ଦାନିଏଲଙ୍କର ପୁସ୍ତକ - ଏକଶ ବାରো নম୍ବର

ଏବଂ ଦେବତା ସେହି ବାଳକଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ; ଏବଂ ସେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା, ଓ ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କଲା, ଏବଂ ଧନୁର୍ଧର ହେଲା। ଆଦିପୁସ୍ତକ 21:20.

ବାବିଲୋନର ଦେଶରୁ ପଳାଇ ଓ ପଳାୟନ କରି ବାହାରୁଥିବାମାନଙ୍କର ସ୍ୱର, ସିଓନରେ ଆମର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଶୋଧ, ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତିଶୋଧ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ। ବାବିଲୋନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କର; ହେ ସମସ୍ତେ ଯେ ଧନୁଷ ଟାଣୁଛ, ତାହାର ଚାରିପାଖରେ ଶିବିର ସ୍ଥାପନ କର; ସେଥିରୁ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ପଳାଇବାକୁ ଦିଅ ନାହିଁ; ତାହାର କର୍ମ ଅନୁସାରେ ତାହାକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅ; ସେ ଯାହା କରିଛି, ସେହି ସବୁ ଅନୁସାରେ ତାହା ପ୍ରତି କର; କାରଣ ସେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିରୋଧରେ, ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ପବିତ୍ରଜନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଗର୍ବ କରିଅଛି। ଯିରିମିୟ 50:28, 29।

ତାପରେ ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ଯେ କହୁଥିଲା, ହେ ମୋର ଲୋକମାନେ, ତାହାଠାରୁ ବାହାରି ଆସ, ଯେଣୁ ତୁମେ ତାହାର ପାପରେ ଅଂଶୀ ନ ହଉ, ଏବଂ ତାହାର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାମାନଙ୍କରେ ଅଂଶ ନ ପାଉ। କାରଣ ତାହାର ପାପ ସ୍ୱର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ତାହାର ଅଧର୍ମମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଯେପରି ତୁମମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେଇଥିଲା, ସେହିପରି ତାହାକୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦିଅ; ଏବଂ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତାହାକୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ଦିଅ; ସେ ଯେ ପାତ୍ରରେ ପୁରିଥିଲା, ସେହି ପାତ୍ରରେ ତାହା ପାଇଁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ପୁର। ସେ ଯେତେ ପରିମାଣରେ ନିଜକୁ ମହିମାନ୍ୱିତ କରିଛି ଏବଂ ଭୋଗବିଲାସରେ ବାସ କରିଛି, ସେତେ ପରିମାଣରେ ତାହାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଶୋକ ଦିଅ; କାରଣ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହେ, ମୁଁ ରାଣୀ ହୋଇ ବସିଛି, ମୁଁ ବିଧବା ନୁହେଁ, ଏବଂ ମୁଁ କଦାପି ଶୋକ ଦେଖିବି ନାହିଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:4–7।

“ଅନ୍ତ୍ୟ ବର୍ଷା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ଷିବାକୁ ଅଛି। ଗୋଟିଏ ପ୍ରବଳ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରିବାକୁ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେବ।” Review and Herald, April 21, 1891.

“ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ସମୟକୁ ଲାଗୁହେଉଛି ବୋଲି ସେମାନେ ଯେଭଳି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏମିତି ଶିକ୍ଷା ଓତପ୍ରୋତ ଭାବେ ବୁଣାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ଅନିଶ୍ଚିତତା ଓ ଅପେକ୍ଷାଭରା ସ୍ଥିତି ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଅନୁକୂଳ ଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟଧାରଣ କରି ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲା ଯେ, ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ସେମାନଙ୍କର ବୁଝିବାରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା, ତାହା ଯଥାସମୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯିବ।”

“ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହବକ୍କୂକ 2:1–4 ର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲା: ‘ମୁଁ ମୋର ପହରାସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହେବି, ଏବଂ ମୀନାର ଉପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବି, ଏବଂ ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବି, ଏବଂ ମୋତେ ତିରସ୍କାର କରାଯାଇଲେ ମୁଁ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି, ତାହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିବି। ତାହାପରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଦର୍ଶନଟି ଲେଖ, ଏବଂ ତାହାକୁ ପଟିଆମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଲେଖ, ଯେପରି ପଢ଼ୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଦୌଡ଼ି ପାରେ। କାରଣ ସେହି ଦର୍ଶନ ଏଯାଏଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ସେ କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ; ଯଦ୍ୟପି ତାହା ବିଳମ୍ବ ହୁଏ, ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ। ଦେଖ, ଯାହାର ପ୍ରାଣ ଅହଂକାରରେ ଫୁଲିଉଠିଛି, ସେ ତାହାର ଭିତରେ ସରଳ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ।’”

“୧୮୪୨ ମସିହାରେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଦିଆଯାଇଥିବା—‘ଦର୍ଶନଟି ଲେଖ, ଏବଂ ତାହାକୁ ଫଳକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ଲେଖ, ଯେପରି ପଢୁଥିବା ଲୋକ ଦୌଡ଼ିପାରେ’—ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଚାର୍ଲ୍ସ ଫିଚ୍‌ଙ୍କୁ ଦାନିୟେଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦର୍ଶନଗୁଡ଼ିକୁ ଚିତ୍ରିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚାର୍ଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାର ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା। ଏହି ଚାର୍ଟର ପ୍ରକାଶନକୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞାର ଏକ ପୂରଣ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା। କିନ୍ତୁ ସେ ସମୟରେ କେହି ଧ୍ୟାନ ଦେଇନଥିଲେ ଯେ ସେହି ଏକେଇ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଦର୍ଶନର ସିଦ୍ଧିରେ ଏକ ପ୍ରତୀତ ବିଳମ୍ବ—ଏକ ଅପେକ୍ଷାର ସମୟ—ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ନିରାଶା ପରେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରବାକ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରତୀତ ହେଲା: ‘ଦର୍ଶନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ସେ କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କହିବ ନାହିଁ; ଯଦିଓ ତାହା ବିଳମ୍ବ କରେ, ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ସେ ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ.... ଧର୍ମୀ ଲୋକ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ବଞ୍ଚିବ।’”

ଯିହେଜ୍କେଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଏକ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ସାନ୍ତ୍ୱନାର ଉତ୍ସ ହୋଇଥିଲା: “ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା, କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ଇସ୍ରାଏଲ ଦେଶରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି କିପରି ପ୍ରବାଦ ଅଛି, ଯେ, ଦିନ ବିଳମ୍ବ ହେଉଅଛି, ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଉଅଛି? ଏହେତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହ, ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି.... ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନର ଫଳ ସିଦ୍ଧ ହେବ.... ମୁଁ କହିବି, ଓ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ ମୁଁ କହିବି, ତାହା ସିଦ୍ଧ ହେବ; ତାହା ଆଉ ବିଳମ୍ବ ହେବ ନାହିଁ।” “ଇସ୍ରାଏଲ-ଗୃହର ଲୋକମାନେ କହୁଅଛନ୍ତି, ସେ ଯେଉଁ ଦର୍ଶନ ଦେଖେ, ତାହା ଅନେକ ଦିନ ପରେ ଘଟିବ, ଓ ସେ ଅତି ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରେ। ଏହେତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହ, ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି; ମୋର କୌଣସି ବାକ୍ୟ ଆଉ ବିଳମ୍ବିତ ହେବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ କହିଛି, ତାହା ସିଦ୍ଧ ହେବ।” ଯିହେଜ୍କେଲ 12:21–25, 27, 28।” The Great Controversy, 391–393.

“ପଦ 10। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପୁଛଗୁଡ଼ିକ ବିଛିମାନଙ୍କ ପରି ଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପୁଛରେ ଦଂଶନ ଥିଲା; ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିଲା। 11। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଅଥାହ ଗର୍ତ୍ତର ଦୂତ, ଯାହାଙ୍କର ନାମ ଇବ୍ରାନୀ ଭାଷାରେ ଆବାଦ୍ଦୋନ, କିନ୍ତୁ ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ ତାହାଙ୍କର ନାମ ଆପୋଲ୍ଲିଓନ।”

“ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଥ୍‌ ପ୍ରଥମ ପାଞ୍ଚଟି ତୁରୀର ଧ୍ୱନି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ଯୋଗାଇ ଆସିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏବେ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ବିଦାୟ ନେବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏବଂ ଏଠାରେ ପ୍ରବର୍ତ୍ତିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ନୂତନ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ—ଅର୍ଥାତ୍, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀୟ କାଳାବଧିଗୁଡ଼ିକର—ପ୍ରୟୋଗକୁ ଆଗେଇ ନେବାକୁ ହେବ।”

“ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିଲା.—1. ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେମାନେ କେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଥିଲେ?—ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହିଁ, ଯେମାନଙ୍କୁ ପରେ ସେମାନେ ବଧ କରିବାକୁ ଥିଲେ (ପଦ 15 ଦେଖନ୍ତୁ); ‘ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ତୃତୀୟାଂଶ,’ ଅର୍ଥାତ୍ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ତୃତୀୟ ଅଂଶ,—ଏହାର ଗ୍ରୀକ ବିଭାଗ।”

“୨. ସେମାନେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାର କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଥିଲେ? ୧୧ତମ ପଦ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେଉଛି।

“(1) ‘ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ।’ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଧ ସମୀପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ମହମ୍ମଦାନମାନେ ବିଭିନ୍ନ ନେତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ନାନା ଦଳରେ ବିଭକ୍ତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ହୋଇଥିବା କୌଣସି ସାର୍ବଜନୀନ ନାଗରିକ ଶାସନ ନଥିଲା। ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଧ ସମୀପରେ, ଓଥମାନ୍ ଜଣେ ଏମିତି ଏକ ଶାସନର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀକାଳରେ ଅଟୋମାନ୍ ଶାସନ, କିମ୍ବା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲା; ଏହା କ୍ରମେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ମହମ୍ମଦାନ ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ମହାନ ଏକତ୍ର ରାଜତନ୍ତ୍ରରେ ସଂଘଟିତ କଲା।”

“(2) ରାଜାଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ। ‘ଯିଏ ଅଗାଧ ଗର୍ତ୍ତର ଦୂତ ଅଟନ୍ତି।’ ଜଣେ ଦୂତ ବୋଲି କୁହିଲେ ସେ ଜଣେ ସନ୍ଦେଶବାହକ, ସେବକ, ଭଲ କିମ୍ବା ମନ୍ଦ—ଉଭୟ ହୋଇପାରେ, ଏବଂ ସେ ସବୁବେଳେ ଆତ୍ମିକ ସତ୍ତା ହୋଇନଥାଏ। ‘ଅଗାଧ ଗର୍ତ୍ତର ଦୂତ,’ ଅର୍ଥାତ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଗର୍ତ୍ତ ଖୋଲାଗଲା, ସେଠାରୁ ଯେ ଧର୍ମ ବାହାରିଲା, ତାହାର ପ୍ରଧାନ ସେବକ। ସେହି ଧର୍ମ ହେଉଛି ମୋହମ୍ମଦୀୟ ଧର୍ମ, ଏବଂ ସୁଲତାନ ହେଉଛନ୍ତି ତାହାର ପ୍ରଧାନ ସେବକ। ‘ସୁଲତାନ, କିମ୍ବା ଗ୍ରାଣ୍ଡ ସେନିଅର, ଯେପରି ସାଧାରଣତଃ ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ, ସେ ଏକେ ସମୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାଲିଫ, କିମ୍ବା ମହାୟାଜକ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି; ନିଜ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମିକ ଗରିମାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୌକିକ ଅଧିକାର ସହିତ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।’—World As It Is, p.361.”

“(୩) ତାହାର ନାମ। ଇବ୍ରୀୟ ଭାଷାରେ, ‘ଅବଦ୍ଦୋନ୍,’ ଅର୍ଥାତ୍ ବିନାଶକ; ଗ୍ରୀକ ଭାଷାରେ, ‘ଅପୋଲ୍ଲିଓନ୍,’ ଅର୍ଥାତ୍ ସମୂଳେ ନାଶ କରୁଥିବା, କିମ୍ବା ବିନାଶ କରୁଥିବା। ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ନାମ ଥିବାରୁ, ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ସେହି ଶକ୍ତିର ନାମ ତୁଳନାରେ ତାହାର ସ୍ୱଭାବକୁ ହିଁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଯଦି ତେଣୁ, ଉଭୟ ଭାଷାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ପରି, ସେ ଜଣେ ବିନାଶକ। ଏହିପରି ସ୍ୱଭାବ ହିଁ ସଦା ଓଟୋମାନ୍ ଶାସନର ଥିଲା।”

“କିନ୍ତୁ ଓଥମାନ ଗ୍ରୀକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ତାହାର ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣ କେବେ କଲା?—ଗିବନଙ୍କ ଅନୁସାରେ, Decline and Fall, etc., ‘ଓଥମାନ ପ୍ରଥମେ ଜୁଲାଇ 27, 1299 ତାରିଖରେ ନିକୋମିଡିଆର ଭୂଭାଗରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।’”

“କେତେକ ଲେଖକଙ୍କର ଗଣନା ଏହି ଧାରଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇଛି ଯେ, ଏହି କାଳଟି ଓଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପନା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଏକ ତ୍ରୁଟି; କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କେବଳ ଜଣେ ରାଜା ଥିବାକୁ ଥିଲା ନୁହେଁ, ବରଂ ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାକୁ ଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଯନ୍ତ୍ରଣାର ଏହି କାଳଟି ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣ ପୂର୍ବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରୁନଥିଲା, ଯାହା, ଉପରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଥିବା ପରି, July 27, 1299 ଥିଲା।”

“ଏହି ଆରମ୍ଭବିନ୍ଦୁକୁ ଆଧାର କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଯେ ଗଣନା କରାଯାଇଥିଲା, ସେହିଟି 1838 ମସିହାରେ ଜେ. ଲିଚଙ୍କ ଦ୍ୱାରା Christ’s Second Coming, etc. ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା।”

“‘ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଥିଲା।’ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ଆଦେଶ ବିସ୍ତାରିତ ଥିଲା—ନିରନ୍ତର ଲୁଟପାଟ ଦ୍ୱାରା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବା ପାଇଁ, କିନ୍ତୁ ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ। ‘ପାଞ୍ଚ ମାସ,’ ପ୍ରତି ମାସକୁ ତିରିଶି ଦିନ ହିସାବରେ, ଆମକୁ ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶ ଦିନ ଦେଉଛି; ଏବଂ ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ହେତୁ, ସେମାନେ ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶ ବର୍ଷକୁ ସୂଚିତ କରେ। ଜୁଲାଇ 27, 1299 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏହି ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶ ବର୍ଷ 1449 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ। ସେହି ସମସ୍ତ ଅବଧି ଜୁଡ଼ି ତୁର୍କମାନେ ଗ୍ରୀକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିରୋଧରେ ପ୍ରାୟ ନିରନ୍ତର ଯୁଦ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ, ତଥାପି ତାହାକୁ ବିଜୟ କରିପାରି ନଥିଲେ। ସେମାନେ ଗ୍ରୀକ ପ୍ରାନ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକକୁ ଦଖଳ କରି ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତଥାପି କନ୍ଷ୍ଟାନ୍ଟିନୋପଲରେ ଗ୍ରୀକ ସ୍ୱାଧୀନତା ବଜାୟ ରହିଥିଲା। କିନ୍ତୁ 1449 ମସିହାରେ, ଏହି ଏକ ଶତ ପଞ୍ଚାଶ ବର୍ଷର ସମାପ୍ତି ସମୟରେ, ଗୋଟିଏ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଲା, ଯାହାର ଇତିହାସ ପରବର୍ତ୍ତୀ ତୁରୀ ଅଧୀନରେ ମିଳିବ।” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

“1840 ମସିହାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଉ ଗୋଟିଏ ଚମତ୍କାରକ ପୂରଣ ବ୍ୟାପକ ଆଗ୍ରହକୁ ଉଦ୍ଦୀପ୍ତ କଲା। ତାହାର ଦୁଇ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା ପ୍ରମୁଖ ସେବକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଜୋସିଆ ଲିଚ୍, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 9 ର ଗୋଟିଏ ବ୍ୟାଖ୍ୟାତ୍ମକ ପ୍ରକାଶନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଅଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପତନର ପୂର୍ବକଥନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଗଣନାନୁସାରେ, ଏହି ଶକ୍ତି ... 11 ଅଗଷ୍ଟ, 1840 ରେ ପରାଜିତ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ କନ୍ଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲରେ ଅଟୋମାନ ଶକ୍ତି ଭଙ୍ଗ ହେବ ବୋଲି ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ଏବଂ ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଏହିପରି ହେବ ବୋଲି ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ।’”

“ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ସମୟରେ, ତୁର୍କୀ ତାହାର ରାଜଦୂତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ୟୁରୋପର ମିଳିତ ଶକ୍ତିମାନ୍ମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାକୁ ସ୍ୱୀକାର କଲା, ଏବଂ ଏହିପରି ସେ ନିଜକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜାତିମାନଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ରଖିଲା। ଏହି ଘଟଣା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ପୂରଣ କଲା। ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜଣାପଡ଼ିଲା, ଅନେକ ଜନ ମିଲର ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହୀତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କର ସଠିକତା ବିଷୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆଗମନ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ପ୍ରେରଣା ମିଳିଲା। ଶିକ୍ଷିତ ଏବଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମିଲରଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ମତାମତର ପ୍ରଚାର ଓ ପ୍ରକାଶନ—ଉଭୟରେ; ଏବଂ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା।” The Great Controversy, 334, 335.

“ଗତକାଳରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରାର ମହାନ ଇତିହାସ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସନ୍ଦେହ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଶୟତାନ ମନରେ ଯେକୌଣସି ପ୍ରଶ୍ନ ଉଦ୍ଭୂତ କରାଇ ପାରେ, ସେହି ସବୁ ତାହାର ଶୟତାନୀ ମହିମାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବ ଏବଂ ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧ ଅଟେ। ଆମ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ମହାନ ଗୌରବରେ ଶୀଘ୍ର ଆଗମନର ସୁସମାଚାର ସତ୍ୟ ଅଟେ, ଏବଂ 1840 ମସିହାରେ ଏହାର ପ୍ରଘୋଷଣରେ ଅନେକ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳିତ ହୋଇଥିଲା।” Manuscript Releases, volume 9, 134.