ଦାନିୟେଲଙ୍କ ପୁସ୍ତକ - ଏକଶେ ଅଠଷଠି

ଆମେ ଏବେ ଡାନିଏଲ ଗ୍ରନ୍ଥର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାର ଓ ବାର ପଦରେ ଚିତ୍ରିତ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଆଲୋଚନା କରୁଛୁ। ସେହି ପଦମାନଙ୍କରେ ଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ନାସ୍ତିକ ଶକ୍ତି ରୁଷିଆ ଏବଂ ଉକ୍ରେନ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଉକ୍ରେନର ଯୁଦ୍ଧକୁ ସୂଚିତ କରେ। ସେହି ପଦମାନଙ୍କରେ, ପୁତିନ ପ୍ଟୋଲେମୀ ଚତୁର୍ଥଙ୍କ ପରି ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ବିଜୟ ପରେ ସେ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଉନ୍ନତ ହେବେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମମୁଗ୍ଧ ସ୍ୱୟଂ-ଉତ୍କର୍ଷତା ତାଙ୍କର ୱାଟରଲୁର ସାଧନ ହେବ। ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଇତିହାସର ଐତିହାସିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉପକାରୀ, ଯେମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଯେ ଏହି ବର୍ତ୍ତମାନ ଇତିହାସ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବେ କ’ଣ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ।

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରଥମ ପଦ୍ୟରେ, ଦାନିଏଲ—ଯିଏ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷକାଳୀନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି—“ଦର୍ଶନ” ଏବଂ “ବିଷୟ” ଉଭୟକୁ ବୁଝୁଥିବା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଛନ୍ତି। “ଦର୍ଶନ” ଏବଂ “ବିଷୟ” ପୁନଃପୁନି ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥାଏ, ତଥାପି ଏକ ସତ୍ୟରେଖାର ଦୁଇଟି ପୃଥକ୍ ଅଂଶ ଭାବେ ଏକାପରେକା ଭିନ୍ନ ରହେ। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଉଲାଇ ଏବଂ ହିଦ୍ଦେକେଲ ନଦୀମାନ। ସେଗୁଡ଼ିକ “mareh” ଏବଂ “chazon” ଦର୍ଶନମାନ। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ତେଇଶଶହ ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ପଚିଶଶହ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ। ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଏବଂ ବାହ୍ୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ। ପ୍ରଭୁ ଯେଉଁ ବିଷୟଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁତ୍ୱହୀନ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖର ନିୟମ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦର୍ଶନରେ ଦାନିଏଲ ବିଷୟରେ ଆମକୁ ପ୍ରଥମେ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ହେଲା ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶେଷକାଳୀନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ଯେମାନେ “chazon” ଓ “mareh” ଉଭୟକୁ ବୁଝନ୍ତି। ଏହିକାରଣରୁ, ଯଦି ଏଗାରୋ ଓ ବାରୋ ପଦ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ଇତିହାସକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝିବାକୁ ହୋଇ, ତେବେ “ଦର୍ଶନ” ଏବଂ “ବିଷୟ”କୁ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ।

ଦାନିଏଲ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେମାନେ ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପୂରଣ ହୋଇଥିବା ଦଶ କୁମାରୀଙ୍କ ଉପମାକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୁନରାବୃତ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ, ମିଲ୍ଲରାଇଟମାନଙ୍କ ପରି, ପ୍ରଥମ ନିରାଶାଭଙ୍ଗ ଭୋଗ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ତଳହୀନ ଗର୍ତ୍ତରୁ ଉଠିଆସୁଥିବା ନାସ୍ତିକ “woke” ପଶୁ ଦ୍ୱାରା ବଧ କରାଯାଇଥିବାରୂପେ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି, ଏବଂ ତାହାପରେ ସେମାନେ ସେହି ମହାନଗରର ରାସ୍ତାରେ ମୃତ ପଡ଼ିରହନ୍ତି, ଯାହାକୁ ମିଶର ଓ ସୋଦୋମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଅଜଗରର ଅନୁସରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ “ଆନନ୍ଦ” ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଦାନିଏଲଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଶୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲା।

ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର ଇତିହାସ ଲାଜାରର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା; ତାଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ-କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବେ ପରିଚିହ୍ନିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ, ଯେପରି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଯେମାନଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ, ଯେରୁଶାଲେମକୁ ହୋଇଥିବା ବିଜୟୋତ୍ସବମୟ ପ୍ରବେଶର ଅଗ୍ରଗାମୀ ହେଲେ; ଯାହା ମିଲରୀୟ ଇତିହାସରେ ମିଡ୍ନାଇଟ୍ କ୍ରାୟ ଆନ୍ଦୋଳନର ପ୍ରତିରୂପ ଥିଲା, ଏବଂ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ଇତିହାସରେ ମଧ୍ୟ। ଲାଜାରର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ସେ ସମୟରେ ଘଟିଥିଲା ଯେବେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀମାନେ, ମରୀୟମ ଓ ମାର୍ଥା, ଶୋକ କରୁଥିଲେ; ଯେପରି ଦାନିୟେଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକୋଇଶ ଦିନ ଧରି କରୁଥିଲେ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିୟେଲଙ୍କର ଶୋକ ମୀଖାଏଲଙ୍କର ଅବତରଣ ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ, ସେହି ନିଜେ ସେଇ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଯାହାଙ୍କ “ସ୍ୱର” ଲାଜାର ଓ ମୋଶାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଜୀବନକୁ ଆଣିଥିଲା। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀଙ୍କର ପୁନରୁତ୍ଥାନ, “ମାରାହ୍”ର କାରଣକାରୀ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଦାନିୟେଲଙ୍କର ରୂପାନ୍ତର ହେବାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦାନିଏଲ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କିତ ହେବାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି, ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟର ଏଗାରୋତିଅ ଅଧ୍ୟାୟରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ସେହି ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଗବ୍ରିଏଲ ସ୍ପଷ୍ଟଭାବେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ସେ ଦାନିଏଲଙ୍କୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ, ଯେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଶେଷ-ଦିନର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ କ’ଣ ଘଟିବ। ଶେଷ ଦିନମାନରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଘଟିବ, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଭାବରେ ଏମିତି ଏକ ସନ୍ଦେଶର ପ୍ରସଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ, ଯାହା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ରେଖା ଉପରେ ରେଖା ବିଛାଇବାର ପଦ୍ଧତି ଦ୍ୱାରା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରାଯାଇଛି। ସେହି ପ୍ରୟୋଗର ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଥମ ଉଲ୍ଲେଖର ନିୟମ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଠିକ ବୁଝାମଣା କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ହିଁ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ, ଯେମାନେ ଏକତ୍ର କରାଯାଇଥିବା ସେହି ରେଖାମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଓ ବାହ୍ୟ ଉଭୟ ସତ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତି। ସେମାନେ ହେଲେ ସେହିମାନେ, ଯେମାନେ “ଦର୍ଶନ” ଓ “ବିଷୟ” କୁ ବୁଝନ୍ତି।

ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାର ଜଣ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ସନ୍ଦେଶକୁ ବୁଝିବେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସେହି ସନ୍ଦେଶକୁ ଅନୁଭବ ମଧ୍ୟ କରିବେ; କାରଣ ସନ୍ଦେଶ ଓ ଅନୁଭବକୁ ପୃଥକ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ। ସନ୍ଦେଶ ହିଁ ପବିତ୍ର କରେ, କାରଣ ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହେଉଛି ସତ୍ୟ। ତାଙ୍କର ସନ୍ଦେଶ ସତ୍ୟ ବୋଲି ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଛି, କାରଣ ଏହା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ପ୍ରୟୋଗର ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୁଏ, ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧାନ୍ତମାନେ ସେ କିଏ ଏବଂ ସେ କ’ଣ—ତାହାର ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଛାଡ଼ି ଅଧିକ କିମ୍ବା କମ କିଛି ନୁହେଁ। ସେହିଁ Palmoni, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସଂଖ୍ୟାଗଣକ, ଗୁପ୍ତ ବିଷୟମାନଙ୍କର ଗଣକ। ସେହିଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାଷାବିଦ୍, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ, ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ, ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା। ସେ କିଏ—ତାଙ୍କର ଏହି ଉପାଦାନମାନେ ହିଁ ସେହି ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ନିୟମମାନଙ୍କୁ ପରିଭାଷିତ କରେ, ଯେଗୁଡ଼ିକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ସନ୍ଦେଶକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଅନୁଭବକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।

ଉଲାଇ ଓ ହିଦ୍ଦେକେଲ୍, ଶିନାରର ଦୁଇଟି ମହାନଦୀ, ପର୍ସିଆ ଉପସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ସେମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳୀ ନିକଟରେ ଶାତ୍ତ ଅଲ୍-ଆରବ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥିବା ଏକ ଦଲଦଲିଆ ଅଞ୍ଚଳ ଗଠନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏକମାତ୍ର ନଦୀରେ ଏକୀଭୂତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଶାତ୍ତ ଅଲ୍-ଆରବ୍ ହେଉଛି ଇଉଫ୍ରେଟିସ୍ ଓ ଟାଇଗ୍ରିସ୍ ନଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ କ୍ଷୁଦ୍ର ନଦୀ ଓ ଝରଣାମାନଙ୍କର ସଙ୍ଗମରୁ ଗଠିତ ଏକ ନଦୀ-ବଦ୍ଦୀପ। ତଥାପି, ବଦ୍ଦୀପ ଅଞ୍ଚଳର ଭିତରେ ମଧ୍ୟ ଇଉଫ୍ରେଟିସ୍ ଓ ଟାଇଗ୍ରିସ୍ ସେମାନଙ୍କର ପୃଥକ ପରିଚୟକୁ ଅବିକଳ ରଖି, ପୃଥକ ନଦୀରୂପେ ପର୍ସିଆ ଉପସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଓ ବାହ୍ୟ ବାର୍ତ୍ତାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପୃଥକ ସମ୍ପର୍କକୁ ଅବିକଳ ରଖନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଉପସମାହାରକୁ (ଶେଷ ଦିନମାନରେ) ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଅନେକ ଅଂଶଗ୍ରାହୀ ନଦୀ ଓ ଝରଣା ସହିତ ଏକ ବଦ୍ଦୀପ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ଯୀଶୁ ସ୍ୱାଭାବିକର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକକୁ ଚିତ୍ରିତ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଶେଷ ଦିନମାନରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦର୍ଶନର ପ୍ରଭାବ ଏକ ବଦ୍ଦୀପୀୟ ବନ୍ୟାଭୂମି ଗଠନ କରେ, ଯଦ୍ୟପି ସେହି ଦୁଇଟି ମହାନଦୀ ନିଜନିଜ ପୃଥକ ଭୂମିକାକୁ ଅବିକଳ ରଖନ୍ତି।

ଏକୋଇଶି ଦିନର ଶୋକର ସମୟ ସେହି ସମୟ ସହ ସମନ୍ୱିତ, ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ସାକ୍ଷୀ ରାସ୍ତାରେ ମୃତ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ି ରହନ୍ତି, ଏବଂ ସେହି ସମୟାବଧି ପ୍ରଥମ ନିରାଶା ଓ ବିଳମ୍ବର ସମୟ ସହ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେହି ସମୟାବଧି ଏକ ଅଧିକ ବ୍ୟାପକ ସମୟାବଧିର ମଧ୍ୟରେ ଘଟେ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୋହରାଙ୍କନ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। 1989 ମସିହାରେ ସମୟର ଶେଷରେ ମୋହରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇନଥିଲା; ଏହା ସେତେବେଳେ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ତୃତୀୟ ସ୍ୱର୍ଗଦୂତ ଭାବେ, 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ରେ ଅବତରଣ କଲେ। ସେ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କାଦେଶରେ ସେମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷାତ୍କାରକୁ ଆଣିଲେ, ଏବଂ ଏଥର ଯେ କେତେକ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। 1989 ମସିହାରେ ସମୟର ଶେଷରୁ 11 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2001 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କର ଅନୁଭବ ସେମାନଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରିନଥିଲା। ମୋହରାଙ୍କନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଅବତରଣ କରି ତୃତୀୟ ହାୟର ସପ୍ତମ ତୂରୀର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର ଧ୍ୱନିତ କଲେ।

ସପ୍ତମ ତୁରୀର ଧ୍ୱନିତ ହେବା ସେହି ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠାରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କର ରହସ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ; ଏବଂ ସେହି ରହସ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଯାହା ସେହି ତୁରୀର ଧ୍ୱନିତ ହେବା ସମୟରେ ଘଟେ। ସେହି ତୁରୀ ତିନୋଟି ସ୍ୱର ମାରେ, କାରଣ ସେ ସତ୍ୟ ଅଟେ। ପ୍ରଥମ ସ୍ୱର ଥିଲା ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11, 2001, ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ୱର ଥିଲା ଅକ୍ଟୋବର 7, 2023, ଏବଂ ସେହି ତିନୋଟି ସ୍ୱରର ତୃତୀୟଟି ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାନିୟମ ସମୟରେ ଅଛି। ସେହି ତିନୋଟି ସ୍ୱର ସତ୍ୟରେ ସଦା ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ତିନୋଟି ପଦକ୍ରମ ଅଟେ। ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କର ତିନିଥର ସ୍ପର୍ଶ ତାଙ୍କର ଅନୁଭବକୁ ସେହି ଇତିହାସିକ କାଳଖଣ୍ଡ ସହିତ ସଂଯୋଗ କରିଥିଲା, ଯାହା ସପ୍ତମ ତୁରୀର ତିନୋଟି ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଛବିରେ ପରିଣତ ହେବାର ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ସନ୍ଦେଶ, ଯାହାକୁ ଦାନିଏଲ ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚିତ୍ରିତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସନ୍ଦେଶ ହେଉଛି ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ଯାହା ଘଟେ ତାହାର ସନ୍ଦେଶ; କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣ ଅର୍ଥରେ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ନୁହେଁ। ଏହା ସେହି ସନ୍ଦେଶ ଯାହାକୁ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମୋହରାଙ୍କନ ସମୟରେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଲୋକମାନେ ବୁଝନ୍ତି ଏବଂ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ଯେତେବେଳେ ଗବ୍ରିଏଲ୍ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ପୂର୍ବବାଣୀମୟ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ ପୂର୍ବବାଣୀମୟ ରେଖାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି। ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ପଦ୍ୟ କୋରେଶଙ୍କୁ (ପ୍ରଥମ ବୁଶ୍ ଭାବେ) ନେଇ, ଶେଷ ସମୟରେ, ଅର୍ଥାତ 1989 ମସିହାରେ, ଆରମ୍ଭ କରି, ପଞ୍ଚଚାଳିଶତମ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ (ଷଷ୍ଠ) ଇତିହାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ଏବଂ ସେଠାରେ ପୂର୍ବବାଣୀମୟ ଇତିହାସ ବିରତ ହୁଏ, ଯାହାପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୃତୀୟ ଓ ଚତୁର୍ଥ ପଦ୍ୟରେ ସପ୍ତମ ରାଜ୍ୟ ଭାବେ ଜାତିସଂଘର (ମହାନ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡର) ଇତିହାସକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଏ। ତେଣୁ, ବିଶ୍ୱବାଦୀମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିବା ଧନୀ ଷଷ୍ଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ଡୋନାଲ୍ଡ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତା, ଏକ ଏମିତି ସତ୍ୟ ଯାହା ଏକ ଶତ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରିବାର ସମୟରେ ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଏହା ବର୍ତ୍ତମାନର ସତ୍ୟ।

ପଞ୍ଚମରୁ ନବମ ପଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପୋପତନ୍ତ୍ର ୫୩୮ ମସିହାରେ ସିଂହାସନ ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହେବାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମାରାତ୍ମକ ଆଘାତ ଓ ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଶେଷକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି। ନିଶ୍ଚୟ, ଏହା ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସତ୍ୟ, କାରଣ ଏହା ଚାଳିଶମ ପଦକୁ ଧାରଣ କରେ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ କରେ; କିନ୍ତୁ ଏହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୋହରାଙ୍କିତ କରାଯାଉଥିବା ସମୟାବଧିରେ ଘଟୁଥିବା କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଣ୍ଣନା ପ୍ରଦାନ କରେ ନାହିଁ। ଦଶମ ପଦ, ପଞ୍ଚମରୁ ନବମ ପଦମାନଙ୍କ ପରି, ଚାଳିଶମ ପଦର ବୈଧତାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋହରାଙ୍କନର ସମୟରେ ପୂରଣ ହେଉଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରେ ନାହିଁ। ତଥାପି, ଏହା ୧୯୮୯ କୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ସେହିପରି ଭାବେ, ଚାଳିଶ-ପ୍ରଥମ ପଦରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ରବିବାର ଆଇନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧୯୮୯ ଠାରୁ ଏକ ନିରବ ଅବଧିକୁ ବର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ କରେ।

ଏଗାରରୁ ପନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର କାଳରେ ପୂରଣ ହୁଏ। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ତୃତୀୟ ପଦ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଗୁପ୍ତ ଇତିହାସର ଭିତରେ, ଏବଂ ଚାଳିଶତମ ପଦରେ 1989 ଓ ଏକଚାଳିଶତମ ପଦରେ ରବିବାର ଆଇନ ମଧ୍ୟରେ ମେଳ ଖାଉଛି। ସେହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବର୍ତ୍ତମାନ ସତ୍ୟ, ଏବଂ ପଦଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବାର ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲାଭ ଆମେ ଯଦି ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁ, ତେବେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସେହିପରି ଭାବରେ ନିଶ୍ଚୟ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲାଭ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର, କାରଣ ଏହା ସେଠାରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୟ ଇତିହାସର ବୁଝାମଣାକୁ ସୂଚିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ସନ୍ଦେଶର ସତ୍ୟଗୁଡ଼ିକର ବୁଝାମଣା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଅନୁଭବକୁ ମଧ୍ୟ ସୂଚିତ କରେ। ସନ୍ଦେଶର ବୁଝାମଣା, ଅର୍ଥାତ୍ ଜ୍ଞାନର ଅନ୍ତିମ ବୃଦ୍ଧି, ଯାହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କନର କାଳରେ ପୂରଣ ହେଉଛି, ସେହିଟି ହେଉଛି ସେମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ବିଷୟ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବେ। ଏହି କାରଣରୁ, ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ଏବଂ ବାହ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ବିଚାର କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବ୍ବିଶ ଅଧ୍ୟାୟର “ସାତ ଥର” ନିଶ୍ଚୟରୂପେ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟର ଅଂଶ ଅଟେ; କାରଣ ଦାନିୟେଲଙ୍କର ଦୁଇଟି ପ୍ରାର୍ଥନା, ଯାହା ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରତିନିଧିତ, ପଶୁର ପ୍ରତିମା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସକୁ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଏକ ଦ୍ୱିମୁଖୀ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ କରେ, ଏବଂ ସେହି ଅନୁଭବକୁ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ଯେମାନେ ନିଜ ପାପ ଓ ନିଜ ପିତୃପୁରୁଷମାନଙ୍କର ପାପର କ୍ଷମା ପାଇଁ ଲେବ୍ୟବ୍ୟବସ୍ଥା ଛବ୍ବିଶ ଅଧ୍ୟାୟର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ବାହ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା ପଶୁର ପ୍ରତିମାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ।

ଦାନିଏଲ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶମାନଙ୍କରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଇତିହାସକୁ—ବିଶେଷକରି ସେହି ଇତିହାସକୁ ଯାହା ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ-କାଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଏ—ବୁଝିବା ବିଷୟଟି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି। ସେ ଏବଂ ସେହି ତିନିଜଣ ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷ, ଧାତୁମୂର୍ତ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନର ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶକୁ ବୁଝିବାକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ନବୂଖଦ୍ନେସରଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ସ୍ୱପ୍ନରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସର ସଠିକ ବୁଝାମଣାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ, ସେହି ବୁଝାମଣା ବୁଝୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଏହା ଚିହ୍ନିତ କରାଏ ଯେ, ସେମାନେ ଆଶାହୀନ, ଯଦିନା ସେମାନେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନାଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଶ୍ଚାତ୍ତାପର ଅନୁଭବକୁ ସାଧନ କରନ୍ତି।

ଦଶମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦାନିଏଲଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ ଅନୁଭବକୁ, ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଅନ୍ତ୍ୟକାଳୀନ ଘଟଣାମାଳାର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଣ୍ଣନାରୁ ପୃଥକ କରିବା, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀର ଜଣେ ଛାତ୍ର ଭାବେ ବିଫଳ ହେବା ସମାନ। ଦାନିଏଲ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏଗାର ଓ ବାର ପଦରେ, ସୀମାରେଖାସ୍ଥ ଯୁଦ୍ଧ, ରାଫିଆର ଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ବିଜୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୟ ବାକ୍ୟରେ ଚିହ୍ନିତ ତିନୋଟି ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରୁ ଦ୍ୱିତୀୟଟିକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏହି ସତ୍ୟର ପ୍ରକାଶକୁ ଦୃଶ୍ୟମାନ କରାଉଥିବା ଚାବି ହେଉଛି ଅଦ୍ଭୁତ ଭାଷାବିଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦଶମ ପଦରେ ଉତ୍ତରର ରାଜା “ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଅତିକ୍ରମ କରି” ଦୁର୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ (ଗଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ) ପହଞ୍ଚିବାର ବ୍ୟବହାର। ସେ “ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ଅତିକ୍ରମ କରିବା” ବିଷୟକ ଆଉ ଦୁଇଟି ପଦ ଯୋଗାଇଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏପରି କରି ସେ ଘଟଣାମାଳାର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ବର୍ଣ୍ଣନାକୁ ଏବଂ ସେହି ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକର ବୁଝାମଣି ଯେଉଁ ଅନୁଭବ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବାକୁ ଥିବା, ସେହି ଅନୁଭବକୁ ଏକତ୍ର କରିଥାନ୍ତି।

୨୦୧୪ ମସିହାରେ ପୁଟିନ୍‌ ଯୁକ୍ରେନ୍‌ରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଏବଂ ଏହି ସତ୍ୟକୁ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଏକାଦଶ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଏହା ଦେଖିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବା ଦରକାର ଯେ, ଦଶମ ପଦ ଏମିତି ଏକ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଦାନିଏଲ୍‌ ଏକାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟର ଚାଳିଶତମ ପଦର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶକୁ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତରୂପେ ପ୍ରକାଶ କରେ। ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଯେ ଦଶମ ପଦ ଚାଳିଶତମ ପଦକୁ ଯାହା ଯୋଗ କରେ, ତାହା ହେଲା—୧୯୮୯ ମସିହାରେ ସୋଭିଏତ୍‌ ୟୁନିଅନ୍‌କୁ ଯେତେବେଳେ ଭାସାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଉତ୍ତରର ରାଜା କେବଳ ତାହାର ଦୁର୍ଗ (“ଗଳା”) ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ଉଠିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଛାତ୍ର ଏହା କ’ଣ ସୂଚିତ କରୁଥିଲା ତାହା ଜାଣିପାରନ୍ତା ନାହିଁ, ଯବତ୍‌ ସେ ଯିଶାୟା ଅଧ୍ୟାୟ ୮, ପଦ ୮ କୁ ଦେଖିନଥାନ୍ତା। ତାପରେ ସେ ଏହା ପରିଚୟ କରିବା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଧିକାର ପାଇଥାନ୍ତା ଯେ, ଏହି ତିନୋଟି ପଦକୁ ଏକାତ୍ମକ ଭାବେ ଯୋଡ଼ିଥିବା ଏକ ପ୍ରକାଶଭଙ୍ଗୀ ଅଛି, ଯାହା ସମଗ୍ର ବାଇବେଲ୍‌ରେ କେବଳ ତିନିଥର ମାତ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି।

ତାହାପରେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଏକ ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ହେବ, ଯେ ବାଇବେଲରେ “overflow and pass over” ବାକ୍ୟଖଣ୍ଡଟି ଯେ ତିନିଥର ଦେଖାଯାଇଛି, ସେହିଟି ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁନରାବୃତ୍ତି ଅଟେ। ଏହି ସତ୍ୟର ଦ୍ୱିତୀୟ ସାକ୍ଷ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, କାରଣ ସେହି ତିନୋଟି ପଦ (ସାକ୍ଷୀ) ସମସ୍ତେ ଏକ ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କୁ ଏକ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବିଷୟରେ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହି ତିନୋଟି ସାକ୍ଷୀ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ଆନ୍ତରିକ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେହି ଏକେଇ ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ଇତିହାସ ଭାବେ ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ପରେ ସେହି ତିନୋଟି ପଦକୁ ପରସ୍ପର ଉପରେ, “line upon line” ଶୈଳୀରେ, ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରେ। ସେହି ପ୍ରୟୋଗ ପଦଗୁଡ଼ିକର ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ବିସ୍ତାର କରେ, ଯେଉଁ ପଦଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ତରର ରାଜା ଓ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘଟୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ।

ଯିଶାୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସାତର ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ପଦ, ଦଶମ ପଦରେ ଥିବା “ଦୁର୍ଗ” କ’ଣ ସୂଚାଏ, ସେହି ଧାଧାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ସଙ୍କେତ ପ୍ରଦାନ କରେ; କାରଣ “ଦୁର୍ଗ” ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଇବ୍ରୀୟ ଶବ୍ଦଟି, ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟର ସାତମ ପଦରେ ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା ଯେ “ଦୁର୍ଗ” ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା, ସେହି “ଦୁର୍ଗ” ହିଁ ଅଟେ। ଡାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଏକତ୍ରିଶତମ ପଦରେ “ଶକ୍ତିର ପବିତ୍ରସ୍ଥାନ” ବାକ୍ୟଖଣ୍ଡରେ “ଦୁର୍ଗ” କୁ “ଶକ୍ତି” ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି। ଏହିପରି, ଏହି ଦୁଇ ପଦ (ସାତ ଓ ଏକତ୍ରିଶ), “ଦୁର୍ଗ” ଯେ ଏକ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ କିମ୍ବା ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ସୂଚାଏ, ତାହା ପାଇଁ ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏହି ସତ୍ୟଟି ଦୁଇଜଣ ସାକ୍ଷୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା (ଉଭୟେ ଏଗାରୋତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ) ସ୍ଥିର ହେବା ପରେ, ଯିଶାୟ ଯେତେବେଳେ ସାତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଅଷ୍ଟମ ଓ ନବମ ପଦର ତାଙ୍କର ଗୁଢ଼ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ, ଦୁଇଟି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା “ଦୁର୍ଗ” ଯେ ଏକ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ, କିମ୍ବା ସେହି ରାଜ୍ୟର ରାଜା, ତାହା ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ସେ ସ୍ଥିର କରନ୍ତି ଯେ 1989 ପୂର୍ବରୁ ସୋଭିଏତ ୟୁନିଅନ, ଯାହାର ମୂଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ଥିଲା ରୁଷିଆ ଏବଂ ଯାହାର ରାଜଧାନୀ ସହର ଥିଲା ମସ୍କୋ, ତାହାର ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ ମିକାଲ ଗୋର୍ବାଚେଭ। ଗୋର୍ବାଚେଭଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟମାନ ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ତାଙ୍କର ଲଲାଟ ଥିଲା—ଏହା କୌଣସି ଆକସ୍ମିକ ଘଟଣା ନୁହେଁ।

ପଙ୍କ୍ତି ପରେ ପଙ୍କ୍ତି, ଏହି ପ୍ରୟୋଗର ଉପସଂହାର ତାହାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଏହିପରି କହି ଜୋର ଦେଇ ପ୍ରକାଶ କରେ: “ଯଦି ତୁମେ ବିଶ୍ୱାସ କରିବ ନାହିଁ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ସ୍ଥାପିତ ହେବ ନାହିଁ।” ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ, “ହେ ମୂର୍ଖମାନେ, ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି ସେସବୁକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାରେ ହୃଦୟରେ ଧୀର।” [See Luke 24:25] ଏଜ୍ରା ଲେଖିଥିଲେ, “ଏବଂ ସେମାନେ ପ୍ରଭାତେ ଶୀଘ୍ର ଉଠି ତେକୋଆର ଅରଣ୍ୟକୁ ବାହାରିଗଲେ; ଏବଂ ସେମାନେ ଯିବାବେଳେ, ଯିହୋଷାଫଟ୍ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ କହିଲେ, ହେ ଯିହୁଦା, ଏବଂ ହେ ଯେରୁଶାଲେମର ନିବାସୀମାନେ, ମୋ କଥା ଶୁଣ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରମେଶ୍ୱର ସଦାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କର, ତେବେ ତୁମେ ସ୍ଥାପିତ ହେବ; ତାଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କର, ତେବେ ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇବ।” [See 2 Chronicles 20:20] ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ପୁସ୍ତକରେ ସାତ ଥର ଶୁଣିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଆଯାଇଛି। “ଯାହାର କାନ ଅଛି, ସେ ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ କ’ଣ କହୁଛନ୍ତି, ତାହା ଶୁଣୁ।”

ସ୍ଥାପିତ ହେବା ମାନେ ଜ୍ଞାନୀ କୁମାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅଟେ, କାରଣ ମୂର୍ଖମାନେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାରେ ହୃଦୟରେ ଧୀର ଅଟନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଈଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତାମାନଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, କାରଣ ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳୀମାନଙ୍କୁ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହା ଶୁଣନ୍ତି। ରୁଷିଆର ପରିଚୟ, ଏବଂ 2014 ମସିହାରେ ଉକ୍ରେନ୍ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଯୁଦ୍ଧ, ସେହି ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ସେହି ନିଜେ ସତ୍ୟକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରନ୍ତି, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜ୍ଞାନୀ ଶିକ୍ଷାର୍ଥୀମାନେ କିଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହାହିଁ ସ୍ଥାପିତ କରେ।

ସେହି ସତ୍ୟ 2014 ମସିହାରେ ଇତିହାସରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା, ଯାହା 2001 ପରେ ଅଟେ, ଏବଂ ତେଣୁ ଏହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷ, 2015 ମସିହାରେ, ସବୁଠୁ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ଯିଏ 1989 ମସିହାରେ ଶେଷ ସମୟରୁ ଗଣନା କଲେ ଷଷ୍ଠ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ସେ ଗ୍ଲୋବାଲିଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦଶମ ପଦ 1989 ମସିହାର ଇତିହାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ରୁଷିଆକୁ “ଦୁର୍ଗ” ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ କରେ, ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇଟି ପଦରେ, ରୁଷିଆ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧଗୁଡ଼ିକର ଦ୍ୱିତୀୟ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ଏବଂ ପୁଟିନ ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବେ। ପଦଗୁଡ଼ିକର ସତ୍ୟ ସେମାନେ ଯେଉଁ ଇତିହାସକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରନ୍ତି, ସେହି ଇତିହାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଅମୁଦ୍ରିତ ହୁଏ।

ଏକାଦଶ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟରେ ଏହାର ଐତିହାସିକ ପୂରଣ ଦ୍ୱାରା ଅମୁଦ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ “ପଙ୍କ୍ତିର ଉପରେ ପଙ୍କ୍ତି” ଅନୁସାରେ, ଏହି ପଦଗୁଡ଼ିକ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ଅଛି। ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଶିଷ୍ୟ ଯେଣ୍ତା “ଓଭରଫ୍ଲୋଇଂ, ଏବଂ ପାସିଂ ଓଭର” ବିଷୟକ ତିନୋଟି ଅନୁଛେଦକୁ ଏକତ୍ର କରିପାରେ, ସେଥିପାଇଁ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ରେଖାରେ ଆଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଦୁଇଟି ଦୁଇ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶତ କୁଡ଼ି ବର୍ଷର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହା ଏହିଥିକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରେ ଯେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରଠାରୁ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ବ୍ୟବଧାନରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଆରମ୍ଭରେ ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଏହା ଏହିଥିକୁ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଶେଷରେ ଆଲଫା ଓ ଓମେଗା ପାଞ୍ଚଷଷ୍ଠି ବର୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ।

ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ—ଉଭୟ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ପାଞ୍ଚଷଠି ବର୍ଷ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତିନୋଟି ଚିହ୍ନସ୍ଥାନର ମୋହରାକୁ ଧାରଣ କରେ। ପ୍ରଥମଟି ଥିଲା 742 BC, ତାହା ପରେ ଉଣେଇଶ ବର୍ଷ ପରେ 723 BC, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପରେ 677 BC। ଏହି ତିନୋଟି ଚିହ୍ନସ୍ଥାନ ଶେଷରେ 1798, 1844, ଏବଂ 1863 ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି। ଆରମ୍ଭର (Alpha) ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷର ସମୟାବଧି ମନ୍ଦିର ଓ ସୈନ୍ୟଦଳର ପଦଦଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଏବଂ ଶେଷର (Omega) ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ପବିତ୍ରସ୍ଥଳ ଓ ସୈନ୍ୟଦଳର ପୁନଃସ୍ଥାପନାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯେବେ ଚୁକ୍ତିର ଦୂତ (ଯିଏ Alpha ଓ Omega ମଧ୍ୟ) ସେହି ମନ୍ଦିରଭିତରକୁ ହଠାତ୍ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ଯାହାକି ସେ 1798 ରୁ 1844 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିବା ସେହି ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷରେ ଉତ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।

ଇସାୟା 742 BC ମସିହାରେ ଏହି ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବା ସମୟରେ ଯେଉଁ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷର ପୂର୍ବରେ ଉଣେଇଶ ବର୍ଷ ଅଛି, ସେହି ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷ ତାହାର ସମାପ୍ତିବେଳେ ଛଅଚାଳିଶ ବର୍ଷକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ପରେ ପୁନର୍ବାର ଗୋଟିଏ ଚିଆସ୍ଟିକ ଗଠନରେ ଉଣେଇଶ ବର୍ଷ ଆସେ। 1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଣେଇଶ ବର୍ଷ, ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ପ୍ରଦାନ କରେ—ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମାନଙ୍କର ଚିତ୍ରଣ ଯାହା ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ପାଇଁ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେହି ଇତିହାସରେ ଘଟିଥିବା ବିଦ୍ରୋହର କାରଣରୁ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଗଲା। ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ 11ର ପଦ 10 ରୁ 12 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସତ୍ୟର ବାକ୍ୟକୁ ଯଥାର୍ଥଭାବେ ବିଭକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଜଣେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ତାହା କେବଳ ଏହିକଥାକୁ ସ୍ଥାପିତ କରେ ନାହିଁ (ଯଦି ଆପଣ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି) ଯେ 2014 ମସିହାରେ ରୁଷ ଉକ୍ରେନରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ବରଂ ଏହାମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ କରେ ଯେ ସେହି ଯୁଦ୍ଧ ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କର ମୁଦ୍ରାଙ୍କନ ସମୟରେ ଆରମ୍ଭ ହେବ। ଯେପରି ପଦଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଇତିହାସ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେହିପରି ସେହି ଇତିହାସ ମଧ୍ୟ—ଯେଉଁଠାରେ ସେହି ଇତିହାସର ସତ୍ୟ ନିଜେ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୁଏ—1844 ରୁ 1863 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଣେଇଶ ବର୍ଷର ଇତିହାସ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

1844 ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଏବଂ ଏହା 2001 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 11 ତାରିଖରେ ତୃତୀୟ ଦୂତଙ୍କ ଆଗମନର ଏକ ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ। 1863 ଯିରୀହୋର ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତୀକୀକୃତ ବିଦ୍ରୋହକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। 1863ର ପଥଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ସେହି ଏକ ଶତ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପାଳନର ପ୍ରତିରୂପ ଅଟେ, ଯେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନ ସମୟରେ “ଯିରୀହୋର ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଭଙ୍ଗି ପକାଇବା” ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଆମେ ବିଚାର କରୁଛୁ, ସେଥିରେ ଷୋଳଷ ପଦ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ଆଇନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ। ଏକାଦଶ ପଦ 2014 ଠାରୁ ପୁଟିନଙ୍କ ଚୂଡ଼ାନ୍ତ ବିଜୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ସମୟକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ଏହି ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧର ଆରମ୍ଭକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ, ଯାହା ପରେ ତ୍ରୟୋଦଶରୁ ପଞ୍ଚଦଶ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ତୃତୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧ ଅନୁସରଣ କରେ।

ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦକୁ ଏକାଦଶ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ସହିତ ଏକତ୍ର କଲେ, ଆମେ 2014 ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଉକ୍ରେନୀୟ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଚିହ୍ନଟ କରୁ, ଯାହା ପରେ 2015 ମସିହାର ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଅଭିଯାନ ଘଟିଲା, ଏବଂ ତାହା ପରେ 2016 ମସିହାରେ ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ନିର୍ବାଚନ ହେଲା। ଦ୍ୱାଦଶ ପଦ ପରେ ରବିବାର ବିଧିର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପ୍ରତିଶୋଧ, ତୃତୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧରେ, ଅନୁସରଣ କରେ। ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା ସୀମାରେଖାର ଯୁଦ୍ଧ ଅଟେ, ଷଷ୍ଠ ଏବଂ ସର୍ବାଧିକ ଧନୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ନିର୍ବାଚନର ଠିକ୍ ପୂର୍ବରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା।

୧୮୪୪ ରୁ ୧୮୬୩ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସରେ, ଯିହିଜ୍କେଲଙ୍କର ଦୁଇଟି ଲାଠି ଏକତ୍ର କରାଯିବାକୁ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଏକତ୍ରୀକରଣ ଦିବ୍ୟତ୍ୱ ଓ ମାନବତ୍ୱର ସମ୍ମିଳନକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଥିଲା, ଯାହା ଏକ ଲକ୍ଷ ଚୁଆଳିଶ ହଜାରଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଟେ। ୧୮୪୪ ମସିହାରେ ତୃତୀୟ ଦୂତ ଆସିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପବିତ୍ରାଳୟ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସବ୍ବାଥ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଦୂତ ସହ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଆଲୋକକୁ ଅନାବୃତ କଲେ। ୧୮୪୯ ମସିହାରେ ପ୍ରଭୁ ମହା ନିରାଶା ସମୟରେ ଛିତରାଇଯାଇଥିବା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ମେଷପାଳକୁ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପାଇଁ ନିଜ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କଲେ। ୧୮୫୦ ମସିହାରେ ସେ ନିଜ ଜନଙ୍କୁ ହବକ୍କୂକଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଚିତ୍ରପଟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ପରିଚାଳିତ କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ “ଯିରୀହୋର ପ୍ରାଚୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଭଞ୍ଜି ପକାଇବା” ପାଇଁ ସେ ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ, ସେହିପରି ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଘୋଷଣୀୟ ସନ୍ଦେଶକୁ ଚିତ୍ରରୂପେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେବା ପାଇଁ। ସେହି ଚିତ୍ରପଟରେ “ପୁରୁଣା ଚିତ୍ରପଟ” ପରି “ସାତ ସମୟ” ମଧ୍ୟ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା।

୧୮୫୬ ମସିହାରେ, ସେ “ଯିରୀହୋର ଯୁଦ୍ଧ” ପୂର୍ବରୁ ନିଜ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବା ପାଇଁ ଯେ ଆଲୋକ ଥିଲା, ତାହାର ମୁଦ୍ରା ଖୋଲିଦେଲେ। ସେହି ଆଲୋକ ହେଉଛି ଆଲ୍ଫା ଓ ଓମେଗା ୱିଲିୟମ୍ ମିଲରଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ଆଲୋକର ଏକ ବୃଦ୍ଧି। ସେହି ଆଲୋକ “ସାତ ସମୟ”ର ଆଲୋକ ଥିଲା, ଯାହା ପୁରାତନ ଯିରୀହୋର ଯୁଦ୍ଧରେ ପୁନଃପୁନି ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିଲା। ଯେ ଆଲୋକ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ମୁଦ୍ରାଙ୍କିତ କରିବାକୁ ଥିଲା, ସେହି ଆଲୋକ ଲାଓଦିକୀୟ ସନ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରୁତ କରିବା ଏବଂ ପୁନର୍ବାର ଫିଲାଡେଲଫିୟାର ଅନୁଭବକୁ ଫେରାଇ ନେବା ପାଇଁ ଥିଲା। ସେହି ଶେଷ ଆଲୋକ ପ୍ରଥମ ଆଲୋକର ଏକ ବୃଦ୍ଧି ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଜା ସେହି ଆଲୋକକୁ ଅବହେଳା କଲେ ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ ଲାଓଦିକୀୟର ମରୁଭୂମିରେ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ବାଛିନେଲେ। ୧୮୪୪, ୧୮୪୯, ୧୮୫୦, ୧୮୫୬ ଓ ୧୮୬୩ ପାଞ୍ଚଟି ୱେମାର୍କକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୦୧ ଠାରୁ ସିଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ନିୟମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତର ଇତିହାସରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।

ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଅଗ୍ରସର କରିବୁ।