पानियम — संख्या आठ

सेल्यूकस तृतीय सेराउनसले ई.पू. २२६ देखि २२३ सम्म संक्षिप्त अवधिका लागि राजाको रूपमा शासन गरे, त्यसपछि उनको हत्या गरियो वा रहस्यमय परिस्थितिमा उनको मृत्यु भयो। सेल्यूकस तृतीय, एन्टिओकस तृतीयका तत्काल पूर्ववर्ती थिए। यी दुई दाजुभाइले पद १० का “छोराहरू” लाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, र १९८९ मा तिनीहरूले रेगन र बुशलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्।

दशौँ पद तेस्रो रेखा हो, र यसले १९८९ मा “अन्तको समय” लाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। यो अध्याय एघारको चालीसौँ पद र यशैया आठ पद आठसँग परस्पर जोडिन्छ। यी तीन पदहरूको सम्बन्धले यो पहिचान गराउँछ कि एघारौँ पदले वर्तमान युक्रेनी युद्धलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, जहाँ पद एघारमा प्रस्तुत गरिएको राफियाको युद्धमा प्रतिपक्षीका रूपमा चित्रित भएका व्यक्ति पुटिन र जेलेन्स्की हुन्। बाह्रौँ पदले युक्रेनी युद्धपछिको अवस्था र पुटिनको भाग्यलाई पहिचान गर्दछ। तेह्रौँदेखि पन्ध्रौँ पदसम्म पानियमको युद्ध हो।

दशौँ पदको विषयवस्तु “अन्त्यको समय” हो, र “अन्त्यको समय” मा सत्यको मोहर खोलिने कार्यसँग सम्बन्धित सिद्धान्तहरूसँग अनुरूप भएर, यो पद—यद्यपि केवल एकै पद हो—भविष्यवाणीका असंख्य रेखाहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। दशौँ पदले चालीसौँ पदको गुप्त इतिहासको आरम्भलाई चिन्हित गर्दछ, जसले तेस्रो स्वर्गदूतको आन्दोलनको आरम्भ तथा एक लाख चवालीस हजारको मोहर लगाइने कार्यको सुरुवातलाई सूचित गर्दछ।

यो पदले यशैया अध्याय सातमा आरम्भ हुने दर्शनमा चिनाइएको लेवीय व्यवस्था अध्याय छब्बीसका सात समयहरूलाई जोड्दछ। त्यो सम्बन्धले दिव्यत्व र मानवत्वको एकीकरणलाई सूचित गर्दछ, जुन सातौँ तुरहीको ध्वनिको समयमा—जो इस्लामको तेस्रो धिक्कार हो—भक्तिभावको रहस्यको परिपूर्णता हो।

यो पदले १९८९ लाई अन्तको समयको रूपमा चिह्नित गर्दछ, र लैव्यव्यवस्था २६ का सात समयमा रहेको सम्बन्धद्वारा यसले विलियम मिलरको आधारभूत सत्य तथा १८६३ को विद्रोहलाई पनि समेट्दछ। यो पदले चालीसौँ पदको गुप्त इतिहास आरम्भ गर्दछ। त्यसकारण, यो १९८९ मा अन्तको समयमा आइपुग्ने ज्ञानको वृद्धिको एक अनिवार्य तत्त्व हो, र चालीसौँ पदको गुप्त इतिहास बनाउने बाह्य घटनाहरूको भविष्यसूचक चित्रण आरम्भ गर्दछ, तथा सात समयसँगको यसको सम्बन्धद्वारा १९८९ र आइतवार व्यवस्थाबीचको इतिहासमा रहेका आन्तरिक घटनाहरूलाई पनि पहिचान गर्दछ।

दश संख्या परीक्षाको एक प्रतीक हो, र ती पदहरूको यशैया सातको दर्शनसँगको सम्बन्धले सत्यलाई बुझ्नेमाथि जोड दिन्छ।

यदि तपाईंले “शिर”ले एउटा राजधानी सहर (सामरिया र दमास्कस) तथा एउटा राजा (रेजिन र रेमाल्याहका छोरा पेकह) लाई जनाउँछ भन्ने विश्वास गर्नुहुन्न भने, तपाईं स्थापित हुनुहुनेछैन। यदि तपाईंले परस्पर विनिमेय ती तीन प्रतीकहरूलाई—यशैया अध्याय आठ, पद आठको सन्दर्भमा, (जो अध्याय सातकै उही दर्शन हो)—बुझ्नुहुन्न भने, पद एघारदेखि पन्ध्रसम्म पुटिन र रूसलाई दक्षिणका राजाको रूपमा पहिचान गर्न तपाईं सक्षम हुनुहुनेछैन।

पद दसको विषयवस्तु तीन-चरणीय परीक्षाको प्रक्रिया हो, जुन अन्त्यकालमा आरम्भ हुन्छ र आइतबारको व्यवस्थामा अनुग्रह-अवधिको समापनतर्फ लैजान्छ।

“अन्त्यकाल” मा दानियलको पुस्तक “खोलिन्छ” र “शुद्ध पारिएका, श्वेत बनाइएका, र परीक्षित गरिएका” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको तीन-चरणीय परीक्षण प्रक्रिया आरम्भ हुन्छ। “बुद्धिमान”हरूले बुझ्छन्, “दुष्ट”हरूले बुझ्दैनन्। तिनीहरूको नबुझाइ, ठीक त्यसरी नै जस्तै दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा तेलको कमीले, तिनीहरूलाई विनाशतर्फ पुर्‍याउँछ।

“मेरो प्रजा” भन्ने शब्दहरूको अर्थ करारका प्रजा हो, र यी करारका प्रजाहरू “ज्ञानको अभाव” का कारण अस्वीकार गरिनु र नष्ट गरिनु पर्ने हुन्। संयुक्त राज्य अमेरिकाको आइतबारको व्यवस्था नै त्यो मार्गचिह्न हो जहाँ कुराहरू बिर्सिइन्छन् वा स्मरण गरिन्छन्। “विश्रामदिनलाई स्मरण गर” भन्ने वचन त्यही बिन्दुमा वर्तमान सत्य हो। त्यहीँ टायरकी वेश्या स्मरण गरिन्छे। त्यहीँ प्रकाशको पुस्तकमा परमेश्वरले बेबिलोनका पापहरू स्मरण गर्नुहुन्छ।

त्यहीँ सन्तानहरू, अथवा लाओदिकीया एड्भेन्टवादको भविष्यसूचक अन्तिम पुस्ता, काटी टाकिन्छ। त्यहीँ दानियलले “दुष्ट” भनेकाहरूले तिनीहरूले परमेश्वरको व्यवस्था “बिर्सेका” थिए भन्ने प्रकट गर्छन्, र परमेश्वरको व्यवस्थाको जुन अंश तिनीहरूले बिर्सेका थिए, त्यो परमेश्वरका भविष्यसूचक नियमहरू वा व्यवस्थाहरू हुन्। प्रसङ्ग स्पष्ट रूपमा यही हो कि दानियलको पुस्तकको मोहर खोलिँदा वृद्धि हुने “ज्ञान” तिनीहरूमा अभाव छ। दानियलले “बुद्धिमान” र “दुष्ट” बीच भिन्नता देखाउँछन्, र येशूले “बुद्धिमान कुँवारीहरू” र “मूर्ख कुँवारीहरू” बीच। आमोसले यही वर्गलाई “सुन्दर कुँवारीहरू” को रूपमा चिन्हित गर्छन्, अर्थात् पूर्व, उत्तर र समुद्रहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यसूचक सन्देश भेट्टाउन असमर्थ हुनेहरू।

उनीहरूले भेट्टाउन नसक्ने सन्देश उनीहरू जहाँ खोजिरहेका छन्, त्यसैद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ, जब तिनीहरू “समुद्रदेखि समुद्रसम्म, र उत्तरदेखि पूर्वतिरसम्म भौँतारिन्छन्।” आमोस भन्छन् कि यी “सुन्दर कन्याहरू” “परमप्रभुको वचन” सुन्ने “अनिकाल” मा छन्, र “त्यस दिन तिनीहरू परमप्रभुको वचन खोज्न यताउता दौडिनेछन्, तर भेट्टाउनेछैनन्।” अन्तको समयमा १९८९ मा, पद चालीसको साथै अध्याय एघारको पद दशको पनि पूर्तिमा, दानिएलको पुस्तकबाट खोलिएको सन्देश अध्याय एघारका अन्तिम दुई पदहरूमा संक्षेप गरिएको छ।

तेलको अभाव भएका मूर्ख, रूपवती र दुष्ट कन्याहरू, पूर्व, उत्तर र समुद्रहरूको सन्देशका ती जनहरू जसले ज्ञान र परमेश्वरको करार तथा व्यवस्था अस्वीकार गरे, तिनीहरूलाई परमेश्वरले आइतबारको व्यवस्थाको समयमा सम्झनुहुन्छ। दसदेखि पन्ध्र पदसम्म तीनवटा युद्धहरू चित्रित गरिएका छन्। म यी तीनवटा युद्धहरूलाई तीनवटा इतिहासहरूमा विभाजित गर्छु, तर सँगै विचार गर्दा तिनीहरू एउटै रेखा पनि हुन्, किनकि दसौँ पदले “अन्तको समय” लाई उद्घाटित गर्छ, र यसरी तीन-चरणीय परीक्षाको प्रक्रिया आरम्भ गर्दछ।

पद दसले लेवीयव्यवस्था छब्बीसका सात समयहरू, र त्यसरी नै एडभेन्टवादका आधारहरू तथा विलियम मिलरको कार्यसँग सम्बन्ध जोड्दछ। तीन चरणहरूमध्येको दोस्रो चरण एउटा दृश्य परीक्षा हो, जुन पद एघारको ज्योति र युक्रेनी युद्ध प्रकट हुँदा आरम्भ भयो। दोस्रो परीक्षा दृश्यगत छ र यसले परमेश्वरको भविष्यसूचक वचनको ज्योतिमा वर्तमान घटनाहरूलाई चिन्न सक्ने हाम्रो क्षमतासम्बन्धी परीक्षालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। तेस्रो परीक्षा पद पन्ध्रको पानियुमको युद्ध हो, जहाँ शिमोन बारजोना को नाम परिवर्तन गरी पत्रुस राखियो, र यसरी पद सोह्रको आइतबारको व्यवस्थामा अनुग्रहको समय बन्द हुनुभन्दा ठीक अघि एक लाख चवालीस हजारको मोहरबन्दीलाई चिह्नित गरियो।

जब हामी पद १०, ११ र १५ द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका ती तीनवटै युद्धहरूमा अन्तियोकस म्याग्नसको उपस्थितिलाई विचार गर्छौँ, तब हामी पद ९ देखि १६ सम्मको इतिहासमा बाइबलीय भविष्यवाणीको झूटा अगमवक्ताको उदय र पतनलाई पनि देख्छौँ।

पद एकदेखि चारसम्मले अजिङ्गरको शक्तिको उदय र पतनलाई पहिचान गराउँछन्। पद नौ र दशले क्रमशः १७९८ र १९८९ लाई पहिचान गराउँछन्, र यसो गर्दा पद नौदेखि सोह्रसम्मले झूटा अगमवक्ताको उदय र पतनलाई पहिचान गराउँछन्। पद चालीसदेखि पैंतालीससम्मले पशुको उदय र पतनलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। पद नौ र दश पद चालीसका १७९८ र १९८९ मा रहेका दुई “अन्त्यका समय” सँग पनि मेल खान्छन्।

सिस्टर व्हाइटले हामीलाई स्पष्ट रूपमा बताउनुहुन्छ कि “अन्त्यको समय” लाई गलत रूपमा बुझ्दा भविष्यवाणीहरू कहाँ लागू गर्ने भन्ने विषयमा भ्रम उत्पन्न हुन्छ।

दशौँ पदको विषय “अन्तको समय” हो, र एघारौँ अध्यायमा “अन्तका समयहरू” का धेरै उल्लेख पहिचान गरिएका छन्। यदि तपाईंले एघारौँ अध्यायमा रहेका “अन्तका समयहरू” “देख्नु र बुझ्नु” भएन भने, “सन्देशहरू कहाँ लागू हुन्छन्” भन्ने तपाईंलाई थाहा हुनेछैन। उनी भन्छिन्, “त्यहाँ धर्मशास्त्रहरू खोजिरहेकाहरू छन्,” र सबै अगमवक्ताहरूझैँ उनका वचनहरू अन्तिम दिनहरूलाई सम्बोधन गर्दैछन्; त्यसैले अन्तिम दिनहरूमा उनले पहिचान गरिरहेकाहरू त्यस्तो एउटा वर्ग हुन् जसले अन्तको समय बुझ्दैनन्, यसरी तिनीहरू आमोसका “सुन्दर कन्याहरू” पनि हुन्, जो लड्छन् र फेरि कहिल्यै उठ्दैनन्।

अध्याय एघार, पद एकमा, दारियस र कोरेश १९८९ मा अन्त्यको समयलाई चिह्नित गर्न एकसाथ उभिन्छन्। जब प्टोलमी बाबेलमा गएर ई.पू. २४६ मा उत्तरी राजालाई मिश्रमा बन्दी बनाए, जसले पद सातदेखि नौसम्म प्रतिनिधित्व गरिएको १७९८ को प्रतीकरूपमा कार्य गर्‍यो, त्यो “अन्त्यको समय” थियो। पद दस १९८९ मा भएको “अन्त्यको समय” हो।

१७९८ इस्राएलको उत्तरी राज्यको विरुद्ध छरपस्ट पारिने कामका दुई हजार पाँच सय बीस वर्षको अन्त्य हो, जुन ईसा पूर्व ७२३ मा सुरु भएको थियो। एक हजार दुई सय साठी वर्षपछि, सन् ५३८ मा, पोपसत्ताले एक हजार दुई सय साठी वर्षसम्म शासन गर्‍यो, १७९८ सम्म। १७९८ “अन्त्यको समय” हो, किनकि यो सात समयको, साथै एक हजार दुई सय साठी वर्षको, र दानिएल अध्याय १२ का एक हजार दुई सय नब्बे वर्षको पनि अन्त्य हो। १७९८ “अन्त्यको समय” हो, र यसैले ५३८ पनि “अन्त्यको समय” हो। ५३८ ती एक हजार दुई सय साठी वर्षको अन्त्य हो, जसअवधि मूर्तिपूजकताले परमेश्वरको पवित्रस्थान र उहाँका सेनालाई कुल्चियो, र जसपछि पोपसत्ताले उही काम उही अवधिसम्म गर्‍यो।

५३८ ले पापतन्त्रको सशक्तीकरणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, र यसो गर्दा यसले आइतबार-सम्बन्धी व्यवस्थाको समयमा पापतन्त्रको पुनः सशक्तीकरणलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ। आइतबार-सम्बन्धी व्यवस्थाले “अन्त्यको समय” लाई चिन्हित गर्दछ। त्यसैले, सोह्रौँ पदले, साथै पहिलो पदले, सातदेखि नौ पदहरूले, र दशौँ पदले समेत “अन्त्यको समय” लाई नै चिन्हित गर्दछन्। यो सत्य ती व्यक्तिहरूले बुझ्नुपर्छ, जसलाई सन्देशहरूलाई कहाँ स्थापित गर्ने भन्ने कुरा थाहा छ। जब पोम्पेले यरूशलेमलाई आफ्नो अधीनमा लिए, तब उनले सोह्रौँ पदलाई पूरा गरे। उनको पछि जुलियस कैसर, अगस्टस कैसर, र टाइबेरियस कैसर आए। येशूको जन्म “अन्त्यको समय” थियो, र त्यो अगस्टस कैसरको समयमा भयो।

पद बीसले अध्याय एघारका “अन्त्यकाल” हरूको सूचीमा थप गर्दछ, र ख्रीष्टको क्रूसारोपणको समयमा शासन गर्ने तिबेरियस कैसरले पनि त्यसै गर्दछ।

क्रूस भविष्यवाणीमय सप्ताहको केन्द्रमा उभिएको छ, जसलाई ख्रीष्ट धेरैसँग पुष्टि गर्न आउनुभयो।

हप्ताको मध्यभागमा, हामीसँग प्रारम्भ र अन्त्य छ; पहिलो बाह्र सय साठी दिन ठीक त्यहीँ समाप्त भए जहाँ अर्को बाह्र सय साठी दिन सुरु भयो। यो हप्ता उत्तरी राज्यको विरुद्धमा भएको तितरबितरसित सम्बन्धित सात समयहरूसँग मेल खान्छ, जसले मन्दिर र सेनालाई कुल्चिने मूर्तिपूजकता र पोपवादी व्यवस्थादुवैको प्रतिनिधित्व गर्थ्यो।

५३८ “अन्तको समय” हो, र यो क्रूससँग मेल खान्छ, जुन आफैं पनि एक भविष्यवाणीसम्बन्धी अवधिको अन्त्य हो। ५३८ र क्रूसले दुई साक्षी प्रदान गर्छन् कि कुनै भविष्यवाणीको प्रारम्भ र अन्त्य दुवैलाई भविष्यवाणीगत रूपमा “अन्तको समय” भनेर चिह्नित गरिएको छ।

एक्काइस र बाइस पदहरू, बीस पद, सोह्र पद, दस पद, सातदेखि नौ पदहरू, र एक पद—यी सबैले “अन्तको समय” लाई चिन्हित गर्छन्। तेइस पदले मक्काबी यहूदीहरूले ईसा-पूर्व १६१ देखि १५८ सम्म मूर्तिपूजक रोमसँग गरेको सन्धिलाई पहिचान गराउँछ। हस्मोनियन राजवंशको इतिहास—तिनीहरूको प्रारम्भिक युद्धदेखि लिएर ईस्वी सन् ७० मा यरूशलेमको विनाशमा तिनीहरूको अन्त्यसम्म—संयुक्त राज्य अमेरिकामा १८४४ मा, अर्थात् एक समय-भविष्यवाणीको अन्त्यमा, र यसरी “अन्तको समय” मा आरम्भ भएको धर्मत्यागी प्रोटेस्टेन्टवादको प्रतिनिधित्व गर्दछ, र यसको अन्त्य ईस्वी सन् ७० द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको आइतबारको व्यवस्थामा हुन्छ।

तेइसौँ पदले 167 ईसा पूर्वको मोदेइनको युद्धमा रहेको “अन्तको समय” लाई, साथै 70 ईस्वीमा पनि, पहिचान गर्दछ; यी दुवैले क्रमशः 1844 र आइतबारको व्यवस्था (Sunday law) को प्रतिरूप प्रस्तुत गर्दछन्। तेइसौँ पद, एक्काइसौँ र बाइसौँ पदहरू, बीसौँ पद, सोह्रौँ पद, दसौँ पद, सातौँदेखि नौौँ पदहरू, र पहिलो पद—यी सबैले “अन्तको समय” लाई चिन्हित गर्दछन्।

चौबीसौँ पदले मूर्तिपूजक रोमको तीन-सय-साठी-वर्षीय सर्वोच्चतालाई निर्दिष्ट गर्दछ, यसरी 31 BC मा भएको आरम्भ र 330 मा भएको अन्त्य—दुवैलाई—“अन्तका समय” भनेर चिह्नित गर्दछ। सत्ताइसौँ र उनन्तीसौँ पदले त्यस अवधिको आरम्भ र अन्त्य दुवैलाई निर्दिष्ट गर्दछन्; त्यसैले चौबीसौँ पद, सत्ताइसौँ पद, उनन्तीसौँ पद, तेइसौँ पद, एक्काइसौँ र बाइसौँ पदहरू, बीसौँ पद, सोह्रौँ पद, दशौँ पद, सातौँदेखि नौौँ पदहरू, तथा पहिलो पद—यी सबैले “अन्तको समय” लाई चिह्नित गर्दछन्।

पद एकतीसले सन् ५३८ लाई, जब उजाड पार्ने घृणित वस्तु स्थापित गरियो, पहिचान गर्दछ, र पद छत्तीस तथा चालीसले सन् १७९८ लाई “अन्तको समय” को रूपमा पहिचान गर्दछ। पद एकतीसमा सन् ५३८ र पद छत्तीस तथा चालीसमा सन् १७९८, पद सत्ताइस र उनन्तीस, पद चौबीस, पद तेइस, पद एक्काइस र बाइस, पद बीस, पद सोह्र, पद दस, पद सातदेखि नौसम्म, तथा पद एक—यी सबैले “अन्तको समय” लाई चिह्नित गर्दछन्।

“अन्त्यकाल” पद एकचालिसौं पदभन्दा अघि तेह्र पटक उल्लेख गरिएको छ; एकचालिसौं पद आइतबारको व्यवस्था हो र अर्को “अन्त्यकाल” पनि हो, जसरी पैंतालीसौं पद पनि हो, जहाँ पोप आफ्नो अन्त्यमा पुग्छ र उसलाई सहायता गर्ने कोही हुँदैन। अध्याय एघारमा “अन्त्यकाल” पन्ध्र पटक अवस्थित छ। दशौं पदको विषयवस्तु “अन्त्यकाल” हो। यसले एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाइने समयमा उघारिने सत्यहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

हामी अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौं।