ଦାନିଏଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ସଂଖ୍ୟା ଷୋଳହ

ଆମେ ଦାନିଏଲର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଆଲୋଚନା କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଆମେ କିଛି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱକୁ ବିଚାର କରିବୁ, ଯାହା ଆମକୁ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଅଧିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝିବାକୁ ସମ୍ଭବତଃ ସହାୟ କରିପାରେ। ଦାନିଏଲ, ହନନ୍ୟା, ମୀଶାଏଲ ଏବଂ ଅଜର୍ୟାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ସେହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟର ଆଧାରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଇଛନ୍ତି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ସେମାନେ କୌଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ ବିନା ଚାରିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି, ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ସେଠାରେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ “ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନ ଓ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ବୁଝିବା”ର ଦାନ ଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି।

ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ‘ଚାରି’ର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ସେମାନେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀରେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଥିବା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ‘ଚାରି’ ଏକ ଏମିତି ପ୍ରତୀକ ଯାହା ସାରାବିଶ୍ୱକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦର୍ଶୀମାନେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଛନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ସେହି ଚାରିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସତରହତମ ପଦରେ ଦାନିଏଲ ଓ ସେହି ତିନିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଏକ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରାଯାଏ, ଯାହା “ତିନି-ଏବଂ-ଏକ ସଂଯୋଗ”ର ପ୍ରତୀକକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

“ତିନି-ଏବଂ-ଏକ ସଂଯୋଗ”ର ପ୍ରତୀକ ପ୍ରେରିତ ବାକ୍ୟରେ ପୁନଃପୁନି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହା ଅନେକ ସତ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା 1798 ମସିହାରେ “ଶେଷ ସମୟ”ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଏବଂ କୃପାକାଳର ସମାପ୍ତିରେ ଶେଷ ହୋଇଥିବା ତିନି ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସମସ୍ତ ତିନୋଟି ବାର୍ତ୍ତା ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଆନ୍ଦୋଳନ ପରେ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଠାର ଅଧ୍ୟାୟର ଚତୁର୍ଥ ଦୂତ ଆସେ; ଏହିପରି ଏକ ତିନି-ଏବଂ-ଏକ ସଂଯୋଗ।

କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ, ଏହା ମିଲେରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସଂଖ୍ୟା ଏକ ସହିତ, ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସଂଖ୍ୟା ତିନି ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବାରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିପାରେ। ଏହିପରି, “ତିନି-ଏବଂ-ଏକ ସଂଯୋଜନ” କୁ “ଏକ-ଏବଂ-ତିନି ସଂଯୋଜନ” ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇପାରେ। ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ “ତିନି-ଏକ ସଂଯୋଜନ” ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—ଏକ ତିନିର ପୂର୍ବେ ଆସୁ କିମ୍ବା ତିନି ଏକର ପୂର୍ବେ ଆସୁ। ଦାନିୟେଲଙ୍କ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ, ଆମେ ପ୍ରଥମେ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖୁ, ଏବଂ ପରେ ଈଶ୍ୱରପୁତ୍ରଙ୍କ ସଦୃଶ ଜଣେ ଚତୁର୍ଥଙ୍କୁ।

ନିଶ୍ଚୟ, ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୈବୀ କାରଣ ଓ ଏକ ସଠିକ୍ ଐତିହାସିକ ସତ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ଆମକୁ ସୂଚିତ କରିବ କାହିଁକି ଦାନିଏଲ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାର ଉପାସନା-ସେବାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇନଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାରଣ ହେଉଛି ଯେ, ଯଦି ଦାନିଏଲ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥାନ୍ତେ, ତେବେ ସେ ଅଗ୍ନିମୟ ଭଟ୍ଟିରେ ତିନି-ଓ-ଏକର ସଂଯୋଜନର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକତ୍ୱକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥାନ୍ତେ। ଗିଦିଓନଙ୍କ ସହିତ, ସେହିଟା ଥିଲା ଗିଦିଓନ ଓ ତାଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁରୁଷର ତିନୋଟି ଦଳ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ପ୍ରାୟତଃ ତିନିଜଣ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଥାନ୍ତିଲେ।

ଏକ-ଏବଂ-ତିନି, କିମ୍ବା ତିନି-ଏବଂ-ଏକ; ଏହା ସେହି ଏକେ ପ୍ରତୀକ, କାରଣ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର କୌଣସି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଉପାଦାନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ବିଚାରର ଦିନମାନେ। ବିଚାରର ଦିନମାନେ 1798 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏହି ଘୋଷଣା ସହିତ ଯେ ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାର 1844 ମସିହାର ଅକ୍ଟୋବର 22 ତାରିଖରେ ଆରମ୍ଭ ହେବ। ଏବଂ ବିଚାରର ଦିନମାନେ ଶୀଘ୍ର-ଆସୁଥିବା Sunday law ଠାରେ ମାନବୀୟ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ବନ୍ଦ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାରି ରହେ, ଯେପରିକି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ବିଚାରମାନେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ କ୍ରମେ ତୀବ୍ରତର ହୁଏ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରୀକ୍ଷାକାଳ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଶେଷ ସାତୋଟି ମହାମାରୀ ଘଟେ। ନେବୂକଦ୍ନେସରଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ, ପରେ ଯେଉଁ ତିନିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପତାକାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାର ଉତ୍ସର୍ଗ ସମୟରେ, ନେବୂକଦ୍ନେସରଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଗଠନ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଜାତିମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।

ଦାନିୟେଲଙ୍କ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ପରିଚୟ କରିବାପାଇଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ, ଏବଂ ଏହା ପ୍ରେରିତ ବାକ୍ୟରେ ପୁନଃପୁନି ଦେଖାଯାଏ। ଯେହୋୟାକୀମରୁ ସାଇରସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାଳଦିନ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ବନ୍ଦୀତ୍ୱର ପ୍ରକୃତ ସତ୍ତରି ବର୍ଷଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବଂଶାବଳୀରେ ଏହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ସେହି ସମୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ ଯେତେବେଳେ ଦେଶ ବିଶ୍ରାମ କରିବ ଏବଂ ନିଜ ସବ୍ବାଥମାନଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରିବ। ଯିଶାଇୟ ୨୩ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷ ୧୭୯୮ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଏହା କରିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ଗଣତନ୍ତ୍ରବାଦର ଶୃଙ୍ଗ ଏବଂ ସତ୍ୟ ପ୍ରଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦର ଶୃଙ୍ଗର ସମାନାନ୍ତର ଇତିହାସମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଏହି ସତ୍ତରି ବର୍ଷକୁ ପାପସ୍ୱୀୟ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ବାରଶେ ଷାଠି ବର୍ଷ ସହ ସମରେଖିତ କରିଛନ୍ତି।

ଯେତେବେଳେ ଏହା ବୁଝାଯାଏ ଯେ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ସତରି ବର୍ଷ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗର ଏକ ହଜାର ଦୁଇଶେ ଷାଠି ବର୍ଷଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ଅନ୍ଧକାର ଯୁଗଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିବା “ତିନି ବର୍ଷ ଓ ଅର୍ଧ”, କିମ୍ବା “ବିଆଳିଶି ମାସ”, କିମ୍ବା “କାଳ, କାଳମାନ ଓ ଅର୍ଧ କାଳ”ର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ, ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତରି ବର୍ଷର ଅର୍ଥ ଓ ପ୍ରୟୋଗକୁ ବିସ୍ତାର କରେ।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ସତରି ବର୍ଷକୁ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶର ସଶକ୍ତିକରଣରୁ ନ୍ୟାୟବିଚାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଅବଧି ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ସେହି ଅବଧି ପ୍ରତ୍ୟେକ ପବିତ୍ର ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛି, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକାରରେ ସତରି ବର୍ଷ ସତ୍ୟର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରେଖାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ସମୟ-ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜୋର ଦେଇନାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେହି ଅବଧିର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି। ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, ସତରି ବର୍ଷର ଅବଧିକୁ ମଲାଖୀ ସେହି ସମୟରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ ଲେବିର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ମଲାଖୀଙ୍କ ଲେବିମାନଙ୍କ ଶୁଦ୍ଧିକରଣକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦୁଇଥର ମନ୍ଦିର-ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ କରିଥିଲେ। ସେହି ଏକେଇ ଅବଧି ହେଉଛି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ସମୟର ଅବଧି। ଏହା ସେହି ଅବଧି ମଧ୍ୟ, ଯେତେବେଳେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷା କ୍ରମାଗତ ଭାବରେ ଢାଳାଯାଏ। ସେହି ଏକେଇ ଅବଧି ମଧ୍ୟ ପଶୁର ପ୍ରତିମାର ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ, ଯାହା ପଶୁର ଛାପକୁ ନେଇଯାଏ। ସେହି ଅବଧି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ “ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଦିନ” ମଧ୍ୟ, ଯାହା ରବିବାର ଆଇନକୁ ନେଇଯାଏ, ଯାହାକି “ବିଶ୍ରାମଦିନର ଦିନ” ମଧ୍ୟ ଅଟେ। ସେହି ଅବଧିରେ ଛିତରାଇବାର ସମୟ ଏବଂ ସଂଗ୍ରହ କରିବାର ସମୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି, ଯେଉଁ ଉଭୟ “ସାତ ସମୟ”ର ଉପାଦାନ ଅଟନ୍ତି।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଯେହୋୟାକୀମ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶର ସଶକ୍ତୀକରଣର ଏକ ପ୍ରତୀକ। ତାହାଙ୍କ ପରେ ଆସୁଥିବା ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ସେ କେବଳ ସେହି ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ, ଯେମାନେ ବିଚାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାନ୍ତି ଏବଂ ବିଚାରରେ ସମାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। କୋରେଶ କେବଳ ରବିବାର ନିୟମର ପ୍ରତୀକ ନୁହେଁ, ସେ ମୁକ୍ତିର ମଧ୍ୟ ଏକ “ଚିହ୍ନ”। ଦାନିଏଲ ତିନି-ଏବଂ-ଏକ ସଂଯୋଜନର ଏକ ଉପାଦାନ, ଏବଂ ଏହା ସହିତ ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଚତୁର୍ମୁଖୀ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱର ମଧ୍ୟ ଏକ ଅଂଶ। ଦାନିଏଲ ଏଲିୟାହ ସନ୍ଦେଶବାହକଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ସେ ଯୋହନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟନ୍ତି। ସେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଏକ ପ୍ରତୀକ। “ଦାନିଏଲ” ନାମର ଅର୍ଥ “ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଚାରକ”, କିମ୍ବା “ବିଚାରର ଈଶ୍ୱର”; ଏହିପରି ସେ ବିଚାରର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଏବଂ ଲାଓଦିକିୟାର ମଧ୍ୟ, କାରଣ ଲାଓଦିକିୟାର ଅର୍ଥ “ବିଚାରିତ ଏକ ଜନସମୂହ” କିମ୍ବା “ବିଚାରାଧୀନ ଏକ ଜନସମୂହ”। ଲାଓଦିକିୟାର ବିଚାର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକରେ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୋଇ ପ୍ରକାଶିତ ଜ୍ଞାନକୁ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ଉପରେ ଭିତ୍ତି କରିଛି।

ନେବୁଖଦ୍ନେସ୍ସର ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଉଭୟ ରିପବ୍ଲିକାନ୍ ଏବଂ ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗର ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ସେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଆରମ୍ଭରୁ ତାହାର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପ୍ରତୀକ ଅଟେ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ଚତୁର୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପହଞ୍ଚିବୁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ଦେଖିବୁ ଯେ ନେବୁଖଦ୍ନେସ୍ସର 1798 ମସିହାରେ “ଶେଷ ସମୟ”ର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ବେଲ୍ଶଜ୍ଜର ରବିବାର ନିୟମର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। “ସାତ କାଳ”ର ଦଣ୍ଡର ଶେଷରେ ନେବୁଖଦ୍ନେସ୍ସର ଗୋଟିଏ ପରିବର୍ତ୍ତିତ, ମେଷଶାବକ-ସଦୃଶ ଶାସକ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହାର ପୁତ୍ର ନିଜ ବିନାଶର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଅଜଗର ପରି କଥା କହିବାରେ ପରିଣତ ହୁଏ।

ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ୧୧ ଅଗଷ୍ଟ, ୧୮୪୦ ଠାରୁ ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୮୪୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଲେରୀୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧, ୨୦୦୧ ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହା ତିନିଜଣ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କର ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ୧୭୯୮ ଠାରୁ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଇତିହାସର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତୀକକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ସମ୍ଭବତଃ ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଏହା ଯେ, ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକ ଏବଂ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକକୁ ଏକତ୍ର କରି ଗଠିତ ଯେ ପୟଗମ୍ବରୀୟ ପୁସ୍ତକ, ତାହାରେ ଏହାହିଁ ପ୍ରଥମେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବିଷୟ। ଏହା ପୟଗମ୍ବରୀୟ ଅଧ୍ୟୟନକାରୀ ଜଣେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆତ୍ମସାତ କରିବାକୁ ପଡ଼ୁଥିବା ତିନୋଟି ପୟଗମ୍ବରୀୟ ପରୀକ୍ଷାର ପ୍ରଥମଟି। ପରବର୍ତ୍ତୀ ପରୀକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ଯାହାକୁ “ଖାଇବା” ଆବଶ୍ୟକ, ସେହିଥି ଏହା।

ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଲେଖାଗୁଡ଼ିକରେ ଏକାଧିକଥର ଉଦ୍ଧୃତ କରାଯାଇଥିବା ପରି, *Early Writings* ରେ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଇତିହାସର ତିନି-ପଦୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସେ ମିଲରାଇଟ୍ ଇତିହାସର ତିନି-ପଦୀୟ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ସେ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସମୟରେ ଯେମାନେ ଯୋହନଙ୍କ ସନ୍ଦେଶକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କଲେ, ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷାରୁ କୌଣସି ଲାଭ ପାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ପ୍ରସଙ୍ଗଟି, ଯେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ତାହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଏ ଯେ, ମିଲରାଇଟ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷା ଥିଲେ ଉଇଲିୟମ୍ ମିଲର୍, ଯାହାଙ୍କୁ ସିଷ୍ଟର ହ୍ୱାଇଟ୍ ଉଭୟ ଯୋହନ ବପ୍ତିସ୍ତା ଏବଂ ଏଲିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ପରୀକ୍ଷାର ସେହି ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି ଯେ ଦାନିଏଲ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ଏଲିୟାଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ। ଯଦି ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଏ, ତେବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରୁ କୌଣସି ଲାଭ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ।

ଯୀଶୁ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୂତ ନିଜନିଜ ଇତିହାସରେ ବାପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୂତଙ୍କ ପରେ ଆସିଥିଲେ। ଯୀଶୁଙ୍କ ପରେ କ୍ରୁଶର ବିଚାର ଘଟିଲା, ଏବଂ ତଦନ୍ତମୂଳକ ବିଚାର ଆରମ୍ଭ ହେବାବେଳେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଆସିଲେ। କ୍ରୁଶ ସମୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନିରାଶା ୨୨ ଅକ୍ଟୋବର ୧୮୪୪ ର ମହାନ ନିରାଶାକୁ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବେ ସୂଚିତ କରେ। ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି ଏଲିୟାହ, ଯେପରି ବାପ୍ତିସ୍ମାଦାତା ଯୋହନ ଏବଂ ୱିଲିଆମ୍ ମିଲରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରୁ ପୃଥକ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ସେହି ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକ ମିଶି ହେଉଛି ସନାତନ ସୁସମାଚାର, ଯାହା ସଦା ଏକ ତ୍ରି-ପଦକ୍ରମିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରୀକ୍ଷାର ବାର୍ତ୍ତା, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ଉପାସକମାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶ୍ରେଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏବଂ ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୃଥକ କରେ। ଏହିପରି, ଯଦି ସେହି ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପୃଥକ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେହା ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁସମାଚାର ହେବ।

ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତଙ୍କୁ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଏବଂ ଏହା ମରୁଭୂମିରେ ଡାକୁଥିବା ସ୍ୱରକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ମରୁଭୂମିକୁ ଛିତରିଯିବାର ଏକ କାଳରୂପେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି, ଯେଠାରେ ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ ଓ ସେନାଦଳ ପାଦତଳରେ ଦଳିତ ହେଉଛନ୍ତି। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିଏଲ ମରୁଭୂମିରେ ଅଛନ୍ତି, ଛିତରାଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ଏବଂ ଦାସତ୍ୱରେ ପତିତ। ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟର ସନ୍ଦେଶ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟର ସନ୍ଦେଶ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ, ଯେଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଲେବୀର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଚୁକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଲେବୀର ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିର୍ବାଚିତ ଜନମାନଙ୍କର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ଆରୋଣଙ୍କ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ସେମାନେ ମୋଶାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ; ଏବଂ ଦାନିଏଲର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ମଧ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମାର ସଙ୍କଟକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ।

ଶଦ୍ରକ୍, ମେଶକ୍ ଏବଂ ଅବେଦ୍ନେଗୋ ସେହି ଲେବୀୟମାନଙ୍କ ସଦୃଶ, ଯେମାନେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିର “ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି” ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ଅଗ୍ରିମଭାବେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲେ। ସେହି ଆନୁଷ୍ଠାନରେ ନେବୁଖଦ୍ନେଜ୍ଜର ବାଦ୍ୟବୃନ୍ଦର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରେ, ଟାୟରର ବେଶ୍ୟା ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଗାଏ, ଏବଂ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ନମସ୍କାର କରି ପରେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଘିରି ସଙ୍ଗୀତର ତାଳେ ନିର୍ବସ୍ତ୍ର ହୋଇ ନାଚେ।

ଦାନିଏଲ ଓ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ପୁସ୍ତକ ଏକେଇ ପୁସ୍ତକ, ଏବଂ ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ଭାବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଏବେ ସେହି ପୁସ୍ତକକୁ ଅମୋହରିତ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ସେ ସେହି ପୁସ୍ତକରେ ଯେ ପ୍ରଥମ ସତ୍ୟକୁ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ତାହା ହେଉଛି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା। ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟ, ସେହି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଅଟେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚୌଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେହି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକ, ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଥିଲେ ବୋଲି ସ୍ୱୀକୃତ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚୌଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେମାନେ ଆକାଶମଣ୍ଡଳରେ ଉଡ଼ୁଛନ୍ତି; ଏହିପରି ଭାବରେ, ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ବାର୍ତ୍ତାକୁ ସେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟରେ, ସେହି ବାର୍ତ୍ତାକୁ ବିଶ୍ୱଙ୍କ ପାଖକୁ ବହନ କରୁଥିବା ପୁରୁଷ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଅନୁଭବ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚୌଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ବାହ୍ୟ ସତ୍ୟର ରେଖା, ଯାହା ପ୍ରତୀକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଦୂତଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଅନନ୍ତ ସୁସମାଚାର, ଏବଂ ସେହି ତିନି ଦୂତଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା, ଦାନିଏଲର ପ୍ରଥମ ତିନି ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସତ୍ୟର ରେଖା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଆଣାଯାଏ।

ପ୍ରଥମ ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ସେହି ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା ଯେ, ସେହି ତିନୋଟି ସନ୍ଦେଶ ଏକ ତିନି-ପଦକ୍ରମୀୟ ପରୀକ୍ଷା-ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯାହା ଏକ ଆହାର-ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପରୀକ୍ଷାରୁ ଗଠିତ, ତାହାପରେ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ପରୀକ୍ଷା ଆସେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ଏକ ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରେ। ନିଶ୍ଚୟ, ସେହି ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାକୁ ନାମକରଣ କରିବାର ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି, କିନ୍ତୁ ସେହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସହଜରେ ଦେଖାଯାଇପାରେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇପାରେ। ଏହି ତିନୋଟି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଏକାସାଥିରେ ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ସ୍ୱୀକୃତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇ ଓ ତିନିର ପ୍ରକୃତ ଇତିହାସ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଦିନ, କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ, କିମ୍ବା କୁଡ଼ି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲା କି ନାହିଁ, ତାହାର କୌଣସି ପ୍ରସଙ୍ଗ ନାହିଁ; ସେମାନେ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଭାବରେ ତିନୋଟି ପରୀକ୍ଷାର କ୍ରମୋନ୍ନତ ପରୀକ୍ଷଣକୁ ଚିତ୍ରଣ କରୁଛନ୍ତି। ନେବୂଖଦ୍ନେଜର ଚମକିଉଠିଲେ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ ଯେ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା ଦାନିଏଲଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଜାଣିପାରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେହି ସ୍ୱପ୍ନର ଏମିତି ଦୃଢ଼ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ଯେ, ତାହାକୁ କେବଳ ସତ୍ୟ ଭାବେ ମାତ୍ର ବୁଝାଯାଇପାରୁଥିଲା। ତଥାପି ଅଧ୍ୟାୟ ତିନିରେ, ନେବୂଖଦ୍ନେଜର ଅଧ୍ୟାୟ ଦୁଇର ଦ୍ୱିତୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହେଲେ, କାରଣ ସେ ଗୁପ୍ତ ସ୍ୱପ୍ନର ଦୈବୀ ଅର୍ଥକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରକାଶନଠାରୁ ନିଜର ଗର୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ମାନବୀୟ ଇଚ୍ଛାକୁ ଉପରେ ସ୍ଥାନ ଦେବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ।

ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରିବା ସମୟରେ, ସେ ତୃତୀୟ—ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷାରେ ବିଫଳ ହେଲା। ଶଦ୍ରକ୍, ମେଶକ୍ ଓ ଅବେଦ୍ନେଗୋ ସେହି ଲିଟମସ୍ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ନବୂଖଦ୍ନେଜର ପଶୁର ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କଲା ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମୋହର ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ପ୍ରଥମ ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଚୌଦ ଅଧ୍ୟାୟର ତିନିଜଣ ଦୂତଙ୍କ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଯେତେ ସରଳ ପ୍ରତୀତ ହୁଏ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଏତେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ସାଧାରଣତଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଥାରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ତଥାପି ସେମାନେ ବାସ୍ତବରେ ସମ୍ଭବତଃ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟର ସର୍ବାଧିକ ଗଭୀର ତିନିଟି ଅଧ୍ୟାୟକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି।

ଆସନ୍ତା ଲେଖାରେ ଆମେ ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକର ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ଅଗ୍ରସର ହେବୁ।