ଯେତେବେଳେ ଆମେ ୧୯୮୯ ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟର ଆଦର୍ଶରୂପତାକୁ ପଦ ଦଶର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ବିଚାର କରିବା ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗର ତୃତୀୟ ପିଢିର ଇତିହାସକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ୧୯୧୩ ମସିହାରେ, ପୃଥିବୀର ପଶୁର ରିପବ୍ଲିକାନିଜ୍ମର ଶିଙ୍ଗ ବିଶ୍ୱବାଦୀ ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସହିତ ନିଜର ସମଝୌତାର ପିଢିକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏବଂ ୧୯୧୯ ମସିହାରେ, ସତ୍ୟ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ଶିଙ୍ଗ ଧର୍ମତ୍ୟାଗୀ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟିଜ୍ମର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱବିଦମାନଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ସେହିପରି ଆମେରିକାନ ମେଡିକାଲ ଆସୋସିଏସନ ସହିତ ନିଜର ସମଝୌତାର ପିଢିକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଣାଳୀର ମାନ୍ୟତାକୁ ଜଗତଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କଲା। ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ଜଗତ ସହିତ ଏକ ସମଝୌତାପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ସେହି ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସନ୍ଦେଶର ଦିଗକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଦେବ।

ସେହି ଇତିହାସରେ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଆରମ୍ଭବିନ୍ଦୁ, ଏବଂ ଅନ୍ତିମ ଦିନମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଏକ ମୋଡ଼ ବିନ୍ଦୁକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ଫାତିମାର ଅଲୌକିକ ଘଟଣା 1917 ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର 13 ତାରିଖରେ ପର୍ତ୍ତୁଗାଲର ଫାତିମାରେ ଘଟିଥିଲା। ଏହା ତିନିଜଣ କିଶୋର ମେଷପାଳକ ଶିଶୁ—ଲୁସିଆ ଦୋସ ସାନ୍ତୋସ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଚାଚାତୋ ଭାଇଭଉଣୀ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍କୋ ଓ ଜାସିନ୍ତା ମାର୍ତୋ—ଦ୍ୱାରା ସାକ୍ଷ୍ୟୀକୃତ ମରିଆଙ୍କ ଦର୍ଶନମାଳାର ପରାକାଷ୍ଠା ଥିଲା। ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନାମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ, କୁମାରୀ ମରିଆ, ଯିଏ ଫାତିମାର ଆମର ମାତା ଭାବେ ପରିଚିତ, 1917 ମସିହାର ମେ ରୁ ଅକ୍ଟୋବର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତି ମାସର 13 ତାରିଖରେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲେ।

୧୯୧୭ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୧୩ ତାରିଖରେ ଘଟିଥିବା ଶେଷ ପ୍ରକାଶଦର୍ଶନ ସମୟରେ, ଶିଶୁମାନେ ପୂର୍ବଭାବେ କହିଥିବା ପରି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାର ଆଶାରେ, ଫାତିମା ନିକଟସ୍ଥ କୋଭା ଦା ଇରିଆରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ। ସାକ୍ଷୀମାନଙ୍କ କଥାନୁସାରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ବର୍ଣ୍ଣ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରୁଥିବା, ଘୂରୁଥିବା ଏବଂ ଆକାଶରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ପରି ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିଲା। ଏହି ଘଟଣା “ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ” କିମ୍ବା “ଫାତିମାର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ” ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲା।

ଫାତିମାର ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା କାଥୋଲିକ ଇତିହାସ ଓ ଭକ୍ତିଜୀବନରେ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା, ଏବଂ ବର୍ଷରୁ ବର୍ଷ ଧରି ଏହା ବ୍ୟାପକ ଅଧ୍ୟୟନ, ତର୍କବିତର୍କ, ଓ ଧାର୍ମିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ବିଷୟ ହୋଇଆସିଛି। ଫାତିମାର ଘଟଣାମାନେ ଲୋକପ୍ରିୟ ଭକ୍ତିଚର୍ଚ୍ଚା, ମାରିୟମ-ଭକ୍ତି, ଓ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଳୟସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିଷୟବସ୍ତୁମାନଙ୍କର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଉପରେ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଛି।

୧୯୧୭ ମସିହାର ନଭେମ୍ବର ୭ ତାରିଖରେ ରୁଷିଆରେ ବୋଲ୍ଶେଭିକ ବିପ୍ଳବ ଘଟିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ଭ୍ଲାଦିମିର ଲେନିନ ଏବଂ ବୋଲ୍ଶେଭିକ ପାର୍ଟିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ବୋଲ୍ଶେଭିକ ଶକ୍ତିମାନେ ପେଟ୍ରୋଗ୍ରାଡ୍‌ (ବର୍ତ୍ତମାନର ସେଣ୍ଟ ପିଟର୍ସବର୍ଗ) ରେ ପ୍ରମୁଖ ସରକାରୀ ଭବନ ଓ ପ୍ରାଥମିକ ପାଇପାନ୍ଥିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଦଖଳ କରିଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ୧୯୧୭ ମସିହାର ରୁଷୀୟ ବିପ୍ଳବର ପରିଣତିସ୍ୱରୂପ ଥିଲା, ଯାହା ସେହି ବର୍ଷର ପୂର୍ବାର୍ଧରେ ଘଟିଥିବା ଫେବୃଆରୀ ବିପ୍ଳବ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା; ସେହି ବିପ୍ଳବର ପରିଣାମରେ ଜାର ନିକୋଲାସ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ଅବଦିକେଶନ ଘଟିଲା ଏବଂ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ସରକାର ସ୍ଥାପିତ ହେଲା।

ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ, ବୋଲ୍ଶେଭିକମାନେ ସଫଳତାର ସହିତ ଅସ୍ଥାୟୀ ସରକାରକୁ ପତନ କରାଇ ରୁଷିଆ ଉପରେ ସୋଭିଏତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ବୋଲ୍ଶେଭିକମାନେ ଏକ ସମାଜବାଦୀ ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପନା ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିଜମାନଙ୍କର ବିପ୍ଳବୀୟ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀକୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା ଶିଳ୍ପର ଜାତୀୟକରଣ, ଜମିର ପୁନର୍ବଣ୍ଟନ, ଏବଂ ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧରୁ ରୁଷିଆଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟାହାର। ଅକ୍ଟୋବର ବିପ୍ଳବ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନର ସୃଷ୍ଟିକୁ ନେଇଗଲା ଏବଂ ରୁଷିଆ ଓ ବିଶ୍ୱ ଉଭୟଙ୍କ ଉପରେ ଗଭୀର ଏବଂ ସୁଦୂରପ୍ରସାରୀ ପରିଣାମ ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଯାହା ବିଶତମ ଶତାବ୍ଦୀର ଇତିହାସର ଗତିପଥକୁ ଗଢ଼ି ଦେଲା।

ଯୀଶୁ ଆରମ୍ଭଦ୍ୱାରା ଶେଷକୁ ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କର ଉତ୍ତର ରାଜା ଓ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କର ଆରମ୍ଭକୁ ବୁଝିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରରେ ଚିହ୍ନିତ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଉତ୍ତରର ପ୍ରାକୃତିକ ରାଜାମାନେ ଏପରି ପରିଭାଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି— ଦକ୍ଷିଣ ରାଜା ଭାବେ ମିଶରର ପ୍ରାକୃତିକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଉତ୍ତର ରାଜା ଭାବେ ବାବିଲୋନ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ପ୍ରାକୃତିକ ଭୌଗୋଳିକ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଶାସନ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି।

ଆକ୍ଷରିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କ୍ରୁଶର ସମୟରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପରିଣତ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଚୀନ ଆକ୍ଷରିକ ଇସ୍ରାଏଲ ଆଧୁନିକ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଥିଲା। ଆକ୍ଷରିକ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମ 67 AD ଠାରୁ 70 AD ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଢେ ତିନି ଆକ୍ଷରିକ ବର୍ଷ ଧରି ଆକ୍ଷରିକ ଯେରୁଶାଲେମକୁ ପଦଦଳିତ କଲା, ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ପାପାଲ ରୋମ ସାଢେ ତିନି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବର୍ଷ ଧରି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯେରୁଶାଲେମକୁ ପଦଦଳିତ କଲା।

ଆତ୍ମିକ ବାବିଲୋନକୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସତରରେ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନଙ୍କ ସହ ବ୍ୟଭିଚାର କରୁଥିବା ବେଶ୍ୟା ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ଆତ୍ମିକ ମିଶରକୁ ପ୍ରକାଶିତବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରରେ ନାସ୍ତିକ ଫ୍ରାନ୍ସ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି। ଶେଷ ସମୟରେ 1798 ମସିହାରେ ଯେଉଁ ଆତ୍ମିକ ଉତ୍ତରର ରାଜା ତାହାର ମାରାତ୍ମକ ଘାଉ ପାଇଥିଲା, ଏବଂ ପରେ 1989 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରେ ଆତ୍ମିକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାର ଆଧୁନିକ ପ୍ରକାଶକୁ ପ୍ରତିଘାତ କଲା, ସେହି ଆତ୍ମିକ ଉତ୍ତରର ରାଜାର ଆଧୁନିକ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ—ଉଭୟେ—ଦାନିଏଲ ଏଗାରର ଚାଳିଶତମ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଉଭୟ ଶକ୍ତିର ଶେଷଦିନର ପ୍ରକାଶରେ ତାହାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି 1917 ରୁ 1918 ସମୟସୀମାରେ ଅଛି, ଯାହା ପୃଥିବୀର ପଶୁର ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମଝୌତାର ପିଢ଼ୀର ସେହି ଏକେ ସମୟସୀମା ଅଟେ। ଶେଷକୁ ସଠିକ ଭାବେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ପାଇଁ, ସେହି ଆରମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ଅବଶ୍ୟ ଚିହ୍ନିବା ଦରକାର। ଶେଷଦିନର ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାମାନଙ୍କର ଆରମ୍ଭ ଉଭୟେ ଫ୍ରେନ୍ଚ୍ ବିପ୍ଳବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ।

“ଷୋଡଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସଂସ୍କାର ଆନ୍ଦୋଳନ, ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଖୋଲା ବାଇବେଲ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଇଉରୋପର ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ ପାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲା। କେତେକ ଜାତି ଏହାକୁ ସ୍ୱର୍ଗର ଏକ ଦୂତ ବୋଲି ଆନନ୍ଦର ସହ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ପାପତନ୍ତ୍ର ବହୁ ପରିମାଣରେ ଏହାର ପ୍ରବେଶକୁ ରୋକିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ବାଇବେଲୀୟ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକ, ତାହାର ଉନ୍ନତିକାରକ ପ୍ରଭାବସହିତ, ପ୍ରାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବହିଷ୍କୃତ ହୋଇଗଲା। ଗୋଟିଏ ଦେଶରେ, ଯଦିଓ ଆଲୋକ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା, ତଥାପି ଅନ୍ଧକାର ତାହାକୁ ବୁଝିପାରିଲା ନାହିଁ। ଶତାବ୍ଦୀଧରି ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରମ ଆଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରିଆସିଲେ। ଶେଷରେ ଅଶୁଭ ବିଜୟୀ ହେଲା, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗର ସତ୍ୟକୁ ବାହାରକୁ ଠେଲିଦିଆଗଲା। ‘ଏହାହିଁ ଦଣ୍ଡାଦେଶ, ଯେ, ଆଲୋକ ଜଗତକୁ ଆସିଛି, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆଲୋକଠାରୁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କଲେ।’ ଯୋହନ 3:19। ସେହି ଜାତି ନିଜେ ଚୟନ କରିଥିବା ପଥର ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦିଆଗଲା। ଯେମାନେ ତାଙ୍କର କୃପାଦାନକୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲେ, ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମାର ସଂୟମକାରୀ ପ୍ରଭାବରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଗଲା। ଅଶୁଭକୁ ପରିପକ୍ୱତାକୁ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଗଲା। ଏବଂ ସମଗ୍ର ଜଗତ ଆଲୋକକୁ ସଚେତନଭାବେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ଫଳ ଦେଖିଲା।”

ଫ୍ରାନ୍ସରେ ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଅବିରତ ଚାଲିଥିବା ବାଇବେଲ୍‌ବିରୋଧୀ ଯୁଦ୍ଧ, ଶେଷରେ ବିପ୍ଳବର ଘଟଣାବଳୀରେ ପରିଣତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ସେହି ଭୟାବହ ବିସ୍ଫୋରଣ ରୋମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ଦମନର ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ପରିଣାମ ମାତ୍ର ଥିଲା। ଏହା ପୋପୀୟ ନୀତିର କାର୍ଯ୍ୟସାଧନର ସେହି ସବୁଠାରୁ ଚମତ୍କାରକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତକୁ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କଲା, ଯାହାକି ବିଶ୍ୱ କେବେ ଦେଖିଛି—ଏମିତି ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ, ଯାହା ସେହି ପରିଣାମଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଯେଉଁଦିଗରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ରୋମୀୟ ଚର୍ଚ୍ଚର ଶିକ୍ଷା ଅଭିମୁଖୀନ ହୋଇଆସୁଥିଲା।

“ପାପାଲ ସର୍ବୋଚ୍ଚତ୍ୱର ଯୁଗରେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଦମନ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ପ୍ରକାଶକ ମଧ୍ୟ ‘ପାପର ମଣିଷ’ଙ୍କ ପ୍ରଭୁତ୍ୱରୁ ବିଶେଷକରି ଫ୍ରାନ୍ସ ଉପରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ଭୟାବହ ପରିଣାମଗୁଡ଼ିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି ସୂଚନା ଦେଇଛନ୍ତି।” The Great Controversy, 265, 266.

“ପାପାଳ ସର୍ବୋଚ୍ଚତାର କାଳରେ” ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ଦମନର ଫଳରୂପେ ଫରାସୀ ବିପ୍ଳବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା। ନାସ୍ତିକତାର ଜନ୍ମ—ଯାହା ପରେ ପାପାସତ୍ତାର ମହାଶତ୍ରୁ ହେବାକୁ ଥିଲା—ପାପାସତ୍ତା ନିଜେ ଘଟାଇଥିଲା। ଫରାସୀ ବିପ୍ଳବ 1789 ରୁ 1799 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଫରାସରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ନାସ୍ତିକ ବିପ୍ଳବୀୟ ଆତ୍ମା ଇଉରୋପ ସାରା ଏବଂ ତାହାର ସୀମା ପରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସାରିତ ହେବାକୁ ଜାରି ରହିଲା। ଫରାସରେ ବିପ୍ଳବର ଶେଷ ହେବାର ଏକ ଶତ ଅଠାର ବର୍ଷ ପରେ, ରୁଷିଆରେ ରୁଷି ବିପ୍ଳବ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଫରାସରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ନାସ୍ତିକତାର ବିପ୍ଳବ ରୁଷିଆରେ ସମାପ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ 1917 ମସିହାରେ ରୁଷିଆ ମିଶରର ନାସ୍ତିକତା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ଜାତିର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରତିନିଧି ହେଲା। “ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା” ଭାବେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଡ୍ରାଗନ-ଶକ୍ତି ଫରାସରୁ ରୁଷିଆକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲା।

ଫ୍ରାନ୍ସର ବିପ୍ଲବକୁ ରାଜନୈତିକ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବେ ନେପୋଲିଅନ ବୋନାପାର୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ଅର୍ଥରେ, ମିଶରର ନାସ୍ତିକତା ଦ୍ୱାରା ଆଣାଯାଇଥିବା ଏକ ବିପ୍ଲବରେ ସ୍ଥାପିତ ଜାତିର ପ୍ରଥମ ନେତାଙ୍କୁ ନେପୋଲିଅନ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି। ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ଆତ୍ମମୁଗ୍ଧତା ପୁଟିନଙ୍କ ଆତ୍ମମୁଗ୍ଧତାରେ ଯଥାଯଥ ଭାବରେ ପୁନରାବୃତ ହୋଇଛି।

ନେପୋଲିୟନ୍ ଚିତ୍ରଣ ଓ ପ୍ରଚାରର ଶକ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଚେତନ ଥିଲେ; ପୂର୍ବତନ KGB ଅଧିକାରୀ ପୁଟିନ୍ ମଧ୍ୟ ସେପରି। KGB ପ୍ରଚାରକାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଶେଷ ପାରଦର୍ଶୀ। ନେପୋଲିୟନ୍ ନିଜର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ, ଶକ୍ତି, ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱର ପ୍ରତିଛବିକୁ ସାର୍ବଜନୀନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକ୍ଷେପଣ କରିବାର ଉପାୟ ଭାବେ ପ୍ରତିଚିତ୍ରକଳାର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ସେ ନିଜ ସମୟର କିଛି ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାକାରଙ୍କୁ—ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ Jacques-Louis David, Antoine-Jean Gros, ଏବଂ Jean-Auguste-Dominique Ingres ଆଦି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ—ପ୍ରତିଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।

ଏହି ପୋର୍ଟ୍ରେଟ୍‌ଗୁଡ଼ିକ ନାପୋଲିଅନ୍‌ଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଭଙ୍ଗୀ ଓ ପରିବେଶରେ ଚିତ୍ରିତ କରିଥିଲା, ଯାହାର ପରିସର ସରକାରୀ ରାଜ୍ୟ-ପୋର୍ଟ୍ରେଟ୍‌ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଅଧିକ ଅନୌପଚାରିକ ଦୃଶ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା। ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ନାପୋଲିଅନ୍‌ଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ସ୍ମୃତିଚିହ୍ନ ଭାବେ ମାତ୍ର କାମ କରୁନଥିଲା, ବରଂ ଦେଶୀୟ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ—ଉଭୟ ସ୍ତରରେ ତାଙ୍କର ଛବି ଓ ପ୍ରଭାବ ପ୍ରସାର କରିବାର ଉପକରଣ ଭାବେ ମଧ୍ୟ କାମ କରୁଥିଲା। ପୁତିନ୍‌ ମଧ୍ୟ ନିଜ ପାଇଁ ସେହି ଅଭିନ୍ନ କାମ ସଫଳତାର ସହିତ ସମ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ନିଜଙ୍କ ଅସଂଖ୍ୟ ଛବି ସହିତ—ଏପରି ପରିବେଶମାନଙ୍କରେ ଯେଉଁମାନେ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍‌ର ଯେକୌଣସି ଆଧୁନିକ ପ୍ରଭାବକଙ୍କ ସହିତ ସମକକ୍ଷ ଠାରୁଛନ୍ତି।

ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବର ଆରମ୍ଭରେ ରାଜା, ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ କର୍ମଚାରୀମାନେ ପଦଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲେ। ରୁଷ ବିପ୍ଲବର ଆରମ୍ଭରେ ଜାର, ତାଙ୍କ ପରିବାର ଓ କର୍ମଚାରୀମାନେ ପଦଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲେ। ଫ୍ରାନ୍ସରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ବିପ୍ଲବ ରୁଷରେ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ପରିଣତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବିଷୟ ଅଟେ, ଏବଂ ତେଣୁ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବ୍ୟାଖ୍ୟା-ନିୟମମାନଙ୍କ ଅଧୀନ ଅଟେ। ଯୀଶୁ ସଦା କୌଣସି ବିଷୟର ଶେଷକୁ ତାହାର ଆରମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ତେଣୁ ରୁଷ ବିପ୍ଲବ ହେଉଛି ଫ୍ରେଞ୍ଚ ବିପ୍ଲବର ଶେଷ।

ଭ୍ଲାଦିମିର ପୁଟିନ ଏମିତି ଏକ ଜାତିର ଶେଷ ନେତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେହା ମିଶରର ନାସ୍ତିକତା ଦ୍ୱାରା ଆଣିଦିଆଯାଇଥିବା ଏକ ବିପ୍ଲବରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ରୁଷିଆର ପ୍ରଥମ ନେତା ଥିଲେ ଭ୍ଲାଦିମିର ଲେନିନ। “ଭ୍ଲାଦିମିର” ନାମଟି ସ୍ଲାଭିକ ଉତ୍ପତ୍ତିର, ଏବଂ ଏହା ଦୁଇଟି ଉପାଦାନରୁ ଗଠିତ: “ଭ୍ଲାଦ” ଏବଂ “ମିର”। “ଭ୍ଲାଦ” ସ୍ଲାଭିକ ମୂଳ “ଭ୍ଲାଦେତି” ରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ଶାସନ କରିବା” କିମ୍ବା ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରିବା। “ମିର” ର ଅର୍ଥ “ଜଗତ”। ପ୍ରଥମ ଭ୍ଲାଦିମିର (ଲେନିନ) ଶେଷ ଭ୍ଲାଦିମିର (ପୁଟିନ)-ଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ, ଯିଏ ନାସ୍ତିକତାର ବିପ୍ଲବର ପ୍ରଥମ ନେତା (ନାପୋଲିଅନ) ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିରୂପିତ।

ଷଷ୍ଠ ମହାମିଳିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ପରାଜୟ ଏବଂ 1814 ମସିହା ଏପ୍ରିଲ୍‌ ମାସରେ ଫୋଣ୍ଟେନବ୍ଲୋ ଚୁକ୍ତି ପରେ, ସେ ଫ୍ରାନ୍ସର ସିଂହାସନ ତ୍ୟାଗ କଲେ ଏବଂ ମଧ୍ୟଧରା ସାଗରର ଏଲ୍ବା ଦ୍ୱୀପକୁ ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ। ସେହି ଦ୍ୱୀପ ଉପରେ ସାର୍ବଭୌମ ଅଧିକାର ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ବହୁ ପରିମାଣରେ ସୀମିତ କ୍ଷମତା ସହିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ “ସମ୍ରାଟ” ଉପାଧି ରଖିବାକୁ ଅନୁମତି ପାଇଥିଲେ। ନେପୋଲିଅନ ଏଲ୍ବାରେ ପ୍ରାୟ ଦଶ ମାସ କାଟିଥିଲେ, ଯେ ସମୟରେ ସେ ଫ୍ରାନ୍ସରେ ପୁଣିଥରେ ଶାସନସତ୍ତାକୁ ଫେରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ଏଲ୍ବାରୁ ତାଙ୍କ ପଳାୟନ ପରେ ଏବଂ “ହଣ୍ଡ୍ରେଡ୍ ଡେଜ୍” ସମୟରେ ଫ୍ରାନ୍ସରେ ତାଙ୍କ ସଙ୍କ୍ଷିପ୍ତ ପୁନର୍ଆଗମନ ପରେ, 1815 ମସିହା ଜୁନ୍‌ ମାସରେ ୱାଟରଲୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନେପୋଲିଅନଙ୍କୁ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭାବରେ ପରାଜିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହି ପରାଜୟ ପରେ ମିତ୍ରଶକ୍ତିମାନେ, ବିଶେଷକରି ଗ୍ରେଟ୍ ବ୍ରିଟେନ୍, ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଉ କୌଣସି ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟି ହେବାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କଲେ। ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସେ ପୁନର୍ବାର ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ, ଏଥର ଦକ୍ଷିଣ ଆଟଲାଣ୍ଟିକର ଦୂରସ୍ଥ ସେଣ୍ଟ ହେଲେନା ଦ୍ୱୀପକୁ। 1821 ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେପୋଲିଅନ ନିଜ ଜୀବନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ସେଣ୍ଟ ହେଲେନାର ନିର୍ବାସନରେ କାଟିଥିଲେ।

ପୁଟିନ ପୁରାତନ ପାହାରାଦଳ KGB-ର ଜଣେ ପ୍ରତିନିଧି। KGB 1954 ରୁ 1991 ରେ ଏହାର ବିଲୁପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପ୍ରମୁଖ ସୁରକ୍ଷା ସଂସ୍ଥା ଏବଂ ଗୁପ୍ତଚର ସଂସ୍ଥା ଥିଲା। ଏହା ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସୁରକ୍ଷା, ପ୍ରତିଗୁପ୍ତଚର କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ ଦେଶୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ଦୁଇ ମଞ୍ଚରେ ଗୁପ୍ତ ସୂଚନା ସଂଗ୍ରହ ପାଇଁ ଦାୟୀ ଥିଲା। KGB ତାହାର ବିସ୍ତୃତ ଗୁପ୍ତଚର ଜାଲ, ନିରୀକ୍ଷଣ କାର୍ଯ୍ୟସୂଚୀମାନ, ଏବଂ ଜନସାଧାରଣ ଉପରେ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ଶାସନର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅବିକଳ ରଖିବାରେ ତାହାର ଭୂମିକା ପାଇଁ ପରିଚିତ ଥିଲା। ଭ୍ଲାଦିମିର ପୁଟିନ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପ୍ରମୁଖ ସୁରକ୍ଷା ଓ ଗୁପ୍ତଚର ସଂସ୍ଥା KGB (Committee for State Security)-ର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ।

ଲେନିନଗ୍ରାଦ ରାଜ୍ୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ହେବା ପରେ ୧୯୭୫ ମସିହାରେ ପୁତିନ KGB-ରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁତିନ KGB ପାଇଁ କାମ କଲେ; ତାହା ପରେ ସେ ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ରୁଷିଆର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେଲେ। KGB-ରେ ତାଙ୍କର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ତାଙ୍କର ଶାସନ ପ୍ରତି ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ବିଦେଶ ନୀତି ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଛି। ଏଲ୍ବା ଦ୍ୱୀପରେ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ନିର୍ବାସନ ୧୯୯୧ ଠାରୁ ୨୦୦୦ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେତେବେଳେ KGB-ର ଦର୍ଶନ ପୁନରାଗମନ କଲା। ପରେ ପୁତିନ ଯେତେବେଳେ ପରାଜିତ ହେବେ, ଯଥା ତ୍ରୟୋଦଶରୁ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରାଜୟ (ପ୍ରଥମଟି ୧୯୮୯ ଥିଲା), ୱାଟରଲୁ ଏବଂ ନେପୋଲିଅନଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ନିର୍ବାସନ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ, ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିରୂପିତ ହୋଇଛି।

୧୭୯୮ ଓ ୧୭୯୯ ମସିହାରେ ନେପୋଲିଅନ୍ ପାପାସତ୍ତାକୁ ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ଦେଇଥିଲେ। ୧୭୯୯ ମସିହାରେ ଫ୍ରାନ୍ସରେ ଫ୍ରାନ୍ସୀୟ ବିପ୍ଲବର ସମାପ୍ତି ଘଟିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ୧୯୧୭ ସୁଦ୍ଧା ଏହା ବୋଲ୍ଶେଭିକ୍ ବିପ୍ଲବରେ ରୁଷିଆକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଇଥିଲା। ୧୯୧୭ ମସିହାରେ ପର୍ତ୍ତୁଗାଲରେ ଫାତିମାର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟିଥିଲା, ଏବଂ ଯେ ତିନିଜଣ ଶିଶୁ ମରିୟମ୍ ଓ ଯୋସେଫଙ୍କ ସହିତ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ତିନୋଟି ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ସେହି ତିନୋଟି ସନ୍ଦେଶ ଏହି ଅର୍ଥରେ ଗୁପ୍ତ ଥିଲା ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ପୋପଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ପଢ଼ାଯିବା ପାଇଁ ଥିଲା। ସେହି ସନ୍ଦେଶମାନେ ପୋପଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, କାଥଲିକ୍ ଚର୍ଚ୍ଚର ନେତାମାନଙ୍କ ସହ ଏକ ବିଶେଷ ସଭା ଆହ୍ୱାନ କରିବେ ଏବଂ ଗତ ବର୍ଷରେ ମାତ୍ର ସାମ୍ୟବାଦୀ ରୁଷିଆରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିବା ରୁଷିଆକୁ କୁମାରୀ ମରିୟମଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏକ ବିଶେଷ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଳନ କରିବେ।

ସନ୍ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏକ ସତର୍କବାଣୀ ଥିଲା ଯେ, ଯଦି ପୋପ୍ ମେରୀଙ୍କୁ ରୁଷିଆଙ୍କ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଦେଶକୁ ପାଳନ କରିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥାନ୍ତେ, ତେବେ ବିଶ୍ୱକୁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାନ୍ତା (ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ପରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମାସରେ ଶେଷ ହେବାକୁ ଥିଲା)। ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶମାନେ ରକ୍ଷଣଶୀଳ କାଥଲିକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବ୍ୟାଖ୍ୟାର ଏକ ଗଠନରୂପେ ପରିଣତ ହେଲା। ଏହା କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ଭିତରେ ରକ୍ଷଣଶୀଳ କାଥଲିକତା—ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧି ଥିଲେ ପୋପ୍ ଜନ୍ ପଲ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଭାଟିକାନ ପରିଷଦ—ଏବଂ ଉଦାର କାଥଲିକତା—ଯାହାର ପ୍ରତିନିଧି ହେଉଛନ୍ତି ବର୍ତ୍ତମାନର “ୱୋକ୍-ପୋପ୍” ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଟିକାନ ପରିଷଦ—ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ସଂଘର୍ଷକୁ ଚିହ୍ନଟ କଲା।

ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକରେ “ଭଲ ପୋପ” ଥିଲେ “ଧଳା ପୋପ”, ଏବଂ “ମନ୍ଦ ପୋପ” ଥିଲେ “କଳା ପୋପ”। ଭଲ ପୋପ, ପୋପ ଜନ୍ ପଲ୍ ଦ୍ୱିତୀୟ, ସେହି ରକ୍ଷଣଶୀଳ ପୋପ ଥିଲେ, ଯିଏ ଫାତିମାର କୁମାରୀଙ୍କୁ ନିଜର ପଥପ୍ରଦର୍ଶକ ପ୍ରତିମା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ମନ୍ଦ ପୋପ ହେଲେ ସେହି ୱୋକ୍-ପୋପ, ଯିଏ ତଥାକଥିତ କୁମାରୀ ମରିୟମଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଆସୁଥିବା କୌଣସି ସନ୍ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି। ଆପଣ ପୁର୍ତ୍ତୁଗାଲର ଫାତିମାସ୍ଥିତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥସ୍ଥାନକୁ ଦର୍ଶନ କରିବାବେଳେ, ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାରଟି ଗୋଟିଏ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗୋଟିଏ କଳା ପୋପଙ୍କ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଗୋଟିଏ ଧଳା ପୋପଙ୍କ ଦୁଇଟି ବିଶାଳ ପ୍ରତିମାର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ, ଏପରିଭାବେ ଫାତିମାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକରେ ଚିହ୍ନିତ ଆନ୍ତରିକ ସଂଘର୍ଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛି।

ଫାତିମାର ତିନୋଟି ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶର ଅନ୍ୟ ଏକ ଉପାଦାନ ଥିଲା କାଥଲିକ ଧର୍ମବାଦ (ଉତ୍ତରର ରାଜା) ଓ ନାସ୍ତିକତା (ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା) ମଧ୍ୟରେ ହେଉଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ଉପରେ ଏହାର ଜୋର। କାଥଲିକ ଧର୍ମବାଦ ଓ ନାସ୍ତିକ ରୁଷିଆଙ୍କର ଏହି ସଂଘର୍ଷ ଏକ ଶୟତାନୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ବିଷୟ, ଯାହା କାଥଲିକ ଧର୍ମର ଏକ ବଡ଼ ଅଂଶକୁ ପରିଚାଳିତ କରେ—ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର ନ କଲେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ନାଜି ଜର୍ମାନୀକୁ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଯେ ସମର୍ଥନ ଯୋଗାଇଥିଲା, ତାହାକୁ ବୁଝିବା କଠିନ, ନହେଲେ ଅସମ୍ଭବ ଅଟେ।

ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ୮ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୪୧ ଠାରୁ ୨୭ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୪୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥିବା ଲେନିନଗ୍ରାଡ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧ, ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ନିର୍ମମ ଅବରୋଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଥିଲା। ୨୩ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୪୨ ଠାରୁ ୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯୪୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିଥିବା ଷ୍ଟାଲିନଗ୍ରାଡ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରାୟତଃ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧର ସବୁଠାରୁ ରକ୍ତକ୍ଷୟୀ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ କରାଯାଏ। ଏହାର ପରିଣତିରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷରେ ଅପାର ହତାହତ ଘଟିଥିଲା; ମୃତ, ଆହତ ଏବଂ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥିବା ସେନାମାନଙ୍କୁ ସମେତ ମୋଟ ହତାହତଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୨୦ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୋଲି ଆନୁମାନ କରାଯାଏ। ଷ୍ଟାଲିନଗ୍ରାଡ୍‌ର ଯୁଦ୍ଧ ଯୁଦ୍ଧର ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ମୋଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରିଥିଲା, କାରଣ ଏହାର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ ଜର୍ମାନ ସେନାବଳ ଉପରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ବିଜୟ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ନାଜି ଜର୍ମାନୀର ଶେଷପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରାଜୟକୁ ନେଇଗଲା।

ରୁଷିଆ ବିରୋଧରେ ନାଜି ଜର୍ମାନୀର ଯୁଦ୍ଧକାର୍ଯ୍ୟକୁ, ବିଶେଷତଃ ଏମାତ୍ର ଉଲ୍ଲେଖିତ ସେହି ଦୁଇଟି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଚିହ୍ନଟ କରିବା ବିନା, କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ଗୁପ୍ତ ମିତ୍ର ଭାବେ ଜର୍ମାନୀର ଭୂମିକାକୁ ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର। ଫାତିମାର ମରିୟମଙ୍କ ଶୈତାନୀ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ କାଥଲିକଧର୍ମ ଓ ରୁଷିଆର ନାସ୍ତିକତା, ଏବଂ ତାହା ପରେ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ସୋଭିଏତ ସଂଘ, ମଧ୍ୟରେ ଘଟିଥିବା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଯୁଦ୍ଧର ପୂର୍ବଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବା ବିନା, ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ କାଥଲିକଧର୍ମ କାହିଁକି ଗୁପ୍ତରୂପେ ନାଜି ଯୁଦ୍ଧାପରାଧୀମାନଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଲା ଏବଂ ପରେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଲା, ସେଥିପାଇଁ ତାହାର ତର୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତ ରହିଯାଏ। ରୁଷିଆ ବିରୋଧୀ ସଂଘର୍ଷରେ ନାଜିମାନେ କାଥଲିକଧର୍ମର ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ଥିଲେ।

ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଯୁକ୍ତିର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ହିଁ ନାସ୍ତିକ ରୁଷିଆର ମୁଖ୍ୟ ପୁଟିନ ଉକ୍ରେନରେ ଚାଲୁଥିବା ଏକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜଡିତ ଅଛନ୍ତି, ଯାହାର ନେତାମାନେ ଖୋଲାଖୋଲି ନାଜି ଭାବେ ପରିଚିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନାସ୍ତିକତା ବିରୋଧରେ ଫାତିମାର ଯୁଦ୍ଧର ଭୂସେନା ହେଉଛି ଫାସିବାଦ ଏବଂ ନାଜିବାଦ। ନିଶ୍ଚୟ, ଉକ୍ରେନୀୟ ସରକାରର ନେତାମାନଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏହି ବାସ୍ତବତା ସୁପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହିଟ୍ଲରଙ୍କ ରାଇଖ ଜନସାଧାରଣ ପ୍ରବୋଧନ ଓ ପ୍ରଚାର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ଆଧୁନିକ ପ୍ରକାଶ (ମୁଖ୍ୟଧାରା ଗଣମାଧ୍ୟମ) ସମ୍ଭବ ମାତ୍ରରେ ଏହି ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆଡକୁ ରଖିଛି।

“ୟୁକ୍ରେନ” ନାମଟି ସ୍ଲାଭିକ ଶବ୍ଦ “ukraina” ରୁ ଉଦ୍ଭବିତ, ଯାହାର ଅର୍ଥ “ସୀମାନ୍ତଭୂମି” କିମ୍ବା “କିନାରା”। ଐତିହାସିକ ଭାବେ ଏହି ଶବ୍ଦଟି Kievan Rus’ ର ସୀମାଞ୍ଚଳ ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା; ଏହା ସେହି ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ଆଧୁନିକ ୟୁକ୍ରେନର ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ରୂପ ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହା ପୂର୍ବ ଇଉରୋପ ଓ ୟୁରେସିଆ ମଧ୍ୟର ସଙ୍ଗମପଥରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା। ଇତିହାସର ସମଗ୍ର ଅବଧିରେ, ଏହା Byzantine Empire, Ottoman Empire, Russian Empire ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟସମୂହ ସହ ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତି, ସଭ୍ୟତା ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ସମ୍ମିଳନବିନ୍ଦୁ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସିଛି। ଏହାର କୌଶଳଗତ ଅବସ୍ଥିତି ଏହାକୁ ଏକ ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ପରିଣତ କରିଥିଲା, ଯାହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଙ୍କୃତିକ, ରାଜନୈତିକ ଓ ସାମରିକ ପରସ୍ପରକ୍ରିୟାର ଅନୁଭବ କରିଥିଲା। ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ କାଳରେ, ୟୁକ୍ରେନ Kievan Rus’ ର ସୀମାଞ୍ଚଳ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା; Kievan Rus’ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହାର ସୀମାରେ ଆଧୁନିକ ୟୁକ୍ରେନ, ରୁଷିଆ ଓ ବେଲାରୁସର କିଛି ଅଂଶ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। ସମୟକ୍ରମେ Kievan Rus’ ବିସ୍ତାର ଓ ସଂକୋଚନ ହୋଇଯାଉଥିବାବେଳେ, ଏହାର ସୀମାମାନେ ପ୍ରାୟତଃ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏଥିଲା, ଏବଂ ୟୁକ୍ରେନ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରାନ୍ତସୀମାରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇ ରହିଥିଲା।

୧୯୮୯ ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘର ପତନ ପରେ, ଯେପରିକି ଦଶମ ପଦ୍ୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଏକାଦଶ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ୍ୟ ଏମିତି ଏକ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେଉଁଥିରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରି ଉତ୍ତରର ରାଜା ଉପରେ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଲାଭ କରେ। ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ରାଫିଆରେ ଯୁଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଓ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କର ଅଧିକାରକ୍ଷେତ୍ରମାନଙ୍କର ସୀମାନ୍ତ ଥିଲା।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୧୭ ମସିହାରେ ଘଟିଥିବା ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧର ନାମ ସେହି ସହରର ନାମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହାର ନିକଟରେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସଂଘଟିତ ହୋଇଥିଲା। ରାଫିଆ ପ୍ରାଚୀନ ପାଲେଷ୍ଟାଇନର ସମୁଦ୍ରତଟୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସହର ଥିଲା, ଯାହା ମିଶରର ପ୍ଟୋଲେମେୟୀ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ସେଲ୍ୟୁସିଡ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସୀମାନ୍ତର ନିକଟରେ ଥିଲା। ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ, ରାଜା ପ୍ଟୋଲେମୀ ଚତୁର୍ଥ ଫିଲୋପାଟରଙ୍କ ଶାସନାଧୀନ ମିଶରର ପ୍ଟୋଲେମେୟୀ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ରାଜା ଆଣ୍ଟିଓକସ୍ ତୃତୀୟଙ୍କ ଶାସନାଧୀନ ସେଲ୍ୟୁସିଡ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟର ସୀମା ରାଫିଆର ଆସପାସ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା। ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଲେଭାଣ୍ଟର କୌଶଳଗତ ଭୂଭାଗଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିବାରୁ, ଏହି ସୀମାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ନିକଟରେ ଯୁଦ୍ଧଟି ହୋଇଥିଲା।

ପ୍ରାଚୀନ ରାଫିଆ ନଗରୀ ଆଧୁନିକ ରାଫାହ ସହରର ନିକଟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ରାଫାହ ଗାଜା ପଟ୍ଟିର ଦକ୍ଷିଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଗୋଟିଏ ସହର, ଯାହା ପାଲେଷ୍ଟିନୀୟ ଭୂଭାଗର ଅଂଶ। ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ 217 ମସିହାରେ ରାଫିଆରେ ପ୍ଟୋଲେମିଙ୍କ ବିଜୟ ପରେ, ସେ ଯେରୁଶାଲେମରେ ଏବଂ ମିଶରରେ ମଧ୍ୟ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ଆରମ୍ଭ କଲେ। କିନ୍ତୁ ସେହି ବିଜୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଲ୍ପସ୍ଥାୟୀ ହେଲା, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ତିନିଟି ପଦରେ, ଉପମାରୂପେ କୁହିବାକୁ ଗଲେ, ସେ ନିଜର ୱାଟରଲୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ। ତେରୋତିଅ ପଦରେ, ପୂର୍ବରୁ ପରାଜିତ ହୋଇଥିବା ଉତ୍ତରର ରାଜା ପୁନର୍ବାର ଫେରି ଆସେ, ଏବଂ ପନ୍ଦରୋତିଅ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କୁ ପରାଭୂତ କରିଦେଇଥାଏ।

ଉକ୍ରେନରେ ପୁଟିନଙ୍କ ବିଜୟକୁ, ପ୍ରଚାରକଳାରେ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଥିବା ପୂର୍ବତନ KGB ଅଧିକାରୀ ପୁଟିନ, ସମ୍ଭବତଃ ଉକ୍ରେନୀୟ ନେତୃତ୍ୱର ନାଜି ମୂଳକୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବେ, ଏବଂ ଏହା ସହିତ ପଶ୍ଚିମୀ ଜଗତର ସେହିମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରିବେ, ଯେମାନେ ଆର୍ଥିକ ଲୋଭବଶତଃ ସେହି ଶାସନକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ; ଏବଂ ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ସେ ବିଶ୍ୱବାଦୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ଗୋପନୀୟ ବ୍ଲାକ୍-ସାଇଟ୍‌ଗୁଡ଼ିକ ଓ ବାୟୋ-ଲାବ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବେ, ଯାହାଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର କରଦାତାମାନଙ୍କ ଅର୍ଥରେ ପୋଷଣ କରାଯାଇଛି।

ସେହି ପ୍ରକାଶନଗୁଡ଼ିକ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟମାନଙ୍କର ବର୍ତ୍ତମାନର ପ୍ରଚାରମୂଳକ କଥନବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବ, ଏବଂ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଡେମୋକ୍ରାଟିକ୍ ପକ୍ଷର ପ୍ରଚାରମୁଖମାନଙ୍କର କଥାବାର୍ତ୍ତାକୁ ମଧ୍ୟ। ପୁଟିନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ବିଜୟ ଅଷ୍ଟମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କୁ—ଯିଏ ସାତଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ—ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନିରଙ୍କୁଶ ଶାସକର ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଅଧିକାର ପ୍ରଦାନ କରିବ; ସେ ଇତିହାସରେ ପଦ୍ୟ ଷୋଳ ପୂର୍ବରୁ ଆସି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ପଦ୍ୟ ଷୋଳ ହେଉଛି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାରୀୟ ଆଇନ।

ତ୍ରୟୋଦଶ ପଦ୍ୟରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା ପୁନର୍ବାର ନିଜ ସେନାକୁ ସଂଗଠିତ କରେ, ଏବଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ପଦ୍ୟରେ ପୌତ୍ତଳିକ ରୋମକୁ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଇତିହାସରେ ପରିଚୟ କରାଯାଏ, ଯଦ୍ୟପି ସେ ସମୟରେ ସେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତରର ରାଜା ନୁହେଁ। ସେଠାରେ ଏହାକୁ ସେହି ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଛି, ଯାହା “ଦର୍ଶନକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ”, ଏବଂ ସେହି ଶକ୍ତି ଭାବେ, ଯେ ନିଜକୁ ଉନ୍ନତ କରେ ଏବଂ ପରେ ପତିତ ହୁଏ। ଉକ୍ରେନ୍‌ରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁତିନଙ୍କ ବିଜୟ ପରେ, ପାପତ୍ୱ ଷୋଡଶ ପଦ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରବିବାର ଆଇନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ବିଶ୍ୱ ରାଜନୀତିରେ ନିଜକୁ ଉନ୍ନତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବ।

ଫ୍ରାନ୍ସୀୟ ବିପ୍ଳବ, ଏବଂ ତାହାର ରୁଷୀୟ ବିପ୍ଳବ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ; ନେପୋଲିଅନ ଏବଂ ପୁଟିନ; ଫାତିମାର ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା, ଏବଂ ତାହାର ତିନୋଟି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ; ଭାଟିକାନ ଓ ହିଟ୍ଲରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ମିଳିତ ସମ୍ମିଳନ, ଭାଟିକାନ ଓ ରେଗାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ମିଳିତ ସମ୍ମିଳନ—ଏସବୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ “ଚକ୍ର” ଅଟେ, ଯେଉଁମାନେ ପଦ ଏଗାରରୁ ପନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସରେ ପରସ୍ପର ଛେଦ କରନ୍ତି, ଯାହା ୨୦୦୧ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୧ ଠାରୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକାଳରେ ଘଟେ। ଆମେ ପଦ ଦଶକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ “ଚକ୍ର”ମାନଙ୍କର ଏକ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସାରାଂଶ ଦେବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।

ନିମ୍ନଲିଖିତ ଲେଖାଟି “NBC news” ରୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଯେତେ ଦୂର “Main Stream Media” ହୋଇପାରେ ସେତେଇ, ଏବଂ “MSM” ହେଉଛି ହିଟ୍ଲରଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧକାଳୀନ ପ୍ରଚାର-ଯନ୍ତ୍ରର ଆଧୁନିକ ରୂପ। ନିଶ୍ଚୟଭାବେ, ଲେଖାଟି ପୁଟିନ୍-ବିରୋଧୀ, ରୁଷ-ବିରୋଧୀ, ଏବଂ ଉକ୍ରେନ୍-ପକ୍ଷପାତୀ, କିନ୍ତୁ ସେଥି ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ନୁହେଁ। ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରାଜ୍ୟର ନାଗରିକମାନେ ଭାବେ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଶୟତାନୀ କାର୍ଯ୍ୟର କୌଣସି ପକ୍ଷକୁ ସମର୍ଥନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଛି ଏକ ଶୟତାନୀ କାର୍ଯ୍ୟ।

ଏହି ଲେଖାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ସେହିମାନଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ଦେବା, ଯେମାନେ କାଥୋଲିକଧର୍ମ (ଉତ୍ତରର ରାଜା) ଏବଂ ନାସ୍ତିକତା (ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା) ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଯୁଦ୍ଧ ସହିତ ପରିଚିତ ନୁହନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଦୁଇ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଶକ୍ତିଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ନାଜିବାଦକୁ କାଥୋଲିକଧର୍ମର ପ୍ରତିନିଧି ସେନାରୂପେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି (ଯେପରି 1989 ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା) ବୋଲିଥିବା ସତ୍ୟକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ। ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପ୍ରମାଣ ଥିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦେଖିପାରିବେ ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଇତିହାସ ଏବଂ ଶୀତ ଯୁଦ୍ଧର ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଇତିହାସ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଉକ୍ରେନରେ ଚାଲିଥିବା ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ପାଉଛି, କାରଣ ଏହା ଦାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାର ଓ ବାର ପଦକୁ ପୂରଣ କରୁଛି।

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ପୂରଣକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ଐତିହାସିକ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ପୃଥିବୀର ଇତିହାସର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାଇଦେଇଥିବା ଘଟଣାମାଳାର ଏକ ରୂପକାତ୍ମକ ଚିତ୍ରଣ ବୋଲି ଦେଖାଗଲା।” Selected Messages, book 2, 102.

ଏନ୍‌ବିସି ନ୍ୟୁଜ୍‌ର ଲେଖା: “ପୁତିନଙ୍କ ‘ନାଜିମୁକ୍ତିକରଣ’ ଦାବି ସତ୍ୟ ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଉକ୍ରେନର ନାଜି ସମସ୍ୟା ପ୍ରକୃତ”

ୟୁକ୍ରେନ୍‌ ଉପରେ ରୁଷିଆର ଆକ୍ରମଣକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ବୋଲି ପ୍ରତିପାଦନ କରିବା ପାଇଁ ରୁଷିଆର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭ୍ଲାଦିମିର ପୁଟିନ୍‌ ଯେ ଅନେକ ବିକୃତ କଥା ଗଢ଼ି ଉଠାଇଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ସମ୍ଭବତଃ ସବୁଠାରୁ ଅଦ୍ଭୁତ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଏହି ଦାବି ଯେ, ଏହି ପଦକ୍ଷେପଟି ଦେଶଟିକୁ ଏବଂ ତାହାର ନେତୃତ୍ୱକୁ “ନାଜିମୁକ୍ତ” କରିବା ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା। ସଜ୍ଜିତ ଟ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ନିଏ ନିଜ ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶର ଭୂଭାଗରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପକ୍ଷରେ ନିଜ ଯୁକ୍ତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ସମୟରେ, ପୁଟିନ୍‌ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଏହି ପଦକ୍ଷେପ “ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ” ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ “ଧମକ ଏବଂ ଜନସଂହାରର ଶିକାର ହୋଇଆସୁଛନ୍ତି,” ଏବଂ ରୁଷିଆ “ୟୁକ୍ରେନ୍‌ର ସେନାମୁକ୍ତିକରଣ ଏବଂ ନାଜିମୁକ୍ତିକରଣ ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରିବ।”

ପୁଟିନଙ୍କ ଧ୍ୱଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ—ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ଇହୁଦୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନଙ୍କର ବିଧ୍ୱଂସ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ—ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ, ସେ କାହାରି ମଙ୍ଗଳ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ତାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବୋଲି କୁହିବାବେଳେ ସେ ମିଥ୍ୟା କୁହୁଛନ୍ତି।

ପ୍ରଥମ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଧ୍ୟ, ପୁଟିନଙ୍କ ଏହି କୁৎসାରୋପ ଅସଙ୍ଗତ; ବିଶେଷତଃ ଏହି କାରଣରୁ ଯେ ଉକ୍ରେନର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି Volodymyr Zelenskyy ଜଣେ ଯେହୁଦୀ, ଏବଂ ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ପରିବାରର କିଛି ସଦସ୍ୟ ହତ୍ୟା ହୋଇଥିଲେ। ତଦୁପରି, ଉକ୍ରେନରେ ସମ୍ପ୍ରତି କୌଣସି ବ୍ୟାପକ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଜାତିଗତ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ ଘଟୁଛି ବୋଲି କୌଣସି ପ୍ରମାଣ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ଅଧିକାଙ୍କୁ, ପ୍ରତିପକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ନାଜି ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରିବା ରୁଷିଆରେ ଏକ ସାଧାରଣ ରାଜନୈତିକ ଚାଳ, ବିଶେଷ କରି ସେହିପରି ଜଣେ ନେତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ, ଯିଏ ଭ୍ରାନ୍ତିପ୍ରଚାରମୂଳକ ଅଭିଯାନକୁ ପସନ୍ଦ କରେ ଏବଂ ବିଜୟାକାଙ୍କ୍ଷାକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧର ଜଣେ ଶତ୍ରୁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜାତୀୟ ପ୍ରତିଶୋଧର ଭାବନାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବାକୁ ଚାହେ।

କିନ୍ତୁ ପୁତିନ୍ ପ୍ରଚାରଯୁଦ୍ଧରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ଯେ ଉକ୍ରେନ୍‌ରେ ନାଜି ସମସ୍ୟା ଏକ ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା — ଅତୀତରେ ମଧ୍ୟ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ମଧ୍ୟ। ପୁତିନଙ୍କ ଧ୍ୱଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ — ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ଯେହୁଦୀ ସମୁଦାୟମାନଙ୍କର ବିନାଶ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ — ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ସେ କହନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ କାହାରି କଳ୍ୟାଣ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା, ସେତେବେଳେ ସେ ମିଥ୍ୟା କହୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କ୍ରେମ୍ଲିନ୍‌ର ନିର୍ମମ ଆକ୍ରମଣବିରୋଧରେ ହଳଦିଆ-ନୀଳ ପତାକାର ପକ୍ଷସମର୍ଥନ କରିବା ଯେତେ ପ୍ରମୁଖ, ସେତେଇ ଉକ୍ରେନ୍‌ର ଯେହୁଦୀବିରୋଧୀ ଇତିହାସ ଏବଂ ହିଟ୍ଲରଙ୍କ ନାଜିମାନଙ୍କ ସହ ତାହାର ସହଯୋଗ, ସହିତ କିଛି ମହଳରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ନବ-ନାଜି ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରାଯାଇଥିବା ତଥ୍ୟକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବା ଏକ ବିପଜ୍ଜନକ ଅବହେଳା ହେବ।

ପଳାୟନ କରୁଥିବା ଉକ୍ରେନୀୟମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏତେ ସହାନୁଭୂତି ସହ କାହିଁକି କଥାହେଉଛି? ସେମାନେ ଧଳା ଚର୍ମର।

ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧର ପୂର୍ବସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଉକ୍ରେନ ୟୁରୋପର ସର୍ବବୃହତ ଯେହୁଦୀ ସମୁଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏର ନିବାସସ୍ଥଳ ଥିଲା; ଏହାର ସଂଖ୍ୟା ୨.୭ ମିଲିୟନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ବୋଲି ଆନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା—ଏହି ଭୂଭାଗରେ ଯେହୁଦୀବିରୋଧିତା ଓ ପୋଗ୍ରମର ଦୀର୍ଘ ଇତିହାସକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖିଲେ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଏକ ଚମତ୍କାରଜନକ ସଂଖ୍ୟା ଥିଲା। ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷରେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅର୍ଦ୍ଧାଧିକ ଜଣ ପ୍ରାଣହାନି ହୋଇଥିଲେ। ୧୯୪୧ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଜର୍ମାନ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ କିଏଭ୍‌ର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କଲା, ସେମାନଙ୍କୁ “ହାଇଲ୍ ହିଟ୍ଲର” ଲେଖା ବ୍ୟାନର ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାଗତ କରାଯାଇଥିଲା। ତାହାର କିଛି ସମୟ ପରେ, ପ୍ରାୟ ୩୪,୦୦୦ ଯେହୁଦୀଙ୍କୁ—ରୋମା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ “ଅବାଞ୍ଛିତ” ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ—ପୁନର୍ବସନର ନାମରେ ଏକତ୍ର କରାଯାଇ ସହରବାହାରର ମାଠମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଇଥିଲା, କେବଳ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡର ଶିକାର କରିବା ପାଇଁ, ଯାହା ପରେ “ଗୁଳିଦ୍ୱାରା ହୋଲୋକଷ୍ଟ” ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା।

ବାବିନ୍ ୟାର ଉପତ୍ୟକା ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ଏକ ସାମୂହିକ ସମାଧିସ୍ଥଳ ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଚାଲିଲା। ସେଠାରେ ପ୍ରାୟ 100,000 ଲୋକ ହତ୍ୟା ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହା ଆଉଶ୍ୱିଟ୍ଜ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ଶିବିର ବାହାରେ ହୋଲୋକଷ୍ଟର ସର୍ବବୃହତ୍ ଏକକ ହତ୍ୟାସ୍ଥଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଲା। ଗବେଷକମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ, ସେହି ସ୍ଥଳରେ ନାଜିମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା ଆଦେଶ ପୂରଣ କରିବାରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କର ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭୂମିକା ଥିଲା।

ଆଜିକାଲି, ଉକ୍ରେନ୍‌ରେ 56,000 ରୁ 140,000 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିହୁଦୀ ବସୋବାସ କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସେହିପରି ସ୍ୱାଧୀନତା ଓ ସୁରକ୍ଷାର ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ପିତାମହ-ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ କେବେ କଳ୍ପନା ମଧ୍ୟ କରିନଥିଲେ। ଏହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତିରେ ଗତ ମାସରେ ପାସ୍‌ ହୋଇଥିବା ଏକ ସଂଶୋଧିତ ଆଇନ ମଧ୍ୟ ରହିଛି, ଯାହା ଯିହୁଦୀବିରୋଧୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ଦଣ୍ଡନୀୟ ଅପରାଧ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ। ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଏହି ଆଇନଟି ସାର୍ବଜନୀନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୃଦ୍ଧିପାଇଥିବା ଘୃଣାପ୍ରଦର୍ଶନର ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ବୃଦ୍ଧିକୁ ନିରାକରଣ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଶ୍ୟ ଥିଲା; ଏଥିରେ ସ୍ୱସ୍ତିକା-ଚିହ୍ନରେ ଭରିଥିବା ସିନାଗଗ୍‌ ଓ ଯିହୁଦୀ ସ୍ମାରକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୱଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ, ଏବଂ କିଏଭ୍‌ ସହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସହରରେ ହୋଇଥିବା ଭୟାନକ ଯାତ୍ରାମାନେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯେଉଁମାନେ Waffen SS କୁ ଉତ୍ସବମୟ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ।

ଆଉ ଏକ ଅଶୁଭ ବିକାଶରେ, ସମ୍ପ୍ରତିକ କିଛି ବର୍ଷରେ ଉକ୍ରେନ ଏମିତି ଉକ୍ରେନୀୟ ଜାତୀୟତାବାଦୀମାନଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ ଅତ୍ୟଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପନ କରିଛି, ଯାହାଙ୍କ ଐତିହ୍ୟ ନାଜିମାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ସେମାନଙ୍କର ନିର୍ବିବାଦ ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା କଳଙ୍କିତ। ଫରୱାର୍ଡ ସମ୍ବାଦପତ୍ର ଏହି ନିନ୍ଦନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛିଙ୍କର ତାଲିକା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା, ଯାହାରେ ଉକ୍ରେନୀୟ ଜାତୀୟତାବାଦୀମାନଙ୍କ ସଂଗଠନ (OUN)-ର ନେତା ସ୍ତେପାନ ବାନ୍ଦେରା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଅନୁସରୀମାନେ SS ଏବଂ ଜର୍ମାନ ସେନା ପାଇଁ ସ୍ଥାନୀୟ ମିଲିସିଆ ସଦସ୍ୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। “ଉକ୍ରେନରେ ଏହି ନାଜି ସହଯୋଗୀଙ୍କୁ ମହିମାମଣ୍ଡିତ କରୁଥିବା ଅନେକ ଦଶକ ପ୍ରତିମା ଏବଂ ଗଣନାତୀତ ସଡକନାମ ରହିଛି, ଯାହା ପାଇଁ ଦୁଇଟି ପୃଥକ ଉଇକିପିଡିଆ ପୃଷ୍ଠା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଛି,” ବୋଲି ଫରୱାର୍ଡ ଲେଖିଥିଲା।

ଆଉ ଜଣେ ପ୍ରାୟସଃ ସମ୍ମାନିତ ବ୍ୟକ୍ତି ହେଲେ ରୋମାନ୍ ଶୁଖେଭିଚ୍; ତାଙ୍କୁ ଏକ ଉକ୍ରେନୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା-ସଂଗ୍ରାମୀ ଭାବେ ପୂଜ୍ୟ ମନାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ସେ ଏକ ଭୟଜନକ ନାଜି ସହାୟକ ପୋଲିସ୍ ଇଉନିଟ୍‌ର ନେତା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯାହାକୁ Forward ଉଲ୍ଲେଖ କରେ ଯେ ସେହି ଇଉନିଟ୍ “ହଜାର ହଜାର ଯିହୁଦୀ ଏବଂ … ପୋଲମାନଙ୍କୁ ନିର୍ମମଭାବେ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ଦାୟୀ ଥିଲା।” OUN-ର ପୂର୍ବତନ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଯାରୋସ୍ଲାଭ୍ ସ୍ଟେତ୍ସ୍କୋଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିମା ସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି; ସେ ଲେଖିଥିଲେ, “ମୁଁ ଉକ୍ରେନରେ ଯିହୁଦୀମାନଙ୍କର ସମୂଳ ନିର୍ମୂଳନ ଉପରେ ଜୋର ଦେଉଛି।”

ଗତ ଦଶକରେ ଅତି-ଦକ୍ଷିଣପନ୍ଥୀ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେ ମଧ୍ୟ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରଭାବ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ଭୟାବହ ହେଉଛି ସ୍ୱୋବୋଡା (ପୂର୍ବରୁ ୟୁକ୍ରେନର ସୋସିଆଲ ନ୍ୟାସନାଲ ପାର୍ଟି), ଯାହାର ନେତା ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ଦେଶଟି ଏକ “ମସ୍କୋଭାଇଟ-ଯେହୁଦି ମାଫିଆ”ଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିଲା, ଏବଂ ଯାହାର ଉପନେତା ୟୁକ୍ରେନରେ ଜନ୍ମିତ ଯେହୁଦି ଅଭିନେତ୍ରୀ ମିଲା କୁନିସଙ୍କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବା ପାଇଁ ଯେହୁଦିବିରୋଧୀ ଅପମାନଜନକ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। Foreign Policy ଅନୁଯାୟୀ, ସ୍ୱୋବୋଡା ନିଜର ଅନେକ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ୟୁକ୍ରେନର ସଂସଦକୁ ପଠାଇଛି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଏମିତି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ଯିଏ ମାନବ ଇତିହାସରେ ହୋଲୋକଷ୍ଟକୁ ଏକ “ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପର୍ଯ୍ୟାୟ” ବୋଲି କହିଥିଲେ।

ସମାନ ଭାବରେ ଚିନ୍ତାଜନକ କଥା ହେଲା, ନିଓ-ନାଜିମାନେ ଉକ୍ରେନର ଦ୍ରୁତ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାସେବୀ ବଟାଲିଅନମାନଙ୍କର କିଛି ଶ୍ରେଣୀର ଅଂଶ ଅଟନ୍ତି। 2014 ମସିହାରେ ପୁଟିନଙ୍କ କ୍ରିମିଆ ଆକ୍ରମଣ ପରେ ପୂର୍ବ ଉକ୍ରେନରେ ମସ୍କୋ-ସମର୍ଥିତ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦୀମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ସବୁଠାରୁ କଠିନ ରାସ୍ତା-ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼ି ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ-ପରୀକ୍ଷିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଆଜୋଭ ବଟାଲିଅନ, ଯାହାକି ଜଣେ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ ଶ୍ୱେତ-ଶ୍ରେଷ୍ଠତାବାଦୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ, ଯିଏ ଦାବି କରିଥିଲେ ଯେ ଉକ୍ରେନର ଜାତୀୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଦେଶଟିକୁ ଯିହୁଦୀମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିକୃଷ୍ଟ ଜାତିମାନଙ୍କଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା। 2018 ମସିହାରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର କଂଗ୍ରେସ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଥିଲା ଯେ ଉକ୍ରେନ ପାଇଁ ତାହାର ସହାୟତା “ଆଜୋଭ ବଟାଲିଅନକୁ ଅସ୍ତ୍ର, ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ” ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ। ତଥାପି, ଆଜୋଭ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉକ୍ରେନ ଜାତୀୟ ଗାର୍ଡର ଏକ ଆଧିକାରିକ ସଦସ୍ୟ ଅଟେ।

ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ, ଏହି ବିଚଳିତକର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟର କୌଣସି ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଗତ କିଛି ସପ୍ତାହ ଧରି ଉକ୍ରେନିୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ନ୍ୟାୟସଂଗତ କରେ ନାହିଁ — ଏବଂ ପୁଟିନ୍ ତାଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାବେଳେ ଏଥିରୁ କୌଣସି କଥା ତାଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଲାଗେ ନାହିଁ। ପ୍ରକୃତ ପକ୍ଷରେ, ପୁଟିନଙ୍କ କାରଣରୁ ଓଡେସା, ଖାର୍କିଭ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୂର୍ବ ନଗରରେ ବସୁଥିବା ଯିହୁଦୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟସଂକୁଳ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକେ ସ୍ଥାନୀୟ ସିନାଗଗ୍ ଏବଂ ଯିହୁଦୀ କେନ୍ଦ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଇସ୍ରାଏଲ୍‌ ସହିତ ବିଦେଶୀ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ପଳାଇ ଯାଇଛନ୍ତି; ଇସ୍ରାଏଲ୍ ଉକ୍ରେନରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଯିହୁଦୀଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଛି।

ମୋର ନିଜ ପ୍ରପିତାମହ-ପ୍ରପିତାମହୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଯ୍ୟାତନାରୁ ପଳାଇବା ପାଇଁ ପଶ୍ଚିମ ଉକ୍ରେନ ଛାଡ଼ି ପଳାୟନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ଚକ୍ର ଅବ୍ୟାହତ ରହିଥିବାକୁ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷାଦଜନକ। ଯଦି ଦେଶଟି ଅବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ବିଦ୍ରୋହରେ ପରିଣତ ହୁଏ, ତେବେ ଯିହୁଦୀମାନେ ପୁନର୍ବାର ସେମାନଙ୍କ ସହନାଗରିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ତରଫରୁ ବିପଦରେ ପଡ଼ିପାରନ୍ତି। ଏହି ବିପଦକୁ ସ୍ୱୀକାର ନ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଏହାର ବିରୋଧରେ ସୁରକ୍ଷା ନେବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟଲ୍ପ କାମ କରାଯାଉଛି।

କିନ୍ତୁ ଯଦିଓ ଦେଶର କିଛି ଉପାଦାନ ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ଘୃଣ୍ୟ ଆନ୍ଦୋଳନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସହିତ ଜଡିତ ହୋଇଥାଇପାରେ, ତଥାପି ଏହି ନାଟକୀୟ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଉକ୍ରେନ ସହିତ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଠିଆ ହେବା ନିଶ୍ଚୟଭାବେ ସମ୍ମାନଜନକ ଅବସ୍ଥାନ। ବର୍ତ୍ତମାନ, ପୁତିନ ଯେପରି ପ୍ରତିଦିନ ଉକ୍ରେନୀୟ ଜନତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଭୂମିଦାହୀ ଉତ୍ସାହ ସହ ତାଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ଆହୁରି ତୀବ୍ର କରୁଛନ୍ତି, ସେପରି ସତ୍ୟରେ କିଏ N-ଶବ୍ଦର ଯୋଗ୍ୟ, ତାହା ବୁଝିବା କଷ୍ଟକର ନୁହେଁ।

ଆଲେନ୍ ରିପ୍, ମାର୍ଚ୍ଚ ୫, ୨୦୨୨ – ସ୍ରୋତ

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।

“ଯେମାନେ ଅତୀତକୁ ସ୍ମରଣ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ତାହାକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତ କରିବାକୁ ନିୟତ।” — ଜର୍ଜ ସାନ୍ତାୟାନା।

“ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସରେ ଯାହା କିଛି ଅତୀତରେ ପୂରଣ ହେବା ପାଇଁ ପରମେଶ୍ୱର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ପୂରଣ ହୋଇଛି; ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସିବାକୁ ଅଛି, ସେସବୁ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ପୂରଣ ହେବ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବକ୍ତା ଦାନିଏଲ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ଯୋହନ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟରେ ଯିହୂଦା ବଂଶର ସିଂହ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦାନିଏଲର ପୁସ୍ତକକୁ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ଦାନିଏଲ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟ ବହନ କରୁଛନ୍ତି—ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟ, ଯାହା ପ୍ରଭୁ ମହାନ ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ଘଟଣାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ; ସେହି ଘଟଣାମାନଙ୍କ ପୂରଣର ସୀମାନ୍ତରେ ଆମେ ଯେତେବେଳେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛୁ, ସେତେବେଳେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣିବା ଆବଶ୍ୟକ।”

“ଇତିହାସ ଓ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ଓ ଭ୍ରମର ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ଚାଲିଆସୁଥିବା ସଂଘର୍ଷକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ। ସେହି ସଂଘର୍ଷ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁ ଅଛି। ଯେସବୁ ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ ଘଟିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପୁନର୍ବାର ଘଟିବ। ପୁରୁଣା ବିବାଦଗୁଡ଼ିକ ପୁନଃଜୀବିତ ହେବ, ଏବଂ ନୂତନ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ଉଦ୍ଭବ ହେଉଥିବ। କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ, ଯେମାନେ ନିଜମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ପୂରଣରେ ପ୍ରଥମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାର ଘୋଷଣାରେ ଏକ ଭାଗ ନିର୍ବାହ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ କେଉଁଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏମିତି ଗୋଟିଏ ଅନୁଭବ ଅଛି, ଯାହା ଖାଣ୍ଟି ସୁନାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ। ସେମାନେ ପାହାଡ଼ଶିଳା ପରି ଦୃଢ଼ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିବେ, ନିଜମାନଙ୍କର ଆରମ୍ଭିକ ବିଶ୍ୱାସକୁ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଚଳଭାବରେ ଧରିରଖିବେ।” Selected Messages, book 2, 109.