୨ହଜାର ଏକ ସାଲ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ଠାରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୋହର ଲଗାଯିବାର ସମୟଟି ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାଳପର୍ଯ୍ୟାୟ, ଯେଉଁଠାରେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଏହିହେତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ପ୍ରଭୁ ସଦାପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ଏହି ପ୍ରବଚନକୁ ନିବୃତ୍ତ କରିଦେବି, ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲରେ ସେମାନେ ଆଉ ଏହାକୁ ପ୍ରବଚନରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ କୁହ, ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସନ୍ନିକଟ ହୋଇଆସିଛି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନର ପୂର୍ଣ୍ଣଫଳ। ଯିହିଜ୍କେଲ 12:23।
ସେହି ରେଖାରେ, ତୃତୀୟ ଦୂତ ପୁନର୍ବାର ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଏପରି କରିବାରେ, ଏହା ଅକ୍ଟୋବର 22, 1844ରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନଠାରୁ 1863ର ବିଦ୍ରୋହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। 1863ର ବିଦ୍ରୋହ ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର କାଦେଶରେ ଘଟିଥିବା ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତେଣୁ ଏହା ରକ୍ତସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରିବାଠାରୁ କାଦେଶର ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। କାଦେଶର ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୋହ କାଦେଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଦ୍ରୋହର ଆଦର୍ଶରୂପ ଥିଲା, ଏବଂ ଏହିପରି ମୋହର ଲଗାଇବାର ରେଖାରେ ଆରୋଣଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ କାଦେଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଦ୍ରୋହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ରେଖା ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୋଇଛି।
ଏହା 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପୁନରାବୃତ ହୋଇଥାଏ; ଏହି ଇତିହାସ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବପ୍ତିସ୍ମାରୁ କ୍ରୁଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅନୁକୃତି ଥିଲା, ଯାହା କ୍ରୁଶରୁ ସ୍ତିଫନଙ୍କୁ ପଥରମାରି ହତ୍ୟା କରାଯାଉଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ପ୍ରାଚୀନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକଜଣ ଏହି ସମୟଖଣ୍ଡ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ଯେ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବାସ କରିଥିଲେ ସେଥାପେକ୍ଷା ଅଧିକ କହିଥିଲେ।
“ପ୍ରାଚୀନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଯୁଗ ପାଇଁ ଯେତେକ କହିଥିଲେ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଆମ ପାଇଁ କହିଥିଲେ, ଯେପରି ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଆମ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଅଛି। ‘ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ସେମାନଙ୍କ ସହ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତସ୍ୱରୂପ ଘଟିଥିଲା; ଏବଂ ଏଗୁଡ଼ିକ ଆମର ଚେତାବନୀ ପାଇଁ ଲିଖାଯାଇଛି, ଯେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଜଗତର ଅନ୍ତକାଳ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।’ 1 Corinthians 10:11. ‘ସେମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଆମ ପାଇଁ ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର ସେବା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପ୍ରେରିତ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାର କରିଥିବାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମମାନଙ୍କୁ ଜଣାଯାଇଛି; ଯେ ସବୁ ବିଷୟକୁ ଦେବଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀରଭାବେ ନିରୀକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରନ୍ତି।’ 1 Peter 1:12....”
“ଏହି ଶେଷ ପିଢି ପାଇଁ ବାଇବେଲ ତାହାର ଧନଭଣ୍ଡାରକୁ ସଞ୍ଚିତ କରି ଏକତ୍ର ବାନ୍ଧି ରଖିଛି। ପୁରାତନ ନିୟମର ଇତିହାସର ସମସ୍ତ ମହାନ ଘଟଣାମାନ ଓ ଗମ୍ଭୀର କାର୍ଯ୍ୟବିଧିମାନ ଏହି ଶେଷ ଦିନମାନରେ କଲିସିଆରେ ପୁନରାବୃତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ହେଉଛି।” Selected Messages, book 3, 338, 339.
“ଶେଷ ପିଢ଼ୀ” ହେଉଛି ପିତରଙ୍କ ଚୟିତ ପିଢ଼ୀ, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର, ଏବଂ ସେମାନେ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର, 2001 ରୁ ଆସନ୍ତା ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚୟନ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ପରେ ସେମାନେ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେବେ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବଚନର “ସମସ୍ତ”, କିଛି ନୁହେଁ, ବରଂ “ସମସ୍ତ ମହାନ ଘଟଣା ଓ ଗମ୍ଭୀର କାର୍ଯ୍ୟବିଧି”, “ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକର” “କଳିସିଆର” “ଶେଷ ପିଢ଼ୀରେ” “ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେଉଛି”। ମୋହରାଙ୍କନର ରେଖାରେ, ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସମାପ୍ତିକୁ ପହଞ୍ଚେ।
“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଏକତ୍ର ହୋଇ ସମାପ୍ତିକୁ ପହଞ୍ଚେ। ଏଠାରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପୂରକତା ରହିଛି। ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ; ଅନ୍ୟଟି ପ୍ରକାଶନ। ଯେ ପୁସ୍ତକଟି ମୋହରାଙ୍କିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହିଟି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସେହି ଅଂଶ। ଦୂତ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ‘କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ଏହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବନ୍ଦ କର ଏବଂ ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କର।’ ଦାନିଏଲ 12:4।” ଆକ୍ଟସ୍ ଅଫ୍ ଦି ଆପୋଷ୍ଟଲସ୍, 585.
“ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଅଂଶ,” ଯାହାର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲାଗଲା, ସେହିଟି ହେଉଛି ଶିନାରର ଦୁଇଟି ମହାନଦୀ, ଉଲାଇ ଓ ହିଦ୍ଦେକେଲର କୂଳରେ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦର୍ଶନମାନ। ସେହି ଦର୍ଶନମାନେ ଦାନିୟେଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ, ପଦ ତେର ଓ ଚଉଦ, ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର, ପଦ ଚାଳିଶ ଠାରୁ ପଞ୍ଚଚାଳିଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟ ହେଉଛି ସେହି ଇତିହାସ, ଯେଉଁଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମହାଯାଜକ ଭାବେ, ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନବୀୟ ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଗଠିତ ଏକ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅନ୍ତିମ ପିଢ଼ିର ମନୋନୀତମାନଙ୍କୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀଭାବେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରନ୍ତି। ଦାନିୟେଲ ଏଗାରର ପଦ ଚାଳିଶ, ଅଜଗର, ପଶୁ ଓ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କର ସେହି ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯେମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବର୍ତ୍ତମାନ ଜଗତକୁ ହର୍ମାଗିଦୋନ ଦିଗରେ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି, ଯାହାକି ପଦ ଚାଳିଶର ଇତିହାସକାଳରେ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଶାସନ କରୁଥିବା ପୃଥିବୀୟ ପଶୁର ଉପରେ ଥିବା ରିପବ୍ଲିକାନିଜ୍ମର ଶିଙ୍ଗର ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଉଛି। ପଦ ଚାଳିଶ ଏହି ସମାନ ଇତିହାସରେ, 1798 ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ଶିଙ୍ଗର ଇତିହାସକୁ ସଂଜ୍ଞାୟିତ କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖଙ୍କର ବିଭାଜନକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନଟ କରେ।
ବାଇବେଲର “ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ” ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ “ମିଳିଥାଏ ଓ ଶେଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ”, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ମିଳିଥାନ୍ତି, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକକୁ “ପରିପୂରକ” କରେ, ଏବଂ “ପରିପୂରକ” ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଆଣିବା। ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସମୟରେ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଥିବା ଦାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମାନ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଆଣାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଙ୍କ୍ତି ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି ରୂପେ ଏକତ୍ର କରାଯାଏ, ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସର ରେଖା ଉପରେ, ଯାହା ଏକରୁ ତିନି ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସ୍ୱର ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଚାରି ପଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ସହ ଶେଷ ହୁଏ।
ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଦର୍ଶନର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା, ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଓ ସେନାକୁ ପଦଦଳିତ କରୁଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲାଇ ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଦର୍ଶନର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଶେଷ ଚୟିତ ପିଢ଼ୀ ଉପରେ ଦିବ୍ୟତ୍ୱକୁ ମାନବତା ସହିତ ଯୋଗ କରିବାର ଚୁକ୍ତିଗତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବାବେଳେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ନିଜ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଉଥିବା ଆନ୍ତରିକ ଦର୍ଶନର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।
ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ସେହି ଇତିହାସ, ଯାହା ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ, 2001 ମସିହାରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଦେଶଭକ୍ତି ଆଇନ (Patriot Act) କହିବା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ 1798 ମସିହାର Alien and Sedition Acts ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି କଥନ ସହ ଶେଷ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ଅଜଗର ପରି କହୁଥିବା ବୋଲି ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି। 1798 ମସିହାର Alien and Sedition Acts, 1776 ମସିହାରେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଘୋଷଣାପତ୍ର (Declaration of Independence) ର କଥନ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏକ ରେଖାର ସମାପ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ସେହି କାଳଖଣ୍ଡର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, 1789 ମସିହାରେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ସଂବିଧାନକୁ (Constitution) କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ କରିବା ପାଇଁ କହିଲା।
1776ର କଥନ, ପ୍ୟାଟ୍ରିଅଟ୍ ଆକ୍ଟର କଥନ ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଏଲିଏନ୍ ଏବଂ ସେଡିସନ୍ ଆକ୍ଟ୍ସ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେହି ଇତିହାସର ମଝିରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ କଥନ ଥିବା ଉଚିତ, ଯାହା 1789 ସହିତ ସମନ୍ୱିତ ହୁଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାର, ପଦ ଏକରୁ ତିନି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ସେହି ସମୟରେ ଆସୁଥିବା ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ, ଯେବେ ନ୍ୟୁୟୋର୍କ ସହରର ମହାନ ଭବନଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିଲା। ପଦ ଚାରିର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ଭାବେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ପରିଚିହ୍ନିତ। ସେହି ଉଭୟ ସ୍ୱର ଦୈବୀ ସ୍ୱର, କାରଣ ସେମାନେ ଉଭୟେ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସ୍ୱର, ଯିଏ ନିଜ ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବାକୁ ଥାଏ, ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚଉଦର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ଯୀଶୁ ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ସଦା ଆରମ୍ଭଦ୍ୱାରା କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଶେଷକୁ ଉଦାହରଣ ସହିତ ଦର୍ଶାନ୍ତି, ସେହିହେତୁ ସେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଯେ ନିଜ ମହିମାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରେ।
ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିଭଳି ଚିତ୍ରିତ କରାଯାଇଛି, ଯେପରି ସେ ଅଗଷ୍ଟ 11, 1840 ରେ ଅବତରଣ କରୁଛନ୍ତି; ଏହିପରି ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ରେ ଦୂତଙ୍କର ଅବତରଣର ପ୍ରତୀକ ରୂପେ ଦର୍ଶାଯାଏ। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ ସିଧାସଳଖ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅବତରଣ କରିଥିବା ଦୂତ “ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଠାରୁ କମ୍ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ନୁହେଁ।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱର ଅଟେ। ସେହି ଇତିହାସ 1776, 1789 ଏବଂ 1798 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ହୋଇଛି, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପଶୁ ତିନିଥର କଥା କହିଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାରୋ ଅଧ୍ୟାୟର ଦୁଇଟି ସ୍ୱରର ମଧ୍ୟରେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱର କହେ, ସେହା ହେଉଛି ସେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏଗାରୋ ଅଧ୍ୟାୟରେ କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ।
ଏବଂ ସାଢେ ତିନି ଦିନ ପରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଠାରୁ ଜୀବନର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପାଦ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମହାଭୟ ପଡ଼ିଲା। ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ମହାଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲା, ଏଠାକୁ ଉପରକୁ ଆସ। ଏବଂ ସେମାନେ ଏକ ମେଘରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11, 12.
୨୦୨୩ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ସ୍ୱର (ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱର) ତଳହୀନ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ନାସ୍ତିକ ଅଜଗର ଦ୍ୱାରା ସଡ଼କମାନଙ୍କରେ ବଧ କରାଯାଇଥିବା ସେହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଉତ୍ଥାପିତ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲା। ସେହି ସମୟରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ସଂବିଧାନ ସହିତ ସମ୍ବଦ୍ଧ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବିଷୟ ହୋଇଉଠିଲା, କାରଣ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ୱରରେ, ଯାହା 1798 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ସେହି ସଂବିଧାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଲଟାଇ ଦିଆଯିବ। 1776, 1789 ଏବଂ 1798ର ଏହି ତିନିଟି ମାର୍ଗଚିହ୍ନର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି, ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001, ଜୁଲାଇ 2023, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ତିନୋଟି ଦୈବୀ ସ୍ୱର ସହିତ ସମରେଖିତ ଅଟେ।
ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ତୃତୀୟ ହାୟର ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ସହ ସମରୂପ, ଯାହାକି ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001, ଅକ୍ଟୋବର 7, 2023, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯେତେବେଳେ ସପ୍ତମ ତୂରୀ, ଯାହା ତୃତୀୟ ହାୟ, “ମହା ଭୂମିକମ୍ପ”ର ଘଣ୍ଟାରେ ହଠାତ୍ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। 2023 ମସିହାରେ, ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେପରିକି ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ମୂର୍ତ୍ତି-ସ୍ୱପ୍ନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ଏକ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ଥିଲା, ଯାହା କେବଳ ଈଶ୍ୱର ହିଁ ପ୍ରକାଶ କରିପାରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ତାହା ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ, ଯେମାନେ ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ।
ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲ ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆହାର ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଏବଂ ବାବିଲର ଆହାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯେମାନେ ସେହି ଦୂତଙ୍କ ହସ୍ତରୁ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ନେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଠାରୁ କମ୍ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ନୁହେଁ, ଏବଂ ତାହାରେ ସମାବିଷ୍ଟ ସନ୍ଦେଶକୁ ଭକ୍ଷଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଯୋହନ ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟର ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମନ୍ନାର ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ପାନ କରିବାକୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ—ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲା—ଏବଂ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଫେରିଗଲା ଏବଂ ଆଉ କେବେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଲା ନାହିଁ, ଷଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ, ଛଅଷଠିଏ ପଦରେ।
ସେହି ଧାରାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗାଲିଲୀରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିଲେ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ଏକ କବଜା” କିମ୍ବା “ଏକ ମୋଡ଼ ବିନ୍ଦୁ”। ସେଠାରେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ମନ୍ନାର ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଥିଲେ, ଯେପରି ଯୋହନ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେପରି ଯିହିଜ୍କେଲ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯିରିମିୟ ପଞ୍ଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯୋହନ ଯେତେବେଳେ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଭୋଜନ କଲେ, ସେଥିରେ ଯୋହନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏହା ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଇତିହାସଠାରୁ ଅଧିକ ସରାସରି ଭାବରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ-କାଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଯୋହନଙ୍କୁ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟିକୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ କୁହାଗଲା, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉଛି।
ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ଦୂତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, ମୋତେ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଦିଅ। ତାହାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏହାକୁ ନିଅ ଏବଂ ଖାଇଦିଅ; ଏହା ତୁମର ପେଟକୁ ତିକ୍ତ କରିଦେବ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ମୁଖରେ ଏହା ମହୁ ପରି ମିଠା ହେବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 10:9।
ସେହି ପଦ୍ୟରେ, ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଗ୍ରହଣ କରି ଖାଇବାର ପୂର୍ବରୁହିଁ, ସେ ଯେ ସନ୍ଦେଶକୁ ଖାଇବେ ତାହା ଦ୍ୱାରା କେଉଁ ଅନୁଭବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ସେ ବିଷୟରେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଆଗରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ମିଲେରାଇଟମାନେ ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ଧାରାରେ ଯୋହନଙ୍କ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଇତିହାସର ତାଙ୍କର ଐତିହାସିକ ପୂରଣର ପୂର୍ବରୁ ସେହି ତିକ୍ତ-ମିଠା ଅନୁଭବଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝି ପାରିନଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ଆଗରୁ କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେତେବେଳେ ଯୋହନ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନର ଇତିହାସ କିମ୍ବା ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରୁ କୌଣସି ଏକଟିକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଏବଂ ତାପରେ ତିକ୍ତ ନିରାଶାରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଯିରିମିୟ ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଖାଇଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ “ଉପହାସକାରୀମାନଙ୍କ ସଭା” ସହିତ ମିଶିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ମୁଁ ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ କରୁଥିବାମାନଙ୍କ ସଭାରେ ବସିନଥିଲି, କିମ୍ବା ଆନନ୍ଦ କରିନଥିଲି; ମୁଁ ଏକାକୀ ବସିଥିଲି, କାରଣ ତୁମର ହାତ ମୋର ଉପରେ ଥିଲା; କାରଣ ତୁମେ ମୋତେ କ୍ରୋଧାବେଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା। ଯିରିମିୟ 15:17.
ଯେତେବେଳେ ଯିହିଜ୍କିଏଲ ସେହି ଛୋଟ ପୁସ୍ତକଟି ଭକ୍ଷଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଗୃହର ସେହି ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କୁ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଦେବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ଯେମାନେ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ।
ପୁନର୍ବାର ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ପାଅ, ତାହା ଖାଅ; ଏହି ପୁସ୍ତକରୋଳଟି ଖାଅ, ଏବଂ ଯାଇ ଇସ୍ରାଏଲର ଘରାଣୀଙ୍କୁ କୁହ.... କିନ୍ତୁ ଇସ୍ରାଏଲର ଘରାଣୀ ତୁମ କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ସେମାନେ ମୋର କଥା ମଧ୍ୟ ଶୁଣିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲର ଘରାଣୀ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଓ କଠୋରହୃଦୟ। ଯିହିଜ୍କେଲ 3:1,7।
ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଗାଲିଲୀରେ ଥିବା ନିଜ ଗୃହ-ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରୁଟି—ଯାହା ତାଙ୍କର ଦେହ ଓ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ଥିଲା—ଅର୍ପଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ଯେ ବର୍ଗ ମୁହଁ ଫେରାଇଲା, ସେମାନେ ପୁଣି କେବେ ତାଙ୍କ ସହ ଚାଲିଲେ ନାହିଁ; ଏବଂ ଏହି ଘଟଣା ଅଧ୍ୟାୟ SIX, ପଦ SIXTY-SIXରେ ଘଟିଥିବା ସତ୍ୟ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଏହି ଭୋଜନ କରିବା ହେଉଛି ତିନି-ପଦକ୍ରମିକ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟାର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ରମ, ଯାହା ଦୂତଙ୍କର ଅବତରଣ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ସେଠାରେ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଦୁଇଟି ବର୍ଗ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ସେଥିରେ ଯେପରି ହେଉନାହିଁ—ହୃଦୟକଠିନ ଇସ୍ରାଏଲ ଗୃହର ବିପରୀତରେ ଯିହିଜ୍କେଲର ପ୍ରତିବିରୋଧ, କିମ୍ବା ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟର—ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖ କୁମାରୀମାନେ, କିମ୍ବା ଉପହାସକମାନଙ୍କ ସଭାର ବିପରୀତରେ ଯିରିମିୟ, କିମ୍ବା ଦାନିଏଲ ଓ ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦାନିଏଲର ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ ବାବିଲୋନର ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିବିରୋଧରେ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା।
ଯୋହନ ଅଧ୍ୟାୟ ଛଅର ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ, ଗାଲିଲୀକୁ ପହଞ୍ଚିବା ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ଅଟେ। ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବା ଏବଂ ରକ୍ତ ପାନ କରିବାର ସନ୍ଦେଶ ସେହି ଇତିହାସ ଅଟେ, ଯାହା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମକୁ ନେଇଯାଏ। “ତୁମେ ଯାହା ଖାଅ, ତୁମେ ସେହି”, ଯେପରି ଅଧ୍ୟାୟ ଏକରେ ଦାନିଏଲ ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଏବଂ ଯୋହନ ଛଅରେ, ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ପାନ କରିବାକୁ ବାଛିଲେ, ସେମାନେ ଯାହା ଭୋଜନ କଲେ ତାହାର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ହେଲେ। ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ଆଉ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସହ ଚାଲିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଣୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲା, ଅନ୍ୟଟି ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲା। ଯୋହନ ଅଧ୍ୟାୟ ଛଅ ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ପାଇଁ “ଗାଲିଲୀ”ର ଅର୍ଥକୁ ଯୋଗ କରେ, କାରଣ ଏହାର ଅର୍ଥ “କବଜା”, ଏହିପରି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ମୋଡ଼ ଫେରାର ସ୍ଥାନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆହାରକୁ ନା ବାବିଲୋନର ଆହାରକୁ ମୁହଁ ଫେରାଇବେ? ଏହିପରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ମୋଡ଼-ଫେରା ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବଧି ପାଇଁ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଯେପରି 2001 ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଅବତରଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ଆଲୋକିତ ହୋଇଥିଲା।
“ଅତୀତ ଇତିହାସରୁ ଶିଖିବାକୁ କିଛି ଶିକ୍ଷା ଅଛି; ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷିତ କରାଯାଉଛି, ଯେପରି ସମସ୍ତେ ବୁଝିପାରନ୍ତୁ ଯେ, ଯେପରି ଈଶ୍ୱର ସଦା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସିଛନ୍ତି, ସେଇ ଏକେ ରେଖାରେ ସେ ଏବେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି। ଏଦେନରେ ଆଦମଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ସୁସମାଚାର ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିବା ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଯେପରି ସଦା ହୋଇଆସିଛି, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏବଂ ଜାତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ହସ୍ତ ଦେଖାଯାଉଛି।”
“ଜାତିମାନଙ୍କର ଇତିହାସରେ ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀର ଇତିହାସରେ ଏମିତି କିଛି କାଳପର୍ଯ୍ୟାୟ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ମୋଡ଼ ସ୍ଥଳ ହୋଇଥାଆନ୍ତି। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପରିଚାଳନାରେ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍କଟକାଳ ଆସେ, ସେହି ସମୟ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଏ। ଯଦି ତାହା ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଆତ୍ମିକ ଅଗ୍ରଗତି ଘଟେ; ଯଦି ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଆତ୍ମିକ ପତନ ଏବଂ ନୌକାଭଙ୍ଗ ସଦୃଶ ବିନାଶ ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ଆସେ। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ବାକ୍ୟରେ ସୁସମାଚାରର ଅଗ୍ରସର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯେପରି ଏହା ଅତୀତରେ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଆସିଛି, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେବ, ଶେଷ ସଂଘର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଯେତେବେଳେ ଶୟତାନୀୟ ଶକ୍ତିମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଶେଷ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଚଳଚଳନ କରିବେ।” Bible Echo, August 26, 1895.
ଇଶ୍ୱର ସଦା ସର୍ବଦା ଅତୀତ ଇତିହାସର ସେହି ଏକେ ରେଖାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେ କେବେ ବଦଳାନ୍ତି ନାହିଁ। “ମୋଡ଼-ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ” (Galilee) ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ “ସଙ୍କଟକାଳ” ଅଟେ, ଏବଂ ସେହି “ମୋଡ଼-ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ” ଠାରେ “ସେହି ସମୟ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଆଯାଏ।” ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନର ଅବଧି ପାଇଁ ଆଲୋକ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସଙ୍କଟକାଳରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଯଦି ସେହି ଆଲୋକ “ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ, ତେବେ ଆତ୍ମିକ ଉନ୍ନତି ହୁଏ; ଯଦି ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଆତ୍ମିକ ଅବନତି ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସଭଙ୍ଗ ପରିଣାମରୂପେ ଅନୁସରଣ କରେ।” ଆଲୋକ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ମୋଡ଼-ବିନ୍ଦୁ ପରେ ଯେ ଆଲୋକ ଆସେ, ସେହି ଆଲୋକ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହା ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଯେହା ଅଧ୍ୟାୟ ଏକର ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପରେ ଆସେ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକର ପ୍ରଥମ ପଦରେ, ଯିହୁଦା ସେହିମାତ୍ର ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଜିତ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏ ପରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ରାଜ୍ୟ ହେଲେ। ଏହା ଜାତିମାନଙ୍କର ଇତିହାସ ଓ କଲିସିଆର ଇତିହାସ—ଉଭୟରେ ଏକ ସନ୍ଧିକ୍ଷଣ ଥିଲା; ଏହା ଏକ ମହା ସଙ୍କଟ ଥିଲା, ଏବଂ ସେତେବେଳେ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ଆଲୋକ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠଜନ ସେହି ପରୀକ୍ଷାରେ ଜୟଲାଭ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇରେ, ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ସେହିମାନଙ୍କର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କଲେ, ଯେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ମଧ୍ୟ ଜୟଲାଭ କରିଥିଲେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷା ଏକ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଥିଲା, ଯାହା କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ—ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନବୂଖଦ୍ନେସର ମଧ୍ୟ—ଜାଣୁନଥିଲେ।
ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା ନେବୁକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି। ଏହା ଏମିତି ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନେଇ ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା, ଯାହାକୁ କେହି ଜାଣୁନଥିଲେ। ସେହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସପ୍ତମ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିଏଲ ଦୁଇର ସେହି ଏକେ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ପଶୁରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ନେବୁକଦ୍ନେଜ୍ଜରଙ୍କ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲା “ପଶୁମାନଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି”ର ପରୀକ୍ଷା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ-କାଳରେ ଘଟେ।
ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ, ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହା ପରୀକ୍ଷା, ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ବୀର ଯୁବକ କରନ୍ତି। ଏହା ସେହି ପରୀକ୍ଷା ଯାହା ସେମାନେ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଅବଶ୍ୟ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଏହିକାରଣରୁ ଏହା ହେଉଛି ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ-ପରୀକ୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତା, ଯାହା କିମ୍ବା ଏକ ଏମିତି ଶ୍ରେଣୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ଯେଉଁମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଏକ ଏମିତି ଶ୍ରେଣୀକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁର ମୁଦ୍ରାକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ସେମାନେ ପଶୁର ପ୍ରତିମାକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବାର୍ତ୍ତା ସେହି ଇତିହାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ରହିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଏହା ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରଶ୍ନରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ମିଲେରୀୟମାନେ ଠିକ ଭାବରେ ବୁଝିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସରେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜରଙ୍କ ପ୍ରତିମା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଏକ ଗୁପ୍ତ ସତ୍ୟ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ସେହି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯାହା ସଂକଟକାଳୀନ ମୋଡ଼ ଆସିବାବେଳେ ଭକ୍ଷଣ କରିବାକୁ ଥିଲା।
ସେହି ଆହାର ହେଉଛି ଉତ୍ତର ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଠାରର ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଅବତରଣ କରିଥିବାବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ଉତ୍ତର ବର୍ଷାର ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ପଙ୍କ୍ତିର ପରେ ପଙ୍କ୍ତିର ପଦ୍ଧତି। ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ବିନା, ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନର ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶକୁ ଦେଖାଯାଇପାରେ ନାହିଁ।
ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କୁ “ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେ, ପରୀକ୍ଷାକାଳ ଶେଷ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହେବ।” ଦାନିଏଲ ଦୁଇରେ ଥିବା ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ଗଠନର ସନ୍ଦେଶ, ସେହି ପ୍ରତିମାର ଏକ ଗଠନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା କେବଳ “ପରିବର୍ତ୍ତନର ସନ୍ଧିକ୍ଷଣ” ପରେ ଆସିଥିବା ଇତିହାସରେ ଦେଖାଯିବ, ଯେତେବେଳେ ଆଲୋକ ତାହା ପରେ ଦିଆଯିବ। ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ପ୍ରତିମା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାହା ବୁଝାଯାଇଛି, ତାହା ହେଲା, ସେହି ପ୍ରତିମା କେବଳ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରଥମ ଚାରିଟି ରାଜ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିନଥିଲା, ବରଂ ସମସ୍ତ ଆଠଟି ରାଜ୍ୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ବୁଝାମଣା ପଶୁ-ପ୍ରତିମାର ଏକ ନୂତନ ଗଠନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।
ସେହି ସତ୍ୟ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଅଷ୍ଟମ ପଶୁଟି ସାତରୁ ଗୋଟିଏ; ଏବଂ ଏହା ଆହୁରି ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ଯେ ପ୍ରଥମେ ପଶୁର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ସେହିପରି କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରେ, ସେ ଯେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରେ, ତାହାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରିବ। ସେହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ଏହା ସମ୍ମିଳିତ ଅଟେ ଯେ ସେ ଅଷ୍ଟମ, ଯେ ସାତରୁ ଗୋଟିଏ; ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ତିନୋଟି ସ୍ୱରର ଇତିହାସରେ, ଏହା 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ର ପରିବର୍ତ୍ତନ-ବିନ୍ଦୁକୁ, 2023 ର ସେହି ସ୍ୱରକୁ ଯାହା ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ମୃତ, ଶୁଷ୍କ ଅସ୍ଥିଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନଙ୍କର ପାଦ ଉପରେ ଦାଁଡ କରିବାକୁ ଡାକେ, ଏବଂ ବାବିଲନରୁ ବାହାରି ଆସିବାର ସ୍ୱରକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛି।
୨୦୨୩ର ସ୍ୱର ସେହି ସ୍ୱର, ଯାହା ନେବୁକଦ୍ନେସ୍ସରଙ୍କ ପ୍ରତିମାର ରହସ୍ୟକୁ ଏବଂ ସେ କେବେ କହେ ତାହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001 ସେଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ July 18, 2020 ରେ ସମାପ୍ତ ହେଉଥିବା କାଳଖଣ୍ଡକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏଗାରୋତିଅ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱରର କାଳଖଣ୍ଡ, July 18, 2020 ଠାରୁ ଆସନ୍ତା Sunday law ରେ ଥିବା ତୃତୀୟ ସ୍ୱର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର କାଳକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। July 18, 2020 ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳଖଣ୍ଡରେ November 3, 2020 ର ୱେମାର୍କ ଏବଂ January 6, 2021 ର ୱେମାର୍କ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଯେମାନେ ସେହି ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଏବଂ ଉପହାର ପଠାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏବଂ ଏଥିରେ July, 2023 ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଜଙ୍ଗଲରେ ଥିବା ସ୍ୱର ସପ୍ତମ ତୁରୀର ସତର୍କବାଣୀ ଧ୍ୱନିତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
କେବର ନଦୀର କୂଳରେ, ଯିହିଜ୍କେଲ୍ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଆସୁଥିବାପରି ପ୍ରତୀତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାକୁ ଦେଖିଲେ—‘ଏକ ମହାମେଘ, ଓ ନିଜକୁ ନିଜେ ଆବୃତ କରୁଥିବା ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ତାହାର ଚାରିପାଖରେ ଦ୍ୟୁତି ଥିଲା, ଏବଂ ତାହାର ମଝିରୁ ଯେପରି ଅମ୍ବରର ବର୍ଣ୍ଣ।’ ପରସ୍ପରକୁ ଛେଦ କରୁଥିବା ଅନେକ ଚକ୍ର ଚାରିଜଣ ଜୀବନ୍ତ ସତ୍ତ୍ୱଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତ୍ୟୁଚ୍ଚରେ ‘ଏକ ସିଂହାସନର ସଦୃଶତା ଥିଲା, ନୀଳମଣି ପଥରର ଦର୍ଶନ ସଦୃଶ; ଏବଂ ସିଂହାସନର ସେହି ସଦୃଶତା ଉପରେ ତାହାର ଉପରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟର ଦର୍ଶନ ସଦୃଶ ସଦୃଶତା ଥିଲା।’ ‘ଏବଂ କିରୂବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କ ପକ୍ଷତଳ ତଳେ ମନୁଷ୍ୟର ହାତର ଆକୃତି ଦେଖାଗଲା।’ ଯିହିଜ୍କେଲ୍ 1:4, 26; 10:8। ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏତେ ଜଟିଳ ଥିଲା ଯେ ପ୍ରଥମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅବ୍ୟବସ୍ଥିତ ପରି ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା; କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମନ୍ୱୟରେ ଗତି କରୁଥିଲା। କିରୂବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷତଳ ତଳେ ଥିବା ହାତ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ ଓ ପରିଚାଳିତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସତ୍ତ୍ୱମାନେ ଏହି ଚକ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଗତିଦାନ କରୁଥିଲେ; ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ, ନୀଳମଣିର ସିଂହାସନ ଉପରେ, ଅନନ୍ତଜନ ବିରାଜମାନ ଥିଲେ; ଏବଂ ସିଂହାସନର ଚାରିପାଖରେ ଥିଲା ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ, ଯାହା ଦିବ୍ୟ କୃପାର ପ୍ରତୀକ।
“ଯେପରି କି ଚକ୍ରସଦୃଶ ଜଟିଳ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ କେରୁବୀମାନଙ୍କ ପକ୍ଷତଳରେ ଥିବା ହସ୍ତର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାଧୀନ ଥିଲା, ସେପରି ମାନବୀୟ ଘଟଣାବଳୀର ଜଟିଳ ପରସ୍ପର କ୍ରିୟା ଦିବ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣାଧୀନ ଅଟେ। ଜାତିମାନଙ୍କର ବିବାଦ ଓ କୋଳାହଳର ମଧ୍ୟରେ, ଯିଏ କେରୁବୀମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆସୀନ, ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ପରିଚାଳନା କରୁଛନ୍ତି।”
“ଏକର ପରେ ଅନ୍ୟଟି ଭାବରେ ନିଜ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଓ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିବା ଜାତିମାନଙ୍କର ଇତିହାସ—ଯେଉଁମାନେ ନିଜେ ତାହାର ଅର୍ଥ ନ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅବଚେତନରେ ସେହି ସତ୍ୟର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଆସିଥିଲେ—ଆମ ସହ କଥା କହେ। ଆଜିର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜାତିଙ୍କୁ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ମହାଯୋଜନାରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଆଜି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଓ ଜାତିମାନେ, ଯିଏ କେବେ ଭୁଲ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେହି ଜଣଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଥିବା ଓଲମ୍ବଦୋରୀ ଦ୍ୱାରା ମାପାଯାଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଚୟନ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଗତିନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଈଶ୍ୱର ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟସମୂହର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି।”
“ମହାନ ‘ମୁଁ ଅଛି’ ତାଙ୍କର ବଚନରେ ଯେ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି, ଅତୀତର ଅନନ୍ତକାଳରୁ ଭବିଷ୍ୟତର ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ କଡ଼ି ପରେ କଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼ି ଦେଇ, ସେହି ଇତିହାସ ଆମକୁ କୁହେ ଯେ ଯୁଗଯାତ୍ରାର ଏହି ଧାରାରେ ଆଜି ଆମେ କେଉଁଠି ଅଛୁ, ଏବଂ ଆସନ୍ତା ସମୟରେ କ’ଣ ଆଶା କରାଯାଇପାରେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ଯାହା ଘଟିବାକୁ ଥିଲା ବୋଲି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲା, ସେ ସବୁ ଇତିହାସର ପୃଷ୍ଠାଗୁଡ଼ିକରେ ଅଙ୍କିତ ହୋଇସାରିଛି; ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଏଯାବତ୍ ଆସିବାକୁ ଅଛି, ସେ ସବୁ ନିଜ ନିଜ କ୍ରମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ ବୋଲି ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରୁ।” Education, 177, 178.