We are placing the line of the papacy, the line of apostate Republicanism, the line of apostate Protestantism, and the line of the one hundred and forty-four thousand into the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. We are currently addressing that Christ gathers His people twice, and all the illustrations of gathering His people a second time represent the final sealing process of the one hundred and forty-four thousand.
Wij plaatsen de lijn van het pausdom, de lijn van het afvallige republicanisme, de lijn van het afvallige protestantisme en de lijn van de honderdvierenvierenveertigduizend in de verborgen geschiedenis van vers veertig van Daniël hoofdstuk elf. Wij behandelen momenteel dat Christus Zijn volk tweemaal vergadert, en alle illustraties van het voor de tweede maal vergaderen van Zijn volk stellen het laatste verzegelingsproces van de honderdvierenvierenveertigduizend voor.
When the divine symbol descends in a reform line the Lord then gathers a chosen people, who are thereafter tested. At the conclusion of the testing process there is a scattering, that is followed by His gathering those chosen people a second time, though many are left behind for failing the testing process. Christ began gathering His disciples at His baptism, and at the cross the disciples were scattered. After His resurrection He gathered His disciples a second time in advance of Pentecost. This line identified that a second gathering is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand just before the Sunday law, which is typified by Pentecost. The cross identifies a disappointment, followed by a second gathering.
Wanneer het goddelijke symbool in een hervormingslijn neerdaalt, vergadert de Heer vervolgens een uitverkoren volk, dat daarna wordt beproefd. Aan het einde van het beproevingsproces vindt er een verstrooiing plaats, gevolgd door Zijn tweede vergadering van dat uitverkoren volk, hoewel velen worden achtergelaten omdat zij het beproevingsproces niet hebben doorstaan. Christus begon Zijn discipelen te vergaderen bij Zijn doop, en aan het kruis werden de discipelen verstrooid. Na Zijn opstanding vergaderde Hij Zijn discipelen een tweede maal, voorafgaand aan Pinksteren. Deze lijn wees uit dat er een tweede vergadering tot stand wordt gebracht onder de honderd-vierenveertigduizend vlak vóór de zondagswet, die door Pinksteren wordt getypeerd. Het kruis duidt op een teleurstelling, gevolgd door een tweede vergadering.
The second gathering after the cross began when Christ descended from meeting with His Father after His resurrection. When the divine symbol descends God’s people are to eat the message, and after Christ descended, He ate with the disciples.
De tweede samenkomst na het kruis begon toen Christus neerdaalde nadat Hij na Zijn opstanding Zijn Vader had ontmoet. Wanneer het goddelijke symbool neerdaalt, moet Gods volk de boodschap eten, en nadat Christus was neergedaald, at Hij met de discipelen.
And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:30, 31.
En het geschiedde, toen Hij met hen aanzat, dat Hij het brood nam, het zegende, het brak en het hun gaf. En hun ogen werden geopend, en zij herkenden Hem; en Hij verdween uit hun gezicht. Lukas 24:30, 31.
At the second gathering after the cross Christ “breathed” the Holy Spirit upon His disciples.
Bij de tweede samenkomst na het kruis “blies” Christus de Heilige Geest op Zijn discipelen.
“The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
“De handeling van Christus, toen Hij op zijn discipelen blies met de Heilige Geest en hun zijn vrede meedeelde, was als enkele druppels vóór de overvloedige regenbui die op de dag van Pinksteren gegeven zou worden.” Spirit of Prophecy, deel 3, 243.
In the second gathering after the disappointment of April 19, 1844, Christ removed His hand from the mistake of 1843.
In de tweede samenkomst na de teleurstelling van 19 april 1844 trok Christus Zijn hand terug van de vergissing van 1843.
“Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.
“Die getrouwen, teleurgestelden, die niet konden begrijpen waarom hun Heer niet kwam, werden niet in duisternis gelaten. Opnieuw werden zij naar hun Bijbels geleid om de profetische perioden te onderzoeken. De hand des Heren werd van de cijfers weggenomen, en de vergissing werd verklaard. Zij zagen dat de profetische perioden tot 1844 reikten, en dat hetzelfde bewijs dat zij hadden aangevoerd om aan te tonen dat de profetische perioden in 1843 eindigden, bewees dat zij in 1844 zouden eindigen.” Early Writings, 237.
At the disappointment the second angel descended with a “writing in his hand.”
Bij de teleurstelling daalde de tweede engel neer met een „geschrift in zijn hand.”
“Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’” Early Writings, 247.
„Een andere machtige engel kreeg opdracht neer te dalen naar de aarde. Jezus legde een geschrift in zijn hand, en toen hij op de aarde kwam, riep hij: ‘Babylon is gevallen, is gevallen.’” Early Writings, 247.
The testing process that began with the arrival of the second angel, concluded at the Exeter camp meeting when the Holy Spirit was poured out and the message went like a tidal wave. That testing process was distinctly identified after the cross when the time period unto the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was preceded by a period of fifty days, that was in turn made up of a period of forty days, followed by a period of ten days which concluded at Pentecost.
Het beproevingsproces dat begon met de komst van de tweede engel, werd afgesloten op de kampbijeenkomst te Exeter toen de Heilige Geest werd uitgestort en de boodschap als een vloedgolf voortging. Dat beproevingsproces werd na het kruis duidelijk aangeduid toen de tijdsperiode tot aan de uitstorting van de Heilige Geest met Pinksteren werd voorafgegaan door een periode van vijftig dagen, die op haar beurt bestond uit een periode van veertig dagen, gevolgd door een periode van tien dagen die op Pinksteren eindigde.
“God’s people are to be constantly reaching up to him in prayer. It was after the early disciples had spent ten days in supplication, after all differences had been put away, and they had united in deep heart-searching, and in confession and putting away of sins, and in drawing together in holy fellowship, that the Holy Ghost came upon them, and the promise of Christ was fulfilled. There was a wonderful outpouring of the Holy Spirit. Suddenly there came from heaven the sound as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. ‘And the same day there were added unto them about three thousand souls.’” Review and Herald, March 11, 1909.
“Gods volk behoort voortdurend in het gebed tot Hem op te stijgen. Nadat de eerste discipelen tien dagen in smeking hadden doorgebracht, nadat alle verschillen terzijde waren gesteld, en zij zich hadden verenigd in diep zelfonderzoek des harten, en in belijdenis en het wegdoen van zonden, en in het naar elkaar toegroeien in heilige gemeenschap, toen kwam de Heilige Geest op hen, en werd de belofte van Christus vervuld. Er was een wonderbare uitstorting van de Heilige Geest. Plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige, voortgedreven wind, en het vervulde het gehele huis waar zij zaten. ‘En op diezelfde dag werden er ongeveer drieduizend zielen aan hen toegevoegd.’” Review and Herald, 11 maart 1909.
During the forty days, Christ was in attendance teaching the disciples, and then He ascended. The ten days that followed was a period of preparation in advance of the Pentecostal outpouring of the Holy Spirit. The forty days of instruction that followed the cross aligns with April 19, 1844 unto the beginning of the Exeter camp meeting on August 12, 1844. The ten days which preceded Pentecost represented August 12 through 17, 1844, when the Millerites unified upon the message of the Midnight Cry brought by Samuel Snow. In that camp meeting two classes were manifested, and only one class received the Pentecostal outpouring at the conclusion of the meeting. In that period represented by the forty days one class received the instruction, and the other class refused the instruction. When the Midnight Cry arrived one class had the oil, the other did not.
Gedurende de veertig dagen was Christus aanwezig om de discipelen te onderwijzen, en daarna voer Hij op ten hemel. De tien dagen die daarop volgden, waren een periode van voorbereiding op de pinksterlijke uitstorting van de Heilige Geest. De veertig dagen van onderricht die op het kruis volgden, komen overeen met 19 april 1844 tot aan het begin van de campmeeting te Exeter op 12 augustus 1844. De tien dagen die aan Pinksteren voorafgingen, stelden de periode van 12 tot en met 17 augustus 1844 voor, toen de Millerieten zich verenigden rondom de boodschap van de Middernachtsroep, gebracht door Samuel Snow. Op die campmeeting werden twee klassen geopenbaard, en slechts één klasse ontving de pinksterlijke uitstorting aan het einde van de bijeenkomst. In die periode die door de veertig dagen wordt voorgesteld, ontving de ene klasse het onderricht, terwijl de andere klasse het onderricht weigerde. Toen de Middernachtsroep kwam, had de ene klasse de olie, de andere niet.
“‘While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.’ By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. ‘They all slumbered and slept;’ one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself.” The Great Controversy, 395.
“‘Terwijl de bruidegom uitbleef, werden zij allen sluimerig en sliepen in.’ Door het uitblijven van de bruidegom wordt het verstrijken voorgesteld van de tijd waarop de Heer werd verwacht, de teleurstelling en de schijnbare vertraging. In deze tijd van onzekerheid begon de belangstelling van de oppervlakkigen en halfhartigen spoedig te wankelen en verslapten hun inspanningen; maar zij wier geloof gegrond was op een persoonlijke kennis van de Bijbel, hadden een rots onder hun voeten die door de golven van teleurstelling niet kon worden weggespoeld. ‘Zij allen sluimerden en sliepen;’ de ene groep in onbezorgdheid en prijsgeving van hun geloof, de andere groep geduldig wachtend totdat helderder licht zou worden gegeven. Toch scheen deze laatsten in de nacht van beproeving in zekere mate hun ijver en toewijding te verliezen. De halfhartigen en oppervlakkigen konden niet langer steunen op het geloof van hun broeders. Ieder moet voor zichzelf staan of vallen.” The Great Controversy, 395.
During the ten days leading to Pentecost, and the period of the Exeter camp meeting, Christ gathered His people a second time in advance of those people carrying His message to the world. When the third angel descended on October 22, 1844, the little flock was again disappointed and scattered, but a period of instruction began on October 22, 1844 as Christ led His people into the Most Holy Place. In 1849, the Lord stretched forth His hand a second time to gather again those whom He had gathered out of the disappointments of April 19 and October 22, 1844.
Gedurende de tien dagen die aan Pinksteren voorafgingen, en de periode van de kampbijeenkomst te Exeter, verzamelde Christus Zijn volk een tweede maal, vooruitlopend op het uitdragen van Zijn boodschap door dat volk aan de wereld. Toen de derde engel neerdaalde op 22 oktober 1844, werd de kleine kudde opnieuw teleurgesteld en verstrooid, maar op 22 oktober 1844 begon een periode van onderwijzing, toen Christus Zijn volk in het Allerheiligste leidde. In 1849 strekte de Heere voor de tweede maal Zijn hand uit om opnieuw te vergaderen degenen die Hij uit de teleurstellingen van 19 april en 22 oktober 1844 had vergaderd.
In 1844, the instruction was in regards to the message which the third angel had in his hand when he descended, but in the “period of doubt and uncertainty” that followed the great disappointment, many lost their way. By 1849, the work of gathering the little scattered flock was initiated, but what was illustrated by that history was the defeat of 1863, and the first Kadesh for modern Israel. The future victory of the one hundred and forty-four thousand and their work at the second Kadesh was delayed.
In 1844 betrof de onderwijzing de boodschap die de derde engel in zijn hand had toen hij neerdaalde, maar in de „periode van twijfel en onzekerheid” die volgde op de grote teleurstelling, raakten velen de weg kwijt. Tegen 1849 werd het werk van het vergaderen van de kleine verstrooide kudde aangevangen, maar hetgeen door die geschiedenis werd uitgebeeld, was de nederlaag van 1863 en het eerste Kades voor het moderne Israël. De toekomstige overwinning van de honderd vierenveertigduizend en hun werk bij het tweede Kades werd vertraagd.
When the Lord descended on September 11, 2001 He gathered His last-day people, gave them His spiritual food to eat, breathed His Spirit upon those people as He began to sprinkle the latter rain, and He also initiated a testing process that led to July 18, 2020, when His last day people were disappointed and scattered. For three and a half days they were dead in the street. Both the three and a half days, and the forty-day period in the time of Christ represent a wilderness. It is also represented by the period from April 19, 1844 unto August 12, 1844, and also the period from October 22, 1844 unto 1849.
Toen de Heere op 11 september 2001 nederdaalde, verzamelde Hij Zijn volk van de laatste dagen, gaf hun Zijn geestelijk voedsel om te eten, blies Zijn Geest op die mensen toen Hij begon de late regen te sprengen, en stelde Hij tevens een beproevingsproces in dat leidde tot 18 juli 2020, toen Zijn volk van de laatste dagen teleurgesteld werd en verstrooid raakte. Gedurende drieënhalve dag lagen zij dood op de straat. Zowel de drieënhalve dag als de periode van veertig dagen in de tijd van Christus stellen een woestijn voor. Dit wordt ook voorgesteld door de periode van 19 april 1844 tot 12 augustus 1844, en eveneens door de periode van 22 oktober 1844 tot 1849.
From July, 2023 unto the Sunday law, which is the ten days that preceded Pentecost, the camp meeting at Exeter from August 12 unto August 17, and the period from 1849 unto 1863, all align with one another. They represent the period of the second gathering of God’s last-day people. The period from the disappointment to the outpouring of the Holy Spirit is divided into two distinct periods.
Van juli 2023 tot aan de zondagswet, die de tien dagen zijn die aan Pinksteren voorafgingen, stemmen de kampbijeenkomst te Exeter van 12 augustus tot 17 augustus en de periode van 1849 tot 1863 alle met elkaar overeen. Zij vertegenwoordigen de periode van de tweede vergadering van Gods volk in de laatste dagen. De periode van de teleurstelling tot de uitstorting van de Heilige Geest is verdeeld in twee onderscheiden perioden.
Within the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven the line of apostate Protestantism (the nominal church), the line of Laodicean Seventh-day Adventism (nominal Adventism), the line of Catholicism, and the line of true Protestantism are all represented. Those four lines illustrate true Protestantism in controversy with a threefold union of the dragon (Judas), the beast (Catholicism) and the false prophet (apostate Protestantism).
Binnen de verborgen geschiedenis van vers veertig van Daniël hoofdstuk elf worden de lijn van het afvallige protestantisme (de naamkerk), de lijn van het Laodiceïsche Zevende-dags Adventisme (naamadventisme), de lijn van het katholicisme en de lijn van het ware protestantisme alle vertegenwoordigd. Deze vier lijnen beelden het ware protestantisme uit in strijd met een drievoudige verbintenis van de draak (Judas), het beest (het katholicisme) en de valse profeet (het afvallige protestantisme).
Within the very same hidden history the line of apostate Republicanism is also illustrated. Within that line a controversy between the Democrat (the dragon) and Republican parties (the image of the beast) is represented. The Republican party is to lead out in forming the image to the beast, and in so doing it manifests the prophetic characteristics of the beast (the papacy). In God’s Word the papacy, who is the king of the north and also the beast, is given Egypt, (the dragon) as payment for services rendered for being used by God’s as a tool of judgment.
Binnen precies dezelfde verborgen geschiedenis wordt ook de lijn van het afvallige republicanisme geïllustreerd. Binnen die lijn wordt een strijd tussen de Democratische Partij (de draak) en de Republikeinse Partij (het beeld van het beest) voorgesteld. De Republikeinse Partij zal het voortouw nemen bij het vormen van het beeld voor het beest, en door dit te doen openbaart zij de profetische kenmerken van het beest (het pausdom). In Gods Woord wordt aan het pausdom, dat de koning van het noorden en tevens het beest is, Egypte (de draak) gegeven als betaling voor bewezen diensten, omdat het door God is gebruikt als een werktuig van oordeel.
Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:18–21.
Mensenkind, Nebukadrezar, de koning van Babel, heeft zijn leger een zware dienst doen verrichten tegen Tyrus: elk hoofd werd kaal gemaakt en elke schouder werd open geschaafd; toch had hij geen loon, noch zijn leger, van Tyrus voor de dienst die hij ertegen verricht had. Daarom, zo zegt de Heere HEERE: Zie, Ik zal het land Egypte geven aan Nebukadrezar, de koning van Babel; en hij zal zijn menigte wegnemen, en zijn buit nemen, en zijn roof nemen; en het zal het loon voor zijn leger zijn. Ik heb hem het land Egypte gegeven voor zijn arbeid waarmee hij daartegen gediend heeft, omdat zij voor Mij gewerkt hebben, spreekt de Heere HEERE. Te dien dage zal Ik de hoorn van het huis Israëls doen uitspruiten, en Ik zal u de opening van de mond geven in hun midden; en zij zullen weten dat Ik de HEERE ben. Ezechiël 29:18–21.
Nebuchadnezzar, who is the king of the north in the passage, is given the land of Egypt as his wages, thus typifying that in the last days, the papacy is given Egypt, which is the dragon, which is the ten kings, the United Nations, who agree to give their seventh kingdom unto the beast for a short space.
Nebukadnezar, die in de passage de koning van het noorden is, ontvangt het land Egypte als zijn loon, en typeert aldus dat in de laatste dagen het pausdom Egypte gegeven wordt, dat de draak is, dat de tien koningen zijn, de Verenigde Naties, die overeenkomen hun zevende koninkrijk voor een korte tijd aan het beest te geven.
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.
En de tien horens die gij op het beest gezien hebt, dezen zullen de hoer haten en haar woest en naakt maken, en haar vlees eten en haar met vuur verbranden. Want God heeft in hun harten gegeven zijn wil te volbrengen, en eensgezind te zijn, en hun koninkrijk aan het beest te geven, totdat de woorden Gods vervuld zullen zijn. Openbaring 17:16, 17.
This prophetic payment is represented also in Daniel chapter eleven verse forty-two.
Deze profetische betaling wordt ook weergegeven in Daniël hoofdstuk elf, vers tweeënveertig.
He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:42.
Ook zal hij zijn hand uitstrekken tegen de landen; en het land Egypte zal niet ontkomen. Daniël 11:42.
The papacy prevails over the dragon power in the time of the latter rain, for this payment is accomplished “in” the “day” when God “causes the horn of the house of Israel to bud forth.” It is the rain that causes the Israel of God to bud forth, and that day began on September 11, 2001, which was the day of the east wind.
Het pausdom zegeviert over de macht van de draak in de tijd van de late regen, want deze vergelding wordt voltrokken „op” de „dag” waarop God „de hoorn van het huis van Israël doet uitspruiten”. Het is de regen die het Israël van God doet uitspruiten, en die dag begon op 11 september 2001, de dag van de oostenwind.
He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:6–9.
Die uit Jakob zullen voortkomen, zal Hij doen wortelen; Israël zal bloeien en uitspruiten, en het oppervlak der wereld met vrucht vervullen. Heeft Hij hem geslagen, zoals Hij degenen sloeg die hem sloegen? Of is hij gedood overeenkomstig de slachting van hen die door hem gedood zijn? Met mate, wanneer het uitspruit, zult Gij met hem twisten; Hij doet zijn harde wind bedaren ten dage van de oostenwind. Daarom zal hierdoor de ongerechtigheid van Jakob verzoend worden; en dit is al de vrucht: het wegnemen van zijn zonde; wanneer hij al de stenen van het altaar maakt als kalkstenen die in stukken geslagen zijn, zullen de gewijde palen en de beelden niet overeind blijven. Jesaja 27:6–9.
Egypt is given to the papal beast when the latter rain is being poured out. The latter rain began to sprinkle when the east wind, representing Islam of the third woe was “stayed,” or restrained on September 11, 2001. Then the rain began to be measured, (sprinkled) upon Israel as they began to bud. At the Sunday law, when the third woe comes again, the latter rain is poured out without measure. Between September 11, 2001 and the soon coming Sunday law “the iniquity of Jacob” is purged, and the Hebrew word “purged” means “atoned for”. At the Sunday law the papal beast is given Egypt (the dragon), as those ten kings commit fornication with the papacy by forming a worldwide image of the beast.
Egypte wordt aan het pauselijke beest overgegeven wanneer de late regen wordt uitgestort. De late regen begon te sprenkelen toen de oostenwind, die de islam van de derde wee voorstelt, op 11 september 2001 werd „tegengehouden” of beteugeld. Toen begon de regen afgemeten te worden, (gesprenkeld) over Israël, toen zij begonnen uit te botten. Bij de zondagswet, wanneer de derde wee opnieuw komt, wordt de late regen zonder mate uitgestort. Tussen 11 september 2001 en de spoedig komende zondagswet wordt „de ongerechtigheid van Jakob” gezuiverd, en het Hebreeuwse woord „gezuiverd” betekent „verzoend”. Bij de zondagswet wordt het pauselijke beest Egypte (de draak) gegeven, wanneer die tien koningen hoererij bedrijven met het pausdom door een wereldwijd beeld van het beest op te richten.
Before the Sunday law, during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, the apostate Republican horn forms an image to the beast with the apostate Protestant horn, and in that prophetic line the Republican party prevails over the Democratic party, for the Democratic party is a dragon power and the Republican party is the power who forms the image of the papacy.
Vóór de zondagswet, gedurende de verzegelingstijd van de honderdvierenveertigduizend, vormt de afvallige Republikeinse hoorn samen met de afvallige protestantse hoorn een beeld voor het beest, en in die profetische lijn behaalt de Republikeinse partij de overhand op de Democratische partij, want de Democratische partij is een drakenmacht en de Republikeinse partij is de macht die het beeld van het pausdom vormt.
Within the prophetic history of the earth beast the end of the Democratic party and the end of the Republican party is identified. Those two parties form the horn of Republicanism, but they identify an internal struggle that runs through the entire history of the earth beast. That horn (Republican) contains an internal microcosm of the two horns of the earth beast.
Binnen de profetische geschiedenis van het beest uit de aarde wordt het einde van de Democratische Partij en het einde van de Republikeinse Partij aangeduid. Deze twee partijen vormen de hoorn van het republicanisme, maar zij duiden op een innerlijke strijd die door de gehele geschiedenis van het beest uit de aarde heen loopt. Die hoorn (Republikeins) bevat een innerlijk microkosmos van de twee horens van het beest uit de aarde.
In the testimony of the kingdom of the Medes and Persians it was the last horn that came up higher, and the Democratic party began first in American history, but at the end the Republican party comes up higher and prevails over the Democrats. In the history of the latter rain, which began on September 11, 2001, the globalist, dragon-inspired Democrats rose up out of the bottomless pit of Revelation chapter eleven and slew the Republicans by stealing the 2020 election. Their war against Trump (and the Republicans) began when he announced his candidacy in 2015, and it only intensified from that point onward.
In het getuigenis van het koninkrijk van de Meden en Perzen was het de laatste hoorn die hoger oprees, en de Democratische Partij begon als eerste in de Amerikaanse geschiedenis, maar aan het einde rijst de Republikeinse Partij hoger op en behaalt zij de overhand over de Democraten. In de geschiedenis van de late regen, die begon op 11 september 2001, rezen de globalistische, door de draak geïnspireerde Democraten op uit de bodemloze put van Openbaring hoofdstuk elf en doodden de Republikeinen door de verkiezingen van 2020 te stelen. Hun oorlog tegen Trump (en de Republikeinen) begon toen hij in 2015 zijn kandidatuur aankondigde, en werd vanaf dat moment alleen maar heviger.
When the Democrats stole the election in 2020, they then instituted the Pelosi Trials, but when Trump announced his third campaign in 2022, fear came upon the Democrats, and their rage only increased, and they then came against Trump and his supporters with great wrath, for they knew their time was short. They celebrated his death, but when he stood up, great fear fell upon them.
Toen de Democraten in 2020 de verkiezingen stalen, stelden zij vervolgens de Pelosi-processen in; maar toen Trump in 2022 zijn derde campagne aankondigde, kwam vrees over de Democraten, en hun woede nam slechts toe, en daarop keerden zij zich met grote gramschap tegen Trump en zijn aanhangers, want zij wisten dat hun tijd kort was. Zij vierden zijn dood, maar toen hij opstond, viel grote vrees op hen.
And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7–11.
En wanneer zij hun getuigenis voleindigd zullen hebben, zal het beest dat opkomt uit de afgrond oorlog tegen hen voeren, en het zal hen overwinnen en hen doden. En hun dode lichamen zullen liggen op de straat van de grote stad, die geestelijk genoemd wordt Sodom en Egypte, waar ook onze Heere gekruisigd is. En mensen uit de volken en geslachten en talen en naties zullen hun dode lichamen zien, drie dagen en een halve, en zij zullen niet toelaten dat hun dode lichamen in graven gelegd worden. En zij die op de aarde wonen, zullen zich over hen verheugen en vrolijk zijn, en zij zullen elkaar geschenken zenden; omdat deze twee profeten hen die op de aarde woonden, gekweld hadden. En na drie dagen en een halve kwam de Geest des levens uit God in hen, en zij gingen op hun voeten staan; en grote vrees viel op hen die hen zagen. Openbaring 11:7–11.
The period that identifies the end of the Democratic party is from the inauguration of Biden in 2021 unto the inauguration of Trump in 2025. The period began with the Pelosi Trials, which were purely unconstitutional and totally political in nature. That history, representing the death of the sixth president since the time of the end in 1989 unto the eighth president that is of the seven began with political trials (the Pelosi Trials), and it ends with the death of the Democratic party, and a second set of Pelosi Trials, as the political targets are reversed.
De periode die het einde van de Democratische partij markeert, loopt van de inauguratie van Biden in 2021 tot de inauguratie van Trump in 2025. De periode begon met de Pelosi-processen, die louter ongrondwettelijk en geheel politiek van aard waren. Die geschiedenis, die de dood vertegenwoordigt van de zesde president sinds de tijd van het einde in 1989 tot aan de achtste president, die uit de zeven is, begon met politieke processen (de Pelosi-processen), en zij eindigt met de dood van de Democratische partij en een tweede reeks Pelosi-processen, waarbij de politieke doelwitten zijn omgekeerd.
The illustration of the history is located in chapter eleven of Revelation, which found its first fulfillment in the French Revolution. The French Revolution is the classic historical example of the guillotine type of political warfare that identifies one ruling party killing another, and then having that very same ruling power overthrown and persecuted themselves.
De illustratie van die geschiedenis bevindt zich in het elfde hoofdstuk van Openbaring, dat zijn eerste vervulling vond in de Franse Revolutie. De Franse Revolutie is het klassieke historische voorbeeld van het guillotine-type van politieke oorlogvoering, dat aanduidt hoe de ene regerende partij de andere doodt en vervolgens zelf door diezelfde regerende macht wordt omvergeworpen en vervolgd.
The period from the inauguration of Biden and the Pelosi Trials, unto the second inauguration of Trump and the reversal of the Pelosi Trials identifies the end of the Democratic party, and it identifies when Trump repeats the implementation of a set of executive orders that were typified by the Alien and Sedition Acts. The implementation of those executive orders will begin the second Pelosi Trials and identify the beginning of the period when the image of the beast is begun in earnest. That period ends at the enforcement of the Sunday law, so the period begins with executive orders paralleling the Alien and Sedition Acts, and ends with the Sunday law. It is there that the Republican party ends.
De periode vanaf de inauguratie van Biden en de Pelosi-processen tot aan de tweede inauguratie van Trump en de omkering van de Pelosi-processen markeert het einde van de Democratische Partij, en zij markeert het moment waarop Trump de uitvoering herhaalt van een reeks presidentiële besluiten die voorafgeschaduwd werden door de Alien and Sedition Acts. De uitvoering van die presidentiële besluiten zal de tweede Pelosi-processen doen aanvangen en het begin markeren van de periode waarin het beeld van het beest met volle ernst wordt opgericht. Die periode eindigt bij de handhaving van de zondagswet; de periode begint dus met presidentiële besluiten die parallel lopen met de Alien and Sedition Acts, en eindigt met de zondagswet. Daar eindigt de Republikeinse Partij.
Both periods representing the conclusion of the Democratic party and then the Republican party are prophetically connected, and are represented by the period of twenty-two years from 1776 unto 1798. That period has three waymarks; the Declaration of Independence in 1776, thirteen years later the Constitution, followed by the Alien and Sedition Acts of 1798. Those three waymarks find fulfillment in the line of the Democratic and Republican parties, though the application of the second and third waymark is at a different point in each line.
Beide perioden die de afsluiting van eerst de Democratische partij en vervolgens de Republikeinse partij voorstellen, zijn profetisch met elkaar verbonden en worden voorgesteld door de periode van tweeëntwintig jaar van 1776 tot 1798. Die periode kent drie wegmarkeringen: de Onafhankelijkheidsverklaring in 1776, dertien jaar later de Grondwet, gevolgd door de Alien and Sedition Acts van 1798. Deze drie wegmarkeringen vinden hun vervulling in de lijn van de Democratische en de Republikeinse partij, hoewel de toepassing van de tweede en derde wegmarkering zich in elke lijn op een ander punt bevindt.
We will explain these waymarks and their fulfillments in the next article.
Wij zullen deze wegmarkeringen en hun vervullingen in het volgende artikel uiteenzetten.
“There are but two parties, Satan works with his crooked, deceiving power, and through strong delusions he catches all who do not abide in the truth, who have turned away their ears from the truth, and have turned unto fables. Satan himself abode not in the truth, he is the mystery of iniquity. Through his subtlety he gives to his soul-destroying errors the appearance of truth. Herein is their power to deceive. It is because they are a counterfeit of the truth that Spiritualism, Theosophy, and the like deceptions gain such power over the minds of men. Herein is the masterly working of Satan. He pretends to be the Savior of man, the benefactor of the human race, and thus he more readily lures his victims to destruction.
„Er zijn slechts twee partijen; satan werkt met zijn verdorven, misleidende macht, en door krachtige dwalingen vangt hij allen die niet in de waarheid blijven, die hun oor van de waarheid hebben afgewend en zich tot fabels hebben gekeerd. Satan zelf is niet in de waarheid gebleven; hij is het geheimenis der ongerechtigheid. Door zijn sluwheid geeft hij aan zijn zielverdervende dwalingen de schijn van waarheid. Hierin ligt hun macht om te verleiden. Het is omdat zij een vervalsing van de waarheid zijn, dat het spiritisme, de theosofie en soortgelijke misleidingen zulk een macht over de geesten der mensen verkrijgen. Hierin openbaart zich het meesterlijke werken van satan. Hij doet alsof hij de Heiland der mensen is, de weldoener van het menselijk geslacht, en aldus lokt hij des te gemakkelijker zijn slachtoffers tot het verderf.
“We are warned in the word of God that sleepless vigilance is the price of safety. Only in the straight path of truth and righteousness can we escape the tempter’s power. But the world is ensnared. Satan’s skill is exercised in devising plans and methods without number to accomplish his purposes. Dissimulation has become a fine art with him, and he works in the guise of an angel of light. God’s eye alone discerns his schemes to contaminate the world with false and ruinous principles bearing on their face the appearance of genuine goodness. He works to restrict religious liberty, and to bring into the religious world a species of slavery. Organizations, institutions, unless kept by the power of God, will work under Satan’s dictation to bring men under the control of men: and fraud and guile will bear the semblance of zeal for truth, and for the advancement of the kingdom of God. Whatever in our practice is not as open as the day, belongs to the methods of the prince of evil. His methods are practiced even among Seventh Day Adventists, who claim to have advanced truth.
„In het Woord van God worden wij gewaarschuwd dat slapeloze waakzaamheid de prijs van veiligheid is. Alleen op het rechte pad van waarheid en gerechtigheid kunnen wij aan de macht van de verleider ontkomen. Maar de wereld is verstrikt. Satans bekwaamheid wordt aangewend in het beramen van ontelbare plannen en methoden om zijn doeleinden te verwezenlijken. Verstelling is bij hem tot een verfijnde kunst geworden, en hij werkt onder de gedaante van een engel des lichts. Alleen Gods oog doorziet zijn listen om de wereld te besmetten met valse en verderfelijke beginselen die op het eerste gezicht de schijn van waarachtige goedheid dragen. Hij werkt eraan de godsdienstvrijheid te beperken en in de godsdienstige wereld een vorm van slavernij in te voeren. Organisaties, instellingen, zullen, indien zij niet door de kracht van God bewaard worden, onder Satans leiding werkzaam zijn om mensen onder de heerschappij van mensen te brengen; en bedrog en arglist zullen de schijn aannemen van ijver voor de waarheid en voor de bevordering van het Koninkrijk van God. Alles wat in ons handelen niet zo open is als de dag, behoort tot de methoden van de vorst van het kwaad. Zijn methoden worden zelfs onder Zevendedagsadventisten toegepast, die beweren de voortgeschreden waarheid te bezitten.״
“If men resist the warnings the Lord sends them, they become even leaders in evil practices; such men assume to exercise the prerogatives of God—they presume to do that which God himself will not do in seeking to control the minds of men. They introduce their own methods and plans, and through their misconceptions of God, they weaken the faith of others in the truth, and bring in false principles that will work like leaven to taint and corrupt our institutions and churches. Anything that lowers man’s conception of righteousness, and equity, and impartial judgment, any devise or precept that brings God’s human agents under the control of human minds, impairs their faith in God; it separates the soul from God, for it leads away from the path of strict integrity and righteousness.
‘Wanneer mensen weerstand bieden aan de waarschuwingen die de Heere hun zendt, worden zij zelfs leiders in kwade praktijken; zulke mensen matigen zich aan de voorrechten van God uit te oefenen—zij vermeten zich te doen wat God Zelf niet zal doen wanneer Hij tracht de gedachten van mensen te beheersen. Zij voeren hun eigen methoden en plannen in, en door hun misvattingen omtrent God verzwakken zij het geloof van anderen in de waarheid en brengen zij valse beginselen binnen die als zuurdeeg zullen werken om onze instellingen en gemeenten te besmetten en te verderven. Alles wat de opvatting van de mens van gerechtigheid, billijkheid en onpartijdig oordeel verlaagt, elk bedenksel of voorschrift dat Gods menselijke werktuigen onder de beheersing van menselijke geesten brengt, schaadt hun geloof in God; het scheidt de ziel van God, want het voert af van het pad van strikte oprechtheid en gerechtigheid.
“God will not vindicate any device whereby man shall in the slightest degree rule or oppress his fellow-man. The only hope for fallen man is to look to Jesus, and receive him as the only Savior. As soon as man begins to make an iron rule for other men, as soon as he begins to harness up and drive men according to his own mind, he dishonors God, and imperils his own soul, and the souls of his brethren. Sinful man can find hope and righteousness only in God; and no human being is righteous any longer than he has faith in God, and maintains the vital connection with him. A flower of the field must have its root in the soil; it must have air, dew, showers, and sunshine. It will flourish only as it receives these advantages, and all are from God. So with men. We receive from God that which ministers to the life of the soul. We are warned not to trust in man, nor to make flesh our arm. A curse is pronounced upon all who do this.” The 1888 Materials, 1432–1434.
“God zal geen enkel middel rechtvaardigen waardoor de mens ook maar in de geringste mate over zijn medemens zal heersen of hem zal onderdrukken. De enige hoop voor de gevallen mens is op Jezus te zien en Hem als de enige Heiland aan te nemen. Zodra de mens begint voor andere mensen een ijzeren heerschappij in te stellen, zodra hij mensen naar eigen inzicht begint in te spannen en te drijven, onteert hij God en brengt hij zijn eigen ziel en de zielen van zijn broeders in gevaar. De zondige mens kan slechts in God hoop en gerechtigheid vinden; en geen mens is langer rechtvaardig dan zolang hij geloof in God heeft en de levende verbinding met Hem onderhoudt. Een bloem van het veld moet haar wortel in de aarde hebben; zij moet lucht, dauw, regenbuien en zonneschijn ontvangen. Zij zal alleen gedijen wanneer zij deze voorrechten ontvangt, en alle zijn van God. Zo is het ook met de mensen. Wij ontvangen van God datgene wat het leven van de ziel dient. Wij worden gewaarschuwd niet op de mens te vertrouwen, noch vlees tot onze arm te maken. Een vloek wordt uitgesproken over allen die dit doen.” The 1888 Materials, 1432–1434.