The final controversy I wish to bring together with the other historical arguments over the symbol of Rome within Advent history is the book of Joel. That controversy took place after September 11, 2001, and without considering the circumstances of that period a few subtle points might very well be missed. To place those circumstances into context requires a consideration of the Millerite history. On August 11, 1840 the time prophecy of Revelation chapter nine, verse fifteen was fulfilled.
De laatste controverse die ik, samen met de andere historische argumenten over het symbool van Rome binnen de adventgeschiedenis, onder de aandacht wil brengen, betreft het boek Joël. Die controverse vond plaats na 11 september 2001, en zonder de omstandigheden van die periode in aanmerking te nemen, zouden enkele subtiele punten heel gemakkelijk over het hoofd kunnen worden gezien. Om die omstandigheden in hun context te plaatsen, is het nodig de Milleritische geschiedenis in beschouwing te nemen. Op 11 augustus 1840 werd de tijdsprofetie van Openbaring hoofdstuk negen, vers vijftien vervuld.
And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:15.
En de vier engelen werden losgelaten, die gereedgemaakt waren voor een uur en een dag en een maand en een jaar, om het derde deel van de mensen te doden. Openbaring 9:15.
The verse identifies the “hour, and a day, and a month, and a year,” as equating to three hundred ninety-one years and fifteen days. The four angels represented when Islam rose to power and brought warfare against Rome, beginning on July 27, 1449. The starting point was determined by employing the ending point of another time prophecy of one hundred and fifty years. The first time prophecy of one hundred and fifty years was set forth in the history of the first woe, which is also the fifth trumpet of Revelation chapter nine. When the one-hundred-and-fifty-year prophecy concluded on July 27, 1449, the time prophecy we are now considering began, and three hundred and ninety-one years and fifteen days later the prophecy ended on August 11, 1840.
Het vers duidt het „uur, en een dag, en een maand, en een jaar” aan als gelijkstaand aan driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen. De vier engelen werden voorgesteld toen de islam tot macht oprees en oorlog tegen Rome bracht, beginnend op 27 juli 1449. Het beginpunt werd vastgesteld door gebruik te maken van het eindpunt van een andere tijdsprofetie van honderdvijftig jaar. De eerste tijdsprofetie van honderdvijftig jaar werd uiteengezet in de geschiedenis van het eerste wee, dat tevens de vijfde bazuin van Openbaring hoofdstuk negen is. Toen de profetie van honderdvijftig jaar op 27 juli 1449 eindigde, begon de tijdsprofetie die wij nu overwegen, en driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen later eindigde de profetie op 11 augustus 1840.
William Miller had understood the powers of Revelation nine to represent Islam, and prior to the date of August 11, 1840, a Millerite named Josiah Litch set forth a prediction based upon the prophecy identifying that in 1840, the Ottoman Supremacy would cease. Ten days before August 11, 1840, Litch fine-tuned and updated his prediction to identify not simply the year the prophecy would be fulfilled, but the very year, day and month. Sister White comments on the effect of Litch’s prediction upon the religious world of the Millerites when the event was fulfilled.
William Miller had de machten van Openbaring negen opgevat als een voorstelling van de islam, en vóór de datum van 11 augustus 1840 stelde een Milleriet, Josiah Litch genaamd, een voorspelling op grond van de profetie voor, waarin werd vastgesteld dat in 1840 de Ottomaanse opperheerschappij zou ophouden. Tien dagen vóór 11 augustus 1840 verfijnde en actualiseerde Litch zijn voorspelling, zodat hij niet slechts het jaar aanwees waarin de profetie vervuld zou worden, maar juist het jaar, de dag en de maand. Zuster White merkt op welk effect Litchs voorspelling op de religieuze wereld van de Millerieten had toen de gebeurtenis in vervulling ging.
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
“In het jaar 1840 wekte een andere opmerkelijke vervulling van profetie wijdverbreide belangstelling. Twee jaar tevoren had Josiah Litch, een van de vooraanstaande predikanten die de tweede advent predikten, een uitleg van Openbaring 9 gepubliceerd, waarin hij de val van het Ottomaanse Rijk voorspelde. Volgens zijn berekeningen zou deze macht ten val worden gebracht ... op 11 augustus 1840, wanneer verwacht mag worden dat de Ottomaanse macht in Constantinopel gebroken zal worden. En ik geloof dat dit inderdaad het geval zal blijken te zijn.”
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
„Precies op de aangegeven tijd aanvaardde Turkije, door middel van haar gezanten, de bescherming van de geallieerde mogendheden van Europa, en stelde zich aldus onder de heerschappij van christelijke naties. De gebeurtenis vervulde de voorzegging exact. Toen dit bekend werd, werden menigten overtuigd van de juistheid van de beginselen van de profetische uitleg die door Miller en zijn medewerkers waren aanvaard, en aan de adventsbeweging werd een wonderbare stuwkracht gegeven. Geleerde en vooraanstaande mannen verenigden zich met Miller, zowel in het prediken als in het publiceren van zijn opvattingen, en van 1840 tot 1844 breidde het werk zich snel uit.” The Great Controversy, 334, 335.
Her endorsement of this event has through the years been attacked repeatedly through a variety of ways by Laodicean Seventh-day Adventists. As with the seven times and “the daily”, to attack this truth is to rejected the foundations as represented upon the two sacred tables, and also the authority of the Spirit of Prophecy. The reason Satan has worked to destroy confidence in this history is multifaceted.
Haar instemming met deze gebeurtenis is door de jaren heen herhaaldelijk op uiteenlopende wijzen aangevallen door Laodiceaanse Zevende-dags Adventisten. Evenals bij de zeven tijden en „het dagelijks” betekent het aanvallen van deze waarheid dat men de fundamenten verwerpt zoals die op de twee heilige tafelen worden voorgesteld, en eveneens het gezag van de Geest der Profetie. De reden waarom Satan eraan gewerkt heeft het vertrouwen in deze geschiedenis te vernietigen, is veelzijdig.
Litch’s prediction employed “the principles of prophetic interpretation adopted by Miller.” Miller was given insight to the element of prophetic time, and any who doubt that Miller’s message was based upon prophetic time, only needs to review the 1843 and 1850 pioneer charts to confirm that this was true. Before August 11, 1840, those opposing Miller’s prediction of the return of Christ would argue that prophetic time could not be employed to understand when Christ would return. They often used the Bible’s statement about not knowing the day nor hour, to resist his message and work.
Litchs voorspelling maakte gebruik van „de beginselen van profetische uitlegging die door Miller waren aangenomen.” Aan Miller werd inzicht gegeven in het element van de profetische tijd, en ieder die betwijfelt dat Millers boodschap op profetische tijd was gebaseerd, hoeft slechts de pionierskaarten van 1843 en 1850 te bekijken om te bevestigen dat dit inderdaad zo was. Vóór 11 augustus 1840 voerden degenen die zich verzetten tegen Millers voorspelling van de wederkomst van Christus aan dat profetische tijd niet kon worden gebruikt om te begrijpen wanneer Christus zou terugkeren. Zij beriepen zich dikwijls op de uitspraak van de Bijbel dat men de dag noch het uur kent, om zijn boodschap en werk te weerstaan.
But of that day and hour knoweth no man, no, not the angels of heaven, but my Father only. But as the days of Noe were, so shall also the coming of the Son of man be. For as in the days that were before the flood they were eating and drinking, marrying and giving in marriage, until the day that Noe entered into the ark, And knew not until the flood came, and took them all away; so shall also the coming of the Son of man be. Then shall two be in the field; the one shall be taken, and the other left. Matthew 24:36–40.
Maar van die dag en dat uur weet niemand, ook de engelen des hemels niet, maar alleen mijn Vader. En gelijk de dagen van Noach waren, alzo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn. Want gelijk zij in de dagen vóór de zondvloed waren, etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende, tot op de dag waarop Noach in de ark ging, en het niet bemerkten, totdat de zondvloed kwam en hen allen wegnam; alzo zal ook de komst van de Zoon des mensen zijn. Dan zullen er twee op het veld zijn; de één zal aangenomen en de ander achtergelaten worden. Mattheüs 24:36–40.
In spite of this passage the Millerites found too much biblical evidence to support their predictions and carried on and operated upon a principle later identified by Sister White.
Ondanks deze passage vonden de Millerieten te veel bijbels bewijs ter ondersteuning van hun voorspellingen en gingen zij voort, handelend naar een beginsel dat later door Zuster White werd omschreven.
“‘No man knoweth the day nor the hour’ was the argument most often brought forward by rejecters of the advent faith. The scripture is: ‘Of that day and hour knoweth no man, no not the angels of heaven, but My Father only.’ Matthew 24:36. A clear and harmonious explanation of this text was given by those who were looking for the Lord, and the wrong use made of it by their opponents was clearly shown. The words were spoken by Christ in that memorable conversation with His disciples upon Olivet after He had for the last time departed from the temple. The disciples had asked the question: ‘What shall be the sign of Thy coming, and of the end of the world?’ Jesus gave them signs, and said: ‘When ye shall see all these things, know that it is near, even at the doors.’ Verses 3, 33. One saying of the Saviour must not be made to destroy another. Though no man knoweth the day nor the hour of His coming, we are instructed and required to know when it is near. We are further taught that to disregard His warning, and refuse or neglect to know when His advent is near, will be as fatal for us as it was for those who lived in the days of Noah not to know when the flood was coming. And the parable in the same chapter, contrasting the faithful and the unfaithful servant, and giving the doom of him who said in his heart, ‘My Lord delayeth His coming,’ shows in what light Christ will regard and reward those whom He finds watching, and teaching His coming, and those denying it. ‘Watch therefore,’ He says. ‘Blessed is that servant, whom his Lord when He cometh shall find so doing.’ Verses 42, 46. ‘If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.’ Revelation 3:3.” The Great Controversy, 370.
‘Niemand weet de dag noch het uur’ was het argument dat het vaakst naar voren werd gebracht door verwerpers van het adventgeloof. De Schrifttekst luidt: ‘Maar van die dag en die ure weet niemand, ook de engelen der hemelen niet, dan Mijn Vader alleen.’ Mattheüs 24:36. Een duidelijke en samenhangende verklaring van deze tekst werd gegeven door hen die naar de Heere uitzagen, en het verkeerde gebruik dat hun tegenstanders ervan maakten, werd helder aangetoond. Deze woorden werden door Christus gesproken in dat gedenkwaardige gesprek met Zijn discipelen op de Olijfberg, nadat Hij voor de laatste maal uit de tempel was weggegaan. De discipelen hadden de vraag gesteld: ‘Wat zal het teken zijn van Uw komst en van de voleinding der wereld?’ Jezus gaf hun tekenen en zei: ‘Wanneer gij nu al deze dingen zult zien, weet dan dat het nabij is, voor de deur.’ Verzen 3, 33. De ene uitspraak van de Heiland mag niet zo worden opgevat dat zij een andere tenietdoet. Hoewel niemand de dag noch het uur van Zijn komst weet, worden wij onderwezen en ertoe verplicht te weten wanneer zij nabij is. Voorts wordt ons geleerd dat het negeren van Zijn waarschuwing, en het weigeren of nalaten te weten wanneer Zijn advent nabij is, voor ons even noodlottig zal zijn als het voor hen die leefden in de dagen van Noach noodlottig was niet te weten wanneer de zondvloed zou komen. En de gelijkenis in hetzelfde hoofdstuk, die de getrouwe en de ontrouwe dienstknecht tegenover elkaar stelt, en het oordeel geeft over hem die in zijn hart zei: “Mijn heer vertoeft te komen”, toont in welk licht Christus hen zal beschouwen en vergelden die Hij wakende en Zijn komst lerende zal vinden, en hen die haar ontkennen. ‘Waakt dan,’ zegt Hij. ‘Zalig die dienstknecht, welken zijn heer, komende, zal vinden alzo doende.’ Verzen 42, 46. ‘Indien gij dan niet waakt, zo zal Ik over u komen als een dief, en gij zult geenszins weten op welk uur Ik over u komen zal.’ Openbaring 3:3.’ The Great Controversy, 370.
When Litch’s prediction was fulfilled men “of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” Miller’s message was empowered when his rules of prophetic interpretation were confirmed as valid rules. In response to the fulfillment of the time prophecy, not only was Miller’s rule confirmed, and many then joined the Millerite movement, but just as prophetically significant was that it was the primary rule of Miller’s rules that had been confirmed. Also, the fact that the confirmation was accomplished by the application of a prophecy of the second of three woes, which are also the fifth, sixth and seventh trumpet.
Toen Litch’s voorspelling werd vervuld, verenigden mannen „van geleerdheid en aanzien” zich met Miller, zowel in de verkondiging als in de publicatie van zijn opvattingen, en van 1840 tot 1844 breidde het werk zich snel uit. Millers boodschap werd bekrachtigd toen zijn regels voor profetische uitleg werden bevestigd als geldige regels. Als reactie op de vervulling van de tijdsprofetie werd niet alleen Millers regel bevestigd en sloten velen zich vervolgens bij de Milleritische beweging aan, maar even profetisch betekenisvol was het feit dat juist de primaire regel onder Millers regels was bevestigd. Ook is van betekenis dat deze bevestiging tot stand werd gebracht door de toepassing van een profetie van de tweede van drie weeën, die tevens de vijfde, zesde en zevende bazuin zijn.
The empowerment of Miller’s message became one of the most significant waymarks of the Millerite reform movement. It had been typified by Jesus’ baptism. It marked that the final testing process of the former covenant people (the Protestants) had begun. It became the focus of Satan’s attack against the overall Millerite movement and message.
De bekrachtiging van Millers boodschap werd een van de meest betekenisvolle wegmarkeringen van de Milleritische hervormingsbeweging. Zij was vooraf uitgebeeld in de doop van Jezus. Zij markeerde dat het laatste beproevingsproces van het vroegere verbondsvolk (de protestanten) was begonnen. Zij werd het brandpunt van Satans aanval tegen de gehele Milleritische beweging en boodschap.
“Any question that Satan can arouse in the mind to create doubt in regard to the grand history of the past travels of the people of God will please his satanic majesty and is an offense to God. The tidings of the Lord’s soon coming in power and great glory to our world is truth, and in 1840 many voices were raised in its proclamation.” Manuscript Releases, volume 9, 134.
“Elk vraagstuk dat Satan in de geest kan opwekken om twijfel te zaaien met betrekking tot de grootse geschiedenis van de vroegere tochten van het volk van God, behaagt zijn satanische majesteit en is een belediging voor God. De tijding van de spoedige komst van de Heer in macht en grote heerlijkheid naar onze wereld is waarheid, en in 1840 werden vele stemmen verheven in de verkondiging daarvan.” Manuscript Releases, deel 9, 134.
On September 11, 2001 the third woe arrived into prophetic history. The event confirmed the primary rule of prophetic interpretation adopted by the movement of the third angel that began in 1989. The first truth opened up to the messenger of that reform movement was opened up in 1989, and it was not the last six verses of Daniel eleven. It was the truth that all the reform movements run parallel to each other and are to be brought together line upon line in order to identify the characteristics of the movement of the one hundred and forty-four thousand which is the movement of the third angel. The first public presentation I ever gave was at a camp meeting in 1994, or perhaps 1995. The presentation was not on the last six verses of Daniel eleven, it was on the reform lines running parallel to each other.
Op 11 september 2001 brak de derde wee aan in de profetische geschiedenis. Deze gebeurtenis bevestigde de voornaamste regel van profetische uitleg die was aangenomen door de beweging van de derde engel, welke in 1989 begon. De eerste waarheid die voor de boodschapper van die hervormingsbeweging werd geopend, werd in 1989 geopend, en het waren niet de laatste zes verzen van Daniël elf. Het was de waarheid dat alle hervormingsbewegingen evenwijdig aan elkaar verlopen en regel op regel samengebracht moeten worden om de kenmerken vast te stellen van de beweging van de honderd vierenveertigduizend, welke de beweging van de derde engel is. De eerste openbare presentatie die ik ooit gaf, was op een kampbijeenkomst in 1994, of misschien 1995. De presentatie ging niet over de laatste zes verzen van Daniël elf, maar over de hervormingslijnen die evenwijdig aan elkaar lopen.
When the prophecy of Islam of the third woe was fulfilled on September 11, 2001, it paralleled August 11, 1840. In 1840 a prophecy of the first and second woes confirmed the message of the Millerites, and on September 11, 2001 a prophecy of the third woe confirmed the message of Future for America. The recognition of that fact brought a multitude into the movement, where it had previously been primarily one individual. The message of the movement and the messenger then became under attack, just as the history of 1840 had become the focus of satanic attack through the decades that followed.
Toen de profetie van de islam van de derde wee op 11 september 2001 werd vervuld, liep die parallel met 11 augustus 1840. In 1840 bevestigde een profetie van de eerste en tweede wee de boodschap van de Millerieten, en op 11 september 2001 bevestigde een profetie van de derde wee de boodschap van Future for America. De erkenning van dat feit bracht een menigte in de beweging, terwijl die voordien hoofdzakelijk uit één individu had bestaan. De boodschap van de beweging en de boodschapper kwamen vervolgens onder aanval te staan, zoals de geschiedenis van 1840 in de decennia die volgden het brandpunt van satanische aanvallen was geworden.
Those who joined the movement of Future for America adopted the rules of prophetic interpretation assembled by the messenger of that history. One of those rules, perhaps the most significant of those rules was and is a triple application of prophecy. The messenger had come to understand that certain prophetic truths were illustrated upon three specific fulfillments. Believing that the Millerite history was repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand it was seen that August 11, 1840 typified September 11, 2001, and that the other sacred reform lines also possessed that very same waymark.
Degenen die zich aansloten bij de beweging van Future for America, namen de regels van profetische uitleg over die waren samengebracht door de boodschapper van die geschiedenis. Een van die regels — wellicht de meest betekenisvolle onder die regels — was en is een drievoudige toepassing van profetie. De boodschapper was tot het inzicht gekomen dat bepaalde profetische waarheden werden geïllustreerd in drie specifieke vervullingen. In de overtuiging dat de Milleritische geschiedenis werd herhaald in de geschiedenis van de honderd vierenveertigduizend, werd ingezien dat 11 augustus 1840 een type was van 11 september 2001, en dat ook de andere heilige hervormingslijnen datzelfde wegmerk bezaten.
The evidence of the repetition of every sacred reform line in the line of the third angel was then opened up by the Lion of the tribe of Judah. It was seen that just as the Millerite history fulfilled the parable of the ten virgins to the very letter, so too did the history of Future for America.
Het bewijs van de herhaling van iedere heilige hervormingslijn in de lijn van de derde engel werd toen ontsloten door de Leeuw uit de stam Juda. Men zag dat, evenals de geschiedenis van de Millerieten de gelijkenis van de tien maagden tot op de letter vervulde, ook de geschiedenis van Future for America dat deed.
“I am often referred to the parable of the ten virgins, five of whom were wise, and five foolish. This parable has been and will be fulfilled to the very letter, for it has a special application to this time, and, like the third angel’s message, has been fulfilled and will continue to be present truth till the close of time.” Review and Herald, August 19, 1890.
„Ik word dikwijls verwezen naar de gelijkenis van de tien maagden, van wie er vijf wijs waren en vijf dwaas. Deze gelijkenis is en zal tot op de letter vervuld worden, want zij heeft een bijzondere toepassing op deze tijd en is, evenals de boodschap van de derde engel, vervuld en zal tot aan het einde der tijden tegenwoordige waarheid blijven.” Review and Herald, 19 augustus 1890.
The seven thunders of Revelation ten were recognized to identify that the experience of the Millerites from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of September 11, 2001 unto the soon-coming Sunday law.
De zeven donderslagen van Openbaring tien werden herkend als aanduiding van de ervaring van de Millerieten van 11 augustus 1840 tot 22 oktober 1844, en tevens van de geschiedenis vanaf 11 september 2001 tot aan de spoedig komende zondagswet.
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . . .
„Het bijzondere licht dat aan Johannes werd gegeven en dat in de zeven donderslagen tot uitdrukking kwam, was een schets van gebeurtenissen die zich onder de boodschappen van de eerste en de tweede engel zouden voltrekken....“
“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
„Nadat deze zeven donderslagen hun stemmen hadden doen horen, komt het bevel tot Johannes, evenals tot Daniël met betrekking tot het kleine boek: ‘Verzegel hetgeen de zeven donderslagen gesproken hebben.’ Deze hebben betrekking op toekomstige gebeurtenissen die te zijner tijd geopenbaard zullen worden.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, deel 7, 971.
It was recognized that Sister White directly said that the movement of the third angel runs parallel with the movement of the first and second angels.
Er werd erkend dat zuster White rechtstreeks zei dat de beweging van de derde engel parallel loopt met de beweging van de eerste en de tweede engel.
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
‘God heeft aan de boodschappen van Openbaring 14 hun plaats gegeven in de lijn van de profetie, en hun werk zal niet ophouden tot aan de afsluiting van de geschiedenis van deze aarde. De boodschappen van de eerste en de tweede engel zijn nog steeds waarheid voor deze tijd en moeten parallel lopen met deze die volgt. De derde engel verkondigt zijn waarschuwing met luide stem. “Hierna,” zei Johannes, “zag ik een andere engel uit de hemel neerdalen, die grote macht had, en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid.” In deze verlichting is het licht van alle drie de boodschappen verenigd.’ The 1888 Materials, 803, 804.
The movement of the first and second angels runs parallel with the movement of the third angel. The prophecy that empowered the movement of the first and second angel, was empowered by a fulfillment of a time prophecy of the first and second woe, and the empowerment of the movement of the third angel was empowered by a fulfillment of a prophecy of the third woe.
De beweging van de eerste en de tweede engel loopt parallel met de beweging van de derde engel. De profetie die de beweging van de eerste en de tweede engel kracht verleende, werd bekrachtigd door een vervulling van een tijdsprofetie van het eerste en het tweede wee, en de bekrachtiging van de beweging van de derde engel geschiedde door een vervulling van een profetie van het derde wee.
As with August 11, 1840, when the message of Future for America was confirmed “multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted” by Future for America, and “a wonderful impetus was given to the advent movement.” “Men of learning and position united” with Future for America, “both in preaching and in publishing” the prophetic message of Future for America. The specific rule of Future for America which clearly confirmed September 11, 2001 as a fulfillment of prophecy was a “triple application of prophecy.”
Zoals op 11 augustus 1840, toen de boodschap van Future for America werd bevestigd, „werden menigten overtuigd van de juistheid van de beginselen van profetische uitleg” die door Future for America waren aangenomen, en „werd aan de adventsbeweging een wonderlijke stuwkracht verleend.” „Mannen van geleerdheid en aanzien verenigden zich” met Future for America, „zowel in het prediken als in het publiceren” van de profetische boodschap van Future for America. De specifieke regel van Future for America die 11 september 2001 duidelijk bevestigde als een vervulling van de profetie, was een „drievoudige toepassing van de profetie.”
When we accept the foundational view of Islam of the first and second woes, as represented on both sacred charts, in conjunction with the written testimony of those who taught the message, we recognize specific prophetic characteristics associated with the first woe, and the second woe. The Bible repeatedly teaches, in a variety of ways, that truth is established upon the testimony of two. The prophetic characteristics of the first woe, combined with the prophetic characteristics of the second woe, establishes the prophetic characteristics of the third woe. The triple application of Islam is so specific in identifying the arrival of the third woe on September 11, 2001, that it is impossible not to see, though most choose to close their eyes to the evidence.
Wanneer wij de fundamentele opvatting over de islam van de eerste en tweede wee aannemen, zoals die op beide heilige kaarten wordt weergegeven, in samenhang met het geschreven getuigenis van hen die de boodschap onderwezen, onderkennen wij specifieke profetische kenmerken die met de eerste wee en de tweede wee verbonden zijn. De Bijbel leert herhaaldelijk, op uiteenlopende wijzen, dat de waarheid wordt bevestigd op het getuigenis van twee. De profetische kenmerken van de eerste wee, gecombineerd met de profetische kenmerken van de tweede wee, bevestigen de profetische kenmerken van de derde wee. De drievoudige toepassing van de islam is zo specifiek in het identificeren van de komst van de derde wee op 11 september 2001, dat het onmogelijk is dit niet te zien, hoewel de meesten ervoor kiezen hun ogen te sluiten voor het bewijs.
The triple application of prophecy firmly established that the third woe arrived on September 11, 2001. It was then seen that the rule had been directly associated with the second angel’s message, which in the time of the Millerites and also in the time of the one hundred and forty-four thousand is the period when the Holy Spirit is poured out. Both histories are a fulfillment of the parable of the ten virgins, and in the parable the message of the Midnight Cry is where the distinction between the wise and foolish is manifested, and it is where the message of the second angel is empowered.
De drievoudige toepassing van de profetie stelde onwrikbaar vast dat het derde wee op 11 september 2001 aanbrak. Toen werd ingezien dat de regel rechtstreeks verbonden was met de boodschap van de tweede engel, die zowel in de tijd van de Millerieten alsook in de tijd van de honderd vierenveertigduizend de periode is waarin de Heilige Geest wordt uitgestort. Beide geschiedenissen zijn een vervulling van de gelijkenis van de tien maagden, en in de gelijkenis is de boodschap van de Middernachtsroep de plaats waar het onderscheid tussen de wijzen en de dwazen openbaar wordt, en waar de boodschap van de tweede engel met kracht wordt bekleed.
“Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’
“Tegen het einde van de boodschap van de tweede engel zag ik een groot licht uit de hemel op het volk van God schijnen. De stralen van dit licht schenen helder als de zon. En ik hoorde de stemmen van engelen roepen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’”
“This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’” Early Writings, 238.
„Dit was de middernachtsroep, die kracht moest verlenen aan de boodschap van de tweede engel. Engelen werden uit de hemel gezonden om de ontmoedigde heiligen op te wekken en hen voor te bereiden op het grote werk dat hun te wachten stond. De meest begaafde mannen waren niet de eersten die deze boodschap ontvingen. Engelen werden gezonden tot de nederigen en toegewijden, en drongen er bij hen op aan de roep te verheffen: ‘Zie, de Bruidegom komt; gaat uit Hem tegemoet!’” Early Writings, 238.
In the history of the first and second angels, the outpouring of the Holy Spirit is accomplished by the Midnight Cry joining the second angels’ message. This is repeated in the history of the third angel.
In de geschiedenis van de eerste en de tweede engel wordt de uitstorting van de Heilige Geest tot stand gebracht doordat de Middernachtsroep zich voegt bij de boodschap van de tweede engel. Dit wordt herhaald in de geschiedenis van de derde engel.
“Angels were sent to aid the mighty angel from heaven, and I heard voices which seemed to sound everywhere, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues; for her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. This message seemed to be an addition to the third message, and joined it, as the midnight cry joined the second angel’s message in 1844. The glory of God rested upon the patient, waiting saints, and they fearlessly gave the last solemn warning, proclaiming the fall of Babylon, and calling upon God’s people to come out of her; that they might escape her fearful doom.” Spiritual Gifts, volume 1, 195.
„Engelen werden uitgezonden om de machtige engel uit de hemel bij te staan, en ik hoorde stemmen die schenen overal te klinken: Gaat uit van haar, Mijn volk, opdat gij geen deel hebt aan haar zonden, en opdat gij niet ontvangt van haar plagen; want haar zonden hebben zich opgestapeld tot aan de hemel, en God heeft haar ongerechtigheden in gedachtenis gebracht. Deze boodschap scheen een toevoeging aan de derde boodschap te zijn, en zich daarmee te verenigen, zoals de middernachtsroep zich in 1844 met de boodschap van de tweede engel verbond. De heerlijkheid van God rustte op de geduldige, wachtende heiligen, en zij gaven onbevreesd de laatste plechtige waarschuwing, verkondigden de val van Babylon en riepen Gods volk op uit haar weg te gaan; opdat zij aan haar vreselijk oordeel zouden ontkomen.” Spiritual Gifts, deel 1, 195.
In terms of a triple application of prophecy, the second angel’s message represents a triple application of prophecy, for the message in either history is Babylon twice fallen.
In termen van een drievoudige toepassing van de profetie vertegenwoordigt de boodschap van de tweede engel een drievoudige toepassing van de profetie, want in beide geschiedenissen luidt de boodschap dat Babylon tweemaal gevallen is.
And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.
En een andere engel volgde, die zei: Gevallen, gevallen is Babylon, die grote stad, omdat zij alle volken heeft laten drinken van de wijn van de toorn van haar hoererij. Openbaring 14:8.
The mighty angel of Revelation ten descended with the fulfillment of a prophecy of the first and second woe on August 11, 1840, and in so doing it typified the descent of the mighty angel of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001. That angel who lightens the earth with His glory then made a proclamation.
De machtige engel van Openbaring tien daalde neer met de vervulling van een profetie van het eerste en tweede wee op 11 augustus 1840, en deed daarmee op typologische wijze de nederdaling voorafschaduwen van de machtige engel van Openbaring hoofdstuk achttien op 11 september 2001. Die engel, die de aarde met Zijn heerlijkheid verlicht, deed toen een proclamatie.
And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.
En hij riep met krachtige stem luid, zeggende: Gevallen, gevallen is Babylon, de grote, en zij is geworden een woonplaats van duivelen, een schuilplaats van elke onreine geest en een kooi van elke onreine en afschuwelijke vogel. Openbaring 18:2.
The message of the second angel of chapter fourteen, and of the mighty angel of chapter eighteen is identifying that Babylon has twice fallen, and the message is identifying Babylon of the last days. It identifies Babylon of the last days, for the two times Babylon previously fell in the time of Nimrod, and in the time of Nebuchadnezzar unto Belshazzar establishes the prophetic characteristics of the fall of the whore of Revelation seventeen who has written on her forehead, “Babylon the Great.” To identify that fall of Babylon in the last days requires the two witnesses of the two previous falls of Babylon, for the message of the last days is Babylon is fallen, is fallen. When the mighty angel descended when the great buildings of New York City were brought down by a touch of God, by His proclamation He identifies the rule of a triple application of prophecy. The triple application of prophecy that established September 11, 2001 as a fulfillment of God’s prophetic word was the triple application of the three woes.
De boodschap van de tweede engel van hoofdstuk veertien en van de machtige engel van hoofdstuk achttien duidt aan dat Babylon tweemaal gevallen is, en de boodschap identificeert het Babylon van de laatste dagen. Zij identificeert het Babylon van de laatste dagen, want de twee eerdere malen dat Babylon viel, in de tijd van Nimrod en in de tijd van Nebukadnezar tot aan Belsazar, stellen de profetische kenmerken vast van de val van de hoer van Openbaring zeventien, die op haar voorhoofd geschreven heeft: „Babylon de Grote.” Om die val van Babylon in de laatste dagen te identificeren, zijn de twee getuigen van de twee voorafgaande vallen van Babylon vereist, want de boodschap van de laatste dagen luidt: Babylon is gevallen, is gevallen. Toen de machtige engel neerdaalde, toen de grote gebouwen van New York City door een aanraking van God werden neergehaald, identificeert Hij door Zijn proclamatie de heerschappij van een drievoudige toepassing van profetie. De drievoudige toepassing van profetie die 11 september 2001 vaststelde als een vervulling van Gods profetische woord, was de drievoudige toepassing van de drie weeën.
At that fulfillment many joined the movement of Future for America, and they were convinced of the principles of prophetic interpretation that had been employed by Future for America. August 11, 1840 repeated, and in so doing the repetition did not confirm the primary rule of Miller, that being that a day represents a year in Bible prophecy, for the primary rule of Future for America was that the Millerite history of the first and second angels’ messages is repeated in the history of the movement of the third angel.
Bij die vervulling sloten velen zich aan bij de beweging van Future for America, en zij raakten overtuigd van de beginselen van profetische uitleg die door Future for America waren toegepast. 11 augustus 1840 herhaalde zich, en daardoor bevestigde die herhaling niet de primaire regel van Miller, namelijk dat een dag in de Bijbelse profetie een jaar vertegenwoordigt, want de primaire regel van Future for America was dat de Milleritische geschiedenis van de boodschappen van de eerste en de tweede engel zich herhaalt in de geschiedenis van de beweging van de derde engel.
It seems self-evident that if the year 1840 became a specific attack of his satanic majesty, as Sister White identifies Satan, then the history of September 11, 2001 would also be subject to a similar attack. Thus, we find conspiracy theories identifying the role of the globalist, or the Jesuits, or the CIA, or the Bushes or some combination of those powers. Those theories, though containing some elements of truth are designed to refute the idea that it was a touch from God that brought down the great buildings of New York City, thus marking the arrival of the third woe into the history of the movement of the one hundred and forty-four thousand.
Het schijnt vanzelfsprekend dat, indien het jaar 1840 een specifieke aanval van zijne satanische majesteit werd, zoals Zuster White Satan aanduidt, dan ook de geschiedenis van 11 september 2001 aan een soortgelijke aanval onderworpen zou zijn. Zo treffen wij complottheorieën aan die de rol van de globalisten, of de jezuïeten, of de CIA, of de Bushes, of een combinatie van die machten aanwijzen. Hoewel die theorieën enkele elementen van waarheid bevatten, zijn zij erop gericht de gedachte te weerleggen dat het een aanraking van God was die de grote gebouwen van New York City deed neerstorten, en aldus de komst van de derde wee markeerde in de geschiedenis van de beweging van de honderd vierenveertigduizend.
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
“Is nu het woord in omloop gekomen dat ik heb verklaard dat New York door een vloedgolf zal worden weggevaagd? Dit heb ik nooit gezegd. Ik heb gezegd, toen ik zag hoe daar de grote gebouwen verrezen, verdieping op verdieping: ‘Wat vreselijke taferelen zullen zich voordoen wanneer de Heere zal opstaan om de aarde geweldig te doen beven! Dan zullen de woorden van Openbaring 18:1–3 vervuld worden.’ Het gehele achttiende hoofdstuk van Openbaring is een waarschuwing voor wat er over de aarde komt. Maar ik heb geen bijzonder licht met betrekking tot wat over New York komt, alleen dat ik weet dat op een dag de grote gebouwen daar zullen worden neergehaald door het keren en omkeren van Gods macht. Uit het licht dat mij is gegeven, weet ik dat er verwoesting in de wereld is. Eén woord van de Heere, één aanraking van zijn machtige kracht, en deze massieve bouwwerken zullen instorten. Er zullen taferelen plaatsvinden waarvan wij ons de verschrikking niet kunnen voorstellen.” Review and Herald, 5 juli 1906.
The conspiracy theories, whether containing no truth or partial truths all undermine the truth that it was God’s providential activity that brought about the events of that date. Those various conspiracy theories are Satan’s attack from the outside of the movement against the truth, but he also worked to undermine the truth from within the movement. One of those internal attacks is based upon a rejection of Rome as the subject of the book of Joel.
De samenzweringstheorieën, of zij nu geen waarheid bevatten of gedeeltelijke waarheden, ondermijnen alle de waarheid dat het Gods voorzienige handelen was dat de gebeurtenissen van die datum teweegbracht. Die verschillende samenzweringstheorieën vormen Satans aanval van buitenaf op de beweging tegen de waarheid, maar hij werkte ook van binnenuit de beweging om de waarheid te ondermijnen. Een van die innerlijke aanvallen is gebaseerd op een verwerping van Rome als het onderwerp van het boek Joël.
We will consider that controversy in the next article.
Die controverse zullen wij in het volgende artikel behandelen.
The word of the Lord that came to Joel the son of Pethuel. Hear this, ye old men, and give ear, all ye inhabitants of the land. Hath this been in your days, or even in the days of your fathers? Tell ye your children of it, and let your children tell their children, and their children another generation. That which the palmerworm hath left hath the locust eaten; and that which the locust hath left hath the cankerworm eaten; and that which the cankerworm hath left hath the caterpiller eaten. Awake, ye drunkards, and weep; and howl, all ye drinkers of wine, because of the new wine; for it is cut off from your mouth. For a nation is come up upon my land, strong, and without number, whose teeth are the teeth of a lion, and he hath the cheek teeth of a great lion. Joel 1:1–6.
Het woord des HEEREN dat geschied is tot Joël, de zoon van Pethuel. Hoort dit, gij ouden, en neemt ter ore, alle inwoners van het land. Is dit in uw dagen geschied, of ook in de dagen van uw vaderen? Vertelt daarvan aan uw kinderen, en laten uw kinderen het hun kinderen vertellen, en hun kinderen aan een ander geslacht. Wat de krupsprinkhaan heeft overgelaten, heeft de sprinkhaan opgegeten; en wat de sprinkhaan heeft overgelaten, heeft de keversprinkhaan opgegeten; en wat de keversprinkhaan heeft overgelaten, heeft de kaalvreter opgegeten. Ontwaakt, gij dronkaards, en weent; huilt, alle wijndrinkers, vanwege de most, want hij is van uw mond afgesneden. Want een volk is opgetrokken tegen mijn land, machtig en zonder getal, welks tanden zijn als de tanden van een leeuw, en het heeft de kiezen van een grote leeuw. Joël 1:1–6.