The Book of Daniel - Number One-Hundred and Thirty-Seven

De verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, die begon op 11 september 2001 en eindigt bij de zondagswet in de Verenigde Staten, is de periode waarin de uitwerking van ieder gezicht wordt vervuld. Sommige van die gezichten strekken zich helemaal uit tot aan de tweede komst van Christus, maar ook die welke na de zondagswet plaatsvinden, zijn verankerd in de periode van de verzegeling. De verzegeling van de honderd vierenveertigduizend is waar het eeuwige verbond volkomen wordt vervuld. In die periode schrijft Christus Zijn wet voor eeuwig op de harten en in de gedachten van Zijn volk. Die verzegeling wordt voorgesteld door de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid, die niet zondigt.

De symbolische verbinding van „tweehonderdtwintig” vertegenwoordigt zowel herstel als de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid. De tweehonderdtwintig jaren vanaf de King James Bible tot William Millers eerste openbare uiteenzetting in 1831 en de uiteindelijke publicatie in de Vermont Telegraph in 1833, vertegenwoordigen de vereniging van goddelijkheid met menselijkheid. Zij dragen de handtekening van „waarheid”, het Hebreeuwse woord dat door de Wonderbare Taalkundige werd gevormd door de eerste, dertiende en laatste letters van het Hebreeuwse alfabet samen te voegen tot het woord „waarheid”. De tweehonderdtwintig jaren vanaf 1611 en de King James Bible tot 1831 en Millers publicatie van zijn boodschap weerspiegelen de handtekening van de Wonderbare Taalkundige.

Te midden van die twee datums (1611 en 1831) vertegenwoordigt de tijd van het einde in 1798 de ontzegeling van een boodschap uit het boek Daniël (de King James Bible), die de vermeerdering van kennis voortbrengt die leidde tot Millers publicatie in 1831. De tijd van het einde in 1798 markeerde tevens het begin van een beproevingsproces dat de opstand van de dwaze maagden voortbracht, die Daniël in hoofdstuk twaalf aanduidt als de goddelozen. Zo vertegenwoordigt 1798 het getal dertien, in het midden van de eerste en de laatste letter, want dertien is een symbool van opstand. 1798 houdt ook verband met de periode van voorbereiding van 1776 tot 1798, de tijd van het einde.

Evenals bij Millers verbinding van tweehonderdtwintig jaar wordt ook 1776 gemarkeerd door een goddelijke publicatie, de Onafhankelijkheidsverklaring, en vangt het een periode aan die in 1798 eindigt met de publicatie van de Alien and Sedition Acts. De tweehonderdtwintig jaren van Millers symbolische verbinding van goddelijkheid en menselijkheid zijn door het jaar 1798 verbonden met de tweeëntwintig jaren van voorbereiding vanaf de publicatie van de Onafhankelijkheidsverklaring tot aan de publicatie van de Alien and Sedition Acts van 1798. Tweeëntwintig, zijnde een tiende van tweehonderdtwintig, of een tiende deel van tweehonderdtwintig; het getal tweeëntwintig vertegenwoordigt, evenals het getal tweehonderdtwintig, de verbinding van goddelijkheid met menselijkheid.

Millers tweehonderdtwintig jaar draagt het merkteken van de waarheid, evenals de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend, en ook de periode van voorbereiding van 1776 tot 1798 draagt hetzelfde merkteken, want de middelste datum, 1789, markeert de afkondiging van de Grondwet, die door dertien koloniën werd geratificeerd.

Millers verbinding, die begon in 1611 en eindigde in 1831, en haar middelpunt vond in 1798, is verbonden met de periode van tweeëntwintig jaar van 1776 tot 1798, met het middelpunt in 1789. Alle vijf data — 1611, 1776, 1789, 1798 en 1831 — worden vertegenwoordigd door een werk van publicatie. De data van de periode van voorbereiding bevatten de tiende van tweeëntwintig jaar van 1776 tot 1798, en die periode illustreert de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend, de tijd waarin goddelijkheid met menselijkheid wordt verenigd. Millers periode van tweehonderdtwintig jaar en de voorbereidingsperiode van tweeëntwintig jaar van 1776 tot 1798 vertegenwoordigen beide de verbinding van goddelijkheid met menselijkheid.

De verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend begon op 11 september 2001 en werd gekenmerkt doordat de islam van de derde wee het geestelijke heerlijke land trof. Tweeëntwintig jaar later, op 7 oktober 2023, trof de islam van de derde wee opnieuw het typische, letterlijke heerlijke land. Bij de spoedig komende zondagswet zal de verzegeling van de honderd vierenveertigduizend voltooid worden, en de islam van de derde wee zal opnieuw de Verenigde Staten treffen.

De verzegelingstijd begint met een aanval van de islam op het aardbeest, en zij eindigt met een aanval van de islam op het aardbeest. In het midden trof de islam van de derde wee de natie Israël, die in bijbelse zin wordt voorgesteld als Juda. Juda was het oude letterlijke luisterrijke land van de Bijbel, en de Verenigde Staten zijn het moderne geestelijke luisterrijke land.

De drie slagen van de islam werden alle uitgevoerd tegen het heerlijke land. De eerste en de laatste waren gericht tegen het moderne geestelijke heerlijke land, en de middelste slag werd uitgevoerd tegen het oude letterlijke heerlijke land. Het middelste wegmerk was een aanval op de moderne natie Israël, en bij de kruisiging van hun Messias werd het letterlijke Israël een symbool van opstandigheid, zoals weergegeven door de dertiende letter van het Hebreeuwse alfabet.

De voorbereidingsperiode van 1776 tot 1798 houdt ook verband met de tweehonderdtwintig jaren van de beweging van de derde engel, want vanaf 1776, met de Onafhankelijkheidsverklaring, tot 1996 en de publicatie van het tijdschrift The Time of the End, zijn het tweehonderdtwintig jaren. In het midden van die geschiedenis bevindt zich de tijd van het einde in 1989, die de opstand van de dwaze goddeloze maagden markeert. Daarom zijn 1611, 1776, 1789, 1798, 1831, 1989, 1996, 2001, 2023 en de spoedig komende zondagwet alle wegmerken die verbonden zijn met de waarheid dat goddelijkheid, verenigd met menselijkheid, niet zondigt. Tien wegmerken, waarvan er twee tweemaal worden herhaald.

Tien is het getal dat een beproeving vertegenwoordigt, en wanneer men de twee herhaalde data 1776 en 1798 erbij optelt, verkrijgt men in totaal twaalf wegmarkeringen, die de honderdvierenveertigduizend vertegenwoordigen. De wegmarkeringen hebben alle betrekking op het beproevingsproces van de honderdvierenveertigduizend dat plaatsvindt vanaf 11 september 2001 tot aan de spoedig komende zondagswet, waarin Christus het werk van de derde engel volbrengt door Zijn goddelijkheid te verenigen met de menselijkheid van de honderdvierenveertigduizend, die — voor de rest van de eeuwigheid — niet zondigen. Uiteraard kan dit feit alleen worden gezien door hen die, zoals Jesaja het zegt, ervoor kiezen om te “zien met hun ogen, en te horen met hun oren, en te verstaan met hun hart, en zich te bekeren, en genezen te worden.”

Op 22 oktober 1844 kwam de derde engel aan toen Christus plotseling tot Zijn tempel kwam om de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend te volbrengen. Een groep Millerieten volgde Christus toen in het Allerheiligste binnen, hoewel zij daarna ophielden het voortschrijdende licht van de derde engel te volgen, de opstand van het eerste Kades herhaalden, en ertoe werden bestemd in de woestijn van Laodicea rond te zwerven totdat zij allen gestorven waren.

Toen Christus plotseling het Allerheiligste binnenging, vertegenwoordigde de vereniging van goddelijkheid en menselijkheid het werk dat Hij gereed was te volbrengen, en dat werk werd symbolisch voorgesteld door de Wonderlijke Taalkundige met twee getuigen. Die getuigen waren Habakuk en Johannes. In hoofdstuk TWEE vers TWINTIG van beide boeken wordt 22 oktober 1844 aangeduid. De een legde de nadruk op het werk der verzoening (at-one-ment), dat op die datum begon, en de ander duidde een tempel aan die gereinigd moest worden.

De tempel waarheen Hij plotseling kwam, wordt voorgesteld door de tempel die door de machten van het dagelijks offer (het heidendom) en de verwoestende gruwel (het pausdom) was vertreden. De tempel stelde ook Christus voor, die de tempel is die werd afgebroken en vervolgens in drie dagen weer werd opgericht. Zij stelde ook de tempel van de Millerieten voor, die in zesenveertig jaar werd opgebouwd, van 1798 tot 1844. Zij stelde ook de menselijke tempel voor, die door de zesenveertig chromosomen wordt geordend en de genetische constitutie van het menselijk lichaam bepaalt en bestuurt. Het is geen toeval dat elke cel in het menselijk lichaam volledig wordt vervangen om de tweeduizend vijfhonderd twintig dagen.

In al deze goddelijke voorstellingen van de tempel, die het werk van Christus uitbeelden om goddelijkheid met menselijkheid te verenigen, gaat de goddelijkheid altijd aan de menselijkheid vooraf. 1611 gaat vooraf aan 1831. 1776 gaat vooraf aan 1798. 1776 gaat vooraf aan 1996. 2001 gaat vooraf aan 2023. De Millerieten volgden Christus het Allerheiligste binnen. In den beginne schiep God de mens.

Wij zullen nu terugkeren tot onze beschouwing van de drie wegmerken van 1776, 1789 en 1798, die de periode van voorbereiding vertegenwoordigen die de tijd van de verzegeling typeert. De eerste periode wordt vertegenwoordigd door 1776, de Onafhankelijkheidsverklaring, en de periode van de twee Continentale Congressen; en de tweede periode wordt vertegenwoordigd door 1789, de Grondwet, en de periode van de Artikelen van Confederatie tot 1798.

Het geheim van het beeld van de beesten, namelijk de waarheid dat de achtste kop uit de zeven koppen is, wordt in beide perioden aangeduid. Het wordt ook aangeduid in het derde waymark van die geschiedenis, maar dat waymark behandelt de vervulling van de achtste, die uit de zeven is, door het pausdom. De eerste twee perioden vertegenwoordigen de vervulling van de achtste die uit de zeven is binnen de Verenigde Staten.

De Verenigde Staten bestaan uit twee horens; de ene wordt met een man geassocieerd en de andere met een vrouw. De man is de politieke macht; het is de Republikeinse horen. De vrouw is de godsdienstige macht; het is de protestantse horen. Daarom vertegenwoordigt de periode die door 1776 en de Onafhankelijkheidsverklaring wordt aangeduid, de protestantse horen, want het goddelijke gaat altijd aan het menselijke vooraf. De periode die door 1789 en de Grondwet wordt aangeduid, vertegenwoordigt de Republikeinse horen.

In 2020 werden beide horens gedood door moderne satanische atheïstische draakmachten. De ware protestantse hoorn werd gedood op 18 juli 2020, en de Republikeinse hoorn werd daarna gedood op 3 november 2020. In 2023 stonden de twee getuigen op, en de wereld, die zich over hun dode lichamen had verheugd, begon te vrezen.

In 2023 begon in de laatste generatie van de aardse geschiedenis het laatste werk van de verzegeling van de honderdvierenveertigduizend. Goddelijkheid wordt nu voor de eeuwigheid met de menselijkheid verenigd, terwijl de getrouwen van de laatste dagen voor de eeuwigheid het beeld van Christus voortbrengen.

In 2023 begon in de natie van het beest uit de aarde het laatste werk om de afvallige Kerk met de afvallige Staat te verenigen. Toen werd de machtsstructuur opgericht die door het pausdom wordt voorgesteld, bestaande uit een afvallige Kerk die heerschappij voert over een afvallige Staat, en het beeld van het beest voortbrengend.

De grote beproeving voor hen die geroepen zijn, is de beproeving van het zien van de vorming van het beeld van het beest, zoals voorgesteld door de „stemmen, bliksemen, donderslagen” en de komende „aardbeving”. De verzegelingstijd is de periode waarin elk gezicht zijn volmaakte uitwerking (vervulling) vindt. In de periode van voorbereiding van 1776 tot 1798, die de verzegelingstijd typeert, waren er raderen binnen raderen, hetgeen deel uitmaakt van het gezicht dat Ezechiël zag toen hij in het Allerheiligste keek, in de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend. Die raderen duidt Zuster White aan als het „ingewikkelde samenspel van menselijke gebeurtenissen”. De periode van voorbereiding van 1776 tot 1798 bevatte enkele van die „ingewikkelde samenspelen van menselijke gebeurtenissen”, die opgemerkt dienen te worden.

Het ene houdt verband met de waarheid dat het revolutionaire Frankrijk een type was van de Verenigde Staten. Beide naties plaatsen het pausdom op de troon der aarde, en beide werpen het neer. Beide naties wijden hun militaire en economische macht aan de volbrenging van dat werk. Beide naties schaffen plotseling hun gevestigde godsdiensten af om katholiek te worden. Beide naties ondergaan een „aardbeving” die hun gevestigde regeringen omverwerpt. De geschiedenis van beide naties is met 1789 verbonden, want in 1789 begon de Franse Revolutie en trad de Grondwet van de Verenigde Staten in werking.

De Franse Revolutie duurde tien jaar. Napoleon Bonaparte kwam aan de macht tijdens de laatste fase van de Franse Revolutie. Hij werd een vooraanstaand militair leider en vervulde een sleutelrol in de Franse regering na zijn succesvolle staatsgreep op 9 november 1799, die ertoe leidde dat hij eerste consul van de Franse Republiek werd.

In de tweede fase van de voorbereidingsperiode van 1776 tot 1798 was de man die de achtste was (niet in volgorde), en die uit de zeven was, John Hancock. Hij was een van de acht presidenten in de tweede fase, weergegeven door 1789 (het jaar van de Franse Revolutie). Hij was de enige van die acht presidenten die ook in de eerste fase, weergegeven door 1776, als president had voorgezeten. In deze profetische zin was hij de achtste, die uit de zeven was.

Hij is de signatuur van de menselijke periode, want de eerste periode vertegenwoordigt het goddelijke, en hij is daarom de signatuur die beide perioden met elkaar verbindt (het goddelijke en het menselijke). Zijn signatuur is de meest bekende signatuur in de menselijke geschiedenis, en zij vertegenwoordigde meer dan zijn voortreffelijke handschrift.

De handtekening van John Hancock op de Onafhankelijkheidsverklaring is de beroemdste handtekening uit de geschiedenis. Zijn grote en flamboyante handtekening is iconisch geworden en symboliseert de Amerikaanse onafhankelijkheid en het verzet van de Amerikaanse koloniën tegen de Britse heerschappij. Hancock, die voorzitter was van het Continentaal Congres toen de Verklaring in 1776 werd ondertekend, plaatste naar verluidt zijn naam opvallend groot, zodat koning George III die zonder zijn bril kon lezen, als symbool van zijn vrijmoedigheid en zijn toewijding aan de zaak van de onafhankelijkheid.

Hancock was een van de acht presidenten uit de periode die door 1789 wordt voorgesteld, maar hij behoorde tot de zeven mannen die president waren in de periode die door 1776 wordt voorgesteld. Hij was de president toen de Onafhankelijkheidsverklaring werd ondertekend. Hancock verbindt de twee perioden met zijn menselijke handtekening, en hij bevindt zich zowel in de eerste geschiedenis als in de tweede geschiedenis. De eerste geschiedenis stelt het goddelijke voor en de tweede stelt het menselijke voor, en de handtekening die de twee geschiedenissen met elkaar verbindt, is de handtekening van de Wonderbare Taalkundige, die een menselijk werktuig gebruikte om de goddelijke periode die door 1776 wordt voorgesteld, te verbinden met de menselijke periode die door 1789 wordt voorgesteld.

Er is slechts één andere handtekening in de geschiedenis van de wereld die qua herkenbaarheid kan wedijveren met de handtekening van Hancock, en ook dat is een handtekening die verbonden is met 1789 en de Franse Revolutie. De handtekening draagt hetzelfde soort vrijmoedigheid in zich dat Hancock wilde overbrengen, en zij is te vinden in de geschiedenis van Frankrijk.

Wat wereldwijde bekendheid en symbolische betekenis betreft, heeft de handtekening van Napoleon Bonaparte een status die vergelijkbaar is met die van John Hancock, zij het in een andere historische en culturele context. Napoleon, een vooraanstaand militair en politiek leider van Frankrijk, heeft een diepgaand stempel gedrukt op de Europese en wereldgeschiedenis, vooral tijdens de Napoleontische Oorlogen. Zijn handtekening, vaak gekenmerkt door haar krachtige en karakteristieke stijl, werd een symbool van zijn machtige invloed en van de ingrijpende veranderingen die hij in Europa teweegbracht, waaronder de juridische hervormingen die bekendstaan als de Code Napoléon.

Net als Hancocks handtekening, die verzet tegen de Britse heerschappij en het streven naar Amerikaanse onafhankelijkheid symboliseert, vertegenwoordigt Napoleons handtekening een andere vorm van stoutmoedigheid en ambitie—de hertekening van de Europese politieke grenzen en de bevordering van Franse revolutionaire idealen. Beide handtekeningen staan symbool voor de rol die deze historische figuren respectievelijk hebben gespeeld bij het vormgeven van het lot van hun naties en voor de bredere implicaties van hun handelen voor de wereldgeschiedenis.

Toen Ezechiël de raderen in de raderen zag, die het complexe samenspel van menselijke gebeurtenissen gedurende de geschiedenis van de verzegelingstijd van de honderd vierenveertigduizend voorstelden, was een van die raderen vooraf uitgebeeld door een rad in 1789, toen de Grondwet van de Verenigde Staten, het beest met een Republikeinse hoorn en een Protestantse hoorn, samenkwam met Frankrijk, het beest met de hoorn van Egypte en de hoorn van Sodom.

Vanaf 1789 tot 1799 werd Frankrijk door een „aardbeving” geschokt die haar oorsprong had in het beest van het atheïsme dat uit de afgrond opkwam. In de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend stelt 1789 de periode voor die begon op 18 juli 2020, toen het beest van het atheïsme de hoorn van het ware protestantisme ten val bracht en doodde, en vervolgens op 3 november 2020 ook de hoorn van het republicanisme ten val bracht en doodde. Het wiel van 1789 stelt het wiel van 2020 voor, zoals voorgesteld door 18 juli (goddelijkheid) en 3 november 2020 (menselijkheid).

Gods handtekening, zoals vertegenwoordigd door de mensheid, wordt gevonden in de twee beroemdste handtekeningen van de wereld, die beide verbonden zijn met 1789, en die beide de machten vertegenwoordigen die het pausdom op de troon van de aarde plaatsen en daarvan verwijderen. 1789, als het middelste van de drie wegmerken die Gods handtekening van waarheid vertegenwoordigen, bezit de handtekening van „dertien” koloniën en de „opstand” van de Franse Revolutie.

1789 tot 1799 vertegenwoordigt de geschiedenis van de Franse Revolutie, en het getal tien vertegenwoordigt een beproeving. 1789 is de eerste letter van „waarheid”, en 1799 vertegenwoordigt de laatste letter van de periode in Frankrijk. De middelste periode werd gekenmerkt door de terechtstelling van de koning van Frankrijk in 1793, toen de burgers in opstand kwamen tegen zijn hoogmoedige koninklijke heerschappij.

1789 markeerde de opstand van de dertiende letter voor het beest met twee horens van de Verenigde Staten, en de eerste letter voor het beest met twee horens van Frankrijk. De middelste letter van Frankrijk was 1793, toen de koning van Frankrijk zijn hoofd verloor, en Napoleon vertegenwoordigde de laatste letter toen hij in 1799 de controle over de regering overnam. De handtekening van „waarheid” in de geschiedenis van de omverwerping van Frankrijk, voorgesteld door 1789, 1793 en 1799, is een profetisch wiel dat verbonden is met het profetische wiel van 1776, 1789 en 1798.

Beide geschiedenissen bevatten de twee beroemdste handtekeningen in de menselijke geschiedenis en verbinden aldus de goddelijke handtekening van „waarheid” met twee menselijke handtekeningen. Beide wielen zijn verbonden met de dertiende letter in de periode van de verzegeling van de honderdvierenvijftigduizend, die loopt vanaf het doden van de twee getuigen in 2020 totdat zij opstonden in 2023, hetgeen wordt gemarkeerd door 7 oktober 2023.

Wij zullen onze studie in het volgende artikel voortzetten.