ଦାନିୟେଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ତେରହ

ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚୌଦ୍ଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହିପରି, ଏହା ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ଦ୍ୱିତୀୟଟିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହାମାନେ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ତାହା ପରେ ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଶେଷରେ ଲିଟମସ ପରୀକ୍ଷା ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା—ଯେଉଁମାନେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପଥଚିହ୍ନମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି—ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚୌଦ୍ଦର ପ୍ରଥମ ଦୂତର ବାର୍ତ୍ତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଟନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଚୌଦ୍ଦର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସହ ଯେପରି, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକ ମଧ୍ୟ ସେହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ଧାରଣ କରିଛି।

ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା, କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ, ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାର ଶେଷରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆସେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ସମାପ୍ତି ପରସ୍ପରକ୍ରମେ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସମୟାବଧି ଦାନିୟେଲଙ୍କ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଯିହୋୟାକୀମଙ୍କ ବିଜୟ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ କୂରୁଶଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପତ୍ରରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଶେଷ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଦାନିୟେଲ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବୁଝିଲେ ଯେ ଶେଷ ପ୍ରାୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।

ଦାନିଏଲ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଅର୍ଥକୁ ଚିହ୍ନିହେବାକୁ ସକ୍ଷମ, ଏବଂ ସେହି ଚିହ୍ନଟ ସେହି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବାର ଅଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ସତ୍ତରି-ବର୍ଷୀୟ ବନ୍ଦୀତ୍ୱକୁ ଠିକ ଭାବରେ ବୁଝିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଦାନିଏଲ ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ସେହି ବୁଝାମଣା ହେଉଛି ଯେ, ସେହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସଣ୍ଡେ ଲ' ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଅବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଇଁ, ସେହି ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ କାୟରସଙ୍କ ଆଦେଶ ସମୟରେ ଶେଷ ହେଲା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସଣ୍ଡେ ଲ'କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ରବିବାରୀୟ ବିଧିର କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତରି ବର୍ଷଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୁଝାମଣା ପାଇଁ ଜାଗୃତ ହୁଅନ୍ତି। ସେହି ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ଯେହୋୟାକୀମଙ୍କ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯିଏ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ଆଗମନ ସହିତ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତ ଅବତରିଲେ ଏବଂ ବାବିଲୋନର ପତନକୁ ଘୋଷଣା କଲେ। ବାବିଲୋନର ପତନ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001ରେ, ସେହି ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ପୁସ୍ତକଟି ଭୋଜନ କରିଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତରି ବର୍ଷଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି କାଳ, ରବିବାରୀୟ ବିଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିରତ ଚାଲିଥାଏ।

ଶେଷ ସମୀପିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ଯେପରି ଦାରିୟସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଛି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରତି ଜାଗୃତ କରାଯାଆନ୍ତି। ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କିଛି ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ କାଳଖଣ୍ଡର ଶେଷ ପୂର୍ବରୁ ଯେ ଅଂଶକୁ ସେମାନେ ବୁଝିବାକୁ ଆସନ୍ତି, ସେହି ଅଂଶ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁକାଇ ରହିଥିଲା। ଦାନିୟେଲ ଯେପରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଗୁରୁତ୍ୱ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହେଲେ, ସେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ; ଯେପରି ସେ ନେବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିମା-ସ୍ୱପ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜୀବନ-ମୃତ୍ୟୁର ଧମକ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ହୋଇଥିବାବେଳେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇଥିଲେ। ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅରେ, ଯେପରି ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ, ଦାନିୟେଲ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଆଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।

ଦାନିୟେଲ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା “କୌଶଳ ଓ ବୁଝାମଣ” ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହ ସମନ୍ୱୟ ରଖେ।

ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ଦାନିଏଲଙ୍କର ଦୁଇଟି ପ୍ରାର୍ଥନା ଏକେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅଟେ। ଉଭୟ ପ୍ରାର୍ଥନା ସେହି ଇତିହାସିକ ସମୟରେ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ଓ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ। ନେବୁକଦ୍ନେସରଙ୍କର ସନ୍ନିହିତ ମୃତ୍ୟୁ-ଭୟଦର୍ଶନ, ଏବଂ ଯିରିମିୟାଙ୍କ ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ସହିତ ମୂସାଙ୍କର ସାତଥର ଶପଥ—ଉଭୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଜ୍ଞାନ ସହିତ, ଦାନିଏଲ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବିଶର ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଥିସହିତ ଏହା ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ଯେ, ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ବାଇବେଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଗୁପ୍ତତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ। ସେହି ଗୁପ୍ତତତ୍ତ୍ୱ, ଯାହାକୁ ଯୋହନ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି।

ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିଏଲ୍‌ ଦୁଇଟି ରାଜ୍ୟର ସନ୍ଧିକ୍ଷଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଟନ୍ତି। ବାବିଲନ୍‌ ମେଦୀୟ ଓ ପାରସୀମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସଦ୍ୟ ପତିତ ହୋଇଛି, କାରଣ ଏହା ଦାରିୟସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ; ଏହିପରି ଏହା ଦେବଙ୍କ ଜନମାନଙ୍କୁ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ସେହି ସନ୍ଧିକ୍ଷଣରେ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଗତିବିଧି ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଗତିବିଧିରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା।

ଫିଲାଦେଲଫିୟ ମିଲ୍ଲରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନ 1856 ମସିହାରେ ଲାଓଦିକିଆରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଏବଂ Future for America-ର ଲାଓଦିକିୟ ଆନ୍ଦୋଳନ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରାସ୍ତାରେ ମୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ସାଢେ ତିନି ଦିନର ଶେଷରେ, ଫିଲାଦେଲଫିୟ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ। 1856 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଫିଲାଦେଲଫିୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହିତ ଯେ ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳତା ଘଟିଥିଲା, ସେହିଥିଲା “ସାତ ଥର” ମତବାଦ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ।

Future for America-ର Laodicean ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା ଏହା ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଯେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଛିତରାଇଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ଚିହ୍ନିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବେ, ଏବଂ ତାହାପରେ Leviticus ଛବିଶର ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଅନୁଭବରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଦାନିଏଲ ବାବିଲୋନୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ମେଦୀୟ-ପାରସୀକ ସାମ୍ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନକାଳରେ ଥିଲେ, ଏବଂ Cyrus-ଙ୍କ ଆଦେଶଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଅବଧିର ସମାପ୍ତିର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଥିଲେ। ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ହେଉଛି ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ, ଏବଂ ସେହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ମୋଶାଙ୍କ “ସାତ ଥର”କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ଉଭୟ ପ୍ରାର୍ଥନା “ସାତ ଥର” ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ସେହି ପରିବର୍ତ୍ତନକାଳ ସହିତ ସମରେଖିତ ହୋଇଥାଏ, ଯାହା ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ଏବଂ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା “ଗୁପ୍ତତ୍ତ୍ୱ” ହେଉଛି ନେବୂକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମାର ପ୍ରକାଶନ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ ନେବୂକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମାର “ଗୁପ୍ତତ୍ତ୍ୱ” ଏହା ଯେ, ସେହି ପ୍ରତିମା ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟକୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆଠଟି ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। “ଅଷ୍ଟମଟି ସାତଟିରୁ ହେଉଛି” ଶୀର୍ଷକ ବର୍ଗରେ ଥିବା ପୂର୍ବତନ ଲେଖାମାନଙ୍କରେ, ଏହି ସତ୍ୟ ପୂର୍ବରୁହିଁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇସାରିଛି। ସେହି ଗୁପ୍ତତ୍ତ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ, ସାତଟିରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମଟି ଯେତେବେଳେ ଆସେ, ସେହି ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣର କ୍ଷଣର ପ୍ରକାଶନ ନିହିତ ଅଛି। ନେବୂକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମାର “ଗୁପ୍ତତ୍ତ୍ୱ” ହେଉଛି ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ସିଙ୍ଗ ଓ ରିପବ୍ଲିକାନିଜ୍ମର ସିଙ୍ଗର ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପୁଷ୍ଟିକରଣ। ଏହି ଉଭୟ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସିଙ୍ଗ ଅଷ୍ଟମଟି, କିନ୍ତୁ ସାତଟିରୁ ହେଉଛି; ଏବଂ ଉଭୟ ସିଙ୍ଗର ଷଷ୍ଠରୁ ଅଷ୍ଟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ, ମୋଶାଙ୍କ “ସାତ ଥର” ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଏକ ପରୀକ୍ଷାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଘଟେ। ଏହି ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭାବରେ, ସାଇରସଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପତ୍ରର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଘଟେ, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନର ଆଜ୍ଞାପତ୍ରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ତାପରେ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ, ଦ୍ରୁତ ଗତିର ଚାଳଚଳନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପାପାସିର ମାରାତ୍ମକ ଘାଁ ସୁସ୍ଥ ହୁଏ, ଯେପରି ପାପାସି ମଧ୍ୟ ସାତଟିରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ହୋଇଯାଏ, କାରଣ ସେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ମଧ୍ୟରୁ ଯାଏ, ଯେପରି ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ ନେବୂକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ଦାନିଏଲ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଉଭୟ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ପରିଚୟ ମିଳେ ଯେ ସେ ସେହି ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନସମୂହଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଏମାତ୍ର ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଫିଲାଦେଲଫିଆନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ସେ “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ”କୁ ବୁଝିପାରିନଥିବାର କାରଣରୁ କାହାକୁ ମଧ୍ୟ ହତ୍ୟା କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ବୋଲି ଅନୁରୋଧ କରି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଦାସର ଚରିତ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ରର ବିପରୀତରେ ଅଛି ଆରିଓଖ, ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କର ଜଣେ ସେବକ, ଯେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଖୋଜି ପାଇଥିବାର ଶ୍ରେୟ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନେବାକୁ ଚାହେ। ପରେ ଦାନିଏଲ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଏକ ପ୍ରଶ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଦେଇ, ସତ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରକାଶ ଓ ବାବିଲୋନୀୟ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏବଂ ପୁନର୍ବାର, ଆରିଓଖଙ୍କ ପରି ସେ “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ” ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିଜର ବୁଝାମଣାକୁ ନିଜକୁ ପ୍ରଚାର କରିବା ପାଇଁ ସଦୁପଯୋଗ କରେନାହିଁ, ବରଂ ସ୍ୱର୍ଗର ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚକୀର୍ତ୍ତି କରେ।

ଦାନିଏଲ “ଗୁପ୍ତ କଥା” ବିଷୟରେ ନିଜ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କରିବାବେଳେ, ଏହାକୁ ଏମିତି ଏକ “ଗୁପ୍ତ କଥା” ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ କ’ଣ ହେବ ତାହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ। ସାତଟି ମେଘଗର୍ଜନର ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସର ଗୁପ୍ତ କଥା, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ କ’ଣ ହେବ ତାହାକୁ ପରିଚିତ କରାଏ। ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମା ହେଉଛି ଶେଷ-ଦିନର ଗୁପ୍ତ କଥାର ଏକ ଅଂଶ, ଯାହା ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟ ଶେଷ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଅମୋହରିତ କରାଯାଏ। ଏହା ଅନୁଗ୍ରହର ସମୟ ଶେଷ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ କାଳରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ଯେପରି ଦାରିୟସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା।

ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନଟି ଶେଷ କାଳ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବୋଲି ଯେ ସତ୍ୟ, ତାହାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଦାନିଏଲ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ କହନ୍ତି, “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ଜଣାଉଛନ୍ତି ଯାହା ଘଟିବ,” “ଏହା ପରେ।” ପରେ ଦାନିଏଲ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି ଯେ ସେହି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇନଥିଲା, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଥିଲା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ବରଂ ସେହି “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ” ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା “ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯେମାନେ ତାହାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଜଣାଇବେ।” ସେହି “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ” ଶେଷ କାଳରେ ଆତ୍ମିକ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସ୍ୱପ୍ନର “ବ୍ୟାଖ୍ୟା” ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯେମାନେ ଆସିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେହି ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ବିଶେଷରୂପେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କାରଣ ସେହି “ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ” ଶେଷ କାଳରେ ବାବିଲର ଅନ୍ତିମ ପତନ ଘୋଷଣା କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟେ। ତାହାପରେ ଦାନିଏଲ ସେହି ପ୍ରତିମା-ସ୍ୱପ୍ନକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଯାହା ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଯାହା ଜୀବନ-ମୃତ୍ୟୁର ପରୀକ୍ଷା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା।

ନେବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ତାଙ୍କ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଶେଷ ଦିନମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା; ସେହି ସମୟରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର, ଯେମାନେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ହାତ ବିନା କଟାଯାଇଥିବା ସେହି ପଥର ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରତିମାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ, ଏବଂ ପରେ ସେହିଟି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ପୁରଣ କରୁଥିବା ଏକ ପର୍ବତରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ସ୍ୱପ୍ନଟି ଉତ୍ତରକାଳ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଥିଲା, ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସନ୍ଧିକ୍ଷଣରେ, ଯେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ନିକଟରେ ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଗୁପ୍ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ।

ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗର ଧ୍ୱଜଚିହ୍ନ ଭାବେ, ସେମାନେ ପରେ ମୃତ୍ୟୁମୁଖୀ ଜଗତ ପାଇଁ ତୃତୀୟ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ ବହନ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ ପ୍ରଚଳିତ ହୁଏ ଏବଂ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଭାବେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ତାହାବେଳେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର ଏକ ଆର୍ତ୍ତନାଦରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ସେହି ଆଦେଶ ପୂର୍ବରୁ, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଦାନିୟେଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା ଆଣି ଦିଆଯିବାକୁ ଥାଏ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ଏହା ଆବଶ୍ୟକ କରେ ଯେ ରବିବାର ନିୟମର ଆଦେଶକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ଗତିବିଧିଗୁଡ଼ିକୁ ଦାନିୟେଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଏହା ପରୀକ୍ଷା କରାଯାନ୍ତି ଯେ, ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚାଇ ରହିଥିବା ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ସମର୍ଥ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ପଦ୍ଧତିକୁ ସେମାନେ ବାଛିଛନ୍ତି କି ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନମ୍ରତା ଏବଂ ପାପସ୍ୱୀକାର ସମ୍ମିଳିତ ଅଟେ। ଏହାରେ ଏହି ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଅଟେ ଯେ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ସ୍ୱପ୍ନ ଏବଂ ଦର୍ଶନମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ବୁଝାମଣା ଦିଆଯାଇଥିଲା; କାରଣ ଯଦି ସେମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦାନିୟେଲଙ୍କ ସ୍ୱରକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ତେବେ ତାହା ସେହିମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନରେ ଯୋହନ ବାପ୍ତିସ୍ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ।

ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆମକୁ ଅବଗତ କରାନ୍ତି ଯେ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏକାପରକୁ ଏକ ପରିପୂରକ, ଏବଂ ସେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା “ପରିପୂରକ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ନେଇଯିବା। ଜୁଲାଇ 2023 ର ଶେଷଭାଗରେ, ଯିହୁଦା ଗୋତ୍ରର ସିଂହ, କୃପାକାଳ ବନ୍ଦ ହେବାର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ସେ କରିବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ, ସେହିପରି ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନକୁ ମୁଦ୍ରାମୁକ୍ତ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏହା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ବାଇବେଲୀୟ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ବରୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର ପରିପ୍ରେକ୍ଷିତରେ ବୁଝିବାକୁ ଥିଲା।

ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ। ଆଉ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ସେହି ଇତିହାସ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର “ସାତ ଗର୍ଜନ”ର ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିପୂରଣ ଅଟେ। ସେ ପବିତ୍ର ସଂସ୍କାର-ରେଖାମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଏମିତି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ 18 ଜୁଲାଇ, 2020 ର ନିରାଶା ସମ୍ପର୍କରେ କଥା କହନ୍ତି। ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପବିତ୍ର ସଂସ୍କାର-ରେଖାରେ ଥିବା ଚାରିଟି ପଥଚିହ୍ନକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶର ସଶକ୍ତୀକରଣର ଇତିହାସକୁ ନ୍ୟାୟବିଚାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମିତି ଏକ ପ୍ରକାରରେ ଚିତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇନଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏହି ଧାରଣାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ନେଇଯାଏ, ଯଦ୍ୟପି ଏହି ଗଭୀର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଲୁଚିତ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ପଦ୍ଧତିକୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି।

ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ସମାପ୍ତ କରୁଥିବାବେଳେ, ଆମେ ସେହି କିଛି ସତ୍ୟ ଓ ମାଇଲସ୍ତମ୍ଭଗୁଡ଼ିକର ସାରାଂଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବୁ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପରସ୍ପର ସଂଯୋଗ କରିବୁ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପହଞ୍ଚାଯାଇଛି। ଏହା କରିବା ସମୟରେ, ଆମେ ଏହି କଥାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛୁ ଯେ ରାତ୍ରି ଦର୍ଶନରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ଗୁପ୍ତ କଥା ନିଜେ ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ସାରାଂଶ ଓ ନିଷ୍କର୍ଷ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବୁ।