What is Truth? - Number Two

Er is aangetoond dat de geschiedenis van 11 augustus 1840 tot 22 oktober 1844 de geschiedenis is die wordt voorgesteld door de zeven donderslagen, welke verzegeld waren tot vlak vóór het einde van de genadetijd. In dit artikel zal ik beginnen met een herziening van een deel van wat wij hebben vastgesteld aangaande de symboliek van de zeven donderslagen. Wij gebruiken historische lijnen op historische lijnen om deze waarheden uiteen te zetten. Er zijn vier profetische bakens van 11 augustus 1840 tot en met 22 oktober 1844: de bekrachtiging van de boodschap van de eerste engel, de eerste teleurstelling, de Middernachtsroep en de Grote Teleurstelling.

11 augustus 1840 werd getypeerd door Mozes bij de brandende braamstruik. De eerste teleurstelling in het voorjaar van 1844 werd getypeerd door de vrouw van Mozes, Zippora, toen zij bedroefd en bevreesd hun zoon besneed. De Middernachtsroep, die begon op de kampbijeenkomst te Exeter van 12–17 augustus, werd getypeerd door de aankomst van Mozes in Egypte en zijn eerste waarschuwing aangaande de dood van de eerstgeborenen van Egypte. De Grote Teleurstelling van 22 oktober 1844 werd getypeerd door de Hebreeën bij de Rode Zee.

In de tijd van koning David werd 11 augustus 1840 voorafgebeeld door de Filistijnen die de ark van God terugbrachten. De eerste teleurstelling in het voorjaar van 1844 werd voorafgebeeld door Uzza die de ark van God aanraakte. De Middernachtsroep, die begon op de kampbijeenkomst te Exeter van 12–17 augustus, werd voorafgebeeld door David die de ark naar Jeruzalem bracht. De Grote Teleurstelling van 22 oktober 1844 werd voorafgebeeld door Davids vrouw Michal, toen zij David verachtte omdat hij Jeruzalem binnenging met de ark.

11 augustus 1840 werd voorafgebeeld door de doop van Christus. De eerste teleurstelling in het voorjaar van 1844 werd voorafgebeeld door de teleurstelling bij de dood van Lazarus. De Middernachtsroep, die begon op de kampbijeenkomst te Exeter van 12–17 augustus, werd voorafgebeeld door de Triomfantelijke Intocht van Christus in Jeruzalem. De Grote Teleurstelling van 22 oktober 1844 werd voorafgebeeld door de teleurstelling van het kruis.

Wij hebben erop gewezen dat deze vier wegmarkeringen slechts een gedeeltelijk segment vertegenwoordigen van de volledige structuur van iedere hervormingsbeweging. Wij identificeren de vier wegmarkeringen als getuigen van de geschiedenis die begon op 11 september 2001. Een van de profetische kenmerken van elk van de vier lijnen is dat de wegmarkeringen in iedere lijn hetzelfde thema bezitten.

Voor Mozes hadden alle vier de bakens betrekking op Gods werk om een verbond aan te gaan met een uitverkoren volk, ter vervulling van de profetie van Abraham. In de hervormingslijn van koning David waren alle vier de bakens verbonden met de ark van God. In de lijn van Christus waren alle vier de bakens verbonden met dood en opstanding.

11 augustus 1840 was een bevestiging van het dag-voor-een-jaarbeginsel. De eerste teleurstelling in het voorjaar van 1844 werd veroorzaakt door een onjuiste toepassing van het dag-voor-een-jaarbeginsel. De boodschap van Samuel Snow van de Middernachtsroep was de correctie en vervolmaking van de onjuiste toepassing van het dag-voor-een-jaarbeginsel. De gecorrigeerde boodschap was gegrond op het dag-voor-een-jaarbeginsel en werd vervuld op 22 oktober 1844. Alle vier de wegmerken identificeren het dag-voor-een-jaarbeginsel.

Zuster White deelt ons mee dat de zeven donderslagen de gebeurtenissen voorstellen die zich tijdens de boodschappen van de eerste en de tweede engel voltrokken; maar zij leert ook dat de zeven donderslagen „toekomstige gebeurtenissen” voorstellen „die in hun volgorde geopenbaard zullen worden.” De zeven donderslagen stellen vier profetische gebeurtenissen voor die op 11 augustus 1840 begonnen en op 22 oktober 1844 eindigden, en die vier wegmarkeringen zullen zich in onze geschiedenis in dezelfde volgorde herhalen.

11 september 2001 werd getypeerd door 11 augustus 1840, en beide data zijn verbonden met de islam; zo wordt het begin van het adventisme verbonden met het einde van het adventisme. Zowel 11 augustus 1840 als 11 september 2001 vormden een bevestiging van de voornaamste profetische regel van hun respectieve geschiedenissen.

Op 11 september 2001 daalde de engel van Openbaring achttien neer en op 11 augustus 1840 daalde de engel van Openbaring tien neer. De eerste teleurstelling van Future for America was een mislukte voorspelling met betrekking tot de islam op 18 juli 2020. De boodschap die wordt ontzegeld, zoals de Middernachtsroep te Exeter in de zomer van 1844, is een correctie van de mislukte voorspelling die eerder was gegeven. Voor de Millerieten betrof de correctie de eerder mislukte toepassing van het dag-voor-een-jaarbeginsel, waarbij 1843 werd aangewezen als de tijd van de wederkomst des Heren. Vandaag moet de correctie, die wordt voorgesteld door de boodschap van de Middernachtsroep van de Millerieten, een wegmarkering zijn die de islam vertegenwoordigt, zoals de voorgaande twee wegmarkeringen dat ook waren. De correctie, getypeerd door het werk van Samuel Snow, was er niet op gericht de eerdere mislukte voorspelling terzijde te schuiven, maar om de voorspelling die eerder had gefaald nauwkeuriger af te stemmen.

Vandaag zal de boodschap die wordt getypeerd door de boodschap die uit de kampbijeenkomst te Exeter voortkwam, een vervolmaking zijn van de eerder mislukte voorspelling. De Grote Teleurstelling in de geschiedenis van het millerisme vertegenwoordigt een grote teleurstelling die plaatsvindt bij de zondagswet, maar zij zal plaatsvinden in de context van een voorspelling aangaande de islam. De boodschap van Samuel Snow was een identificatie van de exacte datum. Het was de juiste datum, maar de verkeerde gebeurtenis. De boodschap van heden, vertegenwoordigd door de boodschap van Snow, zal een boodschap aangaande de islam zijn die de vervolmaking is van de boodschap die faalde bij de eerste teleurstelling van 18 juli 2020.

Er zijn thans geen tijden of data meer in het geding, want sinds 22 oktober 1844 mag tijdsbepaling geen deel meer uitmaken van Gods profetische boodschap.

De vierde wegmarkering van onze geschiedenis moet de zondagwet zijn, want de heilige geschiedenissen van alle hervormingslijnen, alle tezamen genomen, regel op regel, in samenhang met de geïnspireerde commentaar op die geschiedenissen door de Geest der Profetie, zijn doorslaggevend dat de zondagwet de vierde wegmarkering is nadat de machtige engel in onze geschiedenis neerdaalt. De vierde wegmarkering in de geschiedenis van de zeven donderslagen, die „toekomstige gebeurtenissen zijn die in hun volgorde zullen worden onthuld”, moet verbonden zijn met de islam, op grond van het feit dat hetzelfde thema altijd aanwezig is in dezelfde vier wegmarkeringen in iedere hervormingsbeweging.

De islam zal om een tweede reden deel uitmaken van de profetische gebeurtenissen bij de zondagswet. Jezus, de Leeuw uit de stam van Juda, heeft in het bijzonder de geschiedenis van deze vier gebeurtenissen genomen en die als een symbool op zichzelf gedefinieerd. Dat symbool zijn de zeven donderslagen. In elke hervormingsbeweging zijn er andere wegmarkeringen die zowel vóór als na de vier wegmarkeringen bestaan die de Leeuw uit de stam van Juda aanwijst als de zeven donderslagen. Als een symbool op zichzelf vertegenwoordigde de eerste wegmarkering van de symbolische geschiedenis die deze vier wegmarkeringen bevatte, de aanval van de islam op de Verenigde Staten op 11 september 2001. Het feit dat Alfa en Omega het einde met het begin identificeren, bevestigt de islam bij de zondagswet, want de eerste van die vier wegmarkeringen was de aanval van de islam op 11 september 2001; daarom moet de vierde en laatste wegmarkering eveneens een aanval van de islam tegen de Verenigde Staten zijn.

Het zou heel goed kunnen dat de zondagswet een nieuwe aanval van de islam op New York City is, en dat zou beantwoorden aan een einde dat door het begin wordt geïdentificeerd; maar zij zal op zijn minst een aanval door de islam zijn, zoals de voorspelling van 18 juli 2020 luidde.

Wij hebben er ook op gewezen dat de Alfa en de Omega een geschiedenis verborgen hielden binnen die vier geschiedenissen. In feite is die verborgen innerlijke geschiedenis een primaire openbaring die thans aan het licht wordt gebracht in samenhang met het gebod om „de woorden van de profetie van het boek Openbaring niet te verzegelen”. Die verborgen innerlijke geschiedenis wordt herkend wanneer wij binnen de vier wegmerken, die door de zeven donderslagen worden voorgesteld, zien dat er een periode binnen de vier wegmerken is die begint met een teleurstelling en eindigt met een teleurstelling. Vanaf de komst van de tweede engel tot aan de komst van de derde in de Milleritische geschiedenis is er een specifieke geschiedenis die op zichzelf een symbool vertegenwoordigt. Zij begint met de boodschap van een engel die moet worden gegeten en markeert aldus de vertoeftijd in de gelijkenis van de tien maagden. Vervolgens duidt zij de Middernachtsroep aan, die eveneens een boodschap is die moet worden gegeten, en leidt dan tot de komst van de derde boodschap die moet worden gegeten.

De verborgen innerlijke lijn binnen de lijn van de zeven donderslagen wordt profetisch bevestigd niet alleen doordat het begin een teleurstelling voorstelt, en door de komst van een engel en een boodschap om te eten, die vervolgens bij de grote teleurstelling wordt herhaald, maar zij wordt ook bevestigd door de „waarheid.”

Het Hebreeuwse woord “‘ĕmeṯ”, dat in het Oude Testament als “waarheid” wordt vertaald, werd door de wonderbare Taalkundige gevormd door de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet te gebruiken, gevolgd door de dertiende letter van het alfabet en vervolgens eindigend met de laatste letter van het alfabet, om zo het woord te vormen dat als waarheid wordt vertaald. Wij hebben aangetoond dat deze letters het principe van de regel van de eerste vermelding vertegenwoordigen, het principe dat het einde vanaf het begin identificeert. De eerste letter is de letter “alpha”. De middelste letter is de dertiende letter van het Hebreeuwse alfabet en vertegenwoordigt opstand. De laatste letter is de laatste, het einde, de omega. Wij hebben aangetoond dat deze drie letters de drie stappen van het eeuwige evangelie vertegenwoordigen, zoals bevestigd door verscheidene profetische lijnen.

De betekenissen van die drie letters stemmen overeen met de betekenis van elk van de boodschappen van de drie engelen. De betekenissen van die drie letters stemmen overeen met het zuiveringsproces van de wijzen en de goddelozen in Daniël twaalf vers tien, die gelouterd, wit gemaakt en beproefd worden. De drie Hebreeuwse letters die samengevoegd werden om het woord „waarheid” te vormen, dragen het merkteken van Alpha en Omega, en de drie stappen die zij in de boodschap van de eerste engel aanduiden, worden het eeuwige evangelie genoemd. De drie stappen die door die letters worden voorgesteld, vertegenwoordigen ook het werk van de Heilige Geest zoals uiteengezet in Johannes zestien.

De eerste teleurstelling wordt voorgesteld als zonde, zoals geïllustreerd door Mozes, Uzza, Maria en Martha, en de Millerieten; want zoals Johannes zestien het werk van de Heilige Geest beschrijft in het overtuigen van „zonde”, was het omdat „zij niet geloven”. Elk van de symbolen die wij zojuist noemden, vertegenwoordigt de eerste teleurstelling, en elk van hun geschiedenissen getuigt ervan dat de teleurstelling werd veroorzaakt door de zonde iets niet te geloven dat hun tevoren was geopenbaard. De eerste stap is de overtuiging van zonde. De eerste stap is de eerste letter van het Hebreeuwse alfabet.

De tweede wegmarkering van de verborgen geschiedenis is gerechtigheid, en daarin wordt de openbaring van de kracht van God geopenbaard in de gerechtigheid van hen die de boodschap van de Middernachtsroep dragen. Zij openbaren Gods gerechtigheid aan het einde van de vertoeftijd, want Johannes zestien zegt dat Christus tot Zijn Vader ging en zij Christus niet meer zagen. Christus had vertoefd vóór de openbaring van de gerechtigheid. Bij de Millerieten werd de vergissing onderkend toen Christus Zijn hand wegnam. Vervolgens bracht de inhoud van de gecorrigeerde boodschap twee klassen aanbidders voort. De ene klasse openbaarde gerechtigheid, want zij hadden olie, en de andere klasse openbaarde de opstand die wordt voorgesteld door de dertiende letter van het Hebreeuwse alfabet.

Merk op dat zij die de boodschap van de Middernachtsroep aannemen, getypeerd zijn door Mozes in de spelonk van Horeb, smekend dat God hem Zijn heerlijkheid zou tonen. Die twee klassen hadden hun karakter reeds vóór de Middernachtsroep, gedurende de vertoeftijd, voltooid.

Bij de middernachtelijke roep had de ene groep de nodige olie, en de andere niet. De tweede stap is de openbaring aan het einde van de vertoeftijd van óf gerechtigheid óf ongerechtigheid, „omdat” de bruidegom „naar” zijn „Vader” ging, „en gij ziet Mij niet meer.” De tweede stap is de dertiende letter van het Hebreeuwse alfabet. De derde stap in de verborgen geschiedenis is het oordeel en de grote teleurstelling en de laatste letter van het alfabet.

De verborgen geschiedenis binnen de zeven donderslagen wordt bevestigd door het woord „waarheid”, door de teleurstelling aan het begin die de laatste teleurstelling identificeert, door een engel die aan het begin en aan het einde met een boodschap komt. De verborgen geschiedenis zal alleen worden herkend door hen die de regels voor Bijbelstudie hebben aanvaard die door het hoogste gezag zijn gegeven. Millers regels aan het begin en Prophetic Keys aan het einde.

Bij de geschiedenis van de zeven donderslagen, zoals wij die zojuist hebben uiteengezet, ligt een nadruk die herhaald en in herinnering gehouden moet worden. De eerste teleurstelling in elke hervormingslijn is een veronachtzaming van eerder vastgestelde waarheid. Mozes vergat zijn zoon te besnijden, hoewel dit juist het symbool was van het Verbond dat in de profetie van Abraham werd aangeduid. Uzza vergat dat alleen het priesterschap de ark mocht aanraken. Maria en Elizabeth leggen in het verhaal van Lazarus getuigenis af dat zij reeds tevoren kennis hadden van de opstandingskracht van Christus. Toen de kaart van 1843 werd vervaardigd, drongen de leiders (groepsdruk) er bij vader Miller op aan om terzijde te stellen wat hij altijd over het jaar 1843 had gezegd. Zij stonden erop dat hij zijn gevestigde getuigenis veranderde, dat ruimte liet voor enige speelruimte met betrekking tot de datum van 1843 als hun voorspelling van de vervulling van de tweeduizend driehonderd dagen. Millers getuigenis maakt duidelijk dat de groepsdruk die door de andere leiders in de beweging werd uitgeoefend, hem ertoe bracht zijn vage aanduiding van de datum van de vervulling van de profetie te laten vallen en rechtstreeks te verklaren dat zij in 1843 vervuld zou worden.

Met Future for America wisten wij dat er nooit meer een andere boodschap zou zijn die „aan tijd opgehangen” was. Future for America had dat feit herhaaldelijk onderwezen gedurende de gehele geschiedenis van de beweging. De eerste teleurstelling berust altijd op een veronachtzaming van een reeds gevestigde toetsende waarheid. Het was een zondige veronachtzaming van een waarheid, maar nog veel betekenisvoller was het een zondige veronachtzaming van de primaire regel van William Miller, die uitdrukkelijk was aangewezen als eindigend in 1844.

De engel die volgens zuster White op het land en de zee stond, was „niemand minder dan Jezus Christus.” Future for America heeft een rechtstreeks gebod van Jezus Christus genegeerd! Persoonlijk heb ik slechts met een handvol personen contact gehad met wie ik vóór 18 juli 2020 verbonden was. Slechts met twee van die weinige personen, en een van die twee is nu ontslapen in Jezus, heb ik gestudeerd en getoetst wat uit Gods Woord voortkwam aangaande de ervaring van 18 juli 2020. Maar op grond van de Milleritische geschiedenis, waarvan het begin is wat wij het einde zijn, ben ik er zeker van dat er nog steeds mensen zijn die destijds in de beweging waren en nog steeds toepassingen van profetie voortbrengen die „aan tijd opgehangen” zijn. Er is niets nieuws onder de zon.

De tijd is veel te kort om door te gaan met dat soort profetische opwinding, maar laat ieder mens ten volle overtuigd zijn in zijn eigen gemoed. En laat ieder van de mannen die een standpunt inneemt aan de zijde die nog steeds met tijd speelt, weten dat Future for America al die toepassingen verwerpt, want zij zijn niets minder dan satanische misleidingen.

De innerlijke verborgen profetische lijn binnen de vier wegmerken die de zeven donderslagen vormen, is hetgeen nu wordt ontzegeld door de Leeuw uit de stam van Juda. Dit artikel is eenvoudigweg een terugblik geweest op wat wij hebben uiteengezet over het Hebreeuwse woord “‘ĕmeṯ”, dat met waarheid wordt vertaald. Het heeft niet alles behandeld wat wij eerder hebben gedeeld, maar het doel van deze terugblik is aan te tonen dat Johannes hoofdstuk zestien vers acht volkomen overeenstemt met het profetische model dat wij voorstellen voor de verborgen innerlijke profetische lijn binnen de zeven donderslagen.

Er is nog enig verder overzicht nodig voordat wij tot een conclusie komen, die wij in het volgende artikel zullen behandelen.