The Revelation of Jesus Christ - Number Twelve

Wij bevinden ons in het proces van de beschouwing van Openbaring hoofdstuk elf tot en met dertien, waar wij alle antagonisten aantreffen in de laatste beproevingsstrijd van de grote controverse, die plaatsvindt op het strijdtoneel van de eerste hemel. De antagonisten zijn de honderdvierenveertigduizend en de grote schare die als een secundaire macht uit Babylon komt, tegenover de Verenigde Naties, de Katholieke Kerk, de Verenigde Staten en Satan zelf. De honderdvierenveertigduizend en de grote schare zijn Gods leger, dat de boodschap van de derde engel vertegenwoordigt, en beide partijen in deze oorlog worden tevens geconfronteerd met het leger van Gods oordeel, vertegenwoordigd niet door de derde engel, maar door het derde wee.

Om bepaalde kenmerken te identificeren die in 2020 hebben bijgedragen aan de moord op de Republikeinse en Protestantse horens, trachten wij profetische kenmerken te identificeren die voorkomen in de strijd van de mensheid in de eerste hemel, vanaf de zondagswet totdat Michaël opstaat. In die geschiedenis wordt de gehele wereld gedwongen een beeld voor het beest op te richten. Die geschiedenis is een herhaling van de geschiedenis van de Verenigde Staten vanaf 11 september 2001 tot aan de spoedig komende zondagswet, die deze twee parallelle geschiedenissen van elkaar scheidt. Als parallelle geschiedenissen vormen zij beide een getuigenis voor de andere geschiedenis. Wat in een van die geschiedenissen plaatsvindt, zal ook in de andere geschiedenis plaatsvinden. Het is de tweede geschiedenis die het brandpunt vormt van Openbaring hoofdstukken twaalf en dertien, en het is ons voornemen de tweede getuige te begrijpen, teneinde profetisch licht te werpen op de eerste geschiedenis, die thans bijna voltooid is.

De drie machten die de wereld naar Armageddon leiden, worden voorgesteld in hoofdstuk twaalf en dertien. Eerst wordt de macht van de draak genoemd.

Zuster White deelt ons mee dat de draak in dit hoofdstuk Satan is, maar in secundaire zin is hij het heidense Rome. Zowel Satan als het heidense Rome zijn typen van de Verenigde Naties. De tien horens van het beest vertegenwoordigen de boze confederatie van tien koningen in Openbaring zeventien. Die tien koningen worden in Openbaring zeventien voorgesteld, en daar worden zij aangeduid als het zevende koninkrijk van de Bijbelse profetie. Het beest wordt voorgesteld als hebbende zeven koppen met zeven kronen, wat het kenmerkt als het zevende koninkrijk van de Bijbelse profetie. In Daniël twee worden zij voorgesteld als geestelijk Griekenland, en zij zijn ook Achab in het getuigenis van de Karmel, en zij zijn de tien vijanden van Psalm drieëntachtig.

De tweede aardse macht van de vijand die in Openbaring hoofdstuk twaalf en dertien wordt genoemd, is het beest dat uit de zee opkomt, dat Zuster White rechtstreeks met het katholicisme vereenzelvigt.

Johannes stond in vers één op de oever van de zee, en hij ziet een beest uit de zee opkomen, en daarna ziet hij een beest opkomen uit de aarde. Zuster White duidt aan dat de tijd waarin Johannes de twee beesten zag 1798 was, want dat was het jaar waarin het pausdom „van zijn kracht werd beroofd”, en aldus een dodelijke wond ontving die uiteindelijk zou worden genezen.

Johannes ziet terug in de geschiedenis wanneer hij het beest uit de zee ziet, dat het pausdom is. Vooruitziend in de geschiedenis ziet hij het beest uit de aarde, dat de Verenigde Staten zijn. Daarom is het beest uit de zee profetisch zo gevormd als het is. Terugblikkend vanuit 1798 ziet Johannes eerst „zeven koppen en tien horens”, waarmee het punt in de geschiedenis wordt gemarkeerd waarop drie van de horens werden uitgerukt om plaats te maken voor de grote horen van het pausdom, die grote woorden sprak.

Voordat die drie horens van de Herulen, Ostrogoten en Vandalen werden verwijderd, werd het heidense Rome voorgesteld door „tien kronen”. Die tien kronen vertegenwoordigen het heidense Rome. Vervolgens identificeert Johannes het luipaard van Griekenland, daarna de beer van Medo-Perzië en vervolgens de leeuw van Babylon.

Er is niet één element van het katholicisme dat christelijk is, en het beest uit de zee vertegenwoordigt de combinatie van alle voorafgaande heidense koninkrijken uit de Bijbelse profetie. Het beest uit de zee wordt in omgekeerde historische volgorde voorgesteld, want Johannes blikt terug in de geschiedenis. Eerst zag hij de macht die werd gevestigd toen de drie horens verwijderd waren — het pausdom. Vervolgens zag hij tien horens met tien kronen — het heidense Rome. Daarna zag hij het luipaard — Griekenland. Vervolgens zag hij de beer — Medo-Perzië. Daarna zag hij de leeuw — Babylon. De beschrijving van het beest uit de zee bestaat uit elementen van elk van de voorafgaande heidense koninkrijken, en de beschrijving stelt vast dat het pausdom een conglomeraat is van iedere vorm van heidendom die in de Bijbelse geschiedenis heeft bestaan. Er is niet één element van het katholicisme dat christelijk is. Alles wat in het katholicisme als christelijk zou kunnen verschijnen, is een vervalsing.

Op de berg Karmel, toen Elia de strijd aanging met de profeten van Izebel en haar afvallige echtgenoot, was Izebel weer thuis in Samaria. De hoer van Tyrus wordt vergeten gedurende de geschiedenis van het aardbeest met twee horens. Izebel is altijd verborgen gehouden, en in Openbaring hoofdstukken twaalf en dertien verwondert de wereld zich over haar, maar zij wordt niet voorgesteld als een wonderteken waarover men zich in de hemelen verwondert, zoals de Verenigde Naties, de Verenigde Staten en Satan. Zij bevindt zich weer in haar commandocentrum van Samaria — de stad Rome.

De geschiedenis van het beest uit de aarde is de plaats waar de beproeving van het beeld van het beest voor de gehele wereld wordt aangeduid. Die beproeving vindt plaats tijdens de oorlogvoering van de eerste hemel. Dit is wat wij op dit punt willen overwegen. Ik zal in de verzen die wij nu gaan beschouwen de Verenigde Staten in de plaats stellen van het woord „hij”.

In Openbaring hoofdstuk dertien gaf de draak van het heidense Rome het pausdom drie dingen, toen hij het pausdom op de troon van de aarde plaatste.

De tien koningen die het heidense Rome vertegenwoordigen (waarbij Frankrijk de voornaamste koning van de tien is, vertegenwoordigd door Achab) gaven het pausdom drie dingen: macht, zetel en gezag. Toen keizer Constantijn in het jaar 330 de hoofdstad verplaatste van de stad Rome in het westen naar het oosten en Constantinopel tot de nieuwe hoofdstad van het Romeinse Rijk maakte, gaf het heidense Rome vervolgens zijn „zetel” aan de kerk van Rome.

Toen Clovis, koning der Franken (Frankrijk), zich tot het katholicisme bekeerde en in het jaar 496 oorlog begon te voeren tegen de machten die zich hadden verzet tegen de opkomst van het pausdom tot de troon der aarde, gaf het heidense Rome toen aan het pausdom zijn „macht”.

In 533 vaardigde Justinianus een decreet uit waarin de Roomse kerk zowel werd aangewezen als het hoofd van alle kerken, alsook als de tuchtiger der ketters. Op dat moment was het gezag van het heidense Rome aan het pausdom overgedragen.

In vers twaalf „oefent [de Verenigde Staten] al de macht van het eerste beest voor diens ogen.” De macht die door het pausdom werd uitgeoefend, wordt vertegenwoordigd door Clovis, die zijn militaire en economische macht aan het pausdom wijdde. Daarom noemt het katholicisme Clovis „de eerstgeborene van de Katholieke Kerk” en Frankrijk „de oudste dochter van de Katholieke Kerk.” De Verenigde Staten zullen voor het pausdom hetzelfde vuile werk doen als waarmee Clovis in 496 begon.

De macht van de Verenigde Staten zal worden aangewend om „de aarde en hen die daarop wonen het eerste beest te doen aanbidden, welks dodelijke wond genezen was.” De Verenigde Staten zullen hun militaire en economische kracht aanwenden om de gehele wereld ertoe te brengen de zondag als rustdag te aanvaarden. De hoer van Tyrus zal eerst hoererij bedrijven met het beest uit de aarde bij de spoedig komende zondagswet, en daarna zal zij uitgaan en hoererij bedrijven met alle andere koningen der aarde.

In vers dertien „doet de [Verenigde Staten] grote tekenen, zodat hij vuur uit de hemel op de aarde doet neerdalen voor de ogen der mensen.” Vuur vertegenwoordigt een onheilige boodschap. Tongen als van vuur op de Pinksterdag vertegenwoordigden een heilige boodschap die vergezeld ging van het vermogen die boodschap aan de gehele wereld over te brengen. Het vuur dat door de Verenigde Staten uit de hemel wordt neergehaald, zal eveneens elke natie en elke taal treffen.

In vers veertien misleidt de Verenigde Staten „hen die op de aarde wonen, door middel van die tekenen welke de [Verenigde Staten] macht had te doen voor de ogen van het beest; zeggende tot hen die op de aarde wonen, dat zij een beeld zouden maken voor het beest, dat de wond van het zwaard had, en leefde.” De misleiding die door de Verenigde Staten wordt aangewend om de wereld te verleiden, wordt voorgesteld door het vuur dat in het voorgaande vers uit de hemel neerdaalde. Het vuur uit de hemel brengt wondertekenen voort die door de Verenigde Staten worden aangewend om de wereld te bevelen een wereldregering op te richten die bestaat uit de vereniging van kerk en staat, waarbij de kerk de verhouding beheerst.

Dit is wat de verhouding tussen Achab en Izebel vertegenwoordigde toen Elia werd verwekt. Elia’s strijd op de berg Karmel werd vervuld in het begin van de Verenigde Staten gedurende de beweging van de eerste engel van 1840 tot 1844, met het doel de ware profeet van het protestantisme te onderscheiden van al de valse profeten van het protestantisme.

Het wordt opnieuw vervuld aan het einde van de Verenigde Staten, tijdens de beproeving van de vorming van het beeld van het beest, die begon op 11 september 2001 en eindigt bij de spoedig komende zondagswet.

Elia’s volmaakte vervulling vindt plaats vóór de grote en geduchte dag des Heren, namelijk de zeven laatste plagen. Daarom worden de berg Karmel, Elia, Achab en Izebel uitgebeeld in het werk van de Verenigde Staten, die de aarde dwingen het één-wereldbestuur van de Verenigde Naties te aanvaarden, waarover de Katholieke Kerk heerschappij voert. De Verenigde Staten volbrengen deze daad door hun militaire macht, hun economische kracht en de verdorven, hypnotische communicatiemiddelen die zij aansturen en beheersen, voorgesteld door wat de „information super highway” van het world wide web wordt genoemd.

In vers vijftien wordt ons meegedeeld dat „de [Verenigde Staten] macht had om het beeld van het beest leven te geven, opdat het beeld van het beest zowel zou spreken als maken dat allen die het beeld van het beest niet wilden aanbidden, gedood zouden worden.” De bedreiging met de dood door de militaire macht van de Verenigde Staten, die toen de voornaamste koning van de Verenigde Naties vertegenwoordigden, stelt dan de ene-wereldregering van de Verenigde Naties in staat te spreken. Die daad van spreken wordt volbracht door middel van wetgevende en rechterlijke autoriteit. De wetgevende tak van de Verenigde Naties bevindt zich in New York en de rechterlijke tak van de Verenigde Naties in Den Haag, Nederland. Den Haag vertegenwoordigt de Oude Wereld en New York de Nieuwe Wereld. Zowel de Verenigde Staten als Nederland hebben in het verleden een geschiedenis gehad waarin zij zich onderscheidden als voornaamste verdedigers van vrijheid en onafhankelijkheid, maar beiden beëindigen hun respectieve geschiedenis — sprekend als een draak.

In vers zestien en zeventien, nadat het beeld van het beest is opgericht en macht heeft ontvangen om te spreken, „maakt [de Verenigde Staten] dat aan allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven, een merkteken gegeven wordt op hun rechterhand of op hun voorhoofd; en dat niemand kan kopen of verkopen dan hij die het merkteken heeft, of de naam van het beest, of het getal van zijn naam.”

De vorming van het beeld van het beest is de beproeving die voorafgaat aan de beproeving van het merkteken van het beest. Als wij niet slagen voor de beproeving die wordt voorgesteld door de vorming van het beeld van het beest, zullen wij falen voor de beproeving van het merkteken van het beest. Het zijn twee verschillende beproevingen, en het zijn twee verschillende soorten beproevingen.

De vorming van het beeld van het beest, die begon op 11 september 2001, is de profetische waarschuwing dat de sluiting van de genadetijd op het punt staat plaats te vinden. Het is de boodschap van Elia die aanwijst dat de berg Karmel zich aan de nabije horizon bevindt, en dat Gods volk de olie van het karakter, de olie van de Heilige Geest en de olie van de boodschap van de Middernachtsroep moet veiligstellen voordat de laatste oproep wordt gedaan. Zij moeten ontwaken, opdat zij, wanneer Elia hun vraagt: “Hoe lang hinkt gij op twee gedachten?” — niet sprakeloos zullen zijn, want dan sprakeloos te zijn betekent het merkteken van het beest te ontvangen. De beproeving van het beeld van het beest vertegenwoordigt het werk van het verstaan van de boodschap die de afsluiting van het oordeel aankondigt, evenals de boodschap van de Millerieten de opening van het oordeel aankondigde.

De beproeving van het merkteken van het beest houdt geen keuze in, want zij bevat geen enkel element van genadetijd. Zij is een tijdstip, geen tijdsperiode. Zij is een crisis en is daarom een lakmoesproef die het karakter zal openbaren van die Israëlieten die door Achab bij de zondagswet naar de berg Karmel zijn ontboden. Dan zullen zij het karakter tonen dat zij gedurende de voorafgaande tijdsperiode hebben ontwikkeld, profetisch aangeduid als de beproeving van het beeld van het beest.