ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଚିହ୍ନମାନଙ୍କର ପୂରଣ ବିଷୟ ଇତିହାସକାରମାନଙ୍କ, ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦର ଅଗ୍ରଗାମୀମାନଙ୍କ ଏବଂ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଚୁର ଭାବେ ଆଲୋଚିତ ହୋଇଛି। ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପରି ଏତେ ପରିଚିତ ନୁହେଁ। କେବଳ ଅଳ୍ପେକେ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି ଯେ “ଜାତିମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟ” “ପୃଥିବୀ” ଉପରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୂରଣ ପାଇଥିଲା। “ସ୍ୱର୍ଗର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନଙ୍କ” କମ୍ପନର ପ୍ରତୀକ, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନଙ୍କର କମ୍ପନ କ’ଣ ସୂଚାଏ ତାହାଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଭାବେ, କ’ଣ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ସେ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହନ୍ତି। ଏବଂ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ମେଘମଧ୍ୟରେ ଆସିବା” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା “ଆଗମନ” ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା।

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆଗମନର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିନ ଓ ଘଣ୍ଟା ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇନାହିଁ। ଉଦ୍ଧାରକ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ସ୍ୱୟଂ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆବିର୍ଭାବର ଘଣ୍ଟାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେ କେତେକ ଘଟଣାର ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ସମୀପରେ ଅଛି। ସେ କହିଲେ, ‘ସୂର୍ଯ୍ୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ରରେ, ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କରେ ଚିହ୍ନ ହେବ।’ ‘ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରମୟ ହେବ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ତାହାର ଆଲୋକ ଦେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଆକାଶର ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ପଡ଼ିଯିବେ।’ ପୃଥିବୀ ଉପରେ, ସେ କହିଲେ, ‘ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଙ୍କଟ ଓ ଦିଗ୍ଭ୍ରାନ୍ତି ହେବ; ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ତରଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ହେବ; ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଯାହା କିଛି ଆସୁଛି, ତାହାକୁ ଦେଖି ଭୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବିଫଳ ହେବ।’”

“‘ଏବଂ ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ମହା ଗୌରବ ସହ ଆକାଶର ମେଘମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖିବେ। ଏବଂ ସେ ତୂରୀର ମହା ଧ୍ୱନି ସହ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପଠାଇବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଆକାଶର ଏକ ସୀମାରୁ ଅନ୍ୟ ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାରିଦିଗର ବାତାସରୁ ତାହାଙ୍କର ଚୟିତମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରିବେ।’”

“ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳରେ ଥିବା ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ପୂରଣ ହୋଇଯାଇଛି। ସେହି ସମୟରୁ ଭୂମିକମ୍ପ, ଝଡ଼-ତୁଫାନ, ଜ୍ୱାର-ତରଙ୍ଗ, ମହାମାରୀ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ବହୁଗୁଣିତ ହୋଇଛି। ଅଗ୍ନି ଓ ବନ୍ୟାଦ୍ୱାରା ସବୁଠାରୁ ଭୟାବହ ଧ୍ୱଂସଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ରୁତ ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ପରସ୍ପରଙ୍କ ପଛପଛ ଘଟିଚାଲିଛି। ସପ୍ତାହ ପରେ ସପ୍ତାହ ଘଟୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ବିପର୍ଯ୍ୟୟଗୁଡ଼ିକ ଗମ୍ଭୀର ସତର୍କବାଣୀର ସ୍ୱରେ ଆମ ସହ କଥା କହୁଛି, ଏହା ଘୋଷଣା କରୁଛି ଯେ ଶେଷ ସମୟ ନିକଟରେ, ଏବଂ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟଭାବେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ମହାନ ଓ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଘଟଣା ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି।”

“ପରୀକ୍ଷାକାଳ ଆଉ ବହୁଦିନ ଚାଲିବ ନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପରମେଶ୍ୱର ପୃଥିବୀରୁ ତାଙ୍କର ନିବାରକ ହସ୍ତକୁ ପଛକୁ ହଟାଉଛନ୍ତି। ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ସେ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହ କଥା କହୁଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସେହି ଆହ୍ୱାନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ତାଙ୍କର ବିଚାରଦ୍ୱାରା ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସହିତ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତ ସହ କଥା କହୁଛନ୍ତି। ଏହି ବିଚାରମାନଙ୍କର ସମୟ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୃପାର ସମୟ, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ଜାଣିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇନାହାନ୍ତି। ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ନେହଭରା ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରିବେ। ତାଙ୍କର କରୁଣାମୟ ହୃଦୟ ସ୍ପର୍ଶିତ ହୁଏ; ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ଅଛି। ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ସତ୍ୟକୁ ଶୁଣିବେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷାର ଘେରାଭିତରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ।” Review and Herald, November 22, 1906.

ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ଇତିହାସକୁ ଯେ “ଚିହ୍ନ”ମାନେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସଂସ୍କାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଅଟେ।

“ପୃଥିବୀରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହାନ ସଂସ୍କାର କିମ୍ବା ଧାର୍ମିକ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ଯୁଗେ ଯୁଗେ, ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସାଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବହାରର ସିଦ୍ଧାନ୍ତସମୂହ ସଦା ଏକେଇ ରହିଛି। ବର୍ତ୍ତମାନର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କର ଅତୀତର ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କ ସହ ସମାନାନ୍ତର ରହିଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବତନ ଯୁଗମାନଙ୍କରେ ମଣ୍ଡଳୀର ଅନୁଭବ ଆମ ନିଜ ସମୟ ପାଇଁ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ଶିକ୍ଷା ଧାରଣ କରେ।” The Great Controversy, 343.

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରର ପ୍ରବଳ ଦୂତ ଯେ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହି ହେଉଛି ତୃତୀୟ ଦୂତ; ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଯେ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେହି ଇତିହାସ ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଭାବେ ଚାଲେ।

“ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ 14ର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଧାରାରେ ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ହେବାକୁ ନୁହେଁ। ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟ ଅଟେ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ଚାଲିବାକୁ ଅଟେ। ତୃତୀୟ ଦୂତ ତାଙ୍କର ସତର୍କବାର୍ତ୍ତାକୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଘୋଷଣା କରେ। ‘ଏହାମାନଙ୍କ ପରେ,’ ଯୋହନ କହିଲେ, ‘ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଆଉ ଜଣେ ଦୂତକୁ ଦେଖିଲି, ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ମହାଶକ୍ତି ଥିଲା, ଏବଂ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହେଲା।’ ଏହି ଆଲୋକପ୍ରକାଶରେ, ତିନୋଟି ସନ୍ଦେଶର ସମଗ୍ର ଆଲୋକ ଏକତ୍ର ହୋଇଛି।” The 1888 Materials, 803, 804.

ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସମାନାନ୍ତର ଭାବେ ରହିଛି, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି।

“ମୋତେ ପ୍ରାୟତଃ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ସୂଚିତ କରାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ଏବଂ ପାଞ୍ଚଜଣ ମୂର୍ଖ। ଏହି ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ, କାରଣ ଏହାର ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ବିଶେଷ ପ୍ରୟୋଗ ରହିଛି ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ପରି, ଏହା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି ଏବଂ ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଅବ୍ୟାହତ ରହିବ।” Review and Herald, August 19, 1890.

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସକୁ ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେହି ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସକାଳରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତମାନଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଥିଲା। ସେହି ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଘଟୁଥିବା “ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାମାନଙ୍କୁ” ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ଯେପରି ସେମାନେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲେ, ସେହି “କ୍ରମ” ଅନୁଯାୟୀ ହିଁ ସେମାନେ ପୂରଣ ହୁଅନ୍ତି।

“ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନରେ ପ୍ରକାଶିତ ଯୋହନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ବିଶେଷ ଆଲୋକ ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶାବଳୀ ଅଧୀନରେ ଘଟିବାକୁ ଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଏକ ରୂପରେଖା ଥିଲା। …”

“ଏହି ସାତଟି ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ନିଜନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିସାରିବା ପରେ, ଛୋଟ ପୁସ୍ତକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଯେପରି ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି ଯୋହନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆଦେଶ ଆସେ: ‘ସାତଟି ବଜ୍ରଧ୍ୱନି ଯାହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛି, ସେସବୁକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର।’ ଏଗୁଡ଼ିକ ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣାବଳୀ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

ସମସ୍ତ ସୁଧାର ଆନ୍ଦୋଳନ ପରସ୍ପର ସମାନାନ୍ତର ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଶେଷ ସୁଧାରମୂଳକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ଭାବରେ ଏକତ୍ର କରାଯିବାକୁ ଅଛି। ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମିଲରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ଆନ୍ତରିକ ଅନୁଭବକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ।

“ମାଥିଉ 25ର ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅନୁଭବକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ।” The Great Controversy, 393.

ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସନ୍ଦେଶ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ସନ୍ଦେଶ—ଏହି ଉଭୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

“ମୁଁ ଏକ ଅନୁଭବ ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟବାନ ସୁଯୋଗ ପାଇଛି। ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କରେ ମୋର ଏକ ଅନୁଭବ ରହିଛି। ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଉଡ଼ୁଥିବାବେଳେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ସଚେତନତାର ଏକ ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ତାହାର ସରାସରି ପ୍ରଭାବ ଅଛି। କେହି ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୂତମାନଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସହ ସମନ୍ୱୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରତୀକ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରୀକୃତ ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଏହି ତିନୋଟି ସନ୍ଦେଶକୁ ସେମାନଙ୍କର କ୍ରମାନୁସାରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି।” Life Sketches, 429.

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ସାତଟି ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି। ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ସେଠାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେଉଁଠାରେ ଦୈବିକ ମାନବିକ ସହିତ ଯୋଗିତ ହୁଏ। ମାଥିଉ ଚବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ, ମାର୍କ ତେରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ଲୂକ ଏକୋଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ କ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ “ଚିହ୍ନ”ଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମିଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଆରମ୍ଭ କରାଇଥିବା “ଚିହ୍ନ”ଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ଏକ ସମାନ୍ତର ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ହନୋକ ଓ ଏଲିୟାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେପରି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ। 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001, ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ପିଢ଼ୀର ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ବୋଲି କ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ “ଚିହ୍ନ”କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ତାହା ଲୂକ ଏକୋଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି। ହନୋକ ଓ ଏଲିୟାହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଥିବା, ଯେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ବୋଲି କୁହାଯାଆନ୍ତି, ସେହି ଦଳର ମଧ୍ୟରେ ରହିବା ପାଇଁ ସେହି “ଚିହ୍ନ”କୁ ଏବଂ ତାହା ଯାହା କିଛି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେସବୁକୁ ସ୍ୱୀକୃତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଯିଶୁ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମିଲ୍ଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ ସୂଚିତ କରିଥିବା “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ମାଧ୍ୟମରେ ନେଇଯାଇବା ପରେ, ସେ ପୁଣିଥରେ ସେହି ଇତିହାସିକ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ପୁନରୁକ୍ତ ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ କଲେ, ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରି, ଯାହା ସେହି ଇତିହାସକୁ ହିଁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ କହିଲେ; ଦେଖ, ଅଞ୍ଜିର ଗଛକୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗଛମାନଙ୍କୁ; ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏବେ କୋମଳ ପତ୍ର ମେଳାଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଦେଖି ସ୍ୱୟଂ ଜାଣୁଛ ଯେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ଏବେ ସମୀପରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ସେହିପରି ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଘଟୁଥିବାକୁ ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ଜାଣିବ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସମୀପରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ଏହି ପିଢ଼ି ସମସ୍ତ କଥା ସିଦ୍ଧ ନ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ମଧ୍ୟ ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ ହେବ; କିନ୍ତୁ ମୋର ବାକ୍ୟ କେବେ ମଧ୍ୟ ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ଲୂକ 21:29–33.

ଯୀଶୁ ଏହି ଉପମାକଥାର ଆରମ୍ଭରେ “ଡୁମୁର ଗଛ” — ଏକବଚନରେ — ଏବଂ “ସମସ୍ତ ଗଛ” ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି। “ଡୁମୁର ଗଛ” ହେଉଛି ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନ, ଯେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଲାଓଡିକିଆ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ଅଟନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି। ଅନ୍ୟ “ଗଛ”ମାନେ ଥିଲେ ଜାତିମାନେ।

“ଡୁମୁର ଗଛ ଉପରେ ହୋଇଥିବା ଶାପକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କର, ଯାହା ଯିହୁଦୀ ଜାତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ—ଧାର୍ମିକ ଦାବିର ପତ୍ରରେ ଆବୃତ, କିନ୍ତୁ ତାହାରେ କୌଣସି ଫଳ ମିଳିଲା ନାହିଁ। ଶାପ ଡୁମୁର ଗଛ ଉପରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ଯାହା ନୀତିଶୀଳ, ଚିନ୍ତାଶୀଳ, ଜୀବନ୍ତ କର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯିଏ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ; ଏହି ଘଟଣା ପରେ ଯିହୁଦୀମାନେ ଯେପରି ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ଧରି ବଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେପରି ବଞ୍ଚିଥିଲା, ତଥାପି ମୃତ ଥିଲା। ଲକ୍ଷ୍ୟ କର, ଅନ୍ୟ ଗଛଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ପତ୍ରାବୃତ ନଥିଲେ। ସେମାନେ ପତ୍ରହୀନ ଥିଲେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଥିବାର କୌଣସି ଦାବି କରୁନଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ଫଳ ଧାରଣ କରିବାର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନଥିଲା।” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.

ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଲାଓଦିକିଆନ୍ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ଶାପଗ୍ରସ୍ତ, କାରଣ ଯଦିଓ ସେ ନିଜକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ, ତଥାପି ତାହାର ସେହି ଘୋଷଣା ନିଷ୍ଫଳ ଅଟେ। ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ଯୀଶୁ ପରସ୍ପର ସଂପୃକ୍ତ, କିନ୍ତୁ ଭିନ୍ନ, ଦୁଇଟି ବିଷୟ କହୁଛନ୍ତି। ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଘୋଷିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଏବଂ ଜାତିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି; ଜାତିୟମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ପାଳନ କରିବାର ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାକୁ ଧାରଣ କରୁନ୍ତି ନାହିଁ—ଯାହା ଶେଷ ଦିନର ଅବଶିଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଲାଓଦିକିଆନ୍ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜମ୍ ପାଳନ କରୁଥିବା ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ ପତ୍ରମାନେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ସେହି ଅବଶିଷ୍ଟ ହେବାର ଦାବିକୃତ ଘୋଷଣାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

“ଅନ୍ୟଜାତିୟ ଜଗତ ପତ୍ରହୀନ ଓ ଫଳହୀନ ଡୁମୁର ଗଛମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା। ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପରି ଅନ୍ୟଜାତିୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତିହୀନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କୃପାଭାଜନ ଅଟନ୍ତି ବୋଲି ଦାବି କରିନଥିଲେ। ସେମାନେ ଉଚ୍ଚ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ବିଷୟରେ କୌଣସି ଗର୍ବ କରିନଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଅର୍ଥରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପଥ ଓ କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ପ୍ରତି ଅନ୍ଧ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଡୁମୁରର ସମୟ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିନଥିଲା। ସେମାନେ ଏଯାବତ୍ ଏମିତି ଏକ ଦିନର ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଓ ଆଶା ଆଣିବ।” Signs of the Times, February 15, 1899.

ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ କ୍ରିଷ୍ଟ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବିଶେଷ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ। ଡିମ୍ବିରି ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଳି ଫୁଟିବାର ସମୟ, ଜାତିୟମାନଙ୍କର ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଳି ଫୁଟିବାର ସମୟରୁ ଭିନ୍ନ ଥିଲା। ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ “ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ଆହ୍ୱାନ ଦିଆଯାଏ,” ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦୂତଙ୍କ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ କଳି ଫୁଟିବା କେବେ ଘଟିବାକୁ ଥିଲା, ସେହି ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର “ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର” ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କର କଳି ଫୁଟିବାର ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନରେ ଯିହୁଦୀମାନେ ଅଞ୍ଜୀର ଗଛ ଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ଅନ୍ୟ ଗଛମାନେ ଥିଲେ। ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଅଞ୍ଜୀର ଗଛ ଥିଲେ, ଏବଂ ମିଲରାଇଟମାନେ ଅନ୍ୟ ଗଛମାନେ ଥିଲେ। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜମ୍‌ ହେଉଛି ଫଳହୀନ ଅଞ୍ଜୀର ଗଛ, ଯାହାକି ଯେରୁଶାଲେମରୁ (ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରୁ) ଅପସାରିତ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଅଞ୍ଜୀର ଗଛମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଫଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ସନ୍ତାନମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାବିଲୋନରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କ ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।

“ଅନ୍ୟଜାତିୟ,” ଶବ୍ଦର ପରିଭାଷାନୁସାରେ, ଜଣେ “ଅଜଣା” ଅଟେ। ଅନ୍ୟଜାତିୟ ଗଛମାନେ ସୁପ୍ତାବସ୍ଥାରେ (ମୃତ) ଅଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଡୁମୁର ଗଛ କୁଢ଼ି ଧରି ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠେ, ସେ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କରେ କୌଣସି କୁଢ଼ି କିମ୍ବା ଫଳ ନଥାଏ। ସୁପ୍ତ ଗଛ ହେଉଛି ଶୁଷ୍କ ଗଛ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କୁ ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରି ଆସିବାକୁ ଡାକାଯିବ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମବାର ପାଳନ କରିବାକୁ ବାଛିବେ ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ।

ଯେ ପରଦେଶୀର ପୁତ୍ର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ଆତ୍ମସଂଯୋଗ କରିଛି, ସେ ଏହା କହୁନି, “ସଦାପ୍ରଭୁ ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୃଥକ କରିଦେଇଛନ୍ତି”; ନପୁଂସକମଧ୍ୟ ଏହା କହୁନି, “ଦେଖ, ମୁଁ ଏକ ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷ ଅଟେ।” କାରଣ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏପରି କହନ୍ତି ସେହି ନପୁଂସକମାନଙ୍କୁ, ଯେମାନେ ମୋର ବିଶ୍ରାମଦିନଗୁଡ଼ିକ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଯେ ସବୁ ବିଷୟ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବାଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋର ନିୟମକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରି ରହନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ମୋର ଗୃହରେ ଏବଂ ମୋର ପ୍ରାଚୀରମଧ୍ୟରେ ପୁଅଝିଅମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏକ ସ୍ଥାନ ଓ ଏକ ନାମ ଦେବି; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଅନନ୍ତ ନାମ ଦେବି, ଯାହା କେବେ ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ। ଏବଂ ସେହି ପରଦେଶୀମାନଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେମାନେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହିତ ଆତ୍ମସଂଯୋଗ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ, ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମକୁ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ, ତାଙ୍କର ଦାସ ହେବାକୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକେ ବିଶ୍ରାମଦିନକୁ ଅପବିତ୍ର କରିବାରୁ ରକ୍ଷା କରେ, ଏବଂ ମୋର ନିୟମକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରି ରହେ; ସେମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ମୋର ପବିତ୍ର ପର୍ବତକୁ ଆଣିବି, ଏବଂ ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନାଗୃହରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବି; ସେମାନଙ୍କର ହୋମବଳି ଓ ସେମାନଙ୍କର ବଳିଗୁଡ଼ିକ ମୋର ବେଦୀ ଉପରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ହେବ; କାରଣ ମୋର ଗୃହ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନାଗୃହ ବୋଲି କୁହାଯିବ। ଯିଶାଇୟ 56:3–7.

ଏକ ପରଦେଶୀ ହେଉଛି “ଅନ୍ୟଜାତିୟ,” ଏବଂ “ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର” ସେମାନଙ୍କୁ ବାବିଲୋନରୁ ବାହାରି ଆସିବାକୁ ଡାକେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ପର୍ବତକୁ ଆଣିତ ହେବେ, ସେତେବେଳେ ସେହି ପର୍ବତ ତାଙ୍କର “ପବିତ୍ର” ପର୍ବତ ହେବ, କାରଣ “ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର”ର ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ଗହମ ଏବଂ ତୃଣସଦୃଶ ଅଶୁଦ୍ଧ ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥକ୍ କରାଯାଇଥିବ। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ପର୍ବତକୁ ଆସିବେ, ଅନ୍ୟଜାତିମାନେ ଆଉ ପରଦେଶୀ କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ ବୃକ୍ଷ ରହିବେ ନାହିଁ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ଧକାରମୟ ହେବେ, ଏବଂ ତାରାମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବେ। ସଦାପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ସିଓନରୁ ଗର୍ଜନ କରିବେ, ଏବଂ ଯିରୁଶାଲେମରୁ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବେ; ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହେବ: କିନ୍ତୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ନିଜ ଲୋକଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ହେବେ, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ହେବେ। ଏପରି ତୁମେ ଜାଣିବ ଯେ ମୁଁ ସଦାପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱର, ସିଓନରେ, ମୋର ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ବାସ କରୁଛି: ତାହାପରେ ଯିରୁଶାଲେମ ପବିତ୍ର ହେବ, ଏବଂ ଆଉ କୌଣସି ବିଦେଶୀ ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ଗମନ କରିବ ନାହିଁ। ଯୋଏଲ ୩:୧୫–୧୭।

ଯେ ଇତିହାସରେ “ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର” ବାବିଲୋନରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମେଷପାଳକୁ ବାହାରକୁ ଡାକେ, ସେହି ଇତିହାସର ଆରମ୍ଭରେ ସେହି “ଚିହ୍ନ” ରହିଛି, ଯାହା ମିଲେରାଇଟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୂପରେ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା। ଆମେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ବିଚାର କରୁଛୁ, ସେହା ମାଥିଉ ଅଧ୍ୟାୟ ଚବିଶ, ମାର୍କ ଅଧ୍ୟାୟ ତେର ଏବଂ ଲୂକ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକୋଇଶରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ସେହି ତିନିଜଣ ସାକ୍ଷୀର ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଚିହ୍ନିତ “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା—ସ୍ୱର୍ଗର ଶକ୍ତିମାନ୍ମାନେ କମ୍ପିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଯିଏରୁଶାଲେମ “ପବିତ୍ର” ହେବାର ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଯୋଏଲଙ୍କ ଉପସ୍ଥାପନାରେ, “ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଉଭୟେ କମ୍ପିତ ହେବେ।”

ଯୋଏଲ୍ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଘଟୁଥିବା ପୂର୍ବକଥିତ “ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକର” ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣ ଘଟେ। ସେହି ସମୟ ହେଉଛି ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟାର କଳିସିୟା ଫିଲାଦେଲଫିୟାର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଥାଏ। ତାହାପରେ ଷଷ୍ଠ ଆନ୍ଦୋଳନ (ଫିଲାଦେଲଫିୟା), ସପ୍ତ କଳିସିୟାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ଆନ୍ଦୋଳନ (ଫିଲାଦେଲଫିୟା) ହୋଇଯାଏ। ତାହାପରେ ଯୋଦ୍ଧା କଳିସିୟା ବିଜୟୀ କଳିସିୟାରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ଯୋଦ୍ଧା କଳିସିୟା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେହି କଳିସିୟାର ଏକ ଉପାଧି, ଯାହା ଗହୁଁ ଓ ଜଙ୍ଗଲି ଘାସରୁ ଗଠିତ। ବିଜୟୀ କଳିସିୟା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ପର୍ବତ, ଯାହା “ପବିତ୍ର,” ଏବଂ “ଅପରିଚିତମାନେ ଆଉ କେବେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ମଧ୍ୟରୁ ଯିବେ ନାହିଁ।”

ଉତ୍ତୋଳିତ ଧ୍ୱଜର ପ୍ରବେଶ, ଯାହା ବିଜୟୀ ମଣ୍ଡଳୀ, ଯାହା “ସାତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମ”, ଯାହା ସେହି ସମୟ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମ “ପବିତ୍ର”, ତାହା “ଚିହ୍ନ” ସହିତ ସଙ୍ଗତ ହୁଏ। ଯୀଶୁ, ତାଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଜୀବନ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର “ଚିହ୍ନ”କୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ ବୋଲି ସନ୍ଦର୍ଭବିନ୍ଦୁ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ—ଯେହିଁ ଚିହ୍ନ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନକୁ ପରିଚିହ୍ନିତ କରେ—ଗଛମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଗଛର ଜୀବନର ସ୍ୱାଭାବିକ ଚକ୍ରକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ସେହି ସର୍ବପ୍ରମୁଖ ପାଠ ଶିଖାଇଥିଲେ।

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଆଗମନର ଚିହ୍ନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତର୍କତାର ସହିତ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କ ଆସୁଥିବା ରାଜାଙ୍କର ଲକ୍ଷଣମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଯେତେବେଳେ ଏହି ସବୁ ଘଟିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ସେତେବେଳେ ଉପରକୁ ଚାହାଅ ଏବଂ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଅ; କାରଣ ତୁମମାନଙ୍କର ମୋକ୍ଷ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛି।’ ସେ ବସନ୍ତକାଳର ମୁକୁଳିତ ହେଉଥିବା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆକର୍ଷିତ କରି କହିଥିଲେ: ‘ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏବେ କୋମଳ ପତ୍ର ମେଳାଇବାକୁ ଲାଗନ୍ତି, ତୁମେ ନିଜେ ଦେଖି ଏବଂ ଜାଣ ଯେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ଏବେ ନିକଟରେ ଆସିଛି। ସେହିପରି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯେତେବେଳେ ଏହି ସବୁ ଘଟୁଥିବାକୁ ଦେଖିବ, ଜାଣ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ନିକଟରେ ଆସିଛି।’ ଲୂକ 21:28, 30, 31।” The Great Controversy, 308.

ଯେତେବେଳେ ବସନ୍ତ ଋତୁର ଗଛଗୁଡ଼ିକରେ କଳି ଫୁଟିବା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ସମୀପବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ।

କଟଣ ସମାପ୍ତ ହୋଇଗଲା, ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ଶେଷ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ଆମେ ଉଦ୍ଧାର ପାଇନାହୁଁ। ଯିରିମିୟ 8:20।

ମୁଞ୍ଚିଉଠୁଥିବା ବୃକ୍ଷମାନେ ବସନ୍ତ ଋତୁକୁ ସୂଚିତ କରନ୍ତି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜାଣୁ ଯେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ, ଏବଂ ସେହି ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳରେ ହିଁ ଫସଲ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ।

ଯେ ଶତ୍ରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବପନ କଲା, ସେ ହେଉଛି ଶୟତାନ; ଫସଲ କାଟିବା ସମୟ ହେଉଛି ଜଗତର ଅନ୍ତ; ଏବଂ ଫସଲ କାଟୁଥିବାମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଦୂତମାନେ। ମାଥିଉ 13:39।

ଜଗତର ଶେଷରେ ଫସଲ କଟା ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ବୃକ୍ଷମାନେ କୁଢ଼ି ଧରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବାକୁ ଥାଅ ଯେ ଜଗତର ଶେଷ ସନ୍ନିକଟ ଅଛି।

“ତାରକଙ୍କ ଗୋଟିଏ ଉକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଉକ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦିଓ କେହି ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଦିନ କିମ୍ବା ଘଣ୍ଟା ଜାଣେ ନାହିଁ, ତଥାପି ସେହି ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆମେ ଶିକ୍ଷିତ ହେଉଛୁ ଏବଂ ଆମ ପାଖରେ ଏହା ଆବଶ୍ୟକ କରାଯାଇଛି। ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ, ଆମେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଶିଖାଯାଉଛୁ ଯେ, ତାଙ୍କର ସତର୍କବାଣୀକୁ ଅବହେଳା କରିବା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ ସେଥିରେ ଜାଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା କିମ୍ବା ଅବହେଳା କରିବା, ନୋହଙ୍କ ଦିନରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳପ୍ରଳୟ କେବେ ଆସୁଥିଲା ତାହା ନ ଜାଣିବା ଯେପରି ଘାତକ ଥିଲା, ଆମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଘାତକ ହେବ।” The Great Controversy, 371.

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଲୂକ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକୋଇଶର ଆମର ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖିବୁ।

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନମାନେ ଏବେ କମ୍ପିତ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଘଟଣାମାନେ କ୍ରମାନୁସାରେ ଆସୁଛନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧ, ଓ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହ, ତରୱାର, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଏବଂ ମହାମାରୀ ପ୍ରଥମେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନମାନଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରିବ; ତାହାପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସ୍ୱର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଓ ତାରାମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ କରିବ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ୟୁରୋପରେ ଶକ୍ତିମାନମାନଙ୍କର କମ୍ପନ କେହି କେହି ଯେପରି ଶିଖାନ୍ତି, ସେପରି ସ୍ୱର୍ଗର ଶକ୍ତିମାନମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା କ୍ରୁଦ୍ଧ ଜାତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ଅଟେ।” Early Writings, 41.