ଏହି ରକ୍ତର ଚାବିଗୁଡ଼ିକ: ପୋପ୍ ଜନ୍ ପଲ୍ II, ମିଖାଇଲ୍ ଗୋର୍ବାଚେଭ୍, ଏବଂ ପୁଞ୍ଜୀବାଦୀ ପଶ୍ଚିମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାଧିପତ୍ୟ ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ ନାମକ ପୁସ୍ତକଟି ମାଲାକି ମାର୍ଟିନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ, ଏବଂ ଏହା ପ୍ରଥମେ 1990 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ମାର୍ଟିନ 20ମ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଦ୍ଧରେ ବିଶ୍ୱ ରାଜନୀତି ଏବଂ କୂଟନୀତିରେ ପୋପ୍ ଜନ୍ ପଲ୍ IIଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ଏକ ପରିବର୍ତ୍ତନକାରୀ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଭାବେ ପରୀକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ସେ ପୂର୍ବ ଇଉରୋପରେ କମ୍ୟୁନିଜ୍ମର ପତନରେ ପୋପଙ୍କ ଭୂମିକା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି। ଏହି ପୁସ୍ତକଟି 1989 ମସିହାର ଶେଷକାଳରେ ଦାନିଏଲ 11ର ଚାଳିଶତମ ପଦର ପୂରଣକୁ ସଫଳ କରିଥିବା ଗତିବିଧିଗୁଡ଼ିକର ଏକ କାଥଲିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ।
ମାର୍ଟିନ୍ ମିଖାଇଲ୍ ଗୋର୍ବାଚେଭଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ସୋଭିଏତ୍ ସଂଘର ଆନ୍ତରିକ ଗତିଶୀଳତାର ବିଶ୍ଳେଷଣ କରନ୍ତି, ବିଶେଷତଃ ଗୋର୍ବାଚେଭଙ୍କ “ଗ୍ଲାସନୋସ୍ତ୍” (ଖୋଲାପନ) ଏବଂ “ପେରେସ୍ତ୍ରୋଇକା” (ପୁନର୍ରଚନା) ନୀତିମାନଙ୍କ ଉପରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ହୋଇ। ସେ ସୋଭିଏତ୍ ସଂଘ ସାମ୍ନା କରୁଥିବା ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସଂଶୋଧନ କରିବା ପାଇଁ ଗୋର୍ବାଚେଭଙ୍କ ପ୍ରୟାସଗୁଡ଼ିକର ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି। ସେ ସୋଭିଏତ୍ ସଂଘ (ଦକ୍ଷିଣର ରାଜା—ଅଜଗର), କାଥୋଲିକ୍ ଚର୍ଚ୍ଚ (ଉତ୍ତରର ରାଜା—ପଶୁ), ଏବଂ ସେ ଯାହାକୁ ପୁଁଜିବାଦୀ ପଶ୍ଚିମ ବୋଲି କହନ୍ତି (ଉତ୍ତରର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରକ୍ସି ସେନା—ମିଥ୍ୟା ଭବିଷ୍ୟଦ୍ଦକ୍ତା) ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ତଣାଟଣି ଏବଂ ଶକ୍ତି-ସଂଘର୍ଷମାନଙ୍କୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି। ସେ ଶୀତ ଯୁଦ୍ଧ ଯୁଗର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ଥିବା ଧାର୍ମିକ-ବିଚାରଧାରାଗତ ସଂଘର୍ଷ, ଗୁପ୍ତଚରବୃତ୍ତି, ଏବଂ ଗୁପ୍ତ ଅଭିଯାନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଜଗତର ଭବିଷ୍ୟତକୁ ଗଢ଼ି ତୋଳିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷର ପ୍ରୟାସମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ମାର୍ଟିନ ବିଶ୍ୱରାଜନୀତି ଏବଂ କୂଟନୀତିରେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ଶକ୍ତି ଭାବେ ତାହାର ଗୁରୁତ୍ୱକୁ ଜୋର ଦେଇ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି। ସେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇ କହନ୍ତି ଯେ, ପୋପ ଜନ ପଲ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଏହି ସମୟସୀମାରେ ଇତିହାସର ପରିଚାଳନାକୁ ଗଢ଼ି ତୋଳିବାରେ ଏବଂ ଶୀତ ଯୁଦ୍ଧର ପରିଣତିକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାରେ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭୂମିକା ପାଳନ କରିଥିଲା। ସେ ଜନ ପଲଙ୍କ ପ୍ରଭାବକୁ ପର୍ତ୍ତୁଗାଲର ଫାତିମାରେ ଘଟିଥିବା ମାରିୟମୀୟ ଆବିର୍ଭାବମାନଙ୍କ ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ଘଟଣାବଳୀ ଉପରେ ଫାତିମାର ପ୍ରଭାବ ସହିତ ଇତିହାସର ଗତିପଥ ଗଢ଼ି ତୋଳିବାରେ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ଭୂମିକାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ମାର୍ଟିନ ସୂଚନା କରନ୍ତି ଯେ, ଫାତିମାର ଘଟଣାମାନଙ୍କର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ଏବଂ ଭୂ-ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନିହିତତା ରହିଛି, ବିଶେଷକରି ଶୀତ ଯୁଦ୍ଧ ଯୁଗର ପରିପ୍ରେକ୍ଷ୍ୟରେ।
ମାର୍ଟିନ୍ ଫାତିମାର ତିନୋଟି ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି, ଯାହା 1917 ମସିହାରେ ଫାତିମାରେ ତିନିଜଣ କୁମାର ମେଷପାଳକ ଶିଶୁଙ୍କୁ କୁମାରୀ ମରିୟମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ସୂଚିତ କରନ୍ତି ଯେ ତୃତୀୟ ରହସ୍ୟ, ଯାହାକୁ ପ୍ରଥମେ ଭାଟିକାନ୍ ଗୁପ୍ତ ରଖିଥିଲା ଏବଂ କେବଳ 2000 ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶ କରାଗଲା, କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ଭବିଷ୍ୟତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଳୟସୂଚକ ସତର୍କବାଣୀ ଧାରଣ କରିଥିଲା। ମାର୍ଟିନ୍ ଯୁକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି ଯେ ଫାତିମାରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାମାନେ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ଆବିର୍ଭାବଗୁଡ଼ିକ ଏବଂ କୁମାରୀ ମରିୟମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ମିଳିତ, ଶୀତଯୁଦ୍ଧ ଯୁଗରେ ବିଶ୍ୱ ରାଜନୀତି ଏବଂ ସାମ୍ୟବାଦ ଓ ପୁଞ୍ଜୀବାଦ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲୁଥିବା ସଂଘର୍ଷ ପାଇଁ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ବହନ କରୁଥିଲା।
ମାର୍ଟିନ ଫାତିମାର ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀଗୁଡ଼ିକର ପୂର୍ତ୍ତିରେ ପୋପ ଜନ ପଲ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ପାତ୍ର ଭାବେ ଉଦ୍ଘାଟିତ କରନ୍ତି। ସେ ସୂଚିତ କରନ୍ତି ଯେ ଜନ ପଲ ଦ୍ୱିତୀୟ ନିଜକୁ ଫାତିମାର ତୃତୀୟ ଗୁପ୍ତବାର୍ତ୍ତାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ “ଧଳା ପୋଷାକ ପରିଧାନ କରିଥିବା ବିଶପ” ବୋଲି ଦେଖୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜ ପୋପପଦୀୟ ସେବାକାଳକୁ ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ଓ କ୍ୟାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ଭିତରେ ଏବଂ ବ୍ୟାପକ ସମାଜରେ ଆତ୍ମିକ ନବୀକରଣକୁ ପ୍ରସାରିତ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ମିଶନ ଭାବେ ଦେଖୁଥିଲେ।
ମାର୍ଟିନଙ୍କର ସୂଚନା ହେଉଛି ଯେ, ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଆତ୍ମିକ ଯୁଦ୍ଧର ଗୁରୁତ୍ୱ ଏବଂ କାଥଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଚର୍ଚ୍ଚର ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ଥିବା ଅଶୁଭ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲା। ସେ ଯୁକ୍ତି ଦେଇ କହନ୍ତି ଯେ, ଫାତିମାରେ ଘଟିଥିବା ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକ ଆଧୁନିକ ଜଗତରେ ମାନବଜାତି ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବା ସବୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜକୁ ବୁଝିବା ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକର ସମାଧାନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଆତ୍ମିକ ଓ ନୈତିକ ଆଧାରରୂପ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା। ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଶୟତାନୀ ସନ୍ଦେଶକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, ଯାହା ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ “ଛଦ୍ମରୂପ ଧାରଣ” କରିବ, ସେତେବେଳେ କାଥଲିକଧର୍ମକୁ ଶୟତାନଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରେ।
“ଶୟତାନ ପୃଥିବୀରେ ବସବାସ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ଚମତ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ। ଆତ୍ମବାଦ ମୃତମାନଙ୍କର ପ୍ରତିରୂପ ଧାରଣ କରାଇ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବ। ଯେସବୁ ଧାର୍ମିକ ସଂଘ ଦେବଙ୍କର ସତର୍କବାର୍ତ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରବଳ ଭ୍ରମର ଅଧୀନ ହେବେ, ଏବଂ ପବିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବା ପାଇଁ ନାଗରିକ ଶକ୍ତି ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେବେ। ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ମଣ୍ଡଳୀମାନେ ଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପାଳକ ଜନମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ଦେବାରେ ପାପାଲ ଶକ୍ତି ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେବେ। ଏହିଯେ ସେହି ଶକ୍ତି, ଯାହା ନିର୍ଯାତନାର ସେହି ମହା ପ୍ରଣାଳୀକୁ ଗଠନ କରେ, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବିବେକ ଉପରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅତ୍ୟାଚାର ପ୍ରୟୋଗ କରିବ।”
“‘ତାହାର ମେଷଶାବକ ସଦୃଶ ଦୁଇଟି ଶୃଙ୍ଗ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଅଜଗର ପରି କହୁଥିଲା।’ ଯଦିଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନିଜମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମେଷଶାବକଙ୍କ ଅନୁସରଣକାରୀ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ଅଜଗରର ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେମାନେ ନମ୍ର ଓ ବିନୀତ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶୟତାନଙ୍କ ଆତ୍ମାରେ କଥା କହନ୍ତି ଏବଂ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ପ୍ରମାଣ କରନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ ଯାହା ହେବାକୁ ଦାବି କରନ୍ତି, ପ୍ରକୃତରେ ସେଥିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିପରୀତ। ଏହି ମେଷଶାବକ-ସଦୃଶ ଶକ୍ତି, ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା ଏବଂ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ଅଜଗର ସହ ଏକତ୍ର ହୁଏ। ଏବଂ ଶୟତାନ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନଙ୍କ ଓ ପାପାବାଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ର ହୁଏ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଏହି ଜଗତର ଦେବତା ଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏମିତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥାଏ ଯେପରି ସେମାନେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଜା, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର, ଶାସନ ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରେ।”
“ଯଦି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାମାନଙ୍କୁ ପାଦତଳେ ଦଳିଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ନହୋନ୍ତି, ତେବେ ନାଗର ଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କୁ କାରାଗାରରେ ପକାଯାଏ, ପରିଷଦମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣାଯାଏ, ଏବଂ ଜରିମାନା କରାଯାଏ। ‘ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ, କ୍ଷୁଦ୍ର ଓ ମହାନ, ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର, ସ୍ୱାଧୀନ ଓ ଦାସ, ସେମାନଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ କିମ୍ବା କପାଳରେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ କରାଏ’ [ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:16]। ‘ସେ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପ୍ରାଣ ଦେବାର କ୍ଷମତା ପାଇଥିଲା, ଯେପରି ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି କଥା କହିବ ଏବଂ ଯେତେଜଣ ପଶୁର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯିବ’ [ପଦ 15]। ଏହିପରି ସାତାନ୍ ଯେହୋବାଙ୍କ ବିଶେଷ ଅଧିକାରକୁ ହରଣ କରେ। ପାପର ମନୁଷ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆସନରେ ବସି, ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।” Manuscript Releases, volume 14, 162.
ଆଣ୍ଟିକ୍ରାଇଷ୍ଟ ରୋମର ପୋପ ଏବଂ ଶୈତାନ—ଉଭୟଙ୍କର ଏକ ପ୍ରତୀକ; କାରଣ ରୋମର ପୋପ ଶୈତାନଙ୍କର ପାର୍ଥିବ ପ୍ରତିନିଧି। “ଏହିପରି ଶୈତାନ ଯେହୋବାଙ୍କର ବିଶେଷାଧିକାରଗୁଡ଼ିକୁ ଦଖଲ କରେ। ପାପର ମନୁଷ୍ୟ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଆସନରେ ବସି, ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ, ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।” ଶୈତାନ, ସେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିବାବେଳେ, ପୃଥିବୀକୁ ଏପରିଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କରେ ଯେ ସେ “ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବ ଯେପରି ସେମାନେ ତାହାର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଜା, ଏବଂ ତାହାର ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ପରିଚାଳିତ, ଶାସିତ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେବେ।” ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଧାର୍ମିକ ସିଂହାସନ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ସେ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚର ସୃଷ୍ଟି କଲା, ଏବଂ ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ରାଜନୈତିକ ସିଂହାସନ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର ସଂଘର ସୃଷ୍ଟି କଲା।
“ମୂର୍ତ୍ତିପୂଜକତା ଓ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ଏହି ସମଝୌତାର ପରିଣାମସ୍ୱରୂପ, ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀରେ ଯେ ‘ପାପର ମଣିଷ’ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି—ଯେ ନିଜକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ କରେ ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଠାରୁ ଉଚ୍ଚ କରେ—ତାହାର ବିକାଶ ଘଟିଲା। ମିଥ୍ୟା ଧର୍ମର ସେହି ବିଶାଳ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେଉଛି ଶୟତାନଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ କୃତି—ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଶାସନ କରିବା ପାଇଁ ସିଂହାସନ ଉପରେ ନିଜକୁ ବସାଇବାରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରୟାସର ଏକ ସ୍ମାରକ।” The Great Controversy, 50.
ଫାତିମାର ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା, ଏବଂ ତାହାର ଶୟତାନୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ସେହି ଉପାୟ ଯାହାକୁ ଶୟତାନ ଏକ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀମୂଳକ ପରିସ୍ଥିତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଛି, ଯାହା କାଥୋଲିକଧର୍ମକୁ ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ତାଙ୍କର ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଶୀଘ୍ର ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ସମ୍ଭବ କରାଏ, ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ଛଦ୍ମବେଶ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କର ତାଙ୍କ ଏହି ଛଦ୍ମବେଶ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଥିବା ରବିବାର ଆଇନରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହା ଦାନିଏଲ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଗାରର ଷୋଳ ପଦ, ବାଇଶ ପଦ, ଏକତିରିଶ ପଦ ଏବଂ ଏକଚାଳିଶ ପଦରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଛି।
“ପୋପତନ୍ତ୍ରର ସଂସ୍ଥାକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ କରୁଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦ୍ୱାରା, ଆମ ଜାତି ନିଜକୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେବ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟବାଦ ସେହି ଖାଇକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ରୋମୀୟ ଶକ୍ତିର ହାତକୁ ଧରିବ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଅଗାଧ ଗହ୍ୱରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆତ୍ମବାଦ ସହିତ କରମିଳାପ କରିବ, ଯେତେବେଳେ ଏହି ତ୍ରିଗୁଣୀୟ ଐକ୍ୟର ପ୍ରଭାବ ଅଧୀନରେ ଆମ ଦେଶ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଓ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ଶାସନରୂପେ ନିଜ ସମ୍ବିଧାନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବ ଏବଂ ପୋପତନ୍ତ୍ରୀୟ ମିଥ୍ୟା ଓ ଭ୍ରମର ପ୍ରସାର ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବ, ତେବେ ଆମେ ଜାଣିପାରିବୁ ଯେ ଶୟତାନଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟସାଧନର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି ଏବଂ ଶେଷ ସମୟ ନିକଟରେ ଅଛି।” Testimonies, volume 5, 451.
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ରବିବାର ନିୟମ ପ୍ରବଳ ହେବାବେଳେ, “ଶୟତାନଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟ ଆସିପହଞ୍ଚିଛି।” ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ତେର, ପଦ ଏଗାରରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର “ନାଗ” ପରି “କହେ”; ଏବଂ ପରେ ପଦ ତେରରେ—ଯାହା କେବଳ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ରବିବାର ନିୟମ ପାସ୍ କରି “କହିବା” ସମୟରେ କଣ ଘଟେ—ଶୟତାନ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ନମାଇ ଆଣିବାକୁ ପ୍ରକାଶ ପାଏ।
“ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବକମାନେ, ପବିତ୍ର ସମର୍ପଣର ଦୀପ୍ତିରେ ଆଲୋକିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ମୁହଁମଣ୍ଡଳ ସହିତ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା ସନ୍ଦେଶକୁ ଘୋଷଣା କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥାନରୁ ସ୍ଥାନକୁ ଦ୍ରୁତଗତିରେ ଯିବେ। ପୃଥିବୀ ସାରାରେ, ସହସ୍ର ସହସ୍ର କଣ୍ଠସ୍ୱର ଦ୍ୱାରା, ଏହି ସତର୍କବାଣୀ ଦିଆଯିବ। ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧିତ ହେବ, ରୋଗୀମାନେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ, ଏବଂ ଚିହ୍ନ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ବିଶ୍ୱାସୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବ। ଶୟତାନ ମଧ୍ୟ ମିଥ୍ୟା ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ କାମ କରେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିସାମ୍ନାରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଗ୍ନିକୁ ମଧ୍ୟ ଅବତରଣ କରାଏ। ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:13। ଏପରିଭାବେ ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ପକ୍ଷ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ।” The Great Controversy, 611, 612.
ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ଏମିତି ଏକ ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ଦ୍ୱାରା ପୁଷ୍ଟିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର ସାକ୍ଷ୍ୟ ସେହି ନାସ୍ତିକ ସରକାରୀ ସମ୍ବାଦପତ୍ରମାନେ ଦେଇଥିଲେ, ଯେମାନେ ଏହି ଘଟଣାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ ଏହି ଦାବିକୁ ଖଣ୍ଡନ କରିବା ପାଇଁ ଯେ ତଥାକଥିତ କୁମାରୀ ମରିୟମ ମଇ ମାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୧୩ ଅକ୍ଟୋବର, ୧୯୧୭ ର ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତି ମାସର ତେରୋତାରିଖରେ ସେହି ତିନିଜଣ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଉଥିଲେ। ଅଲୌକିକ ଘଟଣାର ସମୟରେ ଫାତିମାରେ ଉପସ୍ଥିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାସ୍ତିକ ସମ୍ବାଦ ସଂଗଠନ ଏହି ଘଟଣାକୁ ପୁଷ୍ଟି କରିଥିଲା। ଏହା ଏକ ପ୍ରକୃତ ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ଥିଲା (ଶୟତାନଙ୍କର)।
ମାଲାକି ମାର୍ଟିନ ତାଙ୍କର ପୁସ୍ତକରେ ଯେପରି ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ, ପୋପ୍ ଜନ୍ ପଲ୍ ଫାତିମାର ମରିୟମ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେଉଥିଲେ। ଫାତିମାର ଗୁପ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ, ଯାହା 2000 ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇନଥିଲା, ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ଏକ ଶୈତାନୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଯୀଶୁ ପ୍ରଥମ ଦିନମାନଙ୍କୁ ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତି। ବାଇବେଲର ସବୁଠାରୁ ପୁରାତନ ପୁସ୍ତକ, ଯାହାକି ମୋଶା ପ୍ରଥମେ ଲେଖିଥିଲେ, ସେହି ପୁସ୍ତକ ହେଉଛି ଯୋବର ପୁସ୍ତକ, ଏବଂ ସେହି ପୁସ୍ତକ ଏହା ସୂଚିତ କରେ ଯେ ଯୋବ ଏକ ଲକ୍ଷ ଚଉଁଆଳିଶି ହଜାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରେ, କାରଣ ସମସ୍ତ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ସବୁଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପୂରଣ ହୁଏ। ଯୋବର କାହାଣୀରେ, ଯୋବଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଶୈତାନଙ୍କୁ ଯୋବଙ୍କ ଉପରେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବିନାଶ ଆଣିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ। ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ଶୈତାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ସାଧନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ। ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୈତାନୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଯେପରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଈଶ୍ୱର ଶୈତାନଙ୍କୁ ଯୋବଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ଶୈତାନଙ୍କୁ ତାହାର ଶିଖର କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି।
“ଅନେକେ ଆତ୍ମିକ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକର ହିସାବ ଏପରି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ଯେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣରୂପେ ମିଡିୟମ୍ଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ କପଟ ଓ ହାତଚଳାକିରେ ଅର୍ପଣ କରାଯାଉ। କିନ୍ତୁ ଯଦ୍ୟପି ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ ଚାଳକଳାର ଫଳାଫଳକୁ ପ୍ରାୟତଃ ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ବୋଲି ପ୍ରଚାର କରାଯାଇଛି, ତଥାପି ଅଲୌକିକ ଶକ୍ତିର ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରଦର୍ଶନମାନେ ମଧ୍ୟ ଘଟିଛି। ଯେ ରହସ୍ୟମୟ ଠକ୍ଠକ୍ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଆଧୁନିକ ଆତ୍ମବାଦର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ସେହିଥି ମାନବୀୟ ଚାଳକଳା କିମ୍ବା କୁଶଳ କପଟର ଫଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ଦୁଷ୍ଟ ଦୂତମାନଙ୍କର ସାକ୍ଷାତ କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଏପରିଭାବେ ଆତ୍ମା-ନାଶକ ଭ୍ରମମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଫଳ ଭ୍ରମକୁ ପରିଚୟ କରାଇଲେ। ଅନେକେ ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା ଫାନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବେ ଯେ ଆତ୍ମବାଦ କେବଳ ଏକ ମାନବୀୟ ପ୍ରତାରଣା; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ସେହି ପ୍ରକାଶମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ଅଲୌକିକ ବୋଲି ମାନିବା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଭ୍ରମିତ ହେବେ, ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମହାଶକ୍ତି ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରିତ ହେବେ।
“ଏହି ଲୋକମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ସେହି ସାକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ଶୟତାନ ଓ ତାହାର କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କୃତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟସମୂହ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି। ଶୟତାନୀୟ ସାହାଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରାହିଁ ଫେରାଉନଙ୍କର ଜାଦୁକରମାନେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ନକଲ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ। ପାଉଲ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଶୟତାନୀୟ ଶକ୍ତିର ଏହାସଦୃଶ ପ୍ରକାଶଗୁଡ଼ିକ ଘଟିବ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପୂର୍ବେ ‘ଶୟତାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରିୟା ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଶକ୍ତି, ଚିହ୍ନ ଓ ମିଥ୍ୟା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ଏବଂ ଅଧର୍ମର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ପ୍ରବଞ୍ଚନା ସହିତ’ ତାହା ଘଟିବ। 2 ଥେସ୍ସଲନୀକୀୟ 2:9,10। ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ଯୋହନ, ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଚମତ୍କାରକାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ଘୋଷଣା କରନ୍ତି: ‘ସେ ମହା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଏମନ୍ତିକି ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚରରେ ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ନମାଏ; ଏବଂ ସେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯାହା କରିବା ପାଇଁ ତାହାକୁ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେ ପୃଥିବୀର ନିବାସୀମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରେ।’ ପ୍ରକାଶିତ ବାକ୍ୟ 13:13, 14। ଏଠାରେ କେବଳ ସାଧାରଣ ଠକେଇ ବିଷୟରେ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀ କରାଯାଇନାହିଁ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି, ଯାହା କରିବାକୁ ଶୟତାନଙ୍କ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅଛି, ନାକି ସେମାନେ କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି କେବଳ ଦାବି କରନ୍ତି।” The Great Controversy, 553.
ମାଲାକି ମାର୍ଟିନଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ଭବିଷ୍ୟବାଣୀମୂଳକ ଗଠନରୂପେ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଚର୍ଚ୍ଚ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସଂଘର୍ଷ ସହ ସମ୍ପର୍କିତ, ଏବଂ ଯାହାକୁ କେବେ ସୁଭଳ ପୋପ ବନାମ ଦୁର୍ଭଳ ପୋପ ଭାବେ, କିମ୍ବା ରକ୍ଷଣଶୀଳ ପୋପ ବନାମ ଉଦାରପନ୍ଥୀ ପୋପ ଭାବେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇପାରେ। ରକ୍ଷଣଶୀଳ ପୋପ, ଏବଂ ମାର୍ଟିନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ବିଷୟକ ପାଠାନୁସାରେ ସୁଭଳ ପୋପ, ନିଜ ବୁଝାମଣାକୁ ପ୍ରଥମ ଭାଟିକାନ ପରିଷଦ ଉପରେ ଆଧାର କରନ୍ତି, ଯାହା Vatican I ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, ଏବଂ ଯାହା 8 ଡିସେମ୍ବର 1869 ରୁ 20 ଜୁଲାଇ 1870 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା, ପୋପ ପାଇଉସ IXଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରମୁଖତଃ ପାପାଲ୍ ଅଚ୍ୟୁତତ୍ୱର ଧର୍ମସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ସଂଜ୍ଞାୟିତ କରିବା ସହ ସେହି ସମୟରେ କାଥୋଲିକ ଚର୍ଚ୍ଚ ସମ୍ମୁଖୀନ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମତାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ମତାନୁଶାସନମୂଳକ ପ୍ରଶ୍ନମାନଙ୍କୁ ସମାଧାନ କରିବାରେ କେନ୍ଦ୍ରିତ ଥିଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଟିକାନ ପରିଷଦ, ସାଧାରଣତଃ Vatican II ନାମରେ ପରିଚିତ, ବହୁ ପରେ, 11 ଅକ୍ଟୋବର 1962 ରୁ 8 ଡିସେମ୍ବର 1965 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହା ପୋପ ଜନ XXIIIଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଜନ XXIIIଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପୋପ ପଲ VIଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ରସର କରାଯାଇଥିଲା।
ମାର୍ଟିନ୍ ଯେପରି ବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲେ, କାଥଲିସିଜ୍ମର ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ Vatican I ରେ ପ୍ରତିପାଦିତ ରୋମର ଚର୍ଚ୍ଚର ଅଭ୍ରାନ୍ତତା ଓ ପ୍ରାଧାନ୍ୟତା ସହିତ, ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍—‘ଜାଗୃତ-ପୋପ୍’—ଦ୍ୱାରା ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଥିବା ଉଦାରବାଦ ଏବଂ Vatican II ର ଦସ୍ତାବେଜଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରତିନିଧିତ ହୋଇଥିବା ମତାଧାରାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସଂଘର୍ଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ। ମାର୍ଟିନ୍ ସୂଚିତ କରନ୍ତି ଯେ, ଚର୍ଚ୍ଚକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାର ଏହି ଦୁଇଟି ପଦ୍ଧତିର ସଂଘର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତୃତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଏବଂ ଯୀଶୁ ପୁନର୍ଆଗମନ କରନ୍ତି, ପୃଥିବୀକୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ସଦ୍ପୋପଙ୍କ ଉପରେ ନିଜ ଆଶୀର୍ବାଦ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ଏବଂ କାଥଲିକ୍ ଚର୍ଚ୍ଚର ସିଂହାସନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଦାନିଏଲ 11ର ତେରରୁ ପନ୍ଦର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଦ୍ୟମାନରେ, ସୋଳହ ପଦ୍ୟର ରବିବାର ଆଇନକୁ ସତ୍ୱର ପୂର୍ବ କରୁଥିବା ଇତିହାସ, ପ୍ରକ୍ସି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ତୃତୀୟ ଏବଂ ଶେଷ ସଙ୍ଗ୍ରାମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏହା ସେହି ଯୁଦ୍ଧ, ଯାହା ପଦ୍ୟ 11 ଏବଂ 12ରେ ପୁତିନଙ୍କ ବିଜୟ ପରେ ଆସେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ତିନୋଟି ପଦ୍ୟର ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ପଦ୍ୟ 14 ଶେଷ ଦିନମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ କାଥଲିକଧର୍ମ କେବେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ତାହା ଚିହ୍ନିତ କରେ।
ଯିଶାୟାଙ୍କ ଅନୁସାରେ, ବାଇବେଲୀୟ ଭବିଷ୍ୟଦ୍ବାଣୀର ଷଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ସତ୍ତରି ବର୍ଷର ଶାସନକାଳ ସମୟରେ ରୋମର ବେଶ୍ୟା ଭୁଲିଯାଇଥାଏ। ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପାପାସନ ପ୍ରଥମ ଥର 538 ମସିହାରେ ସିଂହାସନାରୂଢ଼ ହେବାବେଳେ, ତାହାର ସିଂହାସନାରୋହଣ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପଥଚିହ୍ନ ଥିଲା 533 ମସିହାରେ ଜଷ୍ଟିନିଆନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାପତ୍ର।
ଜଷ୍ଟିନିଆନଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ଘିରିଥିବା ଇତିହାସ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନିତ କରେ ଯେ, ଜଷ୍ଟିନିଆନ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ଅଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଧାର୍ମିକ ବିବାଦକୁ ଶେଷ କରି ନିଜ ଶାସନକୁ ସୁଦୃଢ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ସେହି ବିବାଦ ଏହା ଥିଲା ଯେ, তথାକଥିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ କଳିସିଆର ମୁଖ୍ୟ କିଏ—ପୂର୍ବରେ କନ୍ଷ୍ଟାନ୍ଟିନୋପଲର କଳିସିଆ, କିମ୍ବା ପଶ୍ଚିମରେ ରୋମର କଳିସିଆ। ତେରୋତିଏ ପଦରେ, ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ଶେଷ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଏମିତି ଗୋଟିଏ ବିବାଦ ସହ ସାକ୍ଷାତ୍ ହେବେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଜଷ୍ଟିନିଆନଙ୍କ ଇତିହାସ ସହ ସମାନାନ୍ତର କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିବ, ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ସୁଦୃଢ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ରାଜନୈତିକ ସମର୍ଥନ ସ୍ଥାପନ କରିବାର ନିମନ୍ତେ ଘୋଷଣା କରିବେ ଯେ କାଥୋଲିକ କଳିସିଆ କଳିସିଆମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ଏବଂ ବିଧର୍ମୀମାନଙ୍କର ସଂଶୋଧକ।
ଆମେ ଫାତିମାର ଶୈତାନୀୟ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ କୌଣସି ଭରସା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଯାହା ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି, ତାହାକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମେ ବାଧ୍ୟ। ବିଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ ପୃଥିବୀୟ ପଶୁର ଉଭୟ ଶିଙ୍ଗ ତାହାଙ୍କ ତୃତୀୟ ପିଢ଼ୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ଯାହା ସମଝୋତାର ପିଢ଼ୀ ଅଟେ। ରିପବ୍ଲିକନ୍ ଶିଙ୍ଗ ତାହାର ଆର୍ଥିକ ପ୍ରଣାଳୀକୁ ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କରମାନଙ୍କ ହାତରେ ସମର୍ପଣ କଲା; ସେମାନଙ୍କର ମୂଳ “ରେଡ୍ ଶିଲ୍ଡ”ର ଗୃହ, ରୋଥସ୍ଚାଇଲ୍ଡମାନଙ୍କ, ନିକଟକୁ ପଛକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚେ, ଏବଂ ଇଲ୍ୟୁମିନାଟି, ଫ୍ରିମେସନ୍ରୀ, ଗୁପ୍ତ ସମିତିମାନେ ଓ ଯେସୁଇଟ୍ ସଂଘ ସହିତ ଏହାର ରହସ୍ୟମୟ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି। ସିଷ୍ଟର ୱାଇଟ୍ ସରାସରି ଏହି ସତ୍ତାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସତର୍କ କରିଛନ୍ତି। ସେହି ସମୟଖଣ୍ଡରେ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଶିଙ୍ଗ ଭାବରେ ଲାଓଦିକୀୟ ଆଡ୍ଭେଣ୍ଟିଜ୍ମ ତାହାର ଶିକ୍ଷାତ୍ମକ ଓ ଧାର୍ମିକ ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଜଗତର ଶାସନାଧୀନତାକୁ ସମର୍ପଣ କଲା।
ଠିକ ସେହି ସମୟାବଧିରେ, ଦକ୍ଷିଣର ଆଧୁନିକ ରାଜା ରୁଷୀୟ ବିପ୍ଳବ ସହିତ ତାହାର ଇତିହାସ ଆରମ୍ଭ କରେ, ଏବଂ ଉତ୍ତରର ଆଧୁନିକ ରାଜା ଫାତିମାର ଅଲୌକିକ ଘଟଣା ସହିତ ତାହାର ଇତିହାସ ଆରମ୍ଭ କରେ। ମାଲାଖି ମାର୍ଟିନ ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକରେ ଯେପରି ଜୋର ଦେଇ କହିଛନ୍ତି, ଭଲ ଓ ଖରାପ ପୋପଙ୍କ ଆନ୍ତରିକ ସଂଘର୍ଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଫାତିମାର ସନ୍ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସାଧାରଣତଃ ନାସ୍ତିକତାବିରୋଧରେ କାଥୋଲିକ ଧର୍ମର ସଂଘର୍ଷକୁ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ବିଶେଷଭାବେ ରୁଷିଆର ନାସ୍ତିକତାବିରୋଧରେ। 1917 ମସିହାରେ ପୋପ ଯାହା ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଥିଲେ ସେହି ଗୁପ୍ତ ସନ୍ଦେଶରେ ଏହି (ଶୟତାନୀୟ) ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିଲା ଯେ, ଯଦି ପୋପ ଏକ କଂକ୍ଲେଭ ଡାକି ରୁଷିଆକୁ କୁମାରୀ ମରିୟମଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଦେଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ହେବ ନାହିଁ। ଏହା ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିଲା ଯେ, ଯଦି ପୋପ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ, ରୁଷିଆ ତାହାର ଦର୍ଶନକୁ ଦୂରଦୂରନ୍ତରେ ପ୍ରସାର କରିବ ଏବଂ ତାହା ପରେ ଆଉ ଏକ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ହେବ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧରେ ରୁଷିଆର କମ୍ୟୁନିଜ୍ମ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାଥୋଲିକ୍ ଧର୍ମର ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ମିଳିତ ଥିଲା। ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ କାଥୋଲିକ୍ ଧର୍ମର ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ଥିଲା ନାଜି ଜର୍ମାନୀ। ପାପାସି ସଦା ଏପରି ପ୍ରତିନିଧି ସେନାମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିଆସିଛି। 1933 ମସିହାରେ କାର୍ଡିନାଲ୍ ପାଚେଲ୍ଲିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା କାଥୋଲିକ୍ ଚର୍ଚ୍ଚ ଆଡୋଲ୍ଫ୍ ହିଟ୍ଲରଙ୍କ ସହ ଏକ କନ୍କୋର୍ଡାଟ୍ ସ୍ୱାକ୍ଷର କଲା, ଯାହା ହିଟ୍ଲରଙ୍କୁ ଜର୍ମାନୀ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନେବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦେଲା; ଏବଂ ହିଟ୍ଲରଙ୍କ ନିଜ ସାକ୍ଷ୍ୟାନୁସାରେ, ସେହି ଚୁକ୍ତି (କନ୍କୋର୍ଡାଟ୍) ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଯେହୁଦୀ ପ୍ରଶ୍ନର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ କଲା। ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱୟୁଦ୍ଧରେ ନାଜିମାନେ ନାସ୍ତିକ ରୁଷିଆ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପାସିର ପ୍ରତିନିଧି ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତିନିଧି ଯୁଦ୍ଧମାନଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ସଂଘର୍ଷରେ, ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ଉକ୍ରେନ୍ରେ ସଂପାଦିତ ହେଉଛି, ତାହା ଆଉ ଗୋଟିଏ ନାଜି ପ୍ରତିନିଧି ସେନା ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେଉଛି।
ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲେଖାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟୟନକୁ ଜାରି ରଖିବୁ।
“ଦୁଇଟି ମହା ଭ୍ରାନ୍ତି—ଆତ୍ମାର ଅମରତ୍ୱ ଓ ରବିବାରର ପବିତ୍ରତା—ମାଧ୍ୟମରେ ସାତାନ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତାହାର ପ୍ରତାରଣାର ଅଧୀନରେ ଆଣିବ। ପ୍ରଥମଟି ଯେଉଁଠାରେ ଆତ୍ମାବାଦର ଭିତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରେ, ସେଠାରେ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ରୋମ ସହିତ ସହାନୁଭୂତିର ଏକ ବନ୍ଧନ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରର ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ ଆତ୍ମାବାଦର ହାତ ଧରିବା ପାଇଁ ସେହି ଖାଇ ଉପରେ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରିତ କରିବାରେ ସର୍ବପ୍ରଥମ ହେବେ; ସେମାନେ ରୋମୀୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ହାତ ମିଳାଇବା ପାଇଁ ସେହି ଅଗାଧ ଗହ୍ୱର ଉପରେ ପହଞ୍ଚିବେ; ଏବଂ ଏହି ତ୍ରିଗୁଣୀୟ ସଂଘର ପ୍ରଭାବାଧୀନ ହୋଇ, ଏହି ଦେଶ ବିବେକର ଅଧିକାରଗୁଡ଼ିକୁ ପଦଦଳିତ କରିବାରେ ରୋମର ପଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରିବ।”
“ଯେପରିକି ଆତ୍ମବାଦ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୁଗର ନାମମାତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମଙ୍କୁ ଅଧିକ ସମୀପରୁ ଅନୁକରଣ କରେ, ସେପରି ତାହା ପ୍ରତାରଣା କରିବା ଓ ଫାନ୍ଦରେ ପକାଇବା ପାଇଁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ପାଏ। ଶୟତାନ ସ୍ୱୟଂ ଆଧୁନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ ହୋଇଛି ବୋଲି ପ୍ରତୀତ ହେବ। ସେ ଜ୍ୟୋତିର ଜଣେ ଦୂତର ଚରିତ୍ରରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେବ। ଆତ୍ମବାଦର କାର୍ଯ୍ୟସାଧନ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପନ୍ନ ହେବ, ରୋଗୀମାନେ ସୁସ୍ଥ ହେବେ, ଏବଂ ଅନେକ ଅଖଣ୍ଡନୀୟ ଆଶ୍ଚର୍ୟକର କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେବ। ଏବଂ ଯେହେତୁ ସେହି ଆତ୍ମାମାନେ ବାଇବେଲ୍ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସର ଦାବି କରିବେ, ଓ ମଣ୍ଡଳୀର ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ପ୍ରକାଶ କରିବେ, ସେହିହେତୁ ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଏକ ପ୍ରକାଶରୂପେ ଗ୍ରହୀତ ହେବ।”
“ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି ଓ ଅଧର୍ମୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପୃଥକ୍କରଣର ରେଖା ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରାୟ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇପଡ଼ିଛି। କଳିସିଆର ସଦସ୍ୟମାନେ ଜଗତ ଯାହାକୁ ଭଲପାଏ, ସେହିକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ହେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛନ୍ତି; ଏବଂ ଶୟତାନ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦେହରେ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଏବଂ ଏପରିଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତାବାଦର ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରି ନିଜ କାରଣକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କରେ। ପାପୀୟମାନେ, ଯେମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସତ୍ୟ କଳିସିଆର ନିଶ୍ଚିତ ଚିହ୍ନ ବୋଲି ଗର୍ବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ସହଜରେ ପ୍ରତାରିତ ହେବେ; ଏବଂ ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟମାନେ, ସତ୍ୟର ଢାଳକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥିବାରୁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଭ୍ରମିତ ହେବେ। ପାପୀୟ, ପ୍ରୋଟେଷ୍ଟାଣ୍ଟ, ଏବଂ ଜଗତୀୟ ଲୋକମାନେ ସମାନଭାବେ ଶକ୍ତିହୀନ ଧର୍ମଭକ୍ତିର ଆକାରକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଏହି ଐକ୍ୟରେ ଜଗତର ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ଏକ ମହାନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ପ୍ରତୀକ୍ଷିତ ସହସ୍ରାବ୍ଦୀୟ ରାଜ୍ୟର ଆରମ୍ଭକୁ ଦେଖିବେ।”
“ଆତ୍ମାବାଦ ଦ୍ୱାରା ଶୈତାନ ମାନବଜାତିର ଉପକାରକ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ଲୋକମାନଙ୍କର ରୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ସୁସ୍ଥ କରୁଥିବା ପରି ଦେଖାଏ, ଏବଂ ଧାର୍ମିକ ବିଶ୍ୱାସର ଏକ ନୂତନ ଓ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚତର ପ୍ରଣାଳୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ବୋଲି ଦାବି କରେ; କିନ୍ତୁ ସେହି ସମୟରେ ସେ ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ତାହାର ପ୍ରଲୋଭନଗୁଡ଼ିକ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ବିନାଶ ଦିଗକୁ ନେଇଯାଉଛି। ଅସଂୟମ ବିବେକକୁ ସିଂହାସନଚ୍ୟୁତ କରେ; ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖରେ ଲିପ୍ତତା, ବିବାଦ, ଏବଂ ରକ୍ତପାତ ତାହାର ପରିଣାମରୂପେ ଆସେ। ଶୈତାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, କାରଣ ତାହା ଆତ୍ମାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକୃଷ୍ଟ ଆସକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ ଏବଂ ପରେ ଦୁରାଚାର ଓ ରକ୍ତରେ ଡୁବିଥିବା ତାହାର ଶିକାରମାନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତକାଳକୁ ବୁହାଇ ନେଇଯାଏ। ଏହା ତାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଯେ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ପରସ୍ପରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବ, କାରଣ ଏପରିଭାବେ ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ମନକୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଦିନରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିର କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିମୁଖ କରିପାରେ।”
“ଶୟତାନ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକ ମାଧ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ତାହାର ଅପ୍ରସ୍ତୁତ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କର ଫସଲ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ସେ ପ୍ରକୃତିର ପରୀକ୍ଷାଗାରମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛି, ଏବଂ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପରମେଶ୍ୱର ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତି, ସେ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ନିଜ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯେତେବେଳେ ତାହାକୁ ଇୟୋବଙ୍କୁ ପୀଡ଼ିତ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଗଲା, ସେତେବେଳେ କେତେ ଶୀଘ୍ର ପାଳ ଓ ପଶୁଧନ, ଦାସଦାସୀ, ଘରବାଡ଼ି, ସନ୍ତାନମାନେ—ଏକ ଦୁର୍ଘଟନା ଅନ୍ୟ ଦୁର୍ଘଟନାର ପଛୁପଛୁ ଆସିବା ସହିତ—କ୍ଷଣମାତ୍ରେ ବିନାଶ ହୋଇଗଲେ। ପରମେଶ୍ୱରେ ହିଁ ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିମାନଙ୍କୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି ଏବଂ ବିନାଶକର ଶକ୍ତିରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବାଡ଼ ଦେଇ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଜଗତ ଯିହୋବାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଅବହେଳା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛି; ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ଠିକ୍ ସେହି କାମ କରିବେ ଯାହା ସେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ସେ କରିବେ—ସେ ପୃଥିବୀରୁ ନିଜର ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିଦେବେ ଏବଂ ଯେମାନେ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଶିକ୍ଷାବଳୀ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରୁଛନ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାମୟ ଯତ୍ନକୁ ହଟାଇ ନେବେ। ପରମେଶ୍ୱର ଯେମାନଙ୍କୁ ବିଶେଷରୂପେ ରକ୍ଷା କରୁନାହାନ୍ତି, ଶୟତାନ ସେହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖେ। ସେ ନିଜର ଯୋଜନାଗୁଡ଼ିକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ କେହିକେହିଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିବ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିପଦ ଆଣିବ; ଏପରିଭାବେ ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏହା ବିଶ୍ୱାସ କରାଇବ ଯେ ସେମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଛନ୍ତି ପରମେଶ୍ୱର ହିଁ।” The Great Controversy, 588, 589.