Reasoning from cause to effect is worthless if you define the effect incorrectly, as has been done by Laodicean Adventist historians who pontificate on the circumstances and personalities associated with the 1888 General Conference at Minneapolis. The inspired commentary identifies the event as a repetition of the rebellion of Korah, Dathan and Abiram, which was motivated by the judgment that assigned them to wander in the wilderness for forty years until they died. That same judgment had been pronounced upon Laodicean Adventism.
Redeneren van oorzaak naar gevolg is waardeloos als men het gevolg onjuist definieert, zoals is gedaan door Laodiceaanse adventistische geschiedschrijvers die gewichtig uitweiden over de omstandigheden en persoonlijkheden die met de Algemene Conferentie van 1888 te Minneapolis verband houden. Het geïnspireerde commentaar duidt deze gebeurtenis aan als een herhaling van de opstand van Korach, Dathan en Abiram, die werd ingegeven door het oordeel dat hun was opgelegd om veertig jaar in de woestijn rond te zwerven totdat zij stierven. Datzelfde oordeel was over het Laodiceaanse adventisme uitgesproken.
The rebellion included secret discussions where the rebels were in such extreme Laodicean blindness that it prevented them from understanding that God was aware of their closed-door planning and rebellion. As Korah, Dathan and Abiram hid in their tents and made their plans and spread their rebellion against Moses, so too did the ancient men of 1888, hide behind the closed doors of their houses, to plot against Sister White, her son and the chosen messengers. From that point Sister White, Jones and Waggoner were to be attacked.
De opstand omvatte geheime besprekingen waarbij de opstandelingen in zulk een extreme Laodiceïsche blindheid verkeerden dat zij daardoor niet konden begrijpen dat God op de hoogte was van hun beraadslagingen achter gesloten deuren en van hun opstand. Zoals Korach, Dathan en Abiram zich in hun tenten verborgen, hun plannen maakten en hun opstand tegen Mozes verspreidden, zo verborgen ook de oude mannen van 1888 zich achter de gesloten deuren van hun huizen om tegen zuster White, haar zoon en de uitverkoren boodschappers samen te zweren. Vanaf dat moment zouden zuster White, Jones en Waggoner worden aangevallen.
The four generations of Adventism progressively grew in its rebellion, as illustrated in Ezekiel chapter eight. The chambers of imagery within the physical temple and human temple had become entrenched with wicked imaginations, and spiritualism settled upon the ancient men who were appointed to protect the people. Leading up to 1888, the ancient men both cast dispersions upon the authority of the Bible and then the Spirit of Prophecy, and in 1884, the open visions ceased. Kellogg’s pantheistic spiritualism began to make its way in the history preceding 1888, and 1888 marks the arrival of the second generation. The Adventist historians may have not recorded the actual historical testimony of the rebellion manifested at the meeting, but according to inspiration the heavenly Watchers “heard every word and registered” the “words in the books of heaven.”
De vier generaties van het adventisme groeiden gaandeweg in hun opstand, zoals geïllustreerd in Ezechiël hoofdstuk acht. De kamers der afbeeldingen binnen de letterlijke tempel en de menselijke tempel waren diep verankerd geraakt met goddeloze verbeeldingen, en het spiritisme vestigde zich op de oudsten die waren aangesteld om het volk te beschermen. In de aanloop naar 1888 brachten de oudsten zowel de autoriteit van de Bijbel als vervolgens die van de Geest der Profetie in opspraak, en in 1884 hielden de open visioenen op. Kelloggs pantheïstisch spiritisme begon zich een weg te banen in de geschiedenis die aan 1888 voorafging, en 1888 markeert de komst van de tweede generatie. De adventistische geschiedschrijvers hebben mogelijk niet het werkelijke historische getuigenis van de opstand vastgelegd zoals die zich tijdens de bijeenkomst openbaarde, maar volgens de inspiratie hebben de hemelse Wachters „elk woord gehoord en opgetekend” — de „woorden in de boeken des hemels.”
The rebellion represented by Ezekiel’s “secret chambers of imagery,” represented an attack upon the true foundations. It represented an attack upon the prophetess and the chosen messengers, and it marked the arrival of spiritualism. In that generation the next major attack was going to be carried out by Satan against the very foundation of William Miller’s foundations.
De opstand die werd voorgesteld door Ezechiëls „verborgen kamers der afbeeldingen”, vormde een aanval op de ware fundamenten. Zij vormde een aanval op de profetes en de uitverkoren boodschappers, en zij markeerde de komst van het spiritisme. In die generatie zou de volgende grote aanval door Satan worden uitgevoerd tegen juist het fundament van de grondslagen van William Miller.
Miller based the framework of all his prophetic applications upon the understanding that the two desolating powers in Daniel chapter eight, verse thirteen, represented paganism followed by papalism. In 1901, Lewis Conradi, a leader of Laodicean Adventism in Germany, re-introduced the fallen Protestant view that the “the daily” in the book of Daniel represented Christ’s sanctuary ministry.
Miller baseerde het kader van al zijn profetische toepassingen op het inzicht dat de twee verwoestende machten in Daniël hoofdstuk acht, vers dertien, het heidendom voorstelden, gevolgd door het pausdom. In 1901 herintroduceerde Lewis Conradi, een leider van het Laodiceaanse adventisme in Duitsland, de gevallen protestantse opvatting dat „het dagelijkse” in het boek Daniël de heiligdomsdienst van Christus voorstelde.
During the period of history following the 1888 Minneapolis meeting, the spiritualism of the leader of the health work escalated, alienation continued between leaders as the fallout of the rejection of the message of Jones and Waggoner continued to take its toll. In the beginning of the new century W. W. Prescott, a Laodicean Adventist leader who had received theological credentials from the schools of apostate Protestantism, took up the satanic mantle to promote Conradi’s view of “the daily,” and as is always the case “the victors write the history.”
Gedurende de periode in de geschiedenis na de bijeenkomst van Minneapolis in 1888 nam het spiritisme van de leider van het gezondheidswerk toe, en de vervreemding tussen de leiders hield aan, terwijl de nasleep van de verwerping van de boodschap van Jones en Waggoner haar tol bleef eisen. Aan het begin van de nieuwe eeuw nam W. W. Prescott, een Laodiceaanse adventistische leider die theologische geloofsbrieven had ontvangen van de scholen van het afvallige protestantisme, de satanische mantel op zich om Conradi’s opvatting van „het gedurige” te bevorderen, en zoals altijd geldt: „de overwinnaars schrijven de geschiedenis.”
The holy angels recorded the true history, but Laodicean Adventism produced a historical position of the controversy over the rejection of the Millerite understanding of “the daily,” that leaves any of the “unlearned” in Laodicean Adventism to believe that the definition of “the daily,” which Sister White identified as coming from “angels that were expelled from heaven,” is actually a true doctrine. During the early years of the twentieth century W. W. Prescott led out in producing a publication titled, The Protestant. The entire premise of the publication was to teach that Miller’s understanding of “the daily” was incorrect, and that apostate Protestantism, where he had obtained his theological credentials, was correct in assigning a satanic symbol to Christ. In that history A. G. Daniells (General Conference President), joined forces with Prescott in the satanic attack against truth, in spite of the fact that Sister White had directly endorsed Miller’s view of “the daily” as correct.
De heilige engelen hebben de ware geschiedenis opgetekend, maar het Laodiceïsche adventisme heeft een historische positie in het geschil over de verwerping van het Milleritische begrip van “het dagelijkse” voortgebracht, die ieder van de “ongeleerden” in het Laodiceïsche adventisme ertoe brengt te geloven dat de definitie van “het dagelijkse”, die zuster White aanwees als afkomstig van “engelen die uit de hemel werden verdreven”, in werkelijkheid een ware leer is. Tijdens de eerste jaren van de twintigste eeuw nam W. W. Prescott het voortouw bij het uitgeven van een publicatie getiteld The Protestant. Het gehele uitgangspunt van die publicatie was te onderwijzen dat Millers begrip van “het dagelijkse” onjuist was, en dat het afvallige protestantisme, waar hij zijn theologische geloofsbrieven had verkregen, gelijk had door een satanisch symbool aan Christus toe te kennen. In die geschiedenis sloot A. G. Daniells (president van de Generale Conferentie) zich aan bij Prescott in de satanische aanval tegen de waarheid, ondanks het feit dat zuster White Millers opvatting van “het dagelijkse” rechtstreeks als juist had bekrachtigd.
“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.
“De Heer toonde mij dat de kaart van 1843 door Zijn hand was geleid, en dat geen enkel deel ervan veranderd mocht worden; dat de getallen waren zoals Hij ze hebben wilde. Dat Zijn hand erover was en een vergissing in enkele van de getallen verborg, zodat niemand die kon zien, totdat Zijn hand werd weggenomen.
“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.
‘Toen zag ik met betrekking tot het “Dagelijkse”, dat het woord “offer” door menselijke wijsheid is toegevoegd en niet tot de tekst behoort; en dat de Heere het juiste inzicht daarover gaf aan hen die de roep aangaande het uur van het oordeel brachten. Toen er eenheid bestond, vóór 1844, waren bijna allen verenigd in de juiste opvatting van het “Dagelijkse”; maar sinds 1844 zijn in de verwarring andere opvattingen omhelsd, en duisternis en verwarring zijn daarop gevolgd.’ Review and Herald, 1 november 1850.
At the time of Prescott and Daniells’ attack against the truth of “the daily,” Prescott and Daniells were representing a minority opinion on the subject, and Sister White’s counsel during the controversy towards the two men was that they should shut up, although she said it in more diplomatic terms, such as “in silence is your wisdom.” When she rebuked them for their false view she also emphasized that the subject of “the daily,” was not to be made a test question. The historical revisionists, which revisionism is a historical method that is credited with beginning with the Jesuit order of the Catholic church, have used her statements about “the daily” not being made a test question, in order to prevent an honest evaluation of the doctrine. They misrepresent her statements for they invariably leave out that when she counselled against agitating the subject of “the daily,” she always qualified her statements with statements such as, “at this time,” or “under current circumstances.”
Ten tijde van Prescott en Daniells’ aanval tegen de waarheid aangaande „het voortdurende” vertegenwoordigden Prescott en Daniells in deze kwestie een minderheidsopvatting, en zuster White’s raad aan de twee mannen gedurende de controverse was dat zij moesten zwijgen, hoewel zij het in diplomatieker bewoordingen zei, zoals: „in stilheid is uw wijsheid.” Toen zij hen vanwege hun onjuiste opvatting bestrafte, benadrukte zij tevens dat het onderwerp van „het voortdurende” niet tot een toetssteen gemaakt mocht worden. De historische revisionisten, wier revisionisme een historische methode is waaraan wordt toegeschreven dat zij haar oorsprong vond in de jezuïetenorde van de katholieke kerk, hebben haar uitspraken dat „het voortdurende” niet tot een toetssteen gemaakt mocht worden, gebruikt om een eerlijke beoordeling van de leer te verhinderen. Zij geven haar uitspraken onjuist weer, want zij laten steevast weg dat zij, wanneer zij ertegen waarschuwde het onderwerp van „het voortdurende” op te hitsen, haar uitspraken altijd nuanceerde met formuleringen als „op dit tijdstip” of „onder de huidige omstandigheden.”
As a prophetess she was trying to rein in an escalating controversy that was on the verge of causing a great division in the church at large, by a minority of persons who thought that because they were leaders they had the authority to promote whatever they determined to be truth. And the Lord, through her influence, kept the satanic work in check, until she died. Then in 1931, a new push to reject the truth of “the daily” was attempted, and ultimately accomplished. Today the true understanding of the definition of “the daily” is the minority understanding in Laodicean Adventism, and under the current circumstances “the daily,” is now most certainly a test question.
Als profetes trachtte zij een escalerende controverse in toom te houden die op het punt stond in de kerk als geheel een grote scheuring te veroorzaken, door een minderheid van personen die meenden dat zij, omdat zij leiders waren, de bevoegdheid hadden om datgene te verkondigen wat zij als waarheid bepaalden. En de Heer hield, door haar invloed, het satanische werk in bedwang, totdat zij stierf. Vervolgens werd in 1931 een nieuwe poging ondernomen om de waarheid aangaande „het gedurige” te verwerpen, en die werd uiteindelijk ook verwezenlijkt. Tegenwoordig is het ware begrip van de betekenis van „het gedurige” de minderheidsopvatting binnen het Laodiceïsche Adventisme, en onder de huidige omstandigheden is „het gedurige” nu zeer zeker een toetsvraag.
When the majority opinion held the true understanding it was not a test, but when any truth is defined as error, it is then a test. When the compilation of manuscripts that is titled Manuscript Releases, was published in the 1980’s, or there about, there was then recognized an article that is as direct in its opposition to Prescott and Daniells’ view of “the daily,” as is her endorsement of Miller’s view.
Wanneer de opvatting van de meerderheid het ware inzicht vertegenwoordigde, was het geen toets; maar wanneer enige waarheid als dwaling wordt bestempeld, is zij dan een toets. Toen de verzameling manuscripten, getiteld *Manuscript Releases*, in de jaren tachtig, of daaromtrent, werd gepubliceerd, werd daarin een artikel onderkend dat even rechtstreeks in zijn verzet is tegen Prescotts en Daniells’ opvatting van „het dagelijkse” als haar instemming met Millers opvatting.
“At this stage of our experience we are not to have our minds drawn away from the special light given [us] to consider at the important gathering of our conference. And there was Brother Daniells, whose mind the enemy was working; and your mind and Elder Prescott’s mind were being worked by the angels that were expelled from heaven. Satan’s work was to divert your minds that jots and tittles should be brought in which the Lord did not inspire you to bring in. They were not essential. But this meant much to the cause of truth. And the ideas of your minds, if you could be drawn away to jots or tittles, is a work of Satan’s devising. To correct little things in the books written, you suppose would be doing a great work. But I am charged, Silence is eloquence.
‘In dit stadium van onze ervaring behoort ons denken niet afgetrokken te worden van het bijzondere licht dat [ons] gegeven werd om te overwegen op de belangrijke bijeenkomst van onze conferentie. En daar was broeder Daniells, wiens denken door de vijand werd bewerkt; en uw denken en het denken van ouderling Prescott werden bewerkt door de engelen die uit de hemel werden uitgeworpen. Het werk van Satan was uw gedachten af te leiden, opdat jota’s en tittelkens zouden worden ingebracht die de Heer u niet had ingegeven in te brengen. Zij waren niet wezenlijk. Maar dit betekende veel voor de zaak der waarheid. En de denkbeelden van uw verstand, indien gij tot jota’s of tittelkens kon worden afgetrokken, zijn een werk van Satans bedenksel. Gij veronderstelt dat gij, door kleine dingen in de geschreven boeken te verbeteren, een groot werk zoudt verrichten. Maar mij is opgedragen: Stilte is welsprekendheid.’
“I am to say, Stop your picking flaws. If this purpose of the devil could only be carried out, then [it] appears to you [that] your work would be considered as most wonderful in conception. It was the enemy’s plan to get all the supposed objectionable features where all classes of minds did not agree.
‘Ik moet zeggen: houd op met uw foutenzucht. Indien dit voornemen van de duivel slechts ten uitvoer kon worden gebracht, dan schijnt het u toe dat uw werk als hoogst wonderlijk van opzet zou worden beschouwd. Het was het plan van de vijand om alle zogenaamd aanstootgevende kenmerken daarheen te brengen waar niet alle soorten van geesten het eens waren.ʼ
“And what then? The very work that pleases the devil would come to pass. There would be a representation given to the outsiders not of our faith just what would suit them, that would develop traits of character which would cause great confusion and occupy the golden moments which should be used zealously to bring the great message before the people. The presentations upon any subject we have worked upon could not all harmonize, and the results would be to confuse the minds of believers and unbelievers. This is the very thing that Satan had planned that should take place—anything that could be magnified as a disagreement.
„En wat dan? Juist het werk dat de duivel behaagt, zou plaatsvinden. Aan de buitenstaanders zou een voorstelling van ons geloof worden gegeven, precies zó als het hun zou passen, die karaktertrekken zou ontwikkelen welke grote verwarring zouden veroorzaken en de gouden ogenblikken in beslag zouden nemen die met ijver gebruikt zouden moeten worden om de grote boodschap voor het volk te brengen. De uiteenzettingen over welk onderwerp ook waaraan wij hebben gewerkt, zouden niet alle met elkaar in overeenstemming kunnen zijn, en het gevolg zou zijn dat de gedachten van gelovigen en ongelovigen in verwarring zouden worden gebracht. Dit is precies hetgeen Satan had beraamd dat zou plaatsvinden—alles wat als een meningsverschil uitvergroot zou kunnen worden.
“Read Ezekiel, chapter 28. Now, here is a grand work, where strange spirits can figure. But the Lord has a work to [be] done to save perishing souls; and the places which Satan, disguised, could fill in, bringing confusion into our ranks, he will do to perfection, and all those little differences will become enlarged, prominent.
„Lees Ezechiël, hoofdstuk 28. Welnu, hier is een groots werk, waarin vreemde geesten een rol kunnen spelen. Maar de Heere heeft een werk te verrichten om verloren zielen te redden; en de plaatsen die Satan, vermomd, zou kunnen innemen en zo verwarring in onze gelederen brengen, zal hij op volmaakte wijze bezetten, en al die kleine verschillen zullen vergroot en opvallend worden.
“And I was shown from the first that the Lord had given neither Elders Daniells nor Prescott the burden of this work. Should Satan’s wiles be brought in, should this “Daily” be such a great matter as to be brought in to confuse minds and hinder the advancement of the work at this important period of time? It should not, whatever may be. This subject should not be introduced, for the spirit that would be brought in would be forbidding, and Lucifer is watching every movement. Satanic agencies would commence his work and there would be confusion brought into our ranks. You have no call to hunt up the difference of opinion that is not a testing question; but your silence is eloquence. I have the matter all plainly before me. If the devil could involve any one of our own people on these subjects, as he has proposed to do, Satan’s cause would triumph. Now the work without delay is to be taken up and not a [difference] of opinion expressed.
„En mij werd van meet af aan getoond dat de Heere noch de ouderlingen Daniells noch Prescott de last van dit werk had opgelegd. Moesten Satans listen worden binnengebracht, moest dit „Gedurige” zulk een gewichtige zaak zijn dat het werd ingebracht om de gedachten te verwarren en de voortgang van het werk in deze belangrijke tijdsperiode te belemmeren? Dat behoort niet te geschieden, wat het ook moge zijn. Dit onderwerp behoort niet te worden ingevoerd, want de geest die daardoor zou worden binnengebracht, zou verbiedend zijn, en Lucifer let op elke beweging. Satanische machten zouden zijn werk aanvangen en er zou verwarring in onze gelederen worden gebracht. Gij hebt geen roeping om het verschil van mening op te sporen dat geen toetsende kwestie is; maar uw stilzwijgen is welsprekend. Ik heb de zaak geheel duidelijk voor mij. Indien de duivel iemand uit ons eigen volk in deze onderwerpen zou kunnen verwikkelen, zoals hij zich heeft voorgenomen te doen, dan zou de zaak van Satan triomferen. Nu moet het werk zonder uitstel ter hand worden genomen en mag er geen [verschil van] mening worden geuit.
“Satan would inspire those men who have gone out from us to unite with evil angels and retard our work on unimportant questions, and what rejoicing [there] would be in the camp of the enemy. Press together, press together. Let every difference be buried. Our work now is to devote all our physical and brain-nerve power to put these differences out of the way, and all harmonize. If Satan could with his great unsanctified wisdom be permitted to get the least hold, [he would rejoice].
„Satan zou die mannen die uit ons midden zijn weggegaan, aansporen zich met boze engelen te verenigen en ons werk te belemmeren door onbelangrijke twistvragen, en welk een vreugde zou er in het kamp van de vijand zijn. Sluit u aaneen, sluit u aaneen. Laat elk verschil begraven worden. Ons werk is nu al onze lichamelijke kracht en al de zenuwkracht van onze hersenen eraan te wijden deze verschillen uit de weg te ruimen, en dat allen in harmonie zijn. Indien het Satan met zijn grote ongeheiligde wijsheid zou worden toegestaan ook maar de geringste greep te krijgen, [zou hij zich verheugen].”
“Now, when I saw how you were working, my mind took in the whole situation and the results if you should go forward and give the parties that have left us the least chance to bring confusion into our ranks. Your lack of wisdom would be just what Satan would have it. Your loud proclamation was not under the inspiration of the Holy Spirit. I was instructed to say to you that your picking flaws in the writings of men that have been led of God is not inspired of God. And if this is the wisdom that Elder Daniells would give to the people, by no means give him an official position, for he cannot reason from cause to effect. Your silence on this subject is your wisdom. Now, everything like picking flaws in the publications of men who are not alive is not the work God has given any of you to do. For if these men—Elders Daniells and Prescott—had followed the directions given in working the cities, there would have been many, very many, convinced of the truth and converted, able men that [now] are in positions where they never will be reached.
„Toen ik nu zag hoe u te werk ging, overzag mijn geest de gehele situatie en de gevolgen indien u zou voortgaan en de partijen die ons hebben verlaten ook maar de geringste gelegenheid zou geven verwarring in onze gelederen te brengen. Uw gebrek aan wijsheid zou precies zijn wat Satan verlangt. Uw luide verkondiging stond niet onder de inspiratie van de Heilige Geest. Mij werd opgedragen u te zeggen dat uw zoeken naar fouten in de geschriften van mannen die door God zijn geleid, niet door God is geïnspireerd. En indien dit de wijsheid is die ouderling Daniells het volk zou geven, geef hem dan geenszins een officiële positie, want hij kan niet van oorzaak tot gevolg redeneren. Uw zwijgen over dit onderwerp is uw wijsheid. Welnu, alles wat neerkomt op het zoeken naar fouten in de publicaties van mannen die niet meer in leven zijn, is niet het werk dat God iemand van u heeft opgedragen te doen. Want indien deze mannen — ouderlingen Daniells en Prescott — de gegeven aanwijzingen hadden gevolgd bij het werken in de steden, zouden er velen, zeer velen, van de waarheid overtuigd en bekeerd zijn, bekwame mannen die [nu] op posities zijn waar zij nooit bereikt zullen worden.
“All the world is to be regarded as one great family. And when you have such a fountain of knowledge to draw from, why have you left the world to perish for years with the testimonies given by our Lord Jesus Christ? True religion teaches us to regard every man and woman as a person to whom we can do good.
„De gehele wereld moet worden beschouwd als één grote familie. En wanneer u over zulk een bron van kennis beschikt om uit te putten, waarom hebt u dan de wereld jarenlang aan haar ondergang overgelaten, terwijl de getuigenissen door onze Heere Jezus Christus zijn gegeven? De ware godsdienst leert ons iedere man en iedere vrouw te beschouwen als iemand aan wie wij goed kunnen doen.
“This has been in print many years: ‘A Balanced Mind,’ testimony to Elder Andrews. The mind may be cultivated to become a power to know when to speak and what burdens to take up and to bear, for Christ is your teacher. And I feared greatly for you [when I saw you] exalting your wisdom and pursuing a course to bring in differences of opinion. The Lord calls for wise men who can hold their peace when it [is] wisdom for them to do so. If you would be a whole man, you need sanctification through Jesus Christ. Now there is a work just started, and let wisdom be seen in every minister, in every president of [a] conference. But here was a work for you to take hold of years ago where you were needed to lift your voice for this very work. Christ gave all His people special directions what they shall do and the things they shall not do. And there is a little time left us to work out the righteousness of the Lord. You can understand the way of the Lord. I saw your purpose of carrying things after your own devising after you were placed as president. You had thought you would do wonderful things, which would be a work God had not placed in your hands to do. Now, your work is not to oppress but to release every necessity possible if the Lord has accepted you to serve. But you have very early given evidence that wisdom and sanctified judgment have not been manifested by you. You blazed out matters that would not be received unless the Lord should give light.
„Dit staat al vele jaren in druk: ‘A Balanced Mind’, getuigenis aan ouderling Andrews. De geest kan worden ontwikkeld tot een kracht om te weten wanneer men moet spreken en welke lasten men op zich moet nemen en dragen, want Christus is uw leraar. En ik vreesde zeer voor u [toen ik u zag] terwijl u uw wijsheid verhief en een koers volgde om verschil van mening binnen te brengen. De Heer roept om wijze mannen die kunnen zwijgen wanneer het [voor hen] wijsheid is dat te doen. Indien u een volledig mens wilt zijn, hebt u heiliging door Jezus Christus nodig. Nu is er juist een werk begonnen, en laat wijsheid zichtbaar zijn in iedere predikant, in iedere voorzitter van [een] conferentie. Maar hier was een werk dat u jaren geleden had moeten aangrijpen, waar u nodig was om uw stem te verheffen voor juist dit werk. Christus gaf al Zijn volk bijzondere aanwijzingen wat zij moeten doen en de dingen die zij niet moeten doen. En ons blijft nog maar weinig tijd over om de gerechtigheid van de Heer uit te werken. U kunt de weg van de Heer verstaan. Ik zag uw voornemen om de dingen te besturen naar uw eigen bedenksels nadat u als voorzitter was aangesteld. U had gedacht dat u wonderlijke dingen zou doen, wat een werk zou zijn geweest dat God niet in uw handen had gelegd om te doen. Nu is uw werk niet te onderdrukken, maar iedere mogelijke noodzaak te verlichten, indien de Heer u heeft aangenomen om te dienen. Maar u hebt zeer vroeg blijk gegeven dat wijsheid en geheiligd oordeel door u niet zijn geopenbaard. U hebt zaken naar voren gebracht die niet zouden worden aangenomen, tenzij de Heer licht zou geven.״
“I have been instructed that such hasty movements should not have [been] made [such] as selecting you as president of the conference even another year. But the Lord forbids any more such hasty transactions until the matter is brought before the Lord in prayer; and as you have had the message come to you that the work of the Lord resting upon the president is a most solemn responsibility, you had no moral right to blaze out as you did upon the subject of the ‘Daily’ and suppose your influence would decide the question. There was Elder Haskell, who has carried the heavy responsibilities, and there is Elder Irwin and several men I might mention who have the heavy responsibilities.
„Mij is te kennen gegeven dat zulke overhaaste handelingen niet verricht hadden moeten worden, zoals u opnieuw voor nog een jaar tot voorzitter van de conferentie te kiezen. Maar de Heere verbiedt verdere dergelijke overijlde handelingen, totdat de zaak in gebed voor de Heere is gebracht; en daar u de boodschap hebt ontvangen dat het werk des Heeren, rustend op de voorzitter, een allerplechtigste verantwoordelijkheid is, had u geen moreel recht om, zoals u deed, heftig uit te varen over het onderwerp van de ‘Daily’ en te veronderstellen dat uw invloed de kwestie zou beslissen. Daar was ouderling Haskell, die de zware verantwoordelijkheden heeft gedragen, en daar is ouderling Irwin en verscheidene mannen die ik zou kunnen noemen, die de zware verantwoordelijkheden dragen.
“Where was your respect for the men of age? What authority could you exercise without taking all the responsible men to weigh the matter? But let us now investigate the matter. We must now reconsider whether it is the Lord’s judgment, in the face of the work that has been neglected, of showing your zeal to carry the work even another year. If you should carry the work another year with the help that shall unite with you, there should be a change take place in you and Elder Prescott. And humble your own hearts before God. The Lord will have to see in you a showing of a different experience, for if ever men needed to be reconverted at this present [time], it [is] Elder Daniells and Elder Prescott.
„Waar was uw eerbied voor de mannen van leeftijd? Welk gezag kon u uitoefenen zonder alle verantwoordelijke mannen bijeen te brengen om de zaak te wegen? Maar laat ons de zaak nu onderzoeken. Wij moeten thans opnieuw overwegen of het het oordeel des Heren is, gezien het werk dat verwaarloosd is, uw ijver te tonen om het werk nog een jaar voort te zetten. Indien u het werk nog een jaar zou voortzetten met de hulp die zich met u zal verenigen, dan behoort er een verandering in u en in ouderling Prescott plaats te vinden. En verootmoedig uw eigen harten voor God. De Heer zal in u een blijk van een andere ervaring moeten zien, want indien er ooit mannen waren die juist nu opnieuw bekeerd moesten worden, dan zijn het ouderling Daniells en ouderling Prescott.
“Seven men should be chosen that are men of wisdom and through the working of the grace of God [give] evidence [of] a reconversion. For any men who are so blinded that they cannot reason from cause to effect, that they would ignore the men who have borne the responsibilities of the work and these presidents of conferences, [that] men [who] carry the work for over two years should be disregarded and such an impulsive consequence take place that men would neglect the very work kept before them for years—work the cities—and no, or but very little, attention [be] given to the old men for counsel, but proclaim the things they choose to give the people, bears its own testimony of the unsafety of the men to be entrusted with such a grand and wonderful work.
„Er zouden zeven mannen gekozen moeten worden, mannen van wijsheid, die door de werking van de genade Gods blijk geven van een hernieuwde bekering. Want indien er mannen zijn die zó verblind zijn dat zij niet van oorzaak tot gevolg kunnen redeneren, zodat zij de mannen negeren die de verantwoordelijkheden van het werk hebben gedragen, en deze voorzitters van conferenties, [zodat] mannen die het werk meer dan twee jaar hebben gedragen, terzijde zouden worden gesteld, en zulk een impulsieve uitkomst zou plaatsvinden dat mannen juist het werk zouden veronachtzamen dat hun jarenlang was voorgehouden — het werk in de steden — en er aan de oude mannen geen of slechts zeer weinig aandacht voor raad zou worden gegeven, maar zij de dingen verkondigen die zij verkiezen het volk te geven, dan draagt dit op zichzelf het getuigenis van de onveiligheid van de mannen aan wie zulk een groot en wonderbaar werk moet worden toevertrouwd.
“Christ is not dead. He will never suffer His work to be carried on in this strange way. Let the books alone. If any change is essential, God will have the harmony in that change consistent, but when a message has been entrusted to men with the large responsibilities involved, [God] demands faithfulness that will work by love and purify the soul. Elders Daniells and Prescott both need reconversion. A strange work has come in, and it is not in harmony with the work Christ came to our world to do; and all who are truly converted will work the works of Christ.
„Christus is niet dood. Hij zal nooit toelaten dat Zijn werk op deze vreemde wijze wordt voortgezet. Laat de boeken met rust. Indien enige verandering noodzakelijk is, zal God ervoor zorgen dat in die verandering de harmonie bewaard blijft; maar wanneer een boodschap aan mensen is toevertrouwd met de grote verantwoordelijkheden die daaraan verbonden zijn, eist [God] trouw, die door liefde werkt en de ziel reinigt. Oudsten Daniells en Prescott hebben beiden behoefte aan wederbekering. Er is een vreemd werk binnengedrongen, en het is niet in harmonie met het werk dat Christus naar onze wereld kwam doen; en allen die waarlijk bekeerd zijn, zullen de werken van Christus doen.״
“We are everyone [to] work out the work which shall glorify the Father. We have come to the crisis—either to conform to the character of Jesus Christ right in this preparatory time or not attempt [it]. Elder Daniells, [you are not] to feel at liberty to let your voice be heard on high as you have done under similar circumstances. And understand, the president of a conference is not a ruler. He works in connection with the wise men who occupy the position as presidents whom God has accepted. He has not liberty to meddle with the writings in printed books from the pens that God has accepted. They are no longer to bear sway unless they show less of the ruling, dominating power. The crisis has come, for God will be dishonored.
„Wij allen moeten het werk verrichten dat de Vader zal verheerlijken. Wij zijn tot de crisis gekomen—óf ons in juist deze voorbereidingstijd te voegen naar het karakter van Jezus Christus, óf er niet aan te beginnen. Ouderling Daniells, [u bent niet] vrij te menen uw stem verheven te mogen laten horen, zoals u onder soortgelijke omstandigheden hebt gedaan. En begrijp wel: de president van een conferentie is geen heerser. Hij werkt in verbinding met de wijze mannen die de positie van president bekleden en die God heeft aanvaard. Het staat hem niet vrij zich te bemoeien met de geschriften in gedrukte boeken die zijn voortgekomen uit pennen die God heeft aanvaard. Zij mogen niet langer de overhand hebben, tenzij zij minder van die heersende, dominerende macht tonen. De crisis is gekomen, want God zal onteerd worden.
“How does the Lord look upon the unworked cities? Christ is in heaven. Now its acknowledgment is to be, ‘There is no kingly rule. And now is the crisis of this world. Now I am the Power to save or to destroy. Now is the time when the destiny of all is in My hands. I have given My life to save the world. And “I, if I be lifted up,” the saving grace I shall impart will prove that all who will be fashioned after the divine similitude and will be one with Me shall work as I work with My power of redeeming grace.’ Whoever will, [let him] take hold with his brethren to do the work given them to do when in responsible places under the counsel the Lord gives, and seek most earnestly to work in complete harmony with Him who so loved the world He gave His life a full sacrifice for the saving of the world. I speak to our ministers, that as they enter upon the work in our cities let there be a calm sacredness attending the ministry of the Word. We cannot make the proper impression upon the minds of the people if we . . .
“Hoe ziet de Heer neer op de onbewerkte steden? Christus is in de hemel. Nu moet de erkenning hiervan zijn: ‘Er is geen koninklijke heerschappij. En nu is de crisis van deze wereld. Nu ben Ik de Macht om te redden of te vernietigen. Nu is de tijd waarin het lot van allen in Mijn handen is. Ik heb Mijn leven gegeven om de wereld te redden. En “Ik, als Ik van de aarde verhoogd zal zijn,” zal door de zaligmakende genade die Ik zal schenken, blijken dat allen die gevormd willen worden naar de goddelijke gelijkenis en één met Mij zullen zijn, zullen werken zoals Ik werk met Mijn macht van verlossende genade.’ Wie wil, [die] neme met zijn broeders de taak op zich om het werk te doen dat hun gegeven is te doen wanneer zij op verantwoordelijke posten staan onder de raad die de Heer geeft, en trachte met de grootste ernst in volkomen harmonie te werken met Hem die de wereld zó liefhad dat Hij Zijn leven gaf als een volkomen offer tot redding van de wereld. Ik spreek tot onze predikanten, dat wanneer zij het werk in onze steden aanvangen, er een kalme heiligheid het dienstwerk van het Woord begeleide. Wij kunnen niet de juiste indruk op het gemoed van de mensen maken indien wij...”
“I copy from my Diary. The truth as it is in Jesus—talk it, pray it, believe every word in its simplicity. What would you gain if mistakes are brought before the men who have departed from the faith and given heed to seducing spirits, men who were not long ago with us in the faith? Will you stand on the devil’s side? Give your attention to the unworked fields. A world-wide work is before us. I was given representations of John Kellogg.
„Ik neem over uit mijn Dagboek. De waarheid zoals zij is in Jezus—spreek erover, bid haar, geloof elk woord in zijn eenvoud. Wat zou u winnen indien dwalingen worden voorgelegd aan de mannen die van het geloof zijn afgeweken en gehoor hebben gegeven aan verleidende geesten, mannen die nog niet lang geleden met ons in het geloof waren? Zult u aan de zijde van de duivel staan? Richt uw aandacht op de onbearbeide velden. Een wereldomvattend werk ligt vóór ons. Mij werden voorstellingen gegeven aangaande John Kellogg.״
“A very attractive personage was representing the ideas of the specious arguments that he was presenting, sentiments different from the genuine Bible truth. And those who are hungering and thirsting after something new were advancing ideas [so specious] that Elder Prescott was in great danger. Elder Daniells was in great danger [of] becoming wrapped in a delusion that if these sentiments could be spoken everywhere it would be as a new world.
„Een zeer aantrekkelijke persoon stelde de denkbeelden voor van de bedrieglijke redeneringen die hij naar voren bracht, gevoelens die afweken van de zuivere Bijbelse waarheid. En zij die hongerden en dorstten naar iets nieuws, brachten denkbeelden naar voren [zo bedrieglijk] dat ouderling Prescott in groot gevaar verkeerde. Ouderling Daniells verkeerde in groot gevaar [om] verstrikt te raken in een misleiding, alsof het, indien deze gevoelens overal verkondigd konden worden, een nieuwe wereld zou zijn.״
“Yes, it would, but while their minds were thus absorbed I was shown that Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritual[istic] appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect. I have to trace with my pen [the fact] that these brethren would see defects in their delusive ideas that would place the truth in an uncertainty; and [yet] they [would] stand out as [if they had] great spiritual discernment. Now I am to tell them [that] when I was shown this matter, when Elder Daniells was lifting up his voice like a trumpet in advocating his ideas of the ‘Daily,’ the after results were presented. Our people were becoming confused. I saw the result, and then there were given me cautions that if Elder Daniells without respect to the outcome should thus be impressed and let himself believe he was under the inspiration of God, skepticism would be sown among our ranks everywhere, and we should be where Satan would carry his messages. Set unbelief and skepticism would be sown in human minds, and strange crops of evil would take the place of truth.” Manuscript Releases, volume 20, 17–22.
“Ja, dat zou het, maar terwijl hun gedachten aldus in beslag genomen waren, werd mij getoond dat broeder Daniells en broeder Prescott in hun ervaring gevoelens van een geestelijk[e] verschijning verweefden en ons volk tot schone gevoelens trokken die, indien mogelijk, zelfs de uitverkorenen zouden misleiden. Ik moet met mijn pen vastleggen [het feit] dat deze broeders gebreken zouden zien in hun misleidende denkbeelden die de waarheid in onzekerheid zouden brengen; en [toch] zouden zij naar voren treden alsof zij groot geestelijk onderscheidingsvermogen bezaten. Nu moet ik hun zeggen [dat], toen mij deze zaak werd getoond, terwijl ouderling Daniells zijn stem verhief als een bazuin bij het bepleiten van zijn denkbeelden over het ‘Dagelijks’, de latere gevolgen werden voorgesteld. Ons volk raakte verward. Ik zag het gevolg, en toen werden mij waarschuwingen gegeven dat, indien ouderling Daniells zonder acht te slaan op de uitkomst aldus onder de indruk zou zijn en zichzelf zou doen geloven dat hij onder de inspiratie van God stond, er overal in onze gelederen scepsis zou worden gezaaid, en wij ons daar zouden bevinden waar satan zijn boodschappen zou overbrengen. Hardnekkig ongeloof en scepsis zouden in menselijke gedachten worden gezaaid, en vreemde oogsten van kwaad zouden de plaats van de waarheid innemen.” Manuscript Releases, deel 20, 17–22.
The history of the second generation identifies an escalation of rebellion. The spiritualism represented by Ezekiel’s chambers of imagery illustrate that “Brother Daniells and Brother Prescott were weaving into their experience sentiments of a spiritualistic appearance and drawing our people to beautiful sentiments that would deceive, if possible, the very elect.” The spiritualism associated with the false view of “the daily,” is the symbol of what, if possible, would deceive the very elect. She ties together the spiritualism of pantheism that was being promoted by Kellogg with Prescott and Daniells’ push to define “the daily” as Christ’s sanctuary ministry.
De geschiedenis van de tweede generatie duidt op een toenemende opstandigheid. Het spiritualisme dat wordt voorgesteld door Ezechiëls kamers der afbeeldingen, illustreert dat „broeder Daniells en broeder Prescott gevoelens met een spiritualistische schijn in hun ervaring verweefden en ons volk trokken tot schone gevoelens die, zo mogelijk, de uitverkorenen zelf zouden misleiden.” Het spiritualisme dat verbonden is met de valse opvatting van „het dagelijkse”, is het symbool van datgene wat, zo mogelijk, de uitverkorenen zelf zou misleiden. Zij verbindt het spiritualisme van het pantheïsme dat door Kellogg werd bevorderd, met de aandrang van Prescott en Daniells om „het dagelijkse” te definiëren als Christus’ heiligdomsbediening.
She informs them to leave the books alone, by which she was addressing the push by Prescott and Daniells to re-write Uriah Smith’s book, Daniel and the Revelation, in order to remove his teaching that identified “the daily,” just as Miller identified it. The historical revisionists of Laodicea, who Isaiah identifies as “the learned”, have accomplished a wonderful work upon the unlearned of Adventism, for they have misrepresented the testimony of the history to lead those with itching ears and shallow study habits to think that the subject of “the daily,” is unimportant, and that Miller was incorrect on the subject. That work of revision is part of the rubbish Miller was shown that was to be swept away by the dirt brush man, in the time when the manifestation of the power of God in the Midnight Cry is repeated.
Zij draagt hun op de boeken met rust te laten; daarmee richtte zij zich tegen de drang van Prescott en Daniells om Uriah Smiths boek, Daniel and the Revelation, te herschrijven teneinde diens leer over „het dagelijkse” te verwijderen, zoals ook Miller het had geïdentificeerd. De historische revisionisten van Laodicea, die Jesaja aanduidt als „de geleerden”, hebben een wonderlijk werk verricht onder de ongeleerden van het adventisme, want zij hebben het getuigenis van de geschiedenis verkeerd voorgesteld om hen die jeukende oren hebben en oppervlakkige studiegewoonten koesteren, ertoe te brengen te menen dat het onderwerp van „het dagelijkse” onbelangrijk is en dat Miller zich in deze zaak vergiste. Dat revisiewerk maakt deel uit van het puin dat Miller werd getoond, dat zou worden weggeveegd door de man met de vuilborstel, in de tijd waarin de manifestatie van de kracht Gods in de Middernachtsroep wordt herhaald.
We will continue our consideration of the second generation of Laodicean Adventism in the next article.
In het volgende artikel zullen wij onze beschouwing van de tweede generatie van het Laodiceaanse adventisme voortzetten.
“The message ‘Go forward’ is still to be heard and respected. The varying circumstances taking place in our world call for labor which will meet these peculiar developments. The Lord has need of men who are spiritually sharp and clear-sighted, men worked by the Holy Spirit, who are certainly receiving manna fresh from heaven. Upon the minds of such, God’s Word flashes light, revealing to them more than ever before the safe path. The Holy Spirit works upon mind and heart. The time has come when through God’s messengers the scroll is being unrolled to the world. Instructors in our schools should never be bound about by being told that they are to teach only what has been taught hitherto. Away with these restrictions. There is a God to give the message His people shall speak. Let not any minister feel under bonds or be gauged by men’s measurement. The gospel must be fulfilled in accordance with the messages God sends. That which God gives His servants to speak today would not perhaps have been present truth twenty years ago, but it is God’s message for this time.” The 1888 Materials, 133.
De boodschap ‘Ga voorwaarts’ moet nog steeds worden gehoord en geëerbiedigd. De uiteenlopende omstandigheden die zich in onze wereld voordoen, vragen om arbeid die aan deze bijzondere ontwikkelingen beantwoordt. De Heere heeft behoefte aan mannen die geestelijk scherp en helderziend zijn, mannen die door de Heilige Geest worden bewerkt en die zeker manna vers uit de hemel ontvangen. Op de gedachten van zodanigen laat Gods Woord licht flitsen, en openbaart hun meer dan ooit tevoren het veilige pad. De Heilige Geest werkt op verstand en hart. De tijd is gekomen dat door Gods boodschappers de boekrol voor de wereld wordt uitgerold. Leerkrachten in onze scholen mogen nooit worden gebonden doordat hun wordt gezegd dat zij slechts moeten onderwijzen wat tot dusver is onderwezen. Weg met deze beperkingen. Er is een God om de boodschap te geven die Zijn volk zal spreken. Laat geen dienaar zich gebonden voelen of worden afgemeten naar de maatstaf van mensen. Het evangelie moet worden vervuld in overeenstemming met de boodschappen die God zendt. Datgene wat God Zijn dienstknechten vandaag geeft om te spreken, was wellicht twintig jaar geleden geen tegenwoordige waarheid, maar het is Gods boodschap voor deze tijd.” The 1888 Materials, 133.