ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବସନ୍ତ ଋତୁରେ କୁଢ଼ି ଆସୁଥିବା ଗଛମାନଙ୍କ ଦିଗରେ ଇଙ୍ଗିତ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର “ଚିହ୍ନ” ଏବଂ ସେହି “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କର ଅର୍ଥବୋଧକ ନିହିତତାକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି।

“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଆଗମନର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କମାନଙ୍କର ଆସୁଥିବା ରାଜାଙ୍କର ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ସେ କହିଥିଲେ, ‘ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଘଟିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ତେବେ ଉପରକୁ ଚାହା, ଏବଂ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଅ; କାରଣ ତୁମମାନଙ୍କର ମୁକ୍ତି ସମୀପବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଛି।’ ସେ ବସନ୍ତକାଳରେ କୁଢ଼ି ଧରୁଥିବା ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜ ଅନୁୟାୟୀମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆକର୍ଷିତ କରି କହିଥିଲେ: ‘ଯେତେବେଳେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏବେ କୋମଳ ଅଙ୍କୁର ମେଳାଏ, ତୁମେ ନିଜେ ଦେଖି ଜାଣ ଯେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ଏବେ ସମୀପରେ ଅଛି। ସେପରି ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଘଟୁଥିବାକୁ ଦେଖ, ତେବେ ଜାଣ ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ସମୀପରେ ଅଛି।’ ଲୂକ 21:28, 30, 31।” The Great Controversy, 308.

ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର “ଚିହ୍ନ” ସେହି “ଚିହ୍ନ” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଘୋଷଣା କଲେ ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରବେଶ ଘଟାଇଲେ। ସେହି “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର କମ୍ପନ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଯୋଏଲ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି କହୁଛନ୍ତି ଯେ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର “ଚିହ୍ନ”—ସେହି ଦିନମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲର ଅଧର୍ମକୁ ଖୋଜାଯିବ, ତଥାପି ମିଳିବ ନାହିଁ; ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ଚିରକାଳ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ରହିବ, କାରଣ ପରଦେଶୀମାନେ ପୁନର୍ବାର କେବେ ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଗମନ କରିବେ ନାହିଁ—ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ସହିତ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି।

“1848 ମସିହା, ଡିସେମ୍ବର 16 ତାରିଖରେ, ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଆକାଶର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ମଥି, ମାର୍କ ଓ ଲୂକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲିପିବଦ୍ଧ ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଦେଇବାବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ‘ଆକାଶ’ କହିଥିଲେ, ସେ ଆକାଶକୁ ଅର୍ଥ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ‘ପୃଥିବୀ’ କହିଥିଲେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଅର୍ଥ କରିଥିଲେ। ଆକାଶର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନେ ହେଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳ। ସେମାନେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ଶାସନ କରନ୍ତି। ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନେ ହେଲେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି। ଆକାଶର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରରେ କମ୍ପିତ ହେବେ। ତାହାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରୁ ସରାଯିବେ। ସେମାନେ ବିଲୁପ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରଦ୍ୱାରା କମ୍ପିତ ହେବେ।”

“ଅନ୍ଧାର, ଘନ ମେଘମାଳା ଉପରକୁ ଉଠିଆସି ପରସ୍ପର ସହିତ ଧକ୍କା ଲାଗିଲା। ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ପଛକୁ ଗୁଡ଼ିଯାଇଲା; ତାପରେ ଆମେ ଓରାୟନର ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଉପରକୁ ଦେଖିପାରୁଥିଲୁ, ଯେଉଁଠାରୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ଆସିଲା। ପବିତ୍ର ନଗରୀ ସେହି ଖୋଲା ସ୍ଥାନ ମାଧ୍ୟମରେ ନିମ୍ନକୁ ଅବତରଣ କରିବ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ କମ୍ପିତ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଘଟଣାବଳୀ କ୍ରମାନୁସାରେ ଘଟେ। ଯୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହ, ତଳୱାର, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଏବଂ ମହାମାରୀ ପ୍ରଥମେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନଙ୍କୁ କମ୍ପାଇବ; ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳକୁ, ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପାଇବ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ୟୁରୋପରେ ଥିବା ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନଙ୍କର କମ୍ପନ, କେହି କେହି ଯେପରି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହି ପରି ସ୍ୱର୍ଗର ଶକ୍ତିମାନ୍ତମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା କ୍ରୁଦ୍ଧ ଜାତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ଅଟେ।” Early Writings, 41.

ମାଥିଉ, ମାର୍କ ଓ ଲୂକରେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର କମ୍ପନ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଆକାଶମଣ୍ଡଳକୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନକୁ ସୂଚିତ କରେ। ଏହି ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶକ୍ତି କମ୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ “ଚିହ୍ନମାନ” ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଆଗମନ କରାଇଲା ଏବଂ ଘୋଷଣା କଲା। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନ ସମୟରେ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶକ୍ତିମାନେ ପୁନର୍ବାର କମ୍ପିତ ହେବେ। କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନେ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ ହେବେ। ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ଶକ୍ତିମାନେ ଯେମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରନ୍ତି। 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳର ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନେ କମ୍ପିତ ହୋଇଥିଲେ।

“ଏବେ କି ସେହି କଥା ଆସୁଛି ଯାହାକି ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିଛି ଯେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ଏକ ଜ୍ୱାରୋତ୍ତଳ ତରଙ୍ଗଦ୍ୱାରା ବହିଯିବ? ଏହା ମୁଁ କେବେ କୁହିନାହିଁ। ମୁଁ କହିଛି, ସେଠାରେ ତଳ ପରେ ତଳ ଉଠୁଥିବା ବିଶାଳ ଅଟ୍ଟାଳିକାଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ‘ପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ କମ୍ପାଇବା ପାଇଁ ଉଠିଦାଁଡିବେ, ସେତେବେଳେ କେତେ ଭୟାବହ ଦୃଶ୍ୟ ଘଟିବ! ତେବେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:1–3 ର କଥାଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ସମଗ୍ର ଅଂଶ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ଘଟଣାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ ଚେତାବନୀ। କିନ୍ତୁ ନ୍ୟୁୟର୍କ ଉପରେ ବିଶେଷକରି କ’ଣ ଆସୁଛି, ସେ ବିଷୟରେ ମୋ ପାଖରେ କୌଣସି ବିଶେଷ ଆଲୋକ ନାହିଁ; କେବଳ ଏତିକି ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ଏକଦିନ ସେଠାର ବିଶାଳ ଅଟ୍ଟାଳିକାଗୁଡ଼ିକ ଦେବଶକ୍ତିର ଘୁରାଣ ଓ ଓଲଟାଇଦେବାରେ ଧ୍ୱଂସ କରାଯିବ। ମୋତେ ଯେ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଥିରୁ ମୁଁ ଜାଣେ ଯେ ପୃଥିବୀରେ ବିନାଶ ରହିଛି। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏକ କଥା, ତାଙ୍କର ମହାଶକ୍ତିର ଏକ ସ୍ପର୍ଶ, ଏବଂ ଏହି ବିରାଟ ସଂରଚନାଗୁଡ଼ିକ ଧସିପଡ଼ିବ। ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ଘଟିବ ଯାହାର ଭୟାବହତାକୁ ଆମେ କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରିପାରୁନାହୁଁ।” Review and Herald, July 5, 1906.

ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ, ଲୁକ ଯେ ସଙ୍କେତଗୁଡ଼ିକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା “ଜାତିସମୂହର ସଙ୍କଟ”। ଜାତିସମୂହ ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ତାରିଖରେ, ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ହାୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ପୃଥିବୀର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତି କମ୍ପିତ ହୋଇଉଠିଲା। ସେହି ପୃଥିବୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କମ୍ପନ ଲୁକ ଏକୋଇଶରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି, କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର କମ୍ପନ ବିଷୟକ ବାଇବେଲୀୟ ପଦବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ। ଏହା “ଜାତିସମୂହର ସଙ୍କଟ” ବାକ୍ୟାଂଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି, ଯେପରିକି ନ୍ୟୁୟର୍କର ମହାନ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିବାବେଳେ ଜଗତର ଜାତିସମୂହ ଉପରେ ତାହା ଆସିପଡ଼ିଥିଲା। ଲୁକରେ “ଜାତିସମୂହର ସଙ୍କଟ” ହେଉଛି ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର କମ୍ପନ, ଏବଂ ଏହାର ପୂରଣ ମିଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ହୋଇଥିଲା।

“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ କମ୍ପିତ ହେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଘଟଣାମାନେ କ୍ରମାନୁସାରେ ଆସୁଛନ୍ତି। ଯୁଦ୍ଧ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧର ଅଫବାହ, ତଳୱାର, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଏବଂ ମହାମାରୀ—ଏହିସବୁ ପ୍ରଥମେ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ କମ୍ପିତ କରିବ; ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ସ୍ୱର ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ କରିବ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଇଉରୋପରେ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ଏହି କମ୍ପନ କିଛି ଲୋକ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ପରି ସ୍ୱର୍ଗର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର କମ୍ପନ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା କ୍ରୋଧାନ୍ଧ ଜାତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ ଅଟେ।” Early Writings, 41.

“କ୍ରୁଦ୍ଧ ଜାତିମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନ,” ହେଉଛି “ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର” କମ୍ପନ, ଯାହା ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଇତିହାସରେ “ୟୁରୋପର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର” କମ୍ପନ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି। ଉରିଆହ ସ୍ମିଥ 1838 ମସିହାରେ ୟୁରୋପର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କମ୍ପିତ କରୁଥିଲା ତାହା ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ।

“ଯେପରି ଏହି [୬ଷ୍ଠ] ତୂରୀର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ କାଳ ପୂର୍ବ ଦିଗର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ସମ୍ରାଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ ଶକ୍ତିକୁ ତୁର୍କମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରାଯିବା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ସେପରି ଆମେ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତଭାବେ ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚି ପାରୁ ଯେ, ଏହାର ସମାପ୍ତି ମଧ୍ୟ ତୁର୍କୀ ସୁଲତାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ପୁନର୍ବାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାପୂର୍ବକ ସମର୍ପଣ କରାଯିବା ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହେବ। 1838 ମସିହାରେ ତୁର୍କୀ ମିଶର ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଡିତ ହେଲା। ମିଶରୀମାନେ ତୁର୍କୀ ଶକ୍ତିକୁ ପରାସ୍ତ କରିଦେବାର ପ୍ରବଳ ସମ୍ଭାବନା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଏହାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ପାଇଁ, ଇଉରୋପର ଚାରି ମହାଶକ୍ତି—ଇଂଲଣ୍ଡ, ରୁଷ, ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ ଓ ପ୍ରୁସିଆ—ତୁର୍କୀ ସରକାରକୁ ଧାରଣ କରିବା ପାଇଁ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କଲେ। ତୁର୍କୀ ସେମାନଙ୍କର ହସ୍ତକ୍ଷେପକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା। ଲଣ୍ଡନରେ ଏକ ସମ୍ମେଳନ ଆୟୋଜିତ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ମିଶରର ପାଶା ମେହେମେତ ଅଲିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଚୂଡାନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଗଲା। ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ଚୂଡାନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବଟି ମେହେମେତଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦିଆଯିବ, ସେତେବେଳେ ଓଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଭାଗ୍ୟ ପ୍ରାୟଗତଭାବେ ଇଉରୋପର ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯିବ। ଏହି ଚୂଡାନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବଟି 1840 ମସିହାର ଅଗଷ୍ଟ ମାସର 11ତମ ଦିନରେ ମେହେମେତଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦିଆଗଲା! ଏବଂ ସେହି ଦିନେ ସୁଲତାନ ଚାରି ଶକ୍ତିର ରାଜଦୂତମାନଙ୍କୁ ଏକ ପତ୍ର ପ୍ରେରଣ କରି ପଚାରିଲେ, ଯଦି ମେହେମେତ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସର୍ତ୍ତମାନଙ୍କୁ ମାନିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ତେବେ କ’ଣ କରାଯିବ। ଉତ୍ତର ଦିଆଗଲା ଯେ, ଯେକୌଣସି ପରିସ୍ଥିତି ଉଦ୍ଭବ ହେଉ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ଚିନ୍ତିତ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; କାରଣ ସେଥିପାଇଁ ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିରଖିଛନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ କାଳର ସମାପ୍ତି ହେଲା, ଏବଂ ସେହି ଦିନେ ମହମ୍ମଦୀୟ କାର୍ଯ୍ୟବଳୀର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଲା, ଯେପରି 391 ବର୍ଷ ଓ 15 ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ କାର୍ଯ୍ୟବଳୀର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମହମ୍ମଦୀୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଯାଇଥିଲା। ଏପରିଭାବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ହାୟର ସମାପ୍ତି ହେଲା, ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ତୂରୀର ଧ୍ୱନି ବନ୍ଦ ହେଲା।” Uriah Smith, Synopsis of Present Truth, 218.

ଦ୍ୱିତୀୟ ବିପଦର ଇସ୍ଲାମ ତାହାର ଶକ୍ତିର ଶିଖରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିସାରିଥିଲା, ଯାହା ଦେବବାକ୍ୟ ଅନୁସାରେ ତିନି ଶତ ଏକାନବେ ବର୍ଷ ଓ ପନ୍ଦର ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହିବାକୁ ଥିଲା। ତଥାପି 1830 ଦଶକରେ, ଇସ୍ଲାମୀ ଇତିହାସର ଦ୍ୱିତୀୟ ମହା ଜିହାଦକୁ ଅବ୍ୟାହତ ରଖିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ମିଶରରେ ପୁନର୍ବାର ଏକ ଖଲିଫାତ୍ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ମିଶର ପ୍ରୟାସ କରୁଥିଲା। ଆହୁରି ଇସ୍ଲାମୀ ଯୁଦ୍ଧର ସମ୍ଭାବନା ଯୁରୋପୀୟ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଭୟରେ କମ୍ପିତ କରୁଥିଲା। ଦଶକ ଧରି, ଇସ୍ଲାମ ପୁନର୍ବାର ତାହାର ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିବାର ଏହି ସଙ୍କଟକୁ ସେହି ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକର ଇତିହାସକାରମାନେ ଓ ସମ୍ବାଦଦାତାମାନେ “Eastern Question” ବୋଲି ଅଭିହିତ କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବଦେଶର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଶତାବ୍ଦୀଧରି ଯୁରୋପର ସେହି ଜାତିମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଆସିଥିଲା, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚରୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। 1838 ମସିହାରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଲ୍ଲେଖିତ “ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ଲେଶ” ଇସ୍ଲାମ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବତନ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଣାଯାଇଥିବା ଯୁଦ୍ଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କ୍ରୁଦ୍ଧ ଜାତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା।

“ମହାନଦୀ ଇଉଫ୍ରାଟିସ୍‌ରେ ବନ୍ଧିତ ଥିବା ସେହି ଚାରି ଦୂତଙ୍କୁ [ମୁକ୍ତ କରିବା] ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଏହା ବୁଝୁଛି ଯେ, ଯେସବୁ ଚାରିଟି ପ୍ରମୁଖ ଜାତି ମିଶି ଅଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯେମାନେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲରେ ଥିବା ପୂର୍ବୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ବଶୀଭୂତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟର୍ଥ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ୟୁରୋପ୍‌କୁ ଜୟ କରିବାରେ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ପ୍ରଗତି କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏବେ ଈଶ୍ୱର କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ ଦଖଳ କରିବାକୁ, ଏବଂ ୟୁରୋପ୍‌ର ତୃତୀୟ ଭାଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ବଶୀଭୂତ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ; ଏବଂ ପନ୍ଦରଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏହି କଥା ବାସ୍ତବରେ ଘଟିଥିଲା।” Works of William Miller, Volume 2, 121.

ଲୂକରେ ମିଳୁଥିବା ବୃତ୍ତାନ୍ତରେ ଜାତିମାନଙ୍କର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା “ବିଭ୍ରାନ୍ତି ସହିତ; ସମୁଦ୍ର ଓ ତରଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ସହିତ” ଥିଲା, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର “ଭୟରେ ଓ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ସେହି ସବୁ ବିଷୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି କରି ସେମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବିଫଳ ହେଉଥିଲା।” ପୂର୍ବ ପ୍ରଶ୍ନର ଏହି ବିଭ୍ରାନ୍ତି ବିଶତମ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଅବିରତ ଭାବେ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା “ଭୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବିଫଳ ହେବା” ଏବଂ “ସମୁଦ୍ର ଓ ତରଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ।”

“ଏହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନଙ୍କର ଏହି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସେହି ଅଟେ, ଯାହା ଦର୍ଶନରେ ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଯୋହନ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାରକ ପ୍ରକାଶନର ସାକ୍ଷୀ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଏବଂ ତାହାର ତରଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଭୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ହେଉଥିବା ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସେ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଏବଂ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ରର ମଝିରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ (ଯାହା ପ୍ରକୃତରେ ଘଟୁଛି), ତାହାର ଜଳକୁ ଗର୍ଜନଶୀଳ ଓ ଉତ୍କୁଳିତ ହେଉଥିବା, ଏବଂ ତାହାର ଫୁଲାଣରେ ପର୍ବତମାନଙ୍କୁ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମହାମାରୀ, ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଅଭିଯାନ ସମ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ଦେଖାଯାଇଥିଲା।” Testimonies to Ministers, 445.

ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ସେ ସମୁଦ୍ର ଓ ତରଙ୍ଗମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଜାତିମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟକୁ, ଏବଂ ଭୟରେ ମଣିଷମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବିଫଳ ହେବାକୁ ଦେଖିଥିଲେ; ଏବଂ ସେହି ମୋହରାଙ୍କନଟି ହିଁ ଥିଲା ଯାହା ହିଜିକିଏଲଙ୍କୁ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ହିଜିକିଏଲଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କନର ଅଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଯୋହନଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କନ ସହିତ ସମ୍ବଦ୍ଧ ବାହ୍ୟ ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ଦେଖାଯାଇଥିଲା। ଯୋହନ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧୋଦ୍ଦୀପନ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ସହ ସମ୍ବଦ୍ଧ, ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କର କ୍ରୋଧୋଦ୍ଦୀପନ ଲୂକଙ୍କ ‘ଜାତିମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟ’ ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯାହାକୁ ଐତିହାସିକ ଭାବେ “ପୂର୍ବୀୟ ପ୍ରଶ୍ନ” ବୋଲି ପରିଚିତ କରାଯାଇଛି। ଯୋହନଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ ତୃତୀୟ ବିପତ୍ତିର ଇସ୍ଲାମ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନର ବାହ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଅଟେ।

“ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ସମସ୍ତ ଜୀବିତ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଗଭୀର ଆଗ୍ରହର ଏକ ସମୟ ଅଟେ। ଶାସକମାନେ ଓ ରାଷ୍ଟ୍ରନାୟକମାନେ, ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଅଧିକାରର ପଦବୀ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଚିନ୍ତନଶୀଳ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ, ଆମ ପାଖାପାଖି ଘଟୁଥିବା ଘଟଣାବଳୀ ଉପରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ନିବିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଦ୍ୟମାନ ତଣାପୋଡ଼ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଶାନ୍ତ ସମ୍ପର୍କଗୁଡ଼ିକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୃଥିବୀସଂବନ୍ଧୀୟ ଉପାଦାନକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା ତୀବ୍ରତାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି ଯେ କୌଣସି ମହାନ ଓ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଘଟଣା ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି—ଯେ ବିଶ୍ୱ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିପୁଳ ସଙ୍କଟର ସୀମାରେ ଉପନିତ ହୋଇଛି।”

“ଦୂତମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ କଳହର ବାତାସମାନଙ୍କୁ ରୋକି ରଖିଛନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗତକୁ ତାହାର ଆସନ୍ନ ବିନାଶ ବିଷୟରେ ସଚେତନ କରାଯାଇନଥାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଗୁଡ଼ିକ ବହିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଝଡ଼ ସଂଚୟିତ ହେଉଛି, ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଫାଟି ପଡ଼ିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ସେହି ବାତାସମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେବେ, ସେତେବେଳେ ଏପରି ଏକ କଳହର ଦୃଶ୍ୟ ହେବ ଯାହାକୁ କୌଣସି ଲେଖନୀ ଚିତ୍ରଣ କରିପାରିବ ନାହିଁ।”

“ବାଇବେଲ, ଏବଂ କେବଳ ବାଇବେଲ ମାତ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସଠିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇଥାଏ। ଏଠାରେ ଆମର ଜଗତର ଇତିହାସର ମହାନ ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି—ସେହି ଘଟଣାମାନ, ଯେଉଁମାନେ ଆଗରୁହିଁ ନିଜ ଛାୟା ପକାଇବାକୁ ଲାଗିଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଆସନ୍ତା ପଦଧ୍ୱନିର ଶବ୍ଦରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଉଠୁଛି ଏବଂ ଭୟରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ବିଫଳ ହେଉଛି।” Education, 179, 180.

ଲୂକ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକୋଇଶରେ ଯୀଶୁ ସେହି “ଚିହ୍ନ”ଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ମିଲେରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଆରମ୍ଭ କରାଇଥିଲା, ଏବଂ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଅନୁସାରେ ସେହି ସମସ୍ତ “ଚିହ୍ନ” ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା। ଲିସ୍ବନ ଭୂମିକମ୍ପ, ଅନ୍ଧକାର ଦିନ, ତାରାମଣ୍ଡଳର ପତନ, ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟ—ଯାହା ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିମାନଙ୍କର କମ୍ପନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ପୂର୍ବ ପ୍ରଶ୍ନ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଭୟରେ ଇସ୍ଲାମ ମାଧ୍ୟମରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା—ଏସବୁ ପୂରଣ ହୋଇସାରିଛି। ମିଲେରୀୟ “ଚିହ୍ନ”ଗୁଡ଼ିକରେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କର ମେଘ ସହିତ ଆଗମନ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେ କ୍ରମରେ ସେହି “ଚିହ୍ନ”ଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଥିଲେ ସେହି ଠିକ୍ କ୍ରମରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିଲା; କାରଣ 1840 ମସିହାରେ ଅଟୋମାନ ପ୍ରାଭୁତ୍ୱର ସଂଯମ ସହିତ ଜାତିମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟର ଅବସାନ ହେବା ପରେ, 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ଯେତେବେଳେ ଆସିଥିଲେ ସେ ମେଘମାଳା ସହିତ ଆସିଥିଲେ।

“‘ଏବଂ ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ସଦୃଶ ଜଣେ ଆକାଶର ମେଘମାଳା ସହ ଆସିଲେ, ଏବଂ ସେ ପୁରାତନଦିନବନ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଓ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଗଲା। ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅଧିକାର, ମହିମା, ଓ ରାଜ୍ୟ ଦିଆଗଲା, ଯେପରି ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଜାତି, ଓ ଭାଷାମାନେ ତାଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତୁ: ତାଙ୍କର ଅଧିକାର ଏକ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଅଧିକାର, ଯାହା କେବେ ବିଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ।’ ଦାନିଏଲ 7:13, 14. ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଆଗମନ ତାଙ୍କର ପୃଥିବୀକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ନୁହେଁ। ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୁରାତନଦିନବନ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଧିକାର, ମହିମା, ଓ ଏକ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି, ଯାହା ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଭାବେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷରେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ। ଏହି ଆଗମନଟି, ତାଙ୍କର ପୃଥିବୀକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ନୁହେଁ, ଯାହା 1844 ମସିହାରେ 2300 ଦିନର ସମାପ୍ତିବେଳେ ଘଟିବାକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ପୂର୍ବକଥିତ ହୋଇଥିଲା। ସ୍ୱର୍ଗଦୂତମାନଙ୍କ ସହଚର୍ଯ୍ୟରେ ଆମର ମହା ମହାୟାଜକ ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ତାଙ୍କର ପରିଚର୍ଯ୍ୟାର ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକରେ ନିୟୋଜିତ ହେବା ପାଇଁ—ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାରର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ଓ ଯେମାନେ ତାହାର ଉପକାରର ଅଧିକାରୀ ବୋଲି ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ପାଇଁ—ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।” The Great Controversy, 479.

ମିଲ୍ଲେରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ “ଚିହ୍ନ”ମାନେ ଏକ ଶତ ଚୁମାଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଇତିହାସ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ “ଚିହ୍ନ”ମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଐତିହାସିକ ବର୍ଣ୍ଣନା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କଲେ, ସେ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ “ବସନ୍ତର କୁଢ଼ି ଫୁଟୁଥିବା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ” ଦିଗରେ ଇଙ୍ଗିତ କଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ, ବୃକ୍ଷମାନେ ଯେତେବେଳେ କୁଢ଼ି ମେଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଜାଣ ଯେ ତୁମେ ଜଗତର ଶେଷର ସନ୍ନିକଟରେ ଅଛ; ଏବଂ ଯେ ପିଢ଼ି ବସନ୍ତର କୁଢ଼ି ଫୁଟୁଥିବା ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେହି ପିଢ଼ି ତାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ଅଗ୍ନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଅତିତ ହୋଇଯାଉଥିବା ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚି ରହିବ।

ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏବେ କୋମଳ ପତ୍ର ମେଳାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ନିଜେ ଦେଖି ଜାଣ, ଯେ ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳ ନିକଟରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି। ସେହିପରି ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ସବୁ ଘଟଣା ଘଟୁଥିବା ଦେଖିବ, ସେତେବେଳେ ଜାଣିବା ଯେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ନିକଟରେ ଅଛି। ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମମାନଙ୍କୁ କହୁଛି, ସମସ୍ତ କିଛି ପୂର୍ଣ୍ଣ ନ ହେଉଅ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପିଢ଼ି କେବେ ବି ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଲୁପ୍ତ ହେବ; କିନ୍ତୁ ମୋର ବାକ୍ୟ କେବେ ବି ଲୁପ୍ତ ହେବ ନାହିଁ। ଲୂକ 21:30–33.

ତେଣୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି, “ଗଛମାନେ କେବେ ଅଙ୍କୁରିତ ହେବା ଆରମ୍ଭ କଲେ?” ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରେ ଝିଣ୍ଡିଝିଣ୍ଡି ପଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯାହା ଯିଶାୟଙ୍କ ଅନୁସାରେ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ “ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ” ତାଙ୍କର “ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପବନ”ର “ସେହି ଦିନ”।

ମାପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତାହାକୁ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ତାହା ସହ ବିବାଦ କରିବ; ପୂର୍ବ ପବନର ଦିନରେ ସେ ନିଜର ଭୟଙ୍କର ପବନକୁ ରୋକି ରଖନ୍ତି। ଏହିପରି ଯାକୁବଙ୍କ ଅଧର୍ମ ପରିଶୋଧିତ ହେବ; ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାପ ଦୂର କରିବାର ଏହାହିଁ ସମସ୍ତ ଫଳ ହେବ; ଯେତେବେଳେ ସେ ବେଦୀର ସମସ୍ତ ପାଥରକୁ ଭଙ୍ଗା ଖଡ଼ିପଥର ପରି କରିଦେବେ, ସେତେବେଳେ ଉପବନମାନେ ଓ ପ୍ରତିମାମାନେ ଆଉ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବେ ନାହିଁ। ତଥାପି ସୁରକ୍ଷିତ ନଗର ଉଜାଡ଼ ହେବ, ବାସସ୍ଥାନ ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ମରୁଭୂମି ପରି ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବ; ସେଠାରେ ବଛୁର ଚରିବ, ସେଠାରେ ସେ ଶୋଇ ରହିବ, ଏବଂ ତାହାର ଶାଖାମାନଙ୍କୁ ଖାଇ ଦେବ। ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଡାଳମାନେ ଶୁଖିଯିବ, ସେମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯିବେ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅଗ୍ନିରେ ପୋଡ଼ିଦେବେ; କାରଣ ଏହା ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ଜନସମୂହ; ଏହିକାରଣେ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଇବେ ନାହିଁ। ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ସଦାପ୍ରଭୁ ନଦୀର ପ୍ରବାହପଥରୁ ମିଶରର ଝରଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଝାଡ଼ି ନେବେ, ଏବଂ ହେ ଇସ୍ରାଏଲର ସନ୍ତାନମାନେ, ତୁମେ ଜଣେ ଜଣେ କରି ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବ। ଏବଂ ସେହି ଦିନରେ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ମହା ତୁରୀ ବାଜାଯିବ; ତାହାପରେ ଅଶୂର ଦେଶରେ ବିନାଶ ପଥରେ ଥିବାମାନେ ଏବଂ ମିଶର ଦେଶରେ ନିର୍ବାସିତମାନେ ଆସିବେ, ଏବଂ ଯିରୂଶାଲେମର ପବିତ୍ର ପର୍ବତରେ ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବେ। ଯିଶାଇୟ 27:8–13।

ଶେଷ ବର୍ଷା ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ଛିଟିକିବାକୁ (ମାପିତ ଭାବରେ) ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏବଂ ଶେଷ ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ଓ ଜାଲିଆତି “ଶାନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷା” ସନ୍ଦେଶକୁ ନେଇ ତର୍କ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେହି ତର୍କର ଇତିହାସ ହିଁ ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଯାକୋବଙ୍କର ଅଧର୍ମ ଅପସାରିତ ହୁଏ (ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯାଏ)। ତର୍କର ଇତିହାସ, ଯାହା ହବକୂକଙ୍କର ତର୍କ, ସେହି ସମୟକାଳ ହେଉଛି ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଁଚାଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ, ଯାହାର ସମାପ୍ତି ପ୍ରଭୁଙ୍କର ମୁଖରୁ ଲାଓଦିକିୟ ସପ୍ତମ-ଦିନ ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟଙ୍କୁ ଉଗଳି ଦିଆଯିବା ସହ ହୁଏ, କାରଣ ସେ, “ସୁରକ୍ଷିତ ନଗର” ଭାବେ, ଉଜାଡ଼ ହେବ; କାରଣ ସେ ବୁଝାମଣାହୀନ ଲୋକମାନଙ୍କର ନଗର ହୋଇପଡ଼ିଥିଲା, ଯେମାନେ କୌଣସି କୃପା କିମ୍ବା ଅନୁଗ୍ରହ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସେହି ସମୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରର “ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର” ଏକ ମହା ତୁରୀ ଫୁଙ୍କିବ, ଯାହା ସପ୍ତମ ତୁରୀ ଏବଂ ତୃତୀୟ ହାୟ; ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡ “ଯେରୁଶାଲେମ”ରେ ଆସି ଉପାସନା କରିବ, ଯାହା ସେତେବେଳେ ବିଜୟୀ କଳିସିଆର ଆନ୍ଦୋଳନ ହୋଇଯାଇଥିବ।

ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ଏହାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଶେଷ ପିଢ଼ି ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ କେବଳ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ବସନ୍ତର ମୁଞ୍ଚୁଥିବା ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିବେ, ସେହି ବର୍ଷାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ ଯାହା ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଞ୍ଚାଇ ଦେଉଛି। କେବଳ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଚିହ୍ନିବେ ଯେ ତୃତୀୟ ବିପତ୍ତିର ଇସ୍ଲାମ ହିଁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷାର ଆଗମନ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ସେହି ଦଳର ମଧ୍ୟରେ ରହିବେ।

“ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ଆଲୋକ ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନଯାପନ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ଅଧିକ ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଯଦି ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ସକ୍ରିୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ସଦ୍‌ଗୁଣମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶରେ ଅଗ୍ରସର ହେଉନାହୁଁ, ତେବେ ଆମେ ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷାରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରକାଶମାନତାକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବୁ ନାହିଁ। ସେହି ଅନ୍ତିମ ବର୍ଷା ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ହୃଦୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ୁଥାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଆମେ ତାହାକୁ ବିବେଚନା କରିପାରିବୁ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବୁ ନାହିଁ।” Testimonies to Ministers, 507.

“ଆମେ ଶେଷ ବର୍ଷା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେମାନେ ଆମ ଉପରେ ପଡୁଥିବା କୃପାର ତୁଷାର ଓ ବର୍ଷାଧାରାକୁ ଚିହ୍ନିବେ ଏବଂ ଆତ୍ମସାତ୍ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଏହା ଆସୁଛି। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆଲୋକର ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଗ୍ରହ କରୁ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କରୁଣାଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରୁ—ଯିଏ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଭରସା କରିବାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି—ତେବେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ‘କାରଣ ପୃଥିବୀ ଯେପରି ନିଜ ଅଙ୍କୁର ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଯେପରି ତାହାରେ ବପନ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଅଙ୍କୁରିତ କରାଏ; ସେହିପରି ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଜାତିର ସମ୍ମୁଖରେ ଧର୍ମିକତା ଓ ପ୍ରଶଂସାକୁ ଅଙ୍କୁରିତ କରିବେ’ (Isaiah 61:11)। ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମହିମାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଅଛି।” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।

“ଯେମାନେ ——ରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିପାରନ୍ତି ସେମାନେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧ ପ୍ରତି ଯଦି ଜାଗୃତ ନ ହୋନ୍ତି, ତେବେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଘୋଷଣା ଶୁଣାଯିବାବେଳେ ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ ନାହିଁ। ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଆଲୋକ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆଗକୁ ଆସିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣାଙ୍କ ସହିତ ମେଳ ଖୁଆଇବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବାକୁ ଚାହିବେ। ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ କୁହେଁ, ଏହି ଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ ସାଧାରଣ ପ୍ରଚଳିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ବହୁତ ଭିନ୍ନ ଏକ ପ୍ରକାରରେ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ମାନବୀୟ ଯୋଜନାଙ୍କ ବିପରୀତ ଉପାୟରେ କାମ କରିବେ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଲୋକ ରହିବେ, ଯେମାନେ ସଦା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କି ଯେତେବେଳେ ଜଗତକୁ ଦିଆଯିବାକୁ ଥିବା ବାର୍ତ୍ତାରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ଦୂତଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବ, ସେତେବେଳେ କେଉଁ କେଉଁ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ତାହା ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବାକୁ ଚାହିବେ। ପରମେଶ୍ୱର ଏମିତି ପଥ ଓ ସାଧନ ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ଯେ ସେ ନିଜ ହାତରେ ନିଜେ ଲଗାମ ଧରିଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଫଳ କରିବା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ନେଇଯିବା ପାଇଁ ଯେ ସରଳ ଉପାୟଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହାର କରିବେ, କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେବେ।” Testimonies to Ministers, 300.