमा, जो बाइबलको भविष्यवाणीअनुसार छैटौं राज्य हो र संयुक्त राज्य अमेरिका हो, नेरोको रेखाले एउटा आदेशलाई पहिचान गर्दछ; यो मिलानको आज्ञापत्रद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जसले कानुनी युद्धको क्रमशः तीव्र हुँदै जाने प्रक्रियाको आरम्भलाई चिह्नित गर्दछ, र जसको समापन सन् 321 को आइतबार व्यवस्थासम्बन्धी आदेशमा हुन्छ, जसले एउटा यस्तो अवधिको उद्घाटन गर्दछ, जसको समापन सन् 330 मा सम्पूर्ण संसार दुई वर्गमा विभाजित हुने अवस्थासम्म पुगेर हुन्छ, जसलाई पूर्व र पश्चिमका रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। सन् 321 देखि 330 सम्मको त्यो नौ-वर्षीय अवधि वासस्थान पर्वका सात दिनहरू पनि हुन्, जुन सन् 321 को आइतबार व्यवस्थाबाट आरम्भ हुन्छ, र सन् 330 मा मिखाएल उभिनुहुन्छ र अनुग्रहको अवधि बन्द हुन्छ तब अन्त्य हुन्छ।

मिलेराइटहरूको आधारभूत बुझाइ—दर्शनलाई स्थापित गर्ने शक्ति रोम नै हो—लाई अस्वीकार गर्नु भनेको 31 December, 2023 मा आएको र 8 May, 2025 मा महिमामय देशबाट आएका पहिलो पोप चुनिँदा समाप्त भएको आधारभूत परीक्षामा असफल हुनु हो। रोमलाई दर्शन स्थापित गर्ने प्रतीकको रूपमा चिन्न विलियम मिलरलाई सक्षम बनाएको आधारभूत सत्य नै त्यही सत्य हो, जसलाई अस्वीकार गरिएमा प्रबल भ्रम आउँछ। त्यो पहिलो परीक्षामा असफल हुनु भनेको थिस्सलोनिकीहरूमा उल्लिखित प्रबल भ्रम ल्याउनु हो, र यसले यो प्रमाणित गर्छ कि नबुझ्ने मूर्खहरूले “सत्य” लाई प्रेम गर्दैनन्। बाह्य दर्शनलाई स्थापित गर्ने प्रतीकलाई अस्वीकार गर्नु भनेको आधारभूत परीक्षालाई अस्वीकार गर्नु हो, जुन तीन परीक्षामध्ये पहिलो हो। सिस्टर ह्वाइटले ख्रीष्टको समयमा भएको पहिलो परीक्षालाई यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्तिको सन्देशसँग समरेखित गर्नुहुन्छ। उहाँले यो पहिचान गर्नुहुन्छ कि जसले यूहन्नाको सन्देश अस्वीकार गरे, तिनीहरू येशूका शिक्षाबाट लाभान्वित हुने थिएनन्, न त ख्रीष्ट प्राङ्गणबाट पवित्र स्थानमा सर्नुहुँदा भएको व्यवस्थागत परिवर्तन नै देख्न सक्ने थिए।

उनले त्यस प्रगतिशील परीक्षाको प्रक्रियालाई मिलरवादीहरूको अवधिसँग समन्वय गरिन् र यो शिक्षा दिन्छिन् कि पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशलाई अस्वीकार गर्नेहरू यूहन्नाको सन्देशलाई अस्वीकार गर्ने यहूदीहरूसँग समानान्तर थिए। प्रत्येक ऐतिहासिक रेखामा, पहिलो परीक्षामा असफल हुनेहरूलाई अर्को चरणबाट कुनै लाभ भएन, र ख्रीष्टको व्यवस्थागत परिवर्तनप्रति तिनीहरू अन्धा बनाइए। 9/11 को सन्देशलाई अस्वीकार गर्नेहरूले ख्रीष्टले जीवितहरूको न्याय गर्न थाल्नुभएको थियो भन्ने कुरा देख्न सकेनन्। 2023 को आधारभूत परीक्षामा असफल हुनेहरूले संघर्षरत मण्डलीबाट विजयी मण्डलीतर्फको संक्रमणकालीन परिवर्तन देख्ने छैनन्। यीमध्ये कुनै पनि आधारभूत परीक्षालाई अस्वीकार गर्नेहरू अन्ततः “पूर्ण अन्धकार” मा पुगे। जहाँ दर्शन हुँदैन, त्यहाँ मानिसहरू पूर्ण अन्धकारमा पुग्छन्, र बाह्य दर्शनको ज्योति स्थापना गर्ने रोम नै हो। यो सत्यलाई तीन पोपहरू र दानियल ११ का पद दस, एघार र पन्ध्रका तीन युद्धहरूमा उभिएका तीन राष्ट्रपतिहरूसँगको तिनीहरूको सम्बन्धमा चिन्न सकिन्छ।

राफियाको युद्धदेखि पानियमको युद्धसम्म चिन्हित सत्र-वर्षीय अवधिको बीचमा ई.पू. २०७ मा समाप्त भएको साइरसको बाह्य “250” वर्षरेखा, नीरोबाट आरम्भ भई 313 मा मिलानको आज्ञापत्रमा समाप्त भएको “250” वर्षरेखासँग समरेखित भयो; यसरी यसले महान् कन्स्टान्टिनको सत्र-वर्षीय अवधिलाई चिन्हित गर्‍यो। डोनाल्ड ट्रम्प ई.पू. २०७ मा महान् एन्टिओकसको रूपमा उभिएका छन्, जुन 2026 हो, र उनी 313 मा महान् कन्स्टान्टिनको रूपमा पनि उभिएका छन्, पशुको प्रतिमाको परीक्षण-समयको आरम्भमा। जुलाई 4, 2026 मा ट्रम्प, एन्टिओकस र कन्स्टान्टिनको रूपमा, अमेरिकालाई “great” बनाइरहेका छन्। पदहरू दस, एघार र पन्ध्रका तीन युद्धहरूसँग समरेखित हुने तीन राष्ट्रपतिमध्ये ट्रम्प तेस्रो हुन्। रीगन ती तीनमध्ये पहिलो थिए र ओबामा बीचका थिए। ती तीन राष्ट्रपतिहरूले “truth” को हस्ताक्षर वहन गर्छन्, र रीगन र ट्रम्पले केवल पहिलो र तेस्रोलाई मात्र होइन, अल्फा र ओमेगालाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्।

प्रत्येक राष्ट्रपतिको भविष्यसूचक विशेषता यो हो कि जब तिनीहरूले शासन गर्छन्, तिनीहरूको त्यस समयको पोपसँग एक गठबन्धन हुन्छ। रेगन र जोन पॉल द्वितीय गोप्य रूपमा एकमत थिए, किनकि तिनीहरूले दानिएल अध्याय एघारका पद दस र चालीसको परिपूर्तिमा सन् १९८९ मा सोभियत संघलाई पतन गराए। रेगन र ट्रम्पका बीचमा रहेका वोक वैश्वीकरणवादी राष्ट्रपति ओबामा, वोक पोप फ्रान्सिससँग दार्शनिक रूपमा संरेखित थिए। पोप लियोसँग ट्रम्पको गठबन्धन सबैले देख्ने गरी खुला छ, र सन् २०२५ मा ट्रम्प राष्ट्रपतिका रूपमा पदस्थापित भए र लियो ख्रीष्टविरोधीका रूपमा पदस्थापित भए। राष्ट्रपति र पोपबीचको आध्यात्मिक सम्बन्धको प्रतिनिधित्व इजेबेल र बालका अगमवक्ताहरूले गर्छन्। राष्ट्रपति र पोपबीचको राजनीतिक सम्बन्धको प्रतिनिधित्व इजेबेल र आहाबले गर्छन्। दुवै प्रतिनिधित्वमा इजेबेल नै शिर हुन्।

बालका झूटा अगमवक्ताहरू इजेबेलको भोजन-टेबलमा खान्थे। इजेबेल रानी थिई र अगमवक्ताहरू उसका अगमवक्ताहरू थिए। दानिएल एघारको चालीसौँ पदमा रेगनलाई “रथहरू” र “घोडचढीहरू” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो, जो सैनिक शक्तिका प्रतीकहरू हुन्, र साथै “जहाजहरू” द्वारा पनि, जो आर्थिक सामर्थ्यको प्रतीक हो। तैपनि, त्यस पदमा “उत्तरका राजा” भनेको पोपसत्तै थियो। भविष्यवाणीगत अर्थमा रेगन इजेबेलको अधीनमा थियो। त्यस अवधिमा पोप जोन पल द्वितीयले कुनै पनि अन्य पोपभन्दा बढी संसारभर यात्रा गरेकाले संसारले त्यस पशुको पछि आश्चर्य मानेर लाग्यो। सुप्रसिद्ध जेसुइट लेखक मालाकी मार्टिनले आफ्नो पुस्तक, Keys of This Blood, मा पोप जोन पल द्वितीयबारे लेखेका छन्। उक्त पुस्तकको प्रतिपादित आधार यो थियो कि जोन पल द्वितीय र रेगनको समयसम्म संसार त्यतिबेला विश्वसत्ताको आधिपत्यका लागि पोपसत्ता, संयुक्त राज्य अमेरिका र सोभियत संघबीचको त्रिपक्षीय संघर्षमा थियो। मार्टिनले त्यस संघर्षमा पोपसत्ता विजयी हुने भविष्यवाणी गरे। रेगन र ख्रीष्टविरोधीबीचको गोप्य गठबन्धनले घोषणा गर्‍यो कि दानिएल एघारको चालीसौँ पद र त्यसपछिका पदहरूमा चित्रित गरिएझैँ पोपसत्ताको घातक घाउ निको पार्ने आन्दोलनहरू आरम्भ भइसकेका थिए। मार्टिनको पुस्तकले प्रोटेस्टेन्ट अमेरिकालाई आफ्नो वशमा पार्ने पोपसत्ताको दीर्घकालदेखि धारण गरिएको लक्ष्यलाई पुनः व्यक्त गर्‍यो। आफ्नै गवाहीअनुसार, पोप बाइबलीय भविष्यवाणीको ख्रीष्टविरोधी हो भन्ने तथ्यतर्फ आँखा चिम्लन रेगनको तत्परता, सोभियत संघलाई बाइबलीय भविष्यवाणीको ख्रीष्टविरोधी ठान्ने उनको भ्रमपूर्ण प्रयोगमा आधारित थियो।

रेगन दानिएल एघारको पहिलो पदहरूमा पहिचान गरिएका आठ राष्ट्रपतिहरूमध्ये पहिलो थिए, र ती आठ राष्ट्रपतिहरूमध्ये ख्रीष्टविरोधीसँग भविष्यसूचक सम्बन्ध राख्ने तीनमध्ये पनि उनी पहिलो हुन्। रेगन, ओबामा र ट्रम्पका तीन गठबन्धनहरूको प्रतीकवादमा सत्यको हस्ताक्षर छुट्याउन सकिन्छ। पहिलोका रूपमा रेगनले अन्तिमलाई प्रतिरूपित गर्छन्, र रेगन र ट्रम्पबीचका विभिन्न समानान्तरताहरू आश्चर्यजनक र प्रशस्त छन्। “सत्य” भन्ने हिब्रू शब्द स्थापित गर्ने तीन चरणहरूको मध्य वेमार्क विद्रोह हो, जसको ओबामाको राष्ट्रपतित्व एक अत्यन्त शास्त्रीय उदाहरण हो। ८ मे, २०२५ मा पहिलो पटक संयुक्त राज्य अमेरिकाबाट आएका एक पोप पदस्थापित भए, र रेगनको गोप्य गठबन्धन ट्रम्पको प्रकट गठबन्धनसम्म पुगेको थियो। सन् २०२५ मा, १७९८ देखि आफ्ना संघर्षहरूको लक्ष्य रहिआएको संयुक्त राज्य अमेरिकाको महिमामय देशबाट पोपलाई पोपतन्त्रले खुल्लमखुल्ला उद्घाटन गर्‍यो। मलाची मार्टिनको भविष्यवाणी पूरा हुन अब आइतबारको व्यवस्था मात्र बाँकी थियो, जहाँ अजिङ्गर, पशु, र झूटा अगमवक्ताको त्रिगुणी एकता कार्यान्वयन गरिन्छ।

४ जुलाई, २०२६ मा ट्रम्पले आफ्नो राष्ट्रपतिको कार्यकालको मध्यबिन्दुमा उभिएर ती “२५०” वर्षको उत्सव मनाउने अभिप्राय राख्छन्। त्यो मध्यबिन्दु राफियाको युद्ध र पानियमको युद्धको बीचमा पर्ने २०७ ईसा पूर्व हो। ती सत्र वर्षको मध्यबिन्दुले नीरोका सत्र वर्षको आरम्भलाई पनि पहिचान गर्दछ, जसले सन् ३१३ लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र पशुको मण्डली तथा राज्यको प्रतिमाको क्रमिक स्थापनालाई पनि, जसले सन् ३२१ को आइतबारको व्यवस्थातर्फ, अर्थात् पद सोह्रतर्फ, डोर्‍याउँछ। त्यो अवधि सन् ३१३ मा पूर्व र पश्चिमको विवाहबाट आरम्भ हुन्छ, जसलाई पश्चिमकी कन्स्टान्टिनकी सौतेनी छोरी र पूर्वका लाइसिनियसद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। पूर्व र पश्चिमबीचको वैवाहिक गठबन्धनबाट आरम्भ हुने त्यो अवधि पूर्व र पश्चिमको विभाजन वा सम्बन्धविच्छेदमा अन्त हुन्छ। मध्यको वेमार्क पहिलो आइतबारको व्यवस्था हो।

रेगन, ओबामा र ट्रम्प भविष्यवाणीगत रूपमा अनन्त सुसमाचारका तीन चरणहरूद्वारा शासित छन्, जसलाई प्रकाश १४ मा तीन स्वर्गदूतका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। ओबामाको राष्ट्रपतिकालमा, जो दोस्रो चरण हो, दुई जना पोप थिए। जागरूकतावादी पोप फ्रान्सिसले जोसेफ राट्सिङ्गर (पछि पोप बेनेडिक्ट सोह्रौँ) को पछ्याए, जसले २५ नोभेम्बर १९८१ देखि १९ अप्रिल २००५ मा पोपका रूपमा चुनिनुहुँदासम्म विश्वासको सिद्धान्तसम्बन्धी महासभा (CDF) का प्रमुखका रूपमा सेवा गरे। राट्सिङ्गरले अवकाश लिए र फ्रान्सिसले आफ्नो शासन आरम्भ गरे, यसरी ओबामाको शासनकालमा पोपहरूको दोहोरोपन प्रदान भयो।

ओबामामाथि दुवै—विषमलैङ्गिक र समलैङ्गिक—रूपमा दोहोरो जीवन जिएको आरोप लगाइन्छ, र उनी पतित प्रोटेस्टेन्ट अमेरिकाका झूटा अगमवक्ताको एक प्रतीक हुन्, साथै उनी मुस्लिम थिए, जुन झूटा अगमवक्ता मोहम्मदको धर्म पनि हो। ओबामा गौरवशाली देशको राजनीतिक व्यवस्थाका प्रतिनिधि थिए—प्रकाश १६ का झूटा अगमवक्ता—तर उनका वास्तविक राजनीतिक सहानुभूतिहरू विश्ववादीहरूसँग, अर्थात् अजिङ्गरसँग, आबद्ध थिए। भविष्यसूचक अर्थमा ओबामा सिजोफ्रेनिक थिए, जसले दुई झूटा धर्म, दुई यौनिक झुकाव, र दुई राजनीतिक व्यवस्थाहरूको प्रतिनिधित्व गर्थे, र उनको शासनकालमा दुई ख्रीष्ट-विरोधीहरू थिए। यौनिक झुकाव, राजनीतिक संरेखण, वा धार्मिक दृढविश्वास—जुनसुकै क्षेत्रमा भए पनि—ओबामा प्रत्येक क्षेत्रमा गुप्त रहन प्रतिबद्ध थिए। अमेरिकी नागरिकहरूलाई आपसमा विभाजित गर्न उनका प्रयासहरूका कारण कतिपयले “ओबामा द डिभाइडर” भनेर चिन्ने उनी, आफ्नो आवरणभित्र लुकाइएका व्यक्तिगत, राजनीतिक, र धार्मिक दृढविश्वासहरूद्वारा पनि त्यही रूपमा प्रतिबिम्बित हुन्छन्।

ओबामाको शासनकालको पहिलो ख्रीष्टविरोधी पोप बन्नुअघि चौबीस वर्षसम्म कङ्ग्रेगेशन फर द डक्ट्रिन अफ द फेथको नेतृत्व गरिसकेको थियो। कङ्ग्रेगेशन फर द डक्ट्रिन अफ द फेथ, मूल रूपमा अफिस अफ द इन्क्विजिसन नाम दिइएको संस्थाको आधुनिक नाम हो। ओबामा कालको विद्रोह हिब्रू शब्द “सत्य” को सङ्ख्या “13” सँग मेल खान्छ, जुन हिब्रू वर्णमालाको पहिलो अक्षर (Reagan), तेह्रौँ अक्षर (Obama), र बाइसौँ अक्षर Trump मिलेर बनेको छ। इन्क्विजिसन निश्चय नै विद्रोहको प्रतीक हो। पोप बेनेडिक्टले 2013 मा, इस्लामका झूटा अगमवक्ताहरू र धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको प्रतीकको विभक्तचित्त शासनकालमा, आफ्नो सिंहासन फ्रान्सिसलाई त्यागे।

अनन्त सुसमाचारको दोस्रो चरण एउटा दृश्यात्मक परीक्षा हो, र ओबामा तथा दुई पोपको सम्बन्धमा देखिन सकिने कुरा भनेको इन्क्विजिसनको कार्यालयद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको सतावट र जागृत पोपद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको पृथ्वीमाता-उपासना प्रति वैश्वीकरणवादीहरूको आसक्तिबीचको सम्बन्ध हो। ओबामाको मुस्लिम विश्वासले इस्लामद्वारा ल्याइएको जातिहरूको क्रोध र “प्रोटेस्टेन्ट” भन्ने नामद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको दायित्व पूरा गर्नमा धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको असफलतालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। प्रोटेस्टेन्टले रोमको विरोध गर्नुपर्छ, तर रोमसमक्ष कहिल्यै झुक्नुहुँदैन।

तीन पोपहरूमध्ये पहिलोले संसारलाई घोषणा गर्छन् कि उनी विश्वास गर्छन्, क्याथोलिक मार्गदर्शक फातिमाको भविष्यवाणीअनुसार उनी नै “असल पोप” हुन्। जोन पावल द्वितीयले आफूलाई फातिमाको “असल पोप” ठाने, जसले, उनको विश्वासअनुसार, पोपतन्त्र, संयुक्त राज्य अमेरिका र विश्ववादीहरूबीचको त्रिपक्षीय संघर्ष समाप्त भएपछि अन्ततः फलामको लट्ठीले सम्पूर्ण संसारमाथि शासन गर्नेछ।

अर्को राष्ट्रपतित्वले अजिङ्गरका विश्ववादीहरूको भूमिका, इस्लामद्वारा राष्ट्रहरूलाई क्रुद्ध तुल्याइनु, तथा धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको प्रोटेस्टेन्ट हुन असफलता घोषणा गर्दछ। सन् 2025 मा शपथग्रहण गरिएको ट्रम्प राष्ट्रपतित्व सन् 2025 को ख्रीष्टविरोधीसँग खुल्लमखुल्ला रूपमा संरेखित हुन्छ। रोम र संयुक्त राज्यका यी तीन गठबन्धनहरूको ज्योति, राफियाको युद्धको समाप्तिको इतिहास र पानियमको युद्धको आरम्भमा, उन्मोचित गरिन्छ। सत्र वर्षको आरम्भमा लाइसिनियस र कन्स्टान्टिनका राज्यहरूको विवाहले सन् 2025 को गठबन्धनको प्रतिनिधित्व गर्दछ।

२०२५ को गठबन्धन दश कुँवारीहरूको दृष्टान्तको जाली प्रतिरूप हो। पहिले विवाह सम्पन्न हुन्छ, र त्यसपछि अनुसन्धानको एक अवधि आउँछ, जसले अन्ततः विवाहको दोस्रो चरणतर्फ लैजान्छ, जहाँ दाम्पत्य-संयोग सम्पन्न हुन्छ, र ढोका बन्द गरिन्छ। दश कुँवारीहरूको जाली दृष्टान्त २०२५ मा आरम्भ भयो, र यो दानिएल ११ को पद सोह्र र एकचालीसमा उल्लिखित चाँडै-आउने आइतबारको व्यवस्थामा सम्पन्न हुन्छ। यस जाली विवाहमा पिता शैतान हो, दुलहा पोपतन्त्र हो, र दुलही धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्ट अमेरिका हो। दानिएल ११ को पद चौधमा, दानिएलका जनताको डाकूहरू रोम हुन्, जसले दर्शनलाई स्थापित गर्दछ। रोमलाई दर्शन स्थापित गर्ने प्रतीकको रूपमा विलियम मिलरले गरेको पहिचानलाई अस्वीकार गर्नु पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश र यूहन्ना बप्तिस्मा दिने व्यक्तिको सन्देशलाई अस्वीकार गर्नुको समानान्तर हो। जब वर्तमान ख्रीष्टविरोधी २०२५ मा पदमा आयो, तब उसले आठ राष्ट्रपति सम्बन्धी दर्शन स्थापित गर्‍यो, र पद चौध पूरा गर्‍यो।

हामी अहिले मन्दिरको परीक्षामा छौँ; यो लिट्मस तथा तेस्रो परीक्षा अघि आउने दोस्रो परीक्षा हो।

हामी यी कुराहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।