ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ - ଏକ ଶତ ଦଶମ ସଂଖ୍ୟା

“ଏହି ତୁରୀର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପାଇଁ, ଆମେ ପୁନର୍ବାର ମିସ୍ଟର କିଥଙ୍କ ରଚନାମାନରୁ ଆଧାର ଗ୍ରହଣ କରିବୁ। ଏହି ଲେଖକ ସତ୍ୟସାରଭୂତ ଭାବେ କହିଛନ୍ତି: ‘ସାରାସେନ ଓ ତୁର୍କମାନଙ୍କୁ ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୁରୀ, ଅଥବା ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ, ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରିବା ବିଷୟରେ ଯେପରି ସମାନମତା ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ, ଆପୋକାଲିପ୍ସର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅଂଶ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏପରି ପ୍ରାୟ ଏକରୂପ ସମ୍ମତି ଦୁର୍ଲଭ। ଏହା ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ଏହାକୁ ଭୁଲ ବୁଝିବା ପ୍ରାୟ ଅସମ୍ଭବ। ପ୍ରତ୍ୟେକକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ପାଇଁ ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଦୁଇଟି ପଦ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମଗ୍ରରୂପେ, ସମାନ ଅଂଶରେ, ଉଭୟଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଛି।’”

“‘ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଯେପରି ଜୟଯାତ୍ରା ଦ୍ୱାରା ଉଦୟ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ଜୟଯାତ୍ରା ଦ୍ୱାରାହିଁ ତାହାର ପତନ ଘଟିଲା; କିନ୍ତୁ ସାରାସେନମାନେ ଓ ତୁର୍କମାନେ ସେହି ସାଧନ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏକ ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ କଳିସିୟା ଉପରେ ଏକ ଦଣ୍ଡସ୍ୱରୂପ ବିପଦରେ ପରିଣତ ହେଲା; ଏବଂ ଏହିକାରଣରୁ, ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ତୂରୀମାନଙ୍କୁ, ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀମାନଙ୍କ ପରି, କେବଳ ସେହି ନାମରେ ଅଭିହିତ କରାଯାଇନଥାଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ‘ହାୟ’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.

ସେ ଶାନ୍ତିପୂର୍ବକ ଭାବରେ ପ୍ରଦେଶର ସର୍ବାଧିକ ସମୃଦ୍ଧ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିବ; ଏବଂ ସେ ଏମିତି କାମ କରିବ ଯାହା ତାହାର ପିତୃପୁରୁଷମାନେ କରିନଥିଲେ, ନାହିଁ ତାହାର ପିତୃପିତାମହମାନେ; ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଟ, ଅପହୃତ ସମ୍ପଦ ଓ ଧନରାଶି ବିକୀର୍ଣ୍ଣ କରିବ; ହଁ, ସେ ଦୁର୍ଗମ ଦୁର୍ଗଗୁଡ଼ିକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜର ଯୁକ୍ତିଯୋଜନା ରଚିବ, କିନ୍ତୁ କେବଳ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ଦାନିଏଲ 11:24।

ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟ ଅତୀତ ହୋଇଗଲା; ଆଉ ଦେଖ, ତୃତୀୟ ହାୟ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି। ଏବଂ ସପ୍ତମ ଦୂତ ତୁରୀ ବାଜାଇଲେ; ତାହାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମହାନ ସ୍ୱରଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣାଗଲା, ଯେଉଁମାନେ କହୁଥିଲେ, ଏହି ଜଗତର ରାଜ୍ୟସମୂହ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏବଂ ତାଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି; ଏବଂ ସେ ଯୁଗାନୁଯୁଗ ରାଜ୍ୟ କରିବେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:14, 15.

“ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକବାଦର ହସ୍ତ ଧରିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଗଭୀର ବିଚ୍ଛେଦକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିବାରେ ସର୍ବପ୍ରଥମ ହେବେ; ସେମାନେ ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି ସହ ହାତ ମିଳାଇବା ପାଇଁ ଖାଇର ପାରକୁ ମଧ୍ୟ ହାତ ବଢ଼ାଇବେ; ଏବଂ ଏହି ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତାର ପ୍ରଭାବାଧୀନ ହୋଇ, ଏହି ଦେଶ ବିବେକର ଅଧିକାରକୁ ପଦଦଳିତ କରିବାରେ ରୋମର ପଦଚିହ୍ନକୁ ଅନୁସରଣ କରିବ।” The Great Controversy, 588.

“ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଲୋକମାନେ ଏକ ବିଶେଷ ଅନୁଗ୍ରହପ୍ରାପ୍ତ ଜନସମୂହ ହୋଇଆସିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଧର୍ମୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତାକୁ ସୀମିତ କରିବେ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେବେ, ଏବଂ ପୋପତନ୍ତ୍ରକୁ ସମର୍ଥନ ଦେବେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଅପରାଧର ପରିମାଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, ଏବଂ ‘ଜାତୀୟ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ’ ସ୍ୱର୍ଗର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ଲେଖିତ ହେବ। ଏହି ଧର୍ମତ୍ୟାଗର ପରିଣାମ ହେବ ଜାତୀୟ ବିନାଶ।” Review and Herald, May 2, 1893.

“ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଶ୍ୱାସ, କୁହୁକାହାଣି, ଓ ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲକୁ କନାନ ଦେଶରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଥିଲା। ସେହି ଏକେ ପାପଗୁଡ଼ିକ ଆଧୁନିକ ଇସ୍ରାଏଲର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ କନାନରେ ପ୍ରବେଶକୁ ବିଳମ୍ବିତ କରିଛି। ଏହି ଦୁଇ ଘଟଣାର କେହିଥିରେ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ଦୋଷୀ ନଥିଲା। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅବିଶ୍ୱାସ, ସାଂସାରିକତା, ଅସମର୍ପଣ, ଓ ବିବାଦ ହିଁ ଆମକୁ ଏତେ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି ପାପ ଓ ଦୁଃଖର ଜଗତରେ ରଖିଆସିଛି।” Selected Messages, book 2, 69.

“ଦୂତ କହିଲେ, ‘ତୃତୀୟ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୁଛଗୁଛ କରି ବାନ୍ଧୁଛନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭଣ୍ଡାର ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରୁଛନ୍ତି।’ ଏହି ଛୋଟ ଦଳଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା, ଯେପରି ସେମାନେ କଠୋର ପରୀକ୍ଷା ଓ ସଂଘର୍ଷମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଆସିଥିଲେ। ଏବଂ ଏପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏମାତ୍ର ଏକ ମେଘର ପଛରୁ ଉଦିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁମଣ୍ଡଳ ଉପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର ଫଳରେ ସେମାନେ ବିଜୟୋଲ୍ଲାସୀ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲେ, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେପରି ସେମାନଙ୍କର ବିଜୟ ପ୍ରାୟ ସାଧିତ ହୋଇଯାଇଛି।” Early Writings, 88.

“ଯୀଶୁ ସର୍ବପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଇବା ପରେ, ସବ୍ବାଥର ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନେ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଯେପରି ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେପରି ଦେବଙ୍କର ଜନମାନେ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ, ଯେ ସେମାନେ ଦେବଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରିବେ କି ନାହିଁ। ମୁଁ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଦିଗକୁ ସଙ୍କେତ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି, ଯିଏ ନିରାଶ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରାଳୟର ସର୍ବପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାର ପଥ ଦେଖାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ସର୍ବପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାବେଳେ, ସେଠାରେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ଆଶା ଓ ଆନନ୍ଦ ପୁନର୍ବାର ଉତ୍ସରିତ ହୁଏ। ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ତାକୁଥିବା, ଅତୀତକୁ ପୁନର୍ବିବେଚନା କରୁଥିବା ଦେଖିଲି—ଯୀଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ଘୋଷଣାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, 1844 ମସିହାରେ ସମୟ ବିତିଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ଅନୁଭବର ସମସ୍ତ ପଥ ଧରି। ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ନିରାଶାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଦେଖନ୍ତି, ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଓ ନିଶ୍ଚିତତା ପୁନଃ ସେମାନଙ୍କୁ ସଚେତନ ଓ ସଜୀବ କରେ। ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଉପରେ ଆଲୋକ ପତିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ନିଶ୍ଚୟ ଦେବ ନିଜର ରହସ୍ୟମୟ ପ୍ରଭୁତ୍ୱମୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ କରିଆସିଛନ୍ତି।” Early Writings, 254.

“[ଗଣନା 32:6–15, ଉଦ୍ଧୃତ।] ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଜଣେ ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଦେବତା, ତଥାପି ସେ ଏହି ପିଢ଼ୀରେ ନିଜ ଜନଙ୍କର ପାପ ଓ ଅପରାଧକୁ ନେଇ ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। ଯଦି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନେ ତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶରେ ଚାଲିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଥାନ୍ତା, ସତ୍ୟର ସନ୍ଦେଶ ପୃଥିବୀର ସମଗ୍ର ପୃଷ୍ଠରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ବହନ କରାଯାଇଥାନ୍ତା। ଯଦି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥାନ୍ତେ ଓ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ଯଦି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେହି ଦୂତ, ଯିଏ ସେହି ଚାରି ଦୂତଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ଦେଶ ନେଇ ଆକାଶମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼ୁଥିଲେ—ଯେମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବାତାସ ବହିବା ପାଇଁ ତାହାମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ଥିଲେ—ଚିତ୍କାର କରି କହୁନଥାନ୍ତେ, ଧର, ଧର, ସେହି ଚାରି ବାତାସକୁ ଧର, ଯେଣ୍ଞାହେଲେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବହିନପାରନ୍ତୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କପାଳରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିନଥାଏ। କିନ୍ତୁ ଲୋକମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲ ପରି, ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ଅପବିତ୍ର ଥିବାରୁ, ସମୟ ଦୀର୍ଘୀଭୂତ ହେଉଛି, ଯେଣ୍ଞାହେଲେ ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଘୋଷିତ କୃପାର ଶେଷ ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣିପାରନ୍ତୁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି, ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ ବିଳମ୍ବିତ ହୋଇଛି। ଅନେକେ ସତ୍ୟକୁ ଶୁଣିନାହାନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଣିବା ଓ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେବାର ସୁଯୋଗ ଦେବେ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ରସର ହେବ।” Manuscript Releases, volume 15, 292.

ଏବଂ ଯେ ଦୂତଙ୍କୁ ମୁଁ ସମୁଦ୍ର ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଦେଖିଥିଲି, ସେ ନିଜ ହାତ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରତି ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ଯୁଗାନ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ, ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ, ପୃଥିବୀ ଓ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ, ସମୁଦ୍ର ଓ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସେହିଜଣଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କଲେ ଯେ, ଆଉ ବିଳମ୍ବ ହେବ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସପ୍ତମ ଦୂତଙ୍କର ଧ୍ୱନିର ଦିନମାନରେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ତୂରୀ ବାଜାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବେ, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ସମାପ୍ତ ହେବ, ଯେପରି ସେ ନିଜ ଦାସ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:5–7.

ଏହାର ପରେ ମୁଁ ଆଉ ଜଣେ ଦୂତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲି; ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମହାନ ଅଧିକାର ଥିଲା; ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ପୃଥିବୀ ଆଲୋକିତ ହୋଇଗଲା। ଏବଂ ସେ ପ୍ରବଳ ସ୍ୱରରେ ଜୋରେ ଘୋଷଣା କରି କହିଲେ, “ମହାନ ବାବିଲନ ପତିତ ହୋଇଛି, ପତିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ସେ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମାମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଶୁଚି ଓ ଘୃଣାସ୍ପଦ ପକ୍ଷୀର ପିଞ୍ଜରା ହୋଇଯାଇଛି। କାରଣ ସମସ୍ତ ଜାତି ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରର କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ତାହା ସହିତ ବ୍ୟଭିଚାର କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ତାହାର ଭୋଗବିଲାସର ପ୍ରଚୁରତା ଦ୍ୱାରା ଧନୀ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1–3.

“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ବାତାସଗୁଡ଼ିକୁ ରୋକି ରଖୁଛନ୍ତି, ଯେଣୁ ବାତାସ ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ସମୁଦ୍ର ଉପରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଗଛ ଉପରେ ବହି ନ ପାରେ, ଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦାସମାନଙ୍କର ଲଳାଟରେ ମୋହର ଲାଗି ନଯାଏ। ସେହି ପ୍ରବଳ ଦୂତଙ୍କୁ ପୂର୍ବଦିଗରୁ (କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦିଗରୁ) ଉଦୟ ହେଉଥିବାରେ ଦେଖାଯାଏ। ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୋହର ଅଛି, କିମ୍ବା ସେହି ଏକମାତ୍ର ତାଙ୍କର, ଯିଏ ଜୀବନ ଦେଇପାରନ୍ତି, ଯିଏ ଲଳାଟ ଉପରେ ସେହି ଚିହ୍ନ କିମ୍ବା ଲେଖା ଅଙ୍କିତ କରିପାରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ଅମରତ୍ୱ, ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ଦିଆଯିବ। ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦୂତଙ୍କର କଣ୍ଠସ୍ୱରହିଁ ସେହି ଅଧିକାର ରଖୁଥିଲା, ଯାହା ଚାରିଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଉଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ନ ଦେଉଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚାରିଟି ବାତାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବାରେ ସମର୍ଥ ଥିଲା।” Testimonies to Ministers, 445.

“ଆମର ଚିନ୍ତନ, ସାନ୍ତ୍ୱନା ଓ ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 7 ରେ କିପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଚିତ୍ରଣ ଦିଆଯାଇଛି! ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଚାରିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ନିଜକୁ ମୁକ୍ତିମୂଲ୍ୟରୂପେ ଦେଇ ଜଗତକୁ କ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କେତେକ ଚୟିତଜନ ଅଛନ୍ତି। କିଏ? ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଛନ୍ତି।”

“ଯୋହନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଇଲା: ‘ଏବଂ ମୁଁ ପୂର୍ବଦିଗରୁ ଆରୋହଣ କରୁଥିବା ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ଥିଲା’ (Revelation 7:2)। ସେ କିଏ? ସେ ନିୟମର ଦୂତ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦିଗରୁ ଆସୁଛନ୍ତି। ସେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରୁ ଉଦିତ ପ୍ରଭାତକିରଣ। ସେ ଜଗତର ଆଲୋକ। ‘ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ଥିଲା; ଏବଂ ସେହି ଜୀବନ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଲୋକ ଥିଲା’ (John 1:4)। ଏହି ସେଇ ଜଣ, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯିଶାୟ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି: ‘ଆମ ପାଇଁ ଏକ ଶିଶୁର ଜନ୍ମ ହୋଇଛି, ଆମ ପାଇଁ ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି: ଏବଂ ଶାସନ ତାଙ୍କ କନ୍ଧ ଉପରେ ରହିବ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ନାମ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ପରାମର୍ଶଦାତା, ପରାକ୍ରମୀ ପରମେଶ୍ୱର, ଅନନ୍ତକାଳୀନ ପିତା, ଶାନ୍ତିର ରାଜକୁମାର ବୋଲି କୁହାଯିବ’ (Isaiah 9:6)। ସେ ସ୍ୱର୍ଗର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତସେନାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିକାରଶାଳୀ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିରୂପେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଡାକିଲେ—ସେମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଓ ସମୁଦ୍ରକୁ କ୍ଷତି କରିବା ପାଇଁ ଅଧିକାର ଦିଆଯାଇଥିଲା—ଏହା କହି: ‘ପୃଥିବୀକୁ, ସମୁଦ୍ରକୁ, କିମ୍ବା ଗଛମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଆମ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଦାସମାନଙ୍କ ଲଲାଟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ କରିନାହୁଁ’ (Revelation 7:2, 3)।”

“ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟତା ଓ ମାନବତାର ଐକ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଛି। ଚାରି ଦୂତଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ପବନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟାୟଟି ପଢ଼। ‘କ୍ଷତି କରିନାହଁ’ ବୋଲି ଯେ ଧ୍ୱନି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ସେହି ଧ୍ୱନି ପୁନଃସ୍ଥାପନକାରୀ, ମୁକ୍ତିଦାତାଙ୍କର ଅଟେ।”

“ବିଚାର ଓ କ୍ରୋଧକୁ କେବଳ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବ, ଦମିତ ରଖିବାକୁ ଥିଲା। ସନ୍ଦେଶ—ସତର୍କବାଣୀ ଓ କୃପାର ସେହି ଶେଷ ସନ୍ଦେଶ—ଧନ ପ୍ରତି ସ୍ୱାର୍ଥପର ପ୍ରେମ, ସୁବିଧା ପ୍ରତି ସ୍ୱାର୍ଥପର ପ୍ରେମ, ଏବଂ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟର ଅଯୋଗ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନରେ ବିଳମ୍ବିତ ହୋଇଆସିଛି। ଯେ ଦୂତ ନିଜ ମହିମାରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିବେ, ସେ ସେହି ମାନବୀୟ ସାଧନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଆସିଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ଦୀପ୍ତିତ ହୋଇପାରିବ; ଏବଂ ସେମାନେ ଏପରିଭାବେ ସହକାର କରନ୍ତି, ଯେପରି ସେହି ପବିତ୍ର, ଗମ୍ଭୀର ଗୁରୁତ୍ୱରେ ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ଜଗତର ଭାଗ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବ।” Manuscript Releases, volume 15, 222.

“ଯଦି ଏପରି ଦୃଶ୍ୟମାନ ସମ୍ମୁଖେ ଆସିବାକୁ ଥାଏ, ଯଦି ଦୋଷୀ ଜଗତ ଉପରେ ଏତେ ଭୟାନକ ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଥାଏ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ କେଉଁଠାରେ ରହିବ? କ୍ରୋଧର ସମୟ ଅତୀତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ କିପରି ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବେ? ଯୋହନ ପ୍ରକୃତିର ଉପାଦାନମାନଙ୍କୁ—ଭୂମିକମ୍ପ, ଝଡ଼, ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ସଂଘର୍ଷକୁ—ଚାରିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରି ରଖାଯାଉଥିବାରୂପେ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ଆଦେଶ ନ ଦେଇପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପବନମାନେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣାଧୀନ ଅଛନ୍ତି। ସେଠାରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିୟାର ସୁରକ୍ଷା ଅଛି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ପବନମାନଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ରଖୁଛନ୍ତି, ଯେପରିକି ସେହି ପବନମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ, କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ର ଉପରେ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଗଛ ଉପରେ ବହିନ ପାରନ୍ତୁ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କ ଲଳାଟରେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରାଯିବ ନାହିଁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତଙ୍କୁ ପୂର୍ବଦିଗରୁ (କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦିଗରୁ) ଉଦୟ ହେଉଥିବାରୂପେ ଦେଖାଯାଉଛି। ଏହି ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ମୁଦ୍ରା ଅଛି, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହିଜଣଙ୍କର, ଯିଏ କେବଳ ଜୀବନ ଦେଇପାରନ୍ତି, ଯିଏ ଲଳାଟ ଉପରେ ସେହି ଚିହ୍ନ କିମ୍ବା ଲେଖା ଅଙ୍କିତ କରିପାରନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ଅମରତ୍ୱ, ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ। ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦୂତଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ହିଁ ସେହି ଅଧିକାର ଥିଲା, ଯାହା ଚାରିଜଣ ଦୂତଙ୍କୁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରି ପବନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ ସେ ନିଜେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେବେ।”

“ଯେମାନେ ଜଗତ, ଶରୀର, ଏବଂ ଶୟତାନ ଉପରେ ଜୟଲାଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି କୃପାପାତ୍ର ହେବେ ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଯେମାନଙ୍କର ହାତ ପବିତ୍ର ନୁହେଁ, ଯେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଶୁଦ୍ଧ ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜୀବନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ରହିବ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ପାପର ଯୋଜନା କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ତାହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଣତ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅତିକ୍ରମିତ ହେବେ। କେବଳ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ମନୋଭାବରେ ସେହିମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ମହା ପ୍ରତିରୂପମୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦିନରେ ନିଜ ପାପଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ଅନୁତାପ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ସ୍ୱୀକୃତ ଏବଂ ଚିହ୍ନିତ ହେବେ। ଯେମାନେ ନିଜ ତାରକଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ପାଇବାକୁ ଅଟଳଭାବରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସତର୍କ ରହୁଛନ୍ତି—ପ୍ରଭାତର ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବାମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଆତୁରତାରେ ଏବଂ ଆକାଙ୍କ୍ଷାରେ—ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମୋହରପ୍ରାପ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣିତ ହେବ। ଯେମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା ଉପରେ ସତ୍ୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ଯେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ଘୋଷିତ ବିଶ୍ୱାସ ସହ ସମଞ୍ଜସ ହେବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ପାପରେ ପ୍ରଲୋଭିତ ହୋଇ, ନିଜ ହୃଦୟରେ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଦୁଷିତ କରି, ଏବଂ ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ପାପରେ ଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କଳୁଷିତ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ନାମ ଜୀବନ ପୁସ୍ତକରୁ ମୋଛି ଦିଆଯିବ, ଏବଂ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିର ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବେ, ନିଜ ଦୀପସହ ନିଜ ପାତ୍ରମାନଙ୍କରେ କୌଣସି ତେଲ ନଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ। ‘ଯେମାନେ ମୋର ନାମକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧର୍ମର ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ପକ୍ଷମାନଙ୍କରେ ଆରୋଗ୍ୟ ନେଇ ଉଦୟ ହେବ।’”

“ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଦାସମାନଙ୍କର ଏହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସେହି ଏକେଇ ବିଷୟ ଯାହା ଏଜିକିଏଲଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଯୋହନ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାରଜନକ ପ୍ରକାଶନର ସାକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ସେ ସମୁଦ୍ର ଓ ତାହାର ତରଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଦେଖିଥିଲେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଭୟରେ ବିଫଳ ହେଉଥିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ ହୋଇଥିବା, ଓ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରର ମଝିରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେଉଥିବା (ଯାହା ଶାବ୍ଦିକ ଭାବେ ଘଟୁଛି) ଦେଖିଥିଲେ; ତାହାର ଜଳ ଗର୍ଜନମୟ ଓ ଉତ୍ତାଳ ହୋଇଯାଇଥିବାକୁ, ଏବଂ ତାହାର ଫୁଲାଣରେ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବାକୁ ସେ ଦେଖିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମହାମାରୀ, ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ତାହାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟସାଧନ କରୁଥିବା ବିଷୟରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା।” Testimonies to Ministers, 445.