ଆମେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆମର ବିଚାରଣାର ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ ଆଲ୍ଫା ଏବଂ ଓମେଗା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସେହି ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ପ୍ରୟୋଗ କରି, ଯାହା ଚିହ୍ନଟ କରେ ଯେ ସେ ସଦା ଶେଷକୁ ଆରମ୍ଭ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଦାନିଏଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଥମ ପଦରେ ଥିବା ବେଲ୍ତେଶସ୍ସର, ଯିଏ ଦାନିଏଲ ନିଜେ, ସେହି ଏକେଇ ଦର୍ଶନର ଶେଷ ଅଂଶରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥାଇବେ। ଆମେ ଚିହ୍ନଟ କରିଛୁ ଯେ ବେଲ୍ତେଶସ୍ସର ଶେଷ କାଳରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ, ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ପଦରେ “ବିଷୟ” ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର “chazon,” ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ସେହି ଦର୍ଶନଟି ହେଉଛି ଲେବୀୟ ପୁସ୍ତକ ଛବ୍ବିଶର “ସାତ ସମୟ,” ଯାହା ପଚିଶ ଶତ ବିଶ ବର୍ଷ ସହ ସମାନ। ବେଲ୍ତେଶସ୍ସର ପ୍ରଥମ ପଦର “vision”କୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝନ୍ତି, ଯାହା ହେଉଛି ତେଇଶ ଶତ ବର୍ଷର “mareh” ଦର୍ଶନ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଆକସ୍ମିକ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ।

ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିୟେଲ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ପୂରଣ କରେ। ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ କମ୍ ସେ କମ୍ ପାଞ୍ଚଟି ସତ୍ୟ ରହିଛି, ଯେଗୁଡ଼ିକ ମିଲରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଅଂଶ ଥିଲା, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯାହାକି ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିବା ଏବଂ ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ପୂରଣ କରେ, ଏବଂ ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଉଭୟ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ମିଲରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରାଯାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିବାକୁ ହେବ, ଯେପରି Leviticus twenty-six ର “seven times” ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ। ଅନ୍ୟ ତିନୋଟି ସମାନାନ୍ତର ଅନୁଭବ ଏବଂ ବୁଝାମଣା ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ କିଛି ପଦ୍ୟରେ ମିଳେ।

ଏବଂ ଯେ ସମୟରୁ ନିତ୍ୟ ବଳି ବନ୍ଦ କରାଯିବ, ଏବଂ ଯେ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଧ୍ୱଂସ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ତାହା ସ୍ଥାପିତ କରାଯିବ, ସେ ସମୟରୁ ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶେ ନବେ ଦିନ ହେବ। ଧନ୍ୟ ସେ, ଯେ ଅପେକ୍ଷା କରେ ଏବଂ ଏକ ହଜାର ତିନି ଶେ ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ପଥରେ ଯାଅ; କାରଣ ତୁମେ ବିଶ୍ରାମ କରିବ, ଏବଂ ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ ତୁମର ଭାଗରେ ଦାଁଡି ଉଠିବ। ଦାନିଏଲ 12:11–13.

ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଅବଶିଷ୍ଟ ଜନମାନଙ୍କର ତିନୋଟି ପ୍ରମୁଖ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ରହିଛି। ସେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମାକୁ ଅଟୁଟ ରଖନ୍ତି।

ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଲେଖ, ଧନ୍ୟ ସେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ମେଷଶାବକଙ୍କ ବିବାହ ଭୋଜରେ ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏଗୁଡ଼ିକ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ। ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ ପଡ଼ିଗଲି। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ଏହା କରିବ ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ସହଦାସ, ଏବଂ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ; ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କର; କାରଣ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:9, 10.

ମିଲରୀୟମାନେ ସଠିକ ଭାବେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକରେ “ନିତ୍ୟ” ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିବା ବିଷୟ ପୌରାଣିକ ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ “ନିତ୍ୟକୁ” “ହଟାଯାଇଥିବା” “ସମୟ” ହେଉଛି 508 ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ। ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଅର୍ଥ “ଯୀଶୁଙ୍କର ସାକ୍ଷ୍ୟ”ର ଅଧିକାରକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା, ଯାହା “ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆତ୍ମା” ଅଟେ; କାରଣ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଆତ୍ମା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ “ନିତ୍ୟ” ବିଷୟରେ ମିଲରୀୟମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସଠିକ ଥିଲା।

“ତାପରେ ମୁଁ ‘Daily’ ସମ୍ପର୍କରେ ଦେଖିଲି ଯେ, ‘sacrifice’ ଶବ୍ଦଟି ମଣିଷର ପ୍ରଜ୍ଞାଦ୍ୱାରା ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହା ମୂଳ ପାଠ୍ୟର ଅଂଶ ନୁହେଁ; ଏବଂ ଯେମାନେ ବିଚାର-ଘଣ୍ଟାର ଘୋଷଣା ଦେଇଥିଲେ, ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହାର ଠିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦେଇଥିଲେ। 1844 ପୂର୍ବରୁ, ଯେବେ ଐକ୍ୟ ବିଦ୍ୟମାନ ଥିଲା, ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ‘Daily’ ବିଷୟରେ ଠିକ ମତରେ ଏକମତ ଥିଲେ; କିନ୍ତୁ 1844 ପରଠାରୁ, ଏହି ବିଭ୍ରାନ୍ତିରେ, ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ମତ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା, ଏବଂ ତାହାର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ ଅନ୍ଧକାର ଓ ବିଭ୍ରାନ୍ତି ଆସିଲା।” Review and Herald, November 1, 1850.

ମିଲରାଇଟମାନେ ବୁଝିଥିଲେ ଯେ ୫୩୮ ମସିହାରେ ପାପସତ୍ତାର ଶକ୍ତିରେ ଉଦୟ ବିରୋଧରେ ପୌତ୍ତଳିକତାର ପ୍ରତିରୋଧ ୫୦୮ ମସିହାରେ ହଟାଯାଇଥିଲା। ମିଲରାଇଟମାନେ ସଠିକ୍ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କର ବୁଝାମଣା ସୀମିତ ଥିଲା। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷ-ଦିନର ଲୋକମାନେ, ଯେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ପଦରେ ବେଲ୍ତେଶାଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଦେଖିବେ ଯେ ୫୦୮ ରୁ ୫୩୮ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସରେ ତାଙ୍କର ବପ୍ତିସ୍ମା ସମୟରେ ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ତ୍ରିଶି ବର୍ଷର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଖିବେ ଯେ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧି ୧୭୭୬ ରୁ ୧୭୯୮ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଅବଧିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ଅବଧି ସମସ୍ତେ ମିଶି ୧,୪୪,୦୦୦ ଜଣଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନର ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ୨୦୦୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ତାରିଖରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।

ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିଏଲ ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିକୃତ ଯେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହେବାକୁ ଥିବା ପାଞ୍ଚୋଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ ଓ ଅନୁଭବକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ତୃତୀୟ ସତ୍ୟ ଓ ଅନୁଭବ ହେଉଛି “the correct view of the ‘daily,’ … the Lord gave … to those who gave the judgment hour cry.” ସେହି ସତ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ମାନେ ଏଲେନ ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ଲେଖନୀଗୁଡ଼ିକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା, ଯାହା ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା। ମିଲରାଇଟମାନଙ୍କର ଚତୁର୍ଥ ସତ୍ୟ ଓ ଅନୁଭବ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଦୂତବାହକମାନଙ୍କର, ହେଉଛି ତେରଶେ ପଇତ୍ରିଶ ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଯାହା “the daily,” was taken away, in 508 ବର୍ଷରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

508 ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଏକ ହଜାର ତିନି ଶତ ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ ବର୍ଷ ଆପଣଙ୍କୁ 1843 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଏ; କିନ୍ତୁ କେବଳ 1843 ନୁହେଁ, କାରଣ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପ୍ରକୃତରେ 1843 ର ଶେଷତମ ଦିନକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥାଏ; ଯେହେତୁ ସେ ଏପରି କହେ, “Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.” “cometh” ବୋଲି ଅନୁଦିତ ହୋଇଥିବା ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦଟି “naga” ଅଟେ, ଏବଂ ତାହାର ଅର୍ଥ “to touch”, କିମ୍ବା “lay hands on”। ଏହେଂ, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, “ଧନ୍ୟ ସେ, ଯେ ଅପେକ୍ଷା କରେ, ଏବଂ” 1843 କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ କିମ୍ବା ତାହା ଉପରେ ନିଜ ହାତ ରଖେ।

ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ସେହି ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା, ଯେମାନେ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାର ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବିଳମ୍ବିତ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମା ଏବଂ ହବକ୍କୂକ ପୁସ୍ତକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ପୂରଣରେ ମିଲେରାଇଟ୍ମାନେ “ବିଳମ୍ବିତ ଦର୍ଶନ” ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଅପେକ୍ଷା କଲେ, ସେମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସେହି ବିଳମ୍ବର ସମୟରେ ସେମାନେ ତାହାପରେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେମାନେ ସେହି ଉପମାର ପୂରଣ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଶେଷରେ ଦର୍ଶନ “କହିବ”। ସେମାନଙ୍କର ସେହି ବିଳମ୍ବର ସମୟ ଓ ନିରାଶା ଏହି ଭୁଲ ଚିହ୍ନଟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ଯେ ତେଇଶ ଶହ ବର୍ଷ 1843 ମସିହାରେ ସମାପ୍ତ ହେବ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଦର୍ଶନ 1844 ପାଇଁ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ନିରାଶା ସେହି ଅନୁଭବ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା, ଯାହା 1843 ବର୍ଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପୁନର୍ଆଗମନ ବିନା ସମାପ୍ତ ହେବାବେଳେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ନିରାଶା, ଏବଂ ତାହାପରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ବାଛିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଘୋଷିତ ଆଶୀର୍ବାଦ, ସମଗ୍ରରୂପେ 1843 ବର୍ଷର ସର୍ବଶେଷ ଦିନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା, ଯାହା 1844କୁ “ସ୍ପର୍ଶ କରେ” କିମ୍ବା “ଆସି ପହଞ୍ଚେ”।

ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତର ପୂରଣ ଭାବରେ ପ୍ରଥମ ନିରାଶାର ଅନୁଭବ, ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୁଝାଯାଏ ଏବଂ ପୁନରାବୃତ୍ତ ହୁଏ। ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନେ ଯେ ପଞ୍ଚମ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଅନୁଭବକୁ ଚିହ୍ନିବେ, ସେହି ହେଉଛି ଯେ “ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ” ଦାନିଏଲ “ନିଜ ଭାଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ”।

“ମୋହର ଅପସାରିତ ହେବାଠାରୁ ଏବଂ ସତ୍ୟର ଆଲୋକ ତାଙ୍କର ଦର୍ଶନମାନଙ୍କ ଉପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେବାଠାରୁ, ଦାନିଏଲ୍ ନିଜ ଭାଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ଭାଗରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରୁଥାଇ, ଯାହା ଦିନମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଥିଲା।” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହେବାବେଳେ ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ମିଲେରାଇଟମାନେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ। ବେଲ୍ଟେଶଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନେ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ମୁଦ୍ରାମୋଚିତ ହେବାବେଳେ ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଜ୍ଞାନବୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଅନୁଭବ କରିବେ। ସେମାନେ ଏହା ମଧ୍ୟ ବୁଝିବେ ଯେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବାରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକର ଏକ ବିଶେଷ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଛି।

“ଯେତେବେଳେ ପରମେଶ୍ୱର କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପରି ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାଗ ଓ ସ୍ଥାନରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ଉଚିତ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆହ୍ୱାନର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” Manuscript Releases, volume 6, 108.

ପୂର୍ବତନ ଲାଓଦିକିୟମାନଙ୍କ ଭାବେ, ବେଲ୍ତେଶଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଲୋକମାନେ ଏହା ଚିହ୍ନିବେ ଯେ, ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା—ଯେଉଁମାନେ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ—ଶେଷ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ସଂପନ୍ନ ହୁଏ।

“ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିକ ଭଲଭାବରେ ବୁଝାଯିବ, ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଭବ ଲାଭ କରିବେ... ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବୁଝାଯିବ—ଯେ, ପରମେଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସମ୍ପର୍କ ନିକଟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ଅଟେ।” The Faith I Live By, 345.

ପୂର୍ବତନ ଲାଓଦିକୀୟମାନେ ଭାବରେ, ସେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଲାଓଦିକୀୟ ଅବସ୍ଥାକୁ ଚିହ୍ନିଥିବେ, ଏବଂ ଏହା ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିଥିବେ ଯେ ସେମାନେ ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ ଶୁଖିଲା ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କ ଉପତ୍ୟକା ପରି ମୃତ ଥିଲେ; ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କର ମୃତ ଓ ହାରାଇଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସରଳ ସାକ୍ଷ୍ୟର ପ୍ରତିକ୍ରିୟାସ୍ୱରୂପ ସେମାନେ ଚିହ୍ନିବେ ଯେ ଜୀବନ୍ତ ହେବାହିଁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରାଥମିକ ଆବଶ୍ୟକତା।

“ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଧାର୍ମିକତାର ଏକ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ହେଉଛି ଆମ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ମହାନ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ତାତ୍କାଳିକ। ଏହାକୁ ଖୋଜିବା ହିଁ ଆମର ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ।” Selected Messages, book 1, 121.

ବାଇବେଲର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏହା ଯେ, ଯେ କେହି ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ, ସେ ପାଇବ; ଏବଂ ତାହାପରେ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ଏହା ବୁଝିବାକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବେ ଯେ, ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପୁନର୍ଜାଗରଣ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ପୁସ୍ତକଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ।

“ଯେବେ ଆମେ ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବେ ଏହି ପୁସ୍ତକଟି ଆମ ପାଇଁ କ’ଣ ଅର୍ଥ ବୋଝାଏ ତାହା ବୁଝିବୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମହାନ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଦେଖାଯିବ।” Testimonies to Ministers, 113.

ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଶେଷ ଦର୍ଶନର ଅନ୍ତ, ଯେପରିକି ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେହି ଅନୁଭବକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯାହା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷ-ଦିନର ଚୁକ୍ତିବଦ୍ଧ ଜନମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ଯେପରିକି ଶେଷ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଥମ ପଦରେ ବେଲ୍ଟଶାଜ୍ଜର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେଠାରେ ଦାନିୟେଲ, ବେଲ୍ଟଶାଜ୍ଜର ଭାବରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇ, ଦୁହେଁ—ଦୁଇ ହଜାର ତିନି ଶତ ବର୍ଷର ଆନ୍ତରିକ ଦର୍ଶନକୁ ଏବଂ ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷର ବାହ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ—ବୁଝନ୍ତି। ସେ “ବିଷୟ”କୁ ଏବଂ “ଦର୍ଶନ”କୁ ବୁଝନ୍ତି। ସେ chazon ଦର୍ଶନକୁ ଏବଂ mareh ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝନ୍ତି। ସେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଏବଂ ସେନାଦଳର ପଦଦଳନକୁ, ଏବଂ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଏବଂ ସେନାଦଳର ପୁନଃସ୍ଥାପନକୁ ବୁଝନ୍ତି। ସେ ଉଲାଇ ଏବଂ ହିଦ୍ଦେକେଲ୍ ନଦୀର ଉଭୟ ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝନ୍ତି।

ଆମେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଜାରି ରଖିବୁ।

“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଅଧିକ ନିକଟ ଓ ଗଭୀର ଅଧ୍ୟୟନର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି; ବିଶେଷକରି ଆମ କାର୍ଯ୍ୟର ଇତିହାସରେ ପୂର୍ବେ କେବେ ନ ହୋଇଥିବା ପରି ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି ଓ ପାପାସୀ ସମ୍ବନ୍ଧରେ କିଛି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆମେ ସମ୍ଭବତଃ କମ କହିପାରୁ; କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଓ ପ୍ରେରିତମାନେ ଯାହା ଲେଖିଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରିବା ଉଚିତ। ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଦିଆଯାଇବାରେ ଓ ତାହାରେ ଚିତ୍ରିତ ଘଟଣାମାନଙ୍କରେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଏପରି ଭାବରେ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଏହି ଶିକ୍ଷା ମିଳେ ଯେ ମାନବୀୟ କର୍ତ୍ତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଦୂରେ ରଖାଯିବ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁପ୍ତ ରହିବ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରଭୁ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉଚ୍ଚ କରାଯିବ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ପଢ଼। ସେଠାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଇତିହାସକୁ ବିନ୍ଦୁ ପ୍ରତି ବିନ୍ଦୁ ସ୍ମରଣ କର। ରାଜନୀତିଜ୍ଞମାନେ, ପରିଷଦମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାବାହିନୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖ, ଏବଂ ଦେଖ କିପରି ପରମେଶ୍ୱର ମନୁଷ୍ୟର ଗର୍ବକୁ ନମ୍ର କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏବଂ ମାନବୀୟ ମହିମାକୁ ଧୂଳିରେ ପତିତ କରିଦେଲେ….”

ଦାନିଏଲ୍‌ ଯେ ଆଲୋକ ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ସେହିଟି ବିଶେଷକରି ଏହି ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଶିନାରର ମହାନଦୀ ଉଲାଇ ଏବଂ ହିଦ୍ଦେକେଲ୍‌ର କୂଳରେ ସେ ଯେ ଦର୍ଶନମାନ ଦେଖିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂରଣ ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଛି, ଏବଂ ପୂର୍ବକଥିତ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଶୀଘ୍ର ଘଟିବ।

“ଡାନିଏଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନ ଦିଆଯାଇଥିବା ସମୟରେ ଯିହୁଦୀ ଜାତିର ପରିସ୍ଥିତିକୁ ବିଚାର କର। ”

“ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ବାଇବେଲ୍‌ର ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଅଧିକ ସମୟ ଦେଇବା। ଆମେ ଉଚିତ ଭାବେ ବଚନକୁ ବୁଝୁନାହୁଁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକ ତାହାରେ ଥିବା ଶିକ୍ଷାକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଆମ ପ୍ରତି ଏକ ଆଜ୍ଞା ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ‘ଯେ ପଢ଼େ, ଏବଂ ଯେମାନେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି,’ ଈଶ୍ୱର ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ‘ଏବଂ ତାହାରେ ଲେଖାଯାଇଥିବା କଥାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେ ଧନ୍ୟ; କାରଣ ସମୟ ସନ୍ନିକଟ।’ ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଏକ ଜନସମୁଦାୟ ଭାବେ ଏହି ପୁସ୍ତକ ଆମ ପାଇଁ କ’ଣ ଅର୍ଥ କରେ ତାହା ବୁଝିବୁ, ସେତେବେଳେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମହାନ ପୁନରୁଜ୍ଜୀବନ ଦେଖାଯିବ। ଆମେ ଏହା ଯେ ପାଠ ଶିଖାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝୁନାହୁଁ, ଯଦ୍ୟପି ଏହାକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି।”

“ଗତକାଲରେ ଶିକ୍ଷକମାନେ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟତ୍ର ମୁଖ ଫେରାଇଛନ୍ତି। ଯେ ପର୍ଦାର ପ୍ରତୀତ ରହସ୍ୟ ଅନେକଙ୍କୁ ତାହା ଉଠାଇବାରୁ ବିରତ ରଖିଥିଲା, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିଜ ହସ୍ତ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଏହି ଅଂଶଗୁଡ଼ିକରୁ ତାହାକୁ ହଟାଇଦେଇଛି। ‘ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ’ ନାମଟି ନିଜେ ଏହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ପୁସ୍ତକ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା କଥାକୁ ଖଣ୍ଡନ କରେ। ‘ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ’ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କିଛି ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଛି। ଏହି ପୁସ୍ତକର ସତ୍ୟବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ। ଆମେ ପବିତ୍ର ବିଷୟବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଉଠାଇଦିଆଯାଇଥିବା ପର୍ଦା ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛୁ। ଆମେ ବାହାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବାକୁ ନୁହେଁ। ଆମେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଉଚିତ—ଅସାବଧାନ, ଅଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ନୁହେଁ, ଉଦ୍ଦାମ ପଦକ୍ଷେପ ସହିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଈଶ୍ୱରଭୀତି ସହିତ। ଆମେ ସେହି ସମୟର ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚୁଛୁ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ….”

“ଆମ ପାଖରେ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ ଯୀଶୁ କ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା ଅଟେ। ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ମିଳେ। ଯେମାନେ ଏହି ବାକ୍ୟକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ମନକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ରଖିବା ଉଚିତ। ସେମାନେ ଖାଇବା କିମ୍ବା ପିଇବାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ବିକୃତ ରୁଚିକୁ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।”

“ଯଦି ସେମାନେ ଏପରି କରନ୍ତି, ତେବେ ମସ୍ତିଷ୍କ ଭ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯିବ; ଏବଂ ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ଘଟଣାବଳୀ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସେହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଗଭୀରରେ ଖୋଜିବାର ଯେ ପ୍ରୟାସ, ସେଥିର ଚାପ ସେମାନେ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ।”

“ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକଦ୍ୱୟକୁ ଅଧିକ ଭଲଭାବେ ବୁଝାଯିବ, ସେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଏକ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଭବ ପାଇବେ। ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଖୋଲା ଦ୍ୱାରମାନଙ୍କର ଏପରି ଦର୍ଶନ ଦିଆଯିବ ଯେ, ହୃଦୟ ଓ ମନ ସେହି ଚରିତ୍ରଦ୍ୱାରା ଗଭୀରଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ ହେବ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅବଶ୍ୟ ବିକଶିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯେଣେକି ହୃଦୟରେ ପବିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କର ପୁରସ୍କାର ହେବାକୁ ଯାଉଥିବା ସେହି ଧନ୍ୟତାକୁ ଅନୁଭବ କରିପାରିବେ।”

“ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିବା ବିଷୟକୁ ବିନୟ ଓ ନମ୍ରତା ସହିତ ବୁଝିବାକୁ ଯେମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବେ। ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ଅମରତ୍ୱରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମହିମାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏମିତି ବହୁତ ବିଷୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି; ଏହିକାରଣେ ଯେମାନେ ଏହାକୁ ଗଭୀର ଆଗ୍ରହ ସହିତ ପଢ଼ନ୍ତି ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସେହି ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରହିଛି ‘ଯେମାନେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବାକ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତି, ଏବଂ ତାହାରେ ଲିଖିତ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳନ କରନ୍ତି।’”

“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଅଧ୍ୟୟନରୁ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ କଥା ବୁଝାଯିବ—ଯେ ପରମେଶ୍ୱର ଓ ତାଙ୍କର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ବନ୍ଧ ଘନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଅଟେ।

“ସ୍ୱର୍ଗର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଏବଂ ଏହି ଜଗତ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସମ୍ବନ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିବା ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ପରେ ପାତ୍ମୋସ ଦ୍ୱୀପରେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରକାଶନ ଦ୍ୱାରା ପୂରକ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଦୁଇଟି ପୁସ୍ତକକୁ ସାବଧାନତାର ସହିତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଦୁଇଥର ଦାନିଏଲ ପଚାରିଥିଲେ, ସମୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଉ କେତେ ସମୟ ରହିଛି?”

“‘ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କିନ୍ତୁ ବୁଝିଲି ନାହିଁ; ତାହାପରେ ମୁଁ କହିଲି, ହେ ମୋ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସବୁ ବିଷୟର ଶେଷ କ’ଣ ହେବ? ଏବଂ ସେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିଏଲ, ତୁମେ ତୁମ ପଥରେ ଯାଅ; କାରଣ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ବନ୍ଦ ଓ ମୋହରାଙ୍କିତ ହୋଇ ରହିଛି। ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବେ, ଶ୍ୱେତ କରାଯିବେ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବୁଝିବେ। ଏବଂ ଯେ ସମୟରୁ ନିତ୍ୟ ବଳି ହଟାଯିବ, ଏବଂ ଯେ ଘୃଣ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଉଜାଡ଼ କରେ, ତାହା ସ୍ଥାପିତ ହେବ, ସେ ସମୟରୁ ଏକ ହଜାର ଦୁଇ ଶତ ନବେ ଦିନ ହେବ। ଧନ୍ୟ ସେ, ଯେ ଅପେକ୍ଷା କରେ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ତିନି ଶତ ପଞ୍ଚତ୍ରିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ ପଥରେ ଯାଅ; କାରଣ ତୁମେ ବିଶ୍ରାମ କରିବ, ଏବଂ ଦିନମାନଙ୍କର ଶେଷରେ ତୁମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଂଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ।’”

“ଯିହୂଦାର ଗୋତ୍ରର ସିଂହହି ସେହି ପୁସ୍ତକର ମୋହର ଖୋଲିଲେ ଏବଂ ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ କ’ଣ ଘଟିବ, ତାହାର ପ୍ରକାଶନ ଯୋହନଙ୍କୁ ଦେଲେ।

“ଦାନିଏଲ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦାଣ୍ଡାଇ ତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କଲେ, ଯାହା ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଦ୍ରିତ ରହିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ ଆମ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଖ୍ୟାପିତ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଏହି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଅସୀମ ଗୁରୁତ୍ୱର; କିନ୍ତୁ ‘ଅନେକେ ଶୁଦ୍ଧ ହେବେ, ଧଳା କରାଯିବେ, ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବେ,’ ତଥାପି ‘ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଦୁଷ୍ଟତା କରିବେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ବୁଝିବେ ନାହିଁ।’ ଏହା କେତେ ସତ୍ୟ! ପାପ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉଲ୍ଲଂଘନ; ଏବଂ ଯେମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ପ୍ରଖ୍ୟାପନକୁ ବୁଝିବେ ନାହିଁ। ଯୋହନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରକାଶନରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ, ଏବଂ ଏହା ଆମକୁ ଏହି ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଅନ୍ତିମ ଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର କରାଏ।”

“ଆମ ସହୋଦରମାନେ କି ଏହା ମନେ ରଖିବେ ଯେ ଆମେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ବିପଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରୁଛୁ? ଦାନିଏଲଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କିତ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପଢ଼। ଏହି ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ।” Testimonies to Ministers, 112–115.