Daniel chapter two represents the second angel of Revelation fourteen. As such it represents the second of three tests, that are represented as a dietary test, followed by a visual test, and concludes with a litmus test. All three of those tests, which are also prophetic waymarks, exist in the first angel’s message of Revelation fourteen. As with the first angel of Revelation fourteen, Daniel chapter one also possesses each of those three tests.

Daniël hoofdstuk twee vertegenwoordigt de tweede engel van Openbaring veertien. Als zodanig vertegenwoordigt het de tweede van drie beproevingen, die worden voorgesteld als een proef met betrekking tot het voedsel, gevolgd door een visuele proef, en eindigend met een lakmoesproef. Al deze drie beproevingen, die tevens profetische wegmarkeringen zijn, bestaan in de boodschap van de eerste engel van Openbaring veertien. Evenals de eerste engel van Openbaring veertien bezit ook Daniël hoofdstuk één elk van deze drie beproevingen.

The second test, or the second angel’s message, begins at the end of the first test. Chapter two follows chapter one. The conclusion of the second test begins the third test back-to-back. The period of time represented by the second test was symbolized by the seventy years of Daniel’s captivity, which began with the conquering of Jehoiakim and concluded at the decree of Cyrus. As the end of those seventy years approached, Daniel recognized through God’s prophetic Word that the end was about to arrive.

De tweede beproeving, of de boodschap van de tweede engel, begint aan het einde van de eerste beproeving. Hoofdstuk twee volgt op hoofdstuk één. De afsluiting van de tweede beproeving doet onmiddellijk daarop de derde beproeving aanvangen. De tijdsperiode die door de tweede beproeving werd voorgesteld, werd gesymboliseerd door de zeventig jaren van Daniëls gevangenschap, die begonnen met de onderwerping van Jojakim en eindigden bij het decreet van Cyrus. Toen het einde van die zeventig jaren naderde, erkende Daniël door Gods profetisch Woord dat het einde op het punt stond aan te breken.

In the first year of Darius the son of Ahasuerus, of the seed of the Medes, which was made king over the realm of the Chaldeans; In the first year of his reign I Daniel understood by books the number of the years, whereof the word of the Lord came to Jeremiah the prophet, that he would accomplish seventy years in the desolations of Jerusalem. Daniel 9:1, 2.

In het eerste jaar van Darius, de zoon van Ahasveros, uit het geslacht der Meden, die koning gemaakt was over het koninkrijk der Chaldeeën; in het eerste jaar van zijn regering merkte ik, Daniël, in de boeken op het getal der jaren, waarvan het woord des HEEREN tot de profeet Jeremia gekomen was, dat Hij zeventig jaren zou volbrengen over de verwoestingen van Jeruzalem. Daniël 9:1, 2.

Daniel is representing God’s people in the last days that recognize the symbolic meaning of the seventy years of captivity, and that recognition takes place shortly before the seventy symbolic years end. God’s people have correctly understood the seventy-year captivity, but what Daniel is representing is the understanding that those seventy years represent the prophetic period from September 11, 2001, unto the Sunday law. For Daniel, those years ended at the decree of Cyrus, which in the last days represents the Sunday law in the United States.

Daniël vertegenwoordigt Gods volk in de laatste dagen dat de symbolische betekenis van de zeventig jaren van gevangenschap erkent, en die erkenning vindt plaats kort voordat de zeventig symbolische jaren eindigen. Gods volk heeft de zeventigjarige gevangenschap juist begrepen, maar wat Daniël vertegenwoordigt, is het inzicht dat die zeventig jaren de profetische periode voorstellen van 11 september 2001 tot aan de zondagwet. Voor Daniël eindigden die jaren bij het decreet van Cyrus, hetgeen in de laatste dagen de zondagwet in de Verenigde Staten vertegenwoordigt.

Shortly before the Sunday law, God’s people are awakened to the prophetic understanding represented by the symbolic seventy years. Those symbolic years began with Jehoiakim, who represents September 11, 2001, when, with the arrival of Islam of the third Woe, the mighty angel of Revelation eighteen, descended and announced the fall of Babylon. The fall of Babylon represents the second angel’s message, and on September 11, 2001, the second testing period began for those who ate the hidden book that was in the angel’s hand. That period, represented by the symbolic seventy years, continues through to the Sunday law.

Kort vóór de zondagswet wordt Gods volk gewekt tot het profetische verstaan dat wordt voorgesteld door de symbolische zeventig jaren. Die symbolische jaren begonnen met Jojakim, die 11 september 2001 vertegenwoordigt, toen met de komst van de islam van de derde wee de machtige engel van Openbaring achttien neerdaalde en de val van Babylon aankondigde. De val van Babylon vertegenwoordigt de boodschap van de tweede engel, en op 11 september 2001 begon de tweede beproevingsperiode voor hen die het verborgen boekje aten dat in de hand van de engel was. Die periode, voorgesteld door de symbolische zeventig jaren, loopt door tot aan de zondagswet.

As the end draws near, as typified by Daniel in the first year of Darius, God’s people are awakened to the test of the image of the beast. They have previously understood some of the truths associated with the test of the image of the beast, but the portion they come to understand just before the end of the prophetic period of the second angel, has been hidden in darkness. As Daniel studied God’s prophetic Word, and then became aware of the significance of the seventy years, he was led to prayer, just as he had been led to prayer when he became aware of the life-or-death threat of Nebuchadnezzar concerning his image-dream. In Daniel chapter nine, as in Daniel chapter two, as Daniel prayed, he received prophetic light.

Naarmate het einde nadert, zoals uitgebeeld door Daniël in het eerste jaar van Darius, wordt Gods volk gewekt tot de beproeving van het beeld van het beest. Zij hebben voordien enkele van de waarheden begrepen die met de beproeving van het beeld van het beest samenhangen, maar het gedeelte dat zij vlak vóór het einde van de profetische periode van de tweede engel gaan verstaan, is in duisternis verborgen geweest. Zoals Daniël Gods profetische Woord bestudeerde en zich vervolgens bewust werd van de betekenis van de zeventig jaren, werd hij tot gebed geleid, evenals hij tot gebed was geleid toen hij zich bewust werd van Nebukadnezars dreiging op leven en dood met betrekking tot zijn beeld-droom. In Daniël hoofdstuk negen ontving Daniël, evenals in Daniël hoofdstuk twee, terwijl hij bad, profetisch licht.

Yea, whiles I was speaking in prayer, even the man Gabriel, whom I had seen in the vision at the beginning, being caused to fly swiftly, touched me about the time of the evening oblation. And he informed me, and talked with me, and said, O Daniel, I am now come forth to give thee skill and understanding. Daniel 9:21, 22.

Ja, terwijl ik nog sprak in het gebed, raakte de man Gabriël, die ik in het begin in het visioen had gezien, mij, snel vliegende, aan omstreeks de tijd van het avondoffer. En hij onderrichtte mij, sprak met mij en zei: O Daniël, nu ben ik uitgegaan om u inzicht en verstand te geven. Daniël 9:21, 22.

The “skill and understanding” given to Daniel as he prayed aligns with his prayer in chapter two.

De „vaardigheid en het inzicht” die aan Daniël werden gegeven terwijl hij bad, stemmen overeen met zijn gebed in hoofdstuk twee.

Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions: That they would desire mercies of the God of heaven concerning this secret; that Daniel and his fellows should not perish with the rest of the wise men of Babylon. Then was the secret revealed unto Daniel in a night vision. Then Daniel blessed the God of heaven. Daniel 2:17–19.

Toen ging Daniël naar zijn huis en maakte de zaak bekend aan Hananja, Misaël en Azarja, zijn metgezellen, opdat zij barmhartigheden zouden afsmeken van de God des hemels aangaande dit geheim, opdat Daniël en zijn metgezellen niet zouden omkomen met de overige wijzen van Babylon. Toen werd het geheim aan Daniël geopenbaard in een nachtgezicht. Toen loofde Daniël de God des hemels. Daniël 2:17–19.

Line upon line, Daniel’s two prayers are the same prayer. Both are given during history that symbolically represents the visual test of the second angel, that transpires between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law. With the impending death threat of Nebuchadnezzar and the prophetic knowledge of both Jeremiah’s seventy years and the oath of Moses’ seven times, Daniel prays the Leviticus twenty-six prayer, while asking that God would reveal to him the final prophetic secret of Bible prophecy. The secret that John identifies as the Revelation of Jesus Christ.

Regel op regel zijn Daniëls twee gebeden hetzelfde gebed. Beide worden gegeven gedurende een geschiedenis die symbolisch de visuele toets van de tweede engel voorstelt, welke zich afspeelt tussen 11 september 2001 en de spoedig komende zondagwet. Met de dreigende doodsbedreiging van Nebukadnezar en de profetische kennis van zowel Jeremia’s zeventig jaren als de eed van Mozes’ zeven tijden, bidt Daniël het gebed van Leviticus zesentwintig, terwijl hij God vraagt hem het laatste profetische geheim van de Bijbelse profetie te openbaren. Het geheim dat Johannes aanduidt als de Openbaring van Jezus Christus.

In chapter nine, Daniel is located at the transition of two kingdoms. Babylon has just fallen to the Medes and Persians, for it is the first year of Darius, thus placing God’s people in the last days at the point of transition that was marked in the movement of the first angel and also the movement of the third angel.

In hoofdstuk negen bevindt Daniël zich op het overgangspunt van twee koninkrijken. Babylon is zojuist gevallen voor de Meden en Perzen, want het is het eerste jaar van Darius; daardoor wordt Gods volk in de laatste dagen geplaatst op het punt van overgang dat werd gemarkeerd in de beweging van de eerste engel en ook de beweging van de derde engel.

The Philadelphian Millerite movement transitioned unto Laodicea in 1856, and the Laodicean movement of Future for America, transitions to the Philadelphian movement at the end of the three and a half days of being dead in the street of Revelation chapter eleven. The test that was failed with the Philadelphian movement of the Millerites from 1856 until 1863, was in relation to the doctrine of the “seven times.”

De Filadelfische Milleritische beweging ging in 1856 over in Laodicea, en de Laodiceaanse beweging van Future for America gaat over in de Filadelfische beweging aan het einde van de drieënhalve dagen waarin zij dood op de straat ligt van Openbaring hoofdstuk elf. De beproeving die faalde bij de Filadelfische beweging van de Millerieten van 1856 tot 1863, hield verband met de leer van de „zeven tijden”.

The test for the Laodicean movement of Future for America is in relation to the necessity of recognizing their scattered condition, and then entering into the Leviticus twenty-six prayer and experience. Daniel was at the transition time between Babylon and the Medo-Persian empires, and just before the end of the period of seventy years that is marked by the decree of Cyrus. The seventy years is the context for Daniel’s prayer, and the seventy years represents Moses’ “seven times.” Both of Daniel’s prayers align with the transition time that is marked by the “seven times” in the movement of the first angel, and also in the movement of the third angel.

De beproeving voor de Laodicese beweging van Future for America staat in verband met de noodzaak hun verstrooide toestand te erkennen en vervolgens in te gaan in het gebed en de ervaring van Leviticus zesentwintig. Daniël bevond zich op het overgangsmoment tussen de Babylonische en de Medo-Perzische rijken, en vlak vóór het einde van de periode van zeventig jaar die wordt gemarkeerd door het decreet van Cyrus. De zeventig jaar vormen de context voor Daniëls gebed, en de zeventig jaar vertegenwoordigen Mozes’ „zeven tijden”. Beide gebeden van Daniël stemmen overeen met de overgangstijd die in de beweging van de eerste engel, en ook in de beweging van de derde engel, wordt gemarkeerd door de „zeven tijden”.

The “secret” which is revealed to Daniel is the revelation of Nebuchadnezzar’s image. The “secret” of Nebuchadnezzar’s image in the last days is that it represents eight kingdoms, not four. In the previous articles that are in the category, “The Eighth is of the Seven“, this truth has already been presented. Within that secret is the revelation of the point of transition when the eighth arrives, that is of the seven. The “secret” of the image of Nebuchadnezzar is the confirmation of the resurrection of the horn of true Protestantism and the horn of Republicanism. Both those resurrections identify that each horn is the eighth, but is of the seven; and the transition from the sixth unto the eighth of both horns takes place in the prophetic context of a test associated with Moses’ “seven times.” The transition takes place as represented by Daniel, just before the decree of Cyrus, which represents the Sunday law decree in the United States. Then at the Sunday law, in rapid movements, the deadly wound of the papacy is healed as the papacy becomes the eighth head that is of the seven, as it too, goes through a prophetic transition, as represented by Nebuchadnezzar’s image of Daniel chapter two.

Het „geheim” dat aan Daniël wordt geopenbaard, is de openbaring van het beeld van Nebukadnezar. Het „geheim” van het beeld van Nebukadnezar in de laatste dagen is dat het acht koninkrijken voorstelt, niet vier. In de voorgaande artikelen die behoren tot de categorie „The Eighth is of the Seven”, is deze waarheid reeds uiteengezet. Binnen dat geheim ligt de openbaring van het overgangspunt wanneer de achtste komt, die uit de zeven is. Het „geheim” van het beeld van Nebukadnezar is de bevestiging van de opstanding van de hoorn van het ware protestantisme en de hoorn van het republicanisme. Beide opstandingen identificeren dat elke hoorn de achtste is, maar uit de zeven; en de overgang van de zesde naar de achtste van beide horens vindt plaats in de profetische context van een beproeving die verbonden is met Mozes’ „zeven tijden”. De overgang vindt plaats zoals voorgesteld door Daniël, vlak vóór het decreet van Kores, dat het zondagwetdecreet in de Verenigde Staten voorstelt. Dan wordt bij de zondagwet, in snelle ontwikkelingen, de dodelijke wond van het pausdom genezen, wanneer het pausdom het achtste hoofd wordt dat uit de zeven is, terwijl ook dit een profetische overgang doormaakt, zoals voorgesteld door het beeld van Nebukadnezar in Daniël hoofdstuk twee.

Therefore Daniel went in unto Arioch, whom the king had ordained to destroy the wise men of Babylon: he went and said thus unto him; Destroy not the wise men of Babylon: bring me in before the king, and I will shew unto the king the interpretation. Then Arioch brought in Daniel before the king in haste, and said thus unto him, I have found a man of the captives of Judah, that will make known unto the king the interpretation. The king answered and said to Daniel, whose name was Belteshazzar, Art thou able to make known unto me the dream which I have seen, and the interpretation thereof? Daniel 2:24–26.

Daarom ging Daniël naar Arioch, die de koning had aangesteld om de wijzen van Babel om te brengen; hij ging en sprak aldus tot hem: Breng de wijzen van Babel niet om; leid mij voor de koning, en ik zal de koning de uitlegging te kennen geven. Toen bracht Arioch Daniël met haast voor de koning en sprak aldus tot hem: Ik heb onder de gevangenen uit Juda een man gevonden die de koning de uitlegging bekend zal maken. De koning antwoordde en zei tot Daniël, wiens naam Beltsazar was: Zijt gij in staat mij de droom die ik gezien heb, en de uitlegging daarvan bekend te maken? Daniël 2:24–26.

Once Daniel has been given the secret, both his names are referenced, identifying that he represents the covenant people, who in the last days have just transitioned into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. He manifests the character of God’s servant by asking that no one would be murdered due to their inability to understand the “secret.” His character is contrasted with Arioch, a servant of Nebuchadnezzar who seeks credit with the king for finding Daniel. Daniel then identifies the distinction between the true prophetic manifestation and that of the Babylonian wise men, when he answers Nebuchadnezzar’s question with a question, and then unlike Arioch, does not take advantage of his understanding of the “secret” to promote himself, but instead exalts the God of heaven.

Zodra Daniël het geheim geopenbaard is, worden beide zijn namen vermeld, waarmee wordt aangegeven dat hij het verbondsvolk vertegenwoordigt, dat in de laatste dagen zojuist is overgegaan in de Filadelfische beweging van de honderd vierenveertigduizend. Hij openbaart het karakter van Gods dienstknecht door te verzoeken dat niemand gedood zou worden vanwege hun onvermogen het „geheim” te begrijpen. Zijn karakter wordt geplaatst tegenover dat van Arioch, een dienaar van Nebukadnezar, die bij de koning de eer voor zich opeist dat hij Daniël heeft gevonden. Vervolgens maakt Daniël het onderscheid zichtbaar tussen de ware profetische openbaring en die van de Babylonische wijzen, wanneer hij de vraag van Nebukadnezar met een wedervraag beantwoordt en vervolgens, in tegenstelling tot Arioch, geen voordeel trekt uit zijn begrip van het „geheim” om zichzelf te verheffen, maar in plaats daarvan de God des hemels verhoogt.

Daniel answered in the presence of the king, and said, The secret which the king hath demanded cannot the wise men, the astrologers, the magicians, the soothsayers, shew unto the king; But there is a God in heaven that revealeth secrets, and maketh known to the king Nebuchadnezzar what shall be in the latter days. Thy dream, and the visions of thy head upon thy bed, are these. Daniel 2:27, 28.

Daniël antwoordde in de tegenwoordigheid van de koning en zei: Het geheim dat de koning heeft verlangd, kunnen de wijzen, de astrologen, de magiërs, de waarzeggers de koning niet bekendmaken; maar er is een God in de hemel, Die verborgenheden openbaart, en Hij heeft koning Nebukadnezar bekendgemaakt wat er in het laatst der dagen geschieden zal. Uw droom en de gezichten van uw hoofd op uw leger zijn deze. Daniël 2:27, 28.

Daniel starts his presentation of the “secret,” by identifying it as a “secret” that explains what shall be in the latter days. The secret of the hidden history of the seven thunders identifies what shall be in the latter days. Nebuchadnezzar’s image is an element of the latter-day secret that is unsealed just before probation closes. It is revealed just before probation closes in the transition time when both horns of the earth beast become the eighth that is of the seven, as represented by Daniel in the first year of Darius.

Daniël begint zijn uiteenzetting van het „verborgen geheim” door het aan te duiden als een „verborgen geheim” dat verklaart wat er in de laatste dagen zal zijn. Het verborgen geheim van de verborgen geschiedenis van de zeven donderslagen maakt bekend wat er in de laatste dagen zal zijn. Het beeld van Nebukadnezar is een onderdeel van het verborgen geheim van de laatste dagen dat wordt ontzegeld vlak voordat de genadetijd sluit. Het wordt geopenbaard vlak voordat de genadetijd sluit, in de overgangstijd waarin beide horens van het beest uit de aarde de achtste worden, die uit de zeven is, zoals door Daniël voorgesteld in het eerste jaar van Darius.

As for thee, O king, thy thoughts came into thy mind upon thy bed, what should come to pass hereafter: and he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass. But as for me, this secret is not revealed to me for any wisdom that I have more than any living, but for their sakes that shall make known the interpretation to the king, and that thou mightest know the thoughts of thy heart. Daniel 2:29, 30.

Wat u betreft, o koning, op uw legerstede kwamen uw gedachten bij u op over wat hierna geschieden zou; en Hij die verborgenheden openbaart, heeft u bekendgemaakt wat geschieden zal. Maar wat mij betreft, deze verborgenheid is mij niet geopenbaard wegens enige wijsheid die ik meer zou bezitten dan enig levende, maar opdat men de uitleg aan de koning bekend zou maken, en opdat gij de gedachten van uw hart zoudt kennen. Daniël 2:29, 30.

Daniel establishes the truth with a second witness to the fact that Nebuchadnezzar’s dream is about the latter days, when he says, “he that revealeth secrets maketh known to thee what shall come to pass,” “hereafter.” Then Daniel identifies that the secret was not given for him, or because he had any superior wisdom than any other human being, but that the “secret” was given to Nebuchadnezzar “for their sakes that shall make known the interpretation.” The “secret” was given for those who would present the “interpretation” of the dream to the spiritual king of Babylon in the last days. The secret was specifically given for the one hundred and forty-four thousand, for the “secret” is for those in the last days that proclaim the final fall of Babylon. Then Daniel reveals the image-dream that had been hidden in darkness, and that produced the life-or-death test.

Daniël bevestigt de waarheid met een tweede getuige van het feit dat Nebukadnezars droom betrekking heeft op de laatste dagen, wanneer hij zegt: „Hij, die verborgenheden openbaart, maakt u bekend wat geschieden zal”, „hierna”. Vervolgens geeft Daniël te kennen dat het geheim niet aan hem werd gegeven, noch omdat hij over grotere wijsheid beschikte dan enig ander mens, maar dat het „geheim” aan Nebukadnezar werd gegeven „opdat zij de uitlegging bekendmaken”. Het „geheim” werd gegeven ten behoeve van hen die de „uitlegging” van de droom in de laatste dagen aan de geestelijke koning van Babylon zouden voorhouden. Het geheim werd in het bijzonder gegeven voor de honderdvier en veertig duizend, want het „geheim” is bestemd voor hen die in de laatste dagen de uiteindelijke val van Babylon verkondigen. Daarna openbaart Daniël de droom van het beeld, die in duisternis verborgen was geweest en die de beproeving op leven en dood teweegbracht.

Thou, O king, sawest, and behold a great image. This great image, whose brightness was excellent, stood before thee; and the form thereof was terrible. This image’s head was of fine gold, his breast and his arms of silver, his belly and his thighs of brass, His legs of iron, his feet part of iron and part of clay. Thou sawest till that a stone was cut out without hands, which smote the image upon his feet that were of iron and clay, and brake them to pieces. Then was the iron, the clay, the brass, the silver, and the gold, broken to pieces together, and became like the chaff of the summer threshingfloors; and the wind carried them away, that no place was found for them: and the stone that smote the image became a great mountain, and filled the whole earth. This is the dream; and we will tell the interpretation thereof before the king. Daniel 2:31–36.

Gij, o koning, zaagt, en zie, een groot beeld. Dit grote beeld, welks glans uitnemend was, stond vóór u; en zijn gedaante was vreselijk. Het hoofd van dit beeld was van fijn goud, zijn borst en zijn armen van zilver, zijn buik en zijn dijen van koper, zijn benen van ijzer, zijn voeten deels van ijzer en deels van leem. Gij zaagt toe, totdat er zonder handen een steen werd uitgehouwen, die het beeld trof aan zijn voeten, die van ijzer en leem waren, en ze verbrijzelde. Toen werden tegelijk het ijzer, het leem, het koper, het zilver en het goud verbrijzeld, en zij werden als kaf van de dorsvloeren in de zomer; en de wind voerde ze weg, zodat er geen plaats voor hen werd gevonden; en de steen die het beeld getroffen had, werd tot een grote berg en vervulde de gehele aarde. Dit is de droom; en wij zullen de uitleg daarvan vóór de koning te kennen geven. Daniël 2:31–36.

Nebuchadnezzar’s dream identified the kingdoms of Bible prophecy from his time until the last days, when the one hundred and forty-four thousand, represented by Daniel in his presentation to Nebuchadnezzar, and by the stone that was cut out without hands, that destroy the earthly kingdoms represented in the image, which then becomes a mountain that fills the whole earth. The dream was about the latter days, at the prophetic transition point when the one hundred and forty-four thousand have the last prophetic secret revealed unto them.

Nebukadnezars droom identificeerde de koninkrijken van de Bijbelse profetie vanaf zijn tijd tot aan de laatste dagen, wanneer de honderd vierenveertigduizend, vertegenwoordigd door Daniël in zijn verschijning voor Nebukadnezar, en door de steen die zonder handen werd uitgehouwen, de aardse koninkrijken vernietigen die in het beeld worden voorgesteld, waarna deze steen een berg wordt die de gehele aarde vervult. De droom handelde over de laatste dagen, op het profetische overgangspunt wanneer aan de honderd vierenveertigduizend het laatste profetische geheim wordt geopenbaard.

As the ensign of the true Protestant horn, they then carry the message of the third angel to a dying world. That message swells to a loud cry at the Sunday law in the United States, when the mark of the beast is enforced. Before that decree, those represented by Daniel in the latter days, are to be confronted by the image of the beast test. That test is a visual test, and requires that the movements that produce the Sunday law decree be seen by those represented by Daniel. They are tested to find out if they have chosen the divine methodology which allows them to see the image test that is hidden in darkness. Their test involves personal humiliation and confession. It involves an acknowledgment that Daniel was given understanding in dreams and visions, for if they refuse to hear Daniel’s voice crying in the wilderness, it is as those who in Christ’s days rejected the message of John the Baptist.

Als vaandeldragers van de ware protestantse hoorn dragen zij vervolgens de boodschap van de derde engel naar een stervende wereld. Die boodschap zwelt aan tot een luide roep bij de zondagswet in de Verenigde Staten, wanneer het merkteken van het beest wordt afgedwongen. Vóór dat decreet moeten zij die in de laatste dagen door Daniël worden voorgesteld, worden geconfronteerd met de beproeving van het beeld van het beest. Die beproeving is een visuele toets en vereist dat de bewegingen die het decreet van de zondagswet voortbrengen, worden gezien door hen die door Daniël worden voorgesteld. Zij worden beproefd om te ontdekken of zij de goddelijke methodologie hebben gekozen die hun in staat stelt de beproeving van het beeld te zien die in duisternis verborgen is. Hun beproeving omvat persoonlijke vernedering en belijdenis. Zij houdt een erkenning in dat aan Daniël inzicht werd gegeven in dromen en visioenen; want indien zij weigeren te luisteren naar de stem van Daniël, roepende in de woestijn, dan zijn zij als degenen die in de dagen van Christus de boodschap van Johannes de Doper verwierpen.

Sister White informs us that the books of Daniel and Revelation complement each other, and the word “complement” which she uses means to bring to perfection. At the end of July, 2023, the Lion of the tribe of Judah began unsealing the Revelation of Jesus Christ as He had promised to do just before probation closed. In doing so, He identified biblical truths that had previously been correctly understood, but that now were to be understood in the setting of the last days.

Zuster White deelt ons mee dat de boeken Daniël en Openbaring elkaar aanvullen, en het woord „aanvullen” dat zij gebruikt, betekent tot volmaaktheid brengen. Aan het einde van juli 2023 begon de Leeuw uit de stam van Juda de Openbaring van Jezus Christus te ontzegelen, zoals Hij had beloofd te doen vlak voordat de genadetijd zou sluiten. Door dit te doen, wees Hij bijbelse waarheden aan die voordien reeds juist waren begrepen, maar die nu moesten worden verstaan in het kader van de laatste dagen.

One of those truths is the two witnesses of Revelation eleven. Another is the history that is the perfect fulfillment of the “seven thunders” of Revelation ten. He has brought forth truths from the sacred reform lines that speak to the disappointment of July 18, 2020. He has used the four waymarks that are in each of the sacred reform lines, that illustrate the history of the empowerment of the first message until the judgment, in a fashion that heretofore was never recognized. Daniel chapter two brings many of these concepts to perfection, though these profound truths are hidden in darkness to those who refuse to eat the methodology identified as Alpha and Omega.

Een van die waarheden zijn de twee getuigen van Openbaring elf. Een andere is de geschiedenis die de volmaakte vervulling is van de “zeven donderslagen” van Openbaring tien. Hij heeft waarheden voortgebracht uit de heilige hervormingslijnen die spreken over de teleurstelling van 18 juli 2020. Hij heeft gebruikgemaakt van de vier wegmerken die zich in elk van de heilige hervormingslijnen bevinden, die de geschiedenis van de bekrachtiging van de eerste boodschap tot aan het oordeel uitbeelden, op een wijze die tot dusver nooit is onderkend. Daniël hoofdstuk twee brengt vele van deze begrippen tot volmaaktheid, hoewel deze diepzinnige waarheden in duisternis verborgen zijn voor hen die weigeren de methodologie te eten die als Alpha en Omega wordt aangeduid.

In closing out this study of Daniel chapter two, we will summarize and connect some of the truths and waymarks that are brought to perfection by Daniel chapter two. In doing so, we are identifying that the secret that was revealed to Daniel in the night vision represents these very truths.

Ter afsluiting van deze studie van Daniël hoofdstuk twee zullen wij enkele van de waarheden en wegmarkeringen samenvatten en met elkaar verbinden die door Daniël hoofdstuk twee tot volmaaktheid worden gebracht. Daarmee stellen wij vast dat het geheim dat in het nachtgezicht aan Daniël werd geopenbaard, juist deze waarheden vertegenwoordigt.

We will set forth the summary and conclusion in the next article.

In het volgende artikel zullen wij de samenvatting en conclusie uiteenzetten.

“The Lord has His appointed agencies to meet men in their errors and backslidings. His messengers are sent to bear a plain testimony to arouse them from their sleepy condition and to open the precious words of life, the Holy Scriptures, to their understanding. These men are not to be preachers merely, but ministers, light bearers, faithful watchmen, who will see the threatened danger and warn the people. They must resemble Christ in their earnest zeal, in their thoughtful tact, in their personal efforts—in short, in all their ministry. They are to have a vital connection with God, and are to become so familiar with the prophecies and the practical lessons of the Old and the New Testament that they may bring from the treasure house of God’s word things new and old.” Testimonies, volume 5, 251.

“De Heere heeft Zijn aangewezen werktuigen om mensen te ontmoeten in hun dwalingen en afkeringen. Zijn boodschappers worden uitgezonden om een duidelijke getuigenis te brengen, teneinde hen uit hun slaperige toestand op te wekken en de kostbare woorden des levens, de Heilige Schriften, voor hun verstand te openen. Deze mannen moeten niet slechts predikers zijn, maar dienaren, lichtdragers, trouwe wachters, die het dreigende gevaar zullen zien en het volk zullen waarschuwen. Zij moeten op Christus gelijken in hun ernstige ijver, in hun bedachtzame tact, in hun persoonlijke inspanningen—in één woord, in heel hun bediening. Zij moeten een levende verbinding met God hebben en zó vertrouwd worden met de profetieën en de praktische lessen van het Oude en het Nieuwe Testament, dat zij uit de schatkamer van Gods woord nieuwe en oude dingen kunnen voortbrengen.” Testimonies, deel 5, 251.