ଦାନିଏଲ ପୁସ୍ତକ - ଏକଶେ ତେଷଷ୍ଠିଟିଏ

ମୁଁ ମଧ୍ୟ ମାଦୀୟ ଦାରୀୟବେଶଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥିର କରିବା ଓ ସୁଦୃଢ଼ କରିବା ପାଇଁ ଦାଁଡି ରହିଥିଲି। ଏବେ ମୁଁ ତୋତେ ସତ୍ୟ କହି ଦେଖାଇବି। ଦେଖ, ପାରସରେ ଆଉ ତିନିଜଣ ରାଜା ଉଦ୍ଭବ ହେବେ; ଏବଂ ଚତୁର୍ଥଜଣ ସେମାନଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଧନୀ ହେବ; ଏବଂ ନିଜ ଧନସମ୍ପଦ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଗ୍ରୀସର ରାଜ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବ। ପୁଣି ଜଣେ ପରାକ୍ରମୀ ରାଜା ଉଦ୍ଭବ ହେବେ, ସେ ବିଶାଳ ଅଧିକାର ସହିତ ଶାସନ କରିବେ ଓ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଏବଂ ସେ ଉଦ୍ଭବ ହେବା ପରେ ତାହାର ରାଜ୍ୟ ଭଙ୍ଗ ହେବ, ଓ ଆକାଶର ଚାରି ପବନ ଦିଗକୁ ବିଭକ୍ତ ହେବ; କିନ୍ତୁ ତାହାର ବଂଶଧରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ, ନାହିଁ କି ସେ ଯେପରି ଅଧିକାରରେ ଶାସନ କରିଥିଲା ସେହି ଅନୁସାରେ; କାରଣ ତାହାର ରାଜ୍ୟ ଉପାଡ଼ି ଦିଆଯିବ, ହଁ, ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଦାନିଏଲ 11:1–4.

“ସାଇରସ୍ ବାବିଲୋନକୁ ଅବରୋଧ କଲେ, ଯାହାକୁ ସେ ଖ୍ରୀ.ପୂ. 538 ମସିହାରେ କୌଶଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁକ୍ତିଦ୍ୱାରା ଅଧୀନ କଲେ; ଏବଂ ପାରସୀମାନେ ଯାହାକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ସେହି ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସହିତ, ବାବିଲୋନର ରାଜ୍ୟର ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଶେଷ ହେଲା।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 46.

“ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ [ଅଧ୍ୟାୟ ଆଠ] ଲିପିବଦ୍ଧ ଦର୍ଶନ ବେଲଶଜ୍ଜରଙ୍କ ତୃତୀୟ ବର୍ଷରେ, ଖ୍ରୀ. ପୂ. 538 ରେ, ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେହି ଏକେ ବର୍ଷରେ, ଯାହା ଦାରିୟସଙ୍କ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ [ଅଧ୍ୟାୟ ନଅ] ବର୍ଣ୍ଣିତ ଘଟଣାମାନେ ଘଟିଥିଲା।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

ଏବଂ ଏହି ସମଗ୍ର ଦେଶ ଉଜାଡ଼ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ ହେବ; ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଜାତି ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କୁ ସତ୍ତର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେବା କରିବେ। ଏବଂ ଏହା ଘଟିବ ଯେ, ସତ୍ତର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ମୁଁ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କୁ ଓ ସେହି ଜାତିକୁ, ସେମାନଙ୍କର ଅନ୍ୟାୟ ପାଇଁ, ସଦାପ୍ରଭୁ କହୁଛନ୍ତି, ଏବଂ କଲ୍ଦୀୟମାନଙ୍କର ଦେଶକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବି, ଓ ତାହାକୁ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଉଜାଡ଼ରେ ପରିଣତ କରିଦେବି। ଯିରିମିୟ 25:11, 12.

କାରଣ ପ୍ରଭୁ ଏହିପରି କହନ୍ତି, ବାବିଲରେ ସତ୍ତର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିବି, ଏବଂ ତୁମମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୋର ମଙ୍ଗଳମୟ ବଚନ ପୂରଣ କରି, ତୁମମାନଙ୍କୁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଆଣିବି। ଯିରିମିୟ 25:10।

“ଇ.ପୂ. ୬୦୬ରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସେହି ସତରି ବର୍ଷ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାହାଙ୍କର ସମାପ୍ତି ପ୍ରତି ଅଗ୍ରସର ହେଉଛି ବୋଲି ଦାନିଏଲ ବୁଝିଥିଲେ।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

“ନିର୍ବାସନର ସେହି ସମୟରେ ବାବିଲୋନରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥିବା ଇସ୍ରାଏଲର ସନ୍ତାନମାନେ ଯେପରି ସତ୍ୟରୂପେ ବନ୍ଦୀଦଶାରେ ଥିଲେ, ସେପରି ଏହି ଦୀର୍ଘ ନିର୍ଦୟ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାର ଅବଧିରେ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ସତ୍ୟରୂପେ ବନ୍ଦୀଦଶାରେ ଥିଲା।” Prophets and Kings, 714.

ଏବଂ ସାଢେ ତିନି ଦିନ ପରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରୁ ଜୀବନର ଆତ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ପାଦ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ; ଏବଂ ଯେମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବହୁତ ଭୟ ପଡ଼ିଲା। ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଥିଲା, ଏଠାକୁ ଉପରକୁ ଆସ। ଏବଂ ସେମାନେ ମେଘରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆରୋହଣ କଲେ; ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 11:11, 12.

କାରଣ ପ୍ରଭୁ ସ୍ୱୟଂ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି ସହ, ପ୍ରଧାନଦୂତଙ୍କ ସ୍ୱର ସହ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ତୁରୀଧ୍ୱନି ସହ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅବତରଣ କରିବେ; ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରେ ନିଦ୍ରାଗତ ମୃତମାନେ ପ୍ରଥମେ ଉଠିବେ। 1 ଥେସଲନୀକୀୟ 4:16

କିନ୍ତୁ ପ୍ରଧାନଦୂତ ମିଖାଏଲ୍, ଯେତେବେଳେ ସେ ମୂସାଙ୍କ ଦେହ ବିଷୟରେ ଶୈତାନଙ୍କ ସହ ବିବାଦ କରୁଥିଲେ, ସେ ତାହାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ନିନ୍ଦାତ୍ମକ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିବାକୁ ସାହସ କଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ ତୁମକୁ ତାଡନା କରୁନ୍ତୁ।” ଯୂଦା ୭।

“ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ବାଇବେଲର ସମସ୍ତ ପୁସ୍ତକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସମାପ୍ତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠାରେ ଦାନିୟେଲ ପୁସ୍ତକର ପୂରକ ଅଛି। ଗୋଟିଏ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ; ଅନ୍ୟଟି ପ୍ରକାଶନ। ଯେହି ପୁସ୍ତକ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ ହୋଇଥିଲା, ସେହିଟି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଶେଷ ଦିନସମୂହ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଦାନିୟେଲଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ସେହି ଅଂଶ। ଦୂତ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ‘କିନ୍ତୁ ହେ ଦାନିୟେଲ, ତୁମେ ଏହି କଥାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦ କର, ଏବଂ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁସ୍ତକକୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କର।’ ଦାନିୟେଲ 12:4।” Acts of the Apostles, 585.

“ଆମ ପାଖରେ ହାରାଇବା ପାଇଁ କୌଣସି ସମୟ ନାହିଁ। କ୍ଲେଶମୟ କାଳ ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ଅଛି। ବିଶ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧର ଆତ୍ମାରେ ଆନ୍ଦୋଳିତ ହେଉଛି। ଶୀଘ୍ରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମାନଙ୍କରେ କୁହାଯାଇଥିବା କ୍ଲେଶର ଦୃଶ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଘଟିବ। ଦାନିଏଲର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରାୟ ତାହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୂରଣର ସୀମାକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି। ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣରେ ଯେଉଁ ଇତିହାସର ଅନେକ ଅଂଶ ଘଟିଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁଣିଥରେ ପୁନରାବୃତ ହେବ।” Manuscript Releases, number 13, 394.

କିନ୍ତୁ ଯେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିବ, ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ, ଏବଂ କେହି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ; ଏବଂ ସେ ମହିମାମୟ ଦେଶରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବ, ଯାହା ତାଙ୍କ ହସ୍ତଦ୍ୱାରା ଭସ୍ମୀଭୂତ ହେବ। ଦାନିଏଲ 11:16.

“ଯଦିଓ ମିଶର ଉତ୍ତରଦିଗର ରାଜା ଆନ୍ତିଓକସଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ରହିପାରିଲା ନାହିଁ, ତଥାପି ଆନ୍ତିଓକସ ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଯେମାନେ ଏବେ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସିଥିଲେ। ଏହି ଉଦୟମାନ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଆଉ କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ରହିଲା ନାହିଁ। ଖ୍ରୀ. ପୂ. 65 ମସିହାରେ, ପମ୍ପେୟ ଆନ୍ତିଓକସ ଏସିଆଟିକସଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ କରି, ସିରିଆକୁ ରୋମୀୟ ପ୍ରାନ୍ତରେ ପରିଣତ କରିଦେବାବେଳେ, ସିରିଆ ଜୟ କରାଗଲା ଏବଂ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ଯୋଗ କରାଗଲା।”

“ସେହି ଏକେ ଶକ୍ତି ପବିତ୍ର ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ତାହାକୁ ଭସ୍ମ କରିବାକୁ ଥିଲା। ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୧୬୧ରେ ରୋମ ଚୁକ୍ତିମୂଳକ ସମ୍ବନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଜନ, ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଲା; ସେହି ତାରିଖଠାରୁ ସେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ କାଳପଞ୍ଜିରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ଧାରଣ କରେ। ତଥାପି, ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୬୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକୃତ ବିଜୟ ଦ୍ୱାରା ଯିହୂଦିଆ ଉପରେ ଅଧିକାରକ୍ଷେତ୍ର ଲାଭ କରିନଥିଲା; ଏବଂ ତାହା ପରେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ପ୍ରକାରରେ।”

“ପନ୍ଟୁସ୍‌ର ରାଜା ମିଥ୍ରିଡାଟିସ୍‌ଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ଅଭିଯାନରୁ ପମ୍ପେଇଙ୍କ ଫେରାର ସମୟରେ, ଯିହୂଦିଆର ରାଜମୁକୁଟ ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, ହାଇର୍କାନୁସ୍‌ ଓ ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌, ସଂଘର୍ଷ କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ମାମଲା ପମ୍ପେଇଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଲା; ସେ ଶୀଘ୍ରେ ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌ଙ୍କ ଦାବିର ଅନ୍ୟାୟତା ବୁଝିପାରିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ଆରବିଆକୁ ତାଙ୍କ ଅଭିଯାନ ସମାପ୍ତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ବିଷୟରେ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏବଂ ପରେ ଫେରିଆସି ଯାହା ନ୍ୟାୟସଂଗତ ଓ ଯଥୋଚିତ ପ୍ରତୀତ ହେବ, ସେହିପରି ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟ ସମାଧାନ କରିଦେବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଲେ। ପମ୍ପେଇଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ମନୋଭାବକୁ ଅନୁମାନ କରି, ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଯିହୂଦିଆକୁ ଫେରିଗଲେ, ନିଜ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ କରିଲେ, ଏବଂ ଏକ ପ୍ରବଳ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ; ଯେହେତୁ ସେ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ରାଜମୁକୁଟ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିର୍ଣ୍ଣିତ ହେବ, ତେଣୁ ସେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିରଖିବାକୁ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ ହେଲେ। ପମ୍ପେଇ ସେହି ପଳାତକଙ୍କୁ ଘନିଷ୍ଠ ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମ୍‌ର ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଆରିସ୍ଟୋବୁଲୁସ୍‌ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟପଦ୍ଧତି ପ୍ରତି ଅନୁତାପ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ କରିବା ପାଇଁ ବାହାରିଲେ, ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ ଓ ବହୁତ ବଡ଼ ପରିମାଣର ଧନରାଶି ଦେବାର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ବିଷୟଟିକୁ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ପମ୍ପେଇ, ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କ ଏକ ଦଳର ନେତୃତ୍ୱରେ ଗାବିନିୟୁସ୍‌ଙ୍କୁ ଧନରାଶି ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ଲେଫ୍ଟେନାଣ୍ଟ-ଜେନେରାଲ୍‌ ଯେତେବେଳେ ଯେରୁଶାଲେମ୍‌ରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ସହରର ଦ୍ୱାରଗୁଡ଼ିକ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବନ୍ଦ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ପ୍ରାଚୀରର ଶୀର୍ଷଠାରୁ ତାଙ୍କୁ କୁହାଗଲା ଯେ ସହର ସେହି ଚୁକ୍ତିକୁ ମାନିବ ନାହିଁ।”

“ଏହି ପ୍ରକାରେ କୌଣସି ଦଣ୍ଡ ବିନା ଠକାଯିବାକୁ ପୋମ୍ପେୟ ସମ୍ମତ ନହୋଇ, ଆରିସ୍ଟୋବୁଲସ୍‌ଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ନିଜ ସହିତ ରଖିଥିଲେ, ଶୃଙ୍ଖଳାବଦ୍ଧ କରିଦେଲେ ଏବଂ ତକ୍ଷଣାତ୍ ନିଜ ସମଗ୍ର ସେନାବଳ ସହ ଯିରୂଶାଲେମ ବିରୋଧରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଆରିସ୍ଟୋବୁଲସ୍‌ଙ୍କ ସମର୍ଥକମାନେ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପକ୍ଷରେ ଥିଲେ; ହାଇର୍କାନସ୍‌ଙ୍କ ସମର୍ଥକମାନେ ଫଟକଗୁଡ଼ିକ ଖୋଲିଦେବା ପକ୍ଷରେ ଥିଲେ। ଶେଷୋକ୍ତମାନେ ସଂଖ୍ୟାଗତ ଭାବେ ଅଧିକ ଥିବାରୁ ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇଉଠିବାରୁ, ପୋମ୍ପେୟଙ୍କୁ ନଗରୀରେ ନିର୍ବାଧ ପ୍ରବେଶ ଦିଆଗଲା। ଏହାପରେ ଆରିସ୍ଟୋବୁଲସ୍‌ଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ମନ୍ଦିର-ପର୍ବତକୁ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଯେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପୀ ଥିଲେ, ପୋମ୍ପେୟ ମଧ୍ୟ ତାହାକୁ ଅଧୀନ କରିବା ପାଇଁ ସେତେଇ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପୀ ଥିଲେ। ତିନି ମାସର ଶେଷରେ ପ୍ରାଚୀରରେ ଏମିତି ଏକ ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି କରାଗଲା, ଯାହା ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନଟି ତଳୱାରର ଧାରରେ ଦଖଳ କରାଗଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭୟାବହ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡରେ ବାରହଜାର ଲୋକ ବଧ ହେଲେ। ଇତିହାସକାର କହନ୍ତି, ସେ ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ସେବାରେ ନିୟୁକ୍ତ ଯାଜକମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ ହସ୍ତରେ ଏବଂ ଅଚଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟସହ ନିଜମାନଙ୍କର ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅବିରତ ଚାଲୁ ରଖୁଥିବା ଦେଖିବା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମର୍ମସ୍ପର୍ଶୀ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଚାଲିଥିବା ଉନ୍ମତ୍ତ କୋଳାହଳ ସମ୍ପର୍କରେ ସଚେତନ ନୁହନ୍ତି; ଯଦ୍ୟପି ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ସେମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ବଧ ହେଉଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରାୟଃ ସେମାନଙ୍କ ନିଜ ରକ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ବଳିଦାନମାନଙ୍କର ରକ୍ତ ସହ ମିଶିଯାଉଥିଲା।”

“ଯୁଦ୍ଧର ସମାପ୍ତି କରି, ପମ୍ପେୟ ଯିରୁଶାଲେମର ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ଏବଂ କିଛି ସହରକୁ ଯିହୂଦିଆର ଅଧିକାରକ୍ଷେତ୍ରରୁ ସିରିଆର ଅଧିକାରକ୍ଷେତ୍ରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କଲେ, ଏବଂ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଉପରେ କର ଆରୋପ କଲେ। ଏପରିଭାବେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଯିରୁଶାଲେମ ଜୟଲାଭ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଶକ୍ତିର ହାତରେ ପଡ଼ିଲା, ଯାହା “ମହିମାମୟ ଦେଶ”କୁ ତାହାର ଲୋହମୟ ଗ୍ରହଣରେ ଧରି ରଖିବ, ଯାଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ଗ୍ରସି ନ ଦେଇଥାଏ।” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

“ଏହି ସତ୍ୟ ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିବାଦ କିମ୍ବା ଆନ୍ଦୋଳନ ନାହିଁ, ତାହାକୁ ସେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରିରହିଛନ୍ତି ବୋଲି ନିଷ୍କର୍ଷାତ୍ମକ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଭୟ କରିବା ପାଇଁ କାରଣ ଅଛି ଯେ ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରାନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ପାର୍ଥକ୍ୟ କରୁନଥାଇପାରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରର ଅନୁସନ୍ଧାନ ଦ୍ୱାରା ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ନୂତନ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠେ ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ମତଭେଦ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ ନାହିଁ ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଜେ ନିଜେ ବାଇବେଲ୍ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ନିଶ୍ଚିତ ହେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ସେତେବେଳେ ପୁରାତନ କାଳରେ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ ଅନେକେ ପରମ୍ପରାକୁ ଧରିରହିବେ ଏବଂ କ’ଣର ଉପାସନା କରୁଛନ୍ତି ତାହା ଜାଣିନଥାଇ ଉପାସନା କରିବେ।”

“ମୋତେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ଯେ, ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟର ଜ୍ଞାନ ରହିଛି ବୋଲି ଦାବି କରୁଥିବା ଅନେକେ ନିଜେ କ’ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ତାହା ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରମାଣଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟ ପାଇଁ ଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ସେମାନଙ୍କର ଯଥାର୍ଥ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ନାହିଁ। ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଆସିବାବେଳେ, ଏବେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଚାର କରୁଥିବା କେତେକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜେ ଧାରଣ କରିଥିବା ମତସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ଦେଖିବେ ଯେ, ବହୁତ ବିଷୟ ଏମିତି ଅଛି ଯାହା ପାଇଁ ସେମାନେ କୌଣସି ସନ୍ତୋଷଜନକ କାରଣ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏପରିଭାବେ ପରୀକ୍ଷିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ନିଜ ମହାନ ଅଜ୍ଞତାକୁ ଜାଣିନଥିଲେ। ଏବଂ କଲିସିଆରେ ଅନେକେ ଅଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ଏହାକୁ ସ୍ୱତଃସିଦ୍ଧ ଭାବରେ ଧରିନେଇଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ନିଜେ କ’ଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ତାହା ବୁଝନ୍ତି; କିନ୍ତୁ, ବାଦବିବାଦ ଉଠିନଥିଲେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେମାନେ ନିଜ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ସମାନ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରାଯାଇ ଏବଂ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଏକାକୀ ଓ ନିର୍ଜନଭାବେ ଦାଁଡିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ, ସେମାନେ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେବେ ଯେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଧାରଣା କେତେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଅସଂଗଠିତ। ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଯେ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ସଜୀବ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ ଏକ ବିମୁଖତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବା ଘଟିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ସ୍ଥାନରେ ମାନବୀୟ ଜ୍ଞାନକୁ ରଖାଯାଇଛି।”

“ପରମେଶ୍ୱର ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କରିବେ; ଯଦି ଅନ୍ୟ ଉପାୟ ବିଫଳ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମିଥ୍ୟା ଶିକ୍ଷାମତ ପ୍ରବେଶ କରିବ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଣି ଦେବ, ଏବଂ ଭୁସିକୁ ଗହୁଁଠାରୁ ପୃଥକ କରିଦେବ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଦ୍ରାରୁ ଜାଗିଉଠିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଏହି ସମୟ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆଲୋକ ଆସିଛି। ଏହା ବାଇବେଲ ସତ୍ୟ, ଯାହା ଆମ ଉପରେ ସକ୍ଷାତ୍ ଆସିପଡ଼ୁଥିବା ବିପଦଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏହି ଆଲୋକ ଆମକୁ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଅଧ୍ୟବସାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟୟନ ଏବଂ ଆମେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମତସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିବା ଉଚିତ। ପରମେଶ୍ୱର ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି ଯେ, ସତ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାଟି ଓ ମତସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉପବାସ ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅବିରତ ଭାବେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରାଯାଉ। ବିଶ୍ୱାସୀମାନେ ସତ୍ୟ କ’ଣ ତାହା ସମ୍ବନ୍ଧରେ କଳ୍ପନା ଓ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଧାରଣାମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସେମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବା ଉଚିତ, ଯାହା ଫଳରେ ପରୀକ୍ଷାର ସମୟ ଆସିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜ ବିଶ୍ୱାସ ପାଇଁ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ପରିଷଦମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣି ଦିଆଯିବାବେଳେ, ସେମାନେ ନମ୍ରତା ଓ ଭୟ ସହିତ ନିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଆଶାର କାରଣ ଦେଖାଇବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବେ।”

“ଉତ୍ତେଜିତ କର, ଉତ୍ତେଜିତ କର, ଉତ୍ତେଜିତ କର। ଯେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ଜଗତର ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନ୍ତ ବାସ୍ତବତା ହେବା ଉଚିତ। ଯେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସର ମୂଳଭୂତ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ବୋଲି ମନେ କରୁଛୁ, ସେଗୁଡ଼ିକର ପକ୍ଷସମର୍ଥନ କରିବାବେଳେ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ, ଆମେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏମିତି ଯୁକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ନ ଦିଅଁ, ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ସଠିକ୍ ନୁହେଁ। ଏପରି ଯୁକ୍ତିମାନେ କୌଣସି ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ନୀରବ କରିଦେଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସତ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନିତ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଆମେ ସୁଦୃଢ଼ ଯୁକ୍ତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା କେବଳ ଆମର ବିରୋଧୀମାନଙ୍କୁ ନୀରବ କରିବ ନୁହେଁ, ବରଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ପରୀକ୍ଷଣକୁ ମଧ୍ୟ ସହିବ। ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ବାଦବିବାଦକାରୀ ଭାବେ ଶିକ୍ଷିତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଏହି ବଡ଼ ବିପଦ ରହେ ଯେ, ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଭାବେ ପରିଚାଳନା କରିବେ ନାହିଁ। କୌଣସି ବିରୋଧୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାବେଳେ, କେବଳ ବିଶ୍ୱାସୀଙ୍କୁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦେବାର ଚେଷ୍ଟା କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ତାଙ୍କ ମନରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସଜନ୍ୟ ନିଶ୍ଚୟତା ଜାଗ୍ରତ କରିବା ପରି ଭାବରେ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଆମର ଗଭୀର ଚେଷ୍ଟା ହେବା ଉଚିତ।”

“ମଣିଷର ବୁଦ୍ଧିଗତ ଅଗ୍ରଗତି ଯେତେଇ ହେଉନାହିଁ, ସେ ଏକ କ୍ଷଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ଯେ ଅଧିକ ଆଲୋକ ପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗଭୀର ଓ ଅବିରତ ଅନୁସନ୍ଧାନର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏକ ଜନସମୂହ ଭାବେ ଆମେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀ ହେବାକୁ ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇଛୁ। ଆମେ ଗଭୀର ଆଗ୍ରହସହିତ ସତର୍କ ରହିବାକୁ ହେବ, ଯେପରି ଈଶ୍ୱର ଆମ ସମ୍ମୁଖରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁଥିବା ଆଲୋକର କୌଣସି କିରଣକୁ ଆମେ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିବୁ। ଆମେ ସତ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଝଲକଗୁଡ଼ିକୁ ଧରିବାକୁ ହେବ; ଏବଂ ପ୍ରାର୍ଥନାମୟ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଆଲୋକ ଲଭ୍ୟ ହୋଇପାରେ, ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯାଇପାରେ।”

“ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ସୁବିଧାରେ ରହି ନିଜମାନଙ୍କର ବର୍ତ୍ତମାନ ଜ୍ଞାନାଲୋକରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଆମେ ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇପାରୁ ଯେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବେ ନାହିଁ। ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି, ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିବା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଏବଂ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ଆଲୋକକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ସଦା ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ଚାଲନ୍ତୁ। ମଣ୍ଡଳୀର ବର୍ତ୍ତମାନ ମନୋଭାବ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତାଜନକ ନୁହେଁ। ଏକ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଏହିଭଳି ଅନୁଭବ କରାଇଛି ଯେ ଅଧିକ ସତ୍ୟ ଓ ଅଧିକତର ଆଲୋକ ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଆମେ ଏମିତି ଏକ ସମୟରେ ବାସ କରୁଛୁ, ଯେତେବେଳେ ଶୟତାନ ଆମର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ଆମର ସମ୍ମୁଖରେ ଓ ପଛରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି; ତଥାପି ଆମେ ଜନସମୂହ ଭାବେ ନିଦ୍ରାଶୟୀ ଅଛୁ। ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଯେ, ତାଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ଏକ ସ୍ୱର ଶୁଣିବାକୁ ମିଳୁ।” Testimonies, volume 5, 707, 708.