पानियम — संख्या सात

हामी दानिएल ११ का सबै पङ्क्तिहरूलाई पद ४० को गुप्त इतिहाससँग सम्बन्धित गर्दै एकसाथ ल्याउने कार्यमा छौं, जसले सन् १९८९ देखि संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्थासम्मलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। भविष्यवाणीका विद्यार्थीहरूको हैसियतले हाम्रो आह्वान सत्यको वचनलाई ठीकसँग विभाजन गर्नु हो।

दानिएल अध्याय एघारलाई दस वटा भविष्यवाणीमूलक रेखाहरूमा विभाजन गर्न सकिन्छ। पद एकदेखि चारसम्मले एउटा भविष्यवाणीमूलक रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पद पाँचदेखि नौसम्मले दोस्रो रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पद दसले तेस्रो रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। पद एघार र बाह्रले चौथो रेखालाई प्रतिनिधित्व गर्दछन्। पाँचौँ रेखा पद तेह्रदेखि पन्ध्रसम्म हो। छैटौँ रेखा पद सोह्रदेखि बाइससम्म हो। सातौँ रेखा पद तेइस र चौबीस हुन्। पद चौबीसदेखि एकतीससम्म आठौँ रेखा हो। पद एकतीसदेखि चालीससम्म नवौँ रेखा हो, र दशौँ तथा अन्तिम रेखा पद चालीसदेखि पैंतालीससम्म हुन्। यी दस रेखाहरूलाई रेखामाथि रेखा मिलाएर एकसाथ ल्याउनुपर्छ।

अवश्य पनि, दसवटै भविष्यसूचक रेखाहरू परस्पर सम्बन्धित छन्, तर प्रत्येक रेखाभित्र एउटा विशिष्ट विषय पहिचान गर्न सकिन्छ। प्रत्येक रेखामा एउटा प्राथमिक विषय भए तापनि, ती रेखाहरूले केवल एउटै साक्षी मात्र वहन गर्दैनन्। म ती दसवटा रेखाहरूका प्रत्येक विषयलाई पहिचान गर्ने अभिप्राय राख्दछु।

दारियसको पहिलो वर्षले सत्तरी वर्षको समाप्तिलाई चिह्नित गर्दछ, यसरी अन्त्यको एक भविष्यसूचक समयलाई पहिचान गराउँछ। पद तीनसम्म आइपुग्दा सिकन्दर महान्ले आफ्नो विश्वव्यापी राज्य स्थापित गर्दछ, र पद चारसम्म उसका राज्यलाई उखेलेर चार वायुतर्फ विभाजित गरिनुपर्ने थियो। सन् १९८९ मा दारियसलाई अन्त्यको समयको रूपमा प्रयोग गर्दा पद दुईमा प्रतिनिधित्व गरिएका राजाहरूलाई गन्न सकिन्छ। जब गब्रिएलले पद एकमा भन्छ, “दारियसको पहिलो वर्षमा पनि,” तब उसले अध्याय दसमा आरम्भ भएको दर्शनको सुरुवातमै दानिएललाई आफूले जानकारी गराएको कुरालाई नै अगाडि बढाइरहेको हुन्छ।

“अन्तको समय” लाई प्रतिनिधित्व गर्ने मार्गचिन्हमा दुईवटा प्रतीकहरू समावेश छन्। मोशाको भविष्यसूचक रेखाका लागि “अन्तको समय” हारूनको जन्म थियो, र त्यसको तीन वर्षपछि मोशाको जन्म भयो। हारून र मोशा उनीहरूको इतिहासमा “अन्तको समय” का द्वैध प्रतीक हुन्, र तिनले छ महिनापछि भएको यूहन्ना बप्तिस्मा दिने र येशूको जन्मको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्छन्। सन् १७९८ मा भएको “अन्तको समय” ले रोमका पोपको पक्राउ पर्नुलाई चिन्हित गर्‍यो, जो त्यसपछि सन् १७९९ मा कैद अवस्थामै मरे। “मादी दारियसको पहिलो वर्ष” देखि “फारसका राजा कोरेशको तेस्रो वर्ष” सम्म; दारियस र कोरेशले सन् १९८९ मा “अन्तको समय” लाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, किनकि सबै अगमवक्ताहरू आफूहरू बाँचिरहेको समयका दिनहरूभन्दा बढी अन्तिम दिनहरूको विषयमा बोलिरहेका छन्।

दारियस र कोरेशले १९८९ मा रोनाल्ड रेगन र जर्ज बुस सिनियरलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। त्यस वर्ष दुवै जना राष्ट्रपति थिए। एघारौँ अध्यायको पहिलो पदले दर्शनलाई कोरेशको तेस्रो वर्षमा स्थापित गर्छ, जसले जर्ज बुस सिनियरलाई प्रतिनिधित्व गर्नेछ, जसले रेगनपछि पद ग्रहण गरे, जसरी कोरेशले दारियसपछि गरे। दोस्रो पदले भन्छ कि अझै तीन जना राजाहरू खडा हुनेछन्, र चौथो तिनीहरू सबैभन्दा धेरै धनी हुनेछ। एघारौँ अध्यायको अन्तिम “अन्तको समय” १९८९ मा आरम्भ हुन्छ र यसले जर्ज बुस सिनियरपछि अझै तीन जना राजाहरू खडा हुनेछन् भनेर चिन्हित गर्छ, यसरी बुस सिनियरपछि आएका तीन राष्ट्रपतिहरूलाई चिन्हित गर्दछ। ती तीन राजाहरू बिल क्लिन्टन, जर्ज बुस जुनियर, बराक ओबामा थिए, र त्यसपछि सबैभन्दा धनी राष्ट्रपति, डोनाल्ड ट्रम्पले “आफ्नो शक्तिद्वारा” र “आफ्ना धन-सम्पत्तिद्वारा यूनानको राज्यको विरुद्धमा सबैलाई उक्साउनेछ”।

त्यसपछि तेस्रो पदले महान् अलेक्जेन्डरलाई परिचय गराउँछ र यसरी अन्तिम दिनहरूमा पोपसत्तासँग एकताबद्ध हुने संयुक्त राष्ट्रसंघको अन्तिम नेताको प्रतीकरूप बन्छ; तर पोपसत्ताजस्तै ऊ पनि आफ्नो अन्त्यमा पुग्छ। संयुक्त राष्ट्रसंघ सातौँ राज्य हो, जुन प्रकाशितवाक्य सत्रमा दस राजाहरूको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, र दस राजाहरूको महासंघले एक प्रतीकात्मक घडीका लागि आफ्नो सातौँ राज्य पोपसत्तात्मक जनावरलाई दिन सहमत हुन्छ।

ती दस राजाहरूलाई पद ३ र ४ द्वारा, साथै चौथो शताब्दीमा ती पदहरू पूरा गर्ने अलेक्जेन्डर महान्‌को उदय र पतनको इतिहासद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। युनान बाइबलको भविष्यवाणीको तेस्रो राज्य हो र यो अजिङ्गरको प्रतीक हो, अर्थात् अजिङ्गर, पशु र झूटा अगमवक्ताको त्रिविध संघको एक तिहाइ अंश। क्रूसमा “यहूदीहरूको राजा” भन्ने सन्देश इब्रानी, ल्याटिन र यूनानी भाषामा लेखिएको थियो; जसले यहूदीहरू, रोमीहरू, र निस्तार-चाडको समयमा यरूशलेममा हुने अन्य जातिहरूका बाँकी भीडहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्थ्यो। यूनानीहरूले अजिङ्गरलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, रोमीहरूले पशुलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र यहूदीहरू झूटा अगमवक्ता थिए।

अध्याय एघारका पहिलो चार पदहरूले मानव अनुग्रह-अवधि समाप्त हुने बेला पोपसम्बन्धी शक्तिसँग व्यभिचार गर्ने सांसारिक अजिङ्गर-शक्तिको अन्त्यलाई पहिचान गराउँछन्। पद ३ र ४ ले सांसारिक अजिङ्गर-शक्तिको अन्तिम अभिव्यक्तिको अन्तिम उदय र पतनलाई पहिचान गराउँछन्। यी पदहरू अन्तिम छ पदहरूमाथि आरोपित छन्, जसले पृथ्वीका राजाहरूसँग व्यभिचार गर्ने त्यस पशुको अन्त्यलाई पहिचान गराउँछन्। अध्याय एघारको आरम्भ र अन्त्यले त्यो इतिहासलाई पहिचान गराउँछ जहाँ परमेश्वरका शत्रुहरू सहायता गर्ने कोही नभई आफ्नो अन्त्यमा पुग्छन्। अन्तिम छ पदहरूसँग समरेखित भएका पहिलो चार पदहरूले, यसरी, दश आज्ञाहरूको प्रतीकत्व वहन गर्छन्—पहिलो चार आज्ञाहरूको एउटा पाटो र अन्तिम छ आज्ञाहरूको अर्को पाटोसहित—र साथसाथै दश संख्याद्वारा सूचित एक परीक्षालाई पनि प्रतीकित गर्छन्।

पहिला चार पदहरूले एउटा यस्तो प्रारम्भलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जसले अन्त्यलाई चित्रित गर्दछ, र सन्देशलाई १९८९ मा “अन्तको समय” मा आरम्भ भएको रूपमा स्थापित गर्दछ। यी पदहरूले १९८९ देखि मानव अनुग्रह-अवधिको समापनसम्मलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्; यसरी तिनले अन्तिम छ पदहरूको सन्देशलाई संक्षेपमा प्रस्तुत गर्छन्, जुन १९८९ मा मोहोर खोलिएको ज्ञानको वृद्धि हो, र जसले अनुग्रह-अवधिको समापनसँग सम्बन्धित घटनाहरूलाई पहिचान गराउँछ।

यी पदहरूले यो पहिचान गर्न भविष्यवाणीसम्बन्धी आधार प्रदान गर्दछन् कि १९८९ देखि आरम्भ भएर जम्मा आठ जना राष्ट्रपतिहरू हुनेछन्, र आठौँ अघिका सात राष्ट्रपतिहरूमध्येकै एक हुनेछ; यसरी उक्त खण्डलाई “आठौँ सातमध्येकै हो” भन्ने रहस्यसँग जोडिन्छ, जो अन्तिम दिनहरूमा वर्तमान सत्यको रूपमा विद्यमान रहने एक भविष्यवाणीगत विशेषता हो।

यी पदहरूद्वारा बुझ्न सकिने विषयवस्तु त्‍यस अजिंगर शक्तिको अन्तिम विनाश हो, जसले टायरकी वेश्यसँग व्यभिचार गर्छ। त्यो वेश्याले पृथ्वीका सबै राजाहरूसँग व्यभिचार गर्छे, तर जसरी ४९६ मा क्लोभिसले आफ्नो सिंहासन पोपसत्तालाई समर्पित गर्दा प्राचीन फ्रान्स क्याथोलिक मण्डलीको जेठो छोरो बन्यो, त्यसरी नै, आइतबारको व्यवस्थाको समयमा संयुक्त राज्य अमेरिकाको पृथ्वीको पशु पनि वेश्यसँग व्यभिचार गर्ने राजाहरूमध्ये पहिलो हुनेछ। जसरी अन्त्यका छ पदहरूमा आरम्भका चार पदहरूले संसारलाई आर्मागेडोनतर्फ डोर्‍याउने सबै तीन शक्तिहरूलाई पहिचान गरी जोड दिन्छन्, त्यसरी नै पहिलो चार पदहरूको विषयवस्तु ग्रेसिया र सिकन्दर महान्द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अजिंगर शक्ति हो।

रेगनले आठ राष्ट्रपतिहरूको त्यस प्रक्रियाको आरम्भ गरे, जसले अहिले ती आठ राष्ट्रपतिहरूमध्ये अन्तिम राष्ट्रपतिसम्म पुर्‍याएको छ। आठौँ राष्ट्रपतिले पशुको प्रतिमा खडा गर्नेछ र संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतवारको व्यवस्था लागू गर्नेछ, साथै एउटा यस्तो सम्झौता मध्यस्थता गर्नेछ र मिलाउनेछ, जसले उसलाई संयुक्त राष्ट्रसंघको प्रमुख बनाउनेछ; र त्यही क्षण त्यो संस्था उग्र इस्लामको बढ्दो युद्धलाई समाधान गर्ने बहानामा विश्वव्यापी मण्डली–राज्य सम्बन्धमा प्रवेश गर्नेछ।

प्रकाशितवाक्य अध्याय तेह्रको पृथ्वीको पशु ठहरिएको संयुक्त राज्य अमेरिका, बाइबलीय भविष्यवाणीको छैटौँ राज्यबाट बाइबलीय भविष्यवाणीको सातौँ राज्यको शिरमा रूपान्तरित हुँदै, साथै बाइबलीय भविष्यवाणीको आठौँ राज्यसँगको अवैध सम्बन्धलाई पूर्णता दिँदै गएको अवस्थालाई, पद १ मा १९८९ लाई चिनाउने कुरादेखि नै, संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागू गराउने राष्ट्रपतिहरूको शृङ्खलामार्फत चित्रित गरिएको छ; अनि त्यसको तुरुन्तै पछि उभिन आउने शक्तिशाली राजाको पहिचान गरिन्छ। त्यो शक्तिशाली राजा भनेको ट्रम्प हो, जसले संयुक्त राष्ट्रसंघमाथि नियन्त्रण ग्रहण गरिरहेको छ, र अहिले ऊ आफ्ना मागहरू अघि बढाउन पूर्वतयारीस्वरूप त्यसलाई विघटन गर्ने प्रक्रियामा छ।

पद पाँचदेखि नौसम्मले उत्तरका र दक्षिणका राजाहरूबीचको युद्धको पहिलो उल्लेख तथा बुँदाबुँदागत चित्रण प्रस्तुत गर्दछ, जसलाई सम्पूर्ण अध्यायले मुख्य भविष्यवाणीपरक पृष्ठभूमिको रूपमा प्रयोग गरेको छ। पद पाँचले यस खण्डको मुख्य विषय प्रस्तुत गर्दछ।

पदमा प्टोलेमी प्रथम सोटर र सेल्यूकस प्रथम निकेटरलाई चित्रित गरिएको छ। दुवैजना अलेक्जेन्डरको राज्यका “डायाडोखी” (अर्थात् उत्तराधिकारी) मध्ये चौथो अंशका थिए। अध्याय एघारमा सेल्यूकस पहिलो “उत्तरका राजा” हुन्, र मूर्तिपूजक रोम, पोपीय रोम, तथा आधुनिक रोमसँगको सामञ्जस्यमा—सेल्यूकस केवल तीन प्रमुख विजयहरू वा निर्णायक घटनाहरू पछि मात्र भविष्यवाणीगत उत्तरका राजाको रूपमा स्थापित भए: ईसा पूर्व ३१२ मा उनले बाबेललाई पुनः प्राप्त गर्नु, ईसा पूर्व ३०१ मा इप्ससको युद्ध, र ईसा पूर्व २८१ मा कोरुपेडियमको युद्ध। यी घटनाक्रमहरूले उनका प्रमुख प्रतिद्वन्द्वीहरूलाई पराजित गरे, उनको साम्राज्य विस्तार गरे, र त्यस क्षेत्रमा उनको प्रभुत्वलाई सुदृढ बनाए।

दोस्रो पङ्क्ति उत्तरका राजा र दक्षिणका राजालाई अलेक्जेन्डरको विभाजित राज्यका अन्य उत्तराधिकारीहरू (डायाडोखी) सँगको भिन्नतामा पहिचान गर्ने कार्यबाट आरम्भ हुन्छ। यो उत्तरका राजा केवल तीन विजयपश्चात् मात्र सामर्थ्यशाली बनाइन्छ भन्ने पहिचानबाट सुरु हुन्छ। त्यसपछि, अलेक्जेन्डरको मृत्युपश्चात् प्रभुत्वका लागि विकसित भएको संघर्षको इतिहासमा, पद ६ देखि ९ सम्म, यस्तो अवधिलाई पहिचान गरिन्छ जसको समापन दक्षिणका राजाद्वारा उत्तरका राजाको पराजयसँग हुन्छ। अध्याय एघारमा दक्षिणका राजाले उत्तरका राजामाथि विजयी भएको यो तीन पटकमध्ये पहिलो हो। यी तीनवटाले अध्यायभित्रका आन्तरिक साक्षीहरू प्रदान गर्छन्, जसले दक्षिणका राजाले उत्तरका राजालाई परास्त गर्ने इतिहासतर्फ लैजाने मार्गचिन्हहरूलाई स्पष्ट रूपले स्थापित गर्छन्।

ती पदहरूको ऐतिहासिक परिपूर्तिले पद एकतीसदेखि चालीससम्म पहिचान गरिएको पोपीय शासनका बाह्र सय साठी वर्षको भविष्यसूचक परिपूर्तिको नमुना प्रदान गर्दछ, र पद एघारको परिपूर्तिको भविष्यसूचक नमुना पनि, जुन पहिलोपटक ईसा पूर्व २१७ मा राफियाको युद्धमा परिपूर्ण भएको थियो। ती तीन साक्षीहरूले युक्रेनी युद्धका विशेषताहरू पहिचान गर्छन्, जहाँ दक्षिणका अन्तिम राजा पुटिनले उत्तरका पोपीय राजाको प्रतिनिधि सेनामाथि विजय प्राप्त गर्नेछन्।

भविष्यवाणीसम्बन्धी इतिहासको दोस्रो रेखाको विषयवस्तु यो हो कि १७९८ मा पद ५ देखि ९ तथा पद ११ मा रहेको राफियाको युद्धद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएझैँ, घातक घाउ पोपतन्त्रलाई कसरी लगाइन्छ। दक्षिणको राजा, जो मिश्र हो, अजिङ्गरको शक्ति हो।

दक्षिणका राजाले उत्तरका राजामाथि प्रबल हुने अध्याय एघारका तीनवटा दृष्टान्तहरू मिलेर पद पैंतालीसमा उल्लेख गरिएको उत्तरका राजाको अन्तिम पतनलाई पहिचान गराउँछन्।

अध्याय एघारमा तीनवटा पङ्क्तिहरू छन् जसले दक्षिणका एक राजाले उत्तरका एक राजालाई परास्त गरेको देखाउँछन्, तर जब उत्तरको राजा सहायता गर्ने कोही पनि नभई आफ्नो अन्त्यमा पुग्छ, त्यो त्यति स्पष्ट देखिँदैन। तर प्रकाशको पुस्तकले देखाउँछ कि उसलाई पतन गराउने शक्ति अजिङ्गरको शक्ति हो, जसले उसको शरीरको मासु खान्छ र उसलाई आगोले जलाउँछ। एक पटक प्रकाशको पुस्तकबाट अजिङ्गरको शक्ति चिनिएपछि, हामी ती राजाहरूलाई देख्न सक्छौँ, जो अजिङ्गर पनि हुन् र दक्षिणका राजा पनि हुन्, जसले पद पैंतालीसमा उत्तरको राजालाई पतन गराउनेछन्। अध्यायमा तीन प्रत्यक्ष साक्षीहरू छन्, जसले सबैले दानिएल र प्रकाशको पुस्तकहरूबीचको सम्बन्धद्वारा प्रस्तुत गरिएको तिनीहरूको सिद्ध परिपूर्तिको साक्षी दिइरहेका छन्।

उत्तरका आधुनिक पोपसम्बन्धी राजा पद पैँतालीसमा कसैको सहायता नपाई आफ्नो अन्त्यमा पुग्छ, र प्रकाशको पुस्तकले ड्रागनको शक्तिको हातद्वारा पोपसत्ताको अन्त्य कसरी हुन्छ भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ।

दस राजाहरूले उत्तरतर्फका पापीय राजालाई आगोले जलाउँछन् र त्यसको मासु खान्छन्। अन्तिम दिनहरूका राजाहरू अजिङ्गरको शक्ति हुन्।

दश राजाहरू अजिङ्गरको शक्ति हुन्, जसलाई यूनानको राज्य र सिकन्दरद्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएको छ। ती राजाहरू दक्षिणका राजाहरू हुन्, किनकि तिनीहरू मिश्रका राजा फिरऊनद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। तिनीहरूले उसको मासु खानेछन्, किनकि तिनीहरू ती भविष्यसूचक “कुकुरहरू” पनि हुन्, जसलाई भजनकारले “दुष्टहरूको सभा” भनी सम्बोधन गरेका छन्।

पद पैंतालीसमा पापतन्त्र उत्तरका राजा हो, र थुआतीराको मण्डलीमा पापतन्त्रलाई ईजेबेलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ।

कुकुरहरूले उसलाई खाएपछि येजाबेलको न्याय पूरा हुन्छ।

कुकुरहरू मूर्तिपूजक रोम, अर्थात् अजिङ्गरको शक्ति हुन्, किनकि ख्रीष्टलाई क्रूसमा चढाउने मूर्तिपूजक रोम नै थियो।

दस राजाहरू, जो कुकुरहरू हुन्, जो दुष्टहरूको सभा हुन्, जो युनान र मिश्र हुन्, तिनीहरूले पनि वेश्यालाई आगोले जलाउनेछन्।

दश राजाहरूले त्यस वेश्यालाई आगोले जलाउँछन्, किनकि उनी आफूलाई पुजारिन भनी दावा गर्छे, तर वास्तवमा उनी एक वेश्या हो।

पाँचौँदेखि नवौँ पदहरूमा, र एकतीसौँदेखि चालीसौँ पदहरूमा, हामी पापसी आफ्नो अन्त्यमा अजिङ्गरको शक्तिका हातबाट पुग्ने कुराको साक्षी भेट्टाउँछौँ। यही सिद्धान्त हाल युक्रेनी युद्धमा पनि पूरा भइरहेको छ। यी तीन साक्षीहरूले हामीलाई सूचित गर्छन् कि जब उत्तरको राजा पद पैंतालीसमा उसलाई सहायता गर्ने कोही नभई आफ्नो अन्त्यमा पुग्छ, तब अजिङ्गरले उसको मासु खानेछ र उसलाई आगोले जलाउनेछ। तीन साक्षीहरूको आधारमा, अजिङ्गरको कार्यको प्रेरणामा एउटा तोडिएको सन्धि पनि समावेश हुनेछ।

पाँचौँदेखि नवौँ पदसम्म, दोस्रो सिरियाली युद्ध इ.पू. २५३ मा एउटा सन्धिद्वारा समाप्त भयो। यो युद्ध इ.पू. २६० मा आरम्भ भएको थियो, र दोस्रो सिरियाली युद्धको सात वर्ष पुगेपछि दक्षिणका राजाले उत्तरका राजालाई आफ्नी छोरी विवाहमा दिएर शान्ति-सन्धि सम्पन्न गराए, ताकि उसले दक्षिणका राजाकी छोरीसँग विवाह गरोस् र वैवाहिक गठबन्धनद्वारा शान्ति स्थापना होस्। विवाह भएको सात वर्षपछि, इ.पू. २४६ मा, उत्तरका राजाले दक्षिणकी दुलहीलाई पन्छाए र मिश्रकी राजकुमारीसँग विवाह गर्दा आफूले त्यागेकी आफ्नी मूल पत्नीलाई पुनः स्थापित गरे। दक्षिणका राजाले उत्तरी राज्यमा आक्रमण गरी उत्तरी राजालाई बन्दी बनाउनुको प्रेरणा एउटा भङ्ग गरिएको सन्धि थियो।

भङ्ग गरिएको सन्धिले सन् १७९७ मा भएको टोलेंटिनोको भङ्ग गरिएको सन्धिको प्रतिरूप प्रस्तुत गर्‍यो, जसले सन् १७९८ मा नेपोलियनलाई पोपलाई बन्दी बनाउन प्रेरणा दियो, ठीक त्यसरी नै जसरी ई.पू. २४६ मा टोलमीले सेल्युकसलाई बन्दी बनाएको थियो। जब टोलमी तृतीय सेल्युकस द्वितीयको उत्तरी सेल्युसी साम्राज्यमाथिको आफ्नो विजयपछि मिस्र फर्के, तब उनले यति धेरै धन-सम्पदा मिस्रमा फिर्ता ल्याए कि धेरै वर्षपछि आफ्ना “बन्दी देवताहरू” पुनर्स्थापित गरिदिएको कारण मिस्रीहरूले टोलमी तृतीयलाई “युएरगेटेस” (अर्थात् उपकारी) भन्ने उपाधि दिए।

जब नेपोलियनले १७९८ मा पोपलाई बन्दी बनाए, तब उसले भ्याटिकनका धन-सम्पत्तिहरू लुट्यो र ती फ्रान्समा ल्यायो, जसरी टॉलेमी तृतीयले धन-सम्पत्तिहरू साथै सेल्युकस द्वितीयलाई पनि मिश्रमा लगेको थियो, जहाँ सेल्युकस द्वितीय घोडाबाट खसेर मरे। यसले १७९८ मा नेपोलियनले पशुबाट पापतन्त्रलाई हटाएको कुराको प्रतीकात्मक संकेत गर्‍यो, साथै १७९९ मा पोपको मृत्युलाई पनि। प्रकाश अध्याय सत्रमा पापतन्त्र त्यो स्त्री हो जो पशुमाथि सवार छे, र सेल्युकसको पराजय, बन्दीकरण, तथा पछि घोडाबाट खसेर भएको मृत्यु, नेपोलियनले पापतन्त्रको नागरिक अधिकार हटाएको कुराको प्रतीक हो (जुन प्रकाश अध्याय सत्रमा पशुको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ)।

पद पाँचदेखि नौसम्मले अध्याय एघारमा उत्तरका राजा र दक्षिणका राजाबीचको युद्धलाई प्रस्तुत गर्दछ। पद पाँचले उत्तरका राजाका रूपमा रोमसँगको आधार प्रदान गर्दछ, किनकि यसले देखाउँछ कि उत्तरका राजाले सर्वोच्च शासन गर्नु अघि तीन भौगोलिक क्षेत्रहरूलाई विजय गर्ने थियो। यी पदहरूले यस्तो भविष्यसूचक संरचना प्रदान गर्दछन्, जसले उत्तरका राजाले शासन गर्ने तर अन्ततः आफ्नो अन्त्यमा पुग्ने समयावधिलाई प्रस्तुत गर्दछ। यही नै अध्याय एघारको मूल आधार र प्रतिज्ञा हो। यस पङ्क्तिको विषयवस्तु उत्तरका पापीय राजाको घातक घाउ हो, अथवा पद पैंतालीसले भनेझैँ, “ऊ आफ्नो अन्त्यमा आइपुग्छ, र उसलाई सहायता गर्ने कोही हुँदैन।” यो सत्य अन्तिम दिनहरूमा वर्तमान सत्य हो।

हामी अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।