In the Millerite movement, the increase of knowledge was unsealed and it tested primarily, but not exclusively the professed Protestants in the United States. Sardis, the church coming out of the darkness of papal supremacy was being led to a fuller understanding of the gospel that was to be revealed when the heavenly sanctuary was opened in heaven. In the movement of the third angel the increase of knowledge was unsealed on September 11, 2001 and it tested Laodicean Adventism around the world. For this reason, the truth represented in the last six verses of Daniel eleven, which is the source of the increase of knowledge, was resisted by Laodicean Adventism.

In de Milleritische beweging werd de vermeerdering van kennis ontzegeld, en zij stelde in de eerste plaats, maar niet uitsluitend, de belijdende protestanten in de Verenigde Staten op de proef. Sardis, de gemeente die uit de duisternis van de pauselijke opperheerschappij tevoorschijn kwam, werd geleid tot een voller begrip van het evangelie dat geopenbaard zou worden wanneer het hemelse heiligdom in de hemel werd geopend. In de beweging van de derde engel werd de vermeerdering van kennis op 11 september 2001 ontzegeld, en zij stelde het Laodiceïsche adventisme over de gehele wereld op de proef. Om deze reden werd de waarheid, voorgesteld in de laatste zes verzen van Daniël elf, die de bron is van de vermeerdering van kennis, door het Laodiceïsche adventisme weerstaan.

“The few faithful builders upon the true foundation (1 Corinthians 3:10, 11) were perplexed and hindered as the rubbish of false doctrine obstructed the work. Like the builders upon the wall of Jerusalem in Nehemiah’s day, some were ready to say: ‘The strength of the bearers of burdens is decayed, and there is much rubbish; so that we are not able to build.’ Nehemiah 4:10. Wearied with the constant struggle against persecution, fraud, iniquity, and every other obstacle that Satan could devise to hinder their progress, some who had been faithful builders became disheartened; and for the sake of peace and security for their property and their lives, they turned away from the true foundation. Others, undaunted by the opposition of their enemies, fearlessly declared: ‘Be not ye afraid of them: remember the Lord, which is great and terrible’ (verse 14); and they proceeded with the work, everyone with his sword girded by his side. Ephesians 6:17.

„De weinige trouwe bouwers op het ware fundament (1 Korinthe 3:10, 11) waren verward en belemmerd, doordat het puin van valse leer het werk versperde. Gelijk de bouwers aan de muur van Jeruzalem in de dagen van Nehemia, waren sommigen gereed te zeggen: ‘De kracht der lastdragers is verzwakt, en er is veel puin, zodat wij niet in staat zijn te bouwen.’ Nehemia 4:10. Vermoeid door de voortdurende strijd tegen vervolging, bedrog, ongerechtigheid en elk ander beletsel dat Satan kon bedenken om hun voortgang te hinderen, werden sommigen die trouwe bouwers geweest waren, moedeloos; en ter wille van vrede en veiligheid voor hun bezit en hun leven keerden zij zich af van het ware fundament. Anderen echter, niet ontmoedigd door de tegenstand van hun vijanden, verklaarden onbevreesd: ‘Weest niet bevreesd voor hen; gedenkt de Heere, groot en ontzagwekkend’ (vers 14); en zij gingen voort met het werk, ieder met zijn zwaard aan zijn zijde omgord. Efeziërs 6:17.

The same spirit of hatred and opposition to the truth has inspired the enemies of God in every age, and the same vigilance and fidelity have been required in His servants. The words of Christ to the first disciples are applicable to His followers to the close of time: ‘What I say unto you I say unto all, Watch.’ Mark 13:37.” The Great Controversy, 56.

“Dezelfde geest van haat en verzet tegen de waarheid heeft in elk tijdperk de vijanden van God bezield, en dezelfde waakzaamheid en trouw zijn van Zijn dienstknechten vereist geweest. De woorden van Christus tot de eerste discipelen zijn van toepassing op Zijn volgelingen tot aan het einde der tijden: ‘Wat Ik tot u zeg, zeg Ik tot allen: Waakt.’ Markus 13:37.” De Grote Strijd, 56.

The presentation of the message of the last six verses of Daniel began in the environment of the self-supporting ministries of Laodicean Adventism, and was thereafter confronted with the famous theologians (the learned) of Laodicean Adventism as time progressed. The weapons that were employed in an attempt to discredit the message, invariably produced a greater light and clarity of the verses that were under scrutiny and attack. Those attacks ultimately led to prophetic understandings that had not been previously recognized, but were then established and found to be part of the advancing light of the third angel.

De uiteenzetting van de boodschap van de laatste zes verzen van Daniël begon in de omgeving van de zelfonderhoudende bedieningen van het Laodiceïsche adventisme en werd daarna, naarmate de tijd vorderde, geconfronteerd met de beroemde theologen (de geleerden) van het Laodiceïsche adventisme. De wapens die werden aangewend in een poging de boodschap in diskrediet te brengen, brachten onvermijdelijk een groter licht en een grotere helderheid voort ten aanzien van de verzen die aan onderzoek en aanval waren blootgesteld. Die aanvallen leidden uiteindelijk tot profetische inzichten die voordien niet waren onderkend, maar toen werden bevestigd en deel bleken uit te maken van het voortgaande licht van de derde engel.

The Millerites only recognized four kingdoms of Bible prophecy, but shortly after 1844, it was understood that the United States was the earth beast of Revelation thirteen, and that understanding clarified that the papacy was not simply a part of the Roman kingdom, but it was actually the fifth kingdom of Bible prophecy.

De Millerieten erkenden slechts vier koninkrijken in de bijbelse profetie, maar kort na 1844 werd begrepen dat de Verenigde Staten het beest uit de aarde van Openbaring dertien was, en dat inzicht maakte duidelijk dat het pausdom niet eenvoudigweg een deel van het Romeinse koninkrijk was, maar in werkelijkheid het vijfde koninkrijk van de bijbelse profetie.

“Under the symbols of a great red dragon, a leopard-like beast, and a beast with lamblike horns, the earthly governments which would especially engage in trampling upon God’s law and persecuting His people, were presented to John. The war is carried on till the close of time. The people of God, symbolized by a holy woman and her children, were represented as greatly in the minority. In the last days only a remnant still existed. Of these John speaks as they ‘which keep the commandments of God, and have the testimony of Jesus Christ.’

„Onder de symbolen van een grote rode draak, een luipaardachtig beest en een beest met lamachtige horens werden aan Johannes de aardse regeringen voorgesteld die zich in het bijzonder zouden bezighouden met het met voeten treden van Gods wet en het vervolgen van Zijn volk. De oorlog wordt voortgezet tot aan het einde van de tijd. Het volk van God, gesymboliseerd door een heilige vrouw en haar kinderen, werd voorgesteld als verreweg in de minderheid. In de laatste dagen bestond slechts nog een overblijfsel. Over hen spreekt Johannes als degenen ‘die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus Christus hebben.’”

Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns.

“Door het heidendom, en vervolgens door het pausdom, oefende Satan gedurende vele eeuwen zijn macht uit in een poging Gods getrouwe getuigen van de aarde uit te wissen. Heidenen en papisten werden bezield door dezelfde geest van de draak. Zij verschilden slechts hierin, dat het pausdom, onder voorwendsel God te dienen, de gevaarlijker en wredere vijand was. Door bemiddeling van het rooms-katholicisme voerde Satan de wereld in gevangenschap. De belijdende kerk van God werd meegesleurd in de gelederen van deze misleiding, en meer dan duizend jaar lang leed het volk van God onder de gramschap van de draak. En toen het pausdom, van zijn kracht beroofd, gedwongen werd van vervolging af te zien, zag Johannes een nieuwe macht opkomen om de stem van de draak te doen weerklinken en hetzelfde wrede en godslasterlijke werk voort te zetten. Deze macht, de laatste die oorlog zal voeren tegen de kerk en de wet van God, werd gesymboliseerd door een beest met lamachtige horens.”

“But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that “he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.

„Maar de strenge lijnvoering van het profetische potlood onthult een verandering in dit vredige tafereel. Het beest met lamachtige horens spreekt met de stem van een draak en ‘oefent al de macht van het eerste beest vóór hem uit.’ De profetie verklaart dat het zal zeggen tot hen die op de aarde wonen dat zij een beeld voor het beest moeten maken, en dat ‘het maakt dat allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken ontvangen aan hun rechterhand of op hun voorhoofd; en dat niemand kan kopen of verkopen, dan die het merkteken heeft, of de naam van het beest, of het getal van zijn naam.’ Aldus treedt het protestantisme in de voetsporen van het pausdom.” Signs of the Times, 1 november 1899.

When the last six verses of Daniel eleven were unsealed, it was recognized that the entire sequence illustrated in those six verses, were addressing the interactions of the three powers Sister White just identified as “paganism,” the “Papacy” and “Protestantism.” The enemy argued that the “glorious land” of verse forty-one was a symbol of either Protestantism or the Seventh-day Adventist church, but the “glorious land” is the United States, and in verse forty-one the king of the north (the papacy) conquers the United States at the soon coming Sunday law. The satanic error that identifies the “glorious land” as anything other than the United States is designed to prevent men and women from recognizing that the next prophetic event after the collapse of the Soviet Union in 1989, in the period represented in the last six verses of Daniel eleven, is the soon coming Sunday law.

Toen de laatste zes verzen van Daniël elf werden ontsloten, werd erkend dat de gehele opeenvolging die in die zes verzen wordt uitgebeeld, betrekking had op de wisselwerking tussen de drie machten die Zuster White zojuist had aangeduid als „het heidendom”, het „pausdom” en het „protestantisme”. De vijand voerde aan dat het „sieraadland” van vers eenenveertig een symbool was van óf het protestantisme óf de Kerk der Zevende-dags Adventisten, maar het „sieraadland” is de Verenigde Staten, en in vers eenenveertig overwint de koning van het noorden (het pausdom) de Verenigde Staten bij de spoedig komende zondagswet. De satanische dwaling die het „sieraadland” met iets anders dan de Verenigde Staten vereenzelvigt, is erop gericht te verhinderen dat mannen en vrouwen zullen inzien dat de volgende profetische gebeurtenis na de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989, in de periode die in de laatste zes verzen van Daniël elf wordt voorgesteld, de spoedig komende zondagswet is.

For Seventh-day Adventists, this means that verse forty-one is identifying the close of probation for God’s church, and the last thing Laodicean Adventism wants to hear, is that their probationary time is running out! The Lord led the argument to a point where it was recognized that when pagan Rome took control of the world at the Battle of Actium in 31 BC, it had to first conquer three geographical powers as represented in Daniel chapter eight.

Voor Zevendedagsadventisten betekent dit dat vers eenenveertig de sluiting van de genadetijd voor Gods kerk aanduidt, en het laatste wat het laodiceïsche adventisme wil horen, is dat zijn genadetijd ten einde loopt! De Heer leidde de redenering tot een punt waarop werd erkend dat, toen het heidense Rome bij de Slag bij Actium in 31 v.Chr. de heerschappij over de wereld verkreeg, het eerst drie geografische machten moest overwinnen, zoals voorgesteld in Daniël hoofdstuk acht.

And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.

En uit een daarvan kwam een kleine hoorn voort, die uitermate groot werd, naar het zuiden, en naar het oosten, en naar het Sieraadland. Daniël 8:9.

It was an established fact that the “south”, “east” and “the pleasant land” represented the three geographical areas that pagan Rome took control of, as it ascended the throne of the earth as the fourth kingdom of Bible prophecy. In conjunction with this fact was that papal Rome also had to overcome three geographical powers, as it ascended the throne of the earth as the fifth kingdom of Bible prophecy, as represented in Daniel chapter seven.

Het was een vaststaand feit dat het „zuiden”, het „oosten” en „het Sieraadland” de drie geografische gebieden vertegenwoordigden waarover het heidense Rome de macht verkreeg toen het de troon der aarde besteeg als het vierde koninkrijk van de Bijbelse profetie. Daarmee verbonden was het feit dat ook het pauselijke Rome drie geografische machten moest overwinnen toen het de troon der aarde besteeg als het vijfde koninkrijk van de Bijbelse profetie, zoals voorgesteld in Daniël hoofdstuk zeven.

I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.

Ik sloeg acht op de horens, en zie, tussen hen kwam een andere, kleine horen op, waarvoor drie van de eerste horens met wortel en al werden uitgerukt; en zie, in deze horen waren ogen als mensenogen, en een mond die grote dingen sprak. Daniël 7:8.

In the controversy that waged over the “glorious land” of verse forty-one the Lord identified that there were three manifestations of Rome in prophecy. Pagan Rome, which was followed by papal Rome and then there was Rome of the last days, that we called “modern Rome”. Based upon two sound and established truths of prophecy, the first being that God never changes, and the other that truth is established upon the testimony of two witnesses, we concluded without wavering that the three obstacles for the king of the north in the last six verses of Daniel chapter eleven had to represent three modern geographical powers.

In de strijd die woedde over het „Sieraadland” van vers eenenveertig maakte de Heer duidelijk dat er in de profetie drie verschijningsvormen van Rome waren. Heidens Rome, dat werd gevolgd door pauselijk Rome, en daarna was er het Rome van de laatste dagen, dat wij „het moderne Rome” noemden. Op grond van twee vaste en gevestigde waarheden van de profetie — de eerste dat God nooit verandert, en de andere dat de waarheid op het getuigenis van twee getuigen wordt bevestigd — kwamen wij zonder aarzeling tot de conclusie dat de drie hindernissen voor de koning van het noorden in de laatste zes verzen van Daniël hoofdstuk elf drie moderne geografische machten moesten voorstellen.

Jesus Christ the same yesterday, and today, and forever. Hebrews 13:8.

Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid. Hebreeën 13:8.

It is also written in your law, that the testimony of two men is true. John 8:17.

Er staat ook in uw wet geschreven dat het getuigenis van twee mensen waar is. Johannes 8:17.

This recognition confirmed what we had already concluded, for we had been identifying the “glorious land” as a geographical power (the United States), and rejected the foolish idea that it represented a church, which is a spiritual power. We formed this position based upon the belief which has always been confirmed, that there are no accidents in God’s Word. It is clear upon many witnesses that God’s church in the last days is a mountain.

Deze erkenning bevestigde wat wij reeds hadden geconcludeerd, want wij hadden het „heerlijke land” geïdentificeerd als een geografische macht (de Verenigde Staten) en verwierpen het dwaze denkbeeld dat het een kerk zou vertegenwoordigen, die een geestelijke macht is. Wij vormden dit standpunt op grond van de overtuiging, die steeds opnieuw is bevestigd, dat er in Gods Woord geen toevalligheden zijn. Op grond van vele getuigenissen is het duidelijk dat Gods gemeente in de laatste dagen een berg is.

And it shall come to pass in the last days, that the mountain of the Lord’s house shall be established in the top of the mountains, and shall be exalted above the hills; and all nations shall flow unto it. And many people shall go and say, Come ye, and let us go up to the mountain of the Lord, to the house of the God of Jacob; and he will teach us of his ways, and we will walk in his paths: for out of Zion shall go forth the law, and the word of the Lord from Jerusalem. Isaiah 2:2, 3.

En het zal geschieden in de laatste dagen, dat de berg van het huis des Heren bevestigd zal zijn op de top der bergen, en hij zal verheven zijn boven de heuvelen; en alle volken zullen daarheen toestromen. En vele natiën zullen opgaan en zeggen: Komt, laten wij opgaan naar de berg des Heren, naar het huis van de God van Jakob; en Hij zal ons onderwijzen aangaande Zijn wegen, en wij zullen wandelen in Zijn paden; want uit Sion zal de wet uitgaan, en des Heren woord uit Jeruzalem. Jesaja 2:2, 3.

Those who proposed that the “glorious land” is a church, and more often than not they claimed it is the Seventh-day Adventist church, did so because, Daniel identifies the land as “glorious,” and their shallow reasoning concluded, that because the “glorious holy mountain” in verse forty-five is most certainly God’s last day church, therefore the “glorious land” must also be the church. After all, they both contain the adjective “glorious.”

Degenen die voorstelden dat het „heerlijke land” een kerk is, en meestal beweerden zij dat het de Zevendedagsadventistenkerk is, deden dit omdat Daniël het land als „heerlijk” aanduidt, en hun oppervlakkige redenering tot de conclusie kwam dat, aangezien de „heerlijke heilige berg” in vers vijfenveertig zeer zeker Gods kerk van de laatste dagen is, daarom ook het „heerlijke land” de kerk moet zijn. Immers, zij bevatten beide het bijvoeglijk naamwoord „heerlijk.”

There are no mistakes in God’s word, and when Daniel uses “land,” in connection with the word “glorious,” and four verses later he uses “holy mountain,” in connection with the word “glorious,” Daniel was identifying a purposeful distinction between a land and a mountain. The literal glorious land is Judah, and it is in the city of Jerusalem that God’s temple was erected. Jerusalem, or the temple, can be understood as God’s church, but the territory where Jerusalem is located is the land of Judah. Many truths were established as knowledge increased in the advancing light of the third angel, but we are here simply laying out the background of prophecy identifying three manifestations of Rome.

Er zijn geen vergissingen in Gods woord, en wanneer Daniël „land” gebruikt in verband met het woord „heerlijk”, en vier verzen later „heilige berg” gebruikt in verband met het woord „heerlijk”, duidde Daniël daarmee op een doelbewust onderscheid tussen een land en een berg. Het letterlijke heerlijke land is Juda, en het is in de stad Jeruzalem dat Gods tempel werd opgericht. Jeruzalem, of de tempel, kan worden verstaan als Gods kerk, maar het gebied waarin Jeruzalem gelegen is, is het land Juda. Vele waarheden werden bevestigd naarmate de kennis toenam in het voortschrijdende licht van de derde engel, maar wij schetsen hier slechts de achtergrond van de profetie die drie verschijningsvormen van Rome aanduidt.

When we recognized that pagan and papal Rome provided two witnesses that established the prophetic characteristics of modern Rome, we recognized a principle of interpretation that I called the “triple application of prophecy.” There were others who had employed similar ideas of a threefold repetition of certain prophecies, but the definition we came to recognize was the definition we still use. It is significant to understand that the prophetic rule of the triple application of prophecy, that is so often applied by Future for America, was realized during the argument of the last six verses of Daniel eleven, but what is just as significant is that the argument led to the first recognition that the triple application of prophecy was concerning Rome. In Millerite history one of the arguments was whether Antiochus Epiphanes was “the robbers” of Daniel’s people, or was “the robbers” Rome, as the Millerites understood. The reason this is significant is because Rome, as “the robbers” of Daniel’s people, are who would “established the vision” in Daniel eleven, verse fourteen.

Toen wij erkenden dat heidens en pauselijk Rome twee getuigen verschaften die de profetische kenmerken van het moderne Rome vaststelden, erkenden wij een uitleggingsbeginsel dat ik de „drievoudige toepassing van profetie” noemde. Er waren anderen die soortgelijke gedachten over een drievoudige herhaling van bepaalde profetieën hadden gehanteerd, maar de definitie die wij gingen onderkennen, is de definitie die wij nog steeds gebruiken. Het is van belang te begrijpen dat de profetische regel van de drievoudige toepassing van profetie, die zo vaak door Future for America wordt toegepast, werd onderkend tijdens de uiteenzetting over de laatste zes verzen van Daniël elf; maar wat evenzeer van betekenis is, is dat die uiteenzetting leidde tot de eerste erkenning dat de drievoudige toepassing van profetie betrekking had op Rome. In de Milleritische geschiedenis was een van de twistpunten de vraag of Antiochus Epiphanes „de rovers” van Daniëls volk was, dan wel of „de rovers” Rome waren, zoals de Millerieten begrepen. De reden waarom dit van betekenis is, is dat Rome, als „de rovers” van Daniëls volk, degenen zijn die in Daniël elf, vers veertien, „het gezicht zouden bevestigen”.

And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.

En in die tijden zullen velen opstaan tegen de koning van het zuiden; ook de geweldenaars uit uw volk zullen zich verheffen om het gezicht te bevestigen, maar zij zullen vallen. Daniël 11:14.

The first time we understood a triple application of prophecy it was recognized by the fact that there are three manifestations of Rome in Bible prophecy. Rome established the vision of the advancing light of the third angel, as it did in Millerite history. In Millerite history it was the understanding that paganism and papalism were the powers that trampled down the sanctuary and host that became the framework of truth upon which Miller constructed “all” of his prophetic understandings. The last six verses of Daniel eleven, established a framework of truth that Future for America has built all its prophetic applications upon. That framework is the three desolating powers of the dragon, the beast and the false prophet that lead the world to Armageddon.

De eerste keer dat wij een drievoudige toepassing van profetie begrepen, werd dit herkend aan het feit dat er in de Bijbelse profetie drie manifestaties van Rome zijn. Rome vestigde het gezicht van het voortgaande licht van de derde engel, zoals het dat ook deed in de Milleritische geschiedenis. In de Milleritische geschiedenis was het het inzicht dat heidendom en pausdom de machten waren die het heiligdom en het heir vertrapten, dat het raamwerk van waarheid werd waarop Miller „al” zijn profetische inzichten opbouwde. De laatste zes verzen van Daniël elf hebben een raamwerk van waarheid vastgesteld waarop Future for America al zijn profetische toepassingen heeft gebouwd. Dat raamwerk bestaat uit de drie verwoestende machten van de draak, het beest en de valse profeet, die de wereld naar Armageddon voeren.

That framework is based upon the recognition that pagan Rome followed by papal Rome provide two witnesses that establishes modern Rome, and that modern Rome is the threefold union of the dragon of spiritualism (the United Nations), the beast of Catholicism (the papacy), and the false prophet of apostate Protestantism (the United States). That framework is what we identify as a triple application of prophecy. Over the following articles we will discuss the various triple applications of prophecy that have been recognized, and which make up the framework of the advancing light of the three angels.

Dat kader is gebaseerd op de erkenning dat het heidense Rome, gevolgd door het pauselijke Rome, twee getuigen verschaft die het moderne Rome bevestigen, en dat het moderne Rome de drievoudige vereniging is van de draak van het spiritualisme (de Verenigde Naties), het beest van het katholicisme (het pausdom), en de valse profeet van het afvallige protestantisme (de Verenigde Staten). Dat kader is wat wij aanduiden als een drievoudige toepassing van de profetie. In de volgende artikelen zullen wij de verschillende drievoudige toepassingen van de profetie bespreken die zijn onderkend en die het kader vormen van het voortschrijdende licht van de drie engelen.

We will look at the triple application of three manifestations of Rome, which identify the political and religious structure of modern Rome, which Sister White called churchcraft and statecraft. That structure is recognized by bringing the prophetic characteristics of pagan Rome together with the prophetic characteristics of papal Rome for the purpose of identifying and establishing the characteristics in modern Rome.

Wij zullen de drievoudige toepassing van drie manifestaties van Rome beschouwen, die de politieke en religieuze structuur van het moderne Rome identificeren, welke Zuster White kerkheerschappij en staatsheerschappij noemde. Die structuur wordt herkend door de profetische kenmerken van het heidense Rome samen te brengen met de profetische kenmerken van het pauselijke Rome, met het doel de kenmerken in het moderne Rome te identificeren en vast te stellen.

We will look at the triple application of three manifestations of Babylon as represented by Nimrod, Nebuchadnezzar and Belshazzar, which identify the arrogance of the man of sin who is seated in the temple of God proclaiming that he is God, which Isaiah identified as the “haughty Assyrian.” The papal arrogance, which is a subject of Bible prophecy, is recognized by bringing the prophetic characteristics of Babel together with the prophetic characteristics of Babylon for the purpose of identifying and establishing the characteristics of modern Babylon.

Wij zullen de drievoudige toepassing onderzoeken van drie manifestaties van Babylon, vertegenwoordigd door Nimrod, Nebukadnezar en Belsazar, die de hoogmoed aanduiden van de mens der zonde, die gezeten is in de tempel van God en verkondigt dat hij God is, welke Jesaja aanduidde als de „hoogmoedige Assyriër”. De pauselijke hoogmoed, die een onderwerp is van de Bijbelse profetie, wordt onderkend door de profetische kenmerken van Babel samen te brengen met de profetische kenmerken van Babylon, met het doel de kenmerken van het moderne Babylon te identificeren en vast te stellen.

We will look at the triple application of three manifestations of Elijah as represented by Elijah and John the Baptist which identify “the voice crying in the wilderness” in the last days. The voice crying in the wilderness in the last days represents a specific watchman which is a movement, and identifies a double witness in a movement that has a similar beginning and ending. We are informed that there cannot be a third angel without a first and second, so at one level it is impossible to separate the movement of the first angel from the movement of the third, and both movements are represented by a watchman that was typified by Elijah and John the Baptist.

Wij zullen de drievoudige toepassing bezien van drie manifestaties van Elia, zoals voorgesteld door Elia en Johannes de Doper, die “de stem van een roepende in de woestijn” in de laatste dagen identificeren. De stem van een roepende in de woestijn in de laatste dagen vertegenwoordigt een specifieke wachter, namelijk een beweging, en identificeert een dubbel getuigenis binnen een beweging die een gelijksoortig begin en einde heeft. Er wordt ons meegedeeld dat er geen derde engel kan zijn zonder een eerste en een tweede; daarom is het op een bepaald niveau onmogelijk de beweging van de eerste engel te scheiden van de beweging van de derde, en beide bewegingen worden vertegenwoordigd door een wachter die voorafgebeeld werd door Elia en Johannes de Doper.

“By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 105.

‘Met pen en stem moeten wij de verkondiging doen weerklinken, waarbij wij hun volgorde tonen, en de toepassing van de profetieën die ons brengen tot de boodschap van de derde engel. Er kan geen derde zijn zonder de eerste en de tweede. Deze boodschappen moeten wij aan de wereld geven in publicaties, in voordrachten, waarbij wij in de lijn van de profetische geschiedenis de dingen tonen die geweest zijn en de dingen die zullen zijn.’ Selected Messages, boek 2, 105.

We will look at the triple application of three manifestations of the messenger that prepares the way for the Messenger of the Covenant to suddenly come to his temple as represented by John the Baptist and William Miller. The final watchman is a subject of prophecy which is recognized by bringing the prophetic characteristics of John the Baptist and William Miller together to identify the final fulfillment of Malachi chapter three.

Wij zullen de drievoudige toepassing onderzoeken van drie manifestaties van de boodschapper die de weg bereidt voor de Boodschapper van het Verbond om plotseling tot zijn tempel te komen, zoals vertegenwoordigd door Johannes de Doper en William Miller. De laatste wachter is een onderwerp van profetie dat wordt herkend door de profetische kenmerken van Johannes de Doper en William Miller samen te brengen om de uiteindelijke vervulling van Maleachi hoofdstuk drie te identificeren.

Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1.

Zie, Ik zend Mijn bode, en hij zal de weg voor Mijn aangezicht bereiden; en de Heere, Die gij zoekt, zal plotseling tot Zijn tempel komen, namelijk de Bode van het verbond, in Wie gij vreugde vindt; zie, Hij zal komen, zegt de HEERE der heerscharen. Maleachi 3:1.

We will look at the triple application of the three manifestations of Islam as represented by the prophetic characteristics of Islam of the first and second woes of Revelation chapters eight and nine, which identify the prophetic characteristics of Islam of the third Woe identified in Revelation chapters ten and eleven.

Wij zullen de drievoudige toepassing onderzoeken van de drie manifestaties van de islam, zoals voorgesteld door de profetische kenmerken van de islam van de eerste en tweede wee in Openbaring hoofdstuk acht en negen, die de profetische kenmerken van de islam van de derde wee identificeren, aangeduid in Openbaring hoofdstuk tien en elf.

We will continue these things in the next article.

Wij zullen deze zaken in het volgende artikel voortzetten.

“Allow no one to be brains for you, allow no one to do your thinking, your investigating, and your praying. This is the instruction we need to take to heart today. Many of you are convinced that the precious treasure of the kingdom of God and of Jesus Christ is in the Bible which you hold in your hand. You know that no earthly treasure is attainable without painstaking effort. Why should you expect to understand the treasures of the word of God without diligently searching the Scriptures?

“Sta niemand toe voor u de hersenen te zijn; sta niemand toe uw denken, uw onderzoeken en uw bidden voor u te doen. Dit is de vermaning die wij heden ter harte moeten nemen. Velen van u zijn ervan overtuigd dat de kostbare schat van het koninkrijk van God en van Jezus Christus in de Bijbel ligt die u in uw hand houdt. U weet dat geen aardse schat zonder nauwgezette inspanning verkregen kan worden. Waarom zou u verwachten de schatten van het woord van God te begrijpen zonder de Schriften ijverig te onderzoeken?”

“It is proper and right to read the Bible; but your duty does not end there; for you are to search its pages for yourselves. The knowledge of God is not to be gained without mental effort, without prayer for wisdom in order that you may separate from the pure grain of truth the chaff with which men and Satan have misrepresented the doctrines of truth. Satan and his confederacy of human agents have endeavored to mix the chaff of error with the wheat of truth. We should diligently seek for the hidden treasure, and seek wisdom from heaven in order to separate human inventions from the divine commands. The Holy Spirit will aid the seeker for great and precious truths which relate to the plan of redemption. I would impress upon all the fact that a casual reading of the Scriptures is not enough. We must search, and this means the doing of all the word implies. As the miner eagerly explores the earth to discover its veins of gold, so you are to explore the word of God for the hidden treasure that Satan has so long sought to hide from man. The Lord says, ‘If any man willeth to do His will, he shall know of the teaching.’ John 7:17.” Fundamentals of Christian Education, 307.

‘Het is passend en juist de Bijbel te lezen; maar daarmee eindigt uw plicht niet, want u moet zelf de bladzijden ervan onderzoeken. De kennis van God wordt niet verkregen zonder inspanning van het verstand, zonder gebed om wijsheid, opdat u het kaf, waarmee mensen en satan de waarheidsleer hebben verdraaid, van het zuivere graan der waarheid zult kunnen scheiden. Satan en zijn bondgenootschap van menselijke werktuigen hebben getracht het kaf der dwaling te vermengen met de tarwe der waarheid. Wij behoren ijverig te zoeken naar de verborgen schat en wijsheid uit de hemel te vragen, opdat wij menselijke bedenksels van de goddelijke geboden kunnen onderscheiden. De Heilige Geest zal de zoeker helpen bij het vinden van grote en kostbare waarheden die betrekking hebben op het verlossingsplan. Ik wil allen nadrukkelijk op het feit wijzen dat een oppervlakkige lezing van de Schrift niet voldoende is. Wij moeten onderzoeken, en dit betekent dat wij alles moeten doen wat dat woord inhoudt. Zoals de mijnwerker gretig de aarde doorzoekt om haar goudaders te ontdekken, zo moet u het Woord van God doorzoeken naar de verborgen schat die satan zo lang voor de mens heeft trachten te verbergen. De Heere zegt: “Indien iemand Zijn wil wil doen, zal hij van deze leer weten.” Johannes 7:17.’ Fundamentals of Christian Education, 307.