ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ - ଏକଶେ ଏକଚାଳିଶିତମ

ଆମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେହି ଇତିହାସର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟରୁ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ କରୁଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପାପାସୀ ପୃଥିବୀର ସିଂହାସନକୁ ସପ୍ତମୁଣ୍ଡମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ଭାବେ ପୁନର୍ବାର ଫେରେ। ଆମେ ଏହା କରୁଛୁ, ଯେଣ୍ତେ ସପ୍ତଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପାପାସୀ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠନର ପୂରଣ କରିବାବେଳେ ସେହି ଇତିହାସର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସାବଧାନତାର ସହିତ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବୁ। ଆମେ ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଆମର ବିଚାରଣାକୁ କର୍ମେଲ ପର୍ବତ ଏବଂ ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ କରିଛୁ। ଏହି ଉଭୟ ପବିତ୍ର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଏକଚାଳିଶତମ ପଦରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱିତ ହୋଇଛି।

ଏହି ପଦରେ ଉତ୍ତରର ଜାଲ ରାଜା ଗୌରବମୟ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରେ। ପ୍ରାଚୀନ ଇସ୍ରାଏଲର ଇତିହାସରେ ଗୌରବମୟ ଦେଶ ହେଉଛି ଯିହୂଦାର ଦେଶ, ଏବଂ ତାହାକୁ କ୍ଷୀର ଓ ମଧୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ଦେଶ ବୋଲି ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି କାରଣରୁ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣମାନଙ୍କ ସହିତ, ତାହା ଗୌରବମୟ ଥିଲା। ଏହା ଗୌରବମୟ ଥିଲା, କାରଣ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାହାର ରାଜଧାନୀ ନଗର ଯେରୁଶାଲେମକୁ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାନ ଭାବେ, ଏବଂ ଯେହି ନଗରରେ ସେ ନିଜ ନାମ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ, ସେହି ନଗର ଭାବେ ଚୟନ କରିଥିଲେ।

ୟିହୂଦାର ଆକ୍ଷରିକ ଭୂମି ପ୍ରାଚୀନ ଆକ୍ଷରିକ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଗୌରବମୟ ଭୂମି ଥିଲା, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ହେଉଛି ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଇଁ ଆତ୍ମିକ ଯିହୂଦାର ଭୂମି, ସେହି ଗୌରବମୟ ଭୂମି।

ଉତ୍ତରଦିଗର ମିଥ୍ୟା ରାଜା ଯେତେବେଳେ ଦକ୍ଷିଣଦିଗର ରାଜାଙ୍କୁ (ପୂର୍ବତନ ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନ୍) ଚାଳିଶତମ ପଦରେ, 1989 ମସିହାରେ, ଜୟ କଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଗୌରବମୟ ଦେଶକୁ (ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର) ମଧ୍ୟ ଜୟ କରେ। ଏକଚାଳିଶତମ ପଦରେ “countries” ଶବ୍ଦଟି ଯୋଗାଇଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ଶବ୍ଦ, ଏବଂ ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସଠିକ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ରବିବାର-ବିଧାନ ସମୟରେ “ଅନେକେ” ଯେମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଏମିତି ଏକ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକ, ଯେମାନେ ରବିବାର-ବିଧାନ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ସପ୍ତମ-ଦିନର ବିଶ୍ରାମଦିନ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦିନର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ଜାଣୁଥିଲେ।

ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଯେ “ଅନେକ” ଶ୍ରେଣୀ ପତିତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହିମାନେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସବ୍ବାଥର ଆଲୋକ ପାଇଁ ଦାୟୀ ଧରାଯିବ; ଏହି ଆଲୋକ ସେହି ସମୟ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥାଏ, ଯାହା କଳିସିଆ ଓ ଜାତିମାନଙ୍କ ଇତିହାସ ଉଭୟରେ ଏକ ମୋଡ଼ ଫେରାଇବାର ବିନ୍ଦୁ ଏବଂ ଏକ ସଙ୍କଟ। ସେହି ଶ୍ରେଣୀ ହେଉଛି ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର କଳିସିଆ, ଯାହା ବିଦ୍ରୋହର ଅରଣ୍ୟରେ ନିଜମାନଙ୍କ ଭ୍ରମଣର ଶେଷ ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପାଇଁ ଉଗଳିଦିଆଯାଏ। ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତର ଆଲୋକକୁ ଡାକାଯାଇଥିଲେ—କିମ୍ବା 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ କାଦେଶରେ, କିମ୍ବା 2001 ରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇତିହାସର ଦ୍ୱିତୀୟ କାଦେଶରେ।

ତୃତୀୟ ଦୂତର ସ୍ୱର, 1844 ରେ ହେଉ କିମ୍ବା 2001 ରେ, ବିବାହକୁ ଆହ୍ୱାନ ଥିଲା। ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ ଯେ “ଅନେକ” ପତିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି “ଅନେକ” ଯେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଧର୍ମିକତାର ବିବାହବସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ, ଏବଂ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ରୋମର ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ବିବାହ ସମ୍ମିଳନର ଅଂଶ ହେଲେ। ସେହି ବିବାହ ପାଇଁ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ରଖିପାରେ, କାରଣ ତାଙ୍କର ନିନ୍ଦାକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେତିକି ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା ହେଲା ଦଶ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ସେହି ବେଶ୍ୟାଙ୍କର ଉପନାମରେ ଡାକାଯିବା।

ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହେଲେ, କାରଣ ସ୍ୱର୍ଗର ରୁଟିର ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ରୁଟି ଖାଇବାକୁ ବାଛିଲେ। ସେମାନେ ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହେଲେ, ଯେଠାରେ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଥିଲା ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶ କରି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଗୌରବାନ୍ୱିତ କରିବା; କିନ୍ତୁ ତାହାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବାକୁ ବାଛିଲେ। ସେମାନେ ତୃତୀୟ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପରୀକ୍ଷାରେ ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହେଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ପଶୁର ନାମ (ଚରିତ୍ର) ପ୍ରକାଶ କଲେ; ଯେହେତୁ ସେମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ନାମ (ଚରିତ୍ର) ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ବାଛିଲେ। ବାବେଲର ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖରେ ନିମ୍ରୋଦ ଯେ ସହର (ରାଜ୍ୟ), ଏବଂ ଗୋପୁର (ମଣ୍ଡଳୀ), ନିର୍ମାଣ କଲା, ତାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଯେ ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ନାମ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ।

ନାମ ହେଉଛି ଚରିତ୍ରର ଏକ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ସାତର ମଧ୍ୟରୁ ଥିବା ଅଷ୍ଟମ ପଶୁର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଚରିତ୍ର ହେଉଛି କଳିସିଆ (ମୀନାର) ଓ ରାଜ୍ୟ (ନଗର)ର ସଂଯୋଗର ଦ୍ୱିମୁଖୀ ସ୍ୱଭାବ। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟକାଳରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀରେ ବିଭକ୍ତ ହେବେ।

ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବ। ଜଣେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ବିବାହ-ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀ “ନିଜମାନଙ୍କର ନିଜ ବସ୍ତ୍ର” ପିନ୍ଧିଥିବେ। ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଆହାର ଭୋଜନ କରିବେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ “ନିଜମାନଙ୍କର ନିଜ ରୋଟୀ” ଭୋଜନ କରିବେ। ଯେ ଶ୍ରେଣୀ ନିଜମାନଙ୍କର ନିଜ ରୋଟୀ ଭୋଜନ କରେ ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କର ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ରକ୍ଷା କରେ, ସେମାନେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ସ୍ୱରଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଇଥିବା “ଅନେକ”ଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି “ଅନେକ” ଯେମାନେ ସିଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର-ନିୟମରେ ପରାଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ରବିବାର-ନିୟମର ସଙ୍କଟକାଳରେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ଚରିତ୍ର ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କର ହରାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାକୁ ମୋଚନ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଚେଷ୍ଟା ଏହି ମିଥ୍ୟା ଆଶାରେ ନିର୍ଭର କରେ ଯେ, ଯଦି ସେମାନେ ରୋମର ବେଶ୍ୟାର ନାମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରନ୍ତି, ତେବେ ତାହା କରିବାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର “ନିନ୍ଦା” ଦୂର ହେବ।

ସେହି ସମୟରେ, ଯେଉଁ ଅଳ୍ପଜନ ଚୟନିତ, ସେମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉତାଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ଉପରକୁ ଉତ୍ଥାପିତ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ଏକଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟରେ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦଳ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ତାହାପରେ ନକଲି ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ହାତରୁ “ପଳାଇଯାଆନ୍ତି”। ଏକଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟରେ “ପଳାଇଯାଆନ୍ତି” ବୋଲି ଯାହା ଅନୁବାଦିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଇବ୍ରୀ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପିଛଳା ସ୍ୱଭାବର କାରଣରୁ ପଳାଇଯିବା; ଏବଂ ଏହାର ସଂଜ୍ଞା ଏହି ଧାରଣାକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରେ ଯେ, ଜଳରେ ଗୋଟିଏ ସାବୁନ ଟୁକୁଡ଼ାକୁ ଧରି ରଖାଯାଇଛି, ଏବଂ ସାବୁନର ପିଛଳାପଣର କାରଣରୁ ସେହିଟି ହାତରୁ ଖସିଯାଏ। ଇବ୍ରୀ ଭାଷାରେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଶବ୍ଦଟି ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ଏହାର ସଂଜ୍ଞାର ପ୍ରାଥମିକ ତତ୍ତ୍ୱ ହେଉଛି ଯେ, ଯାହା କି ପଳାଇଯାଏ, ପଳାୟନ ପୂର୍ବରୁ ସେହିଟା ଯାହାଠାରୁ ପଳାଇଯାଏ, ତାହାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଧୀନରେ ଥିଲା।

ଏକଚାଳିଶତମ ପଦ୍ୟରେ ଡ୍ରାଗନ, ପଶୁ ଏବଂ ମିଥ୍ୟାଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କର ତ୍ରିମୁଖୀ ଏକତା ସଫଳ ହୁଏ।

ଯେତେବେଳେ ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଜାତିସଂଘ ଏବଂ ପାପାସତ୍ତା ସହିତ ହାତ ମିଳାଏ, ସେତେବେଳେ ଏକ ଲୋକସମୂହ ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପାପାସତ୍ତାର ହସ୍ତରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ଉତ୍ତରର ନକଲି ରାଜାଙ୍କର ହସ୍ତରୁ “ପଳାଇଯାନ୍ତି”। ସେହି ଲୋକମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପାପାଳ ଶକ୍ତିର ପକଡ଼ରେ ଧରା ପଡ଼ିଥିଲେ। ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନର ଭୋଜରେ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମଦାତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯିଏ ସେତେବେଳେ ରୋମୀୟ କାରାଗୃହମାନଙ୍କର ବନ୍ଦୀତ୍ୱରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ମୁକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ରବିବାର ଆଇନର ସମୟରେ ପାପାସତ୍ତାର ବନ୍ଦୀତ୍ୱରୁ ପଳାଇଥିବା ଏହି ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତିନୋଟି ଗୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏହିପରି ସେମାନେ ଆଧୁନିକ ବାବିଲୋନର ତ୍ରିବିଧ ଗଠନକୁ ପ୍ରତୀକିତ କରନ୍ତି।

ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଠାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର, ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାବିଲରୁ ପଳାଇ ବାହାରିଯିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯେଣୁ ସେମାନେ ତାହାର ସେହି ନ୍ୟାୟଦଣ୍ଡରେ ଅଂଶୀ ନ ହୋନ୍ତୁ, ଯାହା ସେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସ୍ୱର, କିନ୍ତୁ ଏହା ସେହି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ସେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା ଘୋଷଣା କରୁଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ହସ୍ତରୁ ପଳାଇଯାଆନ୍ତି (ହସ୍ତ ଅଧୀନତାର ଏକ ପ୍ରତୀକ), ସେମାନେ ଉତ୍ତରର ମିଥ୍ୟା ରାଜାଙ୍କର ହସ୍ତରୁ ପଳାଇଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ଉତ୍ତରର ସତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ହସ୍ତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

କର୍ମେଲ ପର୍ବତରେ ବାଆଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ବଧ ହେଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯେ ପୁରୁଷଲିଙ୍ଗୀ ମିଥ୍ୟା ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସେହି ଦେବତା ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତୀକିତ କରେ; ଏବଂ ଅଷ୍ଟାରୋଥର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ କଲିସିଆକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ଏଲିୟା ବାଆଲର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ, ଏପରିକରେ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ସାଲୋମେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜମର ଧର୍ମ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହେଉଥିଲା। ସାଲୋମେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜମ, ସାଲୋମେ ଭାବରେ ହେରୋଦଙ୍କୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରେ, ଏବଂ ଦଶ ରାଜା ସାତଟି ମସ୍ତକରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ଅଷ୍ଟମ ମସ୍ତକ ସହ ଗିର୍ଜାଘର-ରାଜ୍ୟ ମୈତ୍ରୀରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି। ସାଲୋମେ ସେହିଜଣେ, ଯାହାକୁ ରକ୍ତସମ୍ବନ୍ଧଜନିତ ଅନୈତିକତାରେ ଦୋଷୀ ହେରୋଦ ନିଜ ହୃଦୟରେ କାମନା କରେ।

ହେରୋଦଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥିବା ଅନାଚାରୀ କାମନା, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ସେମାନଙ୍କର ଦେହକୁ ଏକତ୍ର କଲା, ଏବଂ ତେଣୁ ସେ ସାଲୋମି ସହିତ ଏକ ହେଲେ।

ହେରୋଦଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନର ଭୋଜରେ, ହେରୋଦ ଓ ସଲୋମୀ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଆହାବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହେଇଥିବା ହେରୋଦ ଉତ୍ତର ରାଜ୍ୟର ଦଶ ରାଜାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଅଟନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ, ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ଶେଷ ଘଟେ, ଯେତେବେଳେ ଶୃଙ୍ଗମାନେ, ଯେଉଁମାନେ କଲିସିଆ ଓ ରାଜ୍ୟର ଶୃଙ୍ଗମାନଙ୍କର ସଂଯୋଗକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା ଏକ ଶୃଙ୍ଗରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲେ (ପଶୁର ପ୍ରତିମା), ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଯାଏ। ତାପରେ ସଲୋମୀ ହେରୋଦଙ୍କୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରେ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧାଂଶ (ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ରାଜ୍ୟ) ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ (ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ କଲିସିଆ) ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ। ଏପରିଭାବେ ସଲୋମୀ ଆହାବ ଓ ତାଙ୍କର ଦଶ ଗୋତ୍ର ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, କାରଣ ସେହି ଦଶ ରାଜା ସମସ୍ତେ ପରସ୍ପର ସହିତ ସହମତ ଅଟନ୍ତି।

ସେମାନେ ଯାହାକୁ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ସେହି ପଶୁଟି ହେଉଛି ସେହି ପଶୁ ଯାହାଉପରେ ବେଶ୍ୟା ଆରୋହଣ କରିଛି। ପଶୁଟି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ସ୍ୱଭାବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ମଣ୍ଡଳୀ ଓ ରାଜ୍ୟର ସଂଯୋଗ; ଏବଂ ସେହି ସମ୍ପର୍କରେ ସ୍ତ୍ରୀ (ମଣ୍ଡଳୀ) ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛି, କାରଣ ଏହା ଏକ ଲାଟିନ ବିବାହ, ଯେଉଁଠାରେ ଉପନାମ ସ୍ତ୍ରୀର ନାମ ହୁଏ, ଏବଂ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ତ୍ରୀ ସତ୍ୟ ବିବାହ-ସମ୍ପର୍କର ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରି ପୁରୁଷ ଉପରେ ଶାସନ କରେ।

ସେହି ଦଶଜଣ ରାଜା ଏକମତ ଓ ଏକହୃଦୟ।

ଦଶ ରାଜା, ଯାହାଙ୍କର ନେତା ଆହାବ, କିମ୍ବା ହେରୋଦ, ହେରୋଦିଆସଙ୍କର କନ୍ୟା ସଲୋମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଲୋଭିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରସଂଘ, ଯେଉଁଥି ସଣ୍ଡେ ଆଇନ ସମୟରେ ସଲୋମୀ—ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମ—ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଲୋଭିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ବାଇବେଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ସେହି ଦଶ ରାଜାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନେଇଥାଏ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମକୁ ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଧାଂଶ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ସର୍ବସମ୍ମତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେନ୍ତି, କାରଣ ସମସ୍ତ ରାଜା ସଲୋମୀଙ୍କର ମୋହନୀୟ ନୃତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଲୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଜମାନଙ୍କର ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତିକୁ ନିୟୋଜିତ କରିବାକୁ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି।

ପଶୁଟି (ଜାତିସଂଘ) ଜଣେ ପ୍ରଧାନ ରାଜାଙ୍କ (ଯେଜେବେଲଙ୍କ କନ୍ୟା) ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହୁଏ। ଯେଜେବେଲ୍ ତାଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ହେରୋଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାରୀ ଓ ରକ୍ତସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅନୈତିକ ସମ୍ପର୍କର ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ପରିଚାଳିତ କରିଥିଲେ, କାରଣ ସେ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କର ମାତା ଅଟନ୍ତି। ସେ ନିଜ କନ୍ୟାର ଦଳାଳିଣୀ ଅଟନ୍ତି। ହେରୋଦ, ଆହାବ୍ ଓ ଜାତିସଂଘ ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଲୋଭିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁଜଣ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ ବାଆଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ ବଧ କରାଗଲେ, ସେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ରହିବା ବନ୍ଦ କରେ, ଏବଂ ଆଷ୍ଟାରୋଥଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାମାନେ (ସାଲୋମେ) ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟର ଶାସନକାରୀ ଶକ୍ତିରୂପେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି, କାରଣ ସେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଯାହା ସଦ୍ୟ ସାଧନ କରିଥିଲା, ତାହାକୁ ସେ ଜଗତରେ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରେ।

ପଶୁଟି ସେହି ରାଜାମାନେ, ଯେମାନେ ବେଶ୍ୟାର କନ୍ୟା ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ବେଶ୍ୟା ହେଉଛି ସେହି ନାରୀ, ଯେ ପଶୁଟି ଉପରେ ଶାସନ କରେ। ଯୀଶୁ କୌଣସି ବସ୍ତୁର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ଶେଷକୁ ଉଦାହରଣ ସହିତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। ଯେପରି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରରେ ଥିବା ଆଠଟି ରାଜ୍ୟର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ, ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇର ଆଠଟି ରାଜ୍ୟକୁ ଉନ୍ମୋଚିତ କରିଥିଲା, ସେପରି ପଶୁଟି ଏବଂ ସେହି ପଶୁଟି ଉପରେ ଆରୋହଣ କରିଥିବା ନାରୀ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟକୁ ଉନ୍ମୋଚିତ କରେ, ଯାହା ଏହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଯେ, ପ୍ରଥମଟି ଶେଷଟିଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟ ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ; ଏହିକାରଣରୁ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଆବଶ୍ୟକତାନୁସାରେ, ଦାନିଏଲର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ, ଯାହା ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖ, ସେହିପରି ଆଠଟି ରାଜ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବାକୁ ହେବ, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଷ୍ଟମ ରାଜ୍ୟ ସାତଟିରୁ ଥିଲା। ସେହିପରି, ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ସେ ଯେ ପଶୁ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରିଛି, ସେହି ପଶୁର ବିଚାର, 1798 ମସିହାରେ ବେଶ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ବିଚାରରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ହେବାକୁ ହେବ।

ସତରହ ଅଧ୍ୟାୟର ଆରମ୍ଭରେ ଦୂତ ଯୋହନଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ ଯେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ମହା ବେଶ୍ୟାର ଏବଂ ସେ ଯେ ପଶୁ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରିଛି, ସେହି ପଶୁର ବିଚାର ଦେଖାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ବେଶ୍ୟାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ବିଚାର ସଠିକ ଭାବରେ 1798 ମସିହା ବୋଲି ବୁଝାଯାଇଛି, ଯେତେବେଳେ ପାପାସି ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘା ଗ୍ରହଣ କଲା, ଏବଂ ଶେଷକାଳ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା। ତଥାପି, ଯେତେବେଳେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ଏକ “ଶେଷକାଳ” ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ସଦା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ଦୁଇଟି ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ଥାଏ। ଆରୋଣ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଇ ମୋଶାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସେହି ଇତିହାସରେ ଶେଷକାଳ ଥିଲା। ସେହି ଦୁଇଟି ମାର୍ଗଚିହ୍ନ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ମାଦାତାଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ, ଏବଂ ଛଅ ମାସ ପରେ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାତି ଯୀଶୁଙ୍କ ଜନ୍ମକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରିଥିଲା; ଏପରିକରେ ସେହି ଇତିହାସ ପାଇଁ ଶେଷକାଳକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା। ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ବନ୍ଦୀବାସର ଶେଷରେ, ଯାହା 1798 ମସିହାରେ ଶେଷକାଳକୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରେ, ଦାରିୟସ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଉଜ ପୁଅ କୋରେଶ ହେଉଛନ୍ତି ଶେଷକାଳର ସେହି ଦୁଇଟି ମାର୍ଗଚିହ୍ନ। ସେମାନେ ଏକାତ୍ରେ 1989 ମସିହାର ଶେଷକାଳରେ ରେଗାନ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ବୁଶଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୂପିତ କରନ୍ତି।

୧୭୯୮ ମସିହା, ଯାହା ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ଶେଷ କାଳ ଥିଲା, କାଥୋଲିକ୍ ଧର୍ମର ପଶୁର ରାଜନୈତିକ ଉପାଦାନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ନେପୋଲିୟନଙ୍କ ଜେନେରାଲ୍ ବେର୍ଥିଏ ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ଭାଟିକାନକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପୋପଙ୍କୁ ଗିରଫ କଲେ ଏବଂ କାଥୋଲିକ୍ ଧର୍ମର ପଶୁର ରାଜନୈତିକ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱର ଅନ୍ତ କରିଦେଲେ। ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ପରେ, ୧୭୯୯ ମସିହାରେ, ସେହି ନାରୀ, ଯିଏ ଶତାବ୍ଦୀଧରି ସେହି ପଶୁ ଉପରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ ଚଳିଆସିଥିଲା ଏବଂ ଯାହାକୁ ପୋପ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ବନ୍ଦୀବାସରେ ମରିଗଲା। ସେହି ବେଶ୍ୟାର ବିଚାରରେ, ଯେହି ପଶୁକୁ ସେ ଜାତିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲା, ସେହି ପଶୁ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବିଚାର ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ସତରହତମ ଅଧ୍ୟାୟ ପଶୁର ବିଚାରକୁ ମଧ୍ୟ, ଏବଂ ସେହି ପଶୁ ଉପରେ ଆଧିପତ୍ୟ କରୁଥିବା ଓ ତାହା ଉପରେ ଆରୂଢ଼ ଥିବା ବେଶ୍ୟାର ବିଚାରକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ।

ସପ୍ତଟିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମ ମୁଣ୍ଡ ହେଉଛି ସେହି ପାପାଳ ସତ୍ତା, ଯାହା ସେହି ପଶୁ ଉପରେ ଶାସନ କରେ, ଯାହା ଦଶ ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ ଉପରେ ଆରୋହିତ ବେଶ୍ୟାର କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହୁଅନ୍ତି। ସପ୍ତଟିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଷ୍ଟମ ରାଜ୍ୟର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ସେହି ଅଷ୍ଟମ ଏବଂ ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିବାକୁ ହେବ, ଯିଏ ସପ୍ତଜଣ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ଯେତେବେଳେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ମଧ୍ୟରେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠିତ ହେବ। ରିପବ୍ଲିକାନିଜ୍ମ ଓ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକର ସଂଯୋଗରେ ଏକ “ମୁଣ୍ଡ” ଅବଶ୍ୟ ଥିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯାହା ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଉପରେ ଶାସନ କରିବ; ଏବଂ ସେହି ଶାସକ ହେବେ ଅସାଧାରଣ ପ୍ରକାରର ଏକ ନିରଙ୍କୁଶ ଶାସକ।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।