ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ଏକଶେ ଏକଷଠିଟିଏ

ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅନେକେ ଉଠିଦାଉଥିବେ; ତୋର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଲୁଟେରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ଦାନିୟେଲ 11:14।

“ଯେତେବେଳେ ଆମୋରୀୟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ଅଧର୍ମର ପରିମାଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ଦେବଙ୍କର ଜନ, ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଦିଆଗଲା। ଯେତେବେଳେ ଇସ୍ରାଏଲ, ଅନ୍ୟଜାତିମାନଙ୍କର ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ଅଧର୍ମର ପାତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା, ତେବେ ଦେବ ବାବିଲୋନର ରାଜ୍ୟକୁ ଉତ୍ଥାପନ କଲେ, ଏବଂ ସବୁ କିଛି ଛିନିନେଲେ। ଯେତେବେଳେ ବାବିଲୋନ ନିଜ ଅଧର୍ମର ପାତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସେହି ଶକ୍ତି ପାରସୀକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଗଲା। ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ପାରସୀମାନଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟତା ଦ୍ୱାରା ସେହି ଦୂତ ପଛକୁ ଫେରାଇଦିଆଗଲେ, ତେବେ ଗ୍ରୀସର ଅଧିପତି ଆସି ସେହିକୁ ସଫା କରି ଦୂର କରିଦେଉଛି।”

“ଏବଂ ଗ୍ରୀସିଆର ଶକ୍ତି କେତେଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିବାକୁ ଥିଲା? ସେ କେବେ ଭଙ୍ଗିତ ହେବାକୁ ଥିଲା? ‘ଯେତେବେଳେ ଅତିକ୍ରମକାରୀମାନେ ତାଙ୍କର ପରିପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିବେ।’ ସେହି ଜାତି ତାହାର ଅଧର୍ମର ପରିମାଣ ପୂରଣ କରିନଥିଲା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବସ୍ଥିତ ରହେ, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେହି ଶକ୍ତି ଅନ୍ୟ ଏକ ରାଜ୍ୟଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରାଯାଏ। ଯେଉଁ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହା ହସ୍ତାନ୍ତର କରାଯାଇଥିଲା ସେହି ହେଉଛି ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି, ଯଥା ଆମେ ଦାନିଏଲ 11:14ରୁ ଜାଣୁଛୁ। ‘ଏବଂ ସେହି ସମୟମାନଙ୍କରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅନେକେ ଉଠିବେ; ତୋର ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ।’ ପାଠ୍ୟର ପାର୍ଶ୍ୱ-ଟୀକା ଯେପରି କହେ, ଏହି ଜାତିକୁ ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କର ଜାତି—ଦୁଷ୍କର୍ମୀମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ—ରୂପେ ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି।”

“ଏହିମାନେ ସେହି ଲୋକ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଜ୍ୟ ଦିଆଯାଇଛି, ଏବଂ କାହିଁକି?—‘ଲୁଟେରାମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ପାଇଁ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ।’ ଯେତେବେଳେ ଏହି ଜାତି ଦୃଶ୍ୟପଟରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେତେବେଳେ ସେହି ବସ୍ତୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ଯାହା ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଯାହା ଦର୍ଶନର ଗୋଟିଏ ମହାନ ବିଷୟ, ସେହି ଦର୍ଶନର ଧାରାରେ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ଚିହ୍ନ, ଯାହାକି ସମସ୍ତ ଯୁଗ ପାଇଁ ଈଶ୍ୱର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଇଛନ୍ତି।” A. T. Jones, The Columbian Year and the Meaning of the Four Centuries, 6.

ଯେଉଁଠାରେ ଦର୍ଶନ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ୟବସ୍ଥା ପାଳନ କରେ, ସେ ଧନ୍ୟ। ହିତୋପଦେଶ 28:14.

ମୁଁ ମୋର ପହରାସ୍ଥଳରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବି, ଏବଂ ଦୁର୍ଗମିନାର ଉପରେ ନିଜକୁ ସ୍ଥାପନ କରିବି; ସେ ମୋତେ କ’ଣ କହିବେ, ଏବଂ ମୋତେ ତାଡନା କରାଯିବାବେଳେ ମୁଁ କ’ଣ ଉତ୍ତର ଦେବି, ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ମୁଁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିବି। ତାହାପରେ ସଦାପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, “ଦର୍ଶନକୁ ଲେଖ, ଏବଂ ତାହାକୁ ପଟ୍ଟିକାମାନଙ୍କ ଉପରେ ସ୍ପଷ୍ଟରୂପେ ଲେଖ, ଯେପରି ଯେଉଁଜଣ ତାହା ପଢ଼େ ସେ ଦୌଡ଼ିପାରିବ। କାରଣ ଏହି ଦର୍ଶନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ପାଇଁ ଅଧୁନା ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ଶେଷକାଳରେ ସେ କହିବ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ହେବ ନାହିଁ। ଯଦ୍ୟପି ତାହା ବିଳମ୍ବ ହୁଏ, ତଥାପି ତାହା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର; କାରଣ ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ, ବିଳମ୍ବ କରିବ ନାହିଁ।” ହବକ୍କୂକ ୨:୧–୩।

ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଅନେକେ ଉଠିଦାଉଁଥିବେ; ଏହାସହ ତୁମ ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଷ୍ଟଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ଆପଣମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ କରିବେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ। ତେଣୁ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଆସି ଏକ ମାଟିଆ ଗଡ଼ ତିଆରି କରିବେ, ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଦୃଢ଼କୋଟିତ ନଗରଗୁଡ଼ିକୁ ଦଖଳ କରିବେ; ଦକ୍ଷିଣର ସେନାବଳ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ନାହିଁ ତାହାଙ୍କ ଚୟିତ ଲୋକମାନେ; ଏବଂ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ କୌଣସି ଶକ୍ତି ରହିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେ ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଆସିବେ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କରିବେ, ଏବଂ କେହି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ; ସେ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବେ, ଯାହା ତାଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମୀଭୂତ ହେବ। ସେ ନିଜ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟର ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ମନୋନିବେଶ କରିବେ, ଏବଂ ସତ୍ପାଥିକମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ; ଏପରି ସେ କରିବେ: ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ ନାରୀମାନଙ୍କର କନ୍ୟା ଦେବେ, ତାହାକୁ ଦୁଷିତ କରିବା ପାଇଁ; କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦୃଢ଼ ରହିବେ ନାହିଁ, ନାହିଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ହେବେ। ଦାନିଏଲ 11:14–17.

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏଠାରୁ ଏକ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ବାହାରିଲା, ଯାହା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଦେଶର ଦିଗକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହାନ ହୋଇଉଠିଲା। ଦାନିୟେଲ 8:9.

“ଯଦ୍ୟପି ମିଶର ଉତ୍ତରର ରାଜା ଆଣ୍ଟିଓକସଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିପାରିଲା ନାହିଁ, ତଥାପି ଆଣ୍ଟିଓକସ ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଏବେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିଥିଲେ। କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ଆଉ ଏହି ଉଦୟମାନ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ରହିଲା ନାହିଁ। ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୬୫ ମସିହାରେ ପମ୍ପେୟ ଆଣ୍ଟିଓକସ ଏସିଆଟିକସଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ କରି, ସିରିଆକୁ ଏକ ରୋମୀୟ ପ୍ରାନ୍ତରେ ପରିଣତ କରିଦେବାବେଳେ, ସିରିଆ ବିଜିତ ହୋଇ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲା।”

“ସେହି ଏକେଇ ଶକ୍ତି ପବିତ୍ର ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବାକୁ ଏବଂ ତାହାକୁ ଭକ୍ଷ କରିଦେବାକୁ ଥିଲା। ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୧୬୨ ମସିହାରେ ରୋମ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ସହ ମୈତ୍ରୀ-ସନ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ସମ୍ବନ୍ଧିତ ହେଲା; ଏବଂ ସେହି ତାରିଖରୁ ଏହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପଞ୍ଜିକାରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରେ। ତଥାପି, ଖ୍ରୀ. ପୂ. ୬୩ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକୃତ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଯିହୂଦିୟା ଉପରେ ଅଧିକାର-କ୍ଷେତ୍ର ଅର୍ଜନ କରିନଥିଲା; ଏବଂ ପରେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ପ୍ରକାରରେ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଲା।”

ପନ୍ତୁସ୍‌ର ରାଜା ମିଥ୍ରିଦାତେସ୍‌ଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ଅଭିଯାନରୁ ପମ୍ପେଇ ଫେରିଆସିବାବେଳେ, ଯିହୂଦିଆର ମୁକୁଟ ପାଇଁ ଦୁଇ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ—ହାଇର୍କେନସ୍‌ ଏବଂ ଆରିଷ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌—ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମାମଲା ପମ୍ପେଇଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲା; ସେ ଶୀଘ୍ରେ ଆରିଷ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌ଙ୍କ ଦାବିର ଅନ୍ୟାୟତାକୁ ଅନୁଭବ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଅଭିଲାଷିତ ଆରବରେ ତାଙ୍କର ଅଭିଯାନ ସମାପ୍ତ ହେବାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବିଷୟରେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ପଛକୁ ଡାକି ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏବଂ ପରେ ଫେରିଆସି, ଯାହା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଓ ଉଚିତ ଦିଶିବ ସେହିପରି ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପର ସମାଧାନ କରିବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ। ପମ୍ପେଇଙ୍କ ସତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବିକ ଭାବନାକୁ ଅନୁମାନ କରି, ଆରିଷ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ଯିହୂଦିଆକୁ ଫେରିଗଲେ, ନିଜ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଶସ୍ତ୍ରସଜ୍ଜିତ କଲେ, ଏବଂ ଏକ ସଶକ୍ତ ପ୍ରତିରକ୍ଷାର ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ; କାରଣ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଅନୁମାନ କରିଥିଲେ ଯେ ଏହି ମୁକୁଟ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ, ଏବଂ ସେ କୌଣସି ବିପଦକୁ ଅଣଦେଖା କରି ସେହି ମୁକୁଟକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ସଙ୍କଳ୍ପବଦ୍ଧ ଥିଲେ। ପମ୍ପେଇ ସେହି ପଲାତକଙ୍କ ପଛୁଆଁ ପଛୁଆଁ ଲାଗିରହିଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁସାଲେମ୍‌ର ନିକଟକୁ ଆସୁଥିଲେ, ଆରିଷ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌, ନିଜ ପଥ ସମ୍ପର୍କରେ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ବାହାରିଆସିଲେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ଓ ବିପୁଳ ଧନରାଶି ଦେବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ପରିସ୍ଥିତିକୁ ସମାଧାନ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ପମ୍ପେଇ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସୈନିକମାନଙ୍କ ଏକ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ଗାବିନିଉସ୍‌ଙ୍କୁ ଧନରାଶି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଲେଫ୍ଟେନାଣ୍ଟ-ଜେନେରାଲ୍‌ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁସାଲେମ୍‌କୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସହରର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବନ୍ଦ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ପ୍ରାଚୀରର ଶୀର୍ଷଭାଗରୁ ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ ସହର ସେହି ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିବ ନାହିଁ।

“ଏପରି ପ୍ରକାରରେ ନିର୍ଦ୍ଦଣ୍ଡରେ ଠକାଯିବାକୁ ନ ଦେବା ପାଇଁ, ପମ୍ପେୟ, ଯାହାକୁ ସେ ନିଜ ସହିତ ଅଟକରେ ରଖିଥିଲେ ସେହି ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ ସତ୍ୱରେ ନିଜ ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ଯେରୁଶାଲେମ ବିରୋଧରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସଙ୍କ ପକ୍ଷପାତୀମାନେ ସ୍ଥାନଟିକୁ ପ୍ରତିରକ୍ଷା କରିବା ପକ୍ଷରେ ଥିଲେ; ହାଇର୍କାନୁସଙ୍କ ପକ୍ଷପାତୀମାନେ ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିଦେବା ପକ୍ଷରେ। ପରବର୍ତ୍ତୀମାନେ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଧିକ ଥିବାରୁ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଉଠିବାରୁ, ପମ୍ପେୟଙ୍କୁ ସହରକୁ ମୁକ୍ତ ପ୍ରବେଶ ଦିଆଗଲା। ତାହାପରେ ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ ମନ୍ଦିର ପର୍ବତକୁ ପଶ୍ଚାଦପସରଣ କଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରତିରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଯେତେ ଦୃଢ଼ସଂକଳ୍ପିତ ଥିଲେ, ପମ୍ପେୟ ସେତିକି ଦୃଢ଼ସଂକଳ୍ପିତ ଥିଲେ ତାହାକୁ ବଶୀଭୂତ କରିବାକୁ। ତିନି ମାସର ଶେଷରେ ପ୍ରାଚୀରରେ ଏକ ଏମିତି ଫାଟ ହେଲା ଯାହା ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା, ଏବଂ ସ୍ଥାନଟି ତଳୱାରର ଧାରରେ ଦଖଳ କରାଗଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭୟାବହ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡରେ ବାର ହଜାର ଲୋକ ନିହତ ହେଲେ। ଐତିହାସିକ କହନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ଦୈବୀ ସେବାରେ ନିୟୋଜିତ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ହସ୍ତ ଏବଂ ଅଚଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କ ପ୍ରଚଳିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖୁଥିବା ଦେଖିବା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା, ମନେ ହେଉଥିଲା ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଉନ୍ମତ୍ତ କୋଳାହଳ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଚେତନ; ଯଦ୍ୟପି ସେମାନଙ୍କ ଚାରିଦିଗରେ ସେମାନଙ୍କ ମିତ୍ରମାନେ ବଧ ହେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଯଦ୍ୟପି ପ୍ରାୟତଃ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ରକ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ବଳିମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ସହିତ ମିଶିଯାଉଥିଲା।”

“ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷ କରି, ପୋମ୍ପେୟ ଯେରୁଶାଲେମର ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ, ଯିହୂଦିଆର ଅଧିକାରକ୍ଷେତ୍ରରୁ କିଛି ନଗରକୁ ସିରିଆର ଅଧିକାରକ୍ଷେତ୍ରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କଲେ, ଏବଂ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ କର ଆରୋପ କଲେ। ଏହିପରିଭାବେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ବିଜୟାଧିନତା ଦ୍ୱାରା ଯେରୁଶାଲେମ ସେହି ଶକ୍ତିର ହସ୍ତଗତ ହେଲା, ଯାହା ତାହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଗ୍ରାସ କରିଦେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ‘ମହିମାମୟ ଦେଶ’କୁ ନିଜ ଲୋହମୟ ଗ୍ରହଣରେ ଧରି ରଖିବାକୁ ଥିଲା।”

“‘ପଦ 17. ସେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟର ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ମୁହଁ ସ୍ଥିର କରିବ, ଏବଂ ସରଳଜନମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ରହିବେ; ଏପରି ସେ କରିବ; ଏବଂ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର କନ୍ୟାକୁ ଦେବ, ତାହାକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ; କିନ୍ତୁ ସେ ତାହାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସ୍ଥିର ରହିବ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ପାଇଁ ହେବ ନାହିଁ।’”

“ବିଶପ୍ ନ୍ୟୁଟନ୍ ଏହି ପଦ ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ପାଠ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଅର୍ଥକୁ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଥିବା ପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ, ଯଥା: ‘ସେ ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟରେ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ମୁହଁ ସ୍ଥିର କରିବ।’ ପଦ 16 ଆମକୁ ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସିରିଆ ଏବଂ ଯିହୂଦିଆର ବିଜୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଯାଇଥିଲା। ରୋମ ପୂର୍ବରୁ ମାସେଡୋନ ଏବଂ ଥ୍ରେସ୍‌କୁ ବିଜୟ କରିଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ମିଶର ହିଁ ଆଲେକ୍‌ଜାଣ୍ଡରଙ୍କ ‘ସମଗ୍ର ରାଜ୍ୟ’ର ଯାହା ଅବଶିଷ୍ଟ ଥିଲା, ସେଥିରେ ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିର ଅଧୀନତାକୁ ଆଣାଯାଇନଥିଲା; ଏବେ ସେହି ଶକ୍ତି ସେହି ଦେଶରେ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ମୁହଁ ସ୍ଥିର କଲା।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 258–260.

ମୁଁ ସେଇ ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ଦେଖୁଥିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ଶିଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ମୂଳସହିତ ଉପଡ଼ାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ଏହି ଶିଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ଚକ୍ଷୁ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା, ଏବଂ ବହୁତ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଗୋଟିଏ ମୁଖ ଥିଲା। … ଏବଂ ତାହାର ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟଟି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା ଏବଂ ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ତିନୋଟି ପଡ଼ିଗଲା; ସେହି ଶିଙ୍ଗ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା ଏବଂ ଯାହାର ମୁଖ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାର ଦେଖାଶୁଣା ତାହାର ସହଚରମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରବଳ ଥିଲା। ଦାନିଏଲ 7:8, 20.

“‘ପଦ ୮। ମୁଁ ସେହି ଶୃଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ବିଚାର କରୁଥିଲି, ଏବଂ ଦେଖ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶୃଙ୍ଗ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଥମ ଶୃଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନୋଟି ମୂଳସହିତ ଉପାଡ଼ି ଦିଆଗଲା; ଏବଂ ଦେଖ, ଏହି ଶୃଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ଚକ୍ଷୁ ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ଗୋଟିଏ ମୁଖ ଥିଲା।’”

“ଦାନିୟେଲ ସେହି ଶିଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ବିଚାର କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଅସାମାନ୍ୟ ଗତିବିଧିର ଚିହ୍ନ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ (ପ୍ରଥମେ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ପରେ ତାହାର ସହଚରମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ସୁଦୃଢ଼) ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉପରକୁ ଉଠିଆସିଲା। ସେ ନିଜ ପାଇଁ ଶାନ୍ତଭାବେ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ଖୋଜି ତାହାକୁ ପୂରଣ କରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଲା ନାହିଁ; ତାହାକୁ ଅନ୍ୟ କେତେକଙ୍କୁ ପଛକୁ ଠେଲିଦେଇ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଦଖଲ କରିବାକୁ ହେଲା। ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ତିନୋଟି ରାଜ୍ୟ ଉପାଡ଼ି ଦିଆଗଲା। ଏହି ଛୋଟ ଶିଙ୍ଗ, ଯେପରି ଆମେ ପରେ ଅଧିକ ପୂର୍ଣ୍ଣଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିବାର ଅବସର ପାଇବୁ, ପାପାସୀ ଥିଲା। ତାହାର ସମ୍ମୁଖରେ ଉପାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିବା ସେହି ତିନୋଟି ଶିଙ୍ଗ ଥିଲେ ହେରୁଲି, ଅଷ୍ଟ୍ରୋଗୋଥ, ଏବଂ ଭ୍ୟାଣ୍ଡାଲ। ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପାଡ଼ି ଦିଆଯାଇଥିବାର କାରଣ ହେଉଛି, ସେମାନେ ପାପାଳ ପଦାନୁକ୍ରମର ଶିକ୍ଷା ଓ ଦାବିଗୁଡ଼ିକର ବିରୋଧୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ରୋମର ବିଶପଙ୍କର କଲିସିଆଉପରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରାଧାନ୍ୟର ମଧ୍ୟ ବିରୋଧୀ ଥିଲେ।”

“ଏବଂ ‘ଏହି ଶିଙ୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ଆଖି ପରି ଆଖି ଥିଲା, ଏବଂ ଏକ ମୁଖ ଥିଲା, ଯାହା ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କୁହୁଥିଲା,’—ସେହି ଆଖିମାନେ ପୋପୀୟ ପଦାନୁକ୍ରମର ଚାତୁର୍ୟ, ଭେଦକଶକ୍ତି, କୁଟିଳତା, ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶିତାର ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରତୀକ; ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ କଥା କହୁଥିବା ସେହି ମୁଖ ହେଉଛି ରୋମର ବିଶପମାନଙ୍କର ଅହଂକାରପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାବିମାନଙ୍କର ଯଥାର୍ଥ ପ୍ରତୀକ।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 132–134.

କେହି କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ ଠକାନ୍ତୁ ନାହିଁ; କାରଣ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ଘଟିବା ପୂର୍ବରୁ, ଏବଂ ପାପର ସେହି ମନୁଷ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ବିନାଶର ପୁତ୍ର, ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ପୂର୍ବରୁ, ସେହି ଦିନ ଆସିବ ନାହିଁ। ସେ ଯାହା କି ଇଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ପୂଜ୍ୟ ବୋଲି ଗଣ୍ୟ ହୁଏ, ସେସବୁର ବିରୋଧ କରେ ଏବଂ ସେସବୁଠାରୁ ନିଜକୁ ଉଚ୍ଚ କରେ; ଏପରିକି ସେ ନିଜକୁ ଇଶ୍ୱର ବୋଲି ଦର୍ଶାଇ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଇଶ୍ୱର ଭାବରେ ବସିଥାଏ। ତୁମ୍ମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଏହି ସବୁ କଥା ତୁମ୍ମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲି ବୋଲି, ତୁମେ କି ସ୍ମରଣ କରୁନାହାଁ? ଏବଂ ଏବେ ତୁମେ ଜାଣୁଛ, କ’ଣ ତାହାକୁ ରୋକି ରଖିଛି, ଯେପରି ସେ ତାହାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ପ୍ରକାଶ ପାଉ। 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:3–6।

ପ୍ରେରିତ ପୌଲ ଥେସଲନୀକୀୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ରରେ ସେହି ମହାଧର୍ମତ୍ୟାଗର ପୂର୍ବବାଣୀ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ ପୋପତନ୍ତ୍ରୀୟ ଶକ୍ତିର ସ୍ଥାପନ ହେବ। ସେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦିନ ଆସିବ ନାହିଁ, “ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମତ୍ୟାଗ ନ ଘଟିଲେ, ଏବଂ ସେହି ପାପପୁରୁଷ, ଅର୍ଥାତ୍ ବିନାଶର ସନ୍ତାନ, ପ୍ରକାଶିତ ନ ହେଲେ; ଯେ ସେହି ସବୁ କିଛିର ବିରୋଧ କରେ ଏବଂ ନିଜକୁ ସେସବୁଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରେ, ଯାହାକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ କିମ୍ବା ପୂଜା କରାଯାଏ; ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯେ ସେ ଈଶ୍ୱରରୂପେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ବସେ, ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ।” ଏବଂ ଅଧିକରେ, ପ୍ରେରିତ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ସତର୍କ କରନ୍ତି ଯେ, “ଅଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ଶକ୍ତି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଅଛି।” 2 ଥେସଲନୀକୀୟ 2:3, 4, 7। ସେହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ, ମଣ୍ଡଳୀ ଭିତରକୁ ଚୁପଚାପ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ଭ୍ରାନ୍ତିମାନେ ପୋପତନ୍ତ୍ରର ବିକାଶ ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।

“ସାନେ ସାନେ, ପ୍ରଥମେ ଗୋପନତା ଓ ନୀରବତାରେ, ଏବଂ ପରେ ଯେପରି ଏହା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଲାଭ କଲା, ‘ଅଧର୍ମର ନିଗୂଢ଼ ରହସ୍ୟ’ ତାହାର ଛଳନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଈଶ୍ୱରନିନ୍ଦାମୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇ ନେଲା। ପ୍ରାୟ ଅଗୋଚର ଭାବରେ, ଅନ୍ୟଧର୍ମୀ ପ୍ରଥାମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ କଳିସିଆ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ସମଝୌତା ଓ ଅନୁରୂପତାର ଆତ୍ମା କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦମିତ ରହିଲା, କାରଣ କଳିସିଆ ପୌତ୍ତଳିକତାର ଅଧୀନରେ ଯେ ଭୟାନକ ନିର୍ଯାତନା ସହିଥିଲା। କିନ୍ତୁ ନିର୍ଯାତନା ଥାମିଗଲାପରେ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ରାଜାମାନଙ୍କର ଦରବାର ଓ ପ୍ରାସାଦମାନଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କଲାପରେ, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରେରିତମାନଙ୍କର ନମ୍ର ସରଳତାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ପୌତ୍ତଳିକ ଯାଜକ ଓ ଶାସକମାନଙ୍କର ଆଡମ୍ବର ଓ ଅଭିମାନକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା; ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକ ଆଦେଶମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ମାନବୀୟ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ପରମ୍ପରାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିସ୍ଥାପିତ କଲା। ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅଂଶରେ କନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନଙ୍କର ନାମମାତ୍ର ଧର୍ମାନ୍ତର ବହୁତ ଆନନ୍ଦର କାରଣ ହେଲା; ଏବଂ ଧାର୍ମିକତାର ଗୋଟିଏ ରୂପରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଜଗତ କଳିସିଆ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୁର୍ନୀତିର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲା। ପୌତ୍ତଳିକତା, ଦେଖିବାକୁ ପରାଜିତ ପରି ଲାଗୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବିଜୟୀ ହେଲା। ତାହାର ଆତ୍ମା କଳିସିଆକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କଲା। ତାହାର ମତବାଦ, ଆଚାର-ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଓ କୁସଂସ୍କାରମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ନାମଧାରୀ ଅନୁସରୀମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଉପାସନାରେ ସମ୍ମିଳିତ କରାଗଲା।”

“ପୌରାଣିକ ଧର୍ମ ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମଝୌତାର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ପୂର୍ବକଥିତ ସେହି ‘ପାପର ପୁରୁଷ’ର ବିକାଶ ହେଲା, ଯେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୋଧରେ ରଖେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଉନ୍ନତ କରେ। ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମର ସେହି ବିଶାଳ ପ୍ରଣାଳୀ ହେଉଛି ଶୈତାନଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏକ ଅପୂର୍ବ କୃତି—ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ସିଂହାସନରେ ନିଜକୁ ବସାଇବାରେ ତାହାର ପ୍ରୟାସମାନଙ୍କର ଏକ ସ୍ମାରକ।” The Great Controversy, 49, 50.