Panium – Nummer Zeventien

Op 18 juli 2020 kwam de eerste teleurstelling van de beweging van de honderdvierenveertigduizend. Zij deed zich voor binnen de “verborgen geschiedenis” van vers veertig van Daniël elf. De teleurstelling vond plaats ver in die “verborgen geschiedenis” — een geschiedenis die begon met de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989. Vers eenenveertig stelt de zondagwet in de Verenigde Staten voor, die ook wordt weergegeven in vers zestien van hetzelfde hoofdstuk. Het “ontzegelen” van de waarheden die de “verborgen geschiedenis” van vers veertig vormen in 2023 wordt door Daniël in hoofdstuk twaalf voorgesteld. De hoofdstukken tien tot en met twaalf vormen hetzelfde visioen, en het visioen begint met de identificatie dat Daniël de “wijzen” vertegenwoordigt die zowel de innerlijke als de uiterlijke boodschappen van de profetie begrijpen, die daar worden voorgesteld als “de zaak” en “het visioen.”

Het „woord” en het „gezicht” vertegenwoordigen de innerlijke en uiterlijke gezichten van de profetie, en Daniël vertegenwoordigt een volk dat beide begrijpt, want zowel het „woord” als het „gezicht” werden in hoofdstuk tien aan Daniël „geopenbaard”. In dat hoofdstuk werd op de tweeëntwintigste dag het gezicht van Christus in het heiligdom aan Daniël „geopenbaard”. Het Hebreeuwse woord dat als „woord” is vertaald, wordt in hoofdstuk negen vertaald als „zaak”, en het wordt daar eveneens in verband met het „gezicht” gepresenteerd.

Het woord „ding” in hoofdstuk tien is hetzelfde woord dat in vers drieëntwintig van hoofdstuk negen is vertaald met „zaak”. In Daniëls laatste visioen, in de hoofdstukken tien tot en met twaalf, zijn zowel het „ding” van hoofdstuk elf als de „zaak” van hoofdstuk tien verbonden met „het visioen”. „Het visioen” is het Hebreeuwse woord „mareh” en betekent „verschijning”. Daniël onderscheidt in zijn boek twee „visioenen”, hoewel een van die twee „visioenen” eerst in de vrouwelijke vorm en daarna opnieuw in de mannelijke vorm wordt weergegeven. Daniël duidt in vers één van hoofdstuk tien degenen aan die het „visioen” van de verschijning begrijpen, evenals de „zaak” of het „ding”. In hoofdstuk acht onderscheidt Daniël twee „visioenen” die met elkaar verbonden zijn. In het Engels komt het woord vision achtmaal in het hoofdstuk voor, en een van de Hebreeuwse woorden die met „visioen” zijn vertaald is „mareh”, en het andere is „chazon”. Mareh betekent „verschijning”, en chazon betekent „een droom, een openbaring of een godsspraak”. De context van hoofdstuk acht maakt duidelijk dat, wanneer het woord „mareh” wordt vertaald met „visioen”, het de „verschijning van Christus” voorstelt.

Als voorbeeld dient de „mareh” of het „verschijningsgezicht” in Daniël 8:14, hetgeen betekent dat Christus op 22 oktober 1844 plotseling in de tempel zou verschijnen ter vervulling van de Boodschapper van het Verbond uit Maleachi 3, waarvan zuster White zei dat dit op 22 oktober 1844 werd vervuld. Wanneer zuster White vaststelt dat de engel van Openbaring 10, die neerdaalde en één voet op het land en één op de zee plaatste, „niemand minder was dan Jezus Christus”, wees zij daarmee een wegmarkering in de profetie aan waar Christus verschijnt. Het is een van Zijn vele verschijningen. Volgens Judas verscheen Hij bij de opstanding van Mozes. Daar verscheen Hij als Michaël, de aartsengel, maar niettemin was het een profetische verschijning. Het mareh-gezicht in hoofdstuk acht wordt eveneens vertaald als „verschijning”, overeenkomstig zijn betekenis.

De context hier maakt duidelijk dat het de engel Gabriël was die de „gedaante van een man” had, en het woord „gedaante” is de mareh-verschijning van Christus, want evenals Christus wordt voorgesteld door Michaël, de aartsengel, en door de machtige engel van Openbaring tien, is Christus profetisch uitwisselbaar met de symboliek van engelen, en zelfs van mensen. Of het nu Gabriël in het vers betreft, of Christus in Openbaring tien, of als Michaël de aartsengel, zij vertegenwoordigen elk een boodschap, en om deze reden vergelijkt zuster White de engelen van Openbaring zowel met de boodschap die zij vertegenwoordigen als met de mensen die de door de engelen voorgestelde boodschap verkondigen. Deze waarheid is zo belangrijk dat binnen de eerste drie verzen van Openbaring hoofdstuk één, de drie verzen die de ontzegeling van de Openbaring van Jezus Christus aankondigen, vlak voordat de genadetijd sluit, want „de tijd is nabij”, het communicatieproces van God tot de mens specifiek wordt aangeduid als een boodschap van de Vader, die aan de Zoon werd gegeven, die vervolgens de boodschap aan een engel geeft, die haar vervolgens naar een man brengt, die haar op zijn beurt naar de gemeenten zendt. Elke stap van het communicatieproces is heilig en gewijd, en die geheiligde heiligheid wordt voorgesteld bij de profetische wegmarkeringen waar Christus verschijnt als Zichzelf, of door middel van een engel, mens of boodschap. Wanneer Hij Zich rechtstreeks met een wegmarkering verbindt, is dat het „mareh”, het „verschijningsgezicht”.

In hoofdstuk acht is „chazon” het andere Hebreeuwse woord dat als „visioen” wordt vertaald. Met betrekking tot de „verschijning” duidt het „marah”-visioen een wegmarkering aan, en het „chazon”-visioen duidt een profetische periode aan. Er is een goddelijke symmetrie met de twee woorden die in hoofdstuk acht als „visioen” worden vertaald, in die zin dat Daniël het Hebreeuwse woord „mareh” ook gebruikt in zijn vrouwelijke vorm „marah”. Met betrekking tot de chazon stelt Daniël dit op twee wijzen voor, echter niet door middel van een mannelijk-vrouwelijk contrast, maar met twee woorden die dezelfde betekenis aanduiden, en daarmee breiden zij zich exponentieel uit.

Chazon betekent het visioen, of het orakel, of de profetie, en het woord dat in het Engels wordt vertaald als hetzij “matter” hetzij “thing” is het Hebreeuwse woord “dabar”, dat “het woord” betekent. Wanneer wordt begrepen dat het “chazon”-visioen door Daniël ook wordt weergegeven met het woord “dabar”, dan vertegenwoordigen zij samen de profetische boodschappen van Gods Woord. Daniël stelt “dabar” of “chazon” steeds tegenover “mareh”. Wanneer op profetisch niveau de “profetische boodschappen van Gods Woord”, zoals vertegenwoordigd door “dabar” en “chazon”, worden samengebracht met het “marah”-visioen van de verschijning van Christus, dan heeft men de heilige wegmerken van de profetische geschiedenis van Gods Woord. Vervolgens, indien men “marah”, de vrouwelijke vorm van het woord “mareh”, toevoegt aan de reeks betekenissen van visioen in Daniël, dan heeft men het spiegelvisioen van rechtvaardiging door het geloof.

In Daniëls laatste visioen, weergegeven in de laatste drie hoofdstukken van zijn boek, vertegenwoordigt Daniël een volk in de laatste dagen dat de „profetische gezichten” van „Gods Woord” verstaat, en de heiligheid van de heilige wegmerken waaruit de reformatorische beweging van de honderdvierenvierenveertigduizend bestaat; want zij zijn het die het Lam volgen, waarheen Hij ook gaat, in Zijn heilig profetisch Woord. Terwijl zij het Lam volgen, leidt Hij hen tot het spiegelvisioen van Daniël 10:7, waar zij óf vluchten om zich onder dwaling te verbergen, waar zij voor de eeuwigheid begraven worden, óf vernederd worden in het stof, gerechtvaardigd en bekrachtigd om de profetische boodschap van de laatste dagen te brengen.

Gabriël beveelt Daniël zowel de „zaak” als het „visioen” te „verstaan”. Het Hebreeuwse woord dat met „verstaan” is vertaald, betekent „een verstandelijk onderscheid maken”. Daniël, die u en mij vertegenwoordigt, geliefde lezer, kreeg het bevel het verschil en het onderscheid tussen de „zaak” en het „visioen” te verstaan. Het chazon-visioen vertegenwoordigt de uiterlijke lijn van de profetische geschiedenis en het mareh-visioen vertegenwoordigt de verschijning van Christus. De „zaak” en het „ding” zijn het Hebreeuwse woord „dabar”, dat „het woord” betekent. Jezus is de „dabar”, want Hij is het Woord. Het „ding” en de „zaak”, beide zijnde de „dabar”, worden voorgesteld in verband met het visioen van de verschijning.

De dabar, die de zaak en het ding is, is ook het chazon-gezicht van hoofdstuk acht, en het vertegenwoordigt het gezicht van de profetische geschiedenis. Elk van die voorstellingen (chazon, dabar, zaak en ding) duidt de uiterlijke lijn van de profetie aan, en de mareh, met haar vrouwelijke uitdrukking marah, vertegenwoordigen de innerlijke lijn van de profetie. Gods volk van de laatste dagen, voorgesteld in vers één van Daniël tien, begrijpt zowel de innerlijke als de uiterlijke lijnen van de profetische geschiedenis. In het boek Openbaring wordt de innerlijke lijn voorgesteld door zeven gemeenten en de uiterlijke lijn door zeven zegels.

Toen Daniël na een vasten van eenentwintig dagen het visioen van Christus zag, zag hij de vrouwelijke uitdrukking van het mareh-visioen. Mareh is de „verschijning”, en toen Daniël Christus zag, zag hij het „marah”-visioen; en hoewel mareh verschijning betekent, betekent de vrouwelijke vorm van hetzelfde woord „een spiegel”. Zuster White deelt ons mee dat het visioen dat Daniël zag, het visioen was dat Johannes zag, en Johannes zag het visioen toen Christus zich in het hemelse heiligdom bevond.

Daniël begrijpt de „zaak” en het „gezicht”, en hij wordt aangeduid als Daniël en ook als Beltsazar. De verandering van een naam in de profetie vertegenwoordigt een verbondsrelatie; daarom vertegenwoordigt Daniël het uiteindelijke verbondsvolk, namelijk de honderd vierenveertigduizend, die beproefd worden door het gezicht van Christus in de tempel. Die beproeving veroorzaakt een scheiding tussen twee klassen van aanbidders.

Daniël identificeert rechtstreeks de tweede en tempeltoets die verbonden is met Gods volk van de laatste dagen; een toets die berust op het aanschouwen van Christus in het hemelse heiligdom. Het visioen van vers zeven is de vrouwelijke vorm van het mareh-visioen, weergegeven als het marah-visioen. Indien u op het tempelvisioen van Christus reageert zoals dit wordt voorgesteld door Daniëls reactie, zullen het profetische „ding” en het profetische „visioen” aan u „geopenbaard” worden.

Als u zich tot precies hetzelfde tempelvisioen van Christus verhoudt door te vluchten om u te verbergen, gaat u de eeuwige duisternis binnen. De tempeltoets, die de tweede toets is van de drie stappen van het eeuwige evangelie, wordt voorafgegaan door de eerste en fundamentele toets. De beproevende vraag aangaande de grondslagen wordt voorgesteld in vers veertien van Daniël elf, waar Rome wordt voorgesteld als de „rovers van uw volk” die het „visioen” oprichten.

Drieënhalve dag na de teleurstelling van 18 juli 2020 begon op 31 december 2023 de openbaring van Jezus Christus ontzegeld te worden, want „de tijd was nabij”.

De „tijd” die de ontzegeling van de Openbaring van Jezus Christus aanduidt, wordt aan het begin van het boek Openbaring genoemd, en aan het einde van het boek voegt dezelfde uitspraak aan de alpha-verklaring een omega-verklaring toe.

De openbaring van Jezus Christus wordt kort vóór het sluiten van de genadetijd ontzegeld. Op de tweeëntwintigste dag, na een vasten van eenentwintig dagen, werd het „woord”, dat ook de „zaak” is, dat ook de dabar of het Woord is, dat ook het chazon-visioen van de uiterlijke profetische geschiedenis is, aan Daniël geopenbaard, terwijl hij het spiegelgezicht, het marah-visioen van de hemelse Hogepriester in het Allerheiligste ervoer.

Daniël vertegenwoordigt hen die de ervaring van het spiegelgezicht hebben en die tevens de profetische verschijningen van Christus begrijpen, evenals de uiterlijke geschiedenis die door het chazon-gezicht wordt voorgesteld. Het marah-gezicht stelt Christus voor als een profetische wegmarkering, en het vrouwelijke van hetzelfde woord vertegenwoordigt de ervaring die wordt voortgebracht door het aanschouwen van de heerlijkheid van God, zoals voorgesteld door Daniël, Johannes, Jesaja, Zuster White en andere profeten.

Op dit niveau vertegenwoordigt het uiterlijke chazon-visioen de fundamentele beproeving, en het mareh-visioen van Christus’ verschijningen in de profetische opeenvolging van gebeurtenissen is de tempelbeproeving. Is Christus verschenen in het Allerheiligste binnen uw eigen allerheiligste? Daar wordt de goddelijkheid met de menselijkheid verenigd. Dit is de beproeving die doorstaan moet worden voordat de genadetijd sluit bij de lakmoesproef. De lakmoesproef die het karakter openbaart, is het marah-spiegelvisioen.

Op 31 december 2023 begon de uiterlijke beproeving van het fundament over het „gewelddadige volk van uw volk” van vers veertien, en toen de huidige paus op 8 mei 2025 werd geïnaugureerd, werd het „gezicht” van vers veertien bevestigd. De fundamentele beproeving ging over in de tempelbeproeving. Sinds 9 mei 2025 is de tempelbeproeving gaande. De opstanding van de twee getuigen op 31 december 2023 werd voorgesteld in vers elf van Openbaring elf, en de opstanding die op die datum begon, vond plaats binnen de periode van de oorlog in Oekraïne die in 2014 begon en in 2022 escaleerde. De uiterlijke en innerlijke profetische lijnen kwamen in die geschiedenis samen. Op 31 december 2023 was het werk van het leggen van een fundament gaande, een werk dat werd voorgesteld door de geschiedenis van 1798 tot 1840, en ook door 1840 tot 1844, en ook door 19 april 1844 tot 22 oktober 1844.

Daniël elf vers elf verscheen in de geschiedenis als de uiterlijke profetische lijn en is verbonden met juist die geschiedenis die de innerlijke lijn van Openbaring elf is. In 2014 begon de Oekraïense Oorlog, zoals getypeerd door de slag bij Raphia in 217 v.Chr. In 2015 stond de vierde en veel rijkere koning van vers twee van Daniël elf op en kondigde zijn voornemen aan om zich kandidaat te stellen voor het ambt van president. Die aankondiging bracht de mondialisten met de gezindheid van de draak, voorgesteld als het rijk van Griekenland, in toorn.

Openbaring elf, vers elf, wees 31 december 2023 aan als het punt waarop de twee getuigen werden opgewekt. De periode van 18 juli 2020 tot en met 31 december 2023 werd toen verstaan als een profetische ‘woestijn’. Aan het einde van de ‘woestijnperiode’ begon in juli 2023 een stem te roepen, en vervolgens, precies twaalfhonderdzestig dagen na de mislukte voorspelling van Nashville, op 18 juli 2020, begon de Leeuw uit de stam van Juda Zijn profetische Woord te ontzegelen. Het ontzegelen van Gods profetische Woord brengt altijd een drieledige beproevingsprocedure voort, zoals uiteengezet in Daniël twaalf.

In Openbaring negentien maakt de bruid zich gereed en vervolgens wordt haar een wit kleed gegeven. Die witte klederen betekenen dat de bruid gereed is, en dit vindt plaats in Openbaring negentien wanneer de vensters van de hemel geopend worden. Voordat de bruid wit gemaakt wordt met het kleed van Christus’ gerechtigheid, wordt zij eerst gereinigd.

Op 31 december 2023 begon de beproeving van de fundamenten om hen die rein zouden zijn, te reinigen. Die reiniging wordt bewerkt door een toename van kennis, want de Leeuw uit de stam van Juda begon toen de laatste openbaring van Zichzelf te ontzegelen. Die openbaring omvat dat Hij het enige fundament is dat gelegd kan worden. De fundamentele waarheid verwerpen die vaststelt dat Rome „de rovers van uw volk” is, betekent het enige fundament te verwerpen dat gelegd kan worden.

Op 31 december 2023 begon een beproevingsproces dat onmiddellijk een scheiding tussen twee klassen teweegbracht. De Leeuw uit de stam van Juda heeft nu onthuld dat de historische vervulling van vers veertien 8 mei 2025 was, en door dit te doen heeft Hij Millers identificatie van Rome als het symbool dat het uiterlijke visioen van de profetie vestigt, bevestigd. Toen Trump in 2024 terugkeerde, vervulde hij vers dertien van Daniël elf; vervolgens markeren wij in het daaropvolgende vers het jaar 2025, met de verkiezing van paus Leo. Zowel Trump als zijn antichristelijke tegenhanger werden in 2025 geïnaugureerd.

De datums die wij in deze beweging vaststellen, zijn in wezen geheiligde terugblik. Wij duiden de tijd van het einde aan als 1989; vervolgens vond de formalisering van de boodschap plaats in 1996. Op 11 september werd de geformaliseerde boodschap bekrachtigd. In de presentatie van Habakuks Tafelen in 2012, eindigend in januari 2013, werden de fundamenten gelegd.

Op 18 juli 2020 kwam de eerste teleurstelling; vervolgens begon in juli 2023 een stem te roepen in de woestijn, en op 31 december 2023 begon de ontzegeling van de Openbaring van Jezus Christus en ving de eerste uiterlijke fundamentele beproeving aan.

Op 8 mei 2025 begon de tweede innerlijke tempeltoets. De derde lakmoesproef ligt vlak voor ons. Daar zal openbaar worden of de ziel de olie van de boodschap bezit, voorgesteld door de eerste en uitwendige toets, en de daarbij behorende olie van de tweede innerlijke toets. De beproeving vertegenwoordigt het uitwendige, gevolgd door het inwendige, gevolgd door de ervaring.

De interne profetische lijn bestaat uit de eerdere bakens die ik zojuist heb aangehaald. Elk van die bakens stemt overeen met identieke bakens in de Milleritische geschiedenis. 1798 als de tijd van het einde komt overeen met 1989, eveneens de tijd van het einde. Daar heeft de Leeuw uit de stam van Juda zijn Woord ontzegeld, want Hij is het Woord. Toen het adventisme de rol van de ongehoorzame profeet vervulde bij Jerobeams fundamentele opstand door terug te keren om te eten met de leugenachtige profeet van Bethel, keerde het terug tot de argumenten van het gevallen protestantisme die waren aangewend tegen William Millers identificatie van de zeven tijden. Om deze reden begrijpen zij niet volledig, als zij het al begrijpen, waarom 1863 het laatste baken is voor de alfabeweging van de eerste en de tweede engel.

Om deze reden betekent het voor hen niets dat het 126 jaar is, een symbool van 1.260, een symbool van een „woestijn” die zich uitstrekt over de geschiedenis van 1863 tot aan de tijd van het einde in 1989. Aan het einde van veertig jaar leidde Jozua de beweging het Beloofde Land binnen. In 1989 begon de Heer met het werk om Zijn omega-beweging uit de „woestijn” van 1863 tot 1989 te leiden, op dezelfde wijze als Hij de alfa-beweging uit de „woestijn” van 538 tot 1798 had geleid.

In 1989 werd het visioen van de rivier de Hiddekel, dat de laatste drie hoofdstukken van Daniël vertegenwoordigt, ontzegeld, juist zoals het visioen van de rivier de Ulai, dat de hoofdstukken 7, 8 en 9 van Daniël vertegenwoordigt, in 1798 werd ontzegeld. Tweehonderdtwintig jaar na de publicatie van de King James Bible publiceerde William Miller voor het eerst zijn boodschap, gebaseerd op het visioen van de Ulai, en formaliseerde aldus zijn boodschap in 1831; evenzo werd de boodschap van de Hiddekel voor het eerst gepubliceerd in 1996, tweehonderdtwintig jaar na 1776, de geboorteplaats van het heerlijke land van de Verenigde Staten.

Millers formalisering van de boodschap tweehonderdtwintig jaar na de King James Version identificeert William Miller als de allereerste gewijde boodschapper die de profetieën van de Bijbel, zowel van het Oude als van het Nieuwe Testament, gebruikte om een opwekking en hervorming teweeg te brengen. De Bijbel is goddelijk, en deze verbond zich tweehonderdtwintig jaar later met het menselijke om de boodschap van de Ulai voort te brengen.

Jezus is de Alfa en de Omega, en Hij is het Woord van God; daarom plaatst de publicatie van de King James Version van de Bijbel in 1611 Jezus zowel bij 1611 alsook bij 1831. Christus verschijnt in de tijd van het einde als de Leeuw uit de stam van Juda; wanneer de boodschap geformaliseerd wordt, is Hij de Alfa en de Omega en het Woord. De betrekking van Miller tot het begin wordt erkend, namelijk dat zowel begin als einde de nadruk leggen op het publiceren van de boodschap. 1776 tot 1996 draagt dezelfde kenmerken, hoewel verschillend.

De boodschap van de Hiddekel is de boodschap van de zondagswet in de Verenigde Staten, zoals uiteengezet in vers eenenveertig van Daniël elf. 1776 en de publicatie van de Onafhankelijkheidsverklaring vormen het beginpunt van de periode van tweehonderdtwintig jaar die eindigde met de publicatie van Time of the End, voorzienig en niet opzettelijk aldus getiteld. In hetzelfde jaar, 1996, werd ons een bedieningscorporatie gegeven met de naam Future for America. De boodschap van het heerlijke land, dat wil zeggen de Verenigde Staten, werd geformaliseerd met een rechtstreekse verbinding tussen het begin en het einde van de profetie. Elke belangrijke wegmarkering uit de Milleritische geschiedenis is herhaald volgens het leidende patroon van de gelijkenis van de tien maagden. Beide perioden van tweehonderdtwintig jaar hebben een begin en een einde die door een publicatie worden gemarkeerd.

Millers boodschap en methodologie werden bevestigd en bekrachtigd door een vervulling van de islam van de tweede wee. Wat door de Heer werd gebruikt om de boodschap te bekrachtigen, was Millers dag-voor-een-jaar-principe, en het beginsel dat de boodschap en methodologie op 9/11 bekrachtigde, toen de nederdaling van de engel van Openbaring achttien de nederdaling herhaalde die Hij op 11 augustus 1840 had verricht, zoals voorgesteld in Openbaring hoofdstuk tien. Die twee engelen vertegenwoordigen een profetische verschijning van Christus als een engel. Het beginsel dat voor de beweging van 9/11 even fundamenteel is als het dag-voor-een-jaar-principe voor de beweging van 11 augustus 1840, is dat de Milleritische geschiedenis wordt herhaald in de geschiedenis van de honderd vierenveertigduizend.

Toen een vervulling van een profetie over de islam van de derde wee aanbrak in de geschiedenis van de omega en de derde engel, die overeenkwam met de vervulling van een profetie over de islam van de eerste en tweede wee, die aanbrak in de geschiedenis van de alfa, de eerste en tweede engelen, werd het beginsel dat de Milleritische geschiedenis zich herhaalt in de geschiedenis van de honderd vierenveertigduizend even deugdelijk bevestigd als Millers dag-voor-een-jaarbeginsel in verband met de eerste en tweede weeën van Openbaring negen. Sommigen die wellicht kennis hebben van de tijdsprofetie van driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen, zoals die in Openbaring 9:15 wordt uiteengezet, zouden mijn voorgaande punt kunnen missen. Laat mij het uitleggen.

Het eerste en tweede wee zijn in overeenstemming met de geschiedenis van de eerste en tweede engel, en de geschiedenis van het derde wee is in overeenstemming met de geschiedenis van de derde engel. Het punt hier is dat het beginpunt voor de driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen die in de geschiedenis van het tweede wee worden uiteengezet, wordt gevonden in de geschiedenis van het eerste wee. In de geschiedenis van het eerste wee van Openbaring negen bevindt zich een profetie van honderdvijftig jaar, en op de dag dat die profetische periode eindigt, begint de profetie van driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen. De twee profetieën verbinden het eerste en tweede wee rechtstreeks; wanneer derhalve een profetie over de islam werd voorzegd, gebaseerd op het dag-voor-een-jaar-beginsel, was die profetie een profetie van het eerste en tweede wee van de islam, hetgeen de boodschap was die Millers methodologie en boodschap bevestigde in de geschiedenis van de eerste en tweede engel.

Toen die geschiedenis op 22 oktober 1844 ten einde liep, begon de zevende bazuin te klinken; en de zevende bazuin is zowel het derde wee als het geheimenis der godzaligheid, dat is Christus in u, de hoop der heerlijkheid. Die bazuin is een uitwendige waarschuwingsboodschap en een inwendige waarschuwingsboodschap. Om deze reden wordt de profetie van 2.520 jaar in verband gebracht met de zevendejaarsrust voor het land, waartoe ook het jubeljaar behoort. Op 22 oktober 1844 begon de zevende bazuin te klinken ter vervulling van de profetieën van 2.520 jaar en 2.300 jaar.

22 oktober 1844 was de Verzoendag, en op de Verzoendag moest de jubelbazuin worden geblazen. Sinds die tijd leven wij in de geschiedenis van de derde engel, en ook van het derde wee, dat de zevende bazuin is. Op 11 augustus 1840 daalde de machtige engel van Openbaring 10 neer om de aarde te verlichten met zijn heerlijkheid, zoals de engel van Openbaring 18 dat deed op 9/11.

In 2012 tot in januari 2013 werd de serie getiteld Habakkuks Tafelen geproduceerd, en zij werd in overeenstemming gebracht met de publicatie van de pionierskaart van 1843 in mei 1842. Toen werden de fundamenten van de beweging gelegd, hetzij van de alfabeweging van de eerste en tweede engel, hetzij van de beweging van de derde engel; Habakkuks twee tafelen waren in de geschiedenis en de boodschap verweven. De mislukte voorspelling van 18 juli 2020 liep parallel met 19 april 1844, en de vertoeftijd in de gelijkenis was aangevangen.

Een woestijn van 1.260 dagen eindigde bij de ontzegeling van 31 december 2023. Het is goed te bedenken dat Christus Zijn tempel tweemaal reinigde van haar heiligschennende ontwijding, zoals Zuster White het noemt. Hij deed dit aan het begin en aan het einde van Zijn bediening, waardoor de twee reinigingen een alfa- en een omegareiniging vormen.

Zuster White brengt de eerste tempelreiniging duidelijk in verband met 9/11 en met de eerste stem, die zij identificeert als de eerste drie verzen van Openbaring achttien. Vervolgens identificeert zij de „andere stem” van vers vier als de tweede tempelreiniging, en tevens als de zondagswet. 19 april 1844 was voor de Millerieten de eerste tempelreiniging en 22 oktober 1844 de tweede. In de zesenveertig jaren van 1798 tot 1844 werd de Milleritische tempel opgericht, en een fractal van de oprichting van de Milleritische tempel wordt gevonden in de geschiedenis van de twee teleurstellingen, die beide tempelreinigingen vertegenwoordigen. Die geschiedenis gaat over de tempel.

Van 18 juli 2020 tot 31 december 2023 sliepen de maagden gedurende de vertoeftijd. Wanneer zij ontwaken, ontwaken zij tot hun verantwoordelijkheid om het fundament te leggen en de tempel op te richten. Sinds die tijd heeft Christus, als de Leeuw uit de stam van Juda, profetisch licht ontsloten, en profetisch licht dat ontsloten wordt, brengt altijd een beproevingsproces in drie stappen voort dat eindigt bij de lakmoesproef, waar het karakter geopenbaard wordt, maar nooit ontwikkeld. Bij de lakmoesproef zullen de trouwe maagden een uitstorting van de Heilige Geest ontvangen die elke manifestatie van de kracht van God onder Gods volk ooit opgetekend, overtreft. Er zal een toename van licht zijn zoals nooit eerder is aanschouwd. Dat gezegd hebbende, zal ik nog een andere historische lijn presenteren die de parallel tussen de Milleritische geschiedenis en die van de honderdvierenveertigduizend bevestigt.

Wij zullen deze zaken in het volgende artikel voortzetten.

Elon Musk beweerde op 21 februari 2026 dat “wij ons nu in de ‘singulariteit’ bevinden”.

De technologische singulariteit (vaak eenvoudigweg „de singulariteit” genoemd) is een hypothetisch toekomstig tijdstip waarop de technologische vooruitgang — voornamelijk aangedreven door kunstmatige intelligentie — zo snel en krachtig wordt dat zij zich versnelt voorbij menselijke beheersing en begrip, wat leidt tot onvoorspelbare en ingrijpende veranderingen in de menselijke beschaving. Het kerngedachtegoed is een intelligentie-explosie: zodra wij een AI-systeem creëren dat intelligenter is dan de intelligentste mensen (vaak Kunstmatige Superintelligentie of ASI genoemd), kan dat systeem zichzelf sneller herontwerpen en verbeteren dan enig menselijk team ooit zou kunnen. Hierdoor ontstaat een recursieve lus van zelfverbetering, waarin de vermogens zich in uiterst korte tijdsbestekken (dagen → uren → minuten) telkens opnieuw verdubbelen, waardoor verdere ontwikkelingen explosief worden en het voor „pre-singulariteitsmensen” onmogelijk wordt deze nog op betekenisvolle wijze te voorspellen of te sturen. De term „singulariteit” is ontleend aan de natuurkunde en de wiskunde, waar in „een zwart gat” de singulariteit het punt is waarop de zwaartekracht oneindig wordt en onze huidige natuurwetten ophouden te gelden — wij kunnen niet zien of voorspellen wat er voorbij de waarnemingshorizon gebeurt.

Evenzo wordt de technologische singulariteit beschouwd als een „waarnemingshorizon” in de geschiedenis: wij kunnen trends tot op dat punt voorzien, maar daar voorbij wordt de toekomst ondoorzichtig voor niet-versterkte menselijke geesten.

Jaren 1950—Vroege kiemen verschijnen in het werk van de wiskundige John von Neumann (die sprak over versnellende technologische verandering) en de wiskundige/cryptoloog I.J. Good (die in 1965 een „intelligentie-explosie” beschreef zodra machines betere machines ontwerpen).

1993—Computerwetenschapper en sciencefictionauteur Vernor Vinge maakt het moderne concept algemeen bekend in zijn essay, The Coming Technological Singularity. Hij voorspelde dat wij ergens tussen 2005–2030 een bovenmenselijke intelligentie zouden scheppen, waarna „het menselijke tijdperk” zou eindigen (in die zin dat mensen zonder hulp niet langer de dominante intelligentie zouden zijn).

2005—Uitvinder/futurist Ray Kurzweil brengt het idee onder de aandacht van het grote publiek met zijn boek, The Singularity Is Near. Hij betoogt dat de singulariteit rond 2045 aanbreekt, aangedreven door exponentiële groei in rekenkracht (in overeenstemming met zijn Law of Accelerating Returns), nanotechnologie, biotechnologie en hersen-computerinterfaces. Hij heeft deze tijdlijn consequent gehandhaafd en onlangs AGI in 2029 en de singulariteit rond 2045 opnieuw bevestigd.

Voorspellingen zijn in de afgelopen jaren merkbaar samengedrukt als gevolg van de uiterst snelle vooruitgang in grote taalmodellen, redeneersystemen en schaalwetten: de meest agressieve / kortetermijnvisies (2026–2027): Sommige vooraanstaande AI-leiders (bijv. Dario Amodei van Anthropic, Elon Musk) hebben publiekelijk verklaard dat superintelligentie, of iets dat functioneel gelijkwaardig is aan de singulariteitstrigger, reeds in 2026 of binnen 1–3 jaar zou kunnen arriveren.

De mediane enquêtes onder deskundigen clusteren nog steeds rond 2040–2050 voor volledige superintelligentie/singulariteit.

Utopisch / optimistisch → radicale overvloed, uitbanning van ziekte en armoede, feitelijke onsterfelijkheid via het uploaden van de geest of nanogeneeskunde, de versmelting van de mensheid met AI (transhumanisme), het in enkele minuten oplossen van voorheen onoplosbare wetenschappelijke problemen.

Dystopisch / pessimistisch → verlies van menselijke handelingsbekwaamheid/controle, misalignment (AI streeft doelen na die losstaan van of vijandig zijn aan menselijke waarden), economische en maatschappelijke ineenstorting, of zelfs existentiële risico’s voor de mensheid.

De singulariteit is niet slechts „zeer geavanceerde AI”, maar het moment waarop de technologische evolutie zich onttrekt aan de beperkingen van het biologische/menselijke tempo en een autonoom, onstuitbaar proces wordt. Of dat nu gebeurt in 2026, 2030, 2045, of nooit, het blijft op dit moment een van de meest ingrijpende open vragen in de menselijke geschiedenis.

De genetwerkte wereld begint

De overgang van geïsoleerde computing naar verbonden computing. Tim Berners-Lee stelt het World Wide Web voor bij CERN (1989). Commercieel onderzoek naar neurale netwerken breidt zich uit (militair + academisch gebruik), de Intel 80486 komt op de markt — de rekenkracht van personal computing neemt sprongsgewijs toe, ARPANET maakt de overgang door naar wat het moderne internet wordt. Daarvóór was computing krachtig, maar grotendeels verkokerd. Na 1989 wordt computing netwerkgericht. Neurale netwerken stonden in 1989 nog in de kinderschoenen, waren beperkt door de hardware en bestonden grotendeels uit met regels aangevulde patroonsystemen — maar het leger en onderzoekslaboratoria testten toen al leersystemen voor doelbepaling, geleiding en signaalclassificatie. Dit was de fundamentele laag voor alles wat later kwam.

De Commerciële Explosie van het Internet

Het web wordt openbaar, commercieel en mondiaal. Netscape en de browseroorlogen, Amazon en eBay die bewijzen dat online handel werkt. Google wordt opgericht (als BackRub aan Stanford, 1996), en de verbreiding van Windows 95 versnelt het computergebruik onder consumenten. 1996 is het moment waarop het internet ophoudt academisch te zijn en economisch wordt. De infrastructuur van 1989 bereikt nu schaal onder consumenten. Het dotcomtijdperk gaat niet over websites — het gaat over de digitalisering van het bedrijfsleven. Deze periode veranderde de handel, de reclame, het vinden van informatie en communicatiepatronen.

Het tijdperk van Mobiel + Platform begint

Digitalisering van media + vroege cloudinfrastructuur + breedband dat voortdurend actief is. Apple brengt de iPod uit (het draagbare digitale ecosysteem begint), Wikipedia wordt gelanceerd (model van een platform voor collectieve kennis), de adoptie van breedband neemt sterk toe, Amazon begint in stilte te bouwen aan wat AWS zal worden. Na 11 september versnelt de surveillancetechnologie enorm, en de infrastructuur voor data-analyse groeit snel. Hier wordt het begin gelegd van cloudcomputing, platformecosystemen, de dominantie van digitale inhoud, een infrastructuur van voortdurende verbondenheid, en de grondslag voor sociale media en smartphones.

De doorbraak in diep leren

De geboorte van de moderne kunstmatige intelligentie

Dit is het kantelmoment waarop neurale netwerken ophielden experimenteel te zijn en in de praktijk krachtig werden—de exacte brug tussen het tijdperk van „platform/cloud” in 2001 en de explosie van „generatieve AI” in 2023. September 2012: AlexNet (een diep convolutioneel neuraal netwerk) wint de ImageNet-competitie met een enorme voorsprong en verplettert alle voorgaande algoritmen. Deze ene gebeurtenis wordt in AI-onderzoek algemeen erkend als het moment waarop modern deep learning werd geboren. 2012: het team van Geoffrey Hinton bewijst dat diepe neurale netwerken, getraind op GPU’s, hiërarchische kenmerken automatisch kunnen leren. 2013: Google neemt Hintons bedrijf (DNNresearch) over. De industrie pompt plotseling miljarden in deep learning. De vooruitgang van NVIDIA’s GPU’s (CUDA) wordt de standaardhardware voor AI. Big-datahulpmiddelen (Spark 1.0 uitgebracht in 2013) bereiken tegelijkertijd volwassenheid, waardoor de enorme datasets die voor deep learning nodig zijn, mogelijk worden gemaakt.

Generatieve AI overschrijdt de drempel

AI wordt toegankelijk, bruikbaar en economisch ontwrichtend. Niet slechts „betere neurale netwerken”. Dit is het moment waarop AI code schrijft, beelden genereert, kantoorwerk automatiseert, redeneertaken opschaalt en voor het eerst ophoudt gespecialiseerd te zijn en algemene cognitieve hulpmiddelen wordt.

De voortgang is elegant: elke fase bouwt cumulatief voort op de voorafgaande, en verschuift van connectiviteit → commercialisering → ecosysteem → intelligentie → cognitie.

2012/2013 is het kritieke scharnierpunt; het moment waarop neurale netwerken hun vermogen tot hiërarchisch, automatisch leren bewezen (de overwinning van AlexNet op ImageNet, de validatie van Hintons werk, de mogelijk gemaakte opschaling door GPU’s), hetgeen de generatieve explosie van 2023 onvermijdelijk maakte. Zonder de architectonische verschuiving van 2012 zouden de transformermodellen (2017) en de grootschalige opschaling geen algemeenheid op het niveau van ChatGPT hebben voortgebracht.