ଦାନିଏଲଙ୍କର ଶେଷ ଦର୍ଶନ ଶେଷ ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ। ସେହି ଅଧ୍ୟାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଯେପରି ସେହି ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷଟି ମଧ୍ୟ, ଦାନିଏଲଙ୍କ ଅନୁଭବକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ; ଏବଂ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ଉତ୍ତରର ଜାଲିଆତ ରାଜାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଉଦୟ ଓ ପତନକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ ପରି ଅଟେ, ଏବଂ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ଅଧ୍ୟାୟ ଉତ୍ତରର ଜାଲିଆତ ରାଜାଙ୍କ ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦାନିଏଲଙ୍କର ଶେଷ ଦର୍ଶନ, ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀର ଦର୍ଶନ, ଯିଏ ସତ୍ୟ, ସେହି ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗାଙ୍କର ସ୍ୱାକ୍ଷର ବହନ କରେ। ଯେବେ ଆମେ ଦାନିଏଲଙ୍କର ଶେଷ ଦର୍ଶନକୁ ଆଲୋଚନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ, ସେବେ ଆମେ ପ୍ରଥମ ପଦଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବୁ।
ପର୍ସୀରାଜ କୋରେଶଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ବେଲଟେଶଜ୍ଜର ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିଲା, ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା; ଏବଂ ସେହି ବିଷୟ ସତ୍ୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଦୀର୍ଘ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ସେହି ବିଷୟକୁ ବୁଝିଲେ, ଓ ସେହି ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ଅନୁଭବ କଲେ। ଦାନିଏଲ 10:1।
ଏହି ପଦରେ ଅନେକ ସତ୍ୟ ସଂନିହିତ ଅଛି। ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଦାନିଏଲଙ୍କ “ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର” ନାମ।
ନପୁଂସକମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ସେମାନଙ୍କୁ ନାମ ଦେଲା; ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ନାମ ଦେଲା; ହନନିୟାଙ୍କୁ ଶଦ୍ରକ; ମୀଶାଏଲଙ୍କୁ ମେଶକ; ଏବଂ ଅଜରିୟାଙ୍କୁ ଆବେଦନେଗୋ। ଦାନିଏଲ ୧:୭।
ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ “ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର” ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦର୍ଶନ ପରିଚୟ କରାଯାଉ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ପୁନର୍ବାର “ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର” ବୋଲି କେଉଁଠାରେ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇନାହାନ୍ତି। ତେଣୁ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ “ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର” ହେଉଛି ତାଙ୍କର ନାମ। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ନାମର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧର ଏକ ପ୍ରତୀକ। ପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ଆବ୍ରାମ ଓ ସାରାଇଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେ ତାଙ୍କର ନାମକୁ ଆବ୍ରାହାମ ଓ ସାରା କରି ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ସେ ଯାକୁବଙ୍କ ନାମକୁ ଇସ୍ରାଏଲ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦିନର ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନମାନଙ୍କୁ ଏକ ନୂତନ ନାମ ଦେବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରନ୍ତି।
ସିଓନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ନୀରବ ରହିବି ନାହିଁ, ଏବଂ ଯେରୁଶାଲେମଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ବିଶ୍ରାମ କରିବି ନାହିଁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ଧର୍ମିକତା ଦୀପ୍ତିର ପରି ପ୍ରକାଶିତ ନ ହେଉ, ଏବଂ ତାହାର ପରିତ୍ରାଣ ଜ୍ୱଲନ୍ତ ପ୍ରଦୀପର ପରି ପ୍ରକାଶମାନ ନ ହେଉ। ଏବଂ ଜାତିମାନେ ତୁମର ଧର୍ମିକତାକୁ ଦେଖିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ତୁମର ମହିମାକୁ; ଏବଂ ତୁମେ ଏକ ନୂତନ ନାମରେ ଡାକାଯିବ, ଯାହା ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୁଖ ନାମକରଣ କରିବ। ଯିଶାୟ 61:1, 2।
ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଏକଶେ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଯେଉଁମାନେ, ସେହି ଫିଲାଦେଲଫିଆସ୍ଥମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛନ୍ତି।
ଯେ ବିଜୟୀ ହୁଏ, ମୁଁ ତାହାକୁ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଗୋଟିଏ ସ୍ତମ୍ଭ କରିଦେବି, ଏବଂ ସେ ଆଉ କେବେ ମଧ୍ୟ ବାହାରକୁ ଯିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନାମ, ଏବଂ ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନଗରର ନାମ, ଅର୍ଥାତ୍ ନୂତନ ଯିରୁଶାଲେମର ନାମ, ଯାହା ମୋର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରେ, ଲେଖିବି; ଏବଂ ମୁଁ ତାହାର ଉପରେ ମୋର ନୂତନ ନାମ ମଧ୍ୟ ଲେଖିବି। ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ସେ ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ୩:୧୨, ୧୩।
ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀମାନେ ଶେଷ ଦିନରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଅବ୍ରାହାମ, ସାରା ଓ ଇସ୍ରାଏଲଙ୍କୁ ଅନୁରୂପ ଭାବେ ନୁହେଁ, ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜରର ସଠିକ୍ ଅର୍ଥ ଅଜ୍ଞାତ। ନିଜ ଚୁକ୍ତିସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମ୍ପର୍କକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ଶେଷ ଦିନରେ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯେ ନାମ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେହି ନାମ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବା ସମୟ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଜ୍ଞାତ ରହେ। ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର ନାମଟି ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଶେଷ ଦିନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଫିଲାଦେଲଫିଆ-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଚୁକ୍ତିଜନ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରୁଛି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତ ନାମଟି ମୋହରାଙ୍କନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୁଚିତ ରହେ, କାରଣ ସେହି ନାମ ସେମାନଙ୍କର କପାଳ ଉପରେ ଲିଖିତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ମୋହରଟି ମଧ୍ୟ ଲିଖିତ ହୁଏ।
ମୁଁ ଦୃଷ୍ଟି କଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସିଓନ ପର୍ବତ ଉପରେ ଗୋଟିଏ ମେଷଶାବକ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉତ୍ତିଶ ହଜାର ଜନ ଥିଲେ, ଯେମାନଙ୍କ ଲଳାଟରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଲିଖିତ ଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 14:1।
ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ବେଲ୍ଟଶଜ୍ଜର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେ ନିଜକୁ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି; କାରଣ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ, ପୂର୍ବତନ ଲେଖାମାନରେ ବିସ୍ତାରିତ ଭାବରେ ପୂର୍ବରୁ ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିବା ପରି, ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ତେଣୁ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ପରେ ସେହି ପଦ ବେଲ୍ଟଶଜ୍ଜରଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯେମାନେ 1989 ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସଂଶୋଧନ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝନ୍ତି। ଏହା ଦାନିଏଲ (ବେଲ୍ଟଶଜ୍ଜର) ଯାହା ଜାଣୁଥିଲେ, ତାହା ଉପରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜୋର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି।
ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସେହି “ବିଷୟ” ଜାଣୁଥିବା ବୋଲି ପରିଚିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା “ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା,” “ଏବଂ ସେହି ବିଷୟ ସତ୍ୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଦୀର୍ଘ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ସେହି ବିଷୟକୁ ବୁଝିଲେ, ଏବଂ ଦର୍ଶନ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ।” ଦାନିଏଲ ସେହି “ବିଷୟ”କୁ, ଏବଂ “ଦର୍ଶନ”କୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝିଥିଲେ। ଇବ୍ରୀ ଶବ୍ଦ “dabar” ଏହି ପଦ୍ୟରେ “ବିଷୟ” ବୋଲି ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ “ବାକ୍ୟ”। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗତ ଭାବେ “ବାକ୍ୟ” ଦ୍ୱାରା “ସାତ ସମୟ”ର ଦର୍ଶନକୁ ସୂଚିତ କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେହିପରି ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ, ଯିଏ ବାକ୍ୟ। “ସାତ ସମୟ” ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ—ଉଭୟେ ସେହି ପ୍ରସ୍ତର, ଯାହାକୁ ନିର୍ମାତାମାନେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ସେହିପରି ଏକ ଜନସମୁଦାୟଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ବାକ୍ୟର ପ୍ରତୀକତ୍ୱର ଏହି ଉଭୟ ଉପାଦାନକୁ ବୁଝନ୍ତି।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ନଅର ତେଇଶତମ ପଦରେ, ଆମେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦ ଦେଖୁଥାଉ, ଯାହା ଦୁଇ ହଜାର ତିନିଶ ବର୍ଷ ଓ ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ; ଏହି ସମୟଗୁଡ଼ିକୁ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ତେରତମ ପଦର ପ୍ରଶ୍ନ ଏବଂ ଚଉଦତମ ପଦର ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ପ୍ରଶ୍ନଟି ପଚାରେ, “ସେହି ‘chazon’ ଦର୍ଶନ କେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିବ, ଯାହା ପୌତ୍ତଳିକତା ଏବଂ ପରେ ପାପତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଓ ସେନାଦଳର ପଦଦଳନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ?” ଏହି ପଦଦଳନ ଲେବ୍ୟପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ କାଳ”ର ପୂରଣରେ ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚଶେ କୁଡ଼ି ବର୍ଷ ନେଇଥିଲା।
ତେରୋତ୍ତମ ପଦ୍ୟର ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଥିଲା, ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ତାହା ପରେ ପଦଦଳିତ ହୋଇଥିବା ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ; ଏବଂ ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷର “mareh” ଦର୍ଶନ ଏହି ଦୁଇଟି ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପରସ୍ପର ସଂଯୁକ୍ତ କରେ, ଏବଂ ଦାନିୟେଲ ନଅର ତେଇଶତମ ପଦ୍ୟରେ, ଗବ୍ରିଏଲ ଦାନିୟେଲଙ୍କୁ ଏହି ଦୁଇଟି ଦର୍ଶନର ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କ ବୁଝିବା ପାଇଁ ପରିଚାଳିତ କରୁଛନ୍ତି।
ତୁମର ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାର୍ଥନାମାନଙ୍କର ଆରମ୍ଭରେହିଁ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଥି ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଆସିଛି; କାରଣ ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟଭାଜନ; ତେଣୁ ଏହି ବିଷୟକୁ ବୁଝ, ଏବଂ ଏହି ଦର୍ଶନକୁ ମନୋଯୋଗପୂର୍ବକ ବିଚାର କର। ଦାନିଏଲ 9:23।
ଏହି ପଦ୍ୟରେ “understand” ଏବଂ “consider” ଭାବେ ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦ “biyn,” ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି “ମନସିକ ଭାବରେ ପୃଥକ କରିବା”। ଗବ୍ରିଏଲ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ “the matter” ଏବଂ “the vision” ମଧ୍ୟରେ ମନସିକ ଭେଦ କରିବାକୁ ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ପଦ୍ୟରେ “vision” ବୋଲି ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦ “mareh,” ଏବଂ ଏହା ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷର ଦର୍ଶନକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା 1844 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। “matter” ଭାବେ ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦଟି, ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ “thing” ଭାବେ ଅନୁବାଦ ହୋଇଥିବା ସେହି ଏକେଇ ଶବ୍ଦ। ସେହି ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି “dabar,” ଏବଂ ଏହା ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ମଧ୍ୟ 1844 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦରେ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନମାନେ ବେଲତ୍ଶସ୍ସର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ 1989 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରେ ଆସିଥିବା ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝିଥିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ଦର୍ଶନର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ବୁଝିବାକୁ ସମର୍ଥ କଲା; ଯେଉଁଥିକି ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନର ମିଲରୀୟମାନେ କେବଳ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ବୁଝିଥିଲେ। ପଦଟିରେ, “ବିଷୟ” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଦର୍ଶନଟିକୁ ଦୁଇଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକ ଦୀର୍ଘ ଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ପଦଟିରେ “ବିଷୟ” ପ୍ରତି ଥିବା ଦୁଇଟି ଉଲ୍ଲେଖର ମଧ୍ୟରେ ଦାନିଏଲ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି ଯେ “ବିଷୟ” (ଦବର) ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ “ଦୀର୍ଘ” ଥିଲା, ଯାହା ଦର୍ଶନ (ମାରେହ) ସହ ସମ୍ପର୍କିତ।
ପର୍ସିଆର ରାଜା କୋରେଶଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପାଖରେ, ଯାହାଙ୍କୁ ବେଲ୍ତଶସ୍ସର ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିଲା, ଏକ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଏବଂ ସେହି ବିଷୟ ସତ୍ୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଦୀର୍ଘ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ସେହି ବିଷୟକୁ ବୁଝିଲେ, ଓ ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ଅବଗତ ହେଲେ। ଦାନିଏଲ 10:1।
“ସାତ ସମୟ” ହେଉଛି ମିଲ୍ଲରୀୟମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବା ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ—ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ସତ୍ୟକୁ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟବାଦ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ, ଏକ ଏମିତି ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ ଆଧାର କରି ଯାହାକୁ ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ବାକ୍ର କରନ୍ତି। 1863 ମସିହାର ବିଦ୍ରୋହରେ “ସାତ ସମୟ”କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ଏହି ଦୁଇଟି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ଦେଖି ପାରୁନାହାନ୍ତି, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ କେବଳ ତେଇଶ ଶତ ବର୍ଷଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିତ କରୁଥିବା ବୋଲି ଦେଖିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
“ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଆଗମନ ସମୟରେ ‘ରାଜ୍ୟର ସୁସମାଚାର’ ପ୍ରଚାର କରିଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଅନୁଭବ, ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନର ସନ୍ଦେଶ ଘୋଷଣା କରିଥିବାମାନଙ୍କର ଅନୁଭବରେ ଏକ ସମକକ୍ଷ ପ୍ରତିରୂପ ରହିଥିଲା। ଯେପରି ଶିଷ୍ୟମାନେ ବାହାରି ଯାଇ ପ୍ରଚାର କରୁଥିଲେ, ‘ସମୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ସନ୍ନିକଟ ହୋଇଛି,’ ସେପରି ମିଲର ଓ ତାଙ୍କ ସହକର୍ମୀମାନେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ବାଇବେଲରେ ପ୍ରକାଶିତ ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସମୟ-ପର୍ଯ୍ୟାୟର ଅବସାନ ସନ୍ନିକଟ, ବିଚାର ସମୟ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି, ଏବଂ ଅନନ୍ତ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରବେଶ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି। ସମୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଚାର ଦାନିଏଲ 9 ର ସତ୍ତରି ସପ୍ତାହ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା। ମିଲର ଓ ତାଙ୍କ ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଦାନିଏଲ 8:14 ର 2300 ଦିନର ଅବସାନ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା, ଯାହାର ଏକ ଅଂଶ ସେହି ସତ୍ତରି ସପ୍ତାହ। ଉଭୟଙ୍କର ପ୍ରଚାର ସେହି ଏକେଇ ମହାନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସମୟ-ପର୍ଯ୍ୟାୟର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଅଂଶର ପୂର୍ତ୍ତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା।” The Great Controversy, 351.
ଏହି ଶେଷ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ତର୍କକୁ ଅବହେଳା କରିବେ ନାହିଁ। ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ଜଗତକୁ ଏହା ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ନାହିଁ ଯେ ମିଲରୀୟମାନେ ଯେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ ସେହି ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଥିଲା; କାରଣ ସେମାନେ, ଏବଂ ଯେକୌଣସି ଲୋକ ଐତିହାସିକ ଆଲେଖ୍ୟକୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବେ, ଜାଣନ୍ତି ଯେ ମିଲରୀୟମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଯେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯିବ ସେହିଟି ପୃଥିବୀ ଥିଲା। ଯେଉଁ ଅନୁଚ୍ଛେଦକୁ ଲାଓଦିକିୟ ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ନିଜମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ବିକୃତ କରେ, ସେହା ହେଉଛି—“ଏପରିକରେ ମିଲର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହକର୍ମୀମାନେ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ବାଇବେଲରେ ପ୍ରକାଶିତ ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘତମ ଏବଂ ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ କାଳାବଧି ଶୀଘ୍ରେ ସମାପ୍ତ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲା”, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଦୃଢ଼ତାର ସହିତ ଦାବି କରନ୍ତି ଯେ ଏହା ଦାନିଏଲ ଅଷ୍ଟମ ଅଧ୍ୟାୟ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପଦର ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶହ ବର୍ଷକୁ ସୂଚିତ କରେ।
ଆଡଭେଣ୍ଟିଜ୍ମର ନିଜସ୍ୱ ଇତିହାସଗ୍ରନ୍ଥମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି ଯେ, ତିନି ଶତ ମିଲେରାଇଟ ପ୍ରଚାରକ ସମସ୍ତେ ନିଜର ପ୍ରସ୍ତୁତିମାନଙ୍କରେ 1843ର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ଚାର୍ଟକୁ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଚାର୍ଟରେ, ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟ ଐତିହାସିକ ସାକ୍ଷ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ସ୍ଫଟିକସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ “ସାତ କାଳ,” (ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷ), ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା ଯାହାକୁ ସେମାନେ “ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଶେଷ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ କାଳପରିଚ୍ଛେଦ” ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ଯାହା “ଶୀଘ୍ର ଶେଷ ହେବାକୁ ଥିଲା।” 1863ର ସେମାନଙ୍କର ବିଦ୍ରୋହର କାରଣରୁ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ “ସାତ କାଳ”ର ଭିତ୍ତିପ୍ରସ୍ତରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ସେମାନେ ଏବେ ଅନ୍ଧଭାବେ ଏହାରୁପରେ ଅଡ଼ି ରହିଛନ୍ତି ଯେ Sister White, The Great Controversy ର ସେହି ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ, ସ୍ଥାପିତ ଇତିହାସକୁ ପୁନର୍ଲେଖନ କରୁଛନ୍ତି।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶର ପ୍ରଥମ ପଦରେ, ବେଲ୍ଟେଶସ୍ସର ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠର ପଦ ତେର ଓ ଚୌଦରେ ଥିବା ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ତାହାର ଉତ୍ତର—ଯାହାକୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଆଡଭେଣ୍ଟ ବିଶ୍ୱାସର ଭିତ୍ତି ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରିଛନ୍ତି—ଉଭୟକୁ ବୁଝନ୍ତି। ସେହି ପଦରେ ଦାନିଏଲ ଯେ ଚିତ୍ରଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିଜନମାନେ ଓ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡଭେଣ୍ଟବାଦ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରୁଛନ୍ତି, କାରଣ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ସେମାନେ ଏହିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି।
ପାରସ୍ୟର ରାଜା କୋରେଶଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ, ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ବୋଲି ଡାକାଯାଉଥିବା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା; ଏବଂ ସେହି ବିଷୟ ସତ୍ୟ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଦୀର୍ଘ ଥିଲା; ଏବଂ ସେ ସେହି ବିଷୟକୁ ବୁଝିଲେ, ଓ ଦର୍ଶନର ଅର୍ଥ ବୁଝିଲେ। ଦାନିଏଲ 10:1.
ପ୍ରଥମ ପଦଟି ହିଦ୍ଦେକେଲ୍ ନଦୀ ପାଖରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ଦର୍ଶନର ଆରମ୍ଭ, ଯାହା ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ସେଠାରେ ହିଁ ଆମେ ଶେଷକାଳରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ମୁଦ୍ରାମୋଚନକୁ ଦେଖୁଛୁ; ଏହିହେତୁ ଦାନିଏଲ “ବିଷୟ” ଓ “ଦର୍ଶନ” ଉଭୟକୁ ବୁଝିଥିଲେ ବୋଲି ଯେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ତାହା ସେମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ, ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଏବଂ “ଜ୍ଞାନୀ” ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ; ଏହାଙ୍କ ବିପରୀତ ସେମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ “ଦୁଷ୍ଟ” ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ। ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଦଶମ ପଦରେ, ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟର ଭେଦ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୋଇଛି।
ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧିକୃତ ହେବେ, ଏବଂ ଶ୍ୱେତ କରାଯିବେ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତାହିଁ କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଦାନିଏଲ 12:10।
“ଜ୍ଞାନୀମାନେ” ବୁଝନ୍ତି, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ; ଏବଂ “ବୁଝିବା” ବୋଲି ଯେ ଶବ୍ଦଟି ଅନୁବାଦ ହୋଇଛି, ସେହି ଏକେଇ ଶବ୍ଦକୁ ଆମେ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟର ତେଇଶମ ପଦରେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲୁ। ଏହା ହେଉଛି ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦ “biyn,” ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ମନସିକ ଭାବେ ପୃଥକ କରିବା। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଜ୍ଞାନର ବୃଦ୍ଧିକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ସେହି ଦୁଇଟି ଦର୍ଶନର ମନସିକ ପୃଥକୀକରଣ କରିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛୁକ, ଯେଉଁମାନେ ସେହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମ ପଦରେ ବେଲ୍ତେଶସ୍ସର ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବୁଝୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଦାନିଏଲର ପରିବର୍ତ୍ତେ ବେଲ୍ତେଶସ୍ସର ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ। ପ୍ରଥମ ପଦରେ ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷ ଦିନର ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ପ୍ରଜା ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିହ୍ନଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ସେହି ଦୁଇଟି ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଜାମାନେ ମନସିକ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରିବାକୁ ଥାଏ। ଯୀଶୁ କୌଣସି ବିଷୟର ଶେଷକୁ ତାହାର ଆରମ୍ଭ ସହିତ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଦେଇ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସେମାନେ, ଯେମାନେ ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ଏବଂ “ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଶେଷ” ସମୟ-ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ସହ ତାହାର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧକୁ ବୁଝନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷ।
ଆଗାମୀ ଲେଖାରେ ଆମେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନ ବିଷୟକ ଆମର ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
ମୋର ଜନମାନେ ଜ୍ଞାନର ଅଭାବରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଉଛନ୍ତି; କାରଣ ତୁମେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବି, ଯେପରି ତୁମେ ଆଉ ମୋ ପାଇଁ ଯାଜକ ହେବ ନାହିଁ; ଯେହେତୁ ତୁମେ ତୁମ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଭୁଲିଯାଇଛ, ତେଣୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଭୁଲିଯିବି। ହୋଶେୟ 4:6.
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ, ସଜୀବ ପାଥରମାନଙ୍କ ପରି, ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମିକ ଗୃହ ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ହେଉଛ, ଗୋଟିଏ ପବିତ୍ର ଯାଜକତ୍ୱ ଭାବରେ, ଯେଣୁ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ଗ୍ରାହ୍ୟ ଆତ୍ମିକ ବଳିଦାନମାନେ ଅର୍ପଣ କର। ଏହିକାରଣରୁ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଲିଖିତ ଅଛି, “ଦେଖ, ମୁଁ ସିଓନରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଧାନ କୋଣ ପାଥର ରଖୁଛି, ଚୟିତ, ମୂଲ୍ୟବାନ; ଏବଂ ଯେ କେହି ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ସେ କେବେ ଲଜ୍ଜିତ ହେବ ନାହିଁ।” ଅତଏବ ତୁମେମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କର, ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ; କିନ୍ତୁ ଯେମାନେ ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ, “ଯେହି ପାଥରକୁ ନିର୍ମାତାମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ, ସେହି ପାଥରେଇ କୋଣର ଶିରୋଭାଗ ହୋଇଗଲା,” ଏବଂ “ଠୋକରର ପାଥର, ଓ ଅପରାଧର ଶିଳା,” ଅର୍ଥାତ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେମାନେ ବାକ୍ୟରେ ଠୋକର ଖାଆନ୍ତି, ଅନାଜ୍ଞାକାରୀ ହୋଇ; ଏହା ପାଇଁ ସେମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ତୁମେମାନେ ଏକ ଚୟିତ ବଂଶ, ଏକ ରାଜକୀୟ ଯାଜକତ୍ୱ, ଏକ ପବିତ୍ର ଜାତି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱକୀୟ ପ୍ରଜା; ଯେଣୁ ତୁମେମାନେ ସେହି ଜଣଙ୍କ ମହିମା ପ୍ରକାଶ କର, ଯିଏ ତୁମେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରୁ ତାହାଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଆଲୋକକୁ ଡାକିଛନ୍ତି; ଯେମାନେ ପୂର୍ବେ ପ୍ରଜା ନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରଜା ଅଟନ୍ତି; ଯେମାନେ କୃପା ପାଇନଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏବେ କୃପା ପାଇଛନ୍ତି। 1 Peter 2:5–10.
ଏବଂ ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁତାକୁ ପରିତ୍ରାଣ ବୋଲି ଗଣନା କର; ଯେପରି ଆମ ପ୍ରିୟ ଭ୍ରାତା ପୌଲ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ ତୁମମାନଙ୍କୁ ଲେଖିଛନ୍ତି; ସେପରି ସେ ନିଜର ସମସ୍ତ ପତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ବିଷୟରେ କହିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଛି କଥା ବୁଝିବାକୁ କଠିନ ଅଛି, ଯାହାକୁ ଅଶିକ୍ଷିତ ଓ ଅସ୍ଥିର ଲୋକେ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଯେପରି ବିକୃତ କରନ୍ତି, ସେପରି ନିଜମାନଙ୍କର ବିନାଶ ପାଇଁ ବିକୃତ କରନ୍ତି। ଅତଏବ, ହେ ପ୍ରିୟମାନେ, ତୁମେ ଏହି ସବୁ ପୂର୍ବରୁ ଜାଣିଥିବାରୁ, ସାବଧାନ ରୁହ, ଯେଣୁ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କର ଭ୍ରାନ୍ତିରେ ବହିଯାଇ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଦୃଢ଼ତାରୁ ପତିତ ନ ହେଉ। ୨ ପିତର ୩:୧୫–୧୭।
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଅ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗମ୍ଭୀରଭାବେ ଆଦେଶ ଦିଅ ଯେ, ସେମାନେ ଶବ୍ଦକୁ ନେଇ ଏମିତି ବିତର୍କ ନ କରନ୍ତୁ, ଯାହାର କୌଣସି ଲାଭ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରୋତାମାନଙ୍କର ପତନକୁ ସାଧନ କରେ। ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁ ପରିଶ୍ରମ କର, ଏମିତି ଜଣେ କର୍ମୀ ହେଅ, ଯାହାକୁ ଲଜ୍ଜିତ ହେବାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ, ଯିଏ ସତ୍ୟବାକ୍ୟକୁ ଯଥାର୍ଥରୂପେ ବିଭକ୍ତ କରେ। କିନ୍ତୁ ଅପବିତ୍ର ଓ ନିରର୍ଥକ ପ୍ରଲାପରୁ ଦୂରେ ରୁହ; କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ଅଧର୍ମତାକୁ ବଢ଼ାଇ ନେବ। 2 ତୀମଥି 2:14–16।