ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲ ତିନିଥର ସ୍ପର୍ଶ କରାଯାଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ଦାନିଏଲ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବେ “mareh,” ଦର୍ଶନକୁ ତିନିଥର ଅନୁଭବ କରିଥିବା ସେହି ତିନିଥର ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ। ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶେଷ ପ୍ରକାଶ ଗାବ୍ରିଏଲଙ୍କର ଥିଲା, ଯିଏ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶନର ଦୂତ। ଗାବ୍ରିଏଲ ସେହିଜଣ, ଯିଏ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଗ୍ରହଣ କରି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚାନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ତାହାକୁ ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇବାକୁ ଥାଆନ୍ତି।
କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୋତେ ସତ୍ୟର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲିଖିତ ଯାହା ଅଛି ତାହା ଦେଖାଇବି; ଏବଂ ଏହି ବିଷୟମାନଙ୍କରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ମୀଖାଏଲ ବ୍ୟତୀତ ମୋ ସହ କେହି ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦାଁଡ଼େ ନାହିଁ। ଦାନିୟେଲ 10:21.
ଗାବ୍ରିଏଲ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେ ଜଣେ ସୃଷ୍ଟ ଜୀବ; ଏହି କାରଣରୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ସେ ଯୋହନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଉପାସନା ନ କରିବାକୁ ସିଧାସଳଖ ଭାବେ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲେ।
ଏହାପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପାଦତଳେ ପଡ଼ିଲି। କିନ୍ତୁ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, “ଏହା କରିବା ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ସହଦାସ, ଏବଂ ତୁମର ସେହି ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଯେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କର; କାରଣ ଯୀଶୁଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆତ୍ମା।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 19:10.
ଏହିକାରଣରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଏହା ବୁଝିବାକୁ ହେବ ଯେ, “ସତ୍ୟର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯାହା ଲିଖିତ ଅଛି” ତାହା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଗବ୍ରିଏଲ୍ ଯେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ କେହି ନାହିଁ ବୋଲି ସୂଚିତ କରନ୍ତି, ତାହାର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅଛି। ସେ ଯେତେବେଳେ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ସୂଚିତ କରନ୍ତି ଯେ କେବଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ତାଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧିକ ଭଲଭାବେ ବୁଝନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ “ମୀଖାଏଲ୍ ତୁମର ଅଧିପତି” ବୋଲି ପରିଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମୀଖାଏଲ୍ କେବଳ ଜଣେ ଅଧିପତି ନୁହଁନ୍ତି; ସେ ପ୍ରଧାନଦୂତ ଅଟନ୍ତି।
ତଥାପି ପ୍ରଧାନଦୂତ ମିଖାଏଲ, ଯେତେବେଳେ ସେ ମୋଶାଙ୍କ ଦେହ ବିଷୟରେ ଶୟତାନ ସହ ବିବାଦ କରୁଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିନ୍ଦାସୂଚକ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିବାକୁ ସାହସ କରିଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କହିଲେ, ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ତିରସ୍କାର କରୁନ୍ତୁ। ଯିହୂଦା ୭.
ଏହିପରି, ସେହି ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ଦୂତୀୟ ସ୍ପର୍ଶ ଅଟେ, ଏବଂ ଦାନିଏଲ ଯେ ତିନିଥର “mareh,” ଦର୍ଶନର ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ, ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ଦୂତୀୟ ସ୍ୱରୂପ ରହିଛି। ତୃତୀୟଥର ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରାଗଲା ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବା ପାଇଁ, କାରଣ ପୂର୍ବରୁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ପର୍ଶ ସମୟରେ, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ହରାଇଥିଲେ।
ତାହାପରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆକୃତି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଜଣେ ପୁଣି ଆସି ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଏବଂ ସେ ମୋତେ ସଶକ୍ତ କଲେ, ଏବଂ କହିଲେ, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟ, ଭୟ କରିବନି; ତୋର ପ୍ରତି ଶାନ୍ତି ହେଉ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ, ହଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଅ। ସେ ଯେତେବେଳେ ମୋ ସହିତ କଥା କହିଲେ, ମୁଁ ସଶକ୍ତ ହେଲି, ଏବଂ କହିଲି, ମୋ ପ୍ରଭୁ କଥା କହୁନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ମୋତେ ସଶକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ତାହାପରେ ସେ କହିଲେ, ମୁଁ କାହିଁକି ତୋର ନିକଟକୁ ଆସିଛି, ତୁ କି ଜାଣୁଛୁ? ଏବେ ମୁଁ ପାରସ୍ୟର ଅଧିପତିଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପୁଣି ଫେରିଯିବି; ଏବଂ ମୁଁ ବାହାରିଯାଇଲେ, ଦେଖ, ଯୂନାନର ଅଧିପତି ଆସିବ। ଦାନିଏଲ 10:18–20।
ଗବ୍ରିଏଲ୍ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାନ୍ତି ଯେ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଆସିଛି, ତୁମେ କି ଜାଣୁଛ କି?” ସେତେବେଳେ ସେ “ଶେଷ ଦିନମାନରେ ତୁମ ଜନଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଘଟିବ, ତାହା ତୁମକୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ” ଆସିଥିଲେ। ଶେଷ ଦିନମାନ ବିଷୟରେ ସେ ଯାହା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ତାହା ସହିତ ସମ୍ମତିରେ, ଗବ୍ରିଏଲ୍ ପରେ କହନ୍ତି ଯେ, ସେ ତାହାପରେ “ପାରସ୍ୟର ଅଧିପତି ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପୁଣି ଫେରିବେ; ଏବଂ ମୁଁ ବାହାରି ଯାଇଲେ, ଦେଖ, ଯୁନାନର ଅଧିପତି ଆସିବ।” ତାହାପରେ ସେ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଘଟେ, ତାହା ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ବୃତ୍ତାନ୍ତକୁ “ପାରସ୍ୟର ଅଧିପତି” ଏବଂ “ଯୁନାନର ଅଧିପତି” ସହିତ ହୋଇଥିବା ଯୁଦ୍ଧର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି।
ମହାନ ସାଇରସ୍ ଓ ମହାନ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପ୍ରକୃତ ଇତିହାସ ଦୁଇ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଅଧିକ ସମୟକୁ ଆବୃତ କରିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ମହାଭୂମିକମ୍ପରେ, ଅନ୍ତିମ ଘଟଣାବଳୀ ବେଗବାନ୍ ଅଟେ, ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟଟି ଉତ୍ତରର ନକଲି ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରାଯାଏ, ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ—ଅର୍ଥାତ୍ ଗ୍ରୀସ୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଦଶ ରାଜା—ତୁରନ୍ତ ନିଜମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ପଶୁଙ୍କୁ ଦେବା ପାଇଁ ସମ୍ମତି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏକ ସ୍ତରରେ “mareh” ଦର୍ଶନଟି ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶରେ ସାତଥର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ଆମେ ସେହି ସାତଥର ମଧ୍ୟରୁ ଚାରିଥରକୁ ବିଚାର କରିଛୁ, ଏବଂ ଚିହ୍ନଟ କରିଛୁ ଯେ ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖଟି ହେଉଛି ଦାନିଏଲଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଏହା ଚିହ୍ନଟ କରାଯିବା ଯେ, କୋରେଶଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଦାନିଏଲ ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ବୁଝିଥିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ତିନିଟି ଉଲ୍ଲେଖରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନରେ ହୋଇଥିବା ତିନିଥର ସ୍ପର୍ଶ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଏହି ଅନୁଭବକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଏକୋଇଶ ଦିନର ଶୋକରୁ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନସଦୃଶ ଜାଗରଣ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାରର ତିନି-ପଦକ୍ରମୀ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଉପରେ ବିନ୍ୟାସିତ, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମ ଦୂତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯଦ୍ୟପି ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକ୍ରମ ହେଉଛନ୍ତି ମିଖାଏଲ ମହାଦୂତ, ଯିଏ ମୋଶାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁରୁ ଉଠାଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଥିଲେ।
ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶରେ “vision” ଶବ୍ଦଟି ଯେ ଅନ୍ୟ ତିନିଥର ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଛି, ସେଥିରେ ଏହା “mareh” ନୁହେଁ, ବରଂ “marah” ଅଟେ। “Marah” ହେଉଛି “mareh”ର ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ରୂପ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏକ ଦର୍ଶନ, ଏବଂ କାରକ ଅର୍ଥରେ ଏକ “ଆଇନା” କିମ୍ବା “ଦର୍ପଣ”। ଏହାର ସଂଜ୍ଞାର କୁଞ୍ଜି ଏହାରେ ଅଛି ଯେ ଏହା “କାରକ”। ଏହା “the appearance”ର ଦର୍ଶନ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଏହାର ଲିଙ୍ଗରେ ଭିନ୍ନ, ଏହିପରି ଏକ ଭିନ୍ନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହାର ସଂଜ୍ଞାନୁସାରେ “ଆଇନା” ବୁଝାଏ ଯେ ଯେମାନେ ସେହି ଦର୍ଶନକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ପ୍ରତିଫଳନକୁ ଦେଖନ୍ତି। ଏହି ଶବ୍ଦର ଯେ ଉପାଦାନ “କାରକ”, ସେହି ଏହା। “Marah”ର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ଏକ କାରକ ଶବ୍ଦର ସଂଜ୍ଞା ଗଭୀର ଅଟେ।
“କାରଣକାରକ” ଶବ୍ଦଟି କାରଣତ୍ୱର ଧାରଣା କିମ୍ବା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିବାକୁ କାରଣ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର କ୍ରିୟା ସହ ସମ୍ପର୍କିତ। ଭାଷାବିଜ୍ଞାନରେ, ବିଶେଷକରି କ୍ରିୟାରୂପ-ବିଜ୍ଞାନରେ, କାରଣକାରକ ରୂପ ହେଉଛି ଏକ ବ୍ୟାକରଣିକ ଗଠନ, ଯାହା ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ କୌଣସି କ୍ରିୟାର କର୍ତ୍ତା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ କିମ୍ବା କୌଣସି ବସ୍ତୁକୁ ସେହି କ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁଛି। ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, ଇଂରାଜୀରେ “to read” କ୍ରିୟାଟି “to make someone read” ବୋଲି କହିଲେ କାରଣକାରକ ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରେ। ଏଠାରେ, କର୍ତ୍ତା ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପଢ଼ିବାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ କାରଣ ହେଉଛି।
କାରକ ରୂପ ସୂଚିତ କରେ ଯେ, କ୍ରିୟାପଦ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଘଟାଇବା ପାଇଁ କର୍ତ୍ତା ନିଜେ ଦାୟୀ ଅଟନ୍ତି। “କାରକ” ବୋଲି କୁହାଯାଏ ସେହି ପ୍ରକାରକୁ, ଯାହା ମାଧ୍ୟମରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଘଟଣା ଘଟିବାକୁ କାରଣୀଭୂତ ହୁଏ। ଦାନିଏଲ “marah” ବୋଲିଥିବା ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦଟିକୁ ଯେ ତିନିଥର ବ୍ୟବହାର କରିଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦର୍ଶନ ଦର୍ଶକଙ୍କୁ ସେ ଯାହାକୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି ସେହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରିଦେଇଥାଏ।
ପ୍ରଥମ ମାସର ଚବିଶତମ ଦିନରେ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ମହାନଦୀ ହିଦ୍ଦେକେଲର କୂଳେ ଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇ ଦେଖିଲି; ଏବଂ ଦେଖ, ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପୁରୁଷ ସୁକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର କଟି ଉଫାଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ବନ୍ଧା ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଦେହ ବେରିଲ ପଥର ପରି ଥିଲା, ତାଙ୍କର ମୁଖ ବିଜୁଳିର ଦର୍ଶନ (mareh) ପରି, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିର ପ୍ରଦୀପ ପରି, ତାଙ୍କର ବାହୁ ଓ ପାଦ ମନୋହର ଭାବେ ଘସାଯାଇଥିବା ପିତଳର ବର୍ଣ୍ଣ ପରି, ଏବଂ ତାଙ୍କର କଥାର ସ୍ୱର ଜନସମୂହର ସ୍ୱର ପରି ଥିଲା। ଏହି ଦର୍ଶନକୁ (marah) କେବଳ ମୁଁ ଦାନିୟେଲ ଦେଖିଲି; କାରଣ ଯେମାନେ ମୋ ସହିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହି ଦର୍ଶନ (marah) ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏକ ମହା କମ୍ପନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି ସେମାନେ ଲୁଚିବା ପାଇଁ ପଳାଇଗଲେ। ତେଣୁ ମୁଁ ଏକାକୀ ରହିଗଲି, ଏବଂ ଏହି ମହାନ ଦର୍ଶନ (marah) ଦେଖିଲି; ଏବଂ ମୋର ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ; କାରଣ ମୋର ସୁନ୍ଦରତା ମୋର ମଧ୍ୟରେ ବିକୃତିରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲା, ଏବଂ ମୁଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିପାରିଲି ନାହିଁ। ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କର କଥାର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଙ୍କର କଥାର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ନିଚେଇ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ିଲି, ଏବଂ ମୋର ମୁହଁ ଭୂମି ଦିଗକୁ ଥିଲା। ଦାନିୟେଲ 10:4–9.
ଶୋକର ଏକୋଇଶ ଦିନର ଶେଷରେ, ଯାହା ଶେଷ ଦିନମାନରେ ସେହି ସାଢେ ତିନି ଦିନ ସହ ସମରେଖିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ରାସ୍ତାରେ ମୃତ ପଡ଼ି ରହନ୍ତି, ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶ ଦେଖିବାକୁ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରକାଶ “ବିଜୁଳିର ପ୍ରକାଶ (mareh) ପରି” ଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ସାଢେ ତିନି ଦିନର ଶେଷରେ ଘଟୁଥିବା ସେହି ଘଟଣା ଏକ ପୃଥକ୍କରଣ ସୃଷ୍ଟି କରେ, କାରଣ “ଯେ ଲୋକମାନେ” ଦାନିଏଲଙ୍କ “ସହିତ ଥିଲେ,” ସେମାନଙ୍କୁ “ଦର୍ଶନ (marah) [ଦେଖିବାକୁ] ଦିଆଯାଇ ନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏକ ମହା କମ୍ପନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଯାହାରେ ସେମାନେ ଲୁଚିବା ପାଇଁ ପଳାଇଗଲେ। ଏହିକାରଣରୁ” ଦାନିଏଲ “ଏକାକୀ ରହିଗଲେ,” କିନ୍ତୁ “ମୋ ସହିତ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ (marah) [ଦେଖିବାକୁ] ଦିଆଯାଇ ନଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏକ ମହା କମ୍ପନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଯାହାରେ ସେମାନେ ଲୁଚିବା ପାଇଁ ପଳାଇଗଲେ।”
ଦାନିଏଲ ଯେତେବେଳେ ଏକା ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଯେ ଦର୍ଶନ ଦେଖିଲେ, ତାହା ଏକ ସ୍ତ୍ରୀଳିଙ୍ଗ, କାରକ ଦର୍ଶନ ଥିଲା, ଯାହା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସେହି ଦର୍ଶନର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିରେ ପରିଣତ କଲା। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା ଦାନିଏଲଙ୍କ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତି ଅପସାରିତ ହେବା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବିକୃତିରେ ପରିଣତ ହେବା ଦ୍ୱାରା।
“ଯେ ଦେହରେ ପ୍ରାଣ ବାସ କରେ ଏବଂ ଯାହା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେହି ଦେହ ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରଭୁଙ୍କର। ଜୀବନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାର କୌଣସି ଅଂଶକୁ ଅବହେଳା କରିବାର ଅଧିକାର ଆମର ନାହିଁ। ଏହି ଜୀବନ୍ତ ଜୀବଗଠନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ ପ୍ରଭୁଙ୍କର। ଆମ ନିଜ ଶାରୀରିକ ଗଠନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଜ୍ଞାନ ଆମକୁ ଏହା ଶିଖାଇବା ଉଚିତ ଯେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ଧର୍ମର ଏକ ଉପକରଣ ଭାବେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ଥାଏ।”
“ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟର ଅହଂକାରକୁ ଦମନ କରିବାକୁ କେବଳ ଈଶ୍ୱର ହିଁ ସମର୍ଥ। ଆମେ ନିଜେ ନିଜଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରୁ ନାହିଁ। ଆମେ ନିଜେ ନିଜଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିପାରୁ ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସଭାମଣ୍ଡପରେ ଏପରି କୌଣସି ଗୀତ ଗାଇଯିବ ନାହିଁ—ମୁଁ ନିଜକୁ ଭଲପାଇଲି, ନିଜକୁ ଧୋଇଲି, ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ କଲି, ମୋ ପ୍ରତି ହେଉ ଗୌରବ ଓ ସମ୍ମାନ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ସ୍ତୁତି। କିନ୍ତୁ ଏହାହିଁ ସେହି ଗୀତର ମୂଳ ସୁର, ଯାହା ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଏଠାରେ ଅନେକେ ଗାଉଛନ୍ତି। ହୃଦୟରେ ନମ୍ର ଓ ନୀଚତାଶୀଳ ହେବାର ଅର୍ଥ କ’ଣ, ସେମାନେ ତାହା ଜାଣିନାହାନ୍ତି; ଏବଂ ଯଦି ସେମାନେ ଏହାକୁ ଏଡ଼ାଇ ପାରନ୍ତି, ତେବେ ଏହା ଜାଣିବାର କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ନାହିଁ। ସମୁଦାୟ ସୁସମାଚାର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଶିଖିବାରେ—ତାଙ୍କର ନମ୍ରତା ଓ ନୀଚତାଶୀଳତାରେ—ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇ ରହିଛି।”
“ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଠାରୁଆ କହିଲେ କ’ଣ? ଏହା ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ଗୌରବକୁ ଧୂଳିରେ ପତିତ କରିବାରେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ପାଇଁ ଯାହା କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ, ସେହି କାମ ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ କରିବାରେ ଦେବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ।” Testimonies to Ministers, 456.
ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀକତାର ଅନୁଭବ ହେଉଛି ମଣିଷର ଗୌରବକୁ ଧୂଳିରେ ପତିତ କରିଦେବାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ। ଦାନିଏଲଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଦର୍ଶନ ପଳାଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲା, ସେହିଟି ଥିଲା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରକାଶର “କାରଣକାରୀ” ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନ; ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଆତ୍ମଧର୍ମିକତା ଧୂଳିରେ ପତିତ ହେବା ପରେ ସତ୍ୱରେ ସେହି ତିନୋଟି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତୀୟ ସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରୟୋଗ କରାଗଲା, ଯାହା ଶେଷରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସେହି ସନ୍ଦେଶ ବହନ କରିବା ପାଇଁ ସଶକ୍ତ କଲା।
୧୮୮୮ ମସିହାରେ, ଏଲ୍ଡର୍ସ ଜୋନ୍ସ ଏବଂ ୱାଗନର୍ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଠାରାଇବାର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ସେହି ପ୍ରବଳ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଅବତରଣ କଲେ। ସେହି ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଠିକ୍ ସେହି ଏକେଇ ବିଶ୍ୱାସଦ୍ୱାରା ଧର୍ମୀ ଠାରାଇବାର ସନ୍ଦେଶ ସହିତ ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର, ୨୦୦୧ ରେ ପୁନର୍ବାର ଅବତରଣ କଲେ। ସେହି ଘଟଣା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କଲା। ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଶେଷ ସମୟରେ, ଆରମ୍ଭର ସନ୍ଦେଶ ପୁନରାବୃତ ହୁଏ, କାରଣ ଯୀଶୁ ସଦା ଏକ ବିଷୟର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ଶେଷକୁ ଦର୍ଶାନ୍ତି।
1840 ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ 11 ତାରିଖରେ, ସେହି ସମାନ ଦୂତ ଅବତରିତ ହେଲେ ଏବଂ 1840 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେହି ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପ 1840 ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ 11 ତାରିଖରେ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଶକ୍ତିପ୍ରାପ୍ତି ସହିତ, 1844 ମସିହା ଏପ୍ରିଲ 19 ତାରିଖରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ସହିତ, ଏବଂ 1844 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେହି ଇତିହାସ 2001 ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ତାରିଖରେ ତିନୋଟି ଦୂତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଅବତରଣକୁ ପୂର୍ବାଭାସ ଦେଇଥିଲା; ତାହା ପରେ 2020 ମସିହା ଜୁଲାଇ 18 ତାରିଖର ନିରାଶା ସମୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହା ଶୀଘ୍ର ଆସନ୍ତା ରବିବାର ନିୟମ ସମୟରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କର ଆଗମନ ସହିତ ସମାପ୍ତ ହୁଏ।
ସେହି ଇତିହାସର ଶେଷରେ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଏକୋଇଶ ଦିନର ଶୋକ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଯେପରି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି, ସେହିପରି ରାସ୍ତାମାନଙ୍କରେ ତିନି ଦିନ ଆଧାର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୋଶା ଓ ଏଲିୟାଙ୍କୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରିବା ପାଇଁ ଯେବେ ମିଖାଏଲ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପୁନର୍ବାର ଅବତରଣ କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ସେ ନିଜ ମହିମାର ଦର୍ଶନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେହି ଦର୍ଶନ ଯାହା ମନୁଷ୍ୟର ମହିମାକୁ ଧୂଳିରେ ନମାଇ ଦେଏ, ଏବଂ ଏକ ପୃଥକ୍କରଣ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ଦାନିଏଲ ଧୂଳିରେ ପଡ଼ିଯାଇବା ପରେ, ଏବଂ “causative” ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗ ଦର୍ଶନକୁ ନିହାରିବା ଦ୍ୱାରା ଦାନିଏଲ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇବା ପରେ, ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଗବ୍ରିଏଲଙ୍କ ସ୍ପର୍ଶ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କମ୍ପିତ ପାଦ ଉପରେ ଠିଆ କରାଯାଆନ୍ତି।
ତାହାପରେ ପ୍ରଧାନଦୂତ ମିଖାଏଲ “ମୋଶାଙ୍କୁ ପୁନରୁତ୍ଥିତ କରିବା” ପାଇଁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ଏହି ବାସ୍ତବତାରେ ସେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇଯାଇଥିବାରୁ ଯେ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ନିଜ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ କଥାହେଉଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ନିର୍ବଳ ଅବସ୍ଥାରେ ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି। ପରେ ଗାବ୍ରିଏଲ ଆସି ତୃତୀୟଥର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମରେ ପତାକାସ୍ୱରୂପ ହେବାର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତି। ଏହି ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚୌଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କର ପ୍ରତୀକ, ଯଦ୍ୟପି ସେଗୁଡ଼ିକ ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ।
ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କର ଅନୁଭବରେ ବଜ୍ରପାତ ସଦୃଶ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶ, ବିଭକ୍ତ କରୁଥିବା “କାରଣଜନକ” ଦର୍ଶନ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ସ୍ପର୍ଶ ସମ୍ମିଳିତ ଅଛି, ଯାହା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମାନବୀୟ ମହିମାର ଧୂଳିରୁ ଉଠାଏ। ପ୍ରଥମ ଦୂତ ପ୍ରଥମରେ ସମ୍ମିଳିତ ସମସ୍ତ ତିନୋଟି ପଦକ୍ଷେପକୁ ଧାରଣ କରେ, କାରଣ ସେ ପ୍ରଥମ ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା କୌଣସି ସଂଯୋଗମାତ୍ର ନୁହେଁ ଯେ ପ୍ରଥମ ସ୍ପର୍ଶଟି NINE ରୁ ELEVEN ପଦ୍ୟମାନରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି।
ତଥାପି ମୁଁ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟର ସ୍ୱର ଶୁଣିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ମୋ ମୁହଁ ନିଚେଇ ଭୂମିପଟେ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ପଡ଼ି ରହିଲି। ଆଉ ଦେଖ, ଗୋଟିଏ ହାତ ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲା, ଯାହା ମୋତେ ମୋ ହାଟୁ ଓ ମୋ ହାତର ତଳୁପଟ ଉପରେ ଉଠାଇ ଦେଲା। ଏବଂ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ହେ ଦାନିୟେଲ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷ, ମୁଁ ତୋତେ ଯେ ବାକ୍ୟ କହୁଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝ, ଏବଂ ସିଧା ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହ; କାରଣ ଏବେ ମୁଁ ତୋତେ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି। ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା ପରେ, ମୁଁ କମ୍ପମାନ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲି। ଦାନିୟେଲ 10:9–11.
ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ପର୍ଶର ଅନୁଭବ, ଯାହା ସ୍ୱୟଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଥିଲା, ଦାନିଏଲଙ୍କୁ କହିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଅବସ୍ଥାରୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ କଥା କହିବାରେ ସକ୍ଷମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ପର୍ଶରେ ଦାନିଏଲଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ନଥାଏ, ଏହିପରି ସେ ଏଠାରେ ଅଧ୍ୟାୟ ସତ୍ତେଇଶରେ ଯିହିଜ୍କିଏଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବାର୍ତ୍ତାର ସେହି ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି।
ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଏପରି କଥା କହିସାରିଲା ପରେ, ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ଭୂମିପ୍ରତି ନମାଇଲି, ଏବଂ ମୁଁ ନୀରବ ହୋଇଗଲି। ଆଉ ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ ମୋର ଓଠକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ; ତାହାପରେ ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ଖୋଲି କହିଲି, ଏବଂ ଯିଏ ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, ହେ ମୋର ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା ମୋର ବେଦନାମାନେ ମୋ ପରେ ଆସିପଡ଼ିଛି, ଏବଂ ମୋର କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିନାହିଁ। କାରଣ ମୋର ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦାସ ମୋର ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସହ କିପରି କଥା କହିପାରିବ? କାରଣ ମୋ ପାଇଁ, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ମୋର ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ମୋର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ରହିନାହିଁ। ଦାନିଏଲ 10:15–17।
ଯିହିଜ୍କିଏଲଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ଦେଶରେ, ଚାରି ପବନରୁ ଏକ ସନ୍ଦେଶ ସେହି ଅସ୍ଥିମାନଙ୍କ ଉପରେ ଫୁଙ୍କାଯିବାକୁ ଥିଲା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବଞ୍ଚିଉଠନ୍ତୁ ଏବଂ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାରୂପେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋନ୍ତୁ। ସେହି ସେନାର ସାମର୍ଥ୍ୟଦାନ ତୃତୀୟ ସ୍ପର୍ଶଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
ତାହାପରେ ପୁନର୍ବାର ମନୁଷ୍ୟର ଆକୃତି ସଦୃଶ ଜଣେ ଆସି ମୋତେ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଲେ; ଏବଂ କହିଲେ, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟ, ଭୟ କର ନାହିଁ; ତୋର ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ହେଉ; ଦୃଢ଼ ହେଅ, ହଁ, ଦୃଢ଼ ହେଅ। ସେ ଯେତେବେଳେ ମୋ ସହିତ କଥା କହିଲେ, ମୁଁ ଶକ୍ତି ପାଇଲି, ଏବଂ କହିଲି, ମୋର ପ୍ରଭୁ କଥା କହୁନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ମୋତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଛନ୍ତି। ତାହାପରେ ସେ କହିଲେ, ମୁଁ କାହିଁକି ତୋର ନିକଟକୁ ଆସିଛି, ତୁ କି ଜାଣୁଛୁ? ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ପାରସ୍ୟର ଅଧିପତିଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଫେରିଯିବି; ଏବଂ ମୁଁ ବାହାରିଯାଇଲେ, ଦେଖ, ଯବନର ଅଧିପତି ଆସିବ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୋତେ ସତ୍ୟର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଲିଖିତ ବିଷୟ ଦେଖାଇବି; ଏବଂ ଏହି ସବୁ ବିଷୟରେ ତୋମମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ମୀଖାଏଲ ଛଡ଼ା ଆଉ କେହି ମୋ ସହିତ ଦୃଢ଼ ରହୁନାହାନ୍ତି। ଆହୁରି, ମାଦୀୟ ଦାରିୟାବସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ, ମୁଁ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରିବା ଓ ଶକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥିଲି। ଏବେ ମୁଁ ତୋତେ ସତ୍ୟ କଥା ଜଣାଇବି। ଦେଖ, ପାରସ୍ୟରେ ଆଉ ତିନିଜଣ ରାଜା ଉଠିବେ; ଏବଂ ଚତୁର୍ଥଜଣ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧନୀ ହେବେ; ଏବଂ ସେ ନିଜ ଧନସମ୍ପତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପାଇଥିବା ଶକ୍ତିରେ ଯବନର ରାଜ୍ୟ ବିରୋଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବେ। ଦାନିଏଲ 10:18–11:2.
ଏଜିକିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ସତତ୍ରିଶରେ ଯେ ସନ୍ଦେଶ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରେ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ତୃତୀୟ ହାୟର ଇସ୍ଲାମର ସନ୍ଦେଶ; କିନ୍ତୁ ପଙ୍କ୍ତିର ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ମାଇକେଲ ମୋଶାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଏକ ପତାକାସ୍ୱରୂପେ ନେଇଯାଉଥିବା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରେ ଯେ ସନ୍ଦେଶକୁ ଗାବ୍ରିଏଲ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ। ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଷଷ୍ଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କର (ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗ) ସନ୍ଦେଶ, ଯିଏ 2020 ମସିହାରେ ବଧ କରାଯାଇଥିଲେ, ଯେପରି ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟ ବଧ କରାଯାଇଥିଲା। ଦାନିଏଲଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତରେ ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଶୋକର ଦିନଗୁଡ଼ିକଠାରୁ ଘଟିଥିବା ପୁନରୁତ୍ଥାନ, ରିପବ୍ଲିକାନ ଶିଙ୍ଗର ପୁନରୁତ୍ଥାନର ପରିଚୟକୁ ନେଇଗଲା।
ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଦଶରେ “ଦର୍ଶନ” କିମ୍ବା “ପ୍ରକାଶ” ଶବ୍ଦଟି ସାତଥର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି। ସେହି ସାତଟି ଉଲ୍ଲେଖ ଏକେ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ, କେବଳ ଏତିକି ଅପବାଦ ଯେ ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଥର ଶବ୍ଦଟି ସ୍ତ୍ରୀଲିଙ୍ଗରେ ଅଛି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଚାରିଥର ଏହା ପୁଲିଙ୍ଗରେ ଅଛି। ସାତ ସଂଖ୍ୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ସଂଖ୍ୟା ହେବା ସହିତ, ସାତର ସମାନ ହୋଇଥିବା ତିନି-ଚାରିର ସଂଯୋଜନ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକର ଏକ ମୂଳ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ; ସେଠାରେ ସାତଟି ମଣ୍ଡଳୀର ଶେଷ ତିନିଟି, ସାତଟି ମୁଦ୍ରାର ଶେଷ ତିନିଟି, ଏବଂ ସାତଟି ତୂରୀର ଶେଷ ତିନିଟିକୁ ପ୍ରଥମ ଚାରିଟିଠାରୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ପୃଥକ୍ କରାଯାଇଛି।
ଦାନିୟେଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ, ଏବଂ ଏହି ଅର୍ଥରେ ଦାନିୟେଲ ଓ ଯୋହନ ସେହି ଏକେଇ ଅନ୍ତିମ ଦିନର ପ୍ରତୀକ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦର୍ଶନ, ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସେହି ଦର୍ଶନ ହେଉଛି।
ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଯୋହନ ତାଙ୍କ ପଛରୁ ଆସୁଥିବା ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ ଏବଂ କିଏ କହୁଛି ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ସେ ଘୁଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦିନରେ ମୁଁ ଆତ୍ମାରେ ଥିଲି, ଏବଂ ମୋର ପଛପଟେ ତୁରୀଧ୍ୱନି ସଦୃଶ ଏକ ମହାଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲି, ଯାହା କହୁଥିଲା, ମୁଁ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା, ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ; ଆଉ, ତୁମେ ଯାହା ଦେଖୁଛ, ତାହା ଏକ ପୁସ୍ତକରେ ଲେଖି ଏଶିଆରେ ଥିବା ସାତୋଟି ମଣ୍ଡଳୀଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଦିଅ; ଏଫେସୁସକୁ, ସ୍ମୁର୍ନାକୁ, ପର୍ଗାମୋସକୁ, ଥୁଆତୀରାକୁ, ସାର୍ଦ୍ଦିସକୁ, ଫିଲାଦେଲଫିଆକୁ, ଏବଂ ଲାଓଦିକିଆକୁ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 1:10, 11.
ସେହିଟି ଦାନିଏଲର ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ତିନୋଟି ସ୍ପର୍ଶ ହେଉ, କିମ୍ବା ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ସେହି ଏକେ ଦର୍ଶନ ହେଉ, କିମ୍ବା ଏଜିକିଏଲର ସତ୍ତାଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ଦୁଇଟି ସନ୍ଦେଶ ହେଉ, କିମ୍ବା ଇଶାୟାଙ୍କୁ ବେଦୀରୁ ନିଆଯାଇଥିବା ଜ୍ୱଲନ୍ତ ଅଙ୍ଗାର ଦ୍ୱାରା ସ୍ପର୍ଶ କରାଯିବା ହେଉ, ଏହି ଅନୁଭବ ଶେଷ ସତର୍କବାଣୀର ସନ୍ଦେଶକୁ ଶକ୍ତିଦାନ କରାଯାଇଥିବାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶ 2023 ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସରେ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଦାନିଏଲ, ଯୋହନ, ଏଜିକିଏଲ ଓ ଇଶାୟା—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଦୂତଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯିଏ ନିଜ ପଛରେ ଥିବା “ପୁରାତନ ପଥଗୁଡ଼ିକ” ମଧ୍ୟରୁ ଆସୁଥିବା “ସ୍ୱର” ଶୁଣେ, ଯାହା ପଚାରେ, “ମୁଁ କାହାକୁ ପଠାଇବି?” ଯେତେବେଳେ ସେହି ଦୂତ ଉତ୍ତର ଦେଏ, “ମୁଁ ଏଠାରେ ଅଛି, ମୋତେ ପଠାଅ,” ସେତେବେଳେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରାଯାଏ ଏବଂ ନିଜ ସ୍ୱର ଉଚ୍ଚ କରେ, ଯେପରି କେହି ଜଣେ ଅରଣ୍ୟରେ ଡାକୁଛି। “ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ'ଣ କହୁଛନ୍ତି, ସେ ତାହା ଶୁଣୁ।”
ଆମେ ଆମର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ଏମାତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣିତ ଘଟଣାର ଅବସରରେ, ଦୂତ ଗାବ୍ରିଏଲ୍ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ସେ ସମୟରେ ଯେତେକି ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ଥିଲେ, ସେସବୁ ଦେଇଥିଲେ। ତଥାପି, କେତେକ ବର୍ଷ ପରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇନଥିବା ବିଷୟସମୂହ ବିଷୟରେ ଅଧିକ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଈଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଆଲୋକ ଓ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ‘ସେହି ଦିନମାନଙ୍କରେ ମୁଁ ଦାନିଏଲ୍ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତିନି ସପ୍ତାହ ଶୋକ କରୁଥିଲି। ମୁଁ କୌଣସି ସୁସ୍ୱାଦୁ ଆହାର ଖାଇନଥିଲି, ମାଂସ କିମ୍ବା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ମୋର ମୁଖକୁ ଆସିନଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ତେଲ ଲେପନ ମଧ୍ୟ କରିନଥିଲି…. ତାହାପରେ ମୁଁ ମୋର ଚକ୍ଷୁ ଉଠାଇ ଚାହିଁଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଶଣବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା ଜଣେ ପୁରୁଷ, ଯାହାଙ୍କ କଟି ଉଫାଜ୍ର ଉତ୍ତମ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କର ଦେହ ମଧ୍ୟ ବୈଦୂର୍ୟମଣି ପରି ଥିଲା, ତାଙ୍କର ମୁଖମଣ୍ଡଳ ବିଜୁଳିର ଦୃଶ୍ୟ ସଦୃଶ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିଦୀପ ପରି, ତାଙ୍କର ବାହୁ ଓ ପାଦ ଘଷାଯାଇ ଚକଚକ କରୁଥିବା ପିତଳର ବର୍ଣ୍ଣ ସଦୃଶ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାକ୍ୟଧ୍ୱନି ବହୁଜନଙ୍କର ଶବ୍ଦଧ୍ୱନି ପରି ଥିଲା’ (Daniel 10:2–6)।”
“ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନା, ପାତ୍ମୋସ ଦ୍ୱୀପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେବେ ଯୋହନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ସେବେ ଯୋହନ ଯେପରି ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ସହିତ ସଦୃଶ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସ୍ୱୟଂ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ ହେଲେ। ଆମ ପ୍ରଭୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ଆସି, ଶେଷ କାଳରେ କ’ଣ ଘଟିବ, ତାହା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।”
“ଜଗତର ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ମହାନ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଟେ, ଯେଉଁମାନେ ଲୁକାଇଥିବା ଧନରତ୍ନ ପରି ସତ୍ୟକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ମନୁଷ୍ୟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଏକ ଅନ୍ୟଧର୍ମୀ ରାଜଦରବାରର ମୋହମୟ ଆକର୍ଷଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଟିଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କର ମନ ଏକ ମହାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟବିଷୟମାନଙ୍କରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଥିଲା। ତଥାପି ସେ ଏହି ସବୁଠାରୁ ସରି ଯାଇ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ଦୁଃଖିତ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି। ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାର୍ଥନାମାନଙ୍କର ଉତ୍ତରରେ, ଶେଷ ଦିନମାନରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରୁ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ତେଣୁ, ଆମେ କେତେ ଗଭୀର ଆନ୍ତରିକତା ସହିତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଣୁ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣାଯାଇଥିବା ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଆମର ବୁଝିବାଶକ୍ତିକୁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତୁ।”
“‘ମୁଁ ଦାନିଏଲ ଏକାକୀ ସେହି ଦର୍ଶନ ଦେଖିଲି; କାରଣ ମୋ ସହିତ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେହି ଦର୍ଶନ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଏକ ମହା କମ୍ପନ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଯେପରି ସେମାନେ ପଳାଇ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇଲେ…. ଏବଂ ମୋରେ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ; କାରଣ ମୋର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ମୋରେ ବିକୃତିରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଏବଂ ମୁଁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିପାରିଲି ନାହିଁ’ (ପଦ 7, 8)। ଯେମାନେ ସତ୍ୟରୂପେ ପବିତ୍ରୀକୃତ, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନୁଭବ ଏହାସଦୃଶ ହେବ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମହତ୍ତ୍ୱ, ମହିମା ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଯେତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ, ସେତେ ଅଧିକ ସଜୀବ ଭାବରେ ସେମାନେ ନିଜର ଦୁର୍ବଳତା ଓ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଦେଖିବେ। ସେମାନଙ୍କର ନିଷ୍ପାପ ଚରିତ୍ରର ଦାବି କରିବାକୁ କୌଣସି ପ୍ରବୃତ୍ତି ରହିବ ନାହିଁ; ଯାହା ନିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଠିକ୍ ଓ ସୁନ୍ଦର ବୋଲି ପ୍ରତୀତ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପବିତ୍ରତା ଓ ମହିମା ସହ ତୁଳନାରେ କେବଳ ଅଯୋଗ୍ୟ ଓ ନଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରତୀତ ହେବ। ଯେତେବେଳେ ମଣିଷମାନେ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ପୃଥକ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନଙ୍କର ଧାରଣା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଥାଏ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ କହନ୍ତି, ‘ମୁଁ ନିଷ୍ପାପ; ମୁଁ ପବିତ୍ରୀକୃତ।’”
“ଏବେ ଗବ୍ରିଏଲ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀଙ୍କ ପାଖରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏପରି କହିଲେ: ‘ହେ ଦାନିଏଲ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ପୁରୁଷ, ମୁଁ ତୋତେ ଯାହା କହୁଛି ସେହି କଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝ, ଏବଂ ସିଧା ହୋଇ ଦାଁଡ: କାରଣ ଏବେ ମୁଁ ତୋର ନିକଟକୁ ପଠାଯାଇଛି।’ ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିସାରିବା ପରେ, ମୁଁ କମ୍ପିତ ହୋଇ ଦାଁଡିଲି। ତାହାପରେ ସେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ଭୟ କରିନାହଁ, ଦାନିଏଲ: କାରଣ ପ୍ରଥମ ଦିନଠାରୁ ଯେଦିନ ତୁମେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲା ଏବଂ ତୁମ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନିଜକୁ ନମ୍ର କରିଥିଲା, ସେହି ଦିନଠାରୁ ତୁମ କଥା ଶୁଣାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ କଥାର କାରଣରେ ଆସିଛି’ (ପଦ ୧୧, ୧୨)।”
“ସ୍ୱର୍ଗର ମହିମାମୟ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ କେତେ ମହାନ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି! ସେ ନିଜ କମ୍ପିତ ସେବକଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଥାନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶୁଣାଯାଇଛି। ସେହି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ନିବେଦନର ଉତ୍ତରସ୍ୱରୂପ, ପରସୀୟ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା ପାଇଁ ଦୂତ ଗବ୍ରିଏଲଙ୍କୁ ପଠାଯାଇଥିଲା। ଯେ ତିନି ସପ୍ତାହ ଦାନିଏଲ ଉପବାସ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ, ସେହି ସମୟରେ ରାଜା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାର ପ୍ରେରଣାକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜକୁମାର, ପ୍ରଧାନଦୂତ ମିଖାଏଲ, ସେହି ଜିଦ୍ଧୀ ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଫେରାଇବା ପାଇଁ ପଠାଯାଇଥିଲେ, ଯେପରି ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ କୌଣସି ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପଦକ୍ଷେପ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।”
“‘ଏବଂ ସେ ମୋ ସହିତ ଏପରି କଥା କହିଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ମୋର ମୁହଁ ଭୂମିଦିଗରେ ନମାଇଦେଲି, ଏବଂ ମୁଁ ମୂକ ହୋଇଗଲି। ଏବଂ, ଦେଖ, ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଆକୃତିର ଜଣେ ମୋର ଓଠକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ…. ଏବଂ କହିଲେ, ହେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ମନୁଷ୍ୟ, ଭୟ କରିବ ନାହିଁ; ତୋତେ ଶାନ୍ତି ହେଉ, ସୁଦୃଢ଼ ହେଅ, ହଁ, ସୁଦୃଢ଼ ହେଅ। ଏବଂ ସେ ମୋ ସହିତ କଥା କହିଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ବଳପ୍ରାପ୍ତ ହେଲି, ଏବଂ କହିଲି, ମୋର ପ୍ରଭୁ କହୁନ୍ତୁ; କାରଣ ଆପଣ ମୋତେ ବଳବାନ କରିଛନ୍ତି’ (ପଦ 15–19)। ପରମେଶ୍ୱରୀୟ ମହିମା, ଯାହା ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ଏତେ ମହାନ ଥିଲା ଯେ ସେ ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ସହି ପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାହାପରେ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ନିଜ ସାନ୍ନିଧ୍ୟର ଦୀପ୍ତିକୁ ଆବୃତ କଲେ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ‘ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସଦୃଶ ଆକୃତିର ଜଣେ’ (ପଦ 16) ଭାବରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ସେ ଏହି ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଓ ବିଶ୍ୱାସୀ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ବଳବାନ କଲେ, ଯେପରି ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ଶୁଣି ପାରନ୍ତି।”
“ଦାନିଏଲ୍ ସର୍ବୋଚ୍ଚଙ୍କ ଜଣେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ସେବକ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଇଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଚରିତ୍ରର ପବିତ୍ରତା ଏବଂ ଅଟଳ ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ସମତୁଳ୍ୟ କେବଳ ତାଙ୍କର ହୃଦୟର ନମ୍ରତା ଓ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କର ଅନୁତାପ ମାତ୍ର ଅଟେ। ଆମେ ପୁନରୁକ୍ତି କରୁଛୁ, ଦାନିଏଲଙ୍କ ଜୀବନ ସତ୍ୟ ପବିତ୍ରୀକରଣର ଏକ ପ୍ରେରିତ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅଟେ।” Sanctified Life, 49–52.