The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Five

De geschiedenis van 1776, 1789 en 1798 illustreert de geschiedenis van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend. Op elk van die data sprak het beest uit de aarde. De drie wegmarkeringen die worden getypeerd door de drie momenten waarop het beest uit de aarde sprak, lopen parallel met de drie stemmen van Christus op 11 september 2001, juli 2023 en de spoedig komende zondagswet.

Elk van die drie vocale wegmerken duidt op het escalerende „klinken” van het derde wee, dat tevens de zevende waarschuwingstrompet is, en een trompet is een stem.

De stem tot de protestantse hoorn op 11 september 2001 was de stem van de wachters die het Laodiceïsche adventisme terugriepen tot Jeremia’s oude paden, maar de vergadering der spotters weigerde daarin te wandelen.

De stem van juli 2023 was de opstanding van de bediening van Future for America, die sinds de eerste teleurstelling op 18 juli 2020 had gezwegen. Zoals bij Johannes’ aankondiging van de spoedig komende Messias, en bij Justinianus’ aankondiging van de spoedig komende antichrist, wees Future for America erop dat de toekomst van Amerika op het punt stond voor altijd te worden veranderd bij de spoedig komende zondagswet, en door het klinken van de zevende bazuin op dat wegmerk. De stem van een roepende in de woestijn was de stem van juli 2023.

De tweede stem van Openbaring hoofdstuk achttien wordt gehoord bij de spoedig komende zondagswet, wanneer het spreken van de draak door het beest uit de aarde plaatsvindt. Op dat moment wordt „de ezelin” voor de derde maal geslagen, en dan zal „de ezelin” spreken. De ezelin werd kort na 11 september 2001 geslagen, na 7 oktober 2023, en zal vervolgens opnieuw geslagen worden bij de spoedig komende zondagswet, waar zij spreekt. In het getuigenis van Bileam week zij van de weg af door toedoen van een engel, en de engel vertegenwoordigt de vier engelen die geboden wordt de vier winden van de islam tegen te houden, maar bij de zondagswet spreekt de ezelin van de islam met de klank van de zevende bazuin, die ook het derde wee is.

Daar is het dat het gezicht van de islam, dat sinds 18 juli 2020 vertoefd heeft, spreekt, want dan zal het niet langer vertoeven. Er zijn vele stemmen in de periode van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend, en die periode gaat vooraf aan Gods uitvoerend oordeel dat begint bij de spoedig komende zondagswet. Gods uitvoerend oordeel wordt voorgesteld door zeven engelen, met zeven schalen. Die periode begint met de uitstorting van de Heilige Geest, en zij vormt een herhaling van Pinksteren, toen de Heilige Geest werd uitgestort en vurige tongen van het gebeuren getuigden. De uitstorting op dat tijdstip wordt niet langer afgemeten, want de Heilige Geest wordt dan zonder mate uitgestort.

Op 11 september 2001 begon de verzegeling van de honderdvierenvijftigduizend, en de Heilige Geest werd in mate uitgestort. Het afmeten van die uitstorting werd uitgebeeld in de geschiedenis van Pinksteren, aanvangende bij de opstanding van Christus, waar een engel sprak en zei: „Zoon van God, kom tevoorschijn, de Vader roept U”, evenals Jezus Lazarus uit het graf riep met de woorden: „Lazarus, kom tevoorschijn.” In 2023 riep Christus de dode, dorre beenderen van de twee getuigen om „tevoorschijn te komen”.

Na Christus’ opstanding steeg Hij eerst op naar Zijn Vader, en daarna daalde Hij neer, zoals Hij deed op 11 september 2001. Vervolgens verlichtte Hij Zijn discipelen geleidelijk, zoals uitgebeeld wordt door Zijn ontmoeting met Maria, de discipelen die Hij op de weg naar Emmaüs ontmoette en onderwees, en daarna door Zijn verschijning aan de overige discipelen. Veertig dagen lang onderwees Hij de discipelen vóór Zijn laatste hemelvaart; daarna, na nog tien dagen, waren zij allen eendrachtig bijeen op één plaats, en werd de Heilige Geest zonder maat uitgestort.

In juli 2023 wekte de stem van Jezus de twee dode getuigen op en begon Hij het verstand van Zijn discipelen te openen voor alles wat geschreven staat in de wet van Mozes (de „zeven tijden”), de profeten (Nebukadnezars beeld van de beesten) en de Psalmen (de ervaring van Mozes en het Lam). Zijn onderwijzende arbeid begon bij Zijn opstanding en nam in de daaropvolgende veertig dagen toe. Zij begon met Zijn verzoek om te eten.

Gebed was een primair wegmerk in de voortgaande geschiedenis, en de geschiedenis vanaf Christus’ opstanding totdat Hij veertig dagen later opvoer, liet tien dagen over (tien is een beproeving), tot aan Pinksteren, wanneer de Heilige Geest zonder mate zou worden uitgestort. Zijn opstanding, hemelvaart, gevolgd door Zijn wederom neerdalen, vertegenwoordigt 11 september 2001. Juli 2023 vertegenwoordigt het einde van de veertig dagen, en de tien dagen die op juli 2023 volgen, leiden tot de spoedig komende zondagswet. In die laatste periode van tien dagen zijn eenheid en gebed het wegmerk. De eenheid werd voorgesteld door Ezechiëls eerste profetie in hoofdstuk zevenendertig, die de beenderen, pezen en het vlees samenbracht. Ezechiëls tweede profetie was de adem van de vier winden, en adem is een symbool van gebed. In die laatste tien dagen worden de honderd vierenveertigduizend verzegeld, daar zij zijn voorgesteld door Lazarus.

Niet alleen worden de wijze maagden tijdens dit bekronende wonder verzegeld, maar ook de dwaze maagden worden aan de verkeerde zijde van de kwestie verzegeld.

De vele stemmen in de geschiedenis van de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend tot aan de spoedig komende zondagswet zijn „regel op regel”, de stemmen van Gods profetisch Woord, en die stemmen klinken in de periode waarin „de vervulling van elk gezicht” tot stand komt. Zij klinken wanneer het zevende zegel wordt geopend.

Het openen van het zevende zegel bracht stilte teweeg, want deze periode vertegenwoordigt een bedelingswisseling, en bij een verandering in een heilige bedeling is er in de hemel altijd stilte, zoals bevestigd wordt door het kruis, toen de engelen ophielden met hun muziek en lofprijzing. Stilte in de hemel wordt tevens bevestigd door de voorschriften van de Grote Verzoendag, en op 22 oktober 1844 gebood Habakuk TWEE, vers TWINTIG, dat de gehele aarde stilte zou bewaren.

De hemel verstomde toen de mensen zondaars werden, en de hemel verstomde toen het bloed van Christus vergoten werd om zondaars te verlossen, en de hemel verstomde toen Christus’ oordeelswerk begon met het wegnemen van de zonde uit Zijn volk.

Het werk van het oordeel begon bij de komst van de derde engel in 1844, maar Gods volk koos ervoor in de woestijn te sterven, in plaats van voor eeuwig één te worden met de goddelijkheid. De derde engel verscheen opnieuw op 11 september 2001 en opnieuw was er stilte in de hemel. Toen begon de Leeuw uit de stam van Juda het zevende zegel weg te nemen, terwijl de engelen de komst van de derde engel in de geschiedenis van de laatste generatie gadesloegen.

De zeven oordeelsengelen waren aanwezig, gereed om hun werk van verwoesting te beginnen, maar hun werd toen gezegd: „Houdt, houdt, houdt, houdt,” terwijl de honderdvierendertigduizend werden verzegeld. De tweevoudige gebeden van de getrouwen werden naar de hemel opgezonden, voorgesteld door de tien dagen die aan Pinksteren voorafgingen en na de veertig dagen begonnen (een symbool van de woestijn), als voorstelling van de drie en een halve dag (een symbool van de woestijn) van Openbaring hoofdstuk elf. De twee getuigen werden vervolgens door de stem uit de woestijn onderwezen dat zij Daniëls twee gebeden moesten vervullen. Het gebed van Daniël twee, waarin Daniël en de drie waardigen baden om licht teneinde Nebukadnezars verborgen droom van het beeld der beesten te verstaan, en Daniëls gebed in hoofdstuk negen, waarin Daniël alleen bad en daarmee voldeed aan de vereisten van het gebed van Leviticus zesentwintig.

Het gezamenlijke gebed van Daniël twee was om licht aangaande een verborgen geheim dat verscholen lag binnen de uiterlijke lijn van de profetische geschiedenis. Het persoonlijke, private gebed van Daniël negen was om barmhartigheid met betrekking tot een innerlijke nood. Toen het vuur van de late regen in 2001 begon te vallen, waren er vele stemmen die gehoord konden worden door hen die de methodologie van regel op regel begrepen. Het vuur van het altaar dat op de aarde werd geworpen, was de boodschap die de uiteindelijke scheiding tussen de wijzen en de dwazen teweegbracht, en naarmate die boodschap zich gedurende die tien symbolische dagen verder ontwikkelde, werd de boodschap steeds duidelijker.

De boodschap betrof de escalerende crisis van het derde wee, die in Ezechiël hoofdstuk zevenendertig de twee profetieën was die er eerst toe leidden dat de twee getuigen samenkwamen, en vervolgens dat zij opstonden als een machtig leger. Daarna worden zij in hoofdstuk zevenendertig samengevoegd tot één stok, en de vereniging die wordt voorgesteld door het samengevoegd worden tot één stok, vertegenwoordigt de verbinding van goddelijkheid met menselijkheid, die tot stand wordt gebracht in de laatste bewegingen van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend.

In juli 2023 begonnen de gebeden op te stijgen, en het waren de gebeden van Daniël hoofdstuk negen en hoofdstuk twee. Toen werden stemmen gehoord, en ook donderslagen, en vervolgens werden bliksemstralen gezien. Bliksem en donder vergezellen regen zowel in de natuurlijke wereld als in de profetie. De regen begon op 11 september 2001. De eerste verwijzing naar bliksem en donder identificeert dit als een boodschap die bedoeld is om godvrezende vrees voort te brengen.

De bliksemstralen en donderslagen gingen vergezeld van de „stem” van een bazuin. Zij gaan vergezeld van regen en stellen profetische voetstappen voor om Gods volk te leiden.

De bliksemen en donderslagen zijn Gods stem, die weerklinkt ten tijde van de regen, en in die tijdsperiode brengt Hij Zijn winden (de islam is de oostenwind) voort uit Zijn schatkamer.

God liet Zijn stem horen toen Hij uitriep als een leeuw, en als antwoord deden zeven donderslagen hun stemmen horen, en die zeven donderslagen vertegenwoordigen Gods voetstappen gedurende de geschiedenis van de Milleritische beweging en ook in de beweging van de derde engel, die opnieuw op 11 september 2001 aanbrak, toen Hij de oostenwind uit Zijn schatkamers voortbracht.

Hij bracht de wind voort uit Zijn schatkamers, toen de eerstgeborene van Egypte werd geslagen, en het Pascha een voorafbeelding was van het kruis, dat op zijn beurt een voorafbeelding was van de komst van de derde engel in 1844, die op zijn beurt een voorafbeelding was van de terugkeer van de derde engel op de dag van de oostenwind, op 11 september 2001.

Wanneer de zegels worden weggenomen van het boek dat met de zeven zegels verzegeld is, vertegenwoordigt dit een voortschrijdende ontvouwing van de waarheid. Het wegnemen van het zevende zegel vertegenwoordigt de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. Wanneer het boek dat met zeven zegels verzegeld was voor het eerst wordt genoemd, zijn er bliksemstralen, donderslagen en stemmen, maar geen aardbeving.

Bij de eerste vermelding van de stemmen, bliksemstralen en donderslagen wordt de regen voorgesteld door de Heilige Geest, die de zeven vurige lampen is, maar er is geen aardbeving. Pas bij het wegnemen van het Zevende Zegel wordt de aardbeving van de spoedig komende zondagswet aangeduid. Hoofdstuk vier van Openbaring duidt het begin aan van het ontzegelen van de waarheid, volbracht door de Leeuw uit de stam van Juda, en wanneer de tijd van verzegeling wordt aangeduid, duidt dit het begin en het einde van de periode aan.

Het begin van de huidige periode was toen de engel neerdaalde om de aarde met Zijn heerlijkheid te verlichten op 11 september 2001; vervolgens worden wij in Jesaja zes ervan in kennis gesteld dat de boodschap, voorgesteld door „stemmen, bliksemstralen, donderslagen, wind en regen”, die bij de zondagswet wordt afgesloten, verkondigd moet worden aan een volk dat ziet, maar niet in staat zal zijn de betekenis van de bliksemstralen te onderscheiden, en hoewel zij horen, zullen zij niet in staat zijn de stemmen en donderslagen te verstaan, totdat zij door de grote aardbeving worden overvallen. De periode van de verzegeling van de honderdvierenvierenveertigduizend is de periode waarin de uitwerking van ieder gezicht wordt vervuld.

Die geschiedenis brengt twee klassen van aanbidders voort en openbaart deze. De ene klasse herkent de regen en ontvangt die daarom, want zij kunnen de bliksem zien en de stemmen, de donderslagen en de wind horen. Aan het einde van de verzegelingsperiode voert de grote aardbeving van de spoedig komende zondagswet vervolgens de uitvoerende oordelen van God in.

Bij de grote aardbeving omvatten de „bliksemen, stemmen en donderslagen” ook „hagel”. De „hagel” vertegenwoordigt de oordelen die beginnen te worden uitgegoten door de zeven engelen die zich gereedmaakten om dit te doen aan het begin van de verzegelingstijd, toen het zevende zegel werd geopend, juist zoals zij wachtten tot de engel door Jeruzalem zou trekken en een merkteken zou aanbrengen op hen die zuchtten en riepen over de gruwelen die in het land (uitwendig) en in de kerk (inwendig) werden bedreven.

De „hagel” markeert de tijd van Gods vernietigende oordelen, die een tijd van barmhartigheid zijn voor Gods andere kudde, die dan uit Babylon wordt uitgeroepen; en wanneer de laatste van de grote schare zich bij Gods kudde heeft gevoegd, sluit de menselijke genadetijd zich volledig.

Beste lezer, kunt u de stemmen en de donderslagen horen? Kunt u de bliksem zien? Kunt u de wind voelen? Weldra zult u de stem van de dwaze maagden horen die om olie smeken.

Wij zullen deze studie in het volgende artikel voortzetten.