समानान्तर चेतावनीहरू - पाँचौं नम्बर

हामीले अझै विचार गरिरहेकै उक्त खण्डमा, जसले प्रकाशको पुस्तक दस अध्यायमा अवतरण गर्ने स्वर्गदूतको रूपमा ख्रीष्टमाथि टिप्पणी गर्दछ, शक्तिशाली स्वर्गदूतको रूपमा ख्रीष्टले “शैतानसँगको महान् विवादका अन्तिम दृश्यहरूमा उहाँले निर्वाह गरिरहनुभएको भूमिका” प्रकट गर्नुहुन्छ। जब ख्रीष्टले आफ्नो दायाँ खुट्टा समुद्रमाथि र बायाँ खुट्टा सुख्खा भूमिमाथि राख्नुभयो, तब उहाँले लिनुभएको “स्थिति” ले “सम्पूर्ण पृथ्वीमाथि उहाँको सर्वोच्च शक्ति र अधिकार” जनाउँछ। जब ख्रीष्टले “ठूलो स्वरले” कराउनुभयो, उहाँ “त्यसरी कराउनुभयो” “जसरी सिंह गर्जन्छ।”

“महान् विवादका समापन दृश्यहरूमा” ख्रीष्टले आफ्नो सर्वशक्तिमत्ता प्रकट गर्नुहुनेछ, र जब ख्रीष्टले आफ्नो सर्वशक्तिमत्ता प्रकट गर्नुहुन्छ, उहाँ यहूदाको कुलका सिंहका रूपमा त्यसो गर्नुहुन्छ।

यहूदाको कुलको सिंहको रूपमा ख्रीष्टको प्रकट हुनु, उहाँको दैवी समयअनुसार, बाइबलीय भविष्यवाणीलाई दुवै मुहरबन्द गर्ने र मुहर खोल्ने उहाँको कार्यलाई जोड दिन्छ। मानव अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुअघि, जब “समय नजिकै छ,” तब “चाँडै हुनैपर्ने कुराहरू” लाई पहिचान गराउने एउटा विशेष बाइबलीय सत्यको मुहर खोलिनेछ।

जब “निकट” रहेको “समय” वास्तवमै इतिहासमा आइपुग्छ, तब “त्यसमा लेखिएका कुराहरू पढ्ने, सुन्ने, र पालन गर्नेहरू” माथि एक आशीर्वाद घोषणा गरिन्छ। यो विशेष सन्देश समय-संवेदनशील सन्देश हो, जुन “समय निकट हुँदा” मात्र चिन्न सकिन्छ। त्यसपछि—त्यही समयमा, र त्यसअघि होइन—मानिसहरूले प्रकाशको पुस्तकमा “लेखिएका कुराहरू” पढ्न, सुन्न, र “पालन” गर्न सक्नेछन्। जब “समय निकट” हुन्छ, तब “पढ्ने”, “सुन्ने”, र “त्यसमा लेखिएका कुराहरू पालन गर्नेहरू” माथि घोषणा गरिएको आशीर्वाद, “अन्तको समय” मा दानिएलको पुस्तक खोलिने घटनासँग समानान्तर हुन्छ।

“यताउति” दौडिरहेका “धेरै” मानिसहरू (जसले परमेश्वरको वचनको अध्ययनलाई जनाउँछ) “अन्तको समय” मा त्यसो गरिरहेका छन्, जब दानिएलको “पुस्तक” मा “बन्द” राखिएका “वचनहरू” खोलेिन्छन्। तर संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागु भएलगत्तै यताउति दौडिने कुमारीहरूको अर्को एक वर्ग पनि छ।

सामरियाको पाप त्यो पाप थियो जुन अहाब र ईजेबेलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको थियो; अहाबले संयुक्त राज्य अमेरिकालाई प्रतिनिधित्व गर्दछ र ईजेबेलले क्याथोलिक मण्डलीलाई। कर्मेल पर्वतमा एलियासँग भएको सामना-भेटमा ईजेबेल, अहाब र झूटा अगमवक्ताहरूले आइतबारको व्यवस्थालाई प्रकारस्वरूप देखाउँछन्। त्यस सामना-भेटमा अशुद्ध अगमवक्ताहरूका दुई समूह थिए—बालका अगमवक्ताहरू र वनदेवीस्थानका पूजाहारीहरू। बाल पूजित देवताहरूमध्ये एक थियो; र वनदेवीस्थानहरूमा पूजा गरिने अर्को अश्तारोथ थिई। बाल पुरुष देवता थियो र अश्तारोथ स्त्री देवता थिई। यी दुवैलाई एकसाथ हेर्दा, पुरुष देवताले राज्यलाई र स्त्री देवताले मण्डलीलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

दानमा स्थापित गरिएको देवता सामरियाका प्रथम राजा यारोबामद्वारा स्थापित गरिएको थियो, जसले बेतेल र दान दुवै स्थानमा सुनका बाछाहरू खडा गर्‍यो। बेतेलको अर्थ परमेश्वरको घर हो र दानको अर्थ न्याय हो, र यी दुवैले मिलेर चर्च र राज्यको संयोजनलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्, जुन संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबार-पालनको प्रवर्तन हुनुअघि नै घटित हुन्छ। ती दुई सुनका बाछाहरू हारूनको सुनको बाछाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका थिए।

बाछो एउटा पशु हो र सुनौलो मूर्ति एउटा प्रतिमा हो, त्यसैले हारूनको सुनौलो बाछो तथा यारोबामका दुई सुनौला बाछाहरूले संयुक्त राज्य अमेरिकामा आइतबारको व्यवस्था लागू गरिनु ठीकअगाडि हुने चर्च र राज्यको संयोजनलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। यारोबामको प्रसङ्गमा, ती दुई सहरहरूले चर्च र राज्यको संयोजनको प्रतीकवादका लागि दोस्रो साक्षी प्रदान गर्छन्, जसलाई प्रकाशको पुस्तकमा पशुको प्रतिमा भनेर परिभाषित गरिएको छ।

बेर्शेबाको तरिकाले अब्राहामको करारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ। “बेर्शेबा” नामको पहिलो उल्लेख उत्पत्ति एक्काइस अध्यायमा पाइन्छ, जुन त्यस्तो खण्ड हो जसलाई प्रेरित पावलले आफ्नो समयमा उद्धार पाउनका निम्ति औपचारिक व्यवस्था र खतना कायम राख्नैपर्छ भनी सुझाव दिनेहरूका विरोधमा प्रयोग गर्छन्। पावलले बेर्शेबाको पहिलो उल्लेख रहेको त्यही खण्ड प्रयोग गर्छन्। उनी त्यही इतिहासलाई एउटै कथाभित्र रहेका दुई फरक र परस्पर-विपरीत करारहरूको विषयमा सम्बोधन गर्न प्रयोग गर्छन्। पावलले दासी स्त्रीको छोरालाई (इश्माएल) मानव शक्तिमा आधारित करारको प्रतिनिधित्व गर्न प्रयोग गर्छन्, र इश्माएललाई इसहाकसँग तुलना गर्दै भिन्न देखाउँछन्, जसलाई उनी परमेश्वरको शक्तिमा आधारित करारको प्रतिनिधित्व गर्न प्रयोग गर्छन्। बाइबलको यस खण्डमा बेर्शेबाको पहिलो पटक उल्लेख गरिएको छ, र पछि इतिहासमा पावलले त्यही इतिहासलाई आफ्नो व्यक्तिगत इतिहासको एउटा अवस्थाको वर्णन गर्न प्रयोग गर्छन्, जुन बाइबलीय इतिहासमा चित्रित भइसकेको थियो। पावलले बाइबलीय इतिहास दोहोरिन्छ भनी विश्वास गरे र यही शिक्षा दिए।

यद्यपि पावलले उत्पत्ति अध्याय एक्काइसको यस खण्डलाई दुई परस्पर-विपरीत करारहरूको दृष्टान्त दिन प्रयोग गर्छन्, तथापि त्यस खण्डमा परमेश्वरले अब्राहामसँग गर्नुभएका दुई करारहरू छन्, तर ती पावलले उक्त कथाबाट निकालेका दुई करारहरू होइनन्। त्यस खण्डमा परमेश्वरले फेरि इसहाकद्वारा अब्राहामलाई धेरै जातिहरूका पिता बनाउने आफ्नो प्रतिज्ञा पूरा गर्ने वाचा गर्नुभयो, र उहाँले इश्माएललाई पनि एउटा महान् जातिको पिता बनाउनुहुनेछ भनी प्रतिज्ञा गर्नुभयो। धर्मशास्त्रको एउटै खण्डमा चारवटा करारहरूको उल्लेख गरिएको छ, र धर्मशास्त्रहरूमा बेर्शेबाको नाम पहिलो पटक यहीँ उल्लेख गरिएको हो।

बेरशेबाले अब्राहामको करारलाई प्रतिनिधित्व गर्छ। त्यही अध्यायमै अब्राहामले अबीमेलेकसँग पनि एउटा करार बाँधे।

बेर्शेबा अब्राहामसँग परमेश्वरको करारको प्रतीक हो। बाइबलमा करारका धेरै ऐतिहासिक घटनाहरू उल्लेखित छन्, जसले बेर्शेबालाई अब्राहामको करारसँग जोड्दछन्। “Beer” को अर्थ इनार हो र “sheba” को अर्थ “सात” हो। Sheba उही हिब्रू शब्द हो, जसलाई “seven times” भनी अनुवाद गरिएको छ, र विलियम मिलरले ठीकसँग बुझेअनुसार यसले लेवीय व्यवस्था अध्याय २६ मा रहेको दुई हजार पाँच सय बीस वर्षको भविष्यवाणीलाई जनाउँछ। उनले पत्ता लगाएको त्यो नै पहिलो “time prophecy” थियो, र १८६३ मा अलग राखिएको पहिलो आधारभूत सत्य पनि त्यही थियो। जहाँ “sheba” शब्दलाई चार फरक पदहरूमा “seven times” भनी अनुवाद गरिएको छ, त्यस खण्डमा “seven times” द्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको परमेश्वरको दण्डलाई “मेरो करारको विवाद” भनिएको छ।

“सात पटक” भनेर अनुवाद गरिएको शब्द, जसले लेवीव्यवस्था छब्बीसमा परमेश्वरको करारको “विवाद” लाई जनाउँछ, र जो बेर्शेबा भन्ने शब्दमा रहेको “शेबा” हो, दानिय्येलको पुस्तकमा पनि दुई पटक अनुवाद गरिएको छ—एक पटक “मोशाको व्यवस्थामा लेखिएको शपथ” का रूपमा, र अर्को पटक “श्राप” का रूपमा। “शपथ” र “श्राप” दुवै “शेबा” शब्दबाट अनुवाद गरिएका हुन्, किनकि यसको अर्थ केवल ‘सात’ मात्र होइन, बरु यसमा करार वा “शपथ” को अवधारणा पनि समावेश छ, जुन भङ्ग गरिएमा “श्राप” उत्पन्न हुन्छ।

“शेबा” अर्थात् सात भन्ने शब्द, जसले बेएरशेबाको इनारमा चढाइएका सात वटा थुमाहरूलाई जनाउँथ्यो, करारको प्रतिनिधित्व गर्दछ। अनि परमेश्वरको करार, अर्थात् उहाँको शपथ, यसो भन्छ: आज्ञाकारीहरू जीवित रहन्छन् र अनाज्ञाकारीहरू मर्छन्।

बेरशेबाले अब्राहामको विश्वासद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको करारको प्रतीक जनाउँछ। त्यसैले, आमोस आठका “सुन्दर कुमारिकाहरू,” जो मत्ती पच्चीसका “मूर्ख कुमारिकाहरू” पनि हुन्, र दानिएल बाह्रका “दुष्टहरू” पनि हुन्, जब “सामरियाको पापको नाममा” शपथ खान्छन्, तब तिनीहरूले ईजेबेलको छाप (पापत्व) प्रति निष्ठा प्रकट गरिरहेका हुन्छन्, जसले आहाब (संयुक्त राष्ट्रसंघ) सँग व्यभिचार गरेकी छे र जसले पशुको प्रतिमामाथि (संयुक्त राज्य अमेरिका) शासन गर्छे।

जब ती नै “सुन्दर कुँवारीहरू” भन्छन्, “हे दान, तेरो देवता जीवित छ,” तब तिनीहरू दुई साक्षीहरू (हारून र यारोबाम) द्वारा पहिचान गरिएको बाछाको सुनौलो मूर्तिको सामु नतमस्तक भइरहेका हुन्छन्। सुनौलो बाछाले त्यस पशुको प्रतिमालाई प्रतिनिधित्व गर्छ, जो मण्डली र राज्यको संयोजन हो।

जब ती उही कन्याहरूले बेर्शेबाको “रीति” “जीवित छ” भनी दाबी गर्छन्, “रीति” शब्दको अर्थ “मार्ग” हो। यही त्यही शब्द हो जुन यर्मिया ६:१६ मा “पुराना बाटाहरू” का “मार्गहरू” चिनाउन प्रयोग गरिएको छ। ती कन्याहरू यसो भनिरहेका छन् कि तिनीहरूले पशुको मूर्तिलाई दण्डवत् गरेका र उसको अधिकारको छाप स्वीकार गरेका भए तापनि तिनीहरू अझै पनि अब्राहामका सन्तान हुन्। तिनीहरू “पूर्व” र “उत्तर” तथा “एक समुद्रदेखि अर्को समुद्रसम्म” द्वारा प्रतीकित सन्देश खोज्दै परमेश्वरको वचनमा व्यग्रतापूर्वक यताउता दौडिरहेका छन्, र अझै पनि आफूलाई सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्ट भएको दाबी गरिरहेका छन्, तर अब धेरै ढिलो भइसकेको छ।

ती कुँवारीहरू अघिल्ला यी दुई पदहरूको सन्देश खोजिरहेका छन्। अन्तको समयमा, सन् १९८९ मा, जब दानिएल ११:४० मा वर्णन गरिएझैँ, पूर्व सोभियत सङ्घको प्रतिनिधित्व गर्ने “देशहरू” पापतन्त्र र संयुक्त राज्य अमेरिकाद्वारा बहाइए, त्यही बेला अनमुद्रित भएको अन्तिम चेतावनीको सन्देशले पापतन्त्रको अन्तिम उदय र पतनको पहिचान गराउँछ। यी दुई पदहरूमा पूर्व र उत्तरद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एउटा सन्देशले उत्तरका राजालाई (पोपलाई) क्रोधित तुल्याउँछ र अन्तिम सतावट आरम्भ हुन्छ, र यो पद ४५ मा अन्त्य हुन्छ, जहाँ पापतन्त्रले “पवित्रवासहरू” रोप्छ, जुन “पाल” भन्ने अर्थ दिने हिब्रू शब्दबाट आएको हो (पाल चर्चको प्रतीक हो), तर त्यो उसको “राजमहल”-को “पवित्रवास” हो, जसले राज्यको प्रतिनिधित्व गर्दछ। उसले चर्च र राज्यको संयोजनको प्रतिनिधित्व गर्ने त्यस पाललाई—अथवा यूहन्नाले प्रकाशमा जसलाई पशुको प्रतिरूप भन्छन्—“समुद्रहरूका बीचमा” राख्दछ, बहुवचनमा। सुन्दर कुँवारीहरू दानिएल ११ का पद ४४ र ४५ मा प्रतिनिधित्व गरिएको अन्तिम चेतावनीको सन्देश खोजिरहेका छन्, र त्यसको ठीक अर्को पदमा मीकाएल उठ्नुहुन्छ र अनुग्रहको अवधि समाप्त हुन्छ। अनि त्यही समयमा आमोस ८:१४ ले भन्छ कि ती सुन्दर कुँवारीहरू “लड्नेछन्, र फेरि कहिल्यै उठ्नेछैनन्।”

जब सुन्दरी कुँवारीहरू त्यही समयमा, जब तिनीहरू पशुको मूर्तिलाई दण्डवत् गरिरहेका हुन्छन्, आफूलाई सेभेन्थ-डे एड्भेन्टिस्ट भएको दाबी गर्छन्, तब यूहन्नाले तिनीहरूलाई त्यस्ता यहूदीहरूद्वारा प्रतिनिधित्व गरेका छन् जो आफूलाई यहूदी भन्छन्, तर यहूदी होइनन्। तिनीहरू आफूलाई अब्राहामका सन्तान भएको दाबी गरिरहेका छन्, तर तिनीहरू झूट बोल्छन्।

तिनीहरूले पापसीको छाप ग्रहण गरेका छन्, र यसरी तिनीहरूले त्यसको चरित्र पनि ग्रहण गरेका छन्। तिनीहरूले आफूलाई यहूदी भनी दाबी गर्छन्, वा आफूलाई सब्बाथ-पालक एड्भेन्टिस्ट भनी दाबी गर्छन्, तर त्यसपछि तिनीहरूसँग पोपको चरित्र हुन्छ, जो अन्य कुराहरूमध्ये “परमेश्वरको मन्दिरमा” बस्छ। तिनीहरूले आफूलाई एड्भेन्टिस्ट भनी दाबी गर्छन्, वा आफूलाई एड्भेन्टिस्ट मन्दिरभित्र भएको भनी दाबी गर्छन्, तर तिनीहरू पोप जति ख्रीष्टियन छैनन्, त्यति नै एड्भेन्टिस्ट पनि छैनन्।

“परमप्रभुको वचन” खोज्दै “यताउता दौडिरहनेहरू” दानिय्यलको पुस्तकमा चिनाइएका “बुद्धिमानहरू” होइनन्—तर तिनीहरू “कुमारीहरू” भनेर चिनाइएका छन्। पदहरूमा भौँतारिँदै, भोकै र तिर्खाले मरिरहेका मानिसहरूले “परमप्रभुका वचनहरू” “बुझेका” छैनन् भन्ने कुरा स्पष्ट छ, किनकि पदहरूमा तिनीहरूले त्यही कुरा खोजिरहेका छन्। अनुग्रह-अवधि समाप्त हुनुभन्दा ठीक अघि प्रकट गरिने परमप्रभुको वचन येशू ख्रीष्टको प्रकाश हो, र मूर्ख, दुष्ट वा “सुन्दर कुमारीहरू” तिनीहरू हुन् जसले दानिय्यलको पुस्तकबाट ज्ञानको वृद्धिलाई बुझेका थिएनन्। मत्तीले सिकाएझैँ, विवाहमा अगाडि बढ्दै पछ्याउनका लागि तिनीहरूसँग आवश्यक तेल थिएन।

त्यो “अनिकाल” अनुग्रहकालको समाप्ति हो। ती पदहरूमा रोटी (परमेश्वरको वचन) र पानी (पवित्र आत्मा) खोजिरहेका आमोसका “कुमारीहरू” दानिएलका ती “दुष्टहरू” हुन्, जसले “बुझ्दैनन्”। तिनीहरू मत्तीका मूर्ख कुमारीहरू हुन्, जो पवित्र आत्माको खोजी गरिरहेका छन्; यसरी तीन साक्षीहरूको सामूहिक गवाहीद्वारा तिनीहरू नै चिनिन्छन्, जसले विवाहको निम्ति तयारी गर्ने आफ्नो अवसर बितिसकेको छ र विवाहमा जान तिनीहरूसँग कुनै वस्त्र छैन भन्ने कुरा महसुस गर्छन्, किनकि उनीहरूले अहिले उघारिँदै गरिएको विशेष सन्देश “सुन्न” इन्कार गरे। विशेष सन्देश उघारिने समयदेखि अनुग्रहकालको समाप्तिसम्मको अवधि नै मुक्तिको निम्ति अन्तिम आह्वानको समय हो। त्यस समयसम्म अप्रस्तुत आइपुग्नु भनेको यी वचनहरू सुन्न तयार हुनु हो, “धेरै ढिलो भयो!”

दश कुँवारीहरूको दृष्टान्तद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको भविष्यसूचक रेखाले तेललाई चरित्रको प्रतीकको रूपमा प्रयोग गर्दछ, तर “सुनौलो तेल” र “पवित्र तेल” ले “परमेश्वरका आत्मा” का सन्देशहरूलाई पनि प्रतिनिधित्व गर्दछ।

आमोसमा “यताउता दौडनेहरू” ले त्यस साक्ष्यलाई अझ थप बल प्रदान गर्छन्, जसले सेभेन्थ-डे एडभेन्टिस्टहरूको त्यस वर्गलाई चिनाउँछ, जसले “समय नजिक आएको” बेला खोलिने प्रकाशको पुस्तकबाट आएको विशेष सन्देशलाई “बुझ्ने” आफ्नो जिम्मेवारी अस्वीकार गर्छ।