ୱିଲିୟମ ମିଲରଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସାତଟି ମଣ୍ଡଳୀ, ସାତଟି ମୁଦ୍ରା, ଓ ସାତଟି ତୂର୍ୟ ବିଷୟରେ ବହୁତ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକୁ ପୌରାଣିକତା ପରେ ପୋପତନ୍ତ୍ର ଆସୁଥିବା ଦୁଇଟି ଉଜାଡ଼କାରୀ ଶକ୍ତିର ଗଠନାତ୍ମକ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ସେ ସେହି ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟକୁ ଦେଖିନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଯାହା ଦେଖିଥିଲେ, ତାହା ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କର ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜଗତର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀର ଆନ୍ତରିକ ଇତିହାସ ଓ ବାହ୍ୟ ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମୌଳିକ ବୁଝାମଣାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲା। ଆନ୍ତରିକ ଇତିହାସ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ଇତିହାସ ମୁଦ୍ରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ତୂର୍ୟମାନେ ରୋମ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରର ପ୍ରତୀକ ଥିଲେ, ଯାହା ଜଗତର ଶେଷରେ ରୋମ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରକୁ ପ୍ରତିରୂପ କରୁଥିଲା, ଯଦ୍ୟପି ସେ ଏହା ଦେଖିନଥିଲେ ଯେ ଜଗତର ଶେଷକାଳରେ ଥିବା ରୋମ ଏକ ତ୍ରିବିଧ ସଂଘଟନରୁ ଗଠିତ ଥିଲା।
ଉରିଆହ୍ ସ୍ମିଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ *Daniel and Revelation* ଶୀର୍ଷକ ପୁସ୍ତକରେ କିଛି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଭଗିନୀ ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏହାକୁ “ଇଶ୍ୱରଙ୍କର ସହାୟକ ହସ୍ତ” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। ସେ ଏହାକୁ *The Great Controversy*, *Patriarchs and Prophets*, ଏବଂ *The Desire of Ages* ସହିତ ପ୍ରଚାର କରାଯିବା ଉଚିତ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ସମର୍ଥନର ଅର୍ଥ ଏହା ନୁହେଁ ଯେ ସେହି ପୁସ୍ତକ ତାଙ୍କର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କ ସମାନ ପ୍ରେରିତ ସ୍ତରରେ ଥିଲା, ବରଂ ଏହି ପୁସ୍ତକରେ “ମହାନ ଶିକ୍ଷା” ନିହିତ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହା “ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାନକୁ ଆଣିବାରେ” ଦାୟୀ ହୋଇଥିଲା।
ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ମିଲେରୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ତର୍କକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି, ସହିତେ 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ପୂର୍ବରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ କରାଯାଇଛି। ଆମେ ତିନୋଟି “ହାୟ”-ର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରୟୋଗକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିବାବେଳେ, ଏହି ପୁସ୍ତକର ଅନୁଚ୍ଛେଦଗୁଡ଼ିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିବୁ।
ମିଲର କହିଥିଲେ ଯେ “ସାତୋଟି ତୁରୀ ହେଉଛି ପୃଥିବୀ, କିମ୍ବା ରୋମୀୟ ରାଜ୍ୟ, ଉପରେ ପ୍ରେରିତ ସାତୋଟି ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ଗୁରୁତର ବିଚାରର ଏକ ଇତିହାସ।” ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ତୁରୀ ସେହି ବିଚାରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେଗୁଡ଼ିକ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଉପରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୁରୀ ହେଉଛି ସେହି ଈଶ୍ୱରୀୟ ବିଚାରମାନ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପୋପୀୟ ରୋମ ଉପରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା; କିନ୍ତୁ ମିଲର ଏହାକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିନଥାନ୍ତେ ଯେ ସପ୍ତମ ତୁରୀ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ସାତୋଟି ମୁଦ୍ରା ଏବଂ ସାତୋଟି ତୁରୀ ବିଷୟରେ କଥା କହି, ଉରିୟା ସ୍ମିଥ ଲେଖିଥିଲେ:
“ପୁସ୍ତକଟି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ମେଷଶାବକ ତୁରନ୍ତ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲିବାକୁ ଆଗେଇଯାଆନ୍ତି; ଏବଂ ପ୍ରେରିତଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁଦ୍ରା ଅଧୀନରେ ଘଟୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକର୍ଷିତ ହୁଏ। ‘ସାତ’ ସଂଖ୍ୟାକୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧତାଙ୍କ ସୂଚକ ବୋଲି ପୂର୍ବରୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇଛି। ତେଣୁ ସାତଟି ମୁଦ୍ରା ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶ୍ରେଣୀର ସମଗ୍ର ଘଟଣାବଳୀକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରେ, ଯାହା ସମ୍ଭବତଃ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ; ଏବଂ ସେହି ସମୟରୁ ଆଗକୁ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ଭାବେ ସାତଟି ତୂରୀକୁ ବୁଝିବା, ଠିକ୍ ହୋଇପାରେ ନାହିଁ। ତୂରୀଗୁଡ଼ିକ ସେହିପରି ଘଟଣାମାଳାକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକର ଘଟଣାମାନଙ୍କ ସହ ସମକାଳୀନ ଭାବେ ଘଟେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ। ତୂରୀ ଯୁଦ୍ଧର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ତେଣୁ ତୂରୀଗୁଡ଼ିକ ସୁସମାଚାର-ଯୁଗ ଅବଧିରେ ଜାତିଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ବଡ଼ ରାଜନୈତିକ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ। ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ ଧାର୍ମିକ ସ୍ୱଭାବର ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀର ଇତିହାସକୁ ଧାରଣ କରେ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.
ତୁରୀ ଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଉଥଳାପାଥଳାର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ବିଷୟରେ କହିବା ସମୟରେ ସ୍ମିଥ କହିଛନ୍ତି:
“‘ପଦ ୨। ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ସାତଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସାତଟି ତୁରୀ ଦିଆଯାଇଲା।’”
“ଏହି ପଦଟି ଘଟଣାମାଳାର ଏକ ନୂତନ ଓ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶୃଙ୍ଖଳାର ପରିଚୟ କରାଏ। ମୋହରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଯାହାକୁ ସୁସମାଚାର-ଯୁଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହି ସମୟରେ ମଣ୍ଡଳୀର ଇତିହାସ ପାଇଛୁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିଚିତ କରାଯାଇଥିବା ସାତଟି ତୂରୀରେ, ଆମେ ସେହି ଏକେଇ ସମୟରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ପ୍ରମୁଖ ରାଜନୈତିକ ଓ ଯୁଦ୍ଧସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ପାଉଛୁ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଛଅଟି ପଦରେ ସପ୍ତମ ମୋହର ଖୋଲାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ସପ୍ତମ ମୋହରର ଖୋଲାଯିବାର ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ସାତଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ସାତଟି ତୂରୀ ସହିତ ଫୁଙ୍କିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି।
ଏବଂ ସେ ସପ୍ତମ ମୋହରଟି ଖୋଲିବାବେଳେ, ପ୍ରାୟ ଅର୍ଧ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ନୀରବତା ରହିଲା। ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ସାତ ଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାଁଡ଼ିଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସାତ ତୂରୀ ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦୂତ ଆସି ବେଦୀ ନିକଟରେ ଦାଁଡ଼ିଲେ, ତାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧୂପପାତ୍ର ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ଧୂପ ଦିଆଗଲା, ଯେପରି ସେ ସିଂହାସନର ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବେଦୀ ଉପରେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ତାହା ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଏବଂ ଦୂତଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଉଠୁଥିବା ଧୂପର ଧୂଆଁ, ପବିତ୍ରଜନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଉଦ୍ଧ୍ୱଗାମୀ ହେଲା। ଏବଂ ଦୂତ ସେହି ଧୂପପାତ୍ରଟି ନେଇ, ବେଦୀର ଅଗ୍ନିରେ ତାହାକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ତାହା ନିକ୍ଷେପ କଲେ; ଏବଂ ସ୍ୱରମାଳା, ମେଘଗର୍ଜନ, ବିଜୁଳିର ଚମକ, ଏବଂ ଭୂମିକମ୍ପ ହେଲା। ଏବଂ ସାତ ତୂରୀଧାରୀ ସେହି ସାତ ଦୂତ ତୂରୀ ବାଜାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 8:1–6।
ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅସଙ୍ଗତି ଅଛି, ଯାହାକୁ ଆମେ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଚିହ୍ନଟ କରୁଥିଲୁ, କିନ୍ତୁ ଯାହାର ବିଶେଷ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀୟ ପ୍ରକାଶକୁ ଆମେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ସମ୍ବୋଧିତ କରିନଥିଲୁ। ସେହି ଅସଙ୍ଗତି ହେଲା—ଯେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତୀକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ଚିହ୍ନସୂଚକ ସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକର ଏକ କ୍ରମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେମାନେ ଯେ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି ତାହାର ଉପସମାହାରରେ ସବୁଠାରୁ ଏକତ୍ର ଆଣାଯାଏ। ଆମେ ଦେଖାଇଛୁ ଯେ ଲାଉଡିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦର ଚାରି ପିଢ଼ି, ଯାହା ଇଜିକିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ଚାରିଟି ଘୃଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚିହ୍ନସୂଚକ ସ୍ଥଳଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଟି, ଏକ ପରୀକ୍ଷାରୂପେ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ। ଏହି ଅସଙ୍ଗତି ସାତୋଟି ତୂରୀରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, କାରଣ ଯଦ୍ୟପି ସେଗୁଡ଼ିକ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ, ପୋପୀୟ ରୋମ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଉପରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଚାରଦଣ୍ଡକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ତଥାପି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପୁନରାୟ ଏକତ୍ର ହୋଇଯାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଆଧୁନିକ ରୋମ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାରଦଣ୍ଡ ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।
ସାତଟି ତୂରୀ ଅତୀତରେ କେବେ ପୂରଣ ହେଲା ବୋଲି ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତାରିଖ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠରେ ଥିବା ସାତଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ସାତଟି ତୂରୀ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି।
“‘ସେ ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରା ଖୋଲିବାବେଳେ, ମୁଁ ବେଦୀର ତଳେ ସେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମାମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପାଇଁ ଏବଂ ସେମାନେ ଧାରଣ କରିଥିବା ସାକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ବଧ ହୋଇଥିଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକି କହିଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ପବିତ୍ର ଓ ସତ୍ୟମୟ, ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆମର ରକ୍ତର ବିଚାର କରିବାକୁ ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବାକୁ ତୁମେ ଆଉ କେତେଦିନ ବିଳମ୍ବ କରିବ? ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ଦିଆଗଲା [ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଘୋଷିତ କରାଗଲା]; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ, ସେମାନେ ଆଉ କିଛିକାଳ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ସହଦାସମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପରି ହତ୍ୟା ହେବାକୁ ଥିଲେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଖ୍ୟାକୁ ପହଞ୍ଚିବେ’ [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 6:9–11]। ଏଠାରେ ଯୋହନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେ ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ତତ୍କାଳୀନ ବାସ୍ତବତାର ଦୃଶ୍ୟ ନୁହେଁଥିଲା, ବରଂ ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଏକ ସମୟକାଳରେ ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ସେହିଥିଲା।”
“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 8:1–4 ଉଦ୍ଧୃତ।” Manuscript Releases, volume 20, 197.
ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ସିଷ୍ଟର ୱାଇଟ୍ ପଞ୍ଚମ ମୁଦ୍ରାର ସଂଳାପ ଏବଂ ତାହାର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସାତ ଦୂତ ତୂରୀ ବାଜାଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟ ସହିତ ପ୍ରୟୋଗ କରିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ଦୁଇଟି ସ୍ୱରର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଏକେଇ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି।
“ପଞ୍ଚମ ମୋହର ଖୋଲାଯିବାବେଳେ, ପ୍ରକାଶକ ଯୋହନ ଦର୍ଶନରେ ବେଦୀର ତଳେ ସେହି ସମୁଦାୟକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେମାନେ ଦେବବାଣୀ ଓ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ହତ କରାଯାଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଘଟଣାମାନେ ଆସିଲା, ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ସତ୍ୟବାନମାନଙ୍କୁ ବାବିଲନରୁ ବାହାରି ଆସିବାକୁ ଡାକାଯାଏ। [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1–5, ଉଦ୍ଧୃତ।]” Manuscript Releases, volume 20, 14.
ସାତଟି ତୂରୀ ପଗାନ୍, ପାପାଳ ଏବଂ ଆଧୁନିକ ରୋମର ଇତିହାସରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ୨୦୦୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ର ଇତିହାସରେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱରରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଛଅଟି ପଦକୁ ଆଲୋଚନା କରିସାରିବା ପରେ, ଉରିଆ ସ୍ମିଥ ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ତୂରୀର ଐତିହାସିକ ପୂରଣଗୁଡ଼ିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।
“ଏଠାରେ ସାତଟି ତୂରୀର ବିଷୟ ପୁନର୍ବାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଏହା ଏହି ଅଧ୍ୟାୟର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଓ ସମଗ୍ର ୯ମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରିଛି। ସାତ ଦୂତ ତୂରୀ ବାଜାଇବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ତୂରୀଧ୍ୱନି, ଦାନିଏଲ 2 ଓ 7ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପୂରକ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଯାହା ପୁରୁଣା ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଦଶ ଭାଗରେ ବିଭାଜନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ; ଏହାର ବର୍ଣ୍ଣନା ପ୍ରଥମ ଚାରି ତୂରୀରେ ଆମେ ପାଉଛୁ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.
ସ୍ମିଥ୍ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେ ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ତୂରୀ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ରୋମ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ନ୍ୟାୟବିଚାର ଥିଲା। ସେ ସପ୍ତମ ପଦକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରଥମ ତୂରୀର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ପରେ ତାହାର ଐତିହାସିକ ପୂରଣକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।
ପଶ୍ଚିମ ରୋମ ତାହାର ଅବନମନର ପଥରେ ଯେ ପ୍ରଥମ କଠୋର ଏବଂ ଭାରୀ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡର ଆଘାତରେ ପତିତ ହେଲା, ସେହିଥିଲା ଅଲାରିକଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା ଗୋଥମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲିଦେଲା। ରୋମ ସାମ୍ରାଟ୍ ଥିଓଡୋସିଉସଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଜାନୁଆରୀ, 395ରେ ଘଟିଥିଲା, ଏବଂ ଶୀତକାଳର ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଅଲାରିକଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା ଗୋଥମାନେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବିରୋଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
“ଆଲାରିକଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଘଟିଥିବା ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣରେ ଥ୍ରେସ, ମାସେଡୋନିଆ, ଆଟିକା ଓ ପେଲୋପୋନେସସ୍ ଧ୍ୱଂସସ୍ତୂପରେ ପରିଣତ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି ଆକ୍ରମଣ ରୋମ ନଗରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା ନାହିଁ। ତଥାପି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆକ୍ରମଣରେ ସେହି ଗୋଥିକ ନେତା ଆଲ୍ପସ୍ ଓ ଏପେନାଇନ୍ସ ଅତିକ୍ରମ କରି ‘ଚିରନ୍ତନ ନଗରୀ’ର ପ୍ରାଚୀର ସମ୍ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ରେ ସେହି ନଗରୀ ବର୍ବରମାନଙ୍କ ଉନ୍ମତ୍ତ କ୍ରୋଧର ଶିକାର ହେଲା।”
“ପ୍ରଥମ ତୁରୀର ଧ୍ୱନିର ସ୍ଥାନ ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷଭାଗ ଏବଂ ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ରହିଛି, ଏବଂ ଏହା ଗୋଥମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଘଟିଥିବା ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଏହି ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 478.
ସ୍ମିଥ ପ୍ରଥମ ତୂରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ ଉପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଆଲାରିକଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ତୂରୀ ପାଇଁ ଏକ ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ରହିଛି, ଯିଏ ସେହି ତୂରୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ; ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଦ୍ଧରୁ ପ୍ରଥମ ତୂରୀର ଆଗମନକୁ ଆଲାରିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏହି ତୂରୀ ରବିବାର ପାଳନର ବଳପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ବୟନର କାରଣରେ ରୋମ ଉପରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ମିଲର ଦେଖିପାରିଥାନ୍ତେ ନାହିଁ, କାରଣ ମିଲର ନିଜେ ରବିବାର ପାଳନକାରୀ ଥିଲେ। ସ୍ମିଥ ମଧ୍ୟ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଚୁକିଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସ୍ମିଥ ଏହାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 321 ମସିହାରେ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟାଇନ ପ୍ରଥମ ବଳପୂର୍ବକ ରବିବାର-ନିୟମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ। ରବିବାର ପାଳନର ବଳପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ବୟନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସାମାନ୍ୟ ନିୟମ ସଦା ଏକେଇ ରହେ, କାରଣ ଈଶ୍ୱର କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ସେହି ନିୟମ ହେଉଛି ଯେ “ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ପରେ ଜାତୀୟ ବିନାଶ ଆସେ”। କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟାଇନ ପ୍ରଥମ ରବିବାର-ନିୟମ ପାସ କରିଥିବା ସେହି ଅବଧିରେ ଯେ ଜାତୀୟ ବିନାଶର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଆଲାରିକ ସେହି ଆରମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।
ସ୍ମିଥ୍ ଅଷ୍ଟମ ପଦକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଉଛନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ତୂରୀକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏହାପରେ ସେ ନିଜର ବ୍ୟାଖ୍ୟାକୁ ଜାରି ରଖନ୍ତି:
“କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ପରେ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ ‘ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ତୃତୀୟ ଅଂଶ,’ ପ୍ରଭୃତି ଉକ୍ତିର ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରୟୋଗ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ସେହି ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ତୃତୀୟ ଭାଗ ପ୍ରତି ସଙ୍କେତ କରେ, ଯାହା ଦଣ୍ଡାଘାତର ଅଧୀନ ଥିଲା। ରୋମ ରାଜ୍ୟର ଏହି ବିଭାଜନ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁବେଳେ ତାଙ୍କର ତିନି ପୁତ୍ର—କନସ୍ଟାନ୍ଟିଉସ୍, କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନ ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ କନସ୍ଟାନ୍ସ—ମଧ୍ୟରେ କରାଯାଇଥିଲା। କନସ୍ଟାନ୍ଟିଉସ୍ ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲରେ ନିଜ ନିବାସ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ। କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନ ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ରିଟେନ, ଗଲ୍, ଏବଂ ସ୍ପେନ ଅଧିନରେ ରଖିଥିଲେ। କନସ୍ଟାନ୍ସ ଇଲିରିକମ୍, ଆଫ୍ରିକା, ଏବଂ ଇଟାଲୀ ଅଧିନରେ ରଖିଥିଲେ। (ଦେଖନ୍ତୁ Sabine’s Ecclesiastical History, p. 155.) ଏହି ସୁପରିଚିତ ଐତିହାସିକ ସତ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, Albert Barnesଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧୃତ Elliott, ତାଙ୍କର Rev.12:4 ଉପରେ ଟିପ୍ପଣୀରେ, କହନ୍ତି: ‘କମ୍ ସେ କମ୍ ଦୁଇଥର, ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ପୂର୍ବ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ—ଏହି ଦୁଇ ଭାଗରେ ସ୍ଥାୟୀଭାବେ ବିଭକ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ତ୍ରିଭାଗୀୟ ବିଭାଜନ ଘଟିଥିଲା। ପ୍ରଥମଟି A.D. 311 ମସିହାରେ ଘଟିଲା, ଯେତେବେଳେ ଏହା କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନ, ଲିସିନିଉସ୍, ଏବଂ ମ୍ୟାକ୍ସିମିନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା; ଅନ୍ୟଟି A.D. 337 ମସିହାରେ, କନସ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ, କନସ୍ଟାନ୍ସ ଏବଂ କନସ୍ଟାନ୍ଟିଉସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ।’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.
ଇତିହାସବିଦ୍ମାନେ ଯାହାର ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଯାହାକୁ Smith ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି, ରୋମ ତିନି ଅଂଶରେ ବିଭକ୍ତ ହେବାର, ଏବଂ ତଥା ଦୁଇ ଅଂଶରେ ବିଭକ୍ତ ହେବାର, ଏହି ଐତିହାସିକ ଘଟଣାମାନେ ଆଧୁନିକ ରୋମର ତ୍ରିଗୁଣ ସଂଘଟନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ରୋମର ଉପାଦାନମାନେ ଅଟେ; ଏହା ଏମିତି ଗୋଟିଏ ସଂରଚନା ଗଠନ କରେ ଯାହା ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ଏବଂ ଏହା ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। Smith ଯେତେବେଳେ ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ଦ୍ୱିତୀୟ ତୂରୀ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି।
“ଦ୍ୱିତୀୟ ତୂରୀର ଧ୍ୱନି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତମୂଳକ ଇତିହାସ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଭୟାନକ ଜେନ୍ସେରିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମେ ଆଫ୍ରିକା ଏବଂ ପରେ ଇଟାଲୀର ଆକ୍ରମଣ ଓ ଜୟ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ତାଙ୍କର ଜୟଯାତ୍ରାର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ନୌସେନାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଜୟଗୁଡ଼ିକ “ଯେପରି ଅଗ୍ନିରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଏକ ମହାନ ପର୍ବତକୁ ସମୁଦ୍ରରେ ନିକ୍ଷେପ କରାଯାଇଥାଏ” ସେପରି ଥିଲା। ନୌବହିନୀମାନଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ଓ ସମୁଦ୍ରତଟବର୍ତ୍ତୀ ଉପକୂଳରେ ଯୁଦ୍ଧଜନିତ ସାଧାରଣ ବିନାଶକୁ ଏହାଠାରୁ ଭଲ, କିମ୍ବା ଏତେ ସଠିକ୍ ଭାବେ, ଆଉ କେଉଁ ଚିତ୍ର ଦର୍ଶାଇପାରିବ? ଏହି ତୂରୀର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାବେଳେ, ଆମେ ଏମିତି କେତେକ ଘଟଣା ଖୋଜିବା ଉଚିତ, ଯାହା ବାଣିଜ୍ୟିକ ଜଗତ ଉପରେ ବିଶେଷ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିବ। ବ୍ୟବହୃତ ପ୍ରତୀକ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଆମକୁ ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ଅସ୍ଥିରତାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ। ଉଗ୍ର ସାମୁଦ୍ରିକ ଯୁଦ୍ଧ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ମଧ୍ୟ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପୂରଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଯଦି ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ତୂରୀର ଧ୍ୱନି ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପତନରେ ଅବଦାନ ରଖିଥିବା ଚାରିଟି ବିଶେଷ ଘଟଣା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ତୂରୀ ଆଲାରିକଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଗୋଥମାନଙ୍କର ଧ୍ୱଂସଲୀଳାକୁ ସୂଚିତ କରେ, ତେବେ ଏଠାରେ ଆମେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସେହି ଆକ୍ରମଣାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜୁଥାଉ, ଯାହା ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲା ଏବଂ ତାହାର ପତନକୁ ଅନୁକୂଳ କରିଥିଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ମହାନ ଆକ୍ରମଣ ଥିଲା ଭାଣ୍ଡାଲମାନଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ “ଭୟାନକ ଜେନ୍ସେରିକଙ୍କ” ଆକ୍ରମଣ। ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ 428–468 ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିଲା। ଏହି ମହାନ ଭାଣ୍ଡାଲ ନେତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ସେନାଶିବିର ଆଫ୍ରିକାରେ ଥିଲା....”
“ରୋମର ପତନରେ ଏହି ସାହସୀ ସମୁଦ୍ରଦୁଷ୍ଟ ଯେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିବାହ କଲେ, ସେ ବିଷୟରେ ଶ୍ରୀ ଗିବନ୍ ଏହି ଅର୍ଥଗର୍ଭ ଭାଷା ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି: ‘ଜେନ୍ସେରିକ୍—ଏମିତି ଏକ ନାମ, ଯାହା ରୋମୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବିନାଶରେ ଆଲାରିକ୍ ଓ ଆଟିଲାଙ୍କ ନାମ ସହ ସମାନ ଶ୍ରେଣୀର ସମ୍ମାନ ଅର୍ଜନ କରିଛି।’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 481, 484.
ଇତିହାସକାର Gibbonଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରିବା ସମୟରେ Smith, ଯିଏ ପ୍ରଥମ ତିନିଟି ତୁରୀର ଐତିହାସିକ ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଏହା ସନ୍ଦର୍ଭରେ କହିଥିଲେ ଯେ Genseric ଦ୍ୱିତୀୟ ତୁରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ କହିଥିଲେ ଯେ Genseric “Alaric ଏବଂ Attilaଙ୍କ ସହ ସମାନ ଶ୍ରେଣୀର ଯୋଗ୍ୟ ଥିଲେ।” Alaric ପ୍ରଥମ ତୁରୀ, Genseric ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ Hun ଜାତିର Attila ତୃତୀୟ ତୁରୀ ଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଦଶମ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି। Smith ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ଯେ Genseric ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦ୍ୱିତୀୟ ତୁରୀ “428-468”ର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ତାହାପରେ Smith ତୃତୀୟ ତୁରୀକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ଦଶମ ପଦକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରି, ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣନାକୁ ଅଗ୍ରସର କରିଥାନ୍ତି:
“ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଓ ପ୍ରୟୋଗରେ, ଆମେ ସେହି ତୃତୀୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ପାଖକୁ ଆଣିଯାଉଛୁ ଯାହାର ପରିଣାମରେ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ସଂପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ଏବଂ ଏହି ତୃତୀୟ ତୂର୍ୟଧ୍ୱନିର ଏକ ଐତିହାସିକ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା ଖୋଜିବାରେ, ଆମେ ଡା. ଆଲ୍ବର୍ଟ ବାର୍ନ୍ସଙ୍କ ଟୀକାରୁ କିଛି ଉଦ୍ଧୃତି ପାଇଁ ଋଣୀ ହେବୁ। ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରାଂଶକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବାବେଳେ, ଏହି ଭାଷ୍ୟକାର କହିଥିବା ପରି, ‘ଏମିତି କୌଣସି ପ୍ରଧାନ ବୀର କିମ୍ବା ଯୋଧ୍ୟା ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହାଙ୍କୁ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଲ୍କା ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇପାରେ; ଯାହାଙ୍କ ଗତିପଥ ବିଚିତ୍ର ଭାବେ ଦୀପ୍ତିମୟ ହେବ; ଯିଏ ହଠାତ୍ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ର ପରି ପ୍ରକାଶିତ ହେବେ, ଏବଂ ପରେ ଜଳରେ ଯାହାର ଆଲୋକ ନିର୍ବାପିତ ହୋଇଯାଇଛି ସେହି ନକ୍ଷତ୍ର ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବେ।’— ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 8 ଉପରେ ଟୀକା।
“ଏଠାରେ ଏହା ପୂର୍ବଧାରିତ କରାଯାଇଛି ଯେ, ଏହି ତୁରୀ ରୋମୀୟ ସତ୍ତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଟ୍ଟିଲାଙ୍କ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ହୁନ୍ମାନଙ୍କ ସେନାଦଳର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ରହି ସେ କରିଥିବା ଉଗ୍ର ଆକ୍ରମଣମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ....”
“‘ଏବଂ ସେହି ନକ୍ଷତ୍ରର ନାମ କହାଯାଏ ୱର୍ମୱୁଡ୍ [ତିକ୍ତ ପରିଣାମଗୁଡ଼ିକୁ ସୂଚିତ କରୁଥିବା]।’ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ—ଯାହାମାନେ, ଆମର ସଂସ୍କରଣର ବିରାମଚିହ୍ନ ଯେପରି ସୂଚନା କରେ, ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପଦ ସହ ଅଧିକ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଭାବରେ ସମ୍ବନ୍ଧିତ—ଆମକୁ କିଛିକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଆତ୍ତିଲାଙ୍କର ଚରିତ୍ର, ସେ ଯେଉଁ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ଯନ୍ତ୍ର ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନାମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିବା ଭୟକୁ ସ୍ମରଣ କରାଏ।”
“‘ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଚ୍ଛେଦ ଓ ସମୂଳ ବିଲୋପ,’ ସେ ଯେ ବିପଦଗୁଡ଼ିକ ଆଣିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ସୂଚିତ କରୁଥିବା ପଦଗୁଡ଼ିକ ଏହିଅଟେ।’ ସେ ନିଜକୁ, ‘ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଚାବୁକ’ ବୋଲି ଅଭିହିତ କରୁଥିଲେ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.
ତୃତୀୟ ତୁରୀର ଇତିହାସ, ଯାହା ହୁଣ୍ମାନଙ୍କ ଅଟିଲା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ସେହି ଇତିହାସ ଇ.ସ. ୪୪୧ ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଇ.ସ. ୪୫୩ ମସିହାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ ଥିଲା। ପରେ ସ୍ମିଥ୍ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରନ୍ତି, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ତୁରୀକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ ଏବଂ ବର୍ବର ରାଜା ଓଡୋଏସରଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମର ତ୍ରିଗୁଣ ପ୍ରତୀକତ୍ୱ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେ ଏହି ତିନୋଟି ପ୍ରତୀକକୁ “ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ତାରାମାନଙ୍କ—କାରଣ ନିଶ୍ଚୟ ଏଠାରେ ସେମାନେ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛନ୍ତି—ସ୍ପଷ୍ଟତଃ ରୋମୀୟ ଶାସନର ମହାନ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ପ୍ରଭାମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ,—ତାହାର ସମ୍ରାଟମାନେ, ସେନେଟରମାନେ, ଏବଂ କନ୍ସୁଲମାନେ।” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ବିଶପ୍ ନ୍ୟୁଟନ୍ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି ଯେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମର ଶେଷ ସମ୍ରାଟ ଥିଲେ ରୋମ୍ୟୁଲସ୍, ଯାହାଙ୍କୁ ଉପହାସସ୍ୱରୂପ ଅଗୁଷ୍ଟୁଲସ୍, କିମ୍ବା “କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଗୁଷ୍ଟସ୍” ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା। ପଶ୍ଚିମ ରୋମ ଇ.ସ. ୪୭୬ ମସିହାରେ ପତିତ ହେଲା। ତଥାପି, ଯଦିଓ ରୋମୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାପିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହାର ଅଧୀନସ୍ଥ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ପ୍ରଭାମାନେ କ୍ଷୀଣ ଭାବେ ଜ୍ୱଳିତ ରହିଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେନେଟ୍ ଏବଂ କନ୍ସୁଲମାନେ ଚାଲୁ ରହିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଅନେକ ନାଗରିକ ପରାଭବ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଭାଗ୍ୟର ପରିବର୍ତ୍ତନ ପରେ, ଶେଷରେ, ଇ.ସ. ୫୬୬ ମସିହାରେ, ପ୍ରାଚୀନ ଶାସନର ସମଗ୍ର ରୂପ ପରାସ୍ତ କରାଗଲା, ଏବଂ ସ୍ୱୟଂ ରୋମ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱର ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହେବାର ଅବସ୍ଥାରୁ ହ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ରାଭେନ୍ନାର ଏକ୍ସାର୍କଙ୍କୁ କରଦାୟୀ ଏକ ଦରିଦ୍ର ଡ୍ୟୁକଡମ୍ରେ ପରିଣତ ହେଲା।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 487.
ଏଠାରେ ଆମେ ରୋମର ତ୍ରିବିଧ ବିଭାଜନର ଆଉ ଏକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପାଉଛୁ, ଯାହା ଆଧୁନିକ ରୋମର ତ୍ରିବିଧ ଐକ୍ୟକୁ ପୂର୍ବଛାୟାରୂପେ ସୂଚିତ କରେ। ପୂର୍ବ ରୋମ ଏବଂ ସମ୍ରାଟ୍ କନଷ୍ଟାନଟିନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେହି ତ୍ରିବିଧ ବିଭାଜନ ତାଙ୍କର ତିନି ପୁଅଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପଶ୍ଚିମ ରୋମର କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେହିଟି ତାଙ୍କର ତ୍ରିବିଧ ଶାସନ-ରୂପ ଥିଲା। ପରେ ସ୍ମିଥ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେହି କ୍ରମରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମକୁ ପତିତ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ପରେ ଶେଷ ତିନିଟି ତୁରୀର ନିମ୍ନଲିଖିତ ପରିଚୟ ସହିତ ନିଜ ବର୍ଣ୍ଣନାକୁ ସମାପ୍ତ କରନ୍ତି।
“ଏହି ବନ୍ୟଜନମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣଦ୍ୱାରା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ଆଣିଦିଆଯାଇଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକ ଯେତେଭଳି ଭୟାନକ ଥିଲା, ତଥାପି ପରେ ଯେଉଁ ବିପଦଗୁଡ଼ିକ ଆସିବାକୁ ଥିଲା ସେଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ତୁଳନା କଲେ ସେମାନେ ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବେ ହ୍ରସ୍ୱ ଥିଲେ। ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ସେହି ବର୍ଷାଧାରାର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବୁନ୍ଦାମାତ୍ର ଥିଲା, ଯାହା ଶୀଘ୍ରହୀ ରୋମୀୟ ଜଗତ ଉପରେ ବର୍ଷିବାକୁ ଥିଲା। ଅବଶିଷ୍ଟ ତିନୋଟି ତୁରୀ, ନିମ୍ନଲିଖିତ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭଳି, ଶୋକର ମେଘଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୋଇ ରହିଛି।”
“‘ପଦ 13। ଏବଂ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଏବଂ ଶୁଣିଲି, ଜଣେ ଦୂତ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗ ଦେଇ ଉଡ଼ୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କହୁଥିଲେ, ହାୟ, ହାୟ, ହାୟ, ପୃଥିବୀର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ତୁରୀର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱରଗୁଡ଼ିକର କାରଣରେ, ଯେମାନେ ଏଯାବତ୍ ବାଜାଇବାକୁ ଅଛନ୍ତି।’”
“ଏହି ଦୂତ ସାତଟି ତୂରୀ-ଦୂତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଣୀର ଗୋଟିଏ ନୁହେଁ; ବରଂ ସେ କେବଳ ଏହା ଘୋଷଣା କରେ ଯେ ଅବଶିଷ୍ଟ ତିନୋଟି ତୂରୀ ହେଉଛି ହାୟର ତୂରୀ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନିତ ହେବା ସମୟରେ ଅଧିକ ଭୟାବହ ଘଟଣାମାନେ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଏହିପରି ପରବର୍ତ୍ତୀ, ଅର୍ଥାତ୍ ପଞ୍ଚମ ତୂରୀ, ପ୍ରଥମ ହାୟ; ଷଷ୍ଠ ତୂରୀ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ; ଏବଂ ସପ୍ତମ, ଏହି ସାତ ତୂରୀର ଶ୍ରେଣୀର ଶେଷଟି, ତୃତୀୟ ହାୟ ଅଟେ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 493.
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ତିନିଟି ତୁରୀ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ହାୟ ବିଷୟକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିବୁ।
“ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦୀ ରୋମର ବିପଦସମୂହ, ତାହାର ପତନକାଳରେ, ସେମାନଙ୍କର ସର୍ବଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୋମ ସମ୍ରାଟ୍ବିହୀନ, କନ୍ସୁଲ୍ବିହୀନ, ଏବଂ ସେନେଟ୍ବିହୀନ ହୋଇଗଲା। ‘ରାଭେନ୍ନାର Exarchs-ମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ, ରୋମକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଅବନମିତ କରାଯାଇଥିଲା।’ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତୃତୀୟ ଭାଗ ଆଘାତିତ ହେଲା, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରର ତୃତୀୟ ଭାଗ, ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳର ତୃତୀୟ ଭାଗ। ପଶ୍ଚିମର ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ସହିତ ସିଜରମାନଙ୍କର ବଂଶ ନିଶେଷ ହୋଇଯାଇନଥିଲା। ନିଜ ପତନ ପୂର୍ବରୁ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟିକ ଶକ୍ତିର କେବଳ ଏକ ଅଂଶର ଅଧିକାରୀ ଥିଲା। କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ୍ ତାହା ସହ ବିଶ୍ୱସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ବିଭକ୍ତ କରି ରଖିଥିଲା। ଏବଂ ଗଥ୍ମାନେ କିମ୍ବା ଭ୍ୟାଣ୍ଡାଲ୍ମାନେ ସେହି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାମ୍ରାଜ୍ୟିକ ନଗରୀ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ କରିନଥିଲେ; ଯାହାର ସମ୍ରାଟ୍, Constantineଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଆସନର ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ପରେ, ପ୍ରାୟତଃ ରୋମର ସମ୍ରାଟ୍ଙ୍କୁ ନିଜର nominee ଓ vicegerent ଭାବେ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ଏବଂ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲର ଭାଗ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଯୁଗମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷିତ ରହିଥିଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ତୁରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ ହୋଇଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରୁ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବଳ ତୃତୀୟ ଭାଗମାତ୍ର ଆଘାତିତ ହୋଇଥିଲା।”
“ଚତୁର୍ଥ ତୂରୀର ସମାପନୀୟ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ ପଶ୍ଚିମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ ପୁନଃସ୍ଥାପନାକୁ ସୂଚିତ କରେ: ‘ତାହାର ତୃତୀୟ ଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନ ଆଲୋକିତ ହେଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ରାତ୍ରି ମଧ୍ୟ ସେପରି।’ ନାଗରିକ ଅଧିକାରର ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ରୋମ୍ ରାଭେନ୍ନାର ଅଧୀନ ହେଲା, ଏବଂ ଇଟାଲୀ ପୂର୍ବ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଜିତାଯାଇଥିବା ଏକ ପ୍ରାନ୍ତ ହେଲା। କିନ୍ତୁ, ଅନ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଅଧିକ ସଠିକ ଭାବେ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଥିବାରୁ, ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାର ସମର୍ଥନ ପ୍ରଥମେ ପୋପ ଓ ସମ୍ରାଟଙ୍କର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଓ ସାଂସାରିକ ଶକ୍ତିକୁ ହିଂସ୍ର ସଂଘର୍ଷରେ ଆଣିଲା; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗିର୍ଜାଘର ଉପରେ ପୋପଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ଦାନ କରି, ଜଷ୍ଟିନିଆନ୍ ପୋପୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚତାର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସହାୟକ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ, ଯାହା ପରେ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଶକ୍ତି ଅଧିଗ୍ରହଣ କଲା। ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବର୍ଷ 800ରେ, ପୋପ ଶାର୍ଲମେନ୍ଙ୍କୁ ‘ରୋମୀୟମାନଙ୍କର ସମ୍ରାଟ’ ଉପାଧି ପ୍ରଦାନ କଲେ।’—Keith. ସେହି ଉପାଧି ପୁଣି ଫ୍ରାନ୍ସର ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଜର୍ମାନୀର ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେଲା। ଏବଂ ସମ୍ରାଟ୍ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଏହି କଳ୍ପିତ ଦାବିକୁ ମଧ୍ୟ ଶେଷରେ ଏବଂ ସଦାକାଳ ପାଇଁ ପରିତ୍ୟାଗ କରାଗଲା, ଅଗଷ୍ଟ 6, 1806।” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.