ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱରେ, ପ୍ରଥମ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା; ଦ୍ୱିତୀୟ ବାର୍ତ୍ତା ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମା ଦେବା; ଏବଂ ତୃତୀୟ ବାର୍ତ୍ତା ବିଚାରର ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଆମେ ଦାନିଏଲର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସିଧାସଳଖ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଅଲ୍ପ କିଛି ପୁନରାବଲୋକନ ଆବଶ୍ୟକ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଧାନତଃ ବାବିଲୋନର ପତନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ପଛରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଦୂତ ଆସି କହିଲେ, ବାବିଲନ ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି, ପତିତ ହୋଇଯାଇଛି, ସେହି ମହାନ ନଗରୀ, କାରଣ ସେ ନିଜ ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:8.
ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ବାବିଲୋନର ପତନକୁ ଏହି ସତ୍ୟରୂପେ ପରିଭାଷିତ କରେ ଯେ, ସେ “ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରଜନିତ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସମସ୍ତ ଜାତିକୁ ପାନ କରାଇଥିଲା।” ତାହାର ପତନ ସମସ୍ତ ଜାତିସହିତ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାର କରିବାର ପ୍ରତିଫଳ ସ୍ୱରୂପ ଆସେ। ଏହି ବ୍ୟଭିଚାର ତାହାର ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ହୁଏ, ଯାହାକୁ “ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ” ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଅନେକ ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାରେ ଗଠିତ, କିନ୍ତୁ ଯେହି ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ସରାସରି ତାହାର ପତନସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ସେହିଟି ହେଉଛି ସେହି ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଯାହା ତାହାର “କ୍ରୋଧ” ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ସେହି ଶିକ୍ଷା ହେଉଛି ଚର୍ଚ୍ଚ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ, ଯେଉଁଥିରେ ସେହି ସମ୍ବନ୍ଧ ଉପରେ ଚର୍ଚ୍ଚର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହେ। କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର କ୍ରୋଧ ହେଉଛି, ସେ ଯେମାନଙ୍କୁ ବିଧର୍ମୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାହାର ନିର୍ଯାତନା। ତାହାର କ୍ରୋଧ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାର ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ହୁଏ। ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ସମ୍ପର୍କ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାହାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନଥାଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ସେ ଯେମାନଙ୍କୁ ବିଧର୍ମୀ ବୋଲି ପରିଭାଷିତ କରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବାର କ୍ଷମତା ତାହାର ନଥାନ୍ତା। ଏହିପରି, ତାହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ପତନ ଭବିଷ୍ୟତର ସେହି ସମୟବିନ୍ଦୁକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ପୁଣିଥରେ, ପୂର୍ବକାଳରେ ଯେପରି କରିଥିଲା, ସେପରି ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାର ଦ୍ୱାରା ଆଣିଥିବା ତାହାର କ୍ରୋଧକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିପାରିବ। ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ତାହାର ମିଥ୍ୟାକଥା ପାନ କରି ଏହି ଅବୈଧ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବାବିଲୋନର ପତନ ଶେଷଥର ପାଇଁ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି।
ଏହା ପରେ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମହାନ ଅଧିକାର ଥିଲା; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରେ ବଡ଼ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, “ମହା ବାବିଲ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି; ସେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଓ ଘୃଣିତ ପକ୍ଷୀର ପିଞ୍ଜରା ହୋଇଯାଇଛି। କାରଣ ସମସ୍ତ ଜାତି ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରଜନିତ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିଛନ୍ତି; ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ତାହା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛନ୍ତି; ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତାହାର ଭୋଗବିଲାସର ପ୍ରଚୁରତା ଦ୍ୱାରା ଧନୀ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି।” ଏବଂ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ଯେ କହୁଥିଲା, “ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସ, ଯେଣ୍ଟା ତୁମେ ତାହାର ପାପର ସହଭାଗୀ ନ ହେବ, ଏବଂ ତାହାର ମହାମାରୀମାନଙ୍କର ଅଂଶୀ ନ ହେବ। କାରଣ ତାହାର ପାପମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଯେପରି ତୁମମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେଇଥିଲା, ସେପରି ତାହାକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅ, ଏବଂ ତାହାର କର୍ମାନୁସାରେ ତାହାକୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦିଅ; ସେ ଯେ ପାତ୍ର ପୂରଣ କରିଥିଲା, ସେହି ପାତ୍ରରେ ତାହା ପାଇଁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ପୂରଣ କର।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1–6।
କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ପାନପାତ୍ର ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ-ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗମାନରେ ଯେ ନିର୍ଯାତନା ସେ ସାଧନ କରିଥିଲା, ତାହାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରିବ।
ତଥାପି ତୋର ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋର କିଛି କଥା ଅଛି, କାରଣ ତୁ ନିଜକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀ ବୋଲି କୁହୁଥିବା ସେହି ଯେଜେବେଲ ନାରୀକୁ ମୋର ଦାସମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଓ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବାକୁ, ଏବଂ ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରିବାକୁ ସହି ଆସୁଛୁ। ମୁଁ ତାହାକୁ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରରୁ ମନଫେରାଇବା ପାଇଁ ସମୟ ଦେଲି; କିନ୍ତୁ ସେ ମନଫେରାଇଲା ନାହିଁ। ଦେଖ, ମୁଁ ତାହାକୁ ଶଯ୍ୟାରେ ପକାଇଦେବି, ଏବଂ ଯେମାନେ ତାହା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମହାକ୍ଳେଶରେ ପକାଇଦେବି, ଯଦି ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ମନଫେରାନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 2:20–22।
ତାଙ୍କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବା ପାଇଁ ବାରଶେ ଷାଷ୍ଠି ବର୍ଷ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ। କର୍ମେଲ ପର୍ବତକୁ ନେଇଯାଇଥିବା ସାଢେ ତିନି ବର୍ଷର ଖରାଟି ଯେଜେବେଲଙ୍କୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବା ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କଲା। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତେର ଅଧ୍ୟାୟର ପୃଥିବୀର ପଶୁ। ତାହାହେଲେ ସେ ନିଜ ପରୀକ୍ଷାକାଳୀନ ସମୟର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଛି।
“ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ସର୍ବାଧିକ ମହାନ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ଅନୁଗ୍ରହପ୍ରାପ୍ତ ଜାତି ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା। କୃପାମୟୀ ଦିବ୍ୟ ବିଧାନ ଏହି ଦେଶକୁ ସୁରକ୍ଷା କରିଆସିଛି ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଆଶୀର୍ବାଦମାନଙ୍କୁ ଏହା ଉପରେ ବର୍ଷାଇଛି। ଏଠାରେ ନିର୍ଯାତିତ ଓ ପୀଡ଼ିତମାନେ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ବିଶ୍ୱାସ ତାହାର ଶୁଦ୍ଧତାରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ଲୋକମାନେ ମହାନ ଆଲୋକ ଏବଂ ଅତୁଳନୀୟ କରୁଣାମୟ ଅନୁଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଗ୍ରାହକ ହୋଇଆସିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହି ଦାନଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରତିଦାନ ଅକୃତଜ୍ଞତା ଏବଂ ଈଶ୍ୱର-ବିସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି। ଅନନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ଜାତିମାନଙ୍କ ସହ ହିସାବ ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଦୋଷ ସେମାନେ ଯେତେ ଆଲୋକକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି, ତାହାର ଅନୁପାତରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୁଏ। ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ଦେଶ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଅଭିଲେଖରେ ଏକ ଭୟାନକ ଲେଖା ଦାଁଡ଼ି ରହିଛି; କିନ୍ତୁ ଯେ ଅପରାଧ ତାହାର ଅଧର୍ମର ପରିମାଣକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବ, ସେହି ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଅବୈଧ କରିଦେବା।”
“ମଣିଷମାନଙ୍କର ବିଧିବିଧାନ ଓ ଯିହୋବାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତିର ବିବାଦର ଶେଷ ମହାସଂଘର୍ଷ ଆସିବ। ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛୁ,—ଏହା ଆଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ, ବରଂ ବାଇବେଲର ଧର୍ମ ଓ କଳ୍ପକଥା ଏବଂ ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରଥାର ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ହେଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧ। ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମିକତା ବିରୋଧରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ଶକ୍ତିମାନ ସଂସ୍ଥାମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସକ୍ରିୟଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି।” Spirit of Prophecy, volume 4, 398.
ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବଳପୂର୍ବକ ଲାଗୁ କରାଯାଏ, ଏହିପରି ଭାବରେ “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନିରର୍ଥକ କରାଯାଏ।” ରବିବାର ନିୟମ ପୂର୍ବରୁ, ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଗଠିତ ହୁଏ। ରବିବାର ନିୟମ କାଳର ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିନ୍ଦୁରେ ଆସେ, କିନ୍ତୁ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ ଏକ କାଳାବଧି। ସେହି କାଳାବଧି ହେଉଛି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଜୀବନକାଳ ସ୍ୱରୂପେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ସେହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ରେ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶକୁ ଶକ୍ତିଦାନ କରାଯାଇଥିବା ସମୟର ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ “ସାଇରସଙ୍କ ଆଦେଶ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନିରର୍ଥକ କରିବା ସହ ଏହାର ସମାପ୍ତି ଘଟିଥିଲା।
ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଜୀବନର ଇତିହାସ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର କିଛି ଶୃଙ୍ଖଳାର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଏହା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନି ଦୂତଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଚିତ୍ରିତ ତିନି-ପଦକ୍ଷେପୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “ସତ୍ୟ”ର ଗଠନକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ଲେବୀର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ। ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଥର ମନ୍ଦିର ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିବା ଘଟଣାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏହା ଏଜିକିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ ଓ ନଅରେ ଯେରୁଶାଲେମର ଭିତରେ କ୍ରମୋନ୍ନତ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଏହା ସେହି ଇତିହାସକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହୁଏ।
ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଯେଜେବେଲଙ୍କର ଆହାବ ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର, ହେରୋଦଙ୍କର ହେରୋଦିଆସ ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର, ଆରୋନଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର, ବେଥେଲ ଓ ଦାନରେ ସ୍ଥାପିତ ଯେରୋବୋଆମଙ୍କର ଦୁଇଟି ଜାଲିଆତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାସନା-ମନ୍ଦିର, ଏବଂ କର୍ମେଲ ପର୍ବତର ଘଟଣାରେ ବାଆଲଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ଓ ଆଷ୍ଟାରୋଥଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କର ଲେଖନୀମାନଙ୍କରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଏକମାତ୍ର ସଂଜ୍ଞା ହେଉଛି କଲିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ କଲିସିଆର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହେ। ରାଜ୍ୟ ଉପରେ କଲିସିଆର ଶାସନର ଏହି ପ୍ରଶ୍ନଟି ହିଁ ସେହି ପବିତ୍ର ଦଳିଳର ସାରତତ୍ତ୍ୱ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସଂବିଧାନ ଅଟେ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଏହାଠାରୁ ସୁରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ରଚିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଶୀଘ୍ର-ଆସନ୍ତା ରବିବାର ଆଇନରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଯେତେବେଳେ କଲିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ପୃଥକତାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବ, ସେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ କଲିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂଯୋଗ ସଫଳ ହେବ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ଠାରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଅଛି, ଯାହା ଏହାର ଉପରେ ଆଧାରିତ ଯେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଛାତ୍ରମାନେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି। ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶେଷ ସୀମାରେ ଅଛୁ। ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅନେକ ଗତିବିଧି ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ, ସେହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକାଶକୁ ଅବଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସେଠାରେ ରାଜନୈତିକ ଆନ୍ଦୋଳନ, ଧାର୍ମିକ ଆନ୍ଦୋଳନ, ସାମାଜିକ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ଆନ୍ଦୋଳନ ଅଛି। ନିମ୍ନଲିଖିତ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
“ପ୍ରସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି, ଏବଂ ଏପରି ଚଳଚଳାହଟ ଚାଲିଛି, ଯାହାର ପରିଣତିରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ତିଆରି ହେବ। ପୃଥିବୀର ଇତିହାସରେ ଏମିତି ଘଟଣାମାନେ ଘଟାଯିବ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂର୍ବକଥନଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରିବେ” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.
ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନରେ ଏକ କ୍ରମୋନ୍ନତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସଂଲଗ୍ନ ଅଛି, ଯାହାରେ “ଘଟଣାମାନ” ଏବଂ “ଆନ୍ଦୋଳନମାନ” ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଏହି ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ବହୁବଚନରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ଦାନିଏଲଙ୍କ ସତରି ବର୍ଷର ବନ୍ଦିତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସ ଯିହୋୟାକୀମ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ କୋରେଶଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପତ୍ର ସହ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ଯୀଶୁ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଶେଷକୁ ସେହି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଉଦାହରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ “ଆଜ୍ଞାପତ୍ର” ଅଛି, ଯାହା ସେହି ସମୟାବଧିର ଆରମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାକୁ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସତରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଷ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ। ସେହି “ଆଜ୍ଞାପତ୍ର” ଥିଲା USA Patriot Act, ଯାହା ସାର୍ବଜନୀନ ଭାବେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମୀ ଆକ୍ରମଣର ଆଧାର ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଅବ୍ରାହାମ ଲିଙ୍କନଙ୍କ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଫ୍ରାଙ୍କଲିନ୍ ରୁଜଭେଲ୍ଟଙ୍କ ଏକନାୟକତାମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଆଦେଶମାନଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ, Patriot Act ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଳବତ୍ତର ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଛି, ଏବଂ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଇସ୍ଲାମ ସହ ଶତୃତା ବଢ଼ିବା ସହିତ ସମ୍ଭବତଃ ଏହାକୁ ଆହୁରି ପୁନର୍ବଳିତ ଓ ସଶକ୍ତ କରାଯିବ। ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ—ଉଭୟର କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଆଦେଶମାନ—ଶତୃତାର ଅବସାନ ସହ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଇସ୍ଲାମ ସହ ଶତୃତାର କୌଣସି ଶେଷ ହେବ ନାହିଁ; ବରଂ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧମାନ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣ ହେବ।
ପଶ୍ଚିମୀ ସଂସ୍କୃତି ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ବିଧିଦର୍ଶନ ଅଛି—ଇଂରାଜୀ ଆଇନ ଏବଂ ରୋମୀୟ ଆଇନ। ଇଂରାଜୀ ଆଇନର ମୂଳ ପ୍ରତିପାଦ୍ୟ ହେଉଛି, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ସାବିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ଦୋଷ ବୋଲି ଧରାଯାଏ; ଏବଂ ରୋମୀୟ ଆଇନର ମୂଳ ପ୍ରତିପାଦ୍ୟ ହେଉଛି, କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନିର୍ଦୋଷ ସାବିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୋଷୀ ବୋଲି ଧରାଯାଏ। USA Patriot Act ରୋମୀୟ ଆଇନର ଏକ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଉଦାହରଣ, ଏବଂ ଏହା ସରାସରି ଭାବରେ ଇଂରାଜୀ ଆଇନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଟେ। ଏହା ସେହିପରି “ଘଟଣା”ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ଯାହା ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସଂପନ୍ନ ହେବ। ଯଦି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର କ୍ୟାଥୋଲିକ ଧର୍ମମତର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ପରିଣତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ତେବେ ପଶୁର ଚିହ୍ନର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗ ପୂର୍ବରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ କ୍ୟାଥୋଲିକ ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ହେବ।
“ଏହି ବିଷୟଟି ମୋର ମନ ଉପରେ ଜୋରଦେଇ ଆସୁଛି। ଏହାକୁ ବିଚାର କରନ୍ତୁ; କାରଣ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ଗୁରୁତ୍ୱର ବିଷୟ। ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ଶ୍ରେଣୀ ସହ ଆମେ ଆମର ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଏକୀଭୂତ କରିବୁ? ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ପସନ୍ଦ କରୁଛୁ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ହିଁ ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସେବା ନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦେଖିବୁ। ମଲାଖିର ଚତୁର୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ପଢ଼ନ୍ତୁ, ଏବଂ ତାହା ବିଷୟରେ ଗମ୍ଭୀରଭାବେ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତୁ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦିନ ଆମ ଉପରେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ନିକଟରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ଜଗତ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରିଦେଇଛି। ଉଭୟେ ପରସ୍ପର ସାମଞ୍ଜସ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିହୀନ ନୀତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଦେଶର ଶାସକମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ପକାଇବେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେହି ପାପପୁରୁଷଙ୍କର ହରାଇଯାଇଥିବା ପ୍ରାଧାନ୍ୟକୁ ପୁନସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ଆଇନ ରଚିତ ହେବ—ଯିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସି, ନିଜକୁ ନିଜେ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ରୋମାନ କାଥଲିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ରାଜ୍ୟର ଯତ୍ନ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଅଧୀନରେ ନିଆଯିବ। ଏହି ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗର ପରେ ଶୀଘ୍ର ହିଁ ଜାତୀୟ ବିନାଶ ଆସିବ। ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ନିଜ ଜୀବନର ନିୟମ କରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବାଇବେଲ ସତ୍ୟର ପ୍ରତିବାଦ ଆଉ ସହନ କରାଯିବ ନାହିଁ। ତେବେ ଶହୀଦମାନଙ୍କର କବରରୁ ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣାଯିବ, ଯାହାକୁ ଯୋହନ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଓ ସେମାନେ ଧାରଣ କରିଥିବା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟର ନିମନ୍ତେ ବଧ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରାଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ରୂପେ ଦେଖିଥିଲେ; ତେବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସତ୍ୟ ସନ୍ତାନରୁ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠିବ, ‘ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ସମୟ ହୋଇଛି: କାରଣ ସେମାନେ ତୁମ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଇଛନ୍ତି।’” General Conference Daily Bulletin, January 1, 1900.
ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଛେଦଟି ଏହି ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେତେବେଳେ “ରୋମନ କାଥୋଲିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ରାଜ୍ୟର ଯତ୍ନ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଅଧୀନରେ ନିଆଯିବ,” ଏବଂ ଏହା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଘଟେ। ରବିବାର ଆଇନ ହେଉଛି ସେହି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ କାଳର ଶେଷ, ଯାହା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। ଆରମ୍ଭରେ ଥିବା Patriot Act, ଶେଷରେ ଥିବା ରବିବାର ଆଇନର ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଆଣି ହୋଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି ହେଉଛି ତୃତୀୟ “Woe”ର ଆଗମନ, ଏବଂ ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ Patriot Act।
ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ ହେଉଛି ସେହି ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ ଆମର ଅନନ୍ତ ନିୟତି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବ, ଏବଂ ଏହା ରବିବାରୀୟ ବିଧିର ପୂର୍ବରୁ ଆସେ। ରବିବାରୀୟ ବିଧି ସମୟରେ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ଭାବେ ଆମର ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ମୁଦ୍ରା ଅଙ୍କିତ ହୁଏ ଓ ପତାକା ଉଦ୍ଧତ କରାଯାଏ। ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ ରବିବାରୀୟ ବିଧିର ପୂର୍ବରୁ, ଦୃଶ୍ୟମାନ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ପୂର୍ବରୁ, ଏବଂ ଅନୁଗ୍ରହକାଳର ସମାପ୍ତିର ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ।
“ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ଯେ ଅନୁଗ୍ରହକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେହି ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହେବ; କାରଣ ଏହା ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ମହାନ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଅନନ୍ତ ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେବ। ତୁମର ଅବସ୍ଥାନ ଏପରି ଅସଙ୍ଗତିମାନଙ୍କର ଏକ ଗୋଲମାଳ ଯେ ବହୁତ କମ ଲୋକ ମାତ୍ର ଭ୍ରମିତ ହେବେ।”
“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13 ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହି ବିଷୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି; [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:11–17, ଉଦ୍ଧୃତ]। ”
“ଏହାହିଁ ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଯାହାକୁ ଦେବଙ୍କ ଜନମାନେ ମୋହରିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସହିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯେମାନେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପାଳନ କରି, ଏବଂ ଏକ ଭୁଆ ସବ୍ବାଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି, ଦେବଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଜମାନଙ୍କର ନିଷ୍ଠା ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ଦେବ ଯେହୋବାଙ୍କର ପତାକାତଳେ ସ୍ଥାନ ପାଇବେ, ଏବଂ ଜୀବନ୍ତ ଦେବଙ୍କର ମୋହର ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଉତ୍ପତ୍ତିର ସତ୍ୟକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ରବିବାର ସବ୍ବାଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ” Manuscript Releases, volume 15, 15.
ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟାବଧିକୁ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ବନ୍ଦୀବାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମେ କେବଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆହାର ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଛିନେଇ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବାର ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା। ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ଦୃଶ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ବାବିଲୋନର ଆହାର ଭୋଜନ କରିବାର ବିପରୀତରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଆହାର ଦଶ ଦିନ ଧରି ଭୋଜନ କରିବାର ପରୀକ୍ଷାକାଳର ଶେଷରେ ଘଟିଥିଲା। ସେହି ଆହାରର ସଫଳତା ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦେହୀୟ ଦେଖାଶୁଣାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଏକ ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା। ଦାନିଏଲ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଦାନିଏଲ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିପାରୁନଥିଲେ ଯେ, ବାବିଲୋନର ଆହାର ଭୋଜନ କରିଥିବାମାନଙ୍କଠାରୁ ସେ “ଅଧିକ ସ୍ଥୂଳ ଓ ସୁନ୍ଦର” ପ୍ରତୀତ ହେବେ କି ନାହିଁ। ସଦା କିଛି ଲୋକ ଥାଆନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁସ୍ଥ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅପବିତ୍ର ଆହାର ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ଏବଂ ସେପରି ସଚେତନ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ-ସଂଶୋଧନକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଚାଲୁଥିବା ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି।
ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଆତ୍ମ-ଶାସନ ଓ ବିଶ୍ୱାସର ଅଭ୍ୟାସ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ମାଧ୍ୟମରେ ଅଗ୍ରସର କରିଲା, ଯଦ୍ୟପି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳର ପରିଣାମ “ଅନ୍ଧକାର”ରେ ଆବୃତ ଥିଲା। 1840 ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ 11 ତାରିଖରେ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଖାଇଥିବା ମିଲରାଇଟମାନେ, ପରେ ଯେତେବେଳେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀର ରୋଦନର ସନ୍ଦେଶ ଜ୍ୱାର-ତରଙ୍ଗ ସଦୃଶ ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ବ୍ୟାପିଗଲା, ସେହି ସନ୍ଦେଶର ଘୋଷଣାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହାର ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଶାବ୍ଦିକ ଏବଂ ଆତ୍ମିକ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା ରହେ, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଘୋଷିତ ହୋଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସର ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଆବଶ୍ୟକ କରେ।
ଏବେ ବିଶ୍ୱାସ ହେଉଛି ଆଶା କରାଯାଉଥିବା ବିଷୟମାନଙ୍କର ସାରଭୂତ ନିଶ୍ଚୟତା, ଏବଂ ଯେ ବିଷୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇନାହିଁ ସେଗୁଡ଼ିକର ପ୍ରମାଣ। କାରଣ ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଚୀନମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଥିଲେ। ହିବ୍ରୁ 11:1, 2.
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ, ଯାହା କେବଳ ସେତେବେଳେ ମାତ୍ର ସଫଳତାର ସହିତ ସମ୍ପାଦିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଚୟନ କରାଯାଇଥିବା ଆହାରକୁ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସକ୍ରିୟ ଭାବରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ।
କାରଣ ଏହି ଦର୍ଶନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଧୁନା ଅପେକ୍ଷିତ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ଏହା କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ; ଯଦିଓ ଏହା ବିଳମ୍ବ କରେ, ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ଏହା ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ। ଦେଖ, ଯାହାର ପ୍ରାଣ ଅଭିମାନରେ ଉତ୍ତୋଳିତ, ସେ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମୀ ତାହାର ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ। ହବକ୍କୂକ 2:3, 4.
ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଫଳାଫଳକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ରଖାଯାଏ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ପ୍ରକାଶିତ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ ସତ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା କି ନାହିଁ, ତାହା ପ୍ରମାଣିତ ହେଉ।
“ଯୋହନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ବିଶେଷ ଆଲୋକ, ଯାହା ସାତଟି ଗର୍ଜନରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଏକ ରୂପରେଖା ଥିଲା। ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଜାଣିବା ଶ୍ରେୟସ୍କର ନ ଥିଲା, କାରଣ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଅବଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଏବଂ ଉନ୍ନତ ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରାଯିବାକୁ ଥିଲା। ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରାଯିବାକୁ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହି ବାର୍ତ୍ତାମାନ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଆଉ କୌଣସି ଅଧିକ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ନ ଥିଲା।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଆଧାର କରି ରଚିତ ହୋଇଥିବାଟି ଦୈବୀୟ ଭାବେ ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ପଶୁର ମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯେ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ରମାନେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣ ଭାବେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଗୁପ୍ତ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ। ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦର ପ୍ରାଚୀନ ପଥମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ପୁନଃ ନେଇଯାଇଥିଲା, ଯେପରି ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ରଦୂତମାନଙ୍କ 1843 ଓ 1850 ର ଚାର୍ଟମାନରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ସେହି ପ୍ରାଚୀନ ପଥମାନେ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ପରେ ସେମାନେ ବୁଝିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ ଯେ ତାହା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେମାନଙ୍କୁ ବୁଝିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ପ୍ରକାଶନ ସେମାନେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପଦ୍ଧତି ପାଇଥିଲେ, ତାହାର ବୁଝାମଣା ମାଧ୍ୟମରେ ହିଁ ଆସିଥିଲା। ସେହି ପଦ୍ଧତିଟି ଉଇଲିଆମ୍ ମିଲରଙ୍କ ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ତାହା ସେତେବେଳେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶ 11 ଅଗଷ୍ଟ 1840 ରେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
“୧୮୪୦ ମସିହାରେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଚମତ୍କାର ପୂରଣ ବ୍ୟାପକ ଆଗ୍ରହକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କଲା। ତାହାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ପ୍ରଚାରକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ସେବକ ଜୋସିଆ ଲିଚ୍, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 9ର ଏକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଓଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପତନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଗଣନାନୁସାରେ, ଏହି ଶକ୍ତି... 1840 ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ 11 ତାରିଖରେ ଉଲଟାଇଦିଆଯିବାକୁ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ କନଷ୍ଟାନ୍ଟିନୋପଲରେ ଓଟୋମାନ ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ ହେବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ଏବଂ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଏହିପରି ହେବାକୁ ଦେଖାଯିବ।”
“ଠିକ୍ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସେହି ସମୟରେ, ତୁର୍କୀ ତାହାର ରାଜଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ୟୁରୋପର ମିତ୍ର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ସୁରକ୍ଷାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା, ଏବଂ ଏପରିକରେ ନିଜକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜାତିମାନଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ରଖିଦେଲା। ଘଟଣାଟି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂରଣ କଲା। ଏହା ଯେତେବେଳେ ଜଣାପଡ଼ିଲା, ଅନେକ ଲୋକ ମିଲର ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକର ସଠିକତା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ପ୍ରେରଣା ମିଳିଲା। ଶିକ୍ଷିତ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମିଲରଙ୍କ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ—ତାଙ୍କ ମତାବଲମ୍ବନର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରକାଶନ ଉଭୟରେ—ଏବଂ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ବିସ୍ତାର ପାଇଲା।” The Great Controversy, 334, 335.
ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 କୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ପୂରଣ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ Future for America ଦ୍ୱାରା “ଗ୍ରହୀତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକର ସଠିକତା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ।” ଦୂତ ଗୁପ୍ତ ପୁସ୍ତକ ନେଇ ଅବତରିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଯେମାନେ ତାହା ଖାଇବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ। ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ଛୋଟ ପୁସ୍ତକରେ ଓ ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନ ଇତିହାସର ଗୁପ୍ତ ପୁସ୍ତକରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ତର୍କ, ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ-ପରୀକ୍ଷାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ। କିନ୍ତୁ ଖାଇବା ପରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ ପଦ୍ଧତିର ଆତ୍ମସାତ୍ କରିବା ପରେ, ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଖାଇଥିଲେ ତାହାର ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ସ୍ୱୀକୃତି ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ହେବ। ସେହି ବିଶ୍ୱାସର କାର୍ଯ୍ୟଟି ଏମିତି ଏକ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ହେବ ଯାହାକୁ ଏମିତି ଏକ ପରିଣାମ ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ, ଯାହା “ଅନ୍ଧକାରମୟ” ଅଟେ।
ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ନିୟମଗୁଡ଼ିକ, ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କୁଞ୍ଜିଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ କରେ ଯେ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚୌଦର ତିନୋଟି ଦୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ସହିତ ଏକ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଏମିତି ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଆଣିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଖାଇବାକୁ ଥିଲା। ସେମାନେ ତାହାକୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ଯେ ପଦ୍ଧତି ବାଛିଥିଲେ, ତାହା ସେହି ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଏହା ଦେଖିବାକୁ ସମର୍ଥ କରେ ଯେ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠାରର ଦୂତ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ଅବତରଣ କଲାବେଳେ, ତାଙ୍କ ହାତରେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଏକ ପୁସ୍ତକ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ଅବଶ୍ୟ ଖାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯଦ୍ୟପି ଅଠାର ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହାକୁ ସିଧାସଳଖ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇନାହିଁ।
ସେହି ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଗୁପ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ ବାବିଲୋନୀୟ ଖାଦ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଯେତେବେଳେ ଚୟନ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଯାହାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ତର୍କ ଏହା ହେଉଛି। ପଶୁର ମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ତର୍କ ଆବଶ୍ୟକ; କାରଣ ଯଦିଓ ଆମକୁ ଏହା ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି ଯେ ପଶୁର ମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ ସମୟରେ “ଚଳଚ୍ଚଳନ” ଏବଂ “ଘଟଣାମାନ” ଘଟିବ, ତଥାପି ଆମକୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି ଯେ ରବିବାରୀୟ ବିଧାନ ପାଇଁ ଚଳଚ୍ଚଳନ “ଅନ୍ଧକାର” ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଛି। ଅନ୍ଧକାରରେ ସେମାନଙ୍କର ଚଳଚ୍ଚଳନକୁ ଦେଖିପାରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଆତ୍ମିକ “ନାଇଟ ଭିଜନ୍ ଗୋଗଲ୍ସ” ଆବଶ୍ୟକ; କାରଣ ଏହା ହେଉଛି ସେହି ମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନ, କିନ୍ତୁ ଏହା “ଅନ୍ଧକାର” ମଧ୍ୟରେ ଗଠିତ ହେଉଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ର ଯେତେବେଳେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001-କୁ ତୃତୀୟ ହାୟର ଆଗମନର ପୂରଣ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା, କେବଳ ସେହି ନିୟମମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯିବ।
“ଶେଷ ଦିନମାନରେ କ’ଣ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି, ତାହା ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯେଣ୍ଟାକି ତାଙ୍କର ଲୋକମାନେ ବିରୋଧ ଓ କ୍ରୋଧର ଝଡ଼ ସମ୍ମୁଖରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରନ୍ତୁ। ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆସୁଥିବା ଝଡ଼କୁ ଶାନ୍ତଭାବେ ଅପେକ୍ଷା କରି ବସି ରହିବାକୁ ନୁହେଁ, ଏହିଭାବେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଯେ ବିପଦର ଦିନରେ ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେବେ। ଆମେ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପରି ହେବା ଉଚିତ, ଅଳସ ଅପେକ୍ଷାରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅଚଳ ବିଶ୍ୱାସ ସହିତ ଆନ୍ତରିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇ। ଏବେ ମନକୁ ଗୌଣ ଗୁରୁତ୍ୱର ବିଷୟମାନଙ୍କରେ ମଗ୍ନ ହେବାକୁ ଦେବାର ସମୟ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ମଣିଷମାନେ ଶୁଇଁ ଅଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଶୟତାନ ସକ୍ରିୟଭାବେ ଏପରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁଛି ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଲୋକମାନେ କୃପା କିମ୍ବା ନ୍ୟାୟ ପାଇବେ ନାହିଁ। ରବିବାର ଆନ୍ଦୋଳନ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନ୍ଧକାରରେ ନିଜ ପଥ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ନେତାମାନେ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଗୋପନ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି ଯେ ଏହାର ଅନ୍ତସ୍ରୋତ କେଉଁ ଦିଗକୁ ଯାଉଛି। ଏହାର ଘୋଷଣାମାନେ ମୃଦୁ ଏବଂ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟଧର୍ମୀୟ ବୋଲି ଦିଶେ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଏହା କଥା କହିବ, ସେତେବେଳେ ଏହା ଅଜଗରର ଆତ୍ମାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବ। ଆମ ସାମର୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଏହି ଆସନ୍ନ ବିପଦକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଯଥାଚିତ ଆଲୋକରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଆମେ ପୂର୍ବାଗ୍ରହକୁ ନିରସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବିବାଦର ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଶ୍ନକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ, ଏପରିଭାବେ ବିବେକ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ସୀମିତ କରିବାର ପଦକ୍ଷେପମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବାଧିକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ପ୍ରତିବାଦ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି। ଆମେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଆମର ବିଶ୍ୱାସର କାରଣ ଦେଇପାରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେବା ଉଚିତ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା କହନ୍ତି: ‘ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ।’” Testimonies, volume 5, 452.
ଦାନିଏଲ୍ ସେହି “ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କୁ” ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ “ଅନ୍ଧକାର” ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ରବିବାର ବିଧାନ ପ୍ରଚଳନର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି। ସେ ଏହା କରିପାରେ, କାରଣ ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ଗଠନର ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା “ଅନ୍ଧକାର” ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଭାବେ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ବିଷୟରେ ଆମର ବିଚାର ଆରମ୍ଭ କରିବୁ।
ଯେଉଁ ପଥକୁ ସେମାନେ ଜାଣିନଥିଲେ, ସେହି ପଥରେ ମୁଁ ଅନ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଆଣିବି; ଯେଉଁ ମାର୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଜାଣିନଥିଲେ, ସେହି ମାର୍ଗରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବି; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକ କରିଦେବି, ଏବଂ ବାକା ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ସିଧା କରିଦେବି। ଏହି ସବୁ କାମ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବି ନାହିଁ। ଯିଶାୟ 42:16.