सत्य के हो? - नम्बर पाँच

सात गर्जनाभित्र उद्घाटित गरिएको भविष्यवाणीमय इतिहासले हामी अहिले रहेको इतिहासलाई पहिचान गराउँछ। त्यसले प्रतिनिधित्व गरेको इतिहास नआउञ्जेल त्यो रहस्य लुकाइएर राखिएको थियो। यो त्यही समय हो जब सान्त्वनादाता, “सत्य” का आत्माले यूहन्नाले येशू ख्रीष्टको प्रकाश भनिएको सत्य प्रकट गर्नुहुन्छ, किनकि येशू ख्रीष्ट सत्य हुनुहुन्छ। यो केवल यति मात्र होइन कि “सत्य” भन्ने शब्दले परमेश्वरको चरित्रलाई जनाउँछ। र यो केवल अद्भुत भाषाविद्को एउटा प्रकाशना मात्र पनि होइन, कि हिब्रू शब्द “सत्य” शास्त्रभरि यति गहन तरिकाले प्रयोग गरिएको छ। तर यो त त्यस्तो अचम्मको चमत्कार पनि हो, जुन बुझिँदा प्रकाशको पुस्तकका भविष्यवाणीहरू खोल्ने कुञ्जी बन्छ, र यसो गर्दा यसले सम्पूर्ण बाइबललाई नै खोलिदिन्छ। तर यो केवल तिनीहरूका लागि हो जो त्यहाँ लेखिएका कुराहरू हेर्न, सुन्न, र पालन गर्न इच्छुक छन्, किनकि समय नजिकै छ।

मानिसहरूले “सत्य” लाई त्यसरी चिन्न, जसद्वारा तिनीहरू त्यसबाट पवित्रीकृत हुन सकून्, पवित्र आत्माको उपस्थितिको आवश्यकता पर्छ। मानिसहरूले बौद्धिक रूपमा “सत्य” भन्ने शब्दलाई बुझ्न सक्छन्, र त्यसको महत्त्वबाट चकित पनि हुन सक्छन्, तर “सत्य” खाइनुपर्छ। यसलाई अन्तःकरणमा ग्रहण गरिनुपर्छ र व्यक्तिको अनुभवको एक अङ्ग बनाइनुपर्छ, किनकि वचनले ख्रीष्टको स्वरूपमा रूपान्तरित हुन खोज्नेहरूलाई परमेश्वरको सृजनात्मक शक्ति प्रदान गर्दछ। “सत्य” भनी अनुवाद गरिएको हिब्रू शब्दसम्बन्धी मेरो व्यक्तिगत अनुसन्धानको आरम्भिक स्थलहरूमध्ये एक हिब्रू विद्वानहरू थिए, जसले “सत्य” भन्ने शब्दको अद्भुत स्वरूप र बाइबलमा यसको प्रयोगबारे पनि चर्चा गर्छन्। तर तिनीहरूको “सत्य” भन्ने शब्दसम्बन्धी बौद्धिक समझले तिनीहरूलाई ख्रीष्टतर्फ डोर्‍याएको छ भन्ने विश्वास गर्ने कुनै कारण छैन।

पवित्र आत्माको उपस्थितिसहित वचनलाई खानुपर्ने यो भविष्यसूचक तथ्यले दश कुमारहरूको दृष्टान्तमा “तेल” सम्बन्धी सिस्टर ह्वाइटको परिभाषाको प्रतिध्वनि गर्दछ, र साथै दुलहाको प्रतीक्षामा रहेका कुमारहरूको दुई वर्गबारे उहाँको वर्णनलाई पनि प्रतिध्वनित गर्दछ।

प्रतीक प्रायः एकभन्दा बढी अर्थ बोकेको हुन्छ, र त्यसको अर्थ त्यो प्रतीक जहाँ अवस्थित छ, त्यही प्रसङ्गद्वारा निर्धारण गरिनुपर्छ। यसलाई न त शब्दको व्याकरणिक विशेषज्ञले दिएको परिभाषाद्वारा निर्धारण गरिनुहुन्छ, न त त्यो शब्द लेखिएको ऐतिहासिक समय-सीमाद्वारा। यी दुई पद्धतिहरू नै ती उपायहरू हुन् जसलाई एडभेन्टवादका धर्मशास्त्रीहरूले “सत्य” लाई अस्वीकार गर्न अपनाएका छन्। प्रतीकलाई त्यही प्रसङ्गद्वारा परिभाषित गरिन्छ जहाँ यसको प्रयोग भएको हुन्छ। भविष्यवाणीको आत्माभित्र, दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा “तेल” भन्ने शब्दले “तेल” पाइने खण्डको प्रसङ्गअनुसार कम्तीमा केही भिन्न कुराहरूको प्रतिनिधित्व गर्दछ। किन एक वर्गका कुँवारीहरूसँग तेल छ र अर्कोसँग छैन?

मूर्ख कुँवारीहरूमा चाँडै आउन लागेको संकटमा सफल हुन आवश्यक पर्ने चरित्र छैन। तिनीहरूमा ख्रीष्टको धार्मिकता अभाव छ। तर तेल एउटा सन्देश पनि हो, र “अन्तिम दिनहरू” मा दस कुँवारीहरूको दृष्टान्तमा रहेको तेल येशू ख्रीष्टको प्रकाशद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको अन्तिम चेतावनीको सन्देश हो, जसलाई सुनिनु, पढिनु र पालन गरिनु आवश्यक छ।

“तेल” अन्तिम सन्देश हो, जुन फेरि पनि येशू ख्रीष्टको प्रकाश हो। उक्त अंशमा तेल पाउन चाहनेहरूले होरेबको गुफामा मोशाले गरेझैँ परमेश्वरसँग बिन्ती गर्नुपर्छ। तर ध्यान दिनुहोस्, यदि हामीले मोशाले गरेझैँ परमेश्वरले हामीलाई उहाँको “महिमा” “देखाइदिनुहोस्” भनी “बिन्ती” गर्ने हो भने, हामीले पहिले सान्त्वनादाता हुनुहुने पवित्र आत्माको याचना गर्नुपर्छ। यदि हामी त्यसो गर्छौँ भने, तब स्वर्गदूतहरू र ती दुई सुनका नलीहरूद्वारा हामीले ख्रीष्टको धार्मिकता प्राप्त गर्नेछौँ। यदि हामीले प्रार्थना गर्न र ख्रीष्टको चरित्रको लागि बिन्ती गर्न सक्छौँ, जस्तो कि लाओडिसियाली एडभेन्टवादका परम्परा र रीतिहरूले गरिनु पर्ने सुझाव दिन्छन्, तर त्यही समयमा हामी येशू ख्रीष्टको प्रकाशको सन्देशलाई अस्वीकार गरिरहेका छौँ भने, हामी आफैँलाई धोका दिइरहेका हुन्छौँ। उहाँको धार्मिकता हामीकहाँ “परमेश्वरका आत्माका सन्देशहरू” मार्फत सञ्चारित हुन्छ, जो परमेश्वरको सिंहासनको सामु उभिएका ती दुई अभिषिक्तहरूद्वारा सञ्चारित गरिन्छन्। जब हामी उहाँको सन्देशलाई अस्वीकार गर्छौँ, तब हामी उहाँको धार्मिकतालाई अस्वीकार गर्छौँ।

“समस्त पृथ्वीका प्रभु”को सामु उभिने ती दुई “अभिषिक्त जनहरू”लाई प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारका दुई साक्षीहरूका रूपमा पनि प्रस्तुत गरिएको छ।

हामीले जकरियाहको होस् वा यूहन्नाको, दुई साक्षीहरूको गवाहीलाई विचार गरे पनि, यी दुवै गवाहीहरूको सन्दर्भ त्यही सञ्चार-प्रक्रिया हो, जुन प्रकाशको पुस्तक अध्याय १ पद १ मा येशू ख्रीष्टको प्रकाशको सन्देशसँग सम्बन्धित रूपमा उल्लिखित पहिलो सत्य नै हो। पिताबाट पुत्रकहाँ, पुत्रबाट स्वर्गदूतहरूकहाँ, स्वर्गदूतहरूबाट एक अगमवक्ताकहाँ, अनि अगमवक्ताबाट मण्डलीकहाँ। ख्रीष्टले मानवजातिसँग बोल्नुहुने यो प्रक्रिया एउटा महत्त्वपूर्ण समझ हो, जसलाई उहाँले अन्तिम चेतावनीको सन्देशभित्र प्रकट गर्न चाहनुहुन्छ। यो पहिलो र तेस्रो स्वर्गदूतका सन्देशहरूको प्रस्तुतीकरणमा दिइएको जोडसँग मेल खान्छ।

पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश विलियम मिलरद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। मिलरसँग केही भविष्यसूचक विशेषताहरू छन्, जसलाई अवश्यै चिन्नुपर्छ। उनी आन्दोलनका “पिता” थिए, जसले अल्फा र ओमेगाको सन्दर्भमा अनिवार्य रूपमा एउटा पुत्र हुनेछ भन्ने माग गर्दछ। उनले “मिलराइट” नामद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको एउटा आन्दोलनको प्रतिनिधित्व गरे, जुन एक प्रकारको चट्टानका लागि प्रयोग हुने शब्द हो। उनलाई भविष्यवाणीको व्याख्याका बाइबलीय नियमहरूको एउटा समष्टि व्यवस्थित गर्न प्रयोग गरियो। ती नियमहरू परमेश्वरको आत्माका सन्देशहरूको संप्रेषणको एक प्रमुख अङ्ग बन्छन्—जसलाई या त अस्वीकार गरियो वा ग्रहण गरियो—जसरी मिलरको पुस्ताका मानिसहरूले आफ्नो मूर्ख लाओदिकीया अवस्थालाई कायम राख्ने कि बुद्धिमान फिलाडेल्फियाली बन्ने भनी छनोट गरे। पहिलो स्वर्गदूतको सन्देशका पिता हुनुको नाताले, उनले त्यस्तो एउटा आन्दोलनको प्रतीकात्मक रूप धारण गर्छन्, जसले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशको उद्घोष गर्नेछ; र त्यस आन्दोलनको सन्देशसम्बन्धी बुझाइ भविष्यवाणीको व्याख्याका विशेष बाइबलीय नियमहरूको एउटा समष्टिद्वारा निर्देशित हुनेछ, जसले तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशलाई त्यत्तिकै दृढतापूर्वक स्थापित गर्नेछ, जसरी मिलरलाई पहिलो स्वर्गदूतको सन्देश स्थापित गर्न प्रयोग गरियो। परमेश्वर कहिल्यै परिवर्तन हुनुहुन्न; येशू ख्रीष्ट हिजो, आज, र सधैंभरि एउटै हुनुहुन्छ।

एडभेन्टवादको आरम्भमा होस् वा अन्तमा, तेलद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएका परमेश्वरका आत्माका सन्देशहरू दुई साक्षीहरूमार्फत सञ्चारित हुन्छन्। आरम्भमा मिलेराइटहरूसँग ती दुई साक्षी पुरानो र नयाँ करार थिए, र अन्तमा तिनीहरू बाइबल र अगमवाणीको आत्मा हुन्। यही कारणले गर्दा, अनुसन्धानात्मक न्यायको अन्तिम दिनहरूमा परमेश्वरका जनहरूको अन्त्यलाई सबैभन्दा पूर्ण रूपमा चित्रित गर्ने यूहन्ना पतमस टापुमा थिए।

पात्मोसको भविष्यवाणीमय परिवेशले यूहन्ना सतावटमा परिरहेको छ भन्ने कुरा जनाउँछ। उहाँ बाइबल र भविष्यवाणीको आत्मामार्फत येशू ख्रीष्टको प्रकाशलाई चिनाउने परमेश्वरका आत्माका सन्देशहरू ग्रहण गरेको कारण सतावटमा पारिनुभएको थियो।

परमेश्वरका “अन्तिम दिन” का जनहरूमाथिको सतावटलाई प्रकाशको पुस्तक अध्याय एघारमा पनि चित्रण गरिएको छ, जब ती दुई साक्षीहरू सडकहरूमा मारिन्छन्, र सबैले तिनीहरूको मृत्युमा उत्सव मनाउँछन्। अध्याय एघारमा ती दुई साक्षी एलिया र मोशा हुन्। तिनीहरूले साढे तीन वर्षसम्म आफ्नो साक्षी दिएका थिए र त्यसपछि तिनीहरू मारिए, तर त्यसपछि तिनीहरू पुनर्जीवित भए।

सबै अगमवक्ताहरूले आफ्नै इतिहासभन्दा अन्तिम दिनहरूको विषयमा बढी बोल्छन्; त्यसैले यदि कुनै पुस्तकले अन्तिम दिनहरूको विषयमा बोलिरहेको छ भने, त्यो प्रकाशको पुस्तक हो, जहाँ बाइबलका सबै पुस्तकहरू भेटिन्छन् र अन्त्यमा पुग्छन्। अतः अन्तिम दिनहरूमा एउटा “सन्देश” अवश्य हुनुपर्छ, जो मारिन्छ, र त्यसपछि पुनर्जीवित हुन्छ। प्रकाश अध्याय एघारले फ्रान्सेली क्रान्तिको इतिहासलाई चित्रित गर्‍यो, तर अझ प्रत्यक्ष रूपमा यसले अन्तिम दिनहरूमा तेस्रो स्वर्गदूतको सन्देशमाथिको एउटा आक्रमणलाई चित्रित गर्दछ। मिलरको सन्देश र आन्दोलनद्वारा पूर्वरूपित गरिएको सन्देश र आन्दोलनले त्यो आक्रमण भोग्यो र जुलाई १८, २०२० मा मरे। प्रकाश अध्याय एघारअनुसार, त्यो आक्रमण अथाह कुण्डबाट माथि उक्लेर आएको पशुद्वारा सञ्चालन गरिनु पर्ने थियो।

सिस्टर ह्वाइटले हामीलाई सूचित गर्नुहुन्छ कि “अथाह खाडल” ले शैतानी शक्तिको नयाँ प्रकटीकरणलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ।

प्रकाशको पुस्तकमा अथाह खाडलबाट उत्पन्न हुने तीन शक्तिहरूको पहिचान गरिएको छ। पहिलो, प्रकाश अध्याय ९ पद २ मा उल्लिखित इस्लाम; दोस्रो, अध्याय ११ पद ८ मा फ्रान्सेली क्रान्तिको नास्तिकता; र तेस्रो, अध्याय १७ पद ८ मा आधुनिक रोम। अन्तिम दिनहरूमा देखापर्ने “नयाँ प्रकटीकरण” जसले केवल मिलराइट आन्दोलनद्वारा प्रतिरूपित आन्दोलनमाथि मात्र होइन, संसारमाथि पनि आक्रमण गर्नेछ, त्यो “Woke-ism” भनेर चिनिने नक्कली मध्यरातको पुकारको नक्कली जागरण हो। Woke-ism ले “शैतानी शक्तिको नयाँ प्रकटीकरण” को प्रतिनिधित्व गर्दछ, जसलाई वर्तमान येशू समाजीय ख्रीष्टविरोधीले समर्थन गरेको छ, र जसलाई संयुक्त राष्ट्रसंघका राजनीतिक नेताहरू, व्यापारीहरू, संयुक्त राज्य अमेरिकाका पतित प्रोटेस्टेन्ट मण्डलीहरूका उदार प्रतिनिधिहरू, तथा समलैंगिक समुदायका विकृत जीवनशैलीका सबै प्रकारहरूको प्रवर्द्धन गर्ने वा त्यस्तो प्रवर्द्धन हुन दिने RINO-रिपब्लिकनहरूसँगको संलग्नतामा डेमोक्रेटिक पार्टीद्वारा प्रवर्द्धन गरिन्छ; जुन अध्याय ११ मा “सदोम” को रूपमा प्रतिनिधित्व गरिएको छ। यही तीन शक्तिहरू हुन् जसले संसारलाई आरमागेदोनतर्फ डोर्याउँछन्, र तिनीहरू “मिश्र” द्वारा पनि प्रतिनिधित्व गरिएका छन्, जो नास्तिकता र सांसारिकताको प्रतीक हो। फ्रान्सेली क्रान्तिको अराजकताभित्र स्थापित, जुन सिस्टर ह्वाइटले “दुष्ट महासंघ” भन्नुहुने यस संरचनालाई निर्माण गर्ने यी तीन शक्तिहरूमध्येको अर्को एक तत्त्व हो, तिनले प्रत्यक्ष वा परोक्ष रूपमा Woke-ism लाई प्रवर्द्धन गर्छन् वा त्यसलाई अनुमति दिन्छन्। Woke-ism दस कुँवारीहरूको जागरणको शैतानी नक्कल हो। यी विषयहरूमा हामीसँग अझ धेरै छलफल गर्न बाँकी छ, तर त्यसअघि हामीले जुलाई १८, २०२० मा सम्पन्न भएको सडकको हत्या-पश्चातको अवस्थालाई सम्बोधन गर्न आवश्यक छ।

र साथै, प्रिय पाठक, कृपया यो बुझ्नुहोस् कि रिपब्लिकन पार्टीलाई समर्थन गर्न मसँग केही पनि छैन। कुनै पनि राजनीतिक विचारधाराप्रति मेरो कुनै विश्वास छैन। म केवल संयुक्त राज्य अमेरिका, संयुक्त राष्ट्रसंघ, र पोपसत्तामा विद्यमान रहेका भविष्यसूचक गतिशीलताहरूलाई औंल्याइरहेको छु। जब हामी १७९८ देखि आइतबारको व्यवस्थासम्म एकअर्कासँग समानान्तर रहेका दुई सीङहरूलाई प्रत्यक्ष रूपमा सम्बोधन गर्न थाल्छौं, तब ती गतिशीलताहरूलाई अझ विशिष्ट रूपमा सम्बोधन गरिनेछ।

सैतानी ‘वोक’-वाद, जसले नक्कली मध्यरात्रिको पुकारलाई प्रतिनिधित्व गर्दछ, वास्तविक मध्यरात्रिको पुकारभन्दा अघि देखा पर्छ; र साँचो मध्यरात्रिको पुकारको समय आउनुभन्दा पहिले, सडकहरूमा मारिएकाहरू अन्ततः या त मूर्ख कुमारी वा बुद्धिमती कुमारीमध्ये एकमा विकसित हुनेछन्। हाम्रो चरित्रहरूलाई या त विनाशको आगोका निम्ति नियत बन्डलमा, वा स्वर्गीय भण्डारका निम्ति बन्डलमा बाँधेर अलग गरिने समयावधि अब आइसकेको छ।

सिस्टर ह्वाइटले यो पहिचान गर्नुहुन्छ कि ढिलाइको समयमा मिलराइट इतिहासका मूर्ख कुँवारीहरूले परीक्षणस्वरूप आएको निराशाप्रति बुद्धिमान् कुँवारीहरूले जस्तो होइन, फरक प्रकारले प्रतिक्रिया जनाए; यसरी यसले संकेत गर्दछ कि ढिलाइको समयसम्म आइपुग्दा उनीहरूको चरित्र पहिले नै स्थिर भइसकेको थियो। तर यर्मियाको साक्षीले हामीलाई सूचित गर्दछ कि हामी परमेश्वरतर्फ फर्कने छनोट गर्न सक्छौँ, र उहाँ केवल हामीतर्फ फर्कनुहुने मात्र होइन, तर आगामी संकटमा हामी उहाँको मुखपत्रका रूपमा प्रयोग भइरहँदा दुष्ट र भयानकको विरुद्धमा उहाँले हामीलाई काँसाको घेरेदार पर्खाल बनाउनुहुनेछ। त्यही भविष्यसूचक बिन्दुमा येशूले हामीलाई सान्त्वना दिने प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ। यही नै यूहन्नाका ती चार अध्यायहरूको महत्त्व हो, जुन हाम्रो वर्तमान इतिहासभित्र स्थापित गरिएका छन्।

तेल पवित्र आत्मा हो; यो चरित्र हो, र यो परमेश्वरको आत्माका सन्देशहरू पनि हो। परमेश्वरको आत्मा “सान्त्वनादाता” हुनुहुन्छ। जसरी परमेश्वरले संसारलाई यति प्रेम गर्नुभयो कि उहाँले आफ्नो एकमात्र-जन्माउनुभएको पुत्र दिनुभयो, र जसरी येशूले आफ्नो ईश्वरीय अस्तित्व बलिदान गर्नुभयो ताकि उहाँले आफूले सृष्टि गर्नुभएको मानवतालाई अनन्तकालसम्म आफ्नै अंशका रूपमा स्वेच्छाले स्वीकार गर्न सकून्, त्यसरी नै यस समयावधिमा दिइएको पवित्र आत्मा पनि हामीसँग सदासर्वदा रहनुहुनेछ।

मानव प्राणीहरूसँग सदाको निम्ति वास गर्न रोज्नुमा आत्माले गर्नुभएको यो बलिदान, स्वर्गीय त्रयका अन्य दुई व्यक्तिहरूका बलिदानसँग समानान्तर छ। सम्भवतः अनन्तकालभरि उद्धार पाएकाहरू प्रत्येकभित्र वास गर्न इच्छुक हुनुभएकोमा आत्माको बलिदान जत्तिकै महत्त्वपूर्ण कुरा यो पनि हो कि यस विशेष ऐतिहासिक सन्दर्भमा “सान्त्वनादाता” को आगमनले परमेश्वरका जनहरू अनन्तकालका निम्ति कहिले छाप लगाइन्छन् भन्ने कुरा चिन्हित गर्दछ।

जहाँ सहायकको प्रतिज्ञा पूर्ण रूपमा पूरा हुने इतिहास छ, अर्थात् एक लाख चवालीस हजारको इतिहासमा, आत्मा हामीभित्र “सधैँभरि” “बास” गर्नुहुनेछ। सुसमाचारका मागहरू पूरा गर्ने हरेक ख्रीष्टियनले पवित्र आत्मा प्राप्त गर्‍यो, र यसकारण ऊ “उद्धारको दिनसम्म छाप लगाइएको” थियो; तर त्यो छाप लगाइनु केवल वर्तमान इतिहासको अवधिमा एक लाख चवालीस हजारलाई छाप लगाइने समयतर्फ संकेत गर्दछ। एफिसीहरूमा, उद्धारको दिनसम्म छाप लगाइएकाहरूको विरोधाभास तिनीहरूसँग गरिएको छ, जसले “पवित्र आत्मा”लाई “दुःखी” तुल्याउँछन्। तिनीहरूले परमेश्वरका आत्माका सन्देशहरू स्वीकार गर्न इन्कार गरेर पवित्र आत्मालाई दुःखी तुल्याउँछन्, र यसरी सुनौलो तेललाई अस्वीकार गर्छन्। निराशाको यस अवधिमा जब ख्रीष्टले हामीकहाँ “सहायक” अर्थात् “सत्यका आत्मा” पठाउने प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ, उहाँले हामीमाथि आफ्नो छाप राख्ने प्रतिज्ञा गरिरहनुभएको हुन्छ, र उहाँको त्यो छापले उहाँका आज्ञाहरू पालन गर्नु, विशेष गरी शबाथको आज्ञा, जनाउँछ; यही त्यो दिन हो जसमा यूहन्नाले प्रकाश प्राप्त गरे, र यही त्यो विषय हो जसले अब संसारको सामना गर्न लागेको छ।

बुद्धिमान कन्याहरूको छाप लगाइने कार्य आइतबारको व्यवस्थाको परीक्षाअघि सम्पन्न हुन्छ, किनकि त्यहीँ बुद्धिमान र मूर्ख दुवैका चरित्र प्रकट हुनेछन्; र चरित्र संकटको घडीमा कहिल्यै विकास हुँदैन, त्यो केवल प्रकट मात्र हुन्छ। छाप लगाइनु, अन्य कुराहरूका साथै, लाओडिसियाको मनबाट फिलादेल्फियाको मनमा रूपान्तरण हुनु हो। समस्या यो हो कि त्यो रूपान्तरण सम्पन्न हुनका लागि, हामी प्रत्येकका लागि पहिलो परीक्षा यही हो कि अहिलेसम्म हामी लाओडिसियाकै थियौँ भन्ने कुरा साँचो रूपमा बुझ्नु; किनकि लाओडिसियाको रूपमा हाम्रो मुख्य आत्मिक प्रवृत्ति भनेको सबै कुरा ठीकठाक छ भन्ने हो, जबकि वास्तवमा सबै कुरा पूर्णतः बिग्रिएको हुन्छ। त्यो प्रवृत्ति त्यागिनुपर्छ; यो ती घृणित वस्तुहरूमध्ये एक हो, जसलाई बहुमूल्य कुराबाट अलग गरिनुपर्छ।

येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई प्रतिज्ञा गर्नुभएको “सान्त्वनादाता”, जसले निराशाको समयमा तिनीहरूलाई सान्त्वना दिनुहुन्छ, उहाँका जनहरूलाई सबै सत्यतर्फ डोर्‍याउनुहुन्छ, र हामी “सत्यमा स्थिर बस्ने” प्रक्रियाद्वारा छाप लगाइन्छौँ। यस बिन्दुमा परमेश्वरका जनहरूले स्थिर हुनुपर्ने “सत्य” त्यो “सत्य” हो, जो अनुग्रहको अवधि समाप्त हुनुअघि नै खोलेर देखाइन्छ, किनकि “समय नजिकै आएको छ।” त्यो सत्य सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहासको संरचना हो, र त्यस गुप्त इतिहासले त्यो इतिहास चिन्हित गर्दछ जहाँ येशू ख्रीष्टको प्रकाश खोलिन्छ। सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहास ठीक त्यही समयमा पूरा हुनेछ, जब गुप्त इतिहासको रूपमा प्रस्तुत गरिएको “सत्य” खोलेर प्रकट गरिन्छ। “सत्य” को खोलिनु नै त्यो कुरा हो, जसले पहिले छाप लगाइएको सन्देश ग्रहण गर्नेहरूलाई छाप लगाउँछ।

आइतबारको व्यवस्थाको समयमा क्रोधित राष्ट्रहरूको हलचल आउनुअघि नै, यसरी राष्ट्रिय विनाशको आरम्भ हुँदै गर्दा, परमेश्वरका जनहरूका निधारमा छाप लगाइन्छ। येशू ख्रीष्टको प्रकाश “यस भविष्यवाणीका वचनहरू” हुन्, अर्थात् प्रकाशको पुस्तकका ती वचनहरू, जसलाई अबदेखि छाप लगाएर राखिने छैन, किनकि समय नजिक आएको छ। यही त्यो सत्य हो, जसलाई अब पढिनु, सुनिनु, र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण रूपमा पालन गरिनु आवश्यक छ, यदि हामी आशिष् पाउन चाहन्छौँ भने।

जसले उद्घाटित हुँदै आएको सन्देशलाई पालन गर्छन्, तिनीहरूका लागि प्रतिज्ञा यो हो कि सहायकले हामीलाई “सबै कुरा” “जेसुकै” येशूले “तिमीहरूलाई” भन्नुभएको छ, ती “सिकाउनुहुनेछ।” यही प्रतिज्ञा एम्माउसका चेलाहरूमा र त्यसपछि एघार चेलाहरूमा पूरा भयो। जब ख्रीष्टले एम्माउसका चेलाहरूका आँखामाथिको “रोक” आफ्ना हातद्वारा हटाउनुभयो र त्यसपछि एघार चेलाहरूको “समझ” “खोलिदिनुभयो” ताकि तिनीहरूले “धर्मशास्त्र” पूर्ण रूपमा “बुझ्न” सकून्, तब उहाँले “अन्तिम दिनहरू” मा जीवन बिताइरहेका, आफ्ना निराशाबाट फर्कने, आफ्नो लाओडिसियाली अवस्थाबाट पश्चात्ताप गर्ने, र “सत्य” ग्रहण गर्नेहरूका लागि एउटा प्रतिज्ञा अभिलेखित गर्दै हुनुहुन्थ्यो। “अन्तिम दिनहरू” मा “सहायकले” हामीलाई “सबै कुरा” सिकाउनुहुँदा “सबै कुरा” हाम्रो “स्मरणमा” ल्याउनुहुनेछ। जसरी उहाँले हामीलाई सबै कुरा सिकाउनुहुँदा विगतका सत्यहरू हाम्रो स्मरणमा ल्याउनु महत्त्वपूर्ण छ, त्यसरी नै उहाँले “आउने कुराहरू” पनि हामीलाई “देखाउनुहुनेछ।”

यस समयमा सान्त्वनादाता हामीलाई “सत्य” मा “अगुवाइ” गर्नुहुनेछ, “सबै कुरा” सिकाउनुहुनेछ, जसमा “आउने कुराहरू” पनि समावेश छन्, किनकि यस समयमा येशूसित अझै पनि हामीलाई “भन्नुपर्ने धेरै कुरा” छन्। ती कुराहरू—चाहे ती हाम्रो “सम्झना” का कुराहरू हुन्, “आउने कुराहरू” हुन्, वा उहाँले अझै हामीलाई भन्नुपर्ने “कुराहरू” हुन्—त्यही हो जसले हामीलाई आउँदै गरेको संकटका लागि मुहर लगाउँछ। यसले त्यसो गर्दछ, किनकि उहाँको सत्यले उहाँको सृजनात्मक शक्तिको प्रतिनिधित्व गर्दछ। उहाँले आउँदै गरेको संकटभन्दा पहिले नै हामीलाई मुहर लगाउनुहुन्छ, किनकि उहाँको अभिप्राय यो हो कि पवित्र इतिहासमा कहिल्यै घट्ने उहाँका जनहरूविरुद्धको सबैभन्दा ठूलो सतावटको अवधिबारे हामीलाई पहिले नै चेतावनी दिइएको होस्। त्यो सतावटले विशेष रूपमा यस कुरालाई चिन्हित गर्दछ कि अतीतमा हामीले बोलेका शब्दहरू र गरेका कार्यहरू सम्झिइनेछन् र हाम्रा विरुद्ध प्रयोग गरिनेछन्, जसरी ख्रीष्टका वचनहरूलाई उहाँकै विरुद्ध बङ्ग्याइयो। तापनि, इजकिएल र ख्रीष्टद्वारा प्रतिरूपित भएझैं, हामीले तिनीहरूको विद्रोहको विरुद्ध साक्षीको रूपमा सन्देश प्रस्तुत गर्नुपर्छ।

“सत्यका आत्मा” जो “सान्त्वनादाता” हुनुहुन्छ, उहाँले “सत्य” हुनुहुने ख्रीष्टको “गवाही दिनुहुनेछ।” अनि “सत्य” नै अल्फा र ओमेगा, पहिलो र अन्तिम, आदि र अन्त हुनुहुन्छ। अहिले उघारिँदै गएको सात गर्जनहरूको गुप्त इतिहास एक लाख चवालीस हजारको छाप लगाउने सन्देश हो। जुलाई 18, 2020 को परिणामस्वरूप, यर्मियाले हामीलाई एउटा उदाहरण प्रदान गर्छन् कि हामी उहाँतर्फ फर्किने छनौट गर्न सकौं, जसले हामीलाई पहिले प्रेम गर्नुभयो। फर्किने त्यो कार्य पूरा गर्दा अमूल्यलाई तुच्छबाट अलग गर्ने जिम्मेवारी हाम्रो हो। यदि हामी डर र थरथराहटसहित आफ्नो मुक्तिको सिद्धि गर्छौं र त्यो कार्य पूरा गर्छौं भने हामीमाथि छाप लगाइनेछ, र हामी तुरुन्तै पृथ्वीको इतिहासको सबैभन्दा ठूलो सङ्कटमा प्रवेश गर्नेछौं। साथै, अगमवक्ताहरू, राजाहरू र धर्मी मानिसहरूले देख्न इच्छा गरेको इतिहास अनुभव गर्ने विशेषाधिकार पनि हामीले प्राप्त गर्नेछौं।

जसले त्यो काम उठाउँछन् र फर्कन्छन्, तिनीहरू “परमेश्वरको सिंहासनबाट निस्कने ज्योतिमा हिँड्नेछन्,” र “स्वर्गदूतहरूद्वारा स्वर्ग र पृथ्वीबीच निरन्तर सञ्चार रहनेछ,” जुन प्रकाशको पुस्तकको आरम्भिक पदमा चिनाइएको सञ्चारको प्रक्रिया हो।

यो खण्ड Testimonies, volume nine को एघारौँ पृष्ठबाट आरम्भ हुने अध्यायको अन्त्य हो भन्ने कुरा पहिचान गर्नु उचित छ, जसलाई nine-eleven को प्रतिनिधित्व गर्ने रूपमा बुझ्न सकिन्छ। शीर्षक आउने Bridegroom सम्बन्धी छ भन्ने कुरा पनि, साथै Habakkuk का चार्टहरूबारे पनि ध्यान दिनु उचित छ, जहाँबाट Paul ले Hebrews को पुस्तकमा लेखेको पद ग्रहण गरेका थिए। अध्यायको आरम्भले सेप्टेम्बर 11, 2001 मा सुरु भएको इतिहासलाई, Adventism को आरम्भमा स्थापित गरिएको भविष्यवाणीको करारका दुई पट्टिकाहरूलाई, र शीर्षक अन्तिम संकट हो भन्ने कुरालाई चिह्नित गर्दछ, जसले अन्तिम Midnight Cry लाई पहिचान गराउँछ। अध्यायको अन्त्य आरम्भसँग पूर्ण सहमतिमा छ, किनकि आरम्भ र अन्त्य दुवैले अन्तिम संकटलाई सम्बोधन गर्दछन्।

यदि हामी फर्कियौँ र यर्मियाद्वारा प्रतिनिधित्व गरिएको परमेश्वरको “मुख” हुने उच्च बोलावटलाई स्वीकार गर्‍यौँ भने, हामी अति चाँडै पवित्र इतिहासकै सबैभन्दा महान् संकलनमा सहभागी हुनेछौँ।