ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତ ଯେତେବେଳେ ଅବତରଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ, ଅର୍ଥାତ୍ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ରେ, ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଏହି ଅବତରଣ, ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ ୧୮୪୦ ରେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୂତଙ୍କ ଅବତରଣ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଅବତରଣ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୂପେ ସୂଚିତ ହୋଇଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ, ଯେତେବେଳେ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସିଟିର ମହାନ ଅଟାଳିକାଗୁଡ଼ିକ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଲା, ସେ ସମୟରେ ଅବତରଣ କରୁଥିବା ଉତ୍ତର ବର୍ଷା ପ୍ରତି ଆଗକୁ ଇଙ୍ଗିତ କରେ। ଉପରୁ ଆସୁଥିବା ଶକ୍ତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ତଳଠାରୁ (ଅତଳଗର୍ତ୍ତରୁ) ଆସୁଥିବା ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, କାରଣ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ସେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଚାଳିଶ ଦିନ ଉପବାସ କଲେ; ତାହା ପରେ ସେ ଶୈତାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିନୋଟି ପ୍ରଲୋଭନରେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ। ସେହି ତିନୋଟି ପ୍ରଲୋଭନର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି, ଆର୍ମାଗେଦ୍ଦୋନକୁ ବିଶ୍ୱକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ତିନୋଟି ଶକ୍ତିର ପ୍ରତ୍ୟେକର ପ୍ରମୁଖ ଲକ୍ଷଣକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ତିନୋଟି ପ୍ରଲୋଭନ ହେଲା ଅହଂକାର—ଯାହା ନାଗର ଏକ ଲକ୍ଷଣ; ଭୋକଲାଲସା—ଯାହା ପଶୁର ଏକ ଲକ୍ଷଣ; ଏବଂ ଦୁଃସାହସିକ ଆତ୍ମନିଶ୍ଚୟ—ଯାହା ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦବକ୍ତାର ଏକ ଲକ୍ଷଣ। ଅହଂକାର ଏବଂ ଆତ୍ମ-ମହିମାବୃଦ୍ଧି, ଯିଶାୟଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଲୁସିଫରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ହେ ପ୍ରଭାତପୁତ୍ର ଲୁସିଫର, ତୁ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହେଲୁ! ହେ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ କରୁଥିବା, ତୁ କିପରି ଭୂମିକୁ କାଟି ପକାଯାଇଲୁ! କାରଣ ତୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ କହିଥିଲୁ, “ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କରିବି, ମୁଁ ମୋର ସିଂହାସନକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ତାରାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଚ୍ଚ କରିବି; ମୁଁ ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଥିବା ସମାବେଶର ପର୍ବତ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବସିବି; ମୁଁ ମେଘମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚତା ଉପରକୁ ଆରୋହଣ କରିବି; ମୁଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ସମାନ ହେବି।” ତଥାପି ତୁ ପାତାଳକୁ, ଗହ୍ବରର ପାର୍ଶ୍ୱମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନମାଇ ଦିଆଯିବୁ। ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିବେ ସେମାନେ ତୁମ ଉପରେ ନିକଟରୁ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇବେ, ଏବଂ ତୁମକୁ ବିଚାର କରି କହିବେ, “ଏହି କି ସେହି ମଣିଷ, ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲା, ଯିଏ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ କମ୍ପାଇ ଦେଇଥିଲା?” ଯିଶାୟ 14:12–16.
ଲୁସିଫର ତାହାର ହୃଦୟରେ ପାଞ୍ଚଥର “ମୁଁ କରିବି” ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ। ଶୟତାନ, ଯାହାକୁ ଏକ ସମୟରେ “ଆଲୋକବାହକ” (ଲୁସିଫର) ବୋଲି ନାମକରଣ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଯିଏ କେବଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ବହନ କରେ, ସେହିଜଣେ “ଜାତିମାନଙ୍କୁ କମ୍ପିତ କରୁଥିବା”। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ସେ “ଜାତିମାନଙ୍କ” ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, କାରଣ ସେ ଜାତିମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ସଂଘବନ୍ଧନର ନେତା, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସପ୍ତଦଶ ଓ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପରିଚିହ୍ନିତ ବ୍ୟାପାରୀମାନଙ୍କର ସଂଘବନ୍ଧନର ମଧ୍ୟ ନେତା ଅଟେ।
“ରାଜାମାନେ, ଶାସକମାନେ ଏବଂ ରାଜ୍ୟପାଳମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ଉପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ଚିହ୍ନ ଅଙ୍କିତ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଅଜଗରରୂପେ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେ ସନ୍ତମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ—ଅର୍ଥାତ୍ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି—ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଯାଏ।” Testimonies to Ministers, 38.
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅବତରିତ ହେଲେ, ଯାହା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟକୁ ପ୍ରତୀକୀକୃତ କରେ। ତାଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମ ପରେ ଶୟତାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇ ପରୀକ୍ଷା କଲା ଯେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ସେହି ଶକ୍ତି ଦେବ ଯାହାକୁ ଉପଯୋଗ କରି ଶୟତାନ ଜଗତର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶାସନ କରେ; କାରଣ ଆଦମଙ୍କର ପତନ ସମୟରେ ଶୟତାନ ଜଗତର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ଅଧିପତି ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ତାହାପରେ ଶୟତାନ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତକୁ ନେଇଯାଇ, କ୍ଷଣମାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲା। ଏବଂ ଶୟତାନ ତାଙ୍କୁ କହିଲା, ଏହି ସମସ୍ତ ଅଧିକାର ଓ ସେମାନଙ୍କର ମହିମା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି; କାରଣ ସେହି ସବୁ ମୋତେ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି; ଏବଂ ମୁଁ ଯାହାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହାକୁ ଦେଉଛି। ତେଣୁ ଯଦି ତୁମେ ମୋର ଉପାସନା କରିବ, ତେବେ ସବୁ ତୁମର ହେବ। ତାହାପରେ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ ତାହାକୁ କହିଲେ, ହେ ଶୟତାନ, ମୋର ପଛକୁ ହଟ; କାରଣ ଲିଖିତ ଅଛି, ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ତୁମର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବ, ଏବଂ କେବଳ ତାହାଙ୍କର ସେବା କରିବ। ଲୂକ 4:5–8।
ପାପାସଭିତ ରୋମର (ପଶୁ) ଦୁଇଟି ପ୍ରମୁଖ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି—ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାର, ଏବଂ ସେ ବଣ୍ଟନ କରୁଥିବା ବିଷାକ୍ତ “ଆହାର” ଓ ପାନୀୟ।
ତଥାପି ମୋର ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ କିଛି କଥା ଅଛି, କାରଣ ତୁମେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଯେଜେବେଲକୁ, ଯିଏ ନିଜକୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତ୍ରୀ ବୋଲି କହେ, ମୋର ଦାସମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଓ ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟଭିଚାର କରିବାକୁ ଏବଂ ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଇଥିବା ବସ୍ତୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରିବାକୁ ସହି ଆସୁଛ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 2:14.
ସେ ଯେ “ଆହାର” ଓ ପାନୀୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ତାହାର ମିଥ୍ୟା ମତବାଦ।
“ବାବିଲୋନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆରୋପିତ ମହାପାପ ହେଉଛି, ସେ ‘ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କୁ ତାହାର ବ୍ୟଭିଚାରଜନିତ କ୍ରୋଧର ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପିଅଇଛି।’ ସେ ଜଗତ ସମ୍ମୁଖରେ ଯେ ମତ୍ତକାରକ ପାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ତାହା ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ସୂଚାଏ, ଯେଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ପୃଥିବୀର ମହାନ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାର ଅବୈଧ ସମ୍ପର୍କର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ ଗ୍ରହଣ କରିଛି।” The Great Controversy, 388.
କାଥଲିକତ୍ୱର ପଶୁ ମଧ୍ୟ ତାହାର ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ଭ୍ରମିତ କରେ, ଯାହା ପୁନରାୟ ଏମିତି ଏକ ବିଷୟ ଯାହା ଭିତରରୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ।
ଏବଂ ଦୀପର ଆଲୋକ ତୋର ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କେବେବି ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ; ବର ଓ କନ୍ୟାର ସ୍ୱର ତୋର ମଧ୍ୟରେ ଆଉ କେବେବି ଶୁଣାଯିବ ନାହିଁ; କାରଣ ତୋର ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ପୃଥିବୀର ମହାନ ଲୋକମାନେ ଥିଲେ; କାରଣ ତୋର ଯାଦୁବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜାତି ମୋହିତ ହୋଇଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 18:23।
“ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଗ୍ରୀକ ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି pharmakeia, ଯାହାର ଅର୍ଥ ଔଷଧସମୂହ। ତାହାର ହାତରେ ଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରଟି କେବଳ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଥିବା ପାତ୍ରକୁ ମାତ୍ର ସୂଚିତ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ସେହି ପାତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ ଯେଉଁଠାରେ ତାହାର ଯାଦୁମୟ ଔଷଧୀୟ ପାନୀୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ବିତରଣ କରାଯାଏ। ଆଜିର ଆଧୁନିକ ଜଗତରେ, ସେହି ଯାଦୁମୟ ପାନୀୟଗୁଡ଼ିକ ପାତ୍ରରେ ତେତେ ନୁହେଁ, ବରଂ ସୁଇମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଉଛି। ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ପରେ, ଯେତେବେଳେ ଶୟତାନ ପ୍ରକଟ ହେବ, ସେ ଚିକିତ୍ସାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବ। ପାପାସନର ଔଷଧୀୟ ପାନୀୟ ଓ ମିଥ୍ୟା ମତବାଦମାନଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କୁ, ଶୟତାନ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପଥରକୁ ରୁଟିରେ ପରିଣତ କରିବା ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ କହିଥିବା ଘଟଣା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା।
ରବିବାର ଆଇନର ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ସମାନ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଧାରଣ କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନକୁ ଅଗ୍ରସର କରୁଥିବା ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ପାଇଁ ପଶୁର ପ୍ରତିମା-ପରୀକ୍ଷାର କାଳ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ପଶୁର ପ୍ରତିମା-ପରୀକ୍ଷାର କାଳର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। ଏହି କାରଣରୁ ଆମକୁ ଜଣାଇ ଦିଆଯାଇଛି ଯେ, “ସେହି ଏକେ ସଙ୍କଟ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସମସ୍ତ ଅଂଶରେ ଥିବା ଆମର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସିବ।”
ରବିବାର ନିୟମ ପରେ ଶୈତାନ ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ଶୈତାନୀ ସୁସ୍ଥତାର ଅଦ୍ଭୁତକାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, 2001 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଇତିହାସକାଳରେ ପ୍ରଚାରିତ କଥିତ ଚିକିତ୍ସାବିଦ୍ୟାର “ଯାଦୁଟୋଣା”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟ କେବଳ ରୁଟିରେ ଜୀବନ୍ତ ରହିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବଚନରେ।” ରୋମର “ଆହାର” ହେଉଛି ପରମ୍ପରା ଓ ରୀତିନୀତି, ଯାହାକି ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନଠାରୁ ଉପରେ ସ୍ଥାପନ କରେ।
“ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଚର୍ଚ୍ଚର ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କ ଓ ପ୍ରଥା-ପରମ୍ପରାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟର ସମର୍ଥନ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଯେ ଆନ୍ଦୋଳନମାନ ଚାଲିଛି, ସେଥିରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ପାପବାଦୀମାନଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରୁଛନ୍ତି। ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ, ସେମାନେ ପାପତନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଆମେରିକାରେ ସେହି ସର୍ବୋଚ୍ଚତା ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱାର ଖୋଲି ଦେଉଛନ୍ତି, ଯାହାକି ସେ ପୁରୁଣା ଜଗତରେ ହରାଇଥିଲା। ଏବଂ ଯାହା ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱଦାୟକ କରେ, ସେହି ତଥ୍ୟ ହେଲା—ଏଠାରେ ମନେ ରଖାଯାଇଥିବା ପ୍ରଧାନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ରବିବାର ପାଳନକୁ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରିବା—ଏକ ଏମିତି ପ୍ରଥା, ଯାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ରୋମରୁ, ଏବଂ ଯାହାକୁ ସେ ନିଜ ଅଧିକାରର ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଦାବି କରେ। ଏହା ପାପତନ୍ତ୍ରର ଆତ୍ମା—ଲୋକିକ ପ୍ରଥା-ପରମ୍ପରାଙ୍କ ସହ ଅନୁରୂପତାର ଆତ୍ମା, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ମାନବୀୟ ପରମ୍ପରା ପ୍ରତି ଉଚ୍ଚତର ଶ୍ରଦ୍ଧା—ଯାହା ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିତ ହେଉଛି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ପୂର୍ବେ ପାପତନ୍ତ୍ର ଯେପରି ରବିବାରକୁ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲା, ସେହି ଏକେ କାମ କରିବାକୁ ନେଇଯାଉଛି।” The Great Controversy, 573.
ପରମ୍ପରା ଓ ପ୍ରଥା ସେହି ଶିକ୍ଷାସମ୍ବନ୍ଧୀୟ “ଖାଦ୍ୟ” ଅଟେ, ଯାହାକୁ ପଶୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରତିସ୍ଥାପିତ କରେ, ଯେପରି ସେ ନିଜର ପୌତ୍ତଳିକ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାକୁ ଉଚ୍ଚ କରିପାରେ।
“ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚ କିପରି ନିଜକୁ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାର ଅଭିଯୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରିପାରେ, ଆମେ ଦେଖି ପାରୁନାହୁଁ। ସତ୍ୟ, ସେ ଏହି ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବାର ଦାବି କରେ; ଇସ୍ରାଏଲୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଛୁର ସମ୍ମୁଖରେ ନତହୋଇଥିବାବେଳେ ଏହିଭଳି କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ କ୍ରୋଧ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା, ଏବଂ ଅନେକେ ବଧ ହେଲେ। ଈଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମହୀନ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲେ, ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ସେହି ଏକେ ଅଭିଲେଖ ସେମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହେଉଛି, ଯେମାନେ ସନ୍ତମାନଙ୍କ ଏବଂ ତଥାକଥିତ ପବିତ୍ର ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରନ୍ତି।”
“ଏବଂ ଏହା ସେହି ଧର୍ମ, ଯାହାକୁ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏତେ ଅନୁକୂଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହା ଶେଷରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେବ। ତଥାପି, ଏହି ଏକତା କାଥଲିକ ଧର୍ମରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ସାଧିତ ହେବ ନାହିଁ; କାରଣ ରୋମ କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେ ନିଜକୁ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ବୋଲି ଦାବି କରେ। ପରିବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମରେ ହେବ। ତାହାର ପକ୍ଷରୁ ଉଦାର ଧାରଣାମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ତାହାକୁ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଆଣିପହଞ୍ଚାଇବ ଯେଉଁଠାରେ ସେ କାଥଲିକ ଧର୍ମର ହାତ ଧରିପାରିବ। ‘ବାଇବେଲ, ବାଇବେଲ ହିଁ ଆମର ବିଶ୍ୱାସର ଭିତ୍ତି,’ ଲୁଥରଙ୍କ ସମୟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କର ଏହା ଥିଲା ଧ୍ୱନି, ଯେଉଁବେଳେ କାଥଲିକମାନେ କୁହୁଥିଲେ, ‘ପିତୃପୁରୁଷମାନେ, ପ୍ରଥା, ପରମ୍ପରା।’ ବର୍ତ୍ତମାନ ଅନେକ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷାବଳୀକୁ ବାଇବେଲରୁ ପ୍ରମାଣ କରିବା କଠିନ ହୋଇପଡ଼ିଛି, ତଥାପି ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ନୈତିକ ସାହସ ନାହିଁ, ଯାହା ଏକ କ୍ରୁଶକୁ ସମ୍ମିଳିତ କରେ; ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର କାଥଲିକମାନଙ୍କର ଭୂମିକୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସତ୍ୟକୁ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଯୁକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରି, ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଥା ଓ ବିଧିବିଧାନକୁ ଉଦ୍ଧୃତ କରୁଛନ୍ତି। ହଁ, ଏକୋଣେଇଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରସମୂହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିଜମାନଙ୍କର ଅବିଶ୍ୱାସରେ ଶୀଘ୍ର କାଥଲିକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆଜି ମଧ୍ୟ ରୋମ ଏବଂ ଲୁଥର, କ୍ରାନ୍ମର, ରିଡ୍ଲି, ହୁପର, ଏବଂ ଶହୀଦମାନଙ୍କର ସେହି ମହାନ ସେନାର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ସେତିକି ବିସ୍ତୃତ ଏକ ଖାଇ ରହିଛି, ଯେତିକି ସେତେବେଳେ ଥିଲା ଯେବେ ଏହି ଲୋକମାନେ ସେହି ପ୍ରତିବାଦ କରିଥିଲେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ‘ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ’ ନାମ ଦେଇଥିଲା।”
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଜଣେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଥିଲେ। ସେ ଯିହୁଦୀ ଜାତିର ଔପଚାରିକ ଉପାସନାବିରୋଧରେ ପ୍ରତିବାଦ କରିଥିଲେ, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପରାମର୍ଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଶିକ୍ଷାରୂପେ ଶିଖାଉଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଢୋଙ୍ଗୀ ଓ କପଟୀ ଥିଲେ। ଚୁନ୍ ପୋତା ଶବଗୃହମାନଙ୍କ ପରି ସେମାନେ ବାହାରୁ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ଅଶୁଚିତା ଓ ଦୁର୍ନୀତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ସଂସ୍କାରକମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଛକୁ ଯାଏ। ସେମାନେ ବାହାରିଆସି ଆଚାର-ବିଚାର ଓ ଅନୁଷ୍ଠାନମୂଳକ ଏକ ଧର୍ମରୁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରିଥିଲେ। ଲୁଥର ଓ ତାଙ୍କ ଅନୁସରୀମାନେ ସଂଶୋଧିତ ଧର୍ମର ଆବିଷ୍କାର କରିନଥିଲେ। ସେମାନେ କେବଳ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ତାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିଲା। ବାଇବେଲ ଆମ ପାଇଁ ଏକ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ; କିନ୍ତୁ ପୋପ ଓ ତାଙ୍କ କର୍ମୀମାନେ ଏହାକୁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦୂର କରିଦିଅନ୍ତି, ଯେପରି ଏହା କୌଣସି ଶାପ, କାରଣ ଏହା ସେମାନଙ୍କର ଢୋଙ୍ଗକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାକୁ ତିରସ୍କାର କରେ।” Review and Herald, June 1, 1886.
ଆରୋଗ୍ୟର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମବାଦର ଭିତ୍ତି ଗଠନ କରେ, ସେହିଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ତାହାର ପ୍ରଧାନ ବ୍ୟବସାୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ।
“ଅନେକେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ମାଧ୍ୟମର ପକ୍ଷରୁ କପଟ ଓ ହାତଚାଳାକିକୁ ଆରୋପ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଯଦ୍ୟପି ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ ପ୍ରତାରଣାର ଫଳାଫଳକୁ ପ୍ରାୟତଃ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ବୋଲି ପ୍ରଚାର କରାଯାଇଛି, ତଥାପି ଅତିପ୍ରାକୃତିକ ଶକ୍ତିର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରଦର୍ଶନମାନେ ମଧ୍ୟ ଘଟିଛି। ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମାବାଦ ଯାହା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସେହି ରହସ୍ୟମୟ ଠକ୍ଠକ୍ ଶବ୍ଦ ମାନବୀୟ ପ୍ରତାରଣା କିମ୍ବା ଚାତୁର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ନୁହେଁଥିଲା, ବରଂ ସେହିଟା ଦୁଷ୍ଟଦୂତମାନଙ୍କର ସରାସରି କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା; ଏହିପରିଭାବରେ ସେମାନେ ଆତ୍ମା-ବିନାଶକ ଭ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଫଳ ଭ୍ରମକୁ ପରିଚୟ କରାଇଲେ। ଅନେକେ ଏହି ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବେ ଯେ ଆତ୍ମାବାଦ କେବଳ ମାନବୀୟ ଠକେଇ ମାତ୍ର; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଏମିତି ପ୍ରକାଶମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ହେବେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଅତିପ୍ରାକୃତିକ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଛାଡ଼ା ଅନ୍ୟ କିଛି କରିପାରିବେନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଠକାଯିବେ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହାଶକ୍ତି ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ।”
“ଏହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ସାତାନ ଏବଂ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି। ସାତାନୀୟ ସହାୟତା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଫାରାଓଙ୍କ ଯାଦୁକରମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ନକଲ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ। ପାଉଲ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଏହାସଦୃଶ ସାତାନୀୟ ଶକ୍ତିର ପ୍ରକାଶ ସମ୍ଭବ ହେବ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ‘ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି, ଚିହ୍ନ ଓ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ ସହ ସାତାନର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ, ଏବଂ ଅଧର୍ମର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଠକେଇ’ ହେବ। 2 Thessalonians 2:9,10. ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ଯୋହନ, ଶେଷ ଦିନମାନରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଅଲୌକିକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତିକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ଘୋଷଣା କରନ୍ତି: ‘ସେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଅବତରଣ କରାଏ, ଏବଂ ସେଠିପାଇଁ ତାହାକୁ କରିବାର ଯେ ଶକ୍ତି ତାହାର ଥିଲା, ସେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଠକାଏ।’ Revelation 13:13, 14. ଏଠାରେ କେବଳ ଛଳନାମାତ୍ର ପୂର୍ବବାଣୀ ହୋଇନାହିଁ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଠକାଯାନ୍ତି, ଯେଗୁଡ଼ିକ କରିବାକୁ ସାତାନର କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅଛି, କେବଳ ଯେଗୁଡ଼ିକ କରୁଥିବାର ଭଣ୍ଡ କରନ୍ତି ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ।” The Great Controversy, 553.
ପ୍ରଥା ଓ ପରମ୍ପରା ଉପରେ ନିର୍ମିତ ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାମାନ, ଚମତ୍କାରମାନଙ୍କର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାବାଦୀ ପ୍ରକାଶନ, ଜାଲିଆତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିକିତ୍ସା-ଔଦ୍ୟୋଗିକ ଶିଳ୍ପ, ଏବଂ ରାଜ୍ୟଶାସନ ସହ ଧର୍ମଶାସନର ସଂଯୋଗ—ଏସବୁ କାଥଲିକତାର ପଶୁର ଗୁଣଲକ୍ଷଣ ଅଟେ। ଗର୍ବ ହେଉଛି ନାଗଶକ୍ତିର ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ। ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟତାର ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟାର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି ଧୃଷ୍ଟ ଅନୁମାନ।
ଏବଂ ଯୀଶୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଯର୍ଦ୍ଦନରୁ ଫେରିଲେ, ଏବଂ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟକୁ ନେଇଯାଇଲେ; ସେଠାରେ ଚାଳିଶି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୈତାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷିତ ହେଲେ। ଏବଂ ସେହି ଦିନମାନଙ୍କରେ ସେ କିଛି ଭୋଜନ କଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମାପ୍ତ ହେବାପରେ, ପରେ ସେ ଭୁଖିତ ହେଲେ। ତାହାପରେ ଶୈତାନ ତାଙ୍କୁ କହିଲା, ଯଦି ତୁମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତେବେ ଏହି ପଥରକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ, ଯେହେତୁ ଏହା ରୁଟି ହେଉ। ଏବଂ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, ଲେଖାଅଛି, ମନୁଷ୍ୟ କେବଳ ରୁଟିରେ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାକ୍ୟରେ ବଞ୍ଚିବ। ଲୂକ 4:1–4।
‘Presumption’ ଏକ ନାମପଦ, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ କିମ୍ବା ସାକ୍ଷ୍ୟ ବିନା କୌଣସି କଥାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଧାରଣ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଘଟଣାକୁ ସୂଚାଏ। ଏହା ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ବା ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୂଚନାର ଆଧାରରେ ବିଚାର କରିବା କିମ୍ବା ନିଷ୍କର୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ସମାବେଶ କରେ। ‘Presumption’ ଏହାରୁ ଏହି ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତ କରିପାରେ ଯେ, କାହାରୋ ଧାରଣା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ନ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନିଜ ଧାରଣା ପ୍ରତି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ତରର ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଛନ୍ତି।
ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଧର୍ମପରମ୍ପରା ରବିବାରକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପାସନାର ଦିନ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଯଦ୍ୟପି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରୁ ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେମାନେ ଏହା କରୁଥିବାବେଳେ ଜାଣିଶୁଣି ଏହା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ, ଯାହାଙ୍କର ମୂଳମନ୍ତ୍ର “କେବଳ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ,” କିମ୍ବା ମାର୍ଟିନ୍ ଲୁଥର ଯେପରି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, “Sola Scriptura!” ସେମାନେ ଏହାକୁ ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚର ପରମ୍ପରା ଓ ପ୍ରଥାର ଆଧାରରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ସମ୍ଭବତଃ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରୁ ମିଳିଥିବା ଏକ ସ୍ୱୀକୃତ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଭାବେ। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ସମୟରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉପାସନା ପାଇଁ ବାଇବେଲରୁ କୌଣସି ପ୍ରକାର ସମର୍ଥନ ସ୍ୱତଃସିଦ୍ଧ ଭାବେ ମିଳିପାରେ ନାହିଁ ବୋଲି ଯେ ସତ୍ୟ, ତାହା ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ; ଏବଂ ତାହା ପରେ ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ସେହି ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣାରେ ଅବିଚଳ ରହିବେ, ସେମାନେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ।
“ଯଦି ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ଚତୁର୍ଥ ଆଜ୍ଞାର ସବ୍ବାଥକୁ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରେ, ଏବଂ ଦେଖାଏ ଯେ ରବିବାର ପାଳନ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ କୌଣସି ଆଧାର ନାହିଁ, ତଥାପି ତୁମେ ଯଦି ଏହି ମିଥ୍ୟା ସବ୍ବାଥକୁ ଧରି ରହ, ଏବଂ ଯେ ସବ୍ବାଥକୁ ଈଶ୍ୱର ‘ମୋର ପବିତ୍ର ଦିନ’ ବୋଲି କହନ୍ତି, ତାହାକୁ ପବିତ୍ର ରଖିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କର, ତେବେ ତୁମେ ପଶୁର ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରୁଛ। ଏହା କେବେ ଘଟେ?—ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେହି ଆଦେଶକୁ ମାନ କର, ଯାହା ତୁମକୁ ରବିବାର ଦିନ ଶ୍ରମରୁ ବିରତ ହେବାକୁ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଏ, ଯେତେବେଳେ କି ତୁମେ ଜାଣୁଛ ଯେ ବାଇବେଲରେ ଏକୋଟିଏ ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ଯାହା ଦେଖାଏ ଯେ ରବିବାର ଏକ ସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟଦିନ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି ଅଟେ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ପଶୁର ଛାପ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦିଅ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କର। ଯଦି ଆମେ ଏହି ଛାପକୁ ଆମର କପାଳରେ କିମ୍ବା ଆମର ହାତରେ ଗ୍ରହଣ କରୁ, ତେବେ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଘୋଷିତ ବିଚାରଦଣ୍ଡ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ଉପରେ ପତିତ ହେବ। କିନ୍ତୁ ସଜୀବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ରଖାଯାଏ, ଯେମାନେ ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସବ୍ବାଥକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି।” Review and Herald, April 27, 1911.
ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଦଳର ସାଧାରଣତଃ ବୁଝାଯାଉଥିବା ଦୁର୍ବଳତା ହେଉଛି—ସେମାନେ ଏହା ଧାରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରୁହନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିପକ୍ଷମାନେ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଏବଂ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ, ଯେତେବେଳେ ଡେମୋକ୍ରାଟିକ୍ ଦଳର ଫଳମାନ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରେ ଯେ ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାର ପିତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ। ପୁନଃପୁନି ଏବଂ ନିରନ୍ତରଭାବରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ମାନେ ସେମାନଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିପକ୍ଷମାନଙ୍କ କଥାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁଣିପୁଣି ଦେଖାଯାଇଛି ଯେ ସେହି ପ୍ରତିପକ୍ଷମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କଥା ପାଳନ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠାର ଆଶା ଏବଂ ଅଖଣ୍ଡତା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ମାନଙ୍କ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣାକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ଯୁକ୍ତିସଙ୍ଗତ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତତା ପୁନଃପୁନି ପ୍ରକାଶ କରିନଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ପ୍ରେରଣା ଆରୋପ କରନ୍ତି। ଏହା ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଯେ ଅନେକ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆର୍ଥିକ ଲାଭ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଗୁପ୍ତ ଅନୈତିକ ପରିସ୍ଥିତିବଶତଃ—ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ସହଜରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କରିବାକୁ ସମ୍ଭବ କରେ—ନୀତିକୁ ଅବଲମ୍ବନ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଦଳର ପ୍ରମୁଖ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି ଧୃଷ୍ଟ ଅନୁମାନ।
ଏହା ସେହି ଦୁସାହସର ଗୁଣ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ପତିତ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ କରେ ଯେ ସେମାନେ ଉଚ୍ଚତର ନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ସ୍ଥିତି ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ବାସ୍ତବରେ ସେମାନେ ଏହି ଖାଲି ପ୍ରତ୍ୟାଶାରେ ନିଜ ନାଗରିକ ଦାୟିତ୍ୱମାନଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିପକ୍ଷମାନେ ନିଜ ବଚନ ପାଳନ କରିବେ। ଉନ୍ମାଦର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାଧାରଣ ସଂଜ୍ଞା ହେଉଛି, ଏକେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପୁଣି ପୁଣି କରିବା, ଯେତେବେଳେ ଭିନ୍ନ ଫଳାଫଳର ଆଶା କରାଯାଏ; ତଥାପି ରିପବ୍ଲିକାନମାନେ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ ଟ୍ରମ୍ପ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ଘୃଣାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଭାବେ ଉନ୍ମାଦରେ ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଥିବାମାନେ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ହେଉଛନ୍ତି।
ତଥାପି, ରିପବ୍ଲିକନ୍ମାନଙ୍କର ଉନ୍ମାଦତା ପୁନଃପୁନି ପ୍ରକାଶ ପାଏ, କାରଣ ସେମାନେ ଏହି ଧାରଣାର ଆଧାରରେ ସମ୍ମତିମୂଳକ ରାଜିନାମାକୁ ମାନିନେବାକୁ ସହମତ ହୁଅନ୍ତି ଯେ, ରାଜିନାମା ବିଧାନମୂଳକ ପ୍ରକ୍ରିୟାର କାର୍ଯ୍ୟ; ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ରାଜନୈତିକ ରାଜିନାମାଗୁଡ଼ିକ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ “ବିଧାନମୂଳକ ପ୍ରକ୍ରିୟା”ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଉପରେ ଆଧାରିତ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏମିତି ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ସହିତ କରାଯାଏ ଯେଉଁମାନେ କେବେ ରାଜିନାମା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଡେମୋକ୍ରାଟ୍ମାନେ କେବଳ ସେତେବେଳେ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପଛକୁ ହଟନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ଥିବା ସଂଖ୍ୟାବଳୀ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି। ସେମାନେ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପ୍ରକୃତର୍ଥରେ ଏକ ମଧ୍ୟମ ପଥ ପାଇଁ କାମ କରୁଥିବାର କୌଣସି ପ୍ରମାଣ କେବେ ଦେଇନାହାନ୍ତି। ରିପବ୍ଲିକନ୍ମାନଙ୍କର ଉନ୍ମାଦତା ହେଉଛି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେମାନଙ୍କର ପୁନଃପୁନି ପୋଷିତ ଆଶାବାଦୀ ଆପେକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଅନୁଚିତ।
ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୂରଦୂରନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକାଂଶ ଏହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେବେ ଯେ, ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଖରାପ ଗୁଣ ହେଉଛି ତାଙ୍କ ଯୋଜନାକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତୁତି, ଯେତେବେଳେ ଉପଲବ୍ଧ ପ୍ରମାଣ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ, ସେହି ପସନ୍ଦ କରିବା ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଧୃଷ୍ଟ ଅନୁମାନ ଥିଲା। ଧୃଷ୍ଟ ଅନୁମାନ ହେଉଛି ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଲକ୍ଷଣ। ଶୈତାନ ବାଇବେଲ ଉଦ୍ଧୃତ କରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏପରି କରିବା ସମୟରେ, ଶୈତାନ ସେହି ଉଦ୍ଧୃତିକୁ ବିକୃତ କରି ଏକ ଅନୁଚିତ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରବିରୋଧୀ ପରୀକ୍ଷାରେ ପରିଣତ କରିଥିଲା।
ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ଯିରୁଶାଲେମକୁ ନେଇଗଲା, ଏବଂ ମନ୍ଦିରର ଶିଖର ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ଠିଆ କରାଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲା, ଯଦି ତୁମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଟ, ତେବେ ଏଠାରୁ ନିଜକୁ ତଳକୁ ପକାଇଦିଅ; କାରଣ ଲେଖାଯାଇଛି, ସେ ତୁମର ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ତୁମ ବିଷୟରେ ଆଜ୍ଞା ଦେବେ; ଏବଂ ସେମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ହାତରେ ବୋହି ନେବେ, ଯେଣେକି କେବେହେଲେ ତୁମ ପାଦ ପଥରରେ ଆଘାତ ନ ପାଉ। ଏବଂ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଇ ତାହାକୁ କହିଲେ, ଏହା କୁହାଯାଇଛି, ତୁମେ ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ। ଲୂକ 4:9–12।
ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ହିଁ ସବ୍ବାଥ ଦିନରେ ଶ୍ରମରୁ ବିରତ ରହିବାର ବାଇବେଲୀୟ ଆଦେଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏବଂ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ସବ୍ବାଥରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାର ଆଜ୍ଞାକୁ ବିକୃତ କରି ଏକ ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା ଆଦେଶରେ ପରିଣତ କରିଦେବେ—ଯେ, ବାସ୍ତବରେ, ମଣିଷମାନେ ପୂଜା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ପୌତ୍ତଳିକତାର ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଦିନରେ। ସେମାନେ ବାଇବେଲର ଗୋଟିଏ ଅଂଶକୁ ବିକୃତ କରି ଏକ ଅନଧିକୃତ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରବିରୋଧୀ ପରୀକ୍ଷାରେ ପରିଣତ କରିଦେବେ।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ଦୁଇ-ଶିଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ପଶୁର ମୁଖ ନାଗର ମୁଖ ପରି ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ଶକ୍ତି ତାହାର ମୁଣ୍ଡରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଆଜ୍ଞା ତାହାର ମୁଖରୁ ବାହାରିବ। ପରେ ମୁଁ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ମାତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି; ଯେ ମାତା କନ୍ୟାମାନେ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଭିନ୍ନ ଥିଲେ। ସେ ନିଜର ସମୟ ଭୋଗ କରିସାରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ସମୟ ବିତିଗଲା, ଏବଂ ତାହାର କନ୍ୟାମାନେ, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନେ, ପରବର୍ତ୍ତୀଭାବେ ମଞ୍ଚରେ ଆସିଲେ ଏବଂ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା କରିବାବେଳେ ମାତାଙ୍କର ଯେପରି ମନୋଭାବ ଥିଲା ସେହି ଏକେ ମନୋଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ, ଯେପରି ମାତା ଶକ୍ତିରେ କ୍ରମେ ହ୍ରାସ ପାଉଥିଲେ, ସେପରି କନ୍ୟାମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ରେ ସେମାନେ ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରିବେ ଯାହା କେବେକି ମାତା ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥିଲେ।”
“ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ନାମମାତ୍ର କଳିସିଆ ଏବଂ ନାମମାତ୍ର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ, ଯିହୂଦାଙ୍କ ପରି, ଆମକୁ କାଥଲିକମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦ୍ରୋହ କରିବେ, ଯେଣେକି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଲାଭ କରି ସତ୍ୟର ବିରୋଧରେ ଆସିପାରନ୍ତି। ସେ ସମୟରେ ସନ୍ତମାନେ ଅପରିଚିତ, କାଥଲିକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଜଣାଶୁଣା ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ହେବେ; କିନ୍ତୁ କଳିସିଆମାନେ ଏବଂ ନାମମାତ୍ର ଆଡଭେଣ୍ଟିଷ୍ଟମାନେ, ଯେମାନେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଆଚାର-ପ୍ରଥା ବିଷୟରେ ଜାଣନ୍ତି (କାରଣ ସେମାନେ ସବ୍ବାଥର କାରଣରୁ ଆମକୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିପାରୁନଥିଲେ), ସନ୍ତମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରୋହ କରିବେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ କାଥଲିକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏହିପରି ଲୋକ ବୋଲି ସୂଚିତ କରିବେ ଯେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କର ସ୍ଥାପିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରନ୍ତି; ଅର୍ଥାତ୍, ସେମାନେ ସବ୍ବାଥ ପାଳନ କରନ୍ତି ଏବଂ ରବିବାରକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରନ୍ତି।”
“ତାହା ପରେ କାଥୋଲିକମାନେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ କହିବେ, ଏବଂ ଏକ ଆଜ୍ଞା ଜାରି କରିବେ ଯେ, ସପ୍ତାହର ସପ୍ତମ ଦିନର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ଦିନକୁ ପାଳନ କରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରାଯିବ। ଏବଂ କାଥୋଲିକମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବହୁଳ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ। କାଥୋଲିକମାନେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାକୁ ନିଜମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦେବେ। ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ମାତା ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ସନ୍ତମାନଙ୍କୁ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ଆଜ୍ଞା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବା କିମ୍ବା ଫଳ ଧାରଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ସନ୍ତମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇବେ।” Spalding and Magan, 1, 2.