ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ଏକ ଶତ ଅଠତ୍ରିଶତମାଂଶ

ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗଭୀର ପଦଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେଥିରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଇଜିକିଏଲଙ୍କ ଦର୍ଶନର ଚକ୍ରମାନଙ୍କ ଭିତରର ଚକ୍ରମାନେ ଏକତ୍ର କରାଯାଇଛନ୍ତି। 1798 ମସିହାରେ ମିଲେରାଇଟ୍ ଆନ୍ଦୋଳନର ଶେଷକାଳ ସହିତ, ଏବଂ 1989 ମସିହାରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନର ଶେଷକାଳ ସହିତ ମଧ୍ୟ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷ ଦିନର ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଓ ବାହ୍ୟ ଇତିହାସଗୁଡ଼ିକ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ଏହି ପଦର ଭିତରେ 1798 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ସହ ଆସିଥିବା ସନ୍ନିକଟ ବିଚାରର ଘୋଷଣାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଚାଳିଶ-ଏକତମ ପଦର ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସବୁ କିଛି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି। ତେଣୁ ଏହି ପଦଟି ମୃତମାନଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ କଳିସିଆର ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାରକୁ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୌଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୋହରାଙ୍କନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଜ ମୁଖରୁ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମକୁ ବାହାର କରିଦେବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଯେ ଇତିହାସରେ 1798 ମସିହାରେ ପାପାସୀ ତାହାର ଘାତକ ଘାଁ ପାଇଥିଲା, ସେହି ଇତିହାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପଦ ଏକଚାଳିଶରେ ସେହି ଘାତକ ଘାଁ ସୁସ୍ଥ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧିକୁ ଏହି ପଦର ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ପଦ ଏକଚାଳିଶରୁ ଆଗକୁ ଥିବା ଅଂଶକୁ ଦେବଙ୍କ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ବିଚାରମାନଙ୍କ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ସେହି ପଦରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅର୍ଥରେ, ପଦ ଚାଳିଶ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ସମାପ୍ତି, ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟର ପଦ ଏକ ଓ ଦୁଇ ତାହାର ଆରମ୍ଭ। ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟବିରୋଧୀର ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନର ଆରମ୍ଭକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ ବାର ତାହାର ସମାପ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶ ଓ ବାର ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାର ମଧ୍ୟଭାଗର ବିଦ୍ରୋହ ଅଟେ।

ଦଶମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକେ, କାରଣ, ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ଭିନ୍ନଭାବେ, ସେମାନେ ଦର୍ଶନ ସହ ଡାନିଏଲଙ୍କ ଅନୁଭବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ସେହି ଦର୍ଶନ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ହେବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର, ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ହେବ୍ରୁ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ତ୍ରୟୋଦଶ ବିଦ୍ରୋହୀ ଅକ୍ଷର, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ଶେଷ ଅକ୍ଷର। ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ ହେଉଛି “ସତ୍ୟ”।

ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଆରମ୍ଭ ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କେବେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଅନ୍ତିମ ଇତିହାସ, ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପରୀକ୍ଷାକାଳ ଅଟେ। ସେହି ପରୀକ୍ଷାକାଳ ପଶୁର ଚିହ୍ନ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ, ଯାହା ଚାଳିଶତମ ପ୍ରଥମ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ତେଣୁ, ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ କାଳକୁ ସୂଚିତ କରିବାକୁ ପଡ଼େ, କାରଣ ସେହି ସମୟକାଳ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠିତ ହେବାର ସମୟକାଳ ମଧ୍ୟ ଅଟେ।

ଶେଷ ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ଦୁଇଟି ମାଇଲସ୍ତମ୍ଭ ସଦା ଥାଏ। ମୋଶାଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ପ୍ରଥମେ ଆହରୋଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ତାହାର ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ମୋଶାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ବାବିଲନରୁ ବାହାରି ଆସି ମନ୍ଦିରକୁ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରିବା ପାଇଁ ଯେ ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନ ହେଲା, ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ରାଜା ଦାରିୟୁସ୍, ତାହା ପରେ ରାଜା କୁରୁଶ୍ ଥିଲେ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ପ୍ରଥମେ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ଛଅ ମାସ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, 1798 ମସିହାରେ ପାପାଲ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ 1799 ମସିହାରେ ପୋପଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା। ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ, ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ରିଗାନ୍ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ବୁଶ୍ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଉଭୟେ 1989 କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକ ଅଧ୍ୟାୟ 10, ପଦ 1ରେ, ଆମେ ରାଜା କୁରୁଶ୍‌ଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିବାରେ ପାଉଁ।

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦଗୁଡ଼ିକରେ, ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ଦର୍ଶନ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଅନୁଭବ ପୂର୍ବରୁ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଥିବାକୁ ଆମେ ଦେଖୁଛୁ। କାଇରସ୍ ଶେଷକାଳକୁ ସୂଚିତ କରେ, କାରଣ ପୂର୍ବରୁ କାଇରସ୍, ଦାରିୟସଙ୍କ ଭାଉଜ, ଦାରିୟସଙ୍କ ସେନାପତି ଥିଲେ, ଯିଏ ବେଲଶସ୍ସରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ; ଏହିପରିଭାବେ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ଶେଷକୁ ସୂଚିତ କରିଥିଲେ, ଯାହା 538 ଠାରୁ 1798 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାବିଲୋନରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କ ବାରଶେ ଷାଷ୍ଠି-ବର୍ଷୀୟ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ପ୍ରତୀକ ଥିଲା।

୧୭୯୮ ମସିହାରେ ବାରଶେ ସାଠି ବର୍ଷର ଶେଷ “ଶେଷକାଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା, ଏହିପରି ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଶେଷ ମଧ୍ୟ ସେହି ଇତିହାସ ପାଇଁ “ଶେଷକାଳ”କୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ବେଲଶାଜ୍ଜରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଏବଂ ବାବିଲୋନର ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ସମୟରେ, ଦାରିୟୁସ ଓ ସାଇରସ—ଉଭୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି; କାରଣ ଦାରିୟୁସଙ୍କ ସେହି ସେନାନାୟକ ଭାବେ, ଯିଏ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ, ସାଇରସ ଦାରିୟୁସଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲେ। ଜର୍ଜ ବୁଶ ପ୍ରଥମ ଯେତେବେଳେ ୨୦ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୮୯ ରେ ଶପଥଗ୍ରହଣ କଲେ, ସେତେବେଳେ ୧୯୮୯ ମସିହାର ପ୍ରଥମ ଊଣେଇଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରିଗାନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ।

ହିଦ୍ଦେକେଲର ଦର୍ଶନ ଶେଷକାଳରେ, କୋରେଶଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ଗାବ୍ରିଏଲ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରୋର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସ ଉନ୍ମୋଚନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଥମେ ଦାରିୟସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି, ଯେପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ ଯେ ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ଦର୍ଶନ ଶେଷକାଳର ଅନ୍ତିମ ସମୟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ 1989 ମସିହାରେ, ଆରମ୍ଭ ହୁଏ; କାରଣ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ନିଜେମାନେ ଯେ ସମୟରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ଭାବେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ କହନ୍ତି।

ଦାରିୟାବେଶଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ, ଯାହା 1989 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଗାବ୍ରିଏଲ “ଠିଆ ହେଲେ”; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ପରିଚୟ କରାଇଲେ ଯେ “ଶେଷ ସମୟ”ରେ ଜଣେ ଦୂତ ଆସନ୍ତି। 1798 ମସିହାରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ 1989 ମସିହାରେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଆସିଥିଲେ। 2001 ମସିହାରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାଇନଥିଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନଥିଲା; କିନ୍ତୁ 1989 ମସିହାରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନର ଗତିବିଧି, ଶେଷ ସମୟରେ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କ ଠିଆ ହେବା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ଗାବ୍ରିଏଲ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ “ସତ୍ୟର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲିଖିତ ଥିବା ବିଷୟ” ଦେଖାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ହିଦ୍ଦେକେଲର ଦର୍ଶନ “ସତ୍ୟ”ର ଚିହ୍ନ ବହନ କରେ, ଯାହାକି ଗାବ୍ରିଏଲ ଏବେ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପଦ୍ୟରେ ଗବ୍ରିଏଲ ପୂର୍ବରୁହିଁ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ ଯେ, ହିଦ୍ଦେକେଲର ଦର୍ଶନରେ ସେ ଯାହା ଉଦ୍ବୋଧନ କରୁଥିଲେ, ତାହା ହେଉଛି “ଶେଷ ଦିନମାନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନଙ୍କ ସହିତ କ’ଣ ଘଟିବ।”

ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରହର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଅନ୍ତ୍ୟକାଳରେ ମୋହର ଖୋଲାଯାଇଥିବା ସେହି ଜ୍ଞାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ “ଶେଷ ଦିନମାନରେ” ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ କ’ଣ “ଘଟିବ”।

ସାଇରସ୍ 1989 ପରଠାରୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜାଙ୍କର ପୂର୍ବଛାୟା ସ୍ୱରୂପ। ସେ ମେଦୀୟ-ପାରସୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜା, ଯାହା ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗରୁ ଗଠିତ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ମେଦୀୟମାନେ ଓ ପାରସୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ। 1989 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରେ ଦୁଇ-ଶୃଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରାଜ୍ୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜା ପରେ, ତଥାପି ଆଉ ତିନିଜଣ ରାଜା (କ୍ଲିଣ୍ଟନ, ଶେଷ ବୁଶ, ଓବାମା) ହେବେ; ତାହା ପରେ ଏମିତି ଜଣେ ରାଜା ହେବେ ଯିଏ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଧନୀ ହେବେ। ପ୍ରଥମ ବୁଶ ପରେ ଯେ ତିନିଜଣ ରାଜା ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିପଦ ପରେ ଧନୀ ହେଲେ, ଏବଂ କେବଳ ସେମାନେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହୋଇଥିବା କାରଣରୁ ମାତ୍ର। ଟ୍ରମ୍ପ, ଚତୁର୍ଥଜଣ, ଯିଏ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଧନୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ, ସେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହୋଇଥିବାରୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ପ୍ରଧାନତଃ ସ୍ଥାବର ସମ୍ପତ୍ତିରେ ନିବେଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେବାରୁ ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ନିଜ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ।

ଅନୁପାତିକ ଭାବରେ କହିଲେ, ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସରେ ପୂର୍ବରୁ ସବୁଠାରୁ ସମ୍ପନ୍ନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି। ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ, ଜର୍ଜ ୱାଶିଙ୍ଗଟନ୍ ଆମେରିକୀୟ ଇତିହାସରେ ସବୁଠାରୁ ସମ୍ପନ୍ନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ, ଏବଂ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ପରି ସେ ମଧ୍ୟ ଅଚଳ ସମ୍ପତ୍ତିରେ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜର ଧନ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ୱାଶିଙ୍ଗଟନ୍ ଓ ଟ୍ରମ୍ପ—ଉଭୟେ—ଅପରମ୍ପରାଗତ ରାଜନୈତିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦକୁ ଆସିଥିଲେ। ୱାଶିଙ୍ଗଟନ୍ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଧାନତଃ ଜଣେ ସାମରିକ ନେତା ଥିଲେ, ଏବଂ ଟ୍ରମ୍ପ ଥିଲେ ଜଣେ ବ୍ୟବସାୟୀ ଓ ଟେଲିଭିଜନ୍ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ଯିଏ ୱାଶିଙ୍ଗଟନ୍ଙ୍କ ପରି ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଅନୁଭବ ବିନା ଥିଲେ।

ଉଭୟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ-ଶୈଳୀ ପାଇଁ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ସେମାନେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ବହୁତ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ୱାଶିଙ୍ଗଟନ ବିପ୍ଳବୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ଗଣରାଜ୍ୟର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କର ସଂଯତ, ଶାନ୍ତ, ଏବଂ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ନେତୃତ୍ୱ ଏବଂ ଏକତାସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଉପସ୍ଥିତି ପାଇଁ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଟ୍ରମ୍ପ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ଶାସନ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ପ୍ରତିପାଦକ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ପାଇଁ ପରିଚିତ। ୱାଶିଙ୍ଗଟନ ଓ ଟ୍ରମ୍ପ—ଉଭୟେ—ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବାଦର ପାତ୍ର ଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ସେଥିପାଇଁ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଥିଲା। ୱାଶିଙ୍ଗଟନ, ଯଦିଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ ମନାଯାଉଥିଲେ, ତଥାପି ଦାସପ୍ରଥା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତାଙ୍କର ମତାମତ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କ ଯୁଗରେ ସମାଲୋଚନାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ। ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ରପତିତ୍ୱ ଅନେକ ବିବାଦଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଥିଲା, ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ସାମାଜିକ ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କର “mean tweets”ର ବ୍ୟବହାର, ତାଙ୍କର America-first ନୀତିଗତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଆତ୍ମସଚେତନତା ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା।

ସବୁଠାରୁ ସମ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ଷଷ୍ଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଡ୍ରାଗନ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବାକୁ ଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦର ଇତିହାସକୁ 1776, 1789, ଏବଂ 1798 ମସିହାର ଅବଧିର ଇତିହାସ ଉପରେ ରଖୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଧିକ ସୂଚନା ମିଳେ; କାରଣ ଯୀଶୁ ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଶେଷକୁ ଚିତ୍ରଣ କରନ୍ତି। 1776 ଏବଂ 1789 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ଅବଧି ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରେ ଯେ ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ସପ୍ତମଧ୍ୟରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେବେ। ରୀଗାନ ପରେ ଟ୍ରମ୍ପ ଷଷ୍ଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଥିଲେ, ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ସେ “ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ” ହେବେ। ଶେଷ ଏବଂ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ସେହି ସମୟରେ ଶାସନ କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର “ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ପଶୁଙ୍କର” ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବ।

ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଗଠିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଯେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଶାସନ କରୁଥିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଷ୍ଟମ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଅର୍ଥାତ୍ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେପରି Peyton Randolph ଏବଂ John Hancock ଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ। ପାପାସୀ ସେହି ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ଯାହା ସାତଟିର ମଧ୍ୟରୁ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲା। ପାପାସୀର ଏକ ପ୍ରତିମା ହେବା ପାଇଁ, ସେହି ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ଯିଏ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ମଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ “ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ” କିମ୍ବା “ହତ” ହେବାର ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରିଚୟ ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ପାପାସତ୍ତା ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ଗୋଟିଏ ନାଗଶକ୍ତି (ଫ୍ରାନ୍ସ) ଠାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା; ସେହି ନାଗଶକ୍ତି ସହ ପାପାସତ୍ତା ସେହି ସମୟରୁ ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲା, ଯେବେ ପୌଲ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ଯେ ଅନ୍ୟାୟର ରହସ୍ୟ (ପାପର ମଣିଷ) ସେହି ସମୟରେ ହିଁ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ ଥିଲା। ପୌରାଣିକ ଧର୍ମର ନାଗ ପାପାସତ୍ତାକୁ ସିଂହାସନ ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିବାରୁ ବାରଣ କରୁଥିଲା, ଯାହା ସେ 538 ମସିହାରେ କଲା।

ପାପତନ୍ତ୍ରର ଆରମ୍ଭରୁ ତାହାର ଅନ୍ତିମ ପତନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନାଗ-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଂଘର୍ଷ କରେ। ପାପତନ୍ତ୍ରର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଯେ ସେହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ନାଗ-ଶକ୍ତି ସହିତ ସଂଘର୍ଷ କରିବ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପାପତନ୍ତ୍ର, ଯେଉଁଥି ସାତୋଟି ମୁଣ୍ଡର ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ, ଶେଷରେ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ ହୁଏ ଏବଂ ତାହାର ମାଂସ ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୁଏ। ଉଭୟ ମୃତ୍ୟୁରେ (1798 ଏବଂ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ), ପାପୀୟ ପଶୁଟି ଗୋଟିଏ ନାଗ-ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବଧ ହୁଏ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପଶୁର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବା ପାଇଁ, ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଯାହା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରତ ଥିଲା ସେହି ଗୋଟିଏ ନାଗ-ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ହେବ, ଏବଂ 1989ରେ ସମୟର ଶେଷ ପରେ ଷଷ୍ଠ ରାଜା ହେଉଛନ୍ତି ସେହି ରାଜା, ଯିଏ ସମସ୍ତ ନାଗ-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଥିଲେ।

ରୋନାଲ୍ଡ୍ ରିଗାନ୍ ଜଣେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ଜର୍ଜ ବୁଶ୍ ଜଣେ ପ୍ରମାଣିକ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଜଣାଶୁଣା ଉକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସେହିଠାରେ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ୧୮ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୮୮ ରେ ଏହିପରି କହି ମିଥ୍ୟା କହିଥିଲେ: “ଏବଂ ମୁଁ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ କର ବଢ଼ାଇବି ନାହିଁ। ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଏବେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଏହାକୁ ଶେଷ ଉପାୟ ଭାବରେ, କିମ୍ବା ତୃତୀୟ ଉପାୟ ଭାବରେ, ବଢ଼ାଇବେ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ରାଜନେତା ଏପରି କହେ, ତେବେ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ଉପାୟକୁ ଅବଲମ୍ବନ କରିବେ। ମୋର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ କର ବୃଦ୍ଧିର ସମ୍ଭାବନାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ କରିବି। ଏବଂ କଙ୍ଗ୍ରେସ୍ ମୋତେ କର ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଚାପ ଦେବେ, ଆଉ ମୁଁ କହିବି, ନା। ଏବଂ ସେମାନେ ଚାପ ଦେବେ, ଆଉ ମୁଁ କହିବି, ନା; ଏବଂ ସେମାନେ ପୁଣି ଚାପ ଦେବେ, ଆଉ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ଏତିକି କହିପାରିବି: ମୋର ଠୋଠ ପଢ଼ନ୍ତୁ: କୌଣସି ନୂତନ କର ନାହିଁ।”

ସେହି ସାର୍ବଜନୀନ ମିଥ୍ୟାକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ଯାହା ଡ୍ରାଗନ୍-ଶକ୍ତିର ଜଣେ ପ୍ରତିନିଧିଙ୍କର ଏକ ଲକ୍ଷଣ, ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉକ୍ତି ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୯୦ ରେ କଂଗ୍ରେସର ଏକ ସଂଯୁକ୍ତ ଅଧିବେଶନରେ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ କହିଥିଲେ, “ଏବେ, ଆମେ ଏକ ନୂତନ ବିଶ୍ୱ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇ ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖିପାରୁଛୁ। ଏମିତି ଏକ ବିଶ୍ୱ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ନୂତନ ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ବାସ୍ତବ ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। ୱିନ୍ସ୍ଟନ୍ ଚର୍ଚ୍ଚିଲଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ, ଏକ ‘ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟବସ୍ଥା’ ଯେଉଁଠାରେ ‘ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ନିଷ୍ପକ୍ଷ ବ୍ୟବହାରର ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ … ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରେ …’ ଏମିତି ଏକ ବିଶ୍ୱ, ଯେଉଁଠାରେ ଶୀତ ଯୁଦ୍ଧର ଅଚଳାବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ସଂଘ, ତାହାର ସ୍ଥାପକମାନଙ୍କର ଐତିହାସିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।” ବରିଷ୍ଠ ବୁଶ୍ ଜଣେ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେ ନିଜକୁ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ବୋଲି ପରିଚୟ ଦେଇଥିଲେ।

ବିଲ୍ କ୍ଲିଣ୍ଟନ୍ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଯିଏ ନିଜ ଶପଥଗ୍ରହଣ ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ଲିଙ୍କନ୍ ସ୍ମାରକରେ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ; ଏହାର ଅର୍ଥ, ସେ ଲିଙ୍କନ୍‌ଙ୍କୁ ପିଠି ଦେଇ ଓୟାଶିଙ୍ଗଟନ୍ ସ୍ମାରକର ଓବେଲିସ୍କକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ—ଏମିତି ଏକ ଓବେଲିସ୍କ, ଯାହାର ଭିତରେ ଫ୍ରିମେସନ୍ରୀର ପ୍ରତୀକମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି। ସେ ଯେତେବେଳେ ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରତି ନିଜ ନିଷ୍ଠାକୁ ମିଥ୍ୟାଭାବେ ଶପଥ କରି ସେହି ଓବେଲିସ୍କ ଏବଂ ସେ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ବାଛିଥିବା ଫ୍ରିମେସନ୍ରୀର ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କୁ ମୁହାଁ ଦେଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଏତିକିକୁ ନୁହେଁ ଯେ ସେ ଲିଙ୍କନ୍ ସ୍ମାରକର ଦାସପ୍ରଥାବିରୋଧୀ ପ୍ରତୀକ ପ୍ରତି ପିଠି ଦେଇଥିଲେ, ବରଂ କ୍ଲିଣ୍ଟନ୍‌ଙ୍କ ନିର୍ବାଚିତ ଐତିହାସିକ ସ୍ଥାନଗ୍ରହଣ ତାଙ୍କର ସ୍ୱୀକୃତି ଭାଷଣ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମତି ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନିଜେ ଯାହାର ଅଧୀନରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ସେହି ଅଧ୍ୟାପକଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ସେହି ଯେସୁଇଟ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯାହାରେ ସେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ।

ସେହି ପ୍ରୋଫେସର, କ୍ୟାରୋଲ୍ କ୍ୱିଗ୍ଲି, *Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time* ନାମକ ପୁସ୍ତକଟି ଲେଖିଥିଲେ, ଯାହା 1966 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଓ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ “ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଧାରଣାମାନଙ୍କର ବାଇବେଲ୍” ବୋଲି ବୁଝାଯାଏ। ଯେପରି କୋରାନ୍ ଇସ୍ଲାମ ପାଇଁ, ଏବଂ ଯେପରି ଆଲବର୍ଟ ପାଇକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଓ 1871 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ *Morals and Dogma of the Ancient and Accepted Scottish Rite of Freemasonry* କୁ ଫ୍ରିମେସନ୍ରିର ଗୁପ୍ତତାତ୍ତ୍ୱିକ ଶିକ୍ଷାମାନଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ; କିମ୍ବା ଯେପରି *The Book of Mormon* ଲାଟର ଡେ ସେଣ୍ଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ସେପରି କ୍ୱିଗ୍ଲିଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଦର୍ଶନର ବାଇବେଲ୍ ଅଟେ। ଅଧିକାଂଶ ଲୋକ ଜାଣିଥାନ୍ତେ ଯଦି କ୍ଲିଣ୍ଟନ୍ କୋରାନର ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥାନ୍ତେ, କିମ୍ବା ଯଦି ସେ *The Book of Mormon*ର ଜୋସେଫ୍ ସ୍ମିଥ୍ଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥାନ୍ତେ, ଏବଂ କେତେକ ଲୋକ ଆଲବର୍ଟ ପାଇକ କିଏ ଥିଲେ ତାହା ଜାଣିଥାନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଲୋକ ଜାଣୁଥିଲେ ଯେ କ୍ୱିଗ୍ଲିଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ଲିଣ୍ଟନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ତାଙ୍କ ନିଜ ବିଶ୍ୱବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀ ସହିତ ସମନ୍ୱୟଶୀଳ ଥିଲା, ଏବଂ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଲିଙ୍କନ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ସହିତ ମଧ୍ୟ।

ସେହି ଭାଷଣରେ, କ୍ଲିଣ୍ଟନ କହିଥିଲେ: “କିଶୋର ବୟସରେ, ମୁଁ ଜନ୍ କେନେଡିଙ୍କ ନାଗରିକତା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣିଥିଲି। ଏବଂ ପରେ, ଜର୍ଜଟାଉନରେ ଜଣେ ଛାତ୍ର ଭାବରେ, କ୍ୟାରୋଲ୍ କୁଇଗ୍ଲି ନାମକ ଜଣେ ପ୍ରାଧ୍ୟାପକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଆହ୍ୱାନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିବା ଭାବରେ ମୁଁ ଶୁଣିଥିଲି; ସେ ଆମକୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଆମେରିକା ଇତିହାସର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜାତି ଥିଲା, କାରଣ ଆମ ଲୋକମାନେ ସଦା ଦୁଇଟି କଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଆସିଛନ୍ତି: ଯେ ଆସନ୍ତାକାଲି ଆଜିଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇପାରେ, ଏବଂ ଯେ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ଏହାକୁ ସେପରି କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନୈତିକ ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି।” “ଆମେରିକାକୁ ପୁନର୍ବାର ମହାନ କରିବା” ବିଷୟରେ କ୍ୟାରୋଲ୍ କୁଇଗ୍ଲିଙ୍କ ଧାରଣା ଥିଲା, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ନିଜର ଜାତୀୟ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱକୁ ଜାତିସଂଘଙ୍କ ନିକଟରେ ସମର୍ପଣ କରୁ। କ୍ଲିଣ୍ଟନ ଜଣେ ଡେମୋକ୍ରାଟ୍, ବିଶ୍ୱବାଦୀ, ଏବଂ ଅଜଗରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଥିଲେ।

“ଯେମିତି ପିତା, ସେମିତି ପୁତ୍ର”, ଶେଷ George Bush ଜଣେ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଜଣେ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ନିଜକୁ Republican ବୋଲି ଘୋଷଣା କରୁଥିଲେ। ଫଳଟି ଗଛଠାରୁ ଦୂରକୁ ପଡ଼େ ନାହିଁ। ବାଇବେଲ ଏହି ଅଳଙ୍କାରିକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଏ, “ଦୁଇଜଣ ଏକମତ ନହେଲେ, ସେମାନେ କି ଏକାସାଥିରେ ଚାଲିପାରିବେ?” ଶେଷ George Bush, Bill ଏବଂ Hillary Clinton ସହିତ ମିଶି ଯେଉଁ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟସାଧନ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ଅନୁସରଣ କଲେ ହିଁ ବୁଝିହେବ ଯେ ଶେଷ George Bush କାହା ସହିତ ଏକମତ ଥିଲେ।

ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହେବାର କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ଜଣେ ପ୍ରଚାର ସଭାରେ ବାରାକ୍ ହୁସେନ୍ ଓବାମା ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ମୂଳଗତ ଭାବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ବିଷୟରେ ଏକ ବକ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। 30 ଅକ୍ଟୋବର, 2008 ରେ, ମିଜୁରିର କଲମ୍ବିଆରେ, ଓବାମା କହିଥିଲେ: “We are five days away from fundamentally transforming the United States of America.” ଏହି ବକ୍ତବ୍ୟ ଓବାମାଙ୍କ “hope and change” ନାମକ ବିସ୍ତୃତ ସନ୍ଦେଶର ଏକ ଅଂଶ ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ 2008 ମସିହାର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପ୍ରଚାରଅଭିଯାନର ଏକ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବିଷୟ ଥିଲା, ଏବଂ ଦେଶ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀତିଗତ ସଂଶୋଧନ ସହିତ ଏକ ଭିନ୍ନ ଦିଗ ପ୍ରତି ଅଙ୍ଗୀକାରକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଥିଲା। ସେ ଦେଶକୁ ଯେହି ଦିଗକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିଲେ, ସେହି ଦିଗ ଥିଲା ବିଶ୍ୱବାଦର ନାଗ-ନୀତିମାନଙ୍କ ପ୍ରତି—ଶ୍ୱେତବିରୋଧୀ, ଗର୍ଭପାତ-ସମର୍ଥକ, କାର୍ବନ ଇନ୍ଧନବିରୋଧୀ, ଆମେରିକାବିରୋଧୀ କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱବାଦ-ସମର୍ଥକ, Diversity, Equity, Inclusion, Critical Race Theory ର ମିଥ୍ୟା ଇତିହାସ, ଏବଂ ଏହିପରି ଆହୁରି ଅନେକ। ଓବାମା କେବଳ ଜଣେ ସମୁଦାୟ-ସଂଗଠକ ମାତ୍ର ନୁହେଁ; ସେ ନାଗ-ଶକ୍ତିର ବିଶ୍ୱବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀର ଜଣେ ପ୍ରତିନିଧି ଥିଲେ ଏବଂ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି।

ତଥାପି, ଟ୍ରମ୍ପ ଏକ ସାଧାରଣ ଆଧୁନିକ ରାଜନେତାଙ୍କ ପରି ନୁହେଁ, 1989 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା କାଳଖଣ୍ଡର ଅନ୍ୟ ସାତଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମିଶି ଯେତେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିଥିଲେ, ସେ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିଥିଲେ। ସେ ଆମେରିକାକୁ ପୁଣିଥରେ ମହାନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ପ୍ରୟାସରେ ସେ କେବଳ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟମାନ ବୈଶ୍ୱିକତାବାଦୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିଦେଇଥିଲେ।

ଜୋ ବାଇଡେନ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କିଛି ଅଟନ୍ତି ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ମାତ୍ର

କାଥୋଲିକତାର ପଶୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ନାଗ-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲା; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପାପତ୍ୱର ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନ କରିବ, ସେ ସମୟରେ ଯେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଶାସନ କରୁଥିବେ, ସେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ ନାଗ-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂଘର୍ଷରେ ନିଶ୍ଚୟ ରହିବେ। ଜୀବିତ ଥିବା ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କେହି ନାଗ-ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ ନାହିଁ; କାରଣ ଡେମୋକ୍ରାଟମାନେ ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟ (ନାଗମାନେ), ଏବଂ ଶେଷ ଜର୍ଜ ବୁଶ ମଧ୍ୟ—ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି—(ନାମମାତ୍ରରେ ରିପବ୍ଲିକାନ୍, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟ ନାଗ), କାରଣ ଯୀଶୁ ସଦା ଶେଷକୁ ପ୍ରଥମର ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି।

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।