ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକ—ଏକ ଶତ ବତ୍ତିସତମ ଅଂଶ

ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକରେ ଆମେ ତିନି ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ତିନିଟି ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବାରେ ସମୟ ବ୍ୟୟ କରିଥିଲୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୂତ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ଆମେ ତିନୋଟି ଦୂତଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲୁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପରୀକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ତିନିଟି ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି ବାବିଲୋନୀୟ ଆହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଶାକାହାର ଭୋଜନ କରିବା ପରେ ସେମାନଙ୍କର ଦେଖାଶୁଣା ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଆଉ ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଲା, ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୁଏ।

ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପରୀକ୍ଷାମାନଙ୍କୁ ଆଦିପୁସ୍ତକର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନିମ୍ରୋଦଙ୍କ ବାବେଲର ପତନରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଛି। ସେଠାରେ ଏହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ତୃତୀୟ, ଚତୁର୍ଥ ଏବଂ ସପ୍ତମ ପଦରେ “ଆସ” ବୋଲିଥିବା ପ୍ରକାଶର ତିନିଥର ବ୍ୟବହାର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି। ଚତୁର୍ଥ ପଦରେ ଥିବା “ଆସ” ବୋଲିଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାଶଟି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ଏକ ନଗର ଏକ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏକ ଟାୱର ଏକ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେମାନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଚରିତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନାମ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଚରିତ୍ର ପ୍ରାୟତଃ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଏବଂ ଏହା ଏକ ବିପରୀତ ଚରିତ୍ର ସହିତ ତୁଳନାରେ ଏଭଳି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଯେପରି କାଇନ ଓ ହାବିଲ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ, କିମ୍ବା ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ବାବିଲର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିବାମାନଙ୍କ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଦେହାକୃତି ଏବଂ ଶାକାହାର ଖାଇଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

ମିଲରାଇଟ ଇତିହାସରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀକୁ ପ୍ରକାଶ କଲା। ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ଏହି ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହେଲା, ସେମାନେ ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ହେଇଗଲେ; ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଥିଲେ ସେହି ବିଶ୍ୱସ୍ତମାନେ, ଯେମାନେ ଅଗ୍ରସର ଆଲୋକକୁ ଅନୁସରଣ କରିଚାଲିଲେ। ରୋମର କନ୍ୟାମାନେ ମାତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସ୍ୱରୂପକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯାହାଙ୍କ କନ୍ୟା ସେମାନେ ହେଲେ ସେହି ମାତାକୁ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ମାତା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅର୍ଥରେ ଏକ ବେଶ୍ୟା ହେଉଛି ସେହି ମଣ୍ଡଳୀ, ଯାହା ରାଜ୍ୟ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଯେପରି ପାପତନ୍ତ୍ରର ପ୍ରତିରୂପ ଅଛି।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ତିନିଜଣ ଦୂତମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଦୂତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ଧାରଣ କରେ; ଯେପରି ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟ କରେ। ଦାନିଏଲ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛି; ତେଣୁ ଏହି ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟରେ—ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି।

ଦ୍ୱାଦଶ ପଦର ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସେହି ଶୁଦ୍ଧିକରଣ, ଯାହା ପବିତ୍ରାଳୟର ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଘଟେ, ଯେଉଁଠାରେ ମେଷଶାବକଙ୍କୁ ବଳି ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ପାପୀଙ୍କ ଉପରେ ନ୍ୟାୟୀ ଘୋଷଣା ଆରୋପ କରାଯାଏ। ଦ୍ୱାଦଶ ପଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଶ୍ୱେତ କରାଯିବା, ଯାହା ପବିତ୍ରାଳୟର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଯାହା ସୂଚିତ କରେ ସେହି ସମୟକୁ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ପବିତ୍ରୀକରଣ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ। ତୃତୀୟ ପଦକ୍ଷେପ ହେଉଛି ପରୀକ୍ଷିତ ହେବା, ଯାହା ମହାପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ବିଚାରକାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନମାନେ ମୋହରାଙ୍କିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ଗୌରବୀକରଣ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଉପାସକମାନଙ୍କର ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଇଛି, ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି।

ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ପବିତ୍ର ବାକ୍ୟରେ ଅନେକଥର ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଏବଂ କଳିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଥାଏ। ସମାନ ଭାବେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଏକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ହେଉଛି ଯେ, ଏହା ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ପୂର୍ବେ ଆସେ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ବିଚାରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ତଥାପି ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ବିଚାର ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସୀମାବଧ୍ଧତା ରହିଛି, କାରଣ ଏହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତ୍ୟେକଟିରେ ବିଚାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପରୀକ୍ଷା ଏମିତି ଏକ ଇତିହାସରେ ସ୍ଥାପିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଚରିତ୍ର-ଗଠନ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ଭବ ଅଟେ। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଭିନ୍ନ, କାରଣ ଏହା ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷାକସଟି, ଯାହା କେବଳ ଏତିକି ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ, ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପୂର୍ବତନ ଦୁଇଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ତୁମେ ଉପାସକମାନଙ୍କର କେଉଁ ଶ୍ରେଣୀରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା।

ଦୁଇ ହଜାର ଏକ ସାଲର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାରୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ସମୟରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିବା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟରେ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷା ରହିଛି। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ସେତେବେଳେ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦୂତ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧, ୨୦୦୧ ରେ ଅବତରଣ କଲେ; ଏବଂ ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଅଗଷ୍ଟ ୧୧, ୧୮୪୦ ରେ ଅବତରଣ କରିଥିବା ଦୂତଙ୍କ ସହ ସମ୍ମତିରେ, ସେହି ପରୀକ୍ଷା ତେବେ ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଅଟେ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ସେତେବେଳେ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ନିଜ ହୃଦୟରେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଯେ ସେ ରାଜାଙ୍କ ଆହାର ଖାଇବେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମ ସମୟରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଅବତରଣ କଲେ ଏବଂ ପରେ ସେ ଚାଳିଶ ଦିନ ଉପବାସ କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଆହାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଥିଲା।

ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟର ତୃତୀୟ ଏବଂ ଶେଷ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ରବିବାର ନିୟମ। ସେହି ସମୟରେ ଯେମାନେ ସପ୍ତମ-ଦିନୀୟ ବିଶ୍ରାମବାରର ଦାବିଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପର୍କରେ ବୁଝାମଣା ରଖନ୍ତି, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦିନରେ ଉପାସନା କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଅନନ୍ତକାଳ ପାଇଁ ହରାଇଯାଆନ୍ତି। ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିଏଲ ଏବଂ ସେହି ତିନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ନବୁଖଦ୍ନେଚ୍ଛରଙ୍କ (ରବିବାର ନିୟମର ଏକ ପ୍ରତୀକ) ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା, ପୂର୍ବତନ ତିନି ବର୍ଷ ଧରି ତାଙ୍କର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଉପରେ ବିଚାର କରାଯିବା ପାଇଁ। ନିମ୍ରୋଦଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହର କାହାଣୀରେ ତୃତୀୟ “ଚଳ, ଯିବା” ସମୟରେ ପିତା ଓ ପୁତ୍ର ତଳକୁ ଅବତରଣ କଲେ, ସେହିଥିଲା ତାଙ୍କର ଭାଷାକୁ ଗୋଲମାଲ କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବତ୍ର ଛିତରାଇ ଦେବା ପାଇଁ। ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ସେହି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀକୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପାଇଁ ପୃଥକ କରେ।

ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ସୀଲମୋହର କାଳ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେହି ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଓ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ଆସିଥିବା ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଲାଓଡିସୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଉପରେ ଆଣାଯାଏ। “ବିଚାର ପରେ କୌଣସି ପରୀକ୍ଷାକାଳ ନାହିଁ,” କାରଣ ସେତେବେଳେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ସୁସମାଚାରର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଇଥାଏ।

ଭଉଣୀ ହ୍ୱାଇଟ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ଯେ, ଯଦି ଆମେ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବୁ ନାହିଁ, ତେବେ ଆମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରିବୁ ନାହିଁ; ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ସଫଳତାର ସହିତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ବିନା, ତୃତୀୟ, ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାରେ ଆମର ବିଫଳତା ପ୍ରକାଶ ପାଇବ।

ଯଦି ଆମେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସତର୍କବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବୁ ନାହିଁ, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସଣ୍ଡେ ଲ ଆସିବାବେଳେ ଆମେ ତାହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବୁ, ଯଦି ଧରାଯାଏ ଯେ ସେ ସମୟରେ ଆମେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବିତ ଅଛୁ। ଏହା କହିବା ସହିତ, ଯେ ପରୀକ୍ଷାରେ ଆମେ ଆମର ଅନନ୍ତ ନିୟତିକୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁ, ଏବଂ ସଣ୍ଡେ ଲ ରେ ଆମେ ମୁଦ୍ରିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଯେ ପରୀକ୍ଷା ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହା କୃପାକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ହେବାକୁଥିବା ପରୀକ୍ଷା, ସେହିଟି ହେଉଛି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା, ଏବଂ ସେହିଟି ହେଉଛି ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷା।

ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହର ଲାଗିବାର ସମୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା। ଏହା ପାଇଁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହେଉଥିବାକୁ ଚିହ୍ନିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ସେହି ପରୀକ୍ଷା କେବଳ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରାହିଁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇପାରେ। ଏତିକି ନୁହେଁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରାହିଁ ବୁଝାଯିବ, ଯେମାନେ ପର ପୃଷ୍ଠବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶକୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଛନ୍ତି, ଯାହା “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଯଦି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତ ଅବତରଣ କରିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ଆମେ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁ, ତେବେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନକୁ ଚିହ୍ନିବାର କ୍ଷମତା ଆମ ପାଖରେ ରହିବ ନାହିଁ।

ଦୂତଙ୍କର ହାତରେ ଥିବା ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଭକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଏହା ଦେଖିପାରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଅଛି। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠର ଅଧ୍ୟାୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତ ଯେତେବେଳେ ଅବତରଣ କରେ, ସେହି ପଦ୍ୟ ତାଙ୍କ ହାତରେ କିଛି ଥିବାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରି ଚିହ୍ନିତ କରେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ନାମକ ପଦ୍ଧତି ଅନେକ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଆଧାରରେ ଏହା ସ୍ଥାପନ କରେ ଯେ ଯେସବୁ ଦୂତ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ସଦା ଏକ ବାର୍ତ୍ତା ଥାଏ। ଯେମାନେ “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ପଦ୍ଧତିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରତି ଅନ୍ଧ ଅଟନ୍ତି, ଯାହା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠିତ ହେଉଛି ବୋଲି ପ୍ରମାଣ ଯୋଗାଏ। ଏହାକୁ ଅବଶ୍ୟ ଚିହ୍ନିବା ଦରକାର, କାରଣ ଆମର ଅନନ୍ତ ନିୟତି ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିବା ଉପରେ ଆଧାରିତ। “ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ଅନୁଯାୟୀ, ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଠର ଅଧ୍ୟାୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତଙ୍କ ସେହି ଏକେ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟସମୂହ ସହିତ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି।

ଏହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କୁ “ଅବତରଣ କରି ପୃଥିବୀର ବାସିନ୍ଦାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ସତର୍କ କରିବା” ପାଇଁ “ନିଯୁକ୍ତ” କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୂତଙ୍କର ସେହି ଏକେଇ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ। ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଅଭିଯାନ ଥିଲା “ତାଙ୍କର ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିବା ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆସନ୍ତା କ୍ରୋଧ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରିବା,” ଯାହା ପୁନର୍ବାର ଅଷ୍ଟାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୂତଙ୍କର ଅଭିଯାନ ଅଟେ। ଯେମାନେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେମାନେ “ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମା ଦେଲେ,” ଏବଂ ଯେମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ, ସେମାନେ “ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନ୍ଧକାରରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଗଲେ।”

ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆହାର ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବାଛିଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦଳ ବାବିଲୋନର ଆହାର ଭୋଜନ କରିଥିଲା। ଦଶ ଦିନର “ଦୃଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା”ର ଶେଷରେ, ଦାନିଏଲ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ବିତ କଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କର ମୁହଁମଣ୍ଡଳ ବାବିଲୋନର ଆହାର ଭୋଜନ କରିଥିବାମାନଙ୍କଠାରୁ ଦୃଶ୍ୟରୂପେ ଅଧିକ ପୁଷ୍ଟ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଦୂତର ସନ୍ଦେଶ, ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ପରିଚୟ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା, ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ତାଙ୍କୁ ମହିମା ଦେବା, ଏବଂ ତୃତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ଯେତେବେଳେ ବିଚାରର ଘଣ୍ଟା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ହାତରୁ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ନେଇ ତାହାକୁ ଭୋଜନ କଲେ, ଯେପରି ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମହିମାନ୍ବିତ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ନେବୂଖଦ୍ନିତ୍ସରଙ୍କ ବିଚାରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପଙ୍କ୍ତିର ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ରେ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଭୋଜନ କରିବା, ଯାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତଙ୍କ ହାତରେ ଥିଲା। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରୀକ୍ଷାକୁ ପରିଚୟ କରାଇଲା, ଯେଠାରେ ତୃତୀୟ ଓ ଶେଷ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାର ପୂର୍ବରୁ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଯାହା ସରଳଭାବେ କିମ୍ବା ମହିମାନ୍ବିତ ଚରିତ୍ରକୁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଚରିତ୍ରକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲା।

ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ ହେଉଛି ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ର ଇତିହାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ସେହି ଇତିହାସରେ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ ଏବଂ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ତେବେ ସେହି ସତ୍ୟ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ହବକ୍କୂକ ଦୁଇର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବ ଏବଂ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ। ଏହାର ଅର୍ଥ ଏହା ମଧ୍ୟ ଯେ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଅବଧି ସେହି ଅବଧି ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।

ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର, ପଦ ଚାଳିଶ 1989 ମସିହାରେ ଅନ୍ତକାଳର ସମୟରେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ପଦ 1798 ମସିହାରେ ଅନ୍ତକାଳର ସମୟ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ 1989 ମସିହାରେ ଅନ୍ତକାଳର ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରି ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି, 1798 ମସିହାର ଅନ୍ତକାଳର ସମୟ 1989 ମସିହାର ଅନ୍ତକାଳର ସମୟ ସହ ସମରେଖିତ ହୁଏ। ପଦ ଚାଳିଶର ଇତିହାସ, 1798 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ, ଏବଂ ପଦ ଏକଚାଳିଶରେ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ରହି, ପୃଥିବୀର ପଶୁର (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର) ଇତିହାସକୁ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଦୁଇ ଶିଙ୍ଗ—ରିପବ୍ଲିକାନିଜ୍ମ ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମ—ଏହି ଦୁଇଟି ଅନ୍ତକାଳର ସମୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।

ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ସୀଳମୋହର ଲାଗିବାର ସମୟରେ, ସେହି ସମୟାବଧିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ସମୟରେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀର ଉପାସକଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ। ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିକଶିତ କରିଥିବେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବିକଶିତ କରିଥିବେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷାର ସମୟାବଧିରେ, ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଶିଙ୍ଗ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବ, କାରଣ ସେତେବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ନାଗରିକ ସରକାର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ସେହି ସମୟାବଧିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ଏଠିଏ ବାଇବେଲର ପ୍ରତ୍ୟେକ “ପୁସ୍ତକ” “ମିଳେ ଏବଂ ଶେଷ ହୁଏ।”

ସେହି ଇତିହାସରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷା—କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ, ଏବଂ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଦୁଇଟି ରାଜନୈତିକ ଦଳର ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାହ୍ୟ ଭାବରେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସେଇ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଆସନ୍ନ ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ “ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମାପ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ” ଆମେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସେଇ ପରୀକ୍ଷା, ଯାହାକୁ ଆମେ “ଆମେ ମୋହରିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ” ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛୁ। ସେହି ପରୀକ୍ଷା ହେଉଛି ସେଇ ପରୀକ୍ଷା, ଯେଉଁଠାରେ “ଆମର ଅନନ୍ତ ନିୟତିର ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେବ।”

ଆମେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଜାରି ରଖିବୁ।