यशैया ४० को पहिलो सत्र पदहरूमा एक लाख चवालीस हजारलाई भविष्यवाणीपूर्ण रूपमा साढे तीन दिनको अन्त्यमा अवस्थित गरिएको छ, जहाँ तिनीहरू सडकहरूमा मृत अवस्थामा लडिरहेका थिए, जबकि संसार आनन्दित भइरहेको थियो। सबै अगमवक्ताहरू एकअर्कासँग सहमत छन्, र तिनीहरूले प्रस्तुत गर्ने भविष्यवाणीसम्बन्धी घटनाहरू सधैं अन्य अगमवक्ताहरूसँग मेल खान्छन्, किनकि परमेश्वर अलमलको कर्ता हुनुहुन्न।
अनि अगमवक्ताहरूका आत्माहरू अगमवक्ताहरूकै अधीनमा हुन्छन्। किनकि परमेश्वर अलमल्लको कर्ता हुनुहुन्न, तर शान्तिका हुनुहुन्छ, जसरी सन्तहरूका सबै मण्डलीहरूमा हुन्छ। १ कोरिन्थी १४:३२, ३३।
सान्त्वनादाता, जसलाई येशूले आफ्नो अनुपस्थितिमा पठाउने प्रतिज्ञा गर्नुभएको थियो, यशैयाको अन्तिम भविष्यवाणीमय वृत्तान्त बनाउने छब्बीस अध्यायहरूमध्ये पहिलो अध्यायको पहिलो पदकै आरम्भिक शब्दहरूमा स्थापित गरिएको थियो। “तिमीहरूले सान्त्वना देओ, तिमीहरूले सान्त्वना देओ मेरा प्रजालाई, तिमीहरूका परमेश्वर भन्नुहुन्छ।” पहिलो उल्लेखको नियमले यस कुरामा जोड दिन्छ कि पछिल्ला छब्बीस अध्यायहरू सान्त्वनादाताको आगमनको सिद्ध र अन्तिम परिपूर्तिको सन्दर्भमा बुझिनुपर्छ।
अनि म पितासित प्रार्थना गर्नेछु, र उहाँले तिमीहरूलाई अर्का एक सान्त्वनादाता दिनुहुनेछ, ताकि उहाँ तिमीहरूसँग सदासर्वदा रहनुहोस्।... तर सान्त्वनादाता, अर्थात् पवित्र आत्मा, जसलाई पिताले मेरो नाउँमा पठाउनुहुनेछ, उहाँले तिमीहरूलाई सबै कुरा सिकाउनुहुनेछ, र मैले तिमीहरूलाई भनेका सबै कुराहरू तिमीहरूको सम्झनामा ल्याउनुहुनेछ। यूहन्ना 14:16, 26।
मिलेराइट इतिहासको मध्यरात्रिको पुकारा एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा पुनरावृत्त हुन्छ।
“त्यहाँ एक संसार छ, जो दुष्टतामा, छल र भ्रममा, मृत्युकै छायाँमा—निदाइरहेको छ, निदाइरहेको छ। तिनीहरूलाई जगाउन आत्माको वेदना कसले महसुस गरिरहेको छ? कुन आवाज तिनीहरूकहाँ पुग्न सक्छ? मेरो मन भविष्यतर्फ लगियो, जब त्यो संकेत दिइनेछ। ‘हेर, दुलहा आउँदैछ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्क।’ तर कतिपयले आफ्ना बत्तीहरू पुनः भरिपूर्ण गर्न तेल प्राप्त गर्न ढिलाइ गरेका हुनेछन्, र धेरै ढिलो भएपछि तिनीहरूले थाहा पाउनेछन् कि तेलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको चरित्र हस्तान्तरणयोग्य हुँदैन।” Review and Herald, February 11, 1896.
यो प्रश्न सोधिन्छ, “जो ‘सुतिरहेका’ छन्, तिनीहरूलाई कुन ‘स्वरले’ ‘जाग्रत’ गराउन सक्छ?” यशैया अध्याय चालीसमा तिनीहरूलाई जाग्रत गराउने “स्वर” भनेको उजाडस्थानमा “कराउने” “स्वर” हो।
यरूशलेमसँग सान्त्वनापूर्वक बोल, र त्यसलाई पुकार गरेर भन, कि त्यसको युद्धकाल समाप्त भएको छ, कि त्यसको अधर्म क्षमा गरिएको छ; किनकि त्यसले आफ्ना सबै पापहरूको निम्ति परमप्रभुको हातबाट दोब्बर पाएको छ। उजाडस्थानमा “पुकार गर्ने” त्यस “आवाज”.... यशैया 40:2, 3।
मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश नै पछिल्लो वर्षाको सन्देश पनि हो।
“तिमीहरूले प्रभुको आगमनलाई अत्यन्त टाढाको ठानेका छौ। मैले देखेँ कि पछिल्लो वर्षा [मध्यरातको पुकारझैँ अचानक] आइरहेको थियो, र दस गुणा शक्तिसहित।” स्पाल्डिङ एण्ड म्यागन, 5.
परमेश्वरको वचनमा पाइने धेरै प्रतीकहरूमध्ये, पछिल्लो वर्षाको सन्देशलाई प्रतिनिधित्व गर्ने एउटा प्रतीक भनेको शब्द वा वाक्यांशहरूको दोहोऱ्याइद्वारा चिनिने प्रतीक हो। शब्दहरू वा वाक्यांशहरूको दोहोऱ्याइ अन्तिम दिनहरूमा मध्यरातको पुकार, अथवा पछिल्लो वर्षाको सन्देशको एक प्रतीक हो। “सान्त्वना देओ” को दोहोरो प्रयोगको प्रतीकवादले यशैया अध्याय चालीसको आरम्भलाई त्यस प्रतीक्षाको समयमा स्थापित गर्दछ, जब दश कुँवारीहरूको दृष्टान्तको मध्यरातको पुकारको रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको सन्देशलाई पहिले चिन्नुपर्ने र त्यसपछि घोषणा गर्नुपर्ने हुन्छ। त्यस समयमा, ख्रीष्टले निदाइरहेका कुँवारीहरूलाई ब्यूँझाउन सान्त्वनादातालाई पठाउनुहुन्छ, जो भविष्यवाणीगत रूपमा निदाइरहेका रूपमा, र केही भविष्यवाणीमूलक खण्डहरूमा मृत्युको निद्रामा निदाइरहेका रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएका छन्। यशैया चालीसको पहिलो पदलाई भविष्यवाणीगत रूपमा जुलाई 18, 2020 को निराशापछि तीन दिन र आधा प्रतीकात्मक दिन ‘पछि’ राखिएको छ, किनकि निदाइरहेकाहरूलाई ब्यूँझाउन सान्त्वनादाता पठाइने समय त्यही हो। साढे तीन दिन उजाडस्थानको एक प्रतीक हो, र त्यहीँबाट “आवाज” “पुकार” गर्न थाल्छ।
प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघार, इजकिएल अध्याय सैंतीस, मत्ती अध्याय पच्चीस, मिलेराइटहरूको इतिहास (र प्रत्येक सुधार आन्दोलनमा प्रकट हुने मिलेराइट इतिहासका ती नै बाटो-चिन्हहरूसहित) — यी सबै मिलेर सुतिरहेका कुमारीहरूलाई जगाउने ‘विशिष्ट प्रक्रियाको’ पहिचान गराउँछन्। यो प्रक्रिया निराशाको समयमा कुमारीहरू निदाउन जाँदा सुरु हुन्छ। निराशाको समयबाट सुरु भएको ढिलाइको अवधि अन्ततः ढिलाइको समयको रूपमा चिनिन्छ। ढिलाइको समयको अन्तिम भाग मध्यरातको पुकारको सन्देशको विकास हो। जब त्यो सन्देश स्थापित हुन्छ, तब त्यो आफ्नो चरमबिन्दु, अर्थात् न्यायसम्म, घोषणा गरिरहन्छ।
यशैयाहमा “आवाज” को रूपमा चित्रित गरिएको सन्देशवाहकले घोषणा गरिनुपर्ने सन्देश के हो भनी सोध्यो। उसलाई प्रतीकात्मक भाषामा इस्लामको सन्देश प्रस्तुत गर्न भनियो। इस्लामको भविष्यवाणीसम्बन्धी सन्देशलाई चाँडै आउन लागेको सन्डे-व्यवस्थाबाट अलग गर्न सकिँदैन, किनकि इस्लाम एउटा तुरही-शक्ति हो, र प्रकाशको सात तुरहीहरूले सन्डे-व्यवस्था पारित गर्ने शक्तिहरूमाथि परमेश्वरको न्यायलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। ती शक्तिहरू 321 मा मूर्तिपूजक रोम थिए, अजिङ्गरको प्रतीक; 538 मा पोपीय रोम, पशुको प्रतीक; र संयुक्त राज्य अमेरिकामा चाँडै आउन लागेको सन्डे-व्यवस्था, झूटा अगमवक्ताको प्रतीक।
उजाड स्थानमा पुकार गरिरहेको “स्वर” ले कुन सन्देश घोषणा गर्नुपर्ने थियो भन्ने पहिचानसँग सम्बन्धित रूपमा, परमेश्वरको वचन कहिल्यै असफल हुँदैन भन्ने प्रतिज्ञा दिइएको थियो। परमेश्वरको वचन कहिल्यै असफल हुँदैन भन्ने यो ‘प्रतिज्ञा र आश्वासन’ उही भविष्यसूचक प्रसङ्गमा अवस्थित छ, जुन हबकूक अध्याय २, पद ३ मा यसरी व्यक्त गरिएको छ: “अन्त्यमा त्यसले बोल्नेछ, र झूट बोल्नेछैन: यद्यपि त्यो ढिलो भयो भने, त्यसको प्रतीक्षा गर; किनकि त्यो निश्चय नै आउनेछ, त्यो ढिलो हुनेछैन।” इस्लामको सन्देश कहिल्यै असफल हुनेछैन; त्यो निश्चय नै आउनेछ। यशैया अध्याय ४० को अन्तिम पदले हबकूकको दर्शनको प्रतीक्षा गर्नेहरूलाई सम्बोधन गर्दछ।
तर परमप्रभुको प्रतीक्षा गर्नेहरूले आफ्नो शक्ति नवीकृत गर्नेछन्; तिनीहरू चीलझैँ पखेटाहरूमा उक्लिनेछन्; तिनीहरू दौडिनेछन्, र थाक्नेछैनन्; अनि तिनीहरू हिँड्नेछन्, र मूर्छित हुनेछैनन्। यशैया ४०:३१।
सात गर्जनहरूको “लुकेको इतिहास”, जुन अहिले खोलिँदैछ, ले तीनवटा मार्गचिह्नहरू पहिचान गर्दछ, जो निराशासँग आरम्भ हुन्छन् र निराशामै समाप्त हुन्छन्। त्यस प्रतीकात्मक इतिहासमा, त्यहाँ तीनवटा मार्गचिह्नहरू छन्, जो समयका दुई अवधिद्वारा पृथक गरिएका छन्। एउटा निराशाले ढिलाइको समय आरम्भ गर्छ। ढिलाइको समयले मध्यरातको पुकारको सच्याइएको सन्देश र भविष्यवाणीसम्म पुर्याउँछ। मध्यरातको पुकारको सन्देशले मध्यरातको पुकारको सन्देशको घोषणा गर्ने एउटा अवधि आरम्भ गर्छ, जसले दोस्रो निराशासम्म पुर्याउँछ, जुन न्यायको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। ती तीन चरणहरू, समयका दुई अवधिद्वारा पृथक गरिएका, हिब्रू शब्द “सत्य” मा निर्मित अल्फा र ओमेगाको प्रतिनिधित्व गर्छन्।
इजकिएल सैंतीसमा, इजकिएलले यशैया चालिसको “आवाज” लाई पनि प्रतिनिधित्व गर्छन्। यशैया चालिसको आवाजले सोध्छ, “म के पुकारूँ?” त्यसपछि इजकिएल सैंतीस, पद सातको “आवाज” ले आफूलाई “आज्ञा भएअनुसार” “भविष्यवाणी गर्यो।”
त्यसैले मलाई आज्ञा गरिएअनुसार मैले अगमवाणी गरेँ; अनि जब मैले अगमवाणी गरिरहेँ, त्यहाँ एउटा आवाज भयो, र हेर, एउटा कम्पन भयो, अनि हड्डीहरू एकअर्कासँग मिले, प्रत्येक हड्डी आफ्नै हड्डीसँग। अनि जब मैले हेरेँ, हेर, तिनीहरूमाथि नसाहरू र मासु आए, र तिनीहरूलाई माथिबाट छालाले छोप्यो; तर तिनीहरूमा श्वास थिएन। इजकिएल ३७:७, ८।
इजकिएलको पहिलो भविष्यवाणीले हड्डीहरू र मासुहरूलाई एकसाथ ल्यायो, तर तिनीहरू अझै जीवित भएका थिएनन्। “यसैले,” इजकिएलले “आदेश दिइएबमोजिम” दोस्रो पटक “भविष्यवाणी गरे।” दोस्रो भविष्यवाणीले ती शरीरहरूलाई जीवन दियो। यी दुई भविष्यवाणीहरू आदमको सृष्टिद्वारा प्रतिरूपित भएका छन्।
अनि परमप्रभु परमेश्वरले जमिनको धूलोबाट मानिसलाई निर्माण गर्नुभयो, र तिनका नाकका प्वालहरूमा जीवनको श्वास फुक्नुभयो; अनि मानिस जीवित प्राणी भयो। उत्पत्ति 2:7.
मृत, सुक्खा हड्डीहरूलाई जीवनमा ल्याउने दुई-चरणीय प्रक्रियाको पहिलो उल्लेख आदमको सृष्टिमा पाइन्छ, यसरी यो कुरा जोड दिइन्छ कि परमेश्वरको भविष्यवाणीमय वचन उहाँको सृष्टिशील शक्ति पनि हो। परमेश्वरले पहिले आदमलाई “गठन” गर्नुभयो, र इजकिएलको पहिलो भविष्यवाणीले हड्डीहरू र शरीरहरूलाई एकसाथ ल्यायो; त्यसपछि परमेश्वरले “उसका नाकका प्वालहरूमा जीवनको श्वास फुक्नुभयो; र मानिस जीवित प्राणी बन्यो।”
इजकिएलको दोस्रो भविष्यवाणी “हावासँग” सम्बोधित गरिएको थियो, हड्डीहरूसँग होइन, किनकि उनलाई “हावासँग भन” भनेर आज्ञा दिइएको थियो, “हे श्वास, चारै दिशाका हावाहरूबाट आऊ, र यी मारिएकाहरूमाथि सास फुक, ताकि तिनीहरू जीवित होऊन्।” इजकिएलको दोस्रो भविष्यवाणी, जसले ती मृत शरीरहरूलाई एक सामर्थी सेनाको रूपमा जीवित तुल्याउँछ, मृत शरीरहरूमाथि होइन, तर हावासँग सम्बोधित गरिएको थियो। त्यो हावालाई ती शरीरहरूमाथि सास फुक्न दिएको आज्ञा थियो। परमेश्वरको वचनमा “श्वास” भन्ने शब्द पहिलो पटक आदमको सृष्टिको प्रसंगमा उल्लेख गरिएको छ, र त्यहाँ त्यसलाई जीवनको श्वास भनेर परिभाषित गरिएको छ; अनि मृत शरीरहरूभित्र जीवन ल्याउने कुरा चारै दिशाका हावाहरूबाट आउँछ।
“स्वर्गदूतहरूले चारै हावालाई थामिरहेका छन्, जसलाई सम्पूर्ण पृथ्वीको सतहभरि छुट्टिएर उग्र वेगले दौडिन खोज्ने, र आफ्नो बाटोमा विनाश र मृत्यु बोक्ने क्रुद्ध घोडाको रूपमा चित्रित गरिएको छ।
“के हामी अनन्त संसारको ठीक किनारमै निदाइरहनेछौं? के हामी सुस्त, चिसो र मृत रहनेछौं? अहो, यदि हाम्रा मण्डलीहरूमा परमेश्वरको आत्मा र सास उहाँका जनहरूमा फुकाइयोस्, ताकि तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिन सकून् र जीवित रहून्।” Manuscript Releases, volume 20, 217.
यहाँका दुई प्रश्नहरू यी हुन्—के हामी सुत्नेछौं, र के हामी मरेका हुनेछौं?…एउटै भविष्यसूचक अवस्थाका लागि दुई पदहरू। स्वर्गदूतहरूद्वारा रोकिइरहेका चार वायूहरूको सन्देश, त्यो सन्देश हो जसले परमेश्वरको श्वास मृतकहरूभित्र प्रवेश गराउँछ र तिनीहरूलाई उठेर जीवित हुन लगाउँछ। चार वायूहरूको सन्देश इस्लामको क्रोधित घोडाको सन्देश हो। प्रकाशको पुस्तकमा भएको चार वायूहरूको सन्देश, त्यो छाप लगाउने सन्देश हो। प्रकाश अध्याय सात, पद एकदेखि तीनसम्मको छाप लगाउने सन्देश, त्यो सन्देश हो जसले परमेश्वरका सेवकहरूमा छाप नलागेसम्म चार वायूहरू रोकिएका छन् भन्ने कुरा पहिचान गराउँछ।
यसपछि मैले पृथ्वीका चार कुनामा उभिरहेका चार स्वर्गदूतहरू देखेँ, जसले पृथ्वीका चार वायुलाई थामिरहेका थिए, ताकि न त पृथ्वीमाथि, न समुद्रमाथि, न कुनै वृक्षमाथि नै बतास बहोस्। अनि मैले अर्को एक स्वर्गदूतलाई पूर्वबाट उक्लँदै आएको देखेँ, जससँग जीवित परमेश्वरको छाप थियो; र उनले ठूलो स्वरले ती चार स्वर्गदूतहरूलाई पुकारे, जसलाई पृथ्वी र समुद्रलाई क्षति पुर्याउने अधिकार दिइएको थियो, यसो भन्दै, “हामीले हाम्रा परमेश्वरका सेवकहरूलाई तिनीहरूको निधारमा छाप नलगाइसकेसम्म पृथ्वीलाई, न समुद्रलाई, न वृक्षहरूलाई नै क्षति पुर्याओ।” प्रकाश ७:१–३।
इजकिएलको दोस्रो भविष्यवाणी हावातर्फ निर्देशित थियो, र हावाले ती शरीरहरूलाई ल्याइदिएको जीवन चार हावाको सन्देशबाट आएको थियो। इजकिएल अध्याय सैंतीसका पद आठदेखि दशसम्म “हावा” वा “श्वास” भनी देखापर्ने शब्द प्रत्येक प्रयोगमा एउटै हिब्रू शब्द हो। परमेश्वरले आदमभित्र जीवनको श्वास फुक्नुभयो, र इजकिएलमा जीवनको श्वास भनेको चार हावाबाट आउने एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने सन्देश हो। त्यो सन्देशले पहिलो सन्देशद्वारा मृत्युको उपत्यकामा एकसाथ ल्याइएका शरीरहरूमा परमेश्वरको सृजनात्मक शक्ति पुर्याउँछ। चार हावाको सन्देश भनेको आइतबारको व्यवस्थाको कारण संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि न्याय ल्याउने इस्लामको सन्देश हो। यो मध्यरातको पुकारको सन्देश हो।
सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहास एउटा निराशाबाट आरम्भ हुन्छ, जसले ढिलाइको समयको सुरुवात गर्दछ। प्रकाश ११ मा जब दुई अगमवक्ताहरू १८ जुलाई, २०२० मा मारिए, तब ढिलाइको समय आरम्भ भयो। जब प्रभुले इजकिएललाई सडकमा मृत अवस्थामा परेका ती दुई साक्षीहरू जीवित हुन सक्छन् कि भनी सोध्नुभयो, इजकिएल ती मृतकहरूमध्ये थिए।
परमप्रभुको हात ममाथि थियो, र उहाँले मलाई परमप्रभुको आत्मामा बाहिर लैजानुभयो, र हड्डीहरूले भरिएको त्यो उपत्यकाको बीचमा उभ्याउनुभयो। अनि उहाँले मलाई तिनीहरूको वरिपरि घुमाउँदै लैजानुभयो; र हेर, खुला उपत्यकामा ती अत्यन्त धेरै थिए; र लो, ती साह्रै सुकिसकेका थिए। अनि उहाँले मलाई भन्नुभयो, हे मानिसको पुत्र, के यी हड्डीहरू जीवित हुन सक्छन्? अनि मैले उत्तर दिएँ, हे परमप्रभु परमेश्वर, तपाईंलाई थाहा छ। इजकिएल 37:1–3.
सातौँ पदमा, जब इजकिएलले दुई भविष्यवाणीहरूमध्ये पहिलो प्रस्तुत गर्छन्, सन्देश केवल यति थियो, “हे सुक्खा हड्डीहरू हो, परमप्रभुको वचन सुन।” प्रकाशको पुस्तकमा यूहन्नाले लेख्छन्, “यस पुस्तकको भविष्यवाणीका वचनहरू सुन्नेहरू धन्य हुन्।” इजकिएलले ती मरेका सुक्खा हड्डीहरूलाई धन्य ठहरिएका व्यक्तिहरूको प्रतिनिधित्व गर्छन्, अर्थात् ती, जसले परमप्रभुको वचन सुन्ने इजकिएलको आज्ञा सुन्छन्, र उहाँको वचन सत्य हो। इजकिएलको दोस्रो अध्यायमा, परमेश्वरको वचन सुन्नेहरूको अनुभव वर्णन गरिएको छ।
अनि उहाँले मसित भन्नुभयो, हे मानिसको सन्तान, आफ्ना खुट्टामा उभिनू, र म तँसित बोल्नेछु। अनि उहाँले मसित बोल्नुहुँदा आत्मा मभित्र प्रवेश गर्नुभयो, र उहाँले मलाई मेरा खुट्टामा उभ्याउनुभयो, ताकि मसँग बोल्नुहुने उहाँलाई मैले सुनूँ। इजकिएल २:१, २।
प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा, जब ती मृत शरीरहरूले प्रभुको वचन सुन्छन्, तब सान्त्वनाकर्ता तिनीहरूभित्र प्रवेश गर्नुहुन्छ र तिनीहरू आफ्ना खुट्टामा उभिन्छन्। तिनीहरूलाई आफ्ना खुट्टामा उभ्याउने सान्त्वनाकर्ता नै हुनुहुन्छ।
तीन दिन र आधा बितेपछि परमेश्वरबाट आएको जीवनको आत्मा तिनीहरूमा प्रवेश गर्यो, र तिनीहरू आफ्नो खुट्टामा उभिए; र तिनीहरूलाई देख्नेहरूमाथि ठूलो भय पर्यो। प्रकाश ११:११।
मरेकाहरूको उभिनु भनेको दुई चरणको प्रक्रियाको पहिलो चरण हो, जसले तिनीहरूलाई तिनीहरूका चिहानहरूबाट उठाई आइतबारको व्यवस्थाको न्यायमा उचालिने झण्डा बनाउँछ। जब तिनीहरू अध्याय एघारमा उभिन्छन्, तिनीहरूलाई देख्नेहरूमाथि “ठूलो भय” आउँछ।
र उसले भयका कारण आफ्नो किल्लातर्फ पार हुनेछ, र उसका अगुवाहरू ध्वजदेखि डराउनेछन्, परमप्रभु भन्नुहुन्छ, जसको आगो सिय्योनमा छ, र जसको भट्टी यरूशलेममा छ। यशैया 31:9.
मिलराइट इतिहासको मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको दोस्रो भाग थियो। दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशले मिलराइटहरूलाई ती मण्डलीहरूबाट पृथक् गरायो, जुन त्यसबेला बाबेलकी छोरीहरूका रूपमा चिनिएका थिए, र विश्वासयोग्यहरूलाई बाहिर निस्केर मिलराइटहरूसँग आई उभिन बोलाइयो। त्यस सन्देशद्वारा विश्वास गर्नेहरूको एउटा ‘देह’ गठन भयो, र त्यसपछि दोस्रो चरण मध्यरात्रिको पुकारको सन्देश थियो, जसले दोस्रो सन्देशसँग आफूलाई जोडी त्यसमा शक्ति थप्यो। त्यसपछि मिलराइटहरू एक शक्तिशाली सेना भए, जसले त्यो सन्देशलाई ज्वारभाटाको छालजस्तै देशभरि फैलायो। त्यो दुई-चरणीय प्रक्रिया नै प्रकाश १८ का दुई स्वरहरू हुन्, र यो प्रक्रिया इजकिएलका ती मृत सुख्खा हड्डीहरूको पुनरुत्थानको ठ्याक्कै उही प्रक्रिया हो, जो प्रकाश ११ को सडकमा मारिएका थिए।
“स्वर्गबाट आएका शक्तिशाली स्वर्गदूतलाई सहायता गर्न स्वर्गदूतहरू पठाइए, र मैले त्यस्ता आवाजहरू सुनेँ, जो मानौँ सबैतिर गुन्जिरहेका थिए: हे मेरा मानिसहरू, तिमीहरू त्यसबाट बाहिर निस्क, ताकि तिमीहरू उसका पापहरूमा सहभागी नहोओ, र तिमीहरूले उसका विपत्तिहरू नपाओ; किनकि उसका पापहरू स्वर्गतक पुगेका छन्, र परमेश्वरले उसका अधर्महरू सम्झनुभएको छ। यो सन्देश तेस्रो सन्देशको एउटा थपझैँ देखिन्थ्यो, र यससँग यसरी जोडिएको थियो, जसरी सन् 1844 मा मध्यरात्रिको पुकार दोस्रो स्वर्गदूतको सन्देशसँग जोडिएको थियो।” Spiritual Gifts, volume 1, 195, 196.
सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासको पहिलो मार्गचिह्न त्यो निराशा हो, जसले ढिलाइको समय आरम्भ गर्दछ। ढिलाइको समय यस्तो अवधिको समय हो, जसलाई साढे तीन दिनको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ, जो उजाडस्थानको प्रतीक हो। उजाडस्थानमा चालीस वर्षको भौंताराइको अन्त्यमा, यहोशूले एउटा शक्तिशाली सेनालाई प्रतिज्ञात देशमा अगुवाइ गरे। साढे तीन दिनको अन्त्यमा, इजकिएललाई मृत्युको उपत्यकामा लगिन्छ, र उनलाई मृत शरीरहरूलाई “परमप्रभुको वचन सुन” भनी आज्ञा गर्न भनिन्छ। इजकिएल उजाडस्थानमा कराइरहेको एउटा “आवाज” हो। परमप्रभुको वचन सुन भन्ने आज्ञाले शरीरका अङ्गहरूलाई एकसाथ ल्याउँछ, तर तिनीहरू अझै जीवित भएका हुँदैनन्, तिनीहरू अझै सेना भएका हुँदैनन्, तिनीहरू अझै मोहर लगाइएका हुँदैनन्। दोस्रो अध्यायमा इजकिएलद्वारा बोलिएको “परमप्रभुको वचन” ले देखाउँछ कि जब सान्त्वनादाता आइपुग्नुहुन्छ, परमेश्वरका जनहरूले उभिन्छन्, र सोही समयमा तिनीहरूले परमप्रभुको वचन सुन्छन्। ख्रीष्टले प्रतिज्ञा गर्नुभएको थियो कि सडकमा तिनीहरू मारिएपछि साढे तीन दिनमा उहाँले सान्त्वनादातालाई पठाउनुहुनेछ।
एकपटक उभिएपछि, ती शरीरहरू, ‘जो अझै जीवित छैनन्,’ लाई दोस्रो भविष्यवाणी दिइनेछ। यशैयामा रहेको “उजाडस्थानमा पुकार गर्ने स्वर” ले आफूले पुकार गर्नुपर्ने भविष्यवाणी के हो भनी सोध्छ। इजकिएल र यशैया चालीसको “स्वर” दुवैलाई प्रस्तुत गर्न आज्ञा गरिएको “सन्देश” इस्लामको सन्देश हो। जब त्यो भविष्यवाणी सुनाइन्छ, “आदम” एक शक्तिशाली सेनाको रूपमा जीवित हुन्छ। त्यसपछि जीवित दुई साक्षीहरूले चाँडै आउने आइतवारको व्यवस्था पारित भएको कारण संयुक्त राज्य अमेरिकामाथि इस्लामको न्यायको सन्देश घोषणा गर्छन्। आइतवारको व्यवस्थाको न्याय सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासको तेस्रो मार्गचिह्न हो। जब त्यो पूरा हुन्छ, सेनालाई स्वर्गतर्फ एउटा ध्वजको रूपमा उठाइन्छ, र त्यसको प्रतिनिधित्व प्रकाश १४ मा गरिएको छ।
“मैले पहिलो, दोस्रो, र तेस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूमा एक अनुभव पाएको छु। स्वर्गदूतहरूलाई आकाशको मध्यभागमा उडिरहेका, संसारलाई चेतावनीको सन्देश घोषणा गरिरहेका, र यस पृथ्वीको इतिहासका अन्तिम दिनहरूमा जीवित मानिसहरूमाथि प्रत्यक्ष प्रभाव पारिरहेका रूपमा चित्रित गरिएको छ। कसैले पनि यी स्वर्गदूतहरूको आवाज सुन्दैन, किनकि तिनीहरू स्वर्गको ब्रह्माण्डसँग सामञ्जस्यमा कार्यरत परमेश्वरका जनहरूको प्रतिनिधित्व गर्ने प्रतीक हुन्। परमेश्वरको आत्माद्वारा प्रबुद्ध पारिएका र सत्यद्वारा पवित्र ठहराइएका पुरुष र स्त्रीहरूले यी तीन सन्देशहरूलाई तिनको क्रमअनुसार घोषणा गर्छन्।” Selected Messages, book 2, 387.
उठाइने ध्वज भनेको आकाशको मध्यभागमा उडिरहेको तेस्रो स्वर्गदूत हो, जसले मानिसजातिलाई पशुको छाप ग्रहण नगर्नू भनी चेतावनी दिन्छ। त्यो शक्तिशाली सेना माइकल उठिनुहुने र मानवको अनुग्रह-अवधि समाप्त नहुन्जेलसम्म संसारसमक्ष त्यस सन्देशलाई प्रस्तुत गरिरहन्छ।
हामी यी विचारहरूलाई अर्को लेखमा निरन्तरता दिनेछौँ।
अनि मध्यरातमा यस्तो पुकार भयो, हेर, वर आउँदै हुनुहुन्छ; उहाँलाई भेट्न बाहिर निस्केर जाओ। मत्ती २५:६।